این موز ها آخرش کار دستم داد دستم. این چندبار آخر که فاطمه اومد اینجا با خودش موز آورد، امروز گفتم چیه این. گفت فکر می کردم موز میوه مورد علاقته :)))

من میوه مورد علاقم ممه ست. نه چیزه، یعنی نارنگی.

دلم می‌خواد آیدی روزمره نویس هایی که پزشکن رو بذارم براتون و بنویسم خودش بهم گفته خوشحال میشه ازش سوال های پزشکی و درمانیتون رو بپرسید.

بعد وایسم اون دور و از جهنم بپا شده لذت ببرم.

مثلا @gabbroing‌ خودش بهم گفت عاشق اینه که وقتی از بیمارستان می‌رسه خونه، ببینه تو ناشناس براش عکس آزمایش فرستادید.

بعد داشتم فکر می‌کردم چرا منو از چنلش بلاک کرده :))

با دوست دخترم قرار صبحانه گذاشتیم ولی در راستای اقتصاد مقاومتی، رفتم دوتا تخم مرغ گرفتم منتظرم بیاد نیمرو کنیم بخوریم. کافه و رستوران تعطیل.پ

اوایلش با برنامه ریزی قبلی گند می‌زدم به زندگیم. الان که حرفه ای تر شدم بدون برنامه ریزی این کارو می‌کنم. رفلکس هام سریع تر شده.

خیلی به راه برون رفت از شرایط فکر کردم.
تنها راه حل شوگرمامیه. اگه پول خوب داد، شوگرددی هم قبوله.

الان شوگرمامی مجلسی و خوب از کجا می شه پیدا کرد؟ کم کارکرد باشه. قبلش برای یه آقا دکتر بوده باشه که داشته دور هاش رو تو اروپا می زده.

آقا بهترین ورژن یک نرم افزار لزوما جدید ترینش نیست. یک سری وقتا ورژن قبلی کارایی بهتری داره. با اینکه احتمالا هم قدیمی تره و هم ویژگی های کمتری داره.

داشتم فکر می کرم منی که این گوشه نشستم هم تقریبا همینم. دو ورژن قبل تر سرپا تر بودم. ولی موضوع این نیست. موضوع اینه که این راهیه که آدم باید طی کنه. گاهی وقتا پیشرفت کردن نتیجه ش رو در لحظه نشونت نمی ده. برعکس. افتاده تری.

می خوام یه پیش بینی براتون بذارم و بعدا چکش کنیم.
هر انتخاباتی توی ایران بشه (جه مجلس چه ریاست جمهوری)؛ موضوع اصلی که روش مانور می دن تا رای بدید، سربازیه. اینکه سربازی رو حرفه ای و غیر اجباری می کنن.

امروز سگ سیاه افسردگی رو دیدم؛ داشت با کبوتر صلح جفت گیری می کرد.
اوضاع اونا هم مناسب نیست. اعصابی براشون نمونده.

<امشبم گذشت و کسی نکشت مارو>

اینو همونی گفته که قبل ترش نوشته بود که، شب در چشمای اونه و باید به سیاهی چشماش نگاه کرد، همونی که روز توی چشماشه و باید به سفیدی چشمانش نگاه کرد. چشم اگه فروبنده جهانی به تاریکی فرو می ره. (حسین پناهی)

قبل تر برام سوال بود که چرا کسی باید شبیه به حسرت بگه امشبم گذشت و کسی نکشت مارو؟
الان برام سوال نیست.

لوبریکنت هم از توییتر یاد گرفتید. قبل اون کره حیوانی می زدید.

راه فرارم؛ آغوش توست.

خوشحال بودم تا اینکه یه لحظه نخندیدم و به وضع خودم فکر کردم.

دیدید گاهی زندگی میاد می زنه تو گوشتون؟

راستش دیروز صبح تمام پولی که داشتم شد صفر.‌
گفتم می‌خوابم هر موقع پولدار شدم بیدار می‌شم.
متاسفانه دیگه بیش از این نمی‌تونم بخوابم.
هم زخم معده داره اذیت می‌کنه نمی‌ذاره آدم بخوابه هم اینکه مگه یک نفر چقدر می‌تونه بخوابه.

من می‌رم بمیرم. زندگی بهتر شد بیدارم کنید.

این قطعی نیست، صرفا می خوام ببینم توی یک جامعه 1800 نفره چند نفر علاقه دارن تا ببینم آیا ارزش داره شروع کنم به همچین کاری و مخاطبم رو کل مردم بذارم؟

+ اگه فکر می کنید توان تنهایی سرمایه گذاری کردن برای یه استودیوی تولید محتوا دارید رو به خودم جدا پیام بدید.
@IDKWIA

I'm tired, boss. Tired of bein' on the road, lonely as a sparrow in the rain. Tired of not ever having me a buddy to be with, or tell me where we's coming from or going to, or why. Mostly I'm tired of people being ugly to each other. I'm tired of all the pain I feel and hear in the world everyday. There's too much of it. It's like pieces of glass in my head all the time. Can you understand?

نود رو هم از توییتر یاد گرفتید. تا قبل اون <ممه ت رو ببینم> می گفتید.