این مستند «سفر سهراب» رو یه لینک ازش برام بفرستین لطفا. خیلی ممنونم.
درباره‌ی سهراب شهید ثالثه و چیز ساخته، وایسین، امید عبدالهی.

بچه‌ها چنل رو پاک کردم کامل و مشکل از تلگرام شما نیست. لینک این مستند رو هم اگه فرستادین حتما می‌ذارم براتون.

میدانم چنل خودته ولی روانی‌مون کردی امین😭

بچه‌ها! من هرچی می‌سازم برای خراب کردنشه. خراب کردنه که کیف داره و تموم مدتی که داری می‌سازی اون ترس و همزمان شوق خراب کردنشه که به ساختن معنا می‌ده. برای من البته.
فقط باید بدونی کِی چی رو خراب کنی که کمترین آسیب رو برات داشته باشه.
همین.



و البته حرف بوکوفسکی رو که خیلی معروفه فراموش نکنین: بعضی آدما هیچ‌وقت نمی‌زنه به سرشون. چه زندگی کسل‌کننده‌ای دارن!

سفیدبرفی و هفت کوتوله‌ی لعنتی را فراموش کنید. در سن سیزده سالگی دوست داشتم هیولاها تمام شهرها را می‌خوردند، اجساد رادیواکتیو شده از اقیانوس بیرون می‌آمدند و اسکی‌بازان روی آب و دخترانی که با سوتین‌های سیاه مانند کامیون‌های زباله‌کش بودند را می‌بلعیدند.



راز نوشتن
استیون کینگ/ علی حاج‌قاسم

داستان‌های زیادی درباره‌ی جیمز جویس نوشته‌اند. اما داستان موردعلاقه‌ی من این است: چون دیدش ضعیف شد، هنگام نوشتن، اونیفورم یک مرد شیرفروش را می‌پوشید. تصور می‌کرد سفیدی آن می‌تواند نور آفتاب را روی کاغذ منعکس کند.


راز نوشتن
استیون کینگ/ علی حاج‌قاسم

می‌دانستم که این جمله در عنوان‌بندی خواهد آمد: آنجا که زندگی بی‌ارزش است، مرگ می‌تواند بسیار ارزشمند باشد.




سرجو لئونه
تکمیل همایون/شریفی خراسانی

می‌خواست جنبه‌ی شادی‌بخش کار جهان را بداند؛ هرگز نه واقعیت را می‌خواست و نه روی بد زندگی را.



پاریس جشن بیکران
همینگوی/ غبرایی

بیدار شدن برام سخته و خوابیدن هم و اونقدر کابوس می‌بینم که انگار هیچی نمی‌بینم و از صبح که بیدارم خودمو با داستان مشغول می‌کنم.