لطفا قوی نباشین، لطفا ادای قوی بودن در نیارین. احساساتتون رو بروز بدین و خودتون رو با «ضعیف بودن‌» بپذیرید و دوست داشته باشین. وقتی نقش «قوی‌بودن» رو می‌گیرین، مجبور می‌شین خودتون و احساساتتون رو سرکوب کنین، مجبور می‌شین بگین «نه اصلاً درد نداشت». ولی درد داشت، اونجا تو تنها بودی، نیاز به آغوش امنی داشتی، نیاز داشتی خیلی راحت گریه کنی و بگی دردم اومد. ولی نگفتی، خودت رو سفت گرفتی و گفتی من قوی‌ام. این ادای قوی بودن، یه روزی از یه جا می‌زنه بیرون، یه روزی که شاید خیلی دیر باشه.

ارزشِ احساس به دوام اون احساسه نه شدتش.

یک‌چیز جالبی که توی آدم‌ها وجود داره اینه که وقتی یک‌نفر مطلقا مطیع توئه، تو به خودت اجازه می‌دی که هر بلایی دلت خواست سرش بیاری اما داستان از جایی تراژدی می‌شه که اون آدم دیگه دلش نخواد توی سلطه‌ی تو باشه. اون موقع تو یک آن به خودت میای و به این فکر می‌کنی که تو با اون آدم چیکار کردی که حاضر شده با همه‌ی عشقش بهت ازت دست بکشه، چیزی که تمام این مدت هرگز بهش فکر نکردی؛ چرا؟ چون هرگز به ذهن‌تم خطور نمی‌کرد که اون آدم یک‌روزی ازت دست بکشه.

وقتی لیوانت خالی باشه، نمی‌تونی برای کسی آب خالی کنی. اول به خودت برس و لیوان خودت رو پُر کن.

خیلی‌ها چشم دیدن موفقیت که هیچ، حتی چشم دیدن اینکه اراده و تلاش برای موفقیت داشته باشی هم ندارن. مراقب باش با کی مشورت می‌کنی!
-mohamad.vzs

خستگی دیگه شده یه سَبک از زندگیم.

باید صبور باشی؛ صبورتر و صبورتر از همیشه.

وقتی شکست می‌خوری به این معنا نیست که بازنده یا بی‌عرضه‌ای. تو شکست می‌خوری چون آدمی و گاهی اشتباه می‌کنی.

حواست هست چه چیزهایی به خودت بدهکاری؟ حواست هست که برای خودت جبران کنی؟

گاهی از نگاه کردن به چشم‌های خودم تو آینه می‌ترسم. گاهی تنها چیزی که تو چشم‌هام می‌بینم یأس و ناامیدی و غمه. عین دو تا سیاه‌چاله که تا به خودت بیای غرقت کرده.

داشتم فکر می‌کردم تدریس کردن، چقدر باعث شده با افراد فرهیخته و خوبی آشنا بشم. این‌که لذت تدریس کردن برام چندین برابر می‌شه. در قالب صحبت‌هامون، با ذهنیت‌های جالب‌شون در مورد مسائل آشنا می‌شم. کلی حس خوب می‌گیرم. وقتی بهم می‌گن فضای جلسه براشون امنه، وقتی می‌گن ترس‌شون از مکالمه و سؤال پرسیدن ریخته، وقتی از حس خوب‌شون تو جلساتی که داریم می‌گن، باعث می‌شه چشمم که نه، قلبم برق بزنه. بارها گفتم که خودم تو مسیر یادگیری زبان چالش‌های زیادی داشتم، و دوست دارم مسیر رو برای زبان‌آموزهام هموار کنم. هدفم همیشه این بوده با عشق یاد بگیرن و ادامه بدن. چون هیچی از این مهم‌تر نیست. باشد که همگی موفق و رستگار شویم✨

"گفت آدم امن اینجوریه که تو ضعیف‌ترین ورژنت رو بهش نشون می‌دی، و از اون به بعد تنها دغدغه‌اش این می‌شه که بهت آسیب نرسونه."

بین توجه و وسواس یه دنیا تفاوت وجود داره. این دو تا رو با هم اشتباه نگیرین. توجه قشنگه. اما وسواس خانمان‌سوزه.

الکی نگفتن "عقل سالم در بدن سالمه". ورزش کردن خیلی بیش‌تر از چیزی که فکر می‌کنی رو همه مسائل تأثیرگذاره. فقط به وجه ساختن اندام زیبا بهش نگاه نکن. ورزش کردن رو سلامت روح و روانت هم به شدت تأثیر می‌ذاره.

شما هم؟

دیشب با یکی از زبان‌آموزهام که خیلی خانوم آروم، مهربون و دوست‌داشتنی‌‌ایه، داشتیم صحبت می‌کردیم؛ یه جا من ازش پرسیدم سؤالی از من داری؟ برگشت گفت: سرگرمی مورد علاقه‌ت چیه؟ منم براش توضیح دادم که در حال حاضر سرگرمی‌های مورد علاقه من پیاده‌روی، کتاب خوندن و فیلم دیدنه. شاید تا چند وقت پیش کافه می‌رفتم و اینکارو دوست داشتم اما خیلی وقته متوجه شدم برام موضوع جذابی نیست. براش توضیح دادم که قبلاً خیلی شلوغ‌تر و اجتماعی‌تر بودم. دوست داشتم تایمم رو با دوست‌هام باشم و بیرون برم باهاشون. اما الان خیلی آروم‌تر شدم و یه جورایی خلوت کردن با خودم و تایم گذاشتن برای خودم حس خوشایندتری برام داره. بهم گفت از تغییراتی که کردی راضی هستی؟ گفتم البته که هستم. حدیث امروز، با پشت سر گذاشتن مسیری طولانی به این نقطه رسیده. مسیری که توش پُر از چاله چوله و سرعت‌گیر بود. با آدم‌های زیادی آشنا شد و متوجه شد خیلی جاها بیش‌تر از حدّی که باید انرژی گذاشته. به آدم‌هایی اعتماد کرد که فکر می‌کرد دنیا رو همونقدر ساده مثل خودش می‌بینن. اما متوجه شد شاید انگشت‌شمارن آدم‌هایی که بتونه بهشون اعتماد کنه و کنار خودش حفظ‌شون کنه. متوجه شد تایم گذاشتن برای خودش خیلی خوبه و باعث می‌شه به خودش نزدیک‌تر شه و به شناخت بیش‌تری از خودش برسه. باعث شد خیلی گزینشی‌تر آدم‌ها و روابطش رو انتخاب کنه و اون‌هایی رو که داره با جون و دل حفظ کنه. دیدم که چشم‌هاش برق زد. گفت حرف‌هاتون خیلی حس خوبی بهم داد و هیچوقت اینطوری به موضوع نگاه نکرده بودم.

تو اون یکی چنل، همین متن رو برای دوست‌داران زبان به انگلیسی نوشتم.

شادیِ بعد از رنج، خیلی شیرینه.

فکر نمی‌کردم انقدر بخوام جذب اپلیکشین Duolingo بشم. یهو به خودم اومدم دیدم دو ساعت nonstop دارم زبان کار می‌کنم.

گرون‌ترین آدم؟ اونی که نمی‌شه با پول خریدش!

دنبال راه فرار نگرد. راه فرار ته‌ش بن‌بسته.