🔷 وجود آب، به ویژه در حالت مایع، در یک سیاره یکی از مهم ترین فاکتور های قابل حیات بودن آن سیاره به شمار می رود.

🔶 از نظر بسیاری از افراد، مریخ کاندیدای مناسبی برای سکونتگاه دوم انسان می باشد. اما یکی از چالش های بزرگ اسکان انسان در مریخ عدم وجود آب به صورت مایع در این سیاره است.

🔷 مریخ در طی سال ها اتمسفر خود را از دست داده و اکنون فشار اتمسفر مریخ برابر با 0.6 درصد از فشار اتمسفر زمین است.

🔶بنابرین تصور می‌شد هر گونه آب در مریخ یا در مجاورت اتمسفر مریخ به سرعت تبخیر شود و یا در اثر دمای پایین این سیاره درلایه های زیرین پوسته مریخ به صوت منجمد یافت شود.

🔷 در سال 2008 مشخص شد در لایه های زیرین قطب شمال مریخ مقادیر زیادی از آب به صورت منجمد وجود دارد.

🔶 اما کشف بزرگ تر این بود، در آپریل 2015 مریخ نورد ناسا که در حال پژوهش بر روی سطح مریخ بود نمونه ای از خاک مرطوب با آبی حاوی مقادیر بالای نمک کشف کرد.

🔷 وجود این مقدار از نمک در این آب سبب کاهش نقطه انجماد آن به منفی 23 درجه سلسیوس شده بود!

🔶 همین امر سبب می شد امکان وجود رگه هایی از جریان آب مایع به صورت فصلی در این سیاره وجود داشته باشد.

⭕ سرانجام 5 ماه بعد از این اکتشاف با بدست آمدن نمونه هایی بیشتر از این نوع خاک مرطوب با آب و نمک و همچنین تحلیل تصاویری از مدارگرد مریخ که نشان دهنده جریان کانی های هیدراته در فصول گرم و ناپدید شدن آن ها در فصول سردتر مریخ بود، NASA در 28 سپتامبر 2015 در کنفرانس خبری خود از کشف آب مایع در مریخ خبر داد.

تصاویری از روند پدیدار شدن کانی های هیدراته روی سطح مریخ در فصول مختلف
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

انریکو فرمی (۱۹۰۱-۱۹۵۴) یک فیزیکدان برجسته ایتالیایی بود. در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۱ در رم، ایتالیا، به دنیا آمد. او به خاطر کمک‌های نوآورانه‌اش در فیزیک هسته‌ای، نظریه کوانتوم و توسعه بمب اتمی شناخته می‌شود.

او از جوانی استعداد برجسته‌ای در ریاضیات و فیزیک نشان داد و در سال ۱۹۲۲ دکترای خود را در رشته فیزیک از دانشگاه پیزا دریافت کرد.

در اوایل دهه ۱۹۳۰، فرمی به درک رفتار ذرات زیراتمی کمک‌های بزرگی کرد. او واپاشی بتا را که نیروی هسته‌ای ضعیف را توضیح می‌داد، فرموله کرد. این دستاوردها او را تبدیل یکی از برترین فیزیکدانان زمان خود کرد.

در سال ۱۹۳۴، فرمی آزمایشاتی را انجام داد که منجر به کشف نوترون و حل اسرار یک سری از واکنش‌های هسته‌ای شد. این کشف نقطه عطفی در درک فیزیک هسته‌ای به حساب می‌آمد.

در دوران جنگ جهانی دوم، فرمی نقشی کلیدی در پروژه فوق سری منهتن دولت آمریکا برای توسعه سلاح‌های اتمی ایفا کرد. وی در طراحی و ساخت اولین بمب اتمی و همچنین در محاسبه جرم بحرانی و انتخاب سوخت، شرکت داشت.

در سال ۱۹۳۸، فرمی به خاطر کشف عناصر رادیواکتیو جدید، تحت تابش نوترون و پژوهش‌های وابسته خود در فیزیک هسته‌ای، جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.

در سال ۱۹۵۰، پارادوکس فرمی مطرح شد. این پارادوکس به تناقض ظاهری بین احتمال بالای وجود تمدن‌های فضایی(وجود ستارگانی مشابه خورشید که سن بیشتری از ستاره منظومه شمسی ما دارند و سیاراتی با توانایی میزبانی حیات) و در عین حال عدم شواهد تماس با چنین تمدن‌هایی اشاره دارد.

میراث فرمی به عنوان یک دانشمند، استاد و شخصیتی نوآور اثری غیرقابل انکار بر دانش فیزیک و جامعه علمی به جای گذاشته است.
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

«فضاپیمای یک»، توسط یک شرکت خصوصی به نام Scaled Composites طراحی و ساخته شد که متعلق به طراح و پیشگام هوافضا برت روتان است.
21 ژوئن 2004، اولین پرواز فضایی انسانی با بودجه خصوصی توسط فضاپیمای یک انجام شد. هدایت این فضاپیما را مایک ملویل 62 ساله برعهده داشت. او نخستین خلبان غیرنظامی است که با یک فضاپیما از جو زمین خارج می‌شود.
این فضاپیما حدود سه دقیقه در ارتفاع صد کیلومتری از سطح زمین، فقط چندکیلومتر بالاتر از مرز فضا، پرواز کرد و سپس به زمین برگشت. از آنجایی که فضاپیمای یک، یک دور کامل گرد مدار سیاره پرواز نکرد، به عنوان یک پرواز زیرمداری شناخته می شود.
هزینه و خطر پرواز در زیرمدار زمین کمتر است ولی مایک ملویل از این ارتفاع نیز توانست کره زمین را از دید فضانوردان ببیند.
فضاپیمای یک 8 متر طول و حدود 1.5 متر قطر داشت و بال های کوتاه و پهنی به طول 5 متر نیز داشت. یک خلبان و حداکثر دو سرنشین می توانستند در فضاپیما جای بگیرند.
فضاپیما در اولین سفرش پس از 90 دقیقه پرواز بر زمین نشست. بازگشت فضاپیمای یک حدود بیست دقیقه طول کشید.
این فضاپیما در همان سال دو بار دیگر (29 سپتامبر و 4 اکتبر) به فضا پرواز کرد.

همچنین در ماه اکتبر، برنده جایزه 10 میلیون دلاری ایکس انصاری به دلیل اولین توسعه خصوصی شد.
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

⚡️مایکل ماستلین (Michael Mastlin)
متولد 30 سپتامبر 1550 ستاره شناس و ریاضی دان آلمانی⚡️

ماستلین در دانشگاه توبینگر به تحصیل الهیات، ریاضیات و ستاره شناسی پرداخت.
در سال 1584 استاد ریاضیات در شهر توبینگن انتخاب شد.
از جمله شاگردان معروف ماستلین، یوهانس کپلر بود. ماستلین بسیار با کپلر مکاتبه داشت و نقش قابل توجهی در پذیرش سیستم کوپرنیک ایفا کرد.
اولین محاسبه شناخته شده نسبت طلایی(معکوس)به عنوان اعشار حدود 0/6180340 در سال 1597 توسط ماستلین نوشته شد.
مایکل ماستلین یکی از معدود اخترشناسان قرن شانزدهم بود که فرضیه کوپرنیک را به طور کامل پذیرفت‌.(فرضیه ای که زمین یک سیاره است و‌ به دور خورشید حرکت می کند.)

در سال 1604 ماستلین یکی از اولین ستاره شناسانی بود که توانست ابرنواختر 1604 را رصد کند.
ماستلین با مجموعه تلسکوپ خود توانست قمرهای مشتری را ببیند‌.
✨⚡️
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

✅ ابداع دو نوع جدید از ابررسانایی

#اخبار_علمی_و_پژوهشی

پژوهشگران با تنظیم یک اتم در لحظه، انواع جدیدی از ابررساناها را با موفقیت ایجاد کرده اند که به طور بالقوه به توسعه مواد نوآورانه و پیشرفت های محاسبات کوانتومی منجر میشود. این مطالعه رویکردی امیدوار کننده برای غلبه بر محدودیتهای مواد طبیعی است که راه را برای حالتهای جدید ماده در الکترونیک و فناوری ...

📣 متن کامل را در Instant View ⚡️ (دکمه پایین صفحه) و یا در وب‌گاه انجمن فیزیک ایران بخوانید:
🚩http://www.psi.ir/news2_fa.asp?id=3947

⏪ وب‌گاه انجمن فیزیک ایران:
🌍 http://www.psi.ir

✅ به کانال خبرى انجمن فیزیک ايران بپيوندید:
👇👇🏽👇👇🏽👇👇🏽👇
http://t.me/psinews

انجمن علمی نجوم دانشگاه علم و صنعت ایران تقدیم میکند :

🪐دوره ی « چرا نجوم؟ »

🚫ظرفیت محدود🚫

🔹مدرس دوره : مهندس فاطمه برزویی

⏰زمان دوره : پنج شنبه و جمعه ها ساعت ۱۸_۱۷
شروع : ۴ آبان ماه
به صورت مجازی ، در بستر ادوبی کانکت

📚سرفصل های دوره :
-مروری بر تاریخچه علم نجوم و دانشمندان آن
-مروری بر منظومه‌شمسی و اجزای تشکیل‌دهنده آن
-صور فلکی و اجزای تشکیل دهنده کیهان
-عظمت و مقیاس کیهان
-پدیده‌های نجومی
-ابزارهای نجومی و تلسکوپ ها
کاربردهای نجوم در زندگی
-جهت‌یابی

💰هزینه ی دوره :
۲۹۰ هزار تومان

💯💯همراه با اعطای مدرک دو زبانه پایان دوره ( با برگزاری آزمون )

🆔برای ثبت نام و اطلاعات بیشتر به آیدی @iust_ssc_admin مراجعه کنید.

━••●●●••━
@IUST_SSC
✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

🌠بارش شهابی اژدهایی🌠

شب های پایانی مهر ماه بارش شهابی به نام "بارش شهابی اژدها" در حال وقوع است که شامگاه 16 مهرماه به اوج خود می‌رسد.

کانون بارش شهابی "اژدهایی" نزدیک به سر صورت فلکی اژدها، بین صور فلکی "خرس بزرگ و خرس کوچک" (دب اکبر و دب اصغر) در بخش شمالی آسمان است.
منشا این بارش شهابی، ذرات به جا مانده از دنباله دار  "جیاکوبینی_زینر /21P " است که بر اثر عبور زمین از میان رد این دنباله دار ایجاد می‌شود.
این بارش معمولا ضعیف است و به ندرت بیش از پنج شهاب در ساعت را ارائه می‌دهد.
هر چند در سال های 1933 و 1946 به هزاران ساعت شهاب در ساعت نیز رسیده است.🌠
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

⭐️۲۳ مهر: نگاهی به تاریخ رصدخانه دیلمی در ایران باستان⭐️
در ۲۳ مهر، یکی از مهم ترین و جذاب ترین فصل های تاریخ نجوم در ایران باستان آغاز شد. در این تاریخ و در اوایل قرن دهم بود که رصدخانه مشهور دیلمی با مدیریت زیرکانه ابوسهل کوهی طبری به بهره برداری رسید. این رصدخانه که در شهر دلیجان قرار داشت، نقش مهمی در پیشبرد درک ما از کیهان ایفا کرد و گواهی بر کمک امپراتوری ایران به دنیای علم است.
رصدخانه دیلمی، که در دوران طلایی اسلامی تأسیس شد، بیش از یک گواهی بر شیفتگی ایران به ستارگان بود. این گواهی بر تعهد ملت به دستیابی به دانش بود. این رصدخانه تحت هدایت ماهرانه ابوسهل کوهی طبری به عنوان مرکزی برای مطالعه بهشت رونق گرفت.
این رصدخانه مجهز به انواع ابزارهای نجومی بود که برای زمان خود پیشرفته بودند. این ابزارها به دانشمندان دیلمی اجازه می‌داد تا در مشاهدات، محاسبات و پیش‌بینی‌های پیچیده شرکت کنند و گام‌های مهمی در زمینه نجوم بردارند.
تأسیس رصدخانه دیلمی مصادف با عصر طلایی اسلامی بود، دورانی که جهان اسلام در خط مقدم کشف، دانش و نوآوری علمی قرار داشت. دانشمندان و ستاره شناسان در سراسر منطقه در حال پرورش یک محیط فکری غنی بودند، محیطی که درخشان ترین ذهن های آن دوران را به خود جذب می کرد. منجمان ایرانی مانند ابوسهل کوهی طبری، بیرونی و فارابی سهم قابل توجهی در زمینه نجوم داشتند.
این محققان در پیشبرد مطالعه اجرام آسمانی، اپتیک و ریاضیات، که به طور قابل توجهی بر توسعه نجوم مدرن تأثیر گذاشت، نقش اساسی داشتند. کار آنها، مانند آنچه در رصدخانه دیلمی انجام شد، پایه و اساس درک معاصر ما از جهان را گذاشت.
کار انجام شده در رصدخانه دیلمی تأثیری ماندگار در زمینه نجوم و به تبع آن بر سایر رشته های علمی دیگر داشت. مشاهدات و محاسبات دقیقی که در آنجا انجام شد اثر موجی داشت و به پیشرفت ریاضیات، ناوبری و حتی سیستم‌های تقویمی که امروزه استفاده می‌کنیم کمک کرد.
رصدخانه دیلمی نمونه ای از روحیه مشارکتی آن زمان بود، جایی که دانشمندان از پیشینه ها و مناطق مختلف گرد هم آمدند تا دانش ما را در مورد کیهان گسترش دهند. مشارکت آنها در آزمون زمان ایستاده است و ما همچنان از مزایای تلاش های خستگی ناپذیر آنها بهره می بریم.
۲۳ مهر به لطف تأسیس رصدخانه دیلمی در ایران باستان، آغاز دوره جدیدی در مطالعه ستارگان بود. این رصدخانه تحت هدایت درخشان ابوسهل کوهی طبری به چراغی از دانش در دوران طلایی اسلامی تبدیل شد و میراثی ماندگار از خود به جای گذاشت که امروزه نیز الهام بخش ستاره شناسان و دانشمندان است. در این تاریخ تاریخی، ما فداکاری این دانشمندان و کمک های ارزشمند آنها در درک ما از جهان هستی را جشن می گیریم.
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

آلفا قنطورس بی‌بی(Alpha Centauri Bb)، یک سیاره فراخورشیدی جالب است،
این سیاره اولین بار در ۱۶ اکتبر سال ۲۰۱۲ کشف شد و پس از پروکسیما قنطورس بی، نزدیک‌ترین سیاره فراخورشیدی به زمین می‌باشد!
فاصله این سیاره از ما ۴،۳۷ سال نوری است و بخشی از صورت فلکی قنطورس(centaurus)، یکی از صورت‌های فلکی که در آسمان جنوب بهتر دیده می‌شود، می‌باشد.
تصور می‌شد این سیاره جرمی در حدود زمین داشته باشد، اما با توجه به موقعیت نزدیک آن نسبت به ستاره خود، میزبان خوبی برای حیات، حداقل آنطور که ما می‌شناسیم، نمی‌باشد.
البته لازم به ذکر است مطالعاتی نیز، وجود این سیاره را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است و وجود این سیاره، امروز مورد بحث است.
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت

فضاپیمای سایک(Psyche) ناسا صبح ۱۳ اکتبر (۲۱مهر) از مرکز فضایی کندی (KSC) با یک موشک فالکون هوی(Falcon Heavy) اسپیس ایکس پرتاب شد.
این کاوشگر ناسا اکنون به سمت سیارک همنام خود(سیارک سایکی) در راه است که به دلیل محتوای فلزی بالای آن بسیار مورد توجه است.
از میان ۹ سیارک غنی از فلز که در منظومه شمسی وجود دارند، سایک بزرگترین آنهاست. سیارک‌های کوچک‌تر به احتمال زیاد توسط عوامل محیطی دچار تغییر شده اند، در حالی که احتمال دارد سایک تغییر ساختاری خاصی نکرده باشد.
اخترشناسان با توجه به چگالی و میزان تراکم این سیارک معتقدند که این سیارک، هسته باقی مانده سیاره‌ای باشد که در نهایت نتوانسته است شکل بگیرد.
سایک در آگوست ۲۰۲۹(مرداد ۱۴۰۸) به مدار سیارک مورد نظر خود خواهد رسید.
━••●●●••━
@IUST_SSC
  ✨انجمن نجوم دانشگاه علم و صنعت