جیک درباره این صحبت کرد که قبل از آیلند حتی اجازه نداشتن که باهمدیگه حرف بزنن و تنها چیزی که میتونستن به هم بگن فقط یه سلام بود. پس وقتی که آیلند شروع شد خیلی از دیدن بقیه کاراموزا و حرف زدن با آدمای دیگه خوشحال بود.
جیک ”ما باید حدودا دوازده ساعت تمرین میکردیم ولی من حتی نمیدونستم باید چی رو تمرین کنم. یه روز وقتی داشتم تمرین میکردم یه عکس از خودم گرفتم و بعد برای خانوادم فرستادم و بهشون گفتم ”واقعا فکر نمیکنم که بتونم انجامش بدم .. آیدل شدن مناسب من نیست.“ من واقعا ناامید شده بودم چون نه تنها چندین ماه تنهای تنها تو یه اتاق گیر افتاده بودم حتی حس میکردم که چیزی یاد نگرفتم.“

جی درباره اولین دیدارش با جیک صحبت کرد و گفت تو اولین دیدارشون فکر میکرد جیک با موهاش راحت نیست، چون خیلی بهشون دست میزد.
جیکم گفت چون اون زمان موهاش خیلی بلند بود، مجبور میشد بیشتر وقت‌ها موهاش رو ببنده.

جیک گفت که اون اوایل هر روز جلسه داشتن و به حرف‌های هم گوش میکردن و درباره موضوعات مختلفی صحبت میکردن.
و اینکارشون باعث شد تا به هم نزدیک تر بشن و بیشتر همدیگه رو درک بکنن. جیک گفت هنوزم اینکارو انجام میدن، ولی به اندازه قبل نه، چون حالا همدیگه رو بهتر میشناسن و به هم خیلی خیلی نزدیک شدن.

جیک گفت تقریبا دوماهه که داره آهنگسازی رو یاد میگیره، چون میخواد آهنگی بسازه که تو آلبوم انهایپن باشه 😭

-