من بار ها خوردم زمین، نه که بعدش بلند شده باشم اما خب زندگی ادامه داشته، کشون کشون با مچ شکسته هم آدم یجوری کشون کشون می‌ره تا جایی که باید.

ولی دیگه میل به تکون خوردنم نیست.

از خاطرات خوش زندگیم:

یادمه بچه که بودم همبازیم پدرم بود.
یعنی از چاربرگ و پاسور گرفته تا فوتبال.


روزی رو یادمه که پدرم می‌خواست بره سر کار. آنقدر گریه کردم نرو بمون بازی کنیم که موند بازی کردیم.

آدم که از خانواده خاطره تلخ نداره‌.
اگه داره هم برای خودشه.

بقیه نامحرمن.

اتاق برادرزاده‌ام رو اشغال کردم.

آدم هایی بودن در زندگیم که توقع نداشتم موندگار باشن، ولی توقع داشتم خداحافظی کنیم.

اگه پیام می.دید موز بذارید لینک بذارم. اگه نه،
Too old for playing.

از هدف‌گذاری های ۲۰۲۵:
روزی یکبار اینجا چیزی بنویسم که حداقل معنایی برای خودم داشته باشه.

و جمله ای که قراره سر لوحه کارام قرار بدم توی سال ۲۰۲۵ اینه که موفقیت حاصل استمرار همین کارای کسشعر و روزمرست. ولی استمرار و تداوم لازمه.

می دونستید هودور یه داداش داشته به اسم پودور که کارش این بوده که push the door توی اعراب کنه ولی اعراب چون پ نداشتن و توی این جنگ باختن به ما یاد دادن هودور.

فعلا با شوخی های قدیمی شروع می کنیم تا جدیدا رو بیارن برامون. ولی جدی گپ رو حس می کنم. نسل جدیدا با چی شوخی می کنن؟ ببین من یه آهنگی از قدیم یادمه یارو می خوند "ها ها ها، هو هو هو؛ چت می کنیم همه تو یاهو".

حتی با سرچ تو گوگل هم پیدا نشد.

«اگه مردای تو قصه بدونن که اینجایی، برای بردن تو با اسب بالدار می تازن»

«تو قشنگی مثل شکل هایی که ابرا می سازن»

من تصمیم خودم رو گرفتم.می رم عکس پام رو می فروشم.


شاید بپرسی کی می گیره؟ که بگم قبلا two girls one cup مارکت مدنظری که برای عکس پای من پول بده رو ساخته.

به به سال 2025 رو پرقدرت دارم به اهداف می رسم. مثل سال 2024.

یجوری هوا سرده که باید برم دست دختر های بی سر پناه رو بگیرم بهشون پناه بدم تا یخ نزدن.

شاید بپرسید پسر های بی سرپناه چی؟ که می گم باید ببینم تا بگم. چشم بسته نمی شه نظر داد.

مردان علیه مردان.

تاس انداختیم در صورتیکه بازی گل یا پوچ بود.


(سعی کنید معنی براش پیدا کنید. ولی من منظوری نداشتم. صرفا برف اومده خوشحالم)

ایشالا همین جمع، مردان علیه زنان.

اگه تا حالا سرچ نکرده بودیدش و الان کردید یه موز بذارید به نشانه تاسف.