چقدر مقایسه احمقانه و زشتی. برم تو اتاقم و در رو ببندم و به مقایسه های زشتم فکر کنم.

خواستم برم فرمون زندگیم رو بگیرم دستم ولی گولم زدن. چیزی که دستمه قطعا فرمون نیست.

نتیجه اخلاقی:
تا چیزی رو درست نشناختید نرید بگید بهتون بدنش، ممکنه چیز دیگه ای بدن دستتون.

فکر کن یه غذایی داری، یه دوستی هم داری که برات مهمه، هر شب تمام غذای خودت رو برای اون می‌ذاری کنار ولی همیشه تا قبل اومدن دوستت یکی دیگه میاد اون غذا رو می‌خوره.
هم تو چیزی نخوردی و هم دوستت. که چی؟ این از اون چیزاییه که هیچوقت دوست ندارم شأن نزولشون رو بگم. هیچوقت. هیچ جا.

یه روز بی دغدغه چیه آخه؟ خدا یه روزمون رو بی دغدغه بذار باشه، شاید اصلا خوشم نیومد و دیگه نخواستم! ولی یه اکانت تست ۱ روزه بهم بده.

مغزم رو در بیارم بذارم تو یخچال خنک بشه.

جوونیم و هزار آرزو داریم، نمی‌شه براتون مرد.

منظورشون اینه که قضاوت بیجا نکنید وگرنه که آدم با قضاوت هاش تصمیم می‌گیره تا زندگیش رو چجوری پیش ببره.

سوشال اینفلوئنسر های اینستاگرام برای من در حد پرزنت کننده های نتورک مارکتینگ منفورن.

من هم خودم اشتباه دیدم هم به شما اشتباه نشون دادم.

فقط اینکه شب یلدا یک دقیقه بیش‌تر قرار نیست باهم باشید، شبانه روز در‌همه حال ۲۴ ساعته.

حال همه ما بد است اما تو باور نکن.

آدم خوبی بود یا بد؟ نمی‌دونم ولی دوستم بود.

بریم طناب پوسیده ببافیم.

زمستون هم که داره میاد وقت مناسبی برای کبک بودنه.

به نفر با طناب پوسیده من رفت توی چاه دکتر شد، یکی ‌دیگه هم بود هفته اول یه سیب داشت بعد دو ماه پورش گرفت. حالا خود‌ دانید.

وقتی از جملات عاشقانه‌ی نخنما حرف میزنم از چه حرف میزنم 🤦🏻‍♀️

ایشالا که عید قربان سرش رو نمی‌بُره.

یه سری از‌جمله ها رو انگلیسی می‌گی قشنگ ترن. مثلا.
Not cool bro.

من بهت راستشو نگفتم که بری دروغ بقیه رو باور کنی!