باورتون می شه راهکارشون برای ساختن شخصیت اینه که حرف بذارن تو ذهن و دهنتون؟ مثلا برای اینکه بدونید فلانی باهوشه، شما خودتون قرار نیست بفهمید بلکه از اپیزود اول همه بیربط جاهای مختلف قراره به اون فرد باهوشی توی انیمه. بعد اینجوری قراره شخصیت فرد برای شما ساخته بشه که باهوشه.


وات د فاک. مگه داری مخ تینیجر می زنی که حرف میکاری توی ذهنش؟

بعد از دیدن attack on titans چنان از خودم ناامید شدم که دیگه دور نمی بینم اون روزی که بیام از peaky blinders براتون quote بزارم. تخمی ها مافیا رو به گند کشیدن. سانتیمانتال کردنش. با اون کلاه کج های روی سرشون که از روسری های توی تخت خواب فیلم های ایرانی هم کسشعر تره. طرف حمومم بره کلاهش سرشه؛ زاویه ش هم کجه. سیگار هم مثل کونیا می کشه و یه سری حرف بی معنی می زنه.

باشه حالا که اینطور شد اصلا کوروش وانتونز و اینا هم گنگ. طرف صداش حکم 6 ماه تحریک جنسی رو داره. تو محل هایی که ما زندگی می کردیم اینا نبودن اصلا. می دونید چرا؟ انتخاب طبیعی حذفشون می کرد. حالا باشه شما گنگستر.

ولی بیاید نظر جدیم رو بگم. تتلو با همه کسشعریش از نظرم سگش شرف داره به کل سامان ویلسون و زد بازی و ... .

آخیش. خیلی وقت بود نفرت پراکنی نکرده بودم. سبک شدم.

به رویاهام خیانت کردم.
حق الناسه اینا.

بیاید hot ترین عکسی که از خودتون تو گوشیتون دارید رو با من به اشتراک بذارید.

چرا من؟ چون قدر زیبایی رو می دونم.

@IDKWIA

من چه شکلیم؟ گاییدید. بعدش هم واکنش های عجیب نشون می دید. اگه برید اینستا immahdi.s رو سرچ کنید منم. و نه این معنی رو نمی ده که صفحه اینستاگرامم عمومیه.

فکر می‌کنید شخصیت monica تو فرندز اغراق شده و الکی بود؟
یکی عکس از خودش در حال خونه تکونی فرستاد.

اولین مشکلم اینه که دوست ندارم بخوابم.
دومین مشکلم اینه که وقتی خوابیدم دوست ندارم بلند بشم.

خیلی برام عجیبه که وسط سکس حرف نمی‌زنید و ساکتید. ما خودمون سه بار قبلی وسط سکس تصمیم گرفتیم فردا نهار چی بخوریم.

خواب دیدم دیشب رفتم فرودگاه. می خواستم از ایران برم. راستش مقصد بنظر فرانسه می رسید.

تمام مدت خواب به یک چیز فکر می کردم. آدمی که خونه ش رو ازش گرفتن، آدمی که حس تعلق نداره، زنده نیست.

خوش باش نگارینا گشته ست بهاران/ فصل طرب و شادی یاران.

یعنی حتی یکی از 1500 نفر هم با من این شعر رو نشنیده؟ جفتمون یاد یه چیز نمیوفتیم؟

راستش رو بخواید من توی روز خیلی وقتا به رایفی پور، فراستی، جادی و... گوش می کنم. شاید بگید اینا که خیلی باهم فرق دارن. آره خب بنظرم دارن. حتی بنظرم بعضی هاشون لایق احترامن مثل جادی و بعضی ها نه. اما می دونید چقدر باید زندگیت رو درگیر چیزی کرده باشی تا مثل اونا شی توی اون حوزه؟ راستش چیزی که گوش می دی اون آدم نیست. نتیجه چند ده سال غوطه ور شدن توی موضوعه.

همه تصمیم های احمقانه توی ذهن آدم یه سیر نسبتا منطقی طی می کنن که آدم انجامشون می ده.پ

سطح طنزم جوریه که فقط می تونم احمد خاتمی رو بخندونم.

آدم تا چند موقعیت رو می تونه از دست بده؟ قبلا خیلی بی پروا تر بودم. همیشه تو ذهنم بود این نشد بعدی می شه. نه فقط آدم؛ برای کار؛ برای غذا.

یجایی نوشتم برگرد آرزو هایی که از دستت افتان بردار. دارم نگاه می کنم هرچیزی که افتاد برداشتنی نیست. دیر فهمیدم که آرزو ها شکستنی تر از چیزی هستن که دیده می شن. حتی تلاش برای برداشتنش فقط دستت رو زخم می کنه.

اسمش تسلیم شدنه یا کنار اومدن با واقعیت؟ اینکه بفهمی به ما قول کامل بودن هیچ چیز رو ندادن. به ما یاد ندادن عدالت نیست، نظر اونی که قدرت دستشه عدالته. حالا چه اون قدرت دست یک نفر باشه چه هزار نفر. طول کشید بدونم همه ما آدما تقریبا از یجا شروع کردیم (منظورم مادیات نیست)، که اگه کاری می کنیم تاثیر چیزیه که به ما گذشته. ولی خب این موضوع هزار تا مثال داره که هر هزارتاش بنظرم کسشعر و غیر ضروریه. بنظرم صرفا مهم اینه که به ما یاد ندادن خودمون هم آدم کاملی نیستیم. قرار نیست بشیم. مجموعه ای هستیم از اجزای کوچیک تر که اتفاقا منظم هم نیست. یه سری بخش ها خرابن. بقیه جورشون رو به دوش می کشن.

آرزو ها شکستنی اند. مراقبشون باشید.

راستی بخوام خیلی بیربط بهتون نکته ای رو بگم که جای دیگه شاید نگن بهتون، اینه که مریض ترین پورن های دنیا (از لحاظ داستان و نه اکت) برای ایتالیایی هاست. نگردید، ترجمه نشدن غالبا. ولی این آدم ها عجیبن. من همیشه فکر می کردم من عجیبم که خسته می شم و دوست دارم هربار چیز جدیدی تجربه کنم. انگار یه مسابقه ای دارن برای اینکه کی می رسه به اون تابوی بالاتر. انگار دنبال لذت نیستن، نمی خوان تو هیچ نقطه ای وایسن؛ دنبال بالاترن.

مقداری که می خواستم درآمد داشتم تقریبا. مشکل اینه که بصورت ماهیانه نشد. ماشین گرفتم. نه رانندگی دوست دارم و نه یادم می ره وقتی بچه بودم به اون یارو گفتم من این کسشعر هارو سوار نمی شم. اولین ماشینی که سوار بشم ماشین خوبیه. پس ماشینی که گرفتم رو هم دوست ندارم. قرار هم نیست سوار بشم. ولی بفروشم که چیکار کنم. نمی دونم. چالشم برای خودم اینه که ماشینی که الان دارم رو تا آخر تابستون تبدیلش کرده باشم به ماشینی که دوستش دارم.

و هیچوقت فکر نمی کردم اینو بگم اما آدم گوهی که نخورده رو خوب نیست به همه بگه (دیر بهش رسیدم). برای همین اینبار نمی گم چی. ولی اگه شد نشونتون می دمش.

برام موزیک بفرستید. مرسی.
@IDKWIA