سیم آجی

“2022”checklist
تتو زدم 🐳
کات کردم 🐳
کراش زدم ⚡️
گریه کردم ⚡️
دعوا کردم ⚡️
عاشق شدم 🐳
قلبم شکسته ⚡️
سکس داشتم ⚡️
پیرسینگ زدم 🐳
مسافرت رفتم ⚡️
وارد رابطه شدم 🐳
به کراشم رسیدم 🐳
الکل مصرف کردم 🐳
موهامو رنگ کردم ⚡️
دراگ مصرف کردم 🐳
از کسی متنفر شدم ⚡️
موهامو کوتاه کردم ⚡️
قلب کسی رو شکستم ⚡️
دوست جدید پیدا کردم ⚡️
پت به سرپرستی گرفتم 🐳
با دوستام مسافرت رفتم ⚡️
یه غذای جدید امتحان کردم 🐳
یه ورزش جدیدو شروع کردم 🐳
با یکی از دوستام رابطم خراب شده ⚡️
سال خوبی داشتم 🤡

خسته ام بذار بخوابم

آپدیت اینستاگرام جیسو:

” فقط یه روز از ٢٠٢٢ باقي‌مونده 🥰 امسال پر بود از چیزهاي شاد و غمگین اما به‌همون اندازه که پستي و بلندي ها وجود داشتن ، امسال سالي براي رشد کردن هم بود. امیدوارم ٢٠٢٣ سالي باشه که بیشتر بخندید و هممون سالم و شاد باشیم! سال‌ نو مبارك و به بلینکامون، من همیشه عاشقتونم و همیشه ازتون ممنونم 😽 “

منم امیدوارم تو سال جدید بهت سولو بدن با حسرت نمیریم

منی که واسه این آپدیتش با این عکس کیوتش مُردم:

اوم

.

تموم شد.
از کسایی که این سالو برام قابل تحمل کردن ممنونم. امیدوارم سال بعد هم برای هم خاطرات خوبی بسازیم با اینکه مطمئن نیستم تا تهش پیش میرم یا نه.

یکی از مشکلات شخصیتیم که باید سعی کنم امسال برطرف کنم اینه که حد خودمو نمیدونم‌.
زود جایگاهمو فراموش میکنم؛ از چیزایی که تجربه کردم درس نمیگیرم.
یادم میره که دنیا در تصورات من نمیگنجه و من تو زندگی بقیه فقط یه کرکتر فرعی‌ام که کلی جایگزین دارم.
فقط باید با خودم تکرار کنم که حد خودتو بدون،
زیاد احساساتتو به اشتراک نذار،
به کسی وابسته نشو.

⁣⁣— Miss All Sunday is now listening to
🎧 Lorde — Liability (960th scrobble, ♥loved)

#pop #indie_pop #art_pop

صبح زود زیر دوش آهنگ گوش دادن و گریه کردن>>>

اوف منم بیام>

کاش از بیتا خوشم نمیومد و دلم براش تنگ نمیشد همین الان از مجازی میرفتم

منم دلم میخواد از مجازی برم
در اصل دلم میخواد کلا محو شم و در یاد کسی نمونم و کلا اثری از زیستنم نمونه
انگار که هیچوقت نبودم
ولی این امکان پذیر نیست
تنها راه ممکن برای رفتن مرگه که خیلی ازش متنفرم، نیاز هامو کامل ارضا نمیکنه و نا عادلانه و احمقانه ست و حقیقتا دردناک تر از اونه که بتونم دوباره شجاعتم رو برای رفتن به سمتش جمع کنم.
و وقتی به سمت اون نری ناچاری که زندگی کنی.
و هرچقدر هم تلاش کنی راهی برای زندگی بدون رابطه با دیگران نیست.
من ترجیح میدم این نیازمو با ادمایی که دوسشون دارم ارضا کنم.
که چند نفر در مجازی ان و چند نفرم در زندگی واقعی. که البته اونا هم زندگی و مشغله خودشونو دارن و وقتی که برای من میتونن بذارن ناچیزه. و منم همیشه آمادگی روبرویی با ادما رو ندارم و از ترسش گاهی ترجیح میدم نبینمشون.
پس فضای مجازی و کاربرهایی که فقط با برداشتن گوشی و در چند لحظه میتونن باهات صحبت کنن و وقتی بهت سخت میگذره باعث لبخندت بشن، و بر اساس عقاید قشنگشون و علایقت بهشون نزدیک شدی خیلی عاقلانه تر بنظر میرسه و حس راحتی بیشتری داره.
این دلیلیه که من موندم
چون نمیخوام دوستامو از دست بدم
هرچقدر هم با خودم کلنجار برم
بازم نمیتونم از وابستگیم کم کنم.
و این تنها راه زندگی کردنه
حداقل تنها راهی که بلدم.

نه وقتی که بدونی با موندنت به دوستات و همون تنها کسایی که دوست داری آسیب میزنی

واقعا هیچ چیز خوبی تو دوست موندن با من وجود نداره