می‌دونید؟ یه سری آدم ها هستن که دوستشون دارم، اصلا بین خودمون بمونه، بعضی وقتا خیلی بیش‌تر از یه دوست داشتن عادیه.

ولی من فقط دوستشون دارن، نخریدمشون که! خریدم؟ اصلا آدم رو که نمی‌شه خرید. چند سالی هست که این قضیه برده داری جمع شده. اختیار دارن دیگه. می‌تونن انتخاب کنن، می‌تونن انتخاب کنن چه کاری بکنن و چه کاری نکنن. من چی؟ من؟ من نه، دست خودم نیست کی رو دوست داشته باشم و کی رو نه. فقط با توجه به انتخاب هاشون، می‌ذارم می‌رم. نمی‌تونم بگم چیکار کن و چیکار نکن ولی می‌تونم اگه جام نبود، یه دستی به موهام بکشم، کوله‌م رو بندازم رو دوشم و برم.

کاش یه ورژن دیگه از آدم ها بود که کارشون فقط دادن و کردن بود که هر موقع نیازی داشتید برید سراغشون که سر این مسخره بازی ها نرینید به رفاقت های بین آدما.

فرقمون اینه که من اگه حرفم بی معنیه، می‌دونم بی معنیه ولی تو اگه حرفت بی معنیه، فکر می‌کنی حرف درستیه.

شترمرغ رو نصف کنی یه شتر با یه مرغ گیرت نمیاد.

آدم برای فرار کردن پاشو با زنجیز نمی‌بنده به یه وزنه، اول زنجیر رو باز می‌کنه.

اگه راستشو بگم که فکر می‌کنی دروغه.

یه بار یکی از رو محبت با ما یه کاری کرد که فهمیدیم هیتلرم واقعا میخواسته دنیا رو جای بهتری کنه.

@khornaas

«یه پاسخِ پشیمون بعدِ علامت سوال»

عکس پرتره اگه از پسر بندازید دوربینتون ذوب می‌شه.

من چه دعوا کنم چه نکنم، چه حق با من باشه چه نباشه، بدهکار‌ منم.

کجای کار می‌لنگه؟ والا از اونجایی که با آدمای مختلف و در جاهای متفاوت تکرار شده و فقط پای ثابت ماجرا من بودم، احتمالا من می‌لنگم.

همیشه اتفاقی که درسته، خوشحال کننده نیست. بعضی وقتا کار درست رو انجام بدی، غم می‌گادتت.

خوب یا بد، دل پر یا خالی، با آرامش یا پر از اضطراب، فرقی نداره چجور باشی، زمان برنمی‌گرده. زمان برگرده هم همه چی دست تو نیست.

«ترسم از نبودن نیست، از شعارِ بودنه.»

انقدر سرگرم رفتن به سمتش شدم که مقصد رو یادم رفت، ردش کردم.

یه من گوه خوردم اعتماد کردم رو باید پین بکنم که هروقت میام چشمم بهش بخوره که یادم نره.

درد که یکی دو تا نیست که. حداقل ۳تاست‌.

که اون سنی رو که می‌گفتن اقتضای سنشه رو رد کردیم، دیگه می‌گن از حماقتشه.

«گذشتم از او به خیره سری، گرفته ر‌ه مه دگری
کنون چه کنم با خطای دلم، گرم برود آشنای دلم
به جز ر‌ه او، نه راه دگر، دگر نکنم خطای دگر»

درسته که "خواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کن" ولی خب بیا ببخشا.

«یک تو وسط زندگیَم گم شده است»