ولی جدی واکنشم معمولا اینطوریه که می‌گم اگه کسی دروغ گفت بهم و نفهمیدم، فدای سرم. ولی اگه فهمیدم دروغ گفته، تا مادرش رو نگام ولش نکنم.

یکی از راه های بازدارنده، بالابردن هزینست.

من اونی نشدم که مادرم می‌خواست، ولی اونی شدم که مادرت می‌خواد.

وقتایی که از خودم بدم میاد، یه شمشیر دولبه‌ست.
گاهی باعث می‌شه تبدیل بشم یه کسی که دوست دارم، گاهی باعث می‌شه از خودم متنفر بشم.
واقعا هنوز نفهمیدم وابسته به چیه. اما حس می‌کنم همون لبه وایسادم.

همین پول رو خرج نیازمندا کنی بهتر نیست؟ نه نیست، گذاشتم کنار واسه مادرت خرجش کنم.

امروز یه گوشی می‌خواستم بگیرم، انقدر عذاب وجدان دادن گاییده شدم.
بذاری رو پول پیش خونه بهتر نیست؟
خرجای بهتر نمی‌شه کرد؟
ازت بزننش چی؟

همه اینا و کیرخر.

زیر منت؟ من نهایتا بتونم زیر مادرت برم.

خواب دیدم دارم امتحان چهارم دبیرستان می‌دم، بعد همزمان دنبال کارای کنکور دادنم.

کابوس انواع متفاوتی داره.

یه بچهه داشت می‌گفت تنها گل سالمتون، گل سروش رفیعی بود به خودتون.

کاش تو یخچال یه کم تفریح ناسالم داشتم.

چند وقته می‌خوام پارت تایم کار کنم.
جایی خدای پاره وقت نمی‌خوان؟ وقت ندارم تمام وقت خدا باشم.

الان پول می‌خوام. مهربونی باشه برای فردا.

دارم به مشکلات عجیبی برمی‌خورم در طول شبانه روز.

انگار که که در و دیواری که بهشون می‌خورم دارن بهم می‌گن راه رو اشتباه داری می‌ری.

داشتم می‌گفتم زندگی جدیه ولی ما عمرمون برای جدی گرفتن کافی نیست.

ما عمرمون کفاف فساد رو بده نهایتا. تازه اونم نه کامل و جامع.

بیاید حرف بزنیم.

یه پسر لفت داد. مبارک اونا که می‌گن straight م.

من بصورت کلی اعتقاد دارم اکثر رفتارها پوچن. یه سری رفتار معنادار بیش‌تر نداریم که اونم به لطف کشور عزیزمون، انجام اونها هم بی معنی اند.

ببینید وقتی شما سردتون بشه پتو میندازید روتون، بیش‌تر سردتون شد یه پتوی دیگه هم میندازید.
ولی گرما چی؟ بعد در آوردن تی‌شرت می‌خواید پوست تنتون رو در بیارید.

لباس هامو بخاطر گرما درآوردم. مبارک اونا که طرفدار گرمان.

اینایی که هنر و معماری و طراحی صنعتی می‌خونن هم جالبن.

بعد از تموم شدن درسشون، کاردستی هاشون رو می‌ذارن دکور اتاقشون.