چرا فکر می‌کنید دنیا حول شما می‌چرخه و شما خوبید؟ نخیر، اینطوری نیست. دنیا حول من می‌چرخه.

من حافظم ضعیفه. حافظم انقدر ضعیفه که عصبی که می‌شم بعدش دلیلش رو یادم می‌ره. حش بدیه. ناراحتی ولی نمی‌دونی باید روی کی و روی چی خالیش کنی. اصلا عصبی ای ولی چون دلیلش رو یادت نمیاد، نمی‌دونی چی می‌تونه آرومت کنه یا کی باید بس کنی.

یادم نبود الان ایران حذف شده و یا نباید بنویسم و یا نهایتا باید در همون موضوع بنویسم.

۵ دقیقه خواب موندم، ۸ ساعت دیرتر رسیدم.

خلاصه که مهم نیست چقدر جا می‌مونی وقتی جایی که باید نباشی.

از کارلوس کیروش خوشم میاد چون حرف بقیه رو به جاییش نمی‌گیره،که کار خودش رو‌می‌کنه حالا زمین و زمان بگن چرا وریا غفوری رو نبردی و... تغییری نمی‌کنه کارش ولی با این حال کارش رو حوری می‌کنه که همینایی که بهش فحش می‌دادن تحسینش کنن و بگن قراردادش باید تمدید بشه.

حالا حداقل تاوان حماقت هاتونو خودتون بدید.

خیر آدم رو می‌خوان ولی حقیقتا من در اکثر موارد دوست ندارم کسی خیرم رو بخواد. حالا نه اینکه طرف بیاد بزنه زیر پام تا بیوفتم زمین ولی خب از سر خیر خواهی صبح و شب نشینه کنار گوشم تکرار کنه چیزی که نمی‌موام قبول کنم.

ما شهرستانی ها نهایتا بتونیم حشری بشیم ولی تهرانی ها ترن آن می‌شن.

ما شهرستانیا مکالماتمون به «کَدَّن نَخبر؟هِش زاد، اِشَک لَر دوغوبلار» محدود می‌شه متاسفانه.

ولی سیگاری ها قشر مظلومین. اکثرا سیگار کشیدنشون رو قایم می‌کنن و اگر نکنن هم نصف جامعه دردِ اینا براشون مهم نیست. خلاصه گرون که می‌شه راه اعتراضی چیزی ندارن. تمکین می‌کنن.

چی باعث می‌شه فکر کنید اگر حرفتون رو‌غیر مستقیم بزنید مودبانه گفتیدش؟

همین که غیر مستقیم بگید و‌ احمقی‌فرضم کنید که صرفا با تغییر جمله بندیتون قراره ناراحت نشم از حرفتون برام ناراحت کننده تره.

آدم‌وقتی حرف نداره می‌ره می‌خوابه نه اینکه چنلش رو باز کنه و ایز تایپینگ بشه.

«هرچیز که در جستن آنی، آنی.»

ای بابا داشت یادم می‌رفت.

یه عده هستن وقتی تو یه چیزی موفق می‌شن حس می‌کنن توی همه چیز‌ باید نظر بدن و حتی بدتر از اون هی بهت می‌گن اگه می‌خوای موفق بشی باید همین کار رو بکنی که من کردم.

مثلا شاید طرف رفته کون داده تا موفق شده و زندگیش خوب شده و هرچی می‌شه بهت می‌گه برو کون بده تا موفق بشی. مثلا داری کار می‌کنی میاد بالاسرت می‌گه اینا تهش هیچی نیست پاشو برو کون بدت و اصلا براش مهم نیست که آقا من کون ندارم، کونم تخته و کلا علاقه ای هم به دادن ندارم. فقط حرفشو تکرار می‌کنه.

حالا بدش اینجاست که یه عده چون اینا موفق شدن می‌گن پس راست می‌گن.

نمودار وِن و این داستان هارو‌ یادتونه؟ اگر نباشه هم چیزی رو از دست ندادید. خواستم بگم یه سری حس ها در تناقص باهم نیستن و ممکنه اشتراک داشته باشن.
که چی؟ که اینکه وقتی می‌پرسی ناراحت شدی و می‌گم نه نشدم معنیش این نیست که بعد از انجام کارت بنظرم یه آدم احمق میای، یا مثلا دیگه ازت بدم میاد.

من یه زمانی کونگ فو کار می‌کردم. حتی با الهام از من و کونگ فو یه فیلمی هم ساختن‌، پاندای کونگ فو کار.

خب بنظرم اونقدر بی‌نمک شدم که وقتش باشه یه اپیزود از سریال ریک اند مورتی رو بدن من بنویسم.

آدمی حرف از برگشتن می‌زنه که رفته باشه. وقتی یکی سر جاش وایساده نمی‌تونی بهش بگی برگرد پیشم. می‌تونی برگردی پیشش.

چجوری ممکنه همه به چیزی که می‌خوان برسن؟ همین که خود من به چیزی که می‌خوام برسم باعث می‌شه خیلی ها به چیزی که می‌خواستن نرسیده باشن.