ما که اهل تحمیل نیستیم. شد شد نشد هم کاش می‌شد.

ما اشتباهی مال هم نبودیم.

اگرم‌ نایی مونده باشه برای رفتنِ راه خودمه نه شما.

متاسفانه فقط غرورش رو داریم نه عملی که باعث بشه بهش مغرور بشیم.

دقت کن که نمی‌گه با کسی مِی نخور، نمی‌گه فقط با من بشین برنامه بچینیم.
می‌گه «مِی مخور با همه کس تا نخورم خون جگر». حالا اگه‌برابری حقوق بین زن مرد و مستقل بودن و این هارو بذاریم یه جوشه و نگاهشون نکنیم، دردناکه جمله‌ش.

دوست دارید همونجوری که هستید بپذیریمتون و نخوایم عوض شید ولی خب همزمان دوست دارید که بقیه بشن همونی که می‌خواید.

خب یه‌کم تناقص توش دیده می‌شه ولی خب بازم هرجوری صلاحه.

بی اهمیت ترین اتفاق ممکن رو تصور کنید. خب حالا بدوند که آدما ممکنه سر همونم بذارن برن از پیشتون.

نمی‌دونم این پول گرفتن از خانواده چرا انقدر برای من سخته. زنگ زدم داداشم ازش پول قرض بگیرم، رسما بغض کردم موقع گفتن اینکه برام پول بریز و اشک از چشمام در اومد.

«کنون چه کنم با خطای دلم؟»

کاش می‌شد این کانال هر موقع حرف دارم برام باز می‌شد نه هر موقع بیکارم.

مارو قاطی داستان های احمقانتون نکنید، ما خودمون به اندازه کافی داستان احمقانه داریم بغل دستمون.

#باهم_حرف_بزنیم
لطفا با افسرده ها گفتگو کنید

به ترتیب استان‌های تهران، فارس، اصفهان و چهارمحال و بختیاری بیشترین درصد افسردگی را دارند _ بر اساس آمار 6 میلیون نفر در ایران از افسردگی حاد، رنج میبرند.
@ndpsychology

دست به هرکاری می‌زنی برای فرار از روزمرگی به خودت میای می‌بینی بیش‌تر توش غرق شدی.

توییت های قدیمیم (من می‌گم قدیمی، شما به بزرگی خودت ببخش با سابقه) رو پیدا کردم، بیاید براتون بنویسمشون باز.

‏اینکه از یاد بری بد نیست که، بد اینه که توقع داشته باشی تو یاد بمونی.

‏قهوه خونه تو پایین شهر رفتم، رسما داشتم سکته می‌کردم از ترس، یاروگفت داداش وی آی پی هم داریم خواستی با دختر بیاری میبرمت اون پشت، گفتم منو نکن هر چی تو بگی قبوله.

‏شما خودت دو تا عکس لخت داری که راجب عکسای صدف طاهریان نظر میدی؟

‏ولی خب من همون محدودیتی که برای خودم قائل شدم، برا همسر آیندم هم قائلم.
مثلا من نمیدم ، توقع دارم اونم نداده باشه.

با فاز روشنفکری و امثالهم نگایید منو. شوخیه.