حالا من دارم چی رو به کی می‌گم؟ نمی‌دونم والا، حس دانش آموزی رو دارم که بردنش پای تخته داره درس هایی که نخونده رو جواب می‌ده.

داشتم فکر می‌کردم اگه بیست میلیون نفر، هرکدوم نفری هزارتومن به من بدن تغییری توی زندگیشون ایجاد نمی‌شه ولی من پولدار می‌شم.

جهت حساب کتاب عرض کنم خدمتتون که ۲۰ میلیارد تومن می‌شه که یک و خرده ای میلیون دلاره.

آره شما بلدی، شما چهرازی ۱۶ رو گوش می‌دی فقط قتل های زنجیره ای یادت میاد، شما مثل ما عوام الناس نیستی که.

شما مِی رو هم تو شعرای حافظ می‌بینی به اون شراب عرفانی و بهشتی که هنوز نفهمیدم چیه فکر می‌کنی.

آدم خوبه بره دنبال رویا هاش ولی خب وقتی بیداره نه وقتی خوابه.

من طوری لباس گرم‌هام رو ته کمدم جا کردم که برم درشون بیارم با برف سال بعدی میام بیرون!

لیوان خالی رو بگیر دستت و نیمه پرش رو ببین.

تبریک می‌گم، حالا تو یه متوهمی.

«اگر تو مرا نبینی من کیستم که ببینم؟ من نیستم که ببینم ، نمی بیننمَم»

«چو رسی به کوه سینا ارنی مگو و بگذر
که نیرزد این تمنا به جواب لن ترانی»

«جواب زنده بودنم مرگ نبود»

که من اگه می‌گم کمم برای توی نیست، برای خودم کمم.

والا که برای من نیت پشتِ کار های کوچیکتون مهم تره تا خود کار بزرگی که کردید.

فکر می‌کنیم همو می‌شناسیم ولی خب کیه که ندونه ما تو شناخت خودمون هم موندیم چه برسه بقیه.

یه چیز می‌گم آتئیستای مجلس منو ببخشن.
روایت داریم «من عرفه نفسه، فقد عرفه ربه» هرکس خودش رو بشناسه، خدارو هم شناخته.

متاسفانه مشکلات خودم انقدر هست که برای حماقت های بقیه غصه نخورم.

البته اینکه گاهی حماقت های بقیه تبدیل به مشکلات من می‌شه، آزار دهندست.

مهیار با عرق‌گیر در راه‌رو مشاهده شد در حالی که قابلمه‌ای پر از غذای اتاق در دست داشت. از اتاقِ نزدیک آسانسور صدای “La isla bonita” با صدای مدونا می‌آمد و محمد که عاشق شده بود و جق نزده بود در حمام آواز می‌خواند. فضا، به شکلی رادیکال، بویِ مرد می‌داد.
‏⁧ #خوابگاه_دانشجویی ⁩


@sugarffrree

می‌گفت وابستگی خودِ اُم الفساده، گفتم مهندس با شمشیر دو لبه آشنایی داری؟

تو ذهن خودش یه آدم متفاوت و خاص بود ولی خب خبر نداشت که از پیش‌بینی پذیر ترین آدم ها هم قابل پیش‌بینی تره. شاید همین خاصش می‌کرد.

این به نتیجه نرسه مجبور می‌شم برای امرار معاش شماره حساب اعلام کنم برام کمک های مردمی واریز بشه. اگه کسی رو می‌شناسید بهش بگید.

حس کردم یکی ازم ناراحته، رفتم باهاش صحبت کنم تا اگر کدورتی هست رفع بشه ولی خب جوری جواب داد که دیگه برام مهم نبود اون دلیلی برای ناراحتی داره یا نه. من کلی دلیل مناسب خودم داشتم برای ناراحتی.

خب حالا که چی؟ هیچی آقا، می‌خواستم بگم گاهی بار سفر می‌بندی بری لب دریای خزر ولی سر از کویر درمیاری.