🔵🎙️#مصاحبه اختصاصی آژانس خبری مدیستیو با جناب آقای دکتر آخوندزاده، معاون محترم تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت

🔹بررسی اصل و اساس انجام پایان نامه و روند حال حاضر انجام پایان نامه در دانشگاه ها

🔹بررسی موضوع لغو امتیازات تشویقی چاپ مقاله و جایگزینی مقاله با پایان نامه


💠ایسرات؛ مرکز پژوهش ها و فناوری دانشجویان ایران
t.me/ISRAT_center

❇️مدایونت؛ مرجع اطلاع‌رسانی‌ تخصصی رویدادهای علوم‌پزشکی کشور
https://news.1rj.ru/str/medivent
❇️وبینار، کارگاه، جشنواره،کنگره،مسابقه و...

🔹دسته‌بندی منظم و دسترسی راحت به وبینارها
🔹مناسب برای تمامی رشته‌های پزشکی، پرستاری، دندان و...
سریع‌ترین راه اطلاع از وبینارها

💯تخفیف های فوق العاده ویژه اعضای کانال

🎥فیلم ضبط شده کارگاه ها و وبینارها

👥جلسات گفتگو پیرامون مسائل مختلف

🆔 https://news.1rj.ru/str/medivent

انتشار دو فراخوان جدید مؤسسه نیماد؛ فرصتی برای حمایت از پژوهش‌های نوآورانه و هدفمند در علوم پزشکی

مؤسسه ملی توسعه تحقیقات علوم پزشکی ایران (نیماد) با هدف تقویت و توسعه پژوهش‌های راهبردی در حوزه سلامت، دو فراخوان جدید پژوهشی منتشر کرده و از جامعه علمی کشور دعوت کرده است تا طرح‌های تحقیقاتی خود را برای دریافت حمایت علمی و مالی ارائه دهند.

پانزدهمین فراخوان گرنت اصلی (Main Grant)
در پانزدهمین دوره فراخوان گرنت اصلی، پژوهشگران فرصت دارند تا طرح‌های تحقیقاتی خود را در حوزه‌های مختلف علوم پزشکی، از مرحله پایه تا کاربردی، به مؤسسه ارسال کنند. این فراخوان، شامل دو زیرشاخه‌ی گرنت پژوهشگر جوان و گرنت با اعتبار محدود (Small Grant) نیز می‌شود و به طرح‌هایی با پتانسیل بالا برای تأثیرگذاری در نظام سلامت کشور توجه ویژه دارد.

هشت کمیته علمی-تخصصی نیماد که شامل کمیته‌های زیر هستند، اولویت‌های تحقیقاتی خود را اعلام کرده‌اند:

🔸بیماری‌های غیرواگیر
🔸بیماری‌های واگیر و اختلالات ایمنی
🔸پژوهش‌های ترجمانی
🔸جوانی جمعیت و سلامت باروری
🔸خون‌شناسی و سرطان
🔸علوم اعصاب و سلامت روان
🔸غذا و دارو
🔸فناوری و نوآوری‌های علوم پزشکی

طرح‌های منتخب باید هم‌راستا با اولویت‌های اعلام‌شده بوده و ویژگی‌هایی مانند چندرشته‌ای بودن، همکاری بین‌استانی، و ظرفیت تعمیم‌پذیری در سطح ملی را دارا باشند. همچنین، تأکید ویژه‌ای بر شفافیت متدولوژیک، رعایت اصول اخلاق پژوهش و بهره‌گیری از نیروی متخصص در تیم‌های پژوهشی شده است.

پنجمین فراخوان گرنت RFP-based
به‌صورت هم‌زمان، پنجمین دوره فراخوان گرنت مبتنی بر تقاضانامه (RFP-based) نیز منتشر شده است که بر حل مسائل کلیدی و راهبردی نظام سلامت کشور تمرکز دارد. در این فراخوان، پژوهشگران می‌توانند با محوریت موضوعات مشخص‌شده، پروپوزال‌های هدفمند خود را تدوین و ارائه کنند.
برخی از مهم‌ترین محورهای پیشنهادی این فراخوان عبارت‌اند از:

🔹تحلیل علل و راهکارهای کاهش بازپس‌گیری مقالات علوم پزشکی در ایران
🔹ارزیابی و ارتقای سامانه ارزشیابی مراکز تحقیقاتی علوم پزشکی کشور
🔹طراحی مدل‌های تأمین مالی پایدار برای نظام سلامت
🔹مدیریت تعارض منافع در سیاست‌گذاری‌های سلامت
🔹توسعه راهبردهای مراقبت در منزل برای سالمندان
🔹طراحی سامانه هوشمند پیشگیری از فساد در حوزه سلامت
🔹تحلیل هزینه‌-فایده تأسیس بیمارستان در مناطق کم‌جمعیت

امکان ارسال مستمر طرح‌های پژوهشی در طول سال؛ گامی نوین در حمایت پایدار از تحقیقات علوم پزشکی توسط نیماد
طرح‌های کمیته‌های علمی- تخصصی در قالب گرنت اصلی در سال جاری در پنج نوبت (ابتدای تیر، شهریور، آبان، دی و اسفند) مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. به بیان دیگر، امکان دریافت طرح‌های پژوهشی در کمیته‌های علمی- تخصصی در طول سال به طور دایمی (به جز پنج هفته بعد از ابتدای هر رنکینگ) برای اولین بار در مؤسسه نیماد فراهم شده است.
مهلت ارسال پروپوزال‌ها برای فراخوان مبتنی بر تقاصانامه‌های تحقیقاتی (RFP-based) تا پایان خردادماه 1404 تعیین شده است. همچنین برنامه‌ریزی شده این فراخوان به‌صورت مستمر و ماهانه با موضوعات جدید و متناسب با نیازهای روز نظام سلامت منتشر شود.

این فراخوان‌ها با هدف ارتقای کیفیت تحقیقات سلامت، تسهیل سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد، و ارتقای جایگاه علمی کشور در سطح بین‌المللی منتشر شده‌اند.

https://nimad.ac.ir/call-for-proposal-140403


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️حذف استنادهای مرتبط با مقالات ریترکت‌شده از محاسبه ضریب تأثیر مجلات

کلاریویت به‌تازگی اعلام کرده است که از سال 2025، استنادهای مربوط به مقالات ریترکت‌شده را در محاسبه ضریب تأثیر مجلات (Journal Impact Factor) لحاظ نخواهد کرد. این تصمیم با هدف جلوگیری از تحریف احتمالی در ارزیابی‌های علمی و حفظ اعتبار شاخص‌های استنادی اتخاذ شده است.

اگرچه استنادهای مربوط به مقالات ریترکت‌شده از محاسبه JIF حذف خواهند شد، اما خودِ این مقالات همچنان در شمارش کل مقالات (مخرج کسر JIF) باقی می‌مانند. این اقدام با هدف حفظ شفافیت و مسئولیت‌پذیری در گزارش‌دهی صورت گرفته است.

افزایش تعداد ریترکشن‌ها، کاهش زمان فرآیند ریترکشن مقالات و پیشگیری از تحریف شاخص‌ها از جمله دلایل اتخاذ این تصمیم عنوان شده‌اند.

اقدام خوب ولی دیرهنگامی است؛ چون بررسی‌های مختلف نشان داده‌اند که بسیاری از مقالات، حتی پس از ریترکت شدن نیز همچنان استناد دریافت می‌کنند و اغلب این استنادات نیز مثبت هستند. در نتیجه، زمانی که این استنادات در محاسبه ضریب تأثیر مجلات لحاظ می‌شوند، عملاً نوعی پاداش‌دهی به آن مجله به حساب می‌آید.

با این حال، این استنادات همچنان در محاسبه H-Index نویسندگان لحاظ می‌شوند و نویسندگان ممکن است به واسطه ریترکشن نیز پاداش دریافت کنند. البته باید بین ریترکشن‌های ناشی از اشتباهات صادقانه و آن‌هایی که به دلیل تخلفات آشکار پژوهشی رخ می‌دهند، تمایز قائل شد.

#impact_factor
#research_metrics
#retraction
#clarivate

🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

🎙️پادکست دیگری از هوش مصنوعی را با هم بشنویم:

این متن خلاصه‌ای از یک مطالعه پژوهشی معتبری است که به طراحی اطلس بهداشت و اجرای مداخلات مراقبتهای بهداشتی اولیه با هدف ارتقای پوشش همگانی سلامت در استان چهارمحال و بختیاری ایران می‌پردازد.

🔗لینک متن کامل مقاله علمی پژوهشی آن :
https://hakim.tums.ac.ir/article-1-2254-fa.pdf

🔹 این مطالعه بین فوریه ۲۰۲۲ تا فوریه ۲۰۲۴ انجام شده و نتایج مثبتی مانند افزایش بیش از ۳۵ درصدی ارائه خدمات بهداشتی، پزشکی، دندانپزشکی و آزمایشگاهی، افزایش یک درصدی موالید، و بهبود قابل توجهی در کنترل قند و فشار خون را گزارش می‌کند. همچنین، این پژوهش بر اهمیت اطلس سلامت در تعیین وضعیت موجود، طراحی مداخلات، و اندازه‌گیری پیشرفت شاخص‌ها برای دستیابی به عدالت در سلامت تاکید دارد.

🔹هدف اصلی این پروژه افزایش بهره‌مندی مردم از خدمات سلامت و جبران آثار همه‌گیری کووید-۱۹ و افزایش بهره وری در نظام سلامت بوده است.

📌این پروژه توسط دکتر علی احمدی متخصص اپیدمیولوژی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد و با مشارکت بین حرفه ای همکاران طراحی، اجرا و پیاده سازی شد.


@avand7431

🌐گزارش نشست خبری ترجمان و تبادل دانش برای گایدلاین ملی کمردرد در ایران با حضور مجری طرح، معاون تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، معاون پژوهشی دانشکده پزشکی و اساتیدی از دانشکده های بهداشت و پرستاری مامایی و خبرنگاران
https://irna.ir/xjTN2v
isna.ir/xdTySV

💡عنوان طرح: گایدلاین کشوری و بسته خدمات مراقبتی کمردرد و ادغام در نظام سلامت جمهوری اسلامی ایران: مطالعه پایلوت تحقیق در نظام سلامت

📌کد اخلاق در پژوهش: IR.SKUMS.REC.1401.187
با حمایت مالی و معنوی دفتر مدیریت بیماریهای غیرواگیر وزارت بهداشت
و معاونت بهداشت و معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد

👨‍🏫مجری طرح و ارایه دهنده:
دکتر علی احمدی- استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی شَهرکُرد
مجری مطالعه کوهُورت آینده نگر بیماریهای غیرواگیر شَهرکُرد
20 خردادماه 1404

@avand7431

📢 ششمین فراخوان حمایت از طرح‌های تحقیقاتی مبتنی بر درخواست پروپوزال (RFP-based) با هدف تقویت و توسعه پژوهش‌های کاربردی و سیاست‌پژوهی منتشر شد!

🔴 در این دوره، پنج نهاد سیاست گذار کلان کشور شامل مؤسسه نیماد، معاونت تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت، معاونت بهداشت وزارت بهداشت، ستاد ملی جمعیت و سازمان برنامه و بودجه کشور در مجموع بیش از ۴۰ عنوان اولویت‌دار پژوهشی را در حوزه‌های متنوعی اعلام کرده اند، از جمله:
🔹 هوش مصنوعی
🔹 سلامت عمومی
🔹 جوانی جمعیت
🔹 تأمین مالی نظام سلامت
🔹 کاهش فساد
🔹 توسعه صادرات
🔹 مهاجرت نیروی انسانی
🔹 بیمارستان‌های سیار
🔹 پزشک خانواده
🔹 حکمرانی سلامت


📆 مهلت فراخوان: ۲۱ تیرماه الی ۲۰ مرداد ۱۴۰۴

📌 اطلاعات بیشتر فراخوان در صفحه مربوطه در وبسایت مؤسسه: https://nimad.ac.ir/call-on-rfps-140404


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️ هوش مصنوعی و مرگ نویسنده آکادمیک

Artificial intelligence and the death of the academic author

دکتر Ken Masters از صاحب نظران برجسته آموزش پزشکی، به تازگی نظری مناقشه‌برانگیز در خصوص AI را در قالب Short Communication در مجله Medical Teacher منتشر کرده است.

این مقاله درباره تأثیر هوش مصنوعی و به‌خصوص مدل‌های زبانی بزرگ مانند ChatGPT بر نقش نویسنده آکادمیک (Academic Author) نوشته شده است. نویسنده مقاله با الهام از نظریه معروف رولان بارت (Roland Barthes) به نام مرگ نویسنده (The Death of the Author)، می‌گوید که نویسنده دیگر آن نقش و اهمیت گذشته را ندارد و هوش مصنوعی می‌تواند جای نویسنده را بگیرد.

در گذشته، تصور می‌شد نویسنده کسی است که با خلاقیت خود، یک متن تازه و اصیل تولید می‌کند. اما بارتس می‌گوید که نویسنده فقط متونی را که قبلاً وجود داشته‌اند، به نوعی کنار هم می‌چیند و از چیزهای موجود، یک چیز جدید می‌سازد. این دقیقاً همان کاری است که مدل‌های زبانی بزرگ انجام می‌دهند: آن‌ها با خواندن و یاد گرفتن حجم زیادی از متن، متن جدیدی را بر اساس ترکیب داده‌های قبلی تولید می‌کنند.

نویسنده مقاله می‌گوید در دنیای آکادمیک، اصل کار با پژوهش (Research) است، نه با نوشتن مقاله (Writing). درواقع، پژوهشگر باید ایده و تحقیق را انجام دهد و نوشتن مقاله، بیشتر یک کار مکانیکی و تکراری است که هوش مصنوعی خیلی بهتر و سریع‌تر می‌تواند آن را انجام دهد.

در حال حاضر اکثر دانشگاه‌ها و مجلات، قبول ندارند که هوش مصنوعی به عنوان نویسنده مقاله شناخته شود، چون معتقدند AI نمی‌تواند مسئولیت‌پذیر (Accountable) یا پاسخگو (Responsible) باشد. اما نویسنده معتقد است که این نگرانی بی‌دلیل است، چون در نهایت مسئولیت اصلی با پژوهشگر است، نه با کسی که مقاله را نوشته است؛ چه انسان باشد و چه هوش مصنوعی.

به گفته نویسنده، باید نقش نویسنده (Authorship) و پژوهشگر (Researcher) را از هم جدا کرد. پژوهشگر باید پژوهش را انجام دهد و نکات اصلی، داده‌ها و منابع را جمع کند. سپس نوشتن و نگارش را می‌توان به هوش مصنوعی سپرد. این کار به ویژه به نفع پژوهشگرانی است که زبان انگلیسی، زبان مادری‌شان نیست و برای نوشتن مقاله به مشکل برمی‌خورند. در این صورت، همه می‌توانند فرصت برابر برای انتشار یافته‌های خود داشته باشند.

در آینده‌ای که نویسنده تصویر می‌کند، پژوهشگر به نوعی کارگردان یا مدیر پروژه است: پژوهش انجام می‌دهد، نتایج را جمع‌بندی می‌کند و سپس هوش مصنوعی را راهنمایی می‌کند تا متن مقاله را بنویسد. بنابراین دیگر نیازی نیست وقت و انرژی زیادی صرف نوشتن متن و ویرایش شود، بلکه تمرکز روی تحقیق و تولید دانش خواهد بود.

در پایان، نویسنده می‌گوید که قبول دارد این ایده ممکن است برای خیلی‌ها عجیب یا حتی ناراحت‌کننده باشد، مخصوصاً برای کسانی که نوشتن را دوست دارند. اما معتقد است این روند یک تحول بزرگ (مانند انقلاب کوپرنیکی) در دنیای علم و دانشگاه خواهد بود و در نهایت باعث می‌شود پژوهشگر دوباره در مرکز توجه قرار بگیرد و نوشتن مقاله فقط یک ابزار ساده برای انتقال دانش باشد، نه اصل ماجرا.

شما چه فکر می‌کنید؟

#AI
#LLM
#academic_writing
#research


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

🚨 قابل توجه دانشجویان محترم رشته های علوم پزشکی:

تیم خدمات دانشجویی هانمید، با چندین سال سابقه و افتخارِ خدمتگزاری به شما دانشجویان عزیزِ علوم پزشکی، همراه با یک تیم مجرب در امور تحقیقاتی و پروپوزال و پایان نامه، آماده همیاری و خدمت رسانی به شماست.

جهت دریافت اطلاعات بیشتر و ثبت سفارش به آیدی زیر پیام بدین 🙏
| 🆔 @medivent_admin1 |

🔖-  انتخاب موضوع تحقیق
🔖- نگارش پروپوزال و  پایان نامه
🔖- نگارش علمی مقالات داخلی و بین المللی (ISI)
🔖- پروژه های بالینی، آزمایشگاهی و حیوانی
🔖- روش تحقیق
🔖- ترجمه و ویراستاری
🔖- تهیه و تکمیل رزومه
🔖- مشاوره پژوهشی
🔖- ویرایش، ریوایز و سابمیت مقاله


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️نقد دیدگاه Ken Masters

خانم دکتر Lorelei Lingard استاد دانشگاه وسترن کانادا در قالب یک Commentary، دیدگاه آقای Masters را نقد کرده است:

Let’s consider what writing is good for before we hand it over to AI

مهم‌ترین نقدها و محورهای مخالفت لینگارد با ایده Ken Masters به شرح زیر است:

1. نوشتن صرفاً یک کار مکانیکی نیست؛ نوشتن همان اندیشیدن است.

مسترز ادعا می‌کند نوشتن در پژوهش آکادمیک، نقش خلاقانه چندانی ندارد و فقط باید به هوش مصنوعی سپرده شود تا پژوهشگر وقتش را صرف تحقیق کند. این دیدگاه خطرناک است، چون نوشتن بخشی از فرآیند فکر کردن است. پژوهشگر هنگام نوشتن و بازنویسی، افکار خود را شفاف می‌کند و حتی خیلی وقت‌ها، تازه هنگام نوشتن متوجه عمق و جزئیات یافته‌هایش می‌شود.

بنابراین اگر نوشتن را به هوش مصنوعی بدهیم، تفکرمان را ناقص و زودهنگام متوقف می‌کنیم و عملاً فرصت پرورش ایده‌ها را از خود می‌گیریم.

2. نوشتن واحد ارزش‌گذاری و اعتبار دانشگاهی است

نوشتن، معیار سنجش اعتبار علمی است و اعتبار، شهرت و اعتماد به یک پژوهشگر بر اساس کیفیت و شخصیت نگارشی او شکل می‌گیرد.

اگر همه‌چیز را هوش مصنوعی بنویسد، شخصیت، اعتبار و اعتمادپذیری (بطور کلی ethos) پژوهشگر آسیب می‌بیند، حتی اگر اصول شفافیت و امانت‌داری رعایت شود. همچنین تحقیقات نشان داده استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن می‌تواند اعتماد به دانش تولیدشده را کاهش دهد، چون دیگر "صدای پژوهشگر" در متن شنیده نمی‌شود.

از طرف دیگر سبک نگارش علمیِ کنونی اغلب ثقیل، بی‌روح، پرطمطراق، نامأنوس و گنگ است و اگر هوش مصنوعی به‌جای انسان بنویسد، احتمالاً همین نثر بی‌روح و غیرقابل‌فهم را بیشتر تکثیر می‌کند. این خطر وجود دارد که ارزش علمی مقالات دچار کاهش جدی شود.

3. نوشتن بخش مهمی از تبدیل شدن به پژوهشگر است.

نوشتن فقط انتقال محتوا نیست، بلکه روشی برای شکل‌گیری هویت علمی است. نوشتن باعث می‌شود پژوهشگر در مسیر تبدیل شدن به یک دانشمند واقعی رشد کند، با ایده‌هایش کلنجار برود و فهم خود را عمیق کند. اگر این "دردسر مفید" نوشتن را حذف کنیم و همه‌چیز را به هوش مصنوعی بسپاریم، پژوهشگران، سطحی می‌شوند و توانایی نقد و تحول دانش را از دست می‌دهند. در نتیجه رشته علمی دچار رکود و ایستایی می‌شود.

نوشتن به زبان غیرمادری دشوار است و هوش مصنوعی می‌تواند در کاهش این چالش کمک کند، اما اگر این دشواری را کاملاً حذف کنیم، رشد فردی و کیفیت دانش نیز قربانی می‌شود.


خلاصه اینکه، لینگارد می‌گوید شعار ما تحقیق می‌کنیم، هوش مصنوعی می‌نویسد (We research, GenAI writes) هرچند جذاب است، اما خطرناک هم هست. چون نوشتن فقط یک مرحله سریع و ساده بعد از پژوهش نیست، بلکه هویت علمی، فرآیند تفکر و اعتبار پژوهشگر وابسته به آن است. اگر نوشتن را به طور کامل به هوش مصنوعی بسپاریم، خیلی بیشتر از آنچه به دست می‌آوریم را از دست خواهیم داد.

#AI
#LLM
#academic_writing
#research
#authorship

🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️ماجرای عجیب یک سرقت علمی: داور ایرانی مقاله پژوهشگر پاکستانی را رد و سپس به نام خود منتشر کرد!

تازه‌ترین گزارش پایگاه Retraction Watch از اقدام عجیب یک داور ایرانی پرده برداشته است. ماجرا از این قرار است:

شفق آفتاب (Shafaq Aftab)، پژوهشگر و مدرس دانشگاه پنجاب مرکزی در پاکستان، ادعا کرده است که داود قربان‌زاده، محقق علوم اجتماعی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، دست‌نوشته او را که برای مجله Information Development (IDV) ارسال و رد شده بود، سرقت کرده و به نام خود در مجله Systems Research and Behavioural Science (SRBS) منتشر کرده است. آفتاب این سرقت ادعایی را از طریق هشداری در ریسرچ‌گیت در پاییز ۲۰۲۴ کشف کرد و اظهار داشته که انتشار این مطالعه از نظر شخصی و حرفه‌ای به‌شدت آسیب‌رسان بوده است.

آفتاب در نوامبر ۲۰۲۳ مقاله‌ای را که حاصل پژوهش دکتری او بود به IDV ارسال کرده بود. این مقاله پس از دو دور داوری در اوت ۲۰۲۴ رد شد. قربان‌زاده مقاله مشابهی را در ژانویه ۲۰۲۴ به مجله SRBS ارسال کرد و این مقاله در سپتامبر ۲۰۲۴ منتشر شد. بررسی تطبیقی نشان داد که ساختار، تحلیل داده‌ها، متن مقدمه، و بخش نتیجه‌گیری دو مقاله تقریباً یکسان بوده و حتی پاراگراف‌هایی کاملاً عیناً تکرار شده است. تفاوت‌های اندکی در تعداد نمونه‌ها و نسخه نرم‌افزار تحلیل آماری وجود دارد.

سردبیر سابق IDV، استیون پارکر، تأیید کرده که قربان‌زاده داور هر دو نسخه دست‌نوشته افتاب برای IDV بوده و پیشنهاد رد آن را داده است. این امر مستقیماً اظهارات قربان‌زاده را رد می‌کند که گفته بود هرگز دست‌نوشته آفتاب را داوری نکرده و توصیه به رد آن نداده است. قربان‌زاده اتهامات سرقت را کاملاً رد کرده و هرگونه شباهت بین دو مقاله را تصادفی توصیف کرده است. او تأکید کرده پژوهشش اصیل بوده و با استانداردهای اخلاقی انجام شده است.

وایلی ناشر مجله SRBS از سپتامبر ۲۰۲۴ تحقیق درباره این موضوع را آغاز کرده است. مشخص شده است که همپوشانی قابل‌توجهی بین دو مقاله وجود دارد. وایلی اعلام کرده که بررسی نهایی در حال انجام است و به زودی نتیجه آن به اطلاع طرف‌های درگیر خواهد رسید. قربان‌زاده گفته است که کاملاً با تحقیقات وایلی همکاری کرده و اسناد و مدارک مربوط به اصالت پژوهش خود را ارائه کرده است.

قابل ذکر است که قبلاً دو مقاله دیگر از قربان‌زاده به دلیل سرقت علمی پس گرفته شده است. یکی از این مقالات که در ژورنال Journal of Health Organization and Management منتشر شده بود، به علت کپی‌برداری گسترده از یک اثر منتشرنشده دیگر بدون ذکر منبع در ژانویه ۲۰۲۴ پس گرفته شد. همچنین، مقاله‌ای دیگر در مجله Current Psychology نیز به دلیل همپوشانی قابل‌توجه با مقاله‌ای که قبلاً منتشر شده بود در دسامبر ۲۰۲۳ پس گرفته شد. در هر دو مورد همکاران قربان‌زاده اعلام کردند که از اقدام وی مطلع نبوده‌اند.

آفتاب ابراز امیدواری کرده که این اتفاق باعث افزایش آگاهی پژوهشگران جوان درباره محافظت از کارهایشان شود. او معتقد است عدم برخورد با چنین سوءاستفاده‌هایی در داوری همتا، زمینه را برای تکرار چنین مواردی فراهم می‌کند و به اعتبار نظام داوری علمی آسیب می‌زند.

⚠️ باید بدانیم که با این رفتارهای غیراخلاقی، نه‌تنها آبروی خود یا دانشگاه‌مان، بلکه اعتبار ایران را خدشه‌دار می‌کنیم و این خطایی بزرگ است. چنین اقداماتی باعث می‌شود سردبیران مجلات علمی نسبت به چاپ مقالات پژوهشگران ایرانی بی‌اعتماد شوند و این امر در حق پژوهشگران و داورانی که صادقانه و اخلاق‌مدارانه فعالیت می‌کنند، ظلم و اجحاف است.

#research_ethics
#plagiarism
#peer_review
#wiley
#Iran

🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

‌
#بلوبانک که دیگه نیاز به معرفی نداره، همه‌تون میشناسید 😍

البته که بانک محبوب خودمم هست 🥲

اگه بلوبانک دارید، به ازای هر دعوت موفق، هم شما و هم کسی که دعوت شده نفری 100,000 تومان هدیه دریافت می‌کنید.

اگه بلوبانک ندارید هم میتونید همین الآن ثبت‌نام کنید، 100,000 تومان خودتون رو دریافت کنید و شروع کنید به دعوت کردن دوستان و اعضای خانواده. اینطوری هم سود میکنید و هم مطمئن باشید از اینکه بلوبانک دارید پشیمون نمیشید 😉

این کمپین تا 1 شهریور فعاله. پس به اندازه کافی فرصت دارید 😄

کد معرف:
◾️MGPEGA

دانلود اپلیکیشن:
https://blubank.sb24.ir/download


🏷 مد ایونت؛ بزرگترین مرجع تخصصی اطلاع رسانی رویدادهای علوم پزشکی
🆔️@medivent

🧬با افتخار اعلام میکنیم؛ با سرمایه گذاری بالغ بر ۱۲ ملیارد تومانی بخش خصوصی، کارخانه تولیدی گروه علمی-صنعتی ایسرات راه اندازی شد:

🏷️ شرکت پزشکی بازساختی "ایسرات"
ISRAT® Regenerative medicine Co.

🔹تولید کننده محصولات پیشرفته پزشکی بازساختی
🔹 Advanced Regenerative Medical Products

📬ارتباط با ما:
🆔 @isratc_admin
🌐 Isratteb.com


Telegram | Instagram | LinkedIn

▫️دور زدن ممنوعیت انتشار به سبک یک پژوهشگر ایرانی: اما ماجرا پیچیده‌تر شد

در سال ۲۰۱۰ مؤسسه مهندسان مکانیک بریتانیا (IMechE) هاشم قره‌بابایی، پژوهشگر دانشگاه گیلان (در حال حاضر استاد تمام دانشکده مهندسی مکانیک)، را به دلیل تخلف علمی از ارسال مقاله به مجلات خود محروم کرد.

این تخلف پس از آن مشخص شد که قره‌بابایی بدون کسب اجازه، بخش‌هایی از کار پژوهشی ژنویو لنگدن (Genevieve Langdon) و تروِر کلوت (Trevor Cloete)، دو پژوهشگر مرتبط با دانشگاه کیپ‌تاون (Cape Town) در آفریقای جنوبی، را در مقالات خود استفاده کرده بود.

لنگدن قبلاً به‌صراحت گفته بود که نسخه اولیه مقاله‌ای که در اختیار قره‌بابایی قرار داده، قابل انتشار نیست و نباید بدون تأیید او ارسال شود. بااین‌حال، قره‌بابایی دو مقاله را به مجلات IMechE فرستاد که یکی از آن‌ها شامل سرقت ادبی مستقیم از نوشته‌های لنگدن بود و در مقاله دیگر نیز بخش‌هایی از کار کلوت بدون ذکر نام او آورده شده بود. پس از بررسی، مجلاتِ این مؤسسه، مقالات را رد کردند و قره‌بابایی را از ادامه همکاری منع نمودند.

با وجود این ممنوعیت، قره‌بابایی در سال‌های بعد توانست با استفاده از نسخه کوتاه‌شده نام خانوادگی خود یعنی "بابایی" دوباره در همان مجلات مقاله منتشر کند. او حتی ایمیل دانشگاهی خود را تغییر نداد و همین باعث شد که در نهایت یکی از همکاران قبلی‌اش، جرالد نوریک (Gerald Nurick)، متوجه این موضوع شود. به گفته نوریک، این اقدام نوعی دور زدن نظام اخلاق پژوهشی است و نشان می‌دهد که قره‌بابایی عمداً تلاش کرده ممنوعیت علمی خود را مخفی کند.

تاکنون دست‌کم ۱۰ مقاله که پس از این ممنوعیت، با نام بابایی منتشر شده‌اند (در مجلات این موسسه) شناسایی شده است. همچنین یک مقاله او در سال ۲۰۱۰ به دلیل نقض اصول انتشار IEEE سلب اعتبار شده است. به عقیده نوریک تمام مقالاتی که پس از سال ۲۰۱۰ با نام بابایی منتشر شده‌اند باید مورد بررسی دوباره قرار گیرند و احتمالاً سلب اعتبار شوند، چون تغییر نام برای ادامه انتشار، اقدامی خلاف اصول حرفه‌ای و اخلاقی است.

خبر فوق در پایگاه ریترکشن‌واچ آمده است.

پروفایل ایشان در Google Scholar

➖

همانطوری که نوریک می‌گوید احتمالاً تمام مقالات جدید وی با نام خانوادگی بابایی در مجلات آن موسسه، مورد بررسی قرار خواهند گرفت ولی اینکه سلب اعتبار شوند، چیزی قطعی نیست. چون ممکن است پژوهش‌های بعدی وی، مشکلی نداشته باشند.

اما اینکه وی، نام خانوادگی خود را تغییر داده تا لیست سیاه مجله یا ناشر را دور بزند، احتمالاً برایش مشکل‌زا خواهد بود و شاید از همین حربه برای سلب اعتبار تمام آن ۱۰ مقاله استفاده کنند.

دور زدن تحریم، هنر ما ایرانی‌هاست ولی خب، برخی مواقع گیر می‌افتیم!


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️انتشار فهرست پژوهشگران پراستناد جهان در سال ۲۰۲۵

آنچه به‌عنوان پژوهشگران پراستناد (Highly Cited Researchers) می‌شناسیم، دقیقاً همین فهرست است که توسط شرکت Clarivate و بر پایه داده‌های پایگاه Web of Science و ارزیابی‌های کیفی تکمیلی منتشر می‌شود.

فهرست‌هایی که تحت عنوان "۱ درصد برتر" یا "۲ درصد برتر" در جاهای دیگر معرفی می‌شوند، ارتباطی با Clarivate ندارند و اعتبار علمی آن‌ها نیز تا حدی محل تردید است.

در سال ۲۰۲۵، تغییرات مهمی در شیوه انتخاب پژوهشگران اعمال شده تا فهرست نهایی منصفانه‌تر، دقیق‌تر و قابل اعتمادتر باشد.

هدف Clarivate تنها معرفی افراد با بیشترین استناد نیست، بلکه اطمینان از این است که آثار منتخب، سالم، معتبر و دارای تأثیر واقعی در جامعه علمی باشند.

تغییرات و بهبودهای کلیدی در روند انتخاب
در سال گذشته، سخت‌گیری‌هایی نظیر حذف پژوهشگرانی با:

سطح غیرعادی نویسندگی گروهی (Hyper-authorship)

خوداستنادی بیش از حد (Excessive Self-citation)

الگوهای غیرمعمول استنادات مشترک (Unusual Collaborative Citation Patterns)

اعمال شده بود.

در سال ۲۰۲۵ نیز دو تغییر اساسی در روند انتخاب صورت گرفت:

۱- پالایش دقیق‌تر مقالات:

مقالاتی که نویسندگان آن‌ها در سال‌های گذشته به‌دلیل تخلف علمی یا دست‌کاری در استناد از فهرست حذف شده بودند، امسال از بررسی کنار گذاشته شدند. این اقدام موجب شد پژوهشگران شایسته‌ای که آثارشان پیش‌تر در سایه قرار داشت، فرصت دیده‌شدن پیدا کنند.

۲- ارزیابی نظام‌مندتر با کمک فناوری:

در مرحله دوم انتخاب، از روش‌های الگوریتمی دقیق‌تر استفاده شد تا دخالت سلیقه انسانی کاهش یابد و فرایند داوری منصفانه‌تر باشد. با این حال، ارزیابی انسانی همچنان بخش مهمی از این فرآیند باقی مانده است.

آمار کلی فهرست ۲۰۲۵

در مجموع، ۷۱۳۱ جایزه پژوهشگر پراستناد به ۶۸۶۸ فرد منحصربه‌فرد تعلق گرفته است؛ چون برخی پژوهشگران در بیش از یک حوزه علمی برگزیده شده‌اند. این پژوهشگران در ۶۰ کشور و منطقه فعالیت دارند.

از نظر جغرافیایی، ۸۶٫۱ درصد از کل جوایز تنها در ۱۰ کشور و ۷۴٫۶ درصد در پنج کشور نخست (آمریکا، چین، بریتانیا، آلمان و استرالیا) متمرکز شده است.

بیش از ۵۷ درصد از کل پژوهشگران پراستناد جهان در ایالات متحده یا چین زندگی می‌کنند.

ده کشور برتر

۱- آمریکا (۲۶۷۰)
۲- چین (۱۴۰۶)
۳- بریتانیا (۵۷۰)
۴- آلمان (۳۶۳)
۵- استرالیا (۳۱۲)
۶- کانادا (۲۲۷)
۷- هلند (۱۹۴)
۸- هنگ‌کنگ (۱۴۵)
۹- سوئیس (۱۳۰)
۱۰- فرانسه (۱۲۱)

از عربستان سعودی ۳۰ پژوهشگر و از ترکیه تنها ۲ پژوهشگر در فهرست حضور دارند.

ده مؤسسه برتر

۱- آکادمی علوم چین (۲۵۸)
۲- دانشگاه هاروارد (۱۷۰)
۳- دانشگاه استنفورد (۱۴۱)
۴- دانشگاه چینهوا (۹۱)
۵- مؤسسه فناوری ماساچوست (۸۵)
۶- مؤسسه ملی سلامت آمریکا (۸۴)
۷- انجمن ماکس‌پلانک – آلمان (۶۶)
۸- دانشگاه آکسفورد (۵۹)
۹- دانشگاه پنسیلوانیا (۵۹)
۱۰- کالج دانشگاهی لندن – (۵۹)

ده حوزه پژوهشی برتر

۱- بین‌رشته‌ای (۳۵۶۹)
۲- پزشکی بالینی (۳۷۹)
۳- زیست‌شناسی و بیوشیمی (۳۱۴)
۴- علوم اجتماعی (۲۶۰)
۵- محیط‌ زیست و بوم‌شناسی (۲۳۹)
۶- شیمی (۲۳۷)
۷- علوم اعصاب و رفتار (۱۹۲)
۸- علوم مواد (۱۸۷)
۹- مهندسی (۱۸۶)
۱۰- علوم گیاهی و جانوری (۱۶۶)

وضعیت ایران

در فهرست ۲۰۲۵، تنها سه پژوهشگر ایرانی حضور دارند.

در سال ۲۰۲۴ نیز سه نفر، در سال ۲۰۲۳ پنج نفر، در سال ۲۰۲۲ دوازده نفر و در سال ۲۰۲۱ پانزده نفر از ایران در این فهرست قرار داشتند.

پژوهشگران پراستناد ایرانی در سال ۲۰۲۵:

۱- دکتر مهدی دهقان – در فیلد ریاضیات (استاد تمام دانشکده ریاضی و علوم کامپیوتر دانشگاه صنعتی امیرکبیر)

۲- دکتر محمدعلی منصورنیا – در فیلد علوم اجتماعی (استاد اپیدمیولوژی و آمار زیستی دانشگاه علوم پزشکی تهران)

۳- دکتر مجید سلطانی – در فیلد بین‌رشته‌ای (دانشیار گروه تبدیل انرژی–بایو در دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی)

شایان ذکر است که دکتر منصورنیا در فهرست سال گذشته نیز حضور داشت و تداوم حضور او نشان‌دهنده اثرگذاری پایدار پژوهش‌هایش در سال‌های اخیر است.

🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

🚨 نام ۲۷۷۲ پژوهشگر ایرانی در میان دو درصد برترین‌های جهان در سال ۲۰۲۵

🔹بر پایه گزارش تازه «الزویر» که در سال ۲۰۲۵ میلادی منتشر شده است، نام ۲۷۷۲ پژوهشگر از ایران در میان فهرست دو درصد برتر پژوهشگران جهان جای گرفته‌اند.

🔹بیشترین تحقیقات آنها در حوزه‌های پزشکی، شیمی، مهندسی و فناوری‌های توانمندساز و راهبردی بوده است.

🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid

▫️نقدی به‌ظاهر کارشناسانه از سوی متقلبان و مخالفان واکسن: مطالعه‌ی موردی PubPeer

An expert criticism by fraudsters and antivaxxers: the case of PubPeer

لئونید اشنایدر (Leonid Schneider) ـ روزنامه‌نگار و کارتونیست علمی مستقل ـ در پایگاه For Better Science (که متعلق به خودش است) نقدهای بسیار تندی علیه مقاله اخیر و نویسندگان آن نوشته است. با این حال، نقدهای او درباره محمد عبداللهی و ایران لحنی بسیار تند و گاه توهین‌آمیز دارد. نویسنده اصالتاً اوکراینی است و طبیعی است که با توجه به شرایط جنگ، نسبت به روسیه و ایران حساسیت داشته باشد، اما بهتر بود در نقد یک مقاله علمی، مسائل سیاسی را وارد نمی‌کرد. در ادامه، بخشی از نقدهای او را بدون هیچ قضاوتی نقل می‌کنم. مقاله بسیار طولانی است.

شروع متن او:

اساتیدِ مقاله‌ساز گرد هم آمدند تا به رهبری یک فرد یونانیِ نژادپرست و ضدواکسن (Aristidis Tsatsakis)، علیه وب‌سایت PubPeer اعتراض کنند. هر ۹ نفرشان آن‌قدر کودن بودند که نتوانستند حتی یک ایده منسجم داشته باشند یا متنی از خودشان بنویسند؛ به همین دلیل دست‌به‌دامن ChatGPT شدند و آن هم طبق معمول، مشتی مهملاتِ توهم‌آمیز تحویل داد. آن‌ها حتی بدون اینکه خروجیِ کار را بخوانند، همان متن را به‌عنوان یک مقاله علمیِ داوری‌شده در یک مجله ایرانی که توسط یکی از همین نویسندگان اداره می‌شود، منتشر کردند.

از آنجا که این مقاله، توسط ChatGPT نوشته شده، می‌توان انتظار مقدار زیادی لاطائلات داشت ؛ اما بهترین بخش، در فهرست منابع نهفته است.

در ادامه او به رفرنس‌هایی اشاره می‌کند که وجود خارجی ندارند و مشخصاً ChatGPT آن‌ها را تولید کرده است.

نویسندگان در مقاله اعلام کرده‌اند که هیچ تضاد منافعی ندارند، در حالی که به گفته اشنایدر، "آن‌ها طبق تعریف خودشان به‌شدت دچار تضاد منافع‌اند، چون خودشان قربانی نقدهای PubPeer و بازپس‌گیری‌های ناشی از آن هستند."

اما جنجالی‌ترین بخش نوشته اشنایدر مربوط به معرفی نویسندگان مقاله است. او تک‌تک اعضای تیم را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه تقریباً همه‌ آن‌ها سابقه رسوایی‌های علمی دارند. در این بین محمد عبداللهی، Aristidis Tsatsakis و Michael Aschner را به‌طور ویژه و با لحنی تندتر مورد حمله و عنایت قرار داده است. در ادامه، بخشی از نقدهای او درباره عبداللهی را می‌آورم:

محمد عبداللهی دوره پسادکترای خود را در دانشگاه تورنتو نزد جنایتکار و کلاه‌بردار معروف گیدیون کورن (Gideon Koren) گذرانده است؛ کسی که اکنون به اسرائیل برگشته است.

عبدالهی نزدیک به هشتاد مقاله تقلبی در PubPeer دارد؛ بسیاری از آن‌ها مرورهای بی‌ارزش و متاآنالیزهای مزخرف‌اند. او همین حالا هم چندین مقاله سلب اعتبار شده دارد.

اشنایدر سپس به سراغ همسر عبداللهی می‌رود:

همسر عبداللهی، شکوفه نیک‌فر، نیز در این تجارت شریک است. او خود را جزو یک درصد برتر دانشمندان ایرانی در داروشناسی معرفی می‌کند. "اگر شوهرش سلطان مقالات جعلی است، او ملکه متاآنالیزهای آشغال است."

او ادامه می‌دهد که عبداللهی با یکی از چهره‌های فاسد عرصه علم، یعنی رافائل لوکه (Rafael Luque)، همکاری داشته است:

لوکه همان پادشاه کارخانه‌های مقاله‌سازی است که اکنون به مسکو گریخته و چندین مقاله مشترکش با عبداللهی در PubPeer افشا شده است.

اشنایدر همچنین به همکاری عبداللهی با باقر لاریجانی (رئیس سابق دانشگاه علوم پزشکی تهران و برادر دو مقام بلندپایه جمهوری اسلامی) اشاره می‌کند:

یکی از مقالات مشترکشان درباره ترکیبات ضدچاقی، در PubPeer به‌خاطر دست‌کاری تصاویر و داده‌ها زیر سؤال رفته است.

عبداللهی و لاریجانی حتی درباره اخلاق پژوهش هم مقاله نوشته‌اند! آیا عبداللهی دچار اسکیزوفرنی است؟ چطور ممکن است کسی ده‌ها مقاله درباره اخلاق پژوهش بنویسد و درعین‌حال خودش غرق در تقلب و مقاله‌سازی باشد؟

باقر لاریجانی خودش نیز مقاله‌ساز حرفه‌ای است و همکاری‌اش با عبداللهی در حوزه اخلاق پژوهش دقیقاً مثل روباهی است که درس درستکاری بدهد.

اشنایدر سپس نقدهای بسیار تندی را علیه ناشران معروفی مثل اسپرینگر و الزویر مطرح می‌کند و آن‌ها را متهم می‌سازد که به‌جای دفاع از صداقت علمی، به ماشین چاپ پول برای نویسندگان مسئله‌دار تبدیل شده‌اند.

این نه نفر، با کمک هوش مصنوعی، مقاله‌ای نوشتند که قرار بود PubPeer را بی‌اعتبار کند؛ اما فقط خودشان را برای همیشه بی‌اعتبار کردند.

این مقاله، در واقع سندی است از فروپاشی اخلاق در علم و یادآوری این حقیقت که متقلبان، هرچقدر هم مدرک و عنوان داشته باشند، باز هم از ChatGPT کمتر می‌فهمند.

امیدوارم د.ع.پ تهران و نیز کمیته اخلاق وزارت بهداشت در این خصوص شفاف‌سازی کنند.

از این اتفاق، بنده به شخصه خیلی ناراحت هستم چون آبروی ایران در میان است.


🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid