من اولین بخشی که درست جلو رفتم این بود که مادرم از این بکشه بیرون که برو زن دکتر بگیر.

دیگه وقتشه که پاره کنم.

زمان هایی که من طفل کوچیکی بیش نبودم (۵-۶ سالم بود)، تلویزیون سریالی پخش می‌کرد که اسمش شب دهم بود.

از تمام سریال فقط دیالوگ آخرشه یادمه که دست همدیگه رو گرفتن و گفت «باطنت مثل برف سفیده یاور». اما اینم مهم نیست.

این سریال آهنگی داشت به اسم شب دهم، خواننده‌اش علیرضا قربانی بود. یه تیکه‌ش می‌گفت «مرز در عقل و جنون باریک است، کفر و ایمان چه به هم نزدیک است».

مرز بندی هارو کی ساخته؟ شما که ممه‌ت رو هم اوستای بنا (آقای دکتر) ساخته، به این اعتقاد داری که تمام این مرز هارو چیزی جز تشخیص آدم ها ساخته؟

اصلا بیام اینور تر، حسین پناهی یه شعر و دکلمه داره که می‌گه «دیوونه کیه، عاقل کیه، جونور کامل کیه؟»

یجایی از شعرش می‌ره با خدا حرف می‌زنم می‌گه، «تازه داره حالیم می‌شه چی‌کاره‌ام
می‌چرخم و می‌چرخونم ٬ سیاره‌ام
تازه دیدم حرف حسابت منم
طلای نابت منم».


و سوال من اینه که مرز بین انسان و خدا بودن کجاست؟

دلم قدم زدن کنار یه مزرعه دو هکتاری ماریجوانا که آتیش گرفته می‌خواد.

من همینجا سر جام وایستم هم بهم نمی‌رسی. حالا هی گوه بخور. (دیشب خواب دیدم یکی داره پشت سرم حرف می‌زنه، گفتم بهرحال من یه هوایی بزنم بهش. شاید واقعا داشت غیبت می‌کرد).

ولی جدی واکنشم معمولا اینطوریه که می‌گم اگه کسی دروغ گفت بهم و نفهمیدم، فدای سرم. ولی اگه فهمیدم دروغ گفته، تا مادرش رو نگام ولش نکنم.

یکی از راه های بازدارنده، بالابردن هزینست.

من اونی نشدم که مادرم می‌خواست، ولی اونی شدم که مادرت می‌خواد.

وقتایی که از خودم بدم میاد، یه شمشیر دولبه‌ست.
گاهی باعث می‌شه تبدیل بشم یه کسی که دوست دارم، گاهی باعث می‌شه از خودم متنفر بشم.
واقعا هنوز نفهمیدم وابسته به چیه. اما حس می‌کنم همون لبه وایسادم.

همین پول رو خرج نیازمندا کنی بهتر نیست؟ نه نیست، گذاشتم کنار واسه مادرت خرجش کنم.

امروز یه گوشی می‌خواستم بگیرم، انقدر عذاب وجدان دادن گاییده شدم.
بذاری رو پول پیش خونه بهتر نیست؟
خرجای بهتر نمی‌شه کرد؟
ازت بزننش چی؟

همه اینا و کیرخر.

زیر منت؟ من نهایتا بتونم زیر مادرت برم.

خواب دیدم دارم امتحان چهارم دبیرستان می‌دم، بعد همزمان دنبال کارای کنکور دادنم.

کابوس انواع متفاوتی داره.

یه بچهه داشت می‌گفت تنها گل سالمتون، گل سروش رفیعی بود به خودتون.

کاش تو یخچال یه کم تفریح ناسالم داشتم.

چند وقته می‌خوام پارت تایم کار کنم.
جایی خدای پاره وقت نمی‌خوان؟ وقت ندارم تمام وقت خدا باشم.

الان پول می‌خوام. مهربونی باشه برای فردا.

دارم به مشکلات عجیبی برمی‌خورم در طول شبانه روز.

انگار که که در و دیواری که بهشون می‌خورم دارن بهم می‌گن راه رو اشتباه داری می‌ری.

داشتم می‌گفتم زندگی جدیه ولی ما عمرمون برای جدی گرفتن کافی نیست.

ما عمرمون کفاف فساد رو بده نهایتا. تازه اونم نه کامل و جامع.

بیاید حرف بزنیم.