آستانه تحملم رو بصورت ناشناس دادم به دوتا بچه یتیم.
دیگه آستانه تحمل ندارم.

«کجا می‌شود نشان گمشدگانی را گرفت که
خودخواسته پیدا نمی شوند...؟»


- گوگل. نبود، دیپ‌وب.

می‌خوام خط ارتباطی پسر ها و دختر هارو جدا کنم. بالاخره چه معنی داره مختلط.

دختر ها به @idkwia پیام بدید.

پسر ها هم خب فعلا بودجه محدود بود رسیدیم فقط خط دختر هارو راه بندازیم. شما علی الحساب با دود پیام برسونید.

حالا واقعا الان پیام ندید، پست شوخی بود.

صرفا چون معامله پایاپای باشه.

سوپرپاور مورد علاقه؟
دوست داشتم با لمس کردن زخم ها، داستانشون رو بشنوم و دردشون رو حس کنم.

یعنی تخمی ترینِ انسان ها اون هایی‌ هستند که از روی خوبی بهشون لطف می‌کنی ولی ربطش می‌دن به یک چیز مزخرف.


البته اینو با مداد یادداشت کنید. چون رقابت شدیده، ممکنه مجبور شیم پاک کنیم اسم گروه دیگه ای رو بذاریم بعنوان تخمی ترین.

زور پلک هام از تمام فکرهای تو سرم بیش‌تره.

کاش الان فرامرز خودنگاری اینجا بود و این آیتمی که پلک هام دارن می‌زنن تا من بیهوش شم از خواب رو توضیح بده.

کم حافظه بودن مصداق بارز bug as feature هستش.

والله تویی که دیسلایک زدی حتی اگه بدونی bug as feature اشاره به چی داره.

چرا آدم باید دورش شلوغ باشه و پر از اسم هایی که بزرگترین تاثیرشون روی زندگیت حضور اسمشون هستش.

نمی‌دونم چطور بگم.

از اینکه ازم استفاده ابزاری بشه بدم میاد.

اصلا برای همینه که نذاشتم هیچ استفاده ای داشته باشم.

کراشم رو ببینید.

اگه قول بدید هیزی نمی‌کنید، لینک رقصش رو هم می‌ذارم :))

خودتون رو به یبار کافه رفتن ودوتا شکلات نفروشید.
عزیزان هزینه‌اش مهم نیست. آدم یا خودش رو نمی‌فروشه یا حداقل به چیزی می‌فروشه که ارزشش رو داشته باشه.

همه آدما به سختی برمی‌خورن (هرکس تو زندگی خودش، به اندازه خودش درد داره) ولی خب موضوع اینه که تفاوت آدما توی برخوردیه که با این سختی ها می‌کنن.

هرچقدر من خسته کننده نیستم، بقیه آدم ها خسته‌کننده شدن.