مسئله حیات و صورت‌های مختلف زندگی، از باکتری‌ها گرفته تا گیاهان و جانوران مسئله‌ای بوده که ذهن بشر را همیشه به خود مشغول داشته، به خصوص این سئوال که منشاء حیات، و نیز شکل‌گیری صورت‌های مختلف و متفاوت حیاتی چه بوده.

نظریه تکاملی داروین تلاشی علمی برای جواب به سئوال دوم (شکل‌گیری صورت‌های حیاتی) است. در مورد سئوال اول، یعنی منشاء حیات، نیز نظریاتی علمی وجود دارد که به آنها خواهیم پرداخت.

@EvolutionFarsi

قسمت اول: معمای بزرگ

در سال‌های قبل از آن که داروین نظریه خود را ارائه دهد، بیولوژیست‌های مشهور آن زمان (که تاثیر ژرفشان بر علم زیست‌شناسی تا امروز پابرجاست) با کشفیات خود هر روز بیشتر و بیشتر به ساختارهای پیچیده اندام موجودات زنده پی‌ می‌بردند. چه کسی می‌توانست ساختار پیچیده چشم را ببیند، و تحیر نکند! ساختار چشم حتی خود داروین را هم بارها نسبت به نظریه خودش دچار تردید کرد! این تازه اول کار بود، و بیولوژی در دوصد سالی که از آن ایام گذشت، هر چه بیشتر و بیشتر پیچیدگی‌هایی کشف کرد که هوش از سر هر کسی می‌برد. در مقایسه با این اندام پیچیده، باکتری‌ها موجوداتی ساده بودند! در زیر تلسکوپ‌های آن زمان، این تک‌سلولی‌ها که گُتره‌وار این طرف و آن طرف می‌رفتند موجودات ژله‌ای شکلی بودند که جالب بودند، ولی حس تحیر و شگفتی که انواع و اقسام جانداران با اندام‌های بسیار پیچیده‌شان ایجاد می‌کردند را القا نمی‌کردند.

داروین راهی برای تبیین چگونگی پیدایش صورت‌های مختلف حیاتی پیدا کرد، تبیینی که بستگی به هیچ گونه نیروی ماوراء‌الطبیعه (متافیزیکی) خلاقانه نداشت، و کاملاً بر اساس روندهای شناخته شده مادی بود: تطور (تکامل) انواع بر اساس تغییرات تصادفی و انتخاب طبیعی. با این تبیین، می‌شد تمام حیات را چون درختی در نظر گرفت که همه صور حیاتی جزوی از آنند. با این نظریه (که کمابیش و با تغییراتی هنوز شاکله اصلی نگاه به صور حیاتی و تطور آنها را در زیست‌شناسی تشکیل می‌دهد)، با این نظریه، همه انواع و جنس‌ها را می‌توان از نسل ساده‌ترین فرم‌های حیاتی، یعنی سلول‌های بدون هسته، دانست.

ولی خود این سلول‌های ساده (در حقیقت ساده‌ترین سلول‌ها) از کجا آمده‌اند؟ داروین بر این باور بود که می‌توان برای شکل یافتن این موجودات ساده ژله‌ای نیز سناریویی که فقط بر کنش‌های مادی و فیزیکی-شیمیایی متکی باشد پیدا کرد. شاید در میلیونها سال پیش در جایی در دریاها، یا حتی در برکه‌ای یا آبگیری، اجتماع و واکنش‌های شیمیایی تصادفی با خوش‌شانسی تمام اولین باکتری را تشکیل داده باشند. وقتی اولین باکتری تشکیل شد، روال تطور از اولین باکتری تا پیچیده‌ترین جانداران آب و خشکی را هم با اصول داروینی در فاصله چندصدمیلیون سال گذشته می‌شد به آهستگی پیمود.

معمای حیات بدینگونه حل می‌شد.

امروزه اما، این داستان صورتی دیگر به خود گرفته. معلوم شد که پیچیده‌ترین، مرموزترین و دست‌نیافتنی‌ترین قسمت، همان تشکیل اولین فرم حیاتی، یعنی همان باکتریهای ژله‌ مانند، است!

این بزرگترین معمای حیات است......
(ادامه دارد)

@EvolutionFarsi

گسترده ترین مدل از سلول انسانی که تا به امروز که با کمک روش تصویربرداری XNMR و میكروسکوپ کریوالکترون تهیه شده. دکتر گونتر بشلی زیست‌شناس و فسیل‌شناس برجسته آلمانی که منتقد بی‌هدف بودن فرایند های تکاملی است، در صفحه شبکه مجازی خود نوشته که ایجاد چنین مکانیسم بی‌نظیری توسط یک فرایند کور غیرممکن است.

در زمان داروین به سلول به عنوان یک ذره بنیادین نگاه می‌شده است. فهم زیست‌شناسان سلولی امروز بسیار گسترده‌تر است. اگر داروین این پیچیدگی را آن‌روز مشاهده و گزارش می‌کرد، شاید نتیجه گیری‌های فلسفی پس از آن بیشتر به شکل نوعی دیدگاه طراحی هوشمند می‌بود تا تکامل گرایی کور و بی‌هدف امروز. داروین تصور می‌کرد سلول ساختار بسیار ساده‌ای دارد و پیدایش آن از مولکول های بیجان اولیه بسیار ساده است. این تصور از سلول به عنوان موجود ژله‌ای ساده امروزه در جوامع علمی وجود ندارد، ولی فهم نادرست آن بین غیرمتخصصین هنوز به عنوان " واقعیت علمی" شناخته می‌شود.

Credit: Evan Ingersoll & Gael McGill – Digizyme’s Molecular Maya custom software

@EvolutionFarsi

خوب به تصویر نگاه کنید! آنچه می‌بینید مولکول‌هایی نیستند که به طور تصادفی در جاهای مختلف سلول پراکنده شده‌اند. بلکه تعدادی بیشمار ماشین‌آلات در مقیاس مولکولی‌‌اند، با سیستم‌های کنترل، هدایت، نظارت و تصحیح، با رشته‌های RNA که اطلاعات را کُد می‌کنند و با بیشمار پروتئین‌ها، با مجاری برای جابجایی مواد که هر گاه لازم شود ایجاد می‌شوند، و کمتر از دقیقه‌ای بعد تکه تکه می‌شوند تا سلول دچار عدم انعطاف نشود، با سیستم‌های دقیق فیدبک، با دیواره‌های پیچیده (غشاء) که به دقت توصیف نشدنی ورود و خروج چیزها را کنترل می‌کنند......

خانم‌ها و آقایان! به دنیای پیچیده‌ترین کارخانه‌ای (با ماشین‌آلات فراوان) که تا به حال دیده‌اید یا شنیده‌اید خوش آمدید. کارخانه‌ای که در چند دقیقه یکباره خود را به دو کارخانه مشابه تبدیل و تکثیر می‌کند.

@EvolutionFarsi

به وضوح نظم خیره‌کننده‌ای در درون یک سلول هست، از ساده‌ترین باکتری‌ها (که به هیچ وجه ساده نیستند) تا سلول‌های هسته‌دار که بسی پیچیده‌ترند. ولی این نظم چگونه نظمی است؟

نوعی نظم هست که از کنش‌های مکانیکی و شیمیایی در مواد و اجسام به وجود می‌آید. مثلاً، گردش مکرر سیارات را می‌توان با قوانین مکانیک تبیین کرد. نظم موجود در یک آرایه‌های مولکول‌های یک‌کریستال به واسطه نیروهای بین مولکولی است. در یک کریستال برف هم همین طور. در این نظم‌ها معمولاً نوعی تکرار به چشم می‌خورد، حال یا در زمان یا در مکان. یا مثلاً در دنیای حیاتی بعضی الگوهای منظم در گیاهان را شاید بتوان با روابط ریاضی شرح داد. یا الگوهای زیبایی که بعضی حیوانات به آن تزیین یافته‌اند ممکن است حاصل کنش‌های شیمیایی باشد که معادلات دیفرانسیل بر آنها حکم می‌کند.

نوعی دیگر نظم هست که گاه به آن نظم خودجوش گفته می‌شود. این نظمی است که حاصل کنش تعدادی موجود زنده، به خصوص انسانهاست. مثل الگوهای پرواز پرندگان مهاجر، که بدون یک "برنامه‌ریزی" و فقط حاصل کنش تک‌تک آنهاست. یا نظم خارق‌العاده‌ای که در یک جامعه بین ارکان آن جامعه موجود است، بدون آنکه به مرجع بالاتری برای ایجاد آن‌نظم نیاز باشد. "دست نامرئی" آدام اسمیت اشاره به همین نظم خودجوش در نظام بازار دارد.

ولی نظمی که در داخل یک کارخانه یا داخل یک اتوموبیل یا هواپیما هست از این انواع نیست. در اینها اجزاء، یعنی ماشین‌ها یا پیچ‌ها و مهره‌ها و چرخ‌ها و غیره، همه برای عملکردهایی مشخص تعریف، و مطابق آنها طراحی شده‌اند. نیز چیدمان اینها خاص، و برای عملکردی خاص و ویژه است. در این گونه چیدمان، چیزهای نامهم ممکن است خصلتی تصادفی هم جاهایی داشته باشند (مثلاً جای یک‌ دستگاه در یک‌ کارخانه همیشه لازم نیست با دقت میلیمتر مشخص شود)، ولی کلیت کار نظمی به شدت معین و محدود دارد. چیدمان در بعد مکانی اهمیت دارد (نسبت مکانی اجزاء به یکدیگر)، و نیز توالی عملکردها در بعد زمانی اهمیت می‌یابد (این که چه عملکردی اول بیاید، کدام دوم و ....).

نظم و چینش داخل سلول چگونه است؟ ساده‌ترین سلول‌ها را در نظر بگیرید، یعنی باکتری‌ها را. پیچیدگی و نظم در ساختار یک باکتری چگونه است؟

به این‌ سئوال و سئوال‌های دیگر خواهیم پرداخت.

@EvolutionFarsi

وقتی از "#ماشین‌آلات" داخل سلول سخن می‌گوییم، این فقط یک استعاره نیست!

احتمالاً تصاویر تقسیم یک‌ سلول در زیر یک میکروسکوپ قوی معمولی را دیده‌اید. در ظاهر چندان پیچیده به نظر نمی‌رسد، ولی این ویدئو را ببینید تا ببینید تقسیم یک سلول چه پروسه پیچیده‌ایست (برای دیدن ویدئو با زیرنویس انگلیسی در یوتیوب، اینجا! حتی اگر انگلیسی نمی‌دانید دیدن تصاویر این‌کلیپ شما را مبهوت خواهد کرد). در این پروسه تعداد بسیار زیادی ماشینهای نانو، که عمدتاً از پروتئین‌ها ساخته شده‌اند، وظایف ویژه‌ای را انجام می‌دهند. هر ماشین‌ دقیقاً برای انجام وظیفه خاص خود طراحی شده، هر کدام درست در جا و زمان مناسب به کار می‌افتد.... این‌ها چیزهاییند که هر ثانیه به تعداد بیشمار دارند در بدن شما اتفاق می‌افتند!

برای تصویرسازی دیگری از آنچه در سلول برای ساختن یک‌ پروتئین اتفاق می‌افتد، این ویدئو را از زمان 46:30 تا دقیقه 50 تماشا کنید (با زیرنویس فارسی).

یا تصاویر این‌ کلیپ زیبا را!

اینها فقط قسمت بسیار بسیار کوچکی از دنیای داخل سلول را به نمایش می‌گذارند. در حرکت سلول‌ها، در تبادل انرژی و مواد شیمیایی با عوامل خارجی، در واکنش‌هایشان به موجودات زنده و غیرزنده دیگر، در تمام اینها و خیلی چیزهای دیگر، تعدادی بیشمار از ماشین‌آلات مولکولی با چیدمان بسیار خاص و هر کدام با وظیفه‌ای خاص در حال عمل کردنند.

اینهایند موجودات ژله‌ای عصر داروین!

@EvolutionFarsi

قدم به قدم، از ماده بیجان تا اولین باکتری‌ها

در قسمت‌های قبل از پیچیدگی بی‌اندازه سلول‌ها و نظم داخلی آنها که حاصل عملکرد بیشمار ماشین مولکولی است سخن گفتیم. ولی آیا این به این‌ معنی است که چنین ساختارهایی نمی‌توانند در یک روال طبیعی (شبیه تطور داروینی) در طی میلیون‌ها سال از مواد بیجان حاصل شوند؟

بسیاری از زیست‌شناسان این را نه تنها محتمل، بلکه تقریباً دانسته فرض می‌کنند. در نظر این دانشمندان، احتمالاً (و یا قطعاً) حیات از موجوداتی بسیار ساده‌تر، چیزی که گاه آن را پیش‌سلول (protocell) می‌نامند شروع شده که بسیار ساده‌تر از ساده‌ترین باکتری‌های امروز بودند، ولی قادر به تکثیر و همانندسازی بودنند. وقتی تولیدِ مثل وجود داشته باشد، پروسه داروینیِ تغییرات تصادفی و انتخاب طبیعی، کم‌کم و آهسته آهسته، موجب تکامل آنها شده، اولین باکتری‌ها و بعد کم‌کم سلول‌های پیچیده‌تر به وجود آمدند.

بگذارید نگاهی بکنیم ببینیم این دانشمندان به عنوان اولین پیش‌سلول‌ها چه ساختاری را تصور می‌کنند، پیش‌سلول‌هایی که، اولاً به طور طبیعی و تصادفی از مواد غیرآلی (غیرارگانیک) حاصل شده‌اند، و ثانیاً قادر به تولید مثل‌اند.

در جواب مدل‌های کم و بیش مشابهی ارائه شده. می‌توانید یک جستجو در گوگل کنید تا تعدادی از آنها را بببنید. یک مثالش را در این لینک می‌توانید ببینید. معمولاً پروتوسلول (پیش‌سلول) پیشنهادشده از یک غشاء از مولکول‌های چرب تشکیل شده است که یک رشته نسبتاً ساده از RNA را احاطه کرده است. چرا؟ این ساده‌ترین ساختاری است که به نظر بتوان آن را توجیه کرد: آن قدر ساده است که می‌شده طی یک روال طبیعی و تصادفی به وجود آمده باشد؛ یک رشته RNA دارد که می‌تواند نقش دوبله‌سازی اطلاعات (کد ژنتیک) را برای نسل بعد ایفا کند؛ غشاء چربی مانع ورود و خروج مواد به داخل می‌شود و بنابراین رشته RNA، که اگر در معرض مواد خارجی قرار گیرد خیلی زود منهدم می‌شود، را حفظ می‌کند.

چنین پروتوسلولی در طبیعت مشاهده نشده، و حتی هنوز هم به صورت تصنعی نتوانسته‌اند آن را بسازند. ولی گویا بسیاری از دانشمندان چنین سناریویی، یا سناریویی مشابه را، بسیار محتمل و حتی اثبات‌شده می‌انگارند.

تا چه حد چنین سناریویی محتمل است؟ در پست بعد به این سئوال خواهیم پرداخت.

@EvolutionFarsi

گفتیم که پروتوسلول، در نظر بعضی زیست‌شناسان، یک کاندیدای تئوریک خوب برای نیای سلول‌های پیچیده‌تر است. این مدل فرضی دو چیز را برآورده می‌کند: ۱-قادر به تکثیر و تولید مثل است و ۲-آنقدر ساده است که فعل و انفعالات شیمیایی و فیزیکی، به همراه یک کمی شانسِ خوب، می‌توانسته آن را پدید آورد (توجه کنید که چون این اولین موجودی در نظر گرفته می‌شود که قادر به تولید مثل است، مکانیسم داروینی تکامل از طریق انتخاب طبیعی نمی‌توانسته در ایجادش نقشی داشته باشد و باید نیروهای دیگر طبیعت آن را ایجاد کرده باشند).

توجه کنید که در این ساختار فرضی همه چیز چه قدر ساده است. مثلاً غشاء بیرونی، بر عکس غشاء بسیار پیچیده سلول‌ها، یک فیلم ساده تشکیل شده از لیپیدها (مولکول‌های چرب) است (احتمالاً چون مشاهده شده که چربی‌ها خیلی راحت‌تر از بقیه مواد آلی تشکیل یک سطح فیلم‌مانند می‌دهند)، از پروتئین‌ها خبری نیست (آنها پیچیده‌تر از آنند که بخواهند به طور تصادفی ساخته شوند).....

پس باز به صورت خلاصه، پروتوسلول فرضی: ۱- آنقدر ساده فرض شده که بتواند از واکنش‌های شیمیایی و فیزیکی محض و یا عوامل تصادفی در محیط طبیعی حاصل شود. ۲- آن‌قدری پیچیده فرض شده که بتواند تکثیر شود.

ولی اینجا فقط دو مشکل کوچک وجود دارد! در حقیقت و در عمل پروتوسلولِ فرضی داده شده ۱- واقعاً آنقدر پیچیده است که احتمال به وجود آمدن خود به خودش عملاً صفر است. و ۲- و در عین حال آن قدر ساده است (ساده نسبت به آنچه برای تکثیر نیاز است) که امکان تکثیر و تولید مثل برایش اصلاً امکان‌پذیر نیست! دو مشکل خیلی کوچک البته!

در پست‌های بعد خواهیم گفت چرا. فعلاً فقط اینجا این را اضافه کنم که این وضعیت خنده‌دار مشکل تمام سناریوهای مختلف برای منشاء حیات است.
@EvolutionFarsi

برای ساخت سلول زنده

بلوک‌های ساختمانی کل موجودات زنده چهار نوع مولکول‌اند: ۱-لیپیدها (اسیدهای چرب)، ۲-کربوهیدرات‌ها (شامل قندها)، ۳-اسیدهای آمینه (که عمدتاً در ساختمان پروتئین‌ها به کار می‌روند) و ۴-پایه‌های نوکلئیک (که در ساختارهای DNA و RNA ) به کار می‌روند. این چهار نوع بلوک‌های ساختمانی موجودات زنده الان در طبیعت به وفور یافت می‌شوند، زیرا زمین پر است از موجودات زنده که اینها را در داخل سلول‌های خود هر لحظه و به وفور تولید می‌کنند.

خارج از سلول زنده (که با ماشین‌آلات بسیار پیچیده مولکولی اینها را تولید می‌کند)،آیا پروسه‌های شیمیاییِ صرف می‌تواند این مولکول‌های ارگانیک را تولید کند؟ این سئوالی است که بسیاری از پژوهشگران منشاء حیات به آن پرداخته‌اند و سعی کرده‌اند نشان دهند که در واقع چنین چیزی ممکن است.

برای این کار، این پژوهشگران این‌گونه عمل می‌کنند: مقادیر نسبتاً زیادی از مواد شیمیایی لازم را در غلظت بسیار بالا از کارخانه‌های مواد شیمیایی تهیه می‌کنند. بعد طی یک سری واکنش‌های شیمیایی بسیار پیچیده و حساب‌شده، که در آنها پارامترهای مختلف (چون دما و فشار و نور) در هر مرحله به صورت جداگانه و به دقت کنترل می‌شوند، معمولاً مقداری از یک یا دو تا از این مولکول‌ها را به دست می‌آورند. منتهای مطلب، همراه با این مولکول‌ها، حجم زیادی از مواد دیگر هم‌ تولید می‌شوند که به هیچ دردی نمی‌خورند و زباله محض، یا بدتر، مواد سمی‌اند که اگر زود جدا نشوند می‌توانند همان چند تا مولکول مفید تولید شده را نابود کنند. معمولاً کمتر از یک دهم درصد مولکول‌های مطلوب به دست می‌آورند و بقیه‌اش زباله به دردنخور است.

توجه کنید: این با وجود اینکه با مواد شیمیایی بسیار خالص شروع می‌کنند (با درجه خلوصی که در طبیعت دست نیافتنی است)، و با کنترل‌های بسیار شدید فرایند را پیش می‌برند، در آخر نه مثلاً یک رشته RNA، بلکه فقط یکی از پایه‌های باز (نوکلئیک) را به دست می‌آورند (که فرمول نسبتاً ساده‌ای دارند)، آن هم به گونه‌ای که گویی سوزنی است در میان انبوهی کاه به دردنخور!

در قدم بعدی، پژوهشگران از آخر مرحله بعد شروع نمی‌کنند (یعنی از مقدار بسیار کمی مولکول‌های مطلوب در میان انبوهی از مواد نامطلوب)، بلکه با خلوص بسیار بالایی از این مواد مطلوب (مثلاً از پایه‌های نوکلئیک یا اسیدهای آمینه). آنگاه نشان می‌دهند که این مواد می‌توانند نوعی پلیمیریزاسیون با هم انجام دهند (یعنی به هم وصل شوند). خیلی هم کاری ندارند که محصول به دست آمده اصلاً ربطی به زیست و حیات دارد یا نه! همین که شباهتی با عناصر حیاتی داشته باشد کافی است.

این نکته که شرایط آزمایشگاهی که در آن این مواد به دست آمده، با انواع و اقسام کنترل‌های به شدت متغیر روی تک‌تک پارامترها در هر لحظه از آزمایش، هیچ ربط به شرایط طبیعی روی زمین در کل عمر چند میلیارد ساله‌اش نداشته؛ این‌ نکته که در طبیعت نه تنها خلوص و غلظت مواد اولیه هیچ‌گاه حاصل نشده و نمی‌شود؛ این نکته که هیچ گاه و حتی در شرایط آزمایشگاهی و با کنترل همه پارامترها، تا کنون حصول چند نوع مختلف از مولکول‌های ارگانیک حاصل نشده، و حتی از لحاظ تئوریک نیز مسیری برای رسیدن به چنین نتیجه‌ای متصور نیست؛ این‌ نکته که حتی اگر بعضی مولکول‌های مورد نیاز حیات در شرایط پیش‌حیاتی هم به دست آیند، زمان در فقدان سیستم‌های محافظ خیلی زود آنها را تخریب کرده، نمی‌توانند منتظر رسیدن بقیه مواد شوند....

اینها و هزار و یک مشکل دیگر مانع آن نشده که محققین منشا حیات کماکان با قیافه حق به جانب ادعا کنند که تا حل مسئله‌ منشا حیات قدمی فاصله دارند.

به زودی سخنرانی شیمیدان سنتتیک برجسته، پروفسور جیمز تور را درباره این مسائل و خیلی مسائل دیگر در اینجا خواهیم گذاشت.

@EvolutionFarsi

در سال ۲۰۱۹ شیمیدان بسیار برجسته آمریکایی، پروفسور جیمز تور، سخنرانی بسیار جالب (و سرگرم‌کننده!)، آموزنده و مهمی در یک کنفرانس در دالاس تگزاس ارائه کرد و در آن به بیشمار مسائل مربوط به سناریوهای منشا حیات پرداخت. تماشای این سخنرانی را قویاً توصیه می‌کنم. ویدئوی این سخنرانی با پانویس فارسی اکنون در سایت آپارات موجود است، و شما علاوه بر تماشای آن در آنجا می‌توانید آن را از همان سایت با کیفیت بالا دانلود کنید (با استفاده از دگمه دانلود).
آدرس ویدئو در آپارات:
https://aparat.com/v/j7COg

سخنرانیهای آینده در ارزیابی و نقد نئوداروینیسم در:
@Origin_of_Life_Lectures

.

سال ۲۰۰۹ دویستمین سالگرد تولد داروین بود و بنابراین در موزه تاریخ طبیعی اشتوتگارت در آلمان یادواره‌ای برگزار شد که بزرگترین نمایشگاهی بود که در تاریخ آلمان برای بزرگداشت #داروین برقرار شده بود. آن زمان دکتر بشلی موزه‌دار این موزه باپرستیژ بود و مدیر و مسئول مستقیم برنامه‌ریزی این رویداد بود.

یک‌ قسمت از این نمایشگاه به این اختصاص داشت که نشان دهند که انتقادات مخالفان نئوداروینیسم، به خصوص اصحاب "طراحی هوشمند"، بی‌پایه است؛ برای اینکه جنبه‌ی بصری کار را بیشتر کنند، تعداد زیادی از کتاب‌های این‌ منتقدان را سفارش داده، آنها را در یک کفه یک ترازوی نمایشی گذاشتند و کتاب "منشا گونه‌ها" از داروین را در کفه دیگر، و البته سنگینی ترازو در طرفی بود که فقط کتاب داروین بود!

در نظر #دکتر_بشلی، که مدرکش در زیست‌شناسی و فسیل‌شناسی بود و هیچ تمایلات مذهبی نداشت، این انتقادات فقط سمت و سویِ مذهبی منتقدان و تعصباتشان را نشان می‌داد. مع‌ذلک، از روی کنجکاوی تصمیم گرفت نگاهی به کتاب "جعبه سیاه داروین" از #مایکل_بهی بیندازد. این نگاه کوچک و کنجکاوانه منجر به خواندن کل آن کتاب، و بعداً کتاب‌های دیگر شد؛ این به نوبه خود منجر به این شد که دکتر بشلی از تصویر کاریکاتورگونه‌ای که از این‌ منتقدان و کارهایشان در فضاهای مختلف ارائه می‌شود فاصله بگیرد و کم‌کم خود هم در جرگه منتقدان نئوداروینیسم درآید.

دکتر بِشلی در هفتم مهرماه ساعت ۱۹:۳۰ در اتاق مجازی سخنرانی دانشکده فلسفه علم شریف به صورت آنلاین سخنرانی خواهد داشت. برای جزییات، کانال زیر را ببینید👇

https://news.1rj.ru/str/Origin_of_Life_Lectures/8

ترجمه فارسی فصل اول کتاب #جعبه_سیاه_داروین

نویسنده: #مایکل_بیهی

#Darwins_Black_Box
#Michael_Behe
Persian translation of the first chapter

@EvolutionFarsi

معرفی کتاب: تکامل، نظریه‌ای در بحران
نویسنده: #مایکل_دنتون
مترجم: فرشته میرزایی‌پور
نشر هرمس

این‌کتاب که به سال ۱۹۸۵ نگارش شده، از اولین کتاب‌هایی است که به طور جدی و با استفاده از جدیدترین دستاوردهای زیست‌شناسی و زیست مولکولی انتقادات شدیدی را به داروینیسم وارد کرد. این‌کتاب سرآغازی شد بر تردید روزافزون نسبت به این نظریه، و الهام‌دهنده بسیاری در دیدگاه انتقادی به نوداروینیسم شد. اگرچه خود نویسنده، مایکل دنتون، نه مذهبی بود و نه چندان خداباور، و هیچگاه خودش به نظریه "طراحی هوشمند" نگروید، کتابش به نوعی سرآغاز این نظریه شد.

دنتون در سال ۲۰۱۶ کتاب دیگری نوشت با عنوان: تکامل، نظریه‌ای هنوز در بحران! در آن کتاب، دنتون مدعی شد که تمام اشکالاتی که در کتاب اولش عنوان کرده هنوز معتبرند و کشفیات جدید این اشکالات را حتی بیش از پیش تایید می‌کند (آن کتاب دوم هم به فارسی ترجمه شده، ولی متاسفانه، آن ترجمه پر است از ایرادات معنایی و نوشتاری).

در اینجا فصل سوم کتاب را با اجازه مترجم محترم‌کتاب می‌گذاریم.

خواندن این‌ کتاب با ترجمه عالی آن را (که به زودی توسط نشر هرمس منتشر می‌شود) جداً توصیه می‌کنم.
@EvolutionFarsi

يكى از ریشه‌های سوءتفاهم‌های بسیار متداول در باره تكامل، عدم تمايز بين تكامل خُرد و كلان است.

نظریۀ تکامل خُرد (microevolution) که به عنوان نظریۀ خاص شناخته شده حوزه معينى دارد. این نظریه می‌گوید نژادها و گونه‌های جدید به‌واسطۀ روی‌ هم جمع شدن تغییرات ناشی از جهش‌های تصادفی، تحت تاثیر انتخاب طبیعی، از گونه‌های از پیش موجود به‌وجود می‌آیند. مثال معروف آن پیدایش بیش از 30 نوع سهره از يك نیای مشترک است. در وجود تکامل خرد و مکانیسم‌های احتمالی آن معمولاً اختلاف نظر زیادی نیست.

نظریۀ تکامل کلان (macroevolution) که به عنوان نظریۀ عام شناخته می‌شود، مدعی است که نظریۀ تکامل خُرد مصداق عام دارد و بنابراین، ظهور این ‌همه گوناگونی حیات بر روی زمین را می‌توان با تعمیمی ساده از فرایندهایی که منجر به تغییرات جزئی در جانداران می‌شوند توضیح داد. یعنی، در بازۀ زمانی بسیار طولانی اولین سلول‌ها از مواد شیمیایی بی‌جان، و جانداران پیشرفته از جانداران ساده، به صورت كور و بیهدف تحول یافته‌اند.

نقد هاى علمى که بر نظریه تکامل گرفته می‌شود معمولاً متناظر به نظریه تکامل عام (-macro) است،و نه نظریه خاص (-micro)
@EvolutionFarsi

اسلایدهای سخنرانی پرفسور ایمینگ آغاز اولین سلولها سوپ پیتزا و ذهن

اسلاید های سخنرانی دکتر بشلی. نقد علمی بر نئوداروینیسم و طرح نظریه بدیل طراحی هوشمند.

ترجمه فارسی فصل اول کتاب #جعبه_سیاه_داروین

نویسنده: #مایکل_بیهی

#Darwins_Black_Box
#Michael_Behe
Persian translation of the first chapter

@EvolutionFarsi

ترجمه فارسی فصل دوم کتاب #جعبه_سیاه_داروین

نویسنده: #مایکل_بیهی

#Darwins_Black_Box
#Michael_Behe
Persian translation of the second chapter

@EvolutionFarsi

مایکل بیهی و طراحی هوشمند

#مایکل_بیهی، بیوشیمیستی که در دانشگاه لیهای در پنسیلوانیای آمریکا تدریس می‌کند، شخصیتی آشنا برای کسانی است که مباحث مربوط به داروینیسم را دنبال می‌کنند. او را "پدرخوانده‌ی (Godfather) طراحی هوشمند" خوانده‌اند، و گاه "شیر غرنده‌ی طراحی هوشمند."

مایکل بیهی در سال ۱۹۵۲ در خانواده‌ای کاتولیک در آمریکا به دنیا آمد و بزرگ شد. به خاطر علایقش به کارکرد حیات رشته بیوشیمی را انتخاب کرد. در زمان تحصیلش و نیز بعد از شروع به کارش در دانشگاه، مشکلی با نظریه‌ی داروین و مکانیسم داروینی (برای شرح منشاء موجودات زنده) نداشت و آن را توضیحی قانع‌کننده و علمی می‌دانست. تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ میلادی با کتاب دنتون تحت عنوان "تکامل، نظریه‌ای دچار بحران" روبه‌رو شد، و با خواندن آن، متوجه مشکلات عدیده‌ی چارچوب داروینی شد. آن سال‌ها، زمانِ اوج‌گیری تحقیقات زیست‌شناسی در سطح مولکولی و داخل سلولی بود و بیهی متقاعد شد که معمای حیات را باید در این سطح رمزگشایی کرد.

در سال ۱۹۹۶، بیهی اولین کتابش با عنوان "جعبه سیاه داروین" را منتشر کرد. او که گمان می‌کرد فقط یک‌کتاب نوشته و می‌تواند بی‌سروصدا به دنیای ساکتش در دانشگاه و آزمایشگاه برگردد، ناگهان خود را در مرکز بحث و گفت‌وگو و جدال بر سر موضوع داروینیسم یافت! او در این کتاب، ابتدا این نکته را مطرح کرد که برای گشایش معمای حیات و برای بررسی و ارزیابی سناریوهای مختلف داروینی (مثلاً برای ساختار چشم)، بحث در سطح آناتومی بیرونی خیلی ثمربخش نیست، و موافقان و مخالفان داروینیسم با ماندن در این سطح، در حقیقت از پایه‌ی اساسی حیات غافل شده‌اند! پایه حیات را باید در دنیای محیرالعقول سلول‌ها جُست، دنیایی که پیشرفت‌های تکنولوژیک چند دهه اخیر هر روز بیش از پیش پیچیدگی‌های باورنکردنی از آن را مکشوف کرده است. اگر نظریه داروین نتواند این ساختارهای پیچیده و ماشین آلات مولکولی که هر دقیقه و ثانیه در سلول‌های زنده مشغول کار و همکاری‌اند را توضیح دهد، در آن صورت بنا کردن سناریوهای تکاملی در سطح آناتومی کلان، مثلاً برای ساختار چشم، بی‌فایده می‌گردد.

بیهی سپس مفهوم پیچیدگی کاهش‌ناپذیر را معرفی می‌کند: سیستمی دارای پیچیدگی کاهش‌ناپذیر است که از تعدادی از اجزا تشکیل شده که در تعامل با یکدیگرند تا کل سیستم عملکرد خاصی را داشته باشد، به گونه‌ای که سیستم با حذف هر کدام از اجزایش از عملکرد بیفتد. یک سیستم با پیچیدگی کاهش‌ناپذیر را نمی‌توان با مکانیسم داروینی و به صورت گام‌به‌گام بنا کرد! چرا؟ چون آن چیزی که یک‌گام قبل از سیستم کامل است یکی از اجزا را ندارد و بنابراین عملکردی نیست، و توسط انتخاب طبیعی حذف می‌شود.

مثال ساده‌ای برای پیچیدگی کاهش‌ناپذیر تله‌موش است! حذف هر یک از اجزای تله‌موش آن را به چیزی تبدیل می‌کند که عملکردی ندارد. (ولی مثلاً یک اتوموبیل پیچیدگیش کاهش‌ناپذیر نیست، زیرا مثلاً می‌توان صندلی‌ها و بوق و ترمزدستی و تایر زاپاس و چراغ‌ها را کَند و دور افکند و کماکان با آن صندوق میوه جابجا کرد!). برای توضیح بیشتر در مورد این مفهوم، می‌توانید ترجمه فصل۲ از این کتاب را در اینجا ببینید (و فصل۱ در اینجا).

بیهی در ادامه چندین ساختار پیچیده مولکولی در سلول‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و استدلال می‌کند که آنها پیچیدگی کاهش‌ناپذیر دارند. مثالی از این کتاب که بسیار مشهور شد و مورد توجه قرار گرفت، تاژک‌ باکتریها بود. تاژک‌ها موتورهای شنای بسیاری از انواع باکتری‌هایند. عکسی از ساختار پیچیده یک تاژک را می‌توانید اینجا ببینید. تاژک باکتری در واقع یک موتور چرخنده است با اجزای یک موتور چرخنده مانند شافت، قسمت روتور و قسمت استاتور..... فقط با این تفاوت که این قسمت‌ها در تاژک از پروتئین‌ها تشکیل شده‌اند. این موتور دنباله‌ی مویی شکلی را با سرعت شگفت آور چندهزار بار در دقیقه می‌چرخاند تا باکتری در آب بتواند شنا کند.

تاژک باکتریایی ساختار شگفت‌آوری است. ولی فقط این و موارد دیگر در کتاب "جعبه سیاه داروین" به هیچ وجه موارد استثنائی نیستند! در سه دهه گذشته هر روز و هر روز ساختارها و ماشین‌های مولکولی بسیاری در سطح درون سلولی کشف می‌شوند. در حقیقت، در طی ربع قرنی که از انتشار این کتاب می‌گذرد، معمای این ساختارها و ماشین‌ها هر روز بغرنج‌تر و دست‌نیافتنی‌تر می‌نمایند. الان دیگر عادی شده که در هر باکتری به ظاهر ساده، هر سلول، هر گونه عملکرد داخل سلولی یا بین‌سلولی وقتی با پیچیده‌ترین تکنولوژی روز دقیق شویم، بلااستثناء ساختارها و سیستم‌ها و ماشین‌های پیچیده‌ای کشف می‌کنیم که مکانیسم‌ داروینی (یعنی انتخاب طبیعی که بر روی تغییرات تصادفی عمل می‌کند) هیچگونه توضیحی برایشان ندارد (حتی در سطح سناریوهای تخیلی به سبک داوکینز و رفقایش!).

در بخش بعدی این نوشتار به دو کتاب دیگر مایکل بیهی خواهیم پرداخت.

سخنرانی دکتر بیهی

رمزگشایی از معمای حیات

این فیلمی است که در سال ۲۰۰۱ در رابطه با طراحی هوشمند و برای مخاطب عام ساخته شد. در دو دهه‌ای که از آن می‌گذرد، کشفیات جدید هر چه بیشتر و بیشتر و بیشتر شگفتی‌های داخل سلول را مکشوف می‌کنند. سلول که زمانی توده ژلاتینی ساده‌ای به نظر می‌رسید از هر کارخانه ساخت دست بشر، و از هر سوپرکامپیوتری، پیچیده‌تر است. قسمت بسیار کوچکی از این شگفتی‌ها در قسمتی از این ویدئوی قدیمی به نمایش گذاشته شده است. مایکل بیهی دقایقی کوتاه در این فیلم صحبت می‌کند، ولی قسمت‌هایی از این ویدئو بر اساس کتاب اول او، "جعبه سیاه داروین" تنظیم شده است.
این فیلم را با پانویس فارسی می‌توانید در آدرس زیر ببینید و نیز با کیفیت خیلی خوب دانلود کنید:
https://www.aparat.com/v/XOEsW/


@EvolutionFarsi

اسلایدهای سخنرانی پروفسور بیهی

@Origin_of_Life_Lectures