والا چی بگم براتون. آدمی کهدسرش رو جلوی خودش نتونه بالا بگیره جلوی بقیه هم نمیتونه.
داشتم پست های save شدهم رو میدیدم توی اینستاگرام، ۳ تاش رقص بود. بیاید دوتاش رو ببینید.
خوشگلید، مجبور میشم برای پست نوشتن برم لباس پلوخوری هام رو از کمد در بیارم بپوشم بعدش شروع کنم به پشت گذاشتن.
Forwarded from No_Heresy_
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
والا به ما یاد هم ندادن، حس میکنم ذاتیه. یعنی تا وقتی برعکسش رو یاد نگیری همینه. یه مُردن با عزت قشنگ تر از یه زندگیِ با ذلته. احتمالا تا وقتی برعکسش رو یادتون نداده باشن نظرتون همینه. بگذریم هوا بهاری شده و هر تایمِ خالی ای تایمِ خوابه.
یه مکالمه کوتاه داشتم چند روز پیش با این مضمون که:
کسخل تویی که فکر کردی اونا آدمن، کسخل منم که به حرف تو گوش دادم.
کسخل تویی که فکر کردی اونا آدمن، کسخل منم که به حرف تو گوش دادم.
روده کوچیکم یه نگاه به چپ و راست میکنه با استرس و وقتی میبینه کسی حواسش نیست یه قدم به روده بزرگه نزدیک میشه.
من دورم، من دستم کوتاهه. من نمیدونم حتی اگه دور نبودم، اگه دستم میرسید باز هم کاری باشه که بتونم بکنم. هیچی. هوا سرده. مراقبت کنید.
یکی از معدود چیزایی که باعث میشه دلم نخواد هیچکدوم از ممبر های چنلم آشنایی باهام نداشته همینه که چیزی که نوشتم رو به خودشون نگیرن. آدم های نامربوط. ولی خب ناگریزه، ایشالا زینپس رعایت میکنیم آشنایی نباشه بین اعضای اینجا.