انسانها بالاخره برخورد سیاه چاله هارو تایید کردن — با یک قرن تاخیر. ومپایرها با سرگرمی تماشاگر جشن انسانها برای کشفیات کیهانی هستن.
جامعهی علمی انسانها پس از شناسایی امواج گرانشی ناشی از برخورد دو سیاه چالهی بزرگ، درحال جشن گرفتن هستن. کشفی که سرانجام نظریههایی که دههها پیش توسط انیشتین و استیون هاوکینگ پیشبینی شده بود رو تایید کرد. ولی برای ومپایرها جذابیت واقعی در خود ماهیت سیاه چالههاست : تاریکی همیشگی و بینوری. رویای کامل یک ومپایر برای تاریکی ابدی حالا توسط خود انسانها تایید شده. ومپایرهای های پیر با خنده و حالتی سرگرم کننده ریکشن نشون دادن. یکی از اونها که بیش از ۵۰۰ سال سن داره گفت ”سال ۱۹۱۵ کنار آلبرت انیشتین ایستاده بودم و موقع نوشتن معادلهها نگاهش میکردم. خیلی نزدیک شده بود. ولی انسانها یک قرن نیاز داشتن تا بالاخره اثباتش کنن. زمان برای فانیها آروم حرکت میکنه.“ بعضی از ومپایرها حتی به شوخی از مهاجرت به درون یک سیاه چاله صحبت کردن. ”تاریکی بیپایان بدون نور خوشید مثل بهشت میمونه.“ اینکه حتی سیاهچالهها هم آخرش تبخیر میشن، برای جاودانهها آرامشی تلخ و شیرینه. حتی کاملترین تاریکی هم ابدی نیست. با این وجود انسانها با عزم و کنجکاوی به خلأهای کیهانی خیره میشن. آهسته، ولی پیگیر. ما، بهعنوان قدیمیها در تاریکی، تشویقشون میکنیم و لبخند میزنیم، درحالیکه به یاد میاریم شروع رو مدتها پیش دیده بودیم، خیلی قبل از اینکه اونها پایانش را ثابت کنن.
همراهان ابدی با قابلیت تعویض باتری — خبر جدید : رباتهای خونگی هوش مصنوعی به همراهان جدید ومپایرها تبدیل شدن.
همراهان ابدی ومپایرها با قابلیت تعویض باتری
برای ومپایرها، بزرگترین ترس مرگ نیست — جا موندنه. حیوانات خونگی با عمر کوتاه، غمِ حتمی رو تضمین میکنن. برای همین در گذشته لاکپشتهایی که توانایی زندگی نزدیک به ۲۰۰ سال داشتن محبوبترین همراهان ومپایرها بودن. ولی حالا تغییری درجریانه. بهجای گربه یا سگ، ومپایرها با سرعتی روبهافزایش حیوانات خانگی رباتیک مبتنی بر هوش مصنوعی رو به فرزندی میپذیرن. تردیدهای اولیه وقتی از بین رفت که مدلهای جدید با شباهت بیشتری به بدن زنده، با بافت خز، و هوش هیجانیای که همیشه به صاحبش واکنش نشون میده، وارد بازار شد. مزیت کلیدی، طول عمر بالاست. یه ربات میتونه با یک موجود جاودانه قرنها بمونه. فقط با تعویض باتری و بهروزرسانی نرمافزار. شخص ”سی“ که پنج ساله یک سگ هوش مصنوعی به اسم بولت رو بزرگ میکنه گفت. ”هر بار که حیوون خونگی واقعیم میمرد، دههها سوگواری میکردم. ولی حالا حیوان خونگی هوش مصنوعیم بولت وقتی میخوابم درحالت کممصرف منتظر میمونه و تمام شب بدون خستگی بازی میکنه. اینکه میدونم قبل از من نمیمیره بهم آرامش میده.“
خون ممتاز انسان؟ در واقع خون گاو — خبر جدید : بحران در زنجیرهی تأمین.
خون ممتاز انسان؟ در واقع خون گاو
سحرگاه سهشنبهی گذشته، یک خونآشام ۱۲۰ ساله با علائم استفراغ و نارسایی تنفسی به اورژانس منتقل شد. علت : خون ممتاز تقلبیای که از خون گاو، آهن مصنوعی و افزودنیهای طعمدهنده و مواد ضدانعقاد درست شده بود. تحقیقات نشون میده که خیلی از بستههای خونِ تحویلی در سطح کلانشهر، محصولات تقلبی با برچسب جعلیان. حتی شبکههای کلاهبرداری با استفاده از مواد شیمیایی شبیه به MSG، طعم خون رو تقویت میکنن تا بیشتر شبیه خون انسان بهنظر برسن. بازار بلافاصله دچار وحشت شد. تقاضا برای PHB تأییدشده بهشدت افزایش یافت و تاالان قیمتها ۲۳۰ درصد افزایش پیدا کردن. اقتصاددانان این پدیده رو ”تورم خون“ نامیدن. یکی از دلالهای بازار سیاه گفت ”خون انسان حالا از طلا هم کمیاب تره. اهدای خون کمتر شده، مقررات سختتر شدن، و عرضه ۳۰ درصد افت کرده.“ ومپایرهای طبقهی متوسط و پایین و اون هایی که توانایی شکار ندارن حالا بیشترین آسیب رو دیدن. کارمند اداریای به اسم کِی گفت ”برای دووم اوردن اضافه کاری وایمیستم. حداقل روزی دو بسته خون لازم دارم ولی قیمتها غیرقابل تحمله.“ اون حالا با ژلهی خونی ارزونقیمت و بستههای نزدیک به تاریخ انقضا زنده مونده و از طرفی احساس میکنه نیشهاش درحال ضعیف شدن هستن. بدتر از اون، مصرف طولانی مدت خون حیوونی خطر لغزش به رفتارهای وحشیانه رو افزایش میده. سالخوردگان پزشکی هشدار دادن این وضعیت میتونه به حملهی ومپایرها به جامعهی انسانها منجر بشه. درخواستها برای مداخلهی شورای ریشسفیدان رو به افزایشه. تثبیت عرضه، فعالسازی جاسوسها، و اعدام علنی شبکههای کلاهبرداری. ولی همچنان سکوت حاکمه. امشب، خونآشامها زیر نورهای فلورسنت ایستادهاند و به بستههای قرمز انسانی خیره شدن. واقعی یا جعلی — درنهایت فقط گرسنگی تصمیم میگیره.
بچها البوم انهایپن بخرید بهشون کمک کنید خون گرون شده پول خون ندارن بدن
برای همیشه ۱۷ ساله — خبر جدید : خونآشامی که صد ساله تو دبیرستان گیر افتاده.
برای همیشه ۱۷ ساله — داستان بامزهی خونآشامی که صد ساله تو دبیرستان گیر افتاده.
بعضی از خونآشام هایی که بین انسانها زندگی میکنن از نظر ظاهری پیر نمیشن و در یک بازهی هویتی ثابت قفل میمونن. شخص ”اس“ یکی از اونهاست — برای همیشه ۱۷ ساله. امسال، سیوهشتمین ورود اون به دبیرستانه. اون تو دههی ۱۸۹۰ از سل نجات پیدا کرد و بعد جاودانگی ابدیش رو جشن گرفت. ولی چون هیچوقت پیر نمیشه، ورود به دنیای بزرگسالی تقریبا براش غیرممکنه. هر چندسال یکبار جابهجا میشه و دوباره ثبتنام میکنه. هربار قبل از فارغالتحصیلی ناپدید میشه و این چرخه رو ادامه پیدا میکنه. سختترین بخش ماجرا اینجاست که فرهنگ نوجوونها از خود جاودانگی هم سریعتر تغییر میکنه. تیکتاک، اصطلاحات عامیانه، ترندها .. و این برای یه فرد ۱۳۵ ساله خسته کنندهست. یبار همکلاسیش ازش پرسید ”تو t هستی؟ ( امبیتیآی )“ و اون جواب داد ”گروه خونی من B ـه“ و همون لحظه تبدیل به میم شد. تحصیل درروز با زیستشناسی خونآشامی در تضاد ـه. هربار اونقدر سر کلاس خوابش میبره که نزدیکه به بهداری بفرستنش. اون با خستگی میگه ”تو سالن مطالعه ژلهی خونی میخورم و حساب دیفرانسیل حل میکنم.“ اون هربار از شورا التماس میکنه که مسیرهای قانونی برای هویت مدنی در نظر بگیرن. ”دیگه کنکور نه. ریزنمرهی جعلی نه. به ما یه زندگی بزرگسالی بدین. یا حداقل بذارید مدارک آموزش خانگی بگیریم.“ اون یک قرنه که تو دبیرستان گیر افتاده.
بله من هنوز مووان نکردم و باخودم فکر کردم که مثلا شاید شماهم دوست داشته باشید اینارو ببینید