امیدوارم یروزی هیچ خاطره ای از اینجا و از این اتفاقات یادم نمونه
امیدوارم یروزی بدور از اینجا بتونم دوباره متولد بشم که انگاری هیچوقت اینجا بدنیا نیومدم و اینجا زندگی نکردم
میخوام همه چیزو درباره اینجا فراموش کنم و فک کنم فقط یه کابوس بوده
و اصلا هیچ ایده ای درباره خاورمیانه نداشته باشم که اصلا کجای نقشه جهان هستش
میخوام فقط یه زندگی نرمال داشته باشم بدون فکر کردن به اینکه من اصلا اهل کجام
یعنی میتونم همشو از یاد ببرم و یه زندگی نو برای خودم شروع کنم؟
بعید بدونم.

امروز استادمون گفت تنها چیزی که در حسابداری اهمیت نداره رقم و عدده😍

انقدر گریه کردم سرم داره میترکه از درد
چرا ما بدنیا اومدیم
چرا خاورمیانه وجود داره

طرفو اوردن تو برنامه رادیو مسئول یه جاییه نمیدونم عمران و شهر سازی و چی
مردم پیامک دادن ما هنوز واحدامون ساخته نشده شهرک پرند ولی داریم مالیاتشونو میدیم
طرف میگه نه همچین چیزی نیست😍 بعد مجریه سوال بعدیو میپرسه
همینقدر زیبا

تو زن روز یه مطلبی خوندم درباره اینکه برای کد ملی مادران بازار ایجاد شده و مدارک هویتی یک زن رو در ازای مقدار کمی پول تحت اختیار میگیرن و دلالی ماشین میکنن.
درسته فقر ترسناکه ولی برای یک زن اون هم وقتی بچه برای محافظت داشته باشه خیلی ترسناک تره.

این روزا حس میکنم هر اتفاقی که میفته علیه منه و میرنجونتم.
انگار همه چیز دست به دست هم دادن تا من یه شب بدون اشک ریختن سرمو رو بالش نذارم.

حالا اینو میگم ولی من عصبی تر و حساس تر شدم و سر کوچک ترین چیزا ونگ میزنم
الان چقدر گریه کردم چون قسمت جدید وان پیس اومده و یاد این افتادم که چندین ماهه هر هفته توی هر غمی که داشتم دلم خوش بوده به دیدنش و با اینکه کوچک ترین چیز ممکنه چقدر باعث شادیم شده

++ نزدیک بود بشینم وسط کوچه گریه کنم
هیچ چیز جذابی تو زندگیم نیست
آدم خوبی هم نیستم
توی همه کارام گند میزنم
زنده بودنم مزخرفه

انقد دلم میخاد کی دراما ببینم ولی خنگم و حافظه ام ضعیفه اسما و قیافه ها یادم نمی‌مونه
همه رو قاطی میکنم اصلا نمیفهمم چی شد

جیغ زدم