📍پیشنهاد
دوماهنامه فرهنگی/ اجتماعی مروارید منتشر شد
مروارید، شماره جدید خود را به پرونده ای برای بررسی مسأله ای به نام نقد در ایران اختصاص داده است
مطالعه این مجله را به اعضای محترم کانال پیشنهاد می دهیم.
🌏 تربیت و توسعه | فرهنگِ نقد
@IranHumanDevelopment2
دوماهنامه فرهنگی/ اجتماعی مروارید منتشر شد
مروارید، شماره جدید خود را به پرونده ای برای بررسی مسأله ای به نام نقد در ایران اختصاص داده است
مطالعه این مجله را به اعضای محترم کانال پیشنهاد می دهیم.
🌏 تربیت و توسعه | فرهنگِ نقد
@IranHumanDevelopment2
📍دو پرسش در تعامل دولت ها با آموزش و پرورش:
از کاهش دخالت تا افزایش حمایت
✍ مرتضي نظری
🔹اگر روی تجارب مثبت در خط مشی گذاری برای نظام رسمی آموزش و پرورش تأمل کنیم، خالی از فایده نیست. فی المثل در برخی کشورها که دست بر قضا در زمره کشورهای برتر در شاخص های توسعه یافتگی و پیشرفت هم هستند؛ حقوق معلم، استخدام معلم، پاداش، ارتقا، ادامه یا قطع همکاری با معلم و ... غالباً در اختیار شورای مدرسه و یا انجمن شهر است.
مدیر مدرسه در پروسه ای بسیار دشوار منصوب می شود و البته اختیارات ویژه دارد و تعداد مداخله کننده ها در کار حرفه ای او بسیار اندک است. یعنی از در و دیوار و از صبح تا شب کسانی وظیفهی تعيين تکليف براي مدیر و همکاران او در مدرسه ندارند. شاخص ها مشخص است و معلم می داند سیستم اجتماعی، خانواده، مدیر و نظام آموزشی از او چه انتظاری دارد و البته چون بر سر کیفیت حرفه ای تعارفی وجود ندارد و معلم و مدرسه می دانند اگر به کیفیت مطلوب نرسند، سال بعد همکاري اش تمدید نمی شود.
🔹در واقع سیستمی که با آزاد گذاشتن دست معلم و مدیر مدرسه و حمایت و پشتیبانی کامل، دخالت ها به اقلّ خود رسیده و این وضعیت در بسياري از نظام هاي آموزشي جهان اتفاق افتاده است. از معلم در تمام ابعاد رفاهی و علمی، و از مدرسه در تمام اَشکالِ کالبدی و تجهیزاتی، پشتیبانی کامل انجام می شود و مدرسه براي امکانات و تجهيزات لنگ نمی ماند چون ستاد و اداراتِ مربوط به عنوان نمايندگان حاکميت فقط نقش لجستیک و پشتیبانی کننده دارند نه نقش دستور دهنده و صد البته نظام ارزیابی و نظارت حرفه ای حذف نمی شود. به تعبير فراستخواه، مدرسه، ادامه جامعه و محله است.
آیا اینگونه نیست که در نظام های موفق آموزشی، دولت ها، نقش خود را از دخالتگریِ محض به حمایتگری های سازگار با چشم انداز خود تغییر داده اند؟ دولت هایی که برای آموزش و پرورش فقط بار خاطر نیستند که یار شاطرند.
🔹نمی شود هم ادعای کشور اول منطقه شدن را داشته باشیم و هم کيفيت زیست اداری و حرفه ای معلمان چندین برابر پایین تر از زیست حرفه ای برخی کارکنان سایر دستگاه ها باشد.
🔹دنیای نو و نگرش هاي تحولي به سرعت به سمت حذف بوروکراسی های زائدِ پیرامون مدرسه رفته و اینکه کسانی در یک اِمارت گاه هایی به نام منطقه، اداره کل و ۵۰ هزار پُست اداری، نسبتِ بالابه پايين و به تعبير حسن عشايري در موضعِ «از _ به» نسبت به مدرسه قرار داشته باشند، مانع شکوفايي و آزادشدن نيروهاي سازنده مدرسه است.
🔹تمام مأموریت های آموزشی و پرورشی در مدرسه انجام می شود و به دست ارکان مدرسه طراحی و باز توسط همان ها که درون مدرسه زیست می کنند، اجرا می شود.
🔹شاید بتوان به این اشتراک رسید که این جریان پُر جاذبه، پیچیده، ظریف و جهانی(=تربیت) در مدرسه روی می دهد و اگر محوریتی هست مربوط به مدرسه و اگر اُبهتی هست، متعلق به مدرسه است نه وزارت و ادارات و صندلی های بیرونِ مدرسه!
🔹پیشنهاد می کنم پیش از داغ کردنِ مسأله «گزینه» برای وزارت، خود را با دو پرسش مهم تر مواجه سازیم:👇
۱ - چگونه دولت ها و سازواره های حاکمیتی باید در ارتباط با آموزش و پرورش متوجه این نکته مهم بشوند که موضع دخالتیِ خود را به موضع حمایتی تغییر دهند؟
۲ - چگونه وزرا و تیم های مدیریتی او در پهنه آموزش و پرورش ممارست کنند تا اُبهتِ مدرسه را بر دیوان سالاری خود ترجیح داده و مدرسه را برای چیرگی بر بحران کارکرد و اثربخشی همراهی کنند؟
🌏 تربیت و توسعه | دو پرسشِ مهم!
@IranHumanDevelopment2
از کاهش دخالت تا افزایش حمایت
✍ مرتضي نظری
🔹اگر روی تجارب مثبت در خط مشی گذاری برای نظام رسمی آموزش و پرورش تأمل کنیم، خالی از فایده نیست. فی المثل در برخی کشورها که دست بر قضا در زمره کشورهای برتر در شاخص های توسعه یافتگی و پیشرفت هم هستند؛ حقوق معلم، استخدام معلم، پاداش، ارتقا، ادامه یا قطع همکاری با معلم و ... غالباً در اختیار شورای مدرسه و یا انجمن شهر است.
مدیر مدرسه در پروسه ای بسیار دشوار منصوب می شود و البته اختیارات ویژه دارد و تعداد مداخله کننده ها در کار حرفه ای او بسیار اندک است. یعنی از در و دیوار و از صبح تا شب کسانی وظیفهی تعيين تکليف براي مدیر و همکاران او در مدرسه ندارند. شاخص ها مشخص است و معلم می داند سیستم اجتماعی، خانواده، مدیر و نظام آموزشی از او چه انتظاری دارد و البته چون بر سر کیفیت حرفه ای تعارفی وجود ندارد و معلم و مدرسه می دانند اگر به کیفیت مطلوب نرسند، سال بعد همکاري اش تمدید نمی شود.
🔹در واقع سیستمی که با آزاد گذاشتن دست معلم و مدیر مدرسه و حمایت و پشتیبانی کامل، دخالت ها به اقلّ خود رسیده و این وضعیت در بسياري از نظام هاي آموزشي جهان اتفاق افتاده است. از معلم در تمام ابعاد رفاهی و علمی، و از مدرسه در تمام اَشکالِ کالبدی و تجهیزاتی، پشتیبانی کامل انجام می شود و مدرسه براي امکانات و تجهيزات لنگ نمی ماند چون ستاد و اداراتِ مربوط به عنوان نمايندگان حاکميت فقط نقش لجستیک و پشتیبانی کننده دارند نه نقش دستور دهنده و صد البته نظام ارزیابی و نظارت حرفه ای حذف نمی شود. به تعبير فراستخواه، مدرسه، ادامه جامعه و محله است.
آیا اینگونه نیست که در نظام های موفق آموزشی، دولت ها، نقش خود را از دخالتگریِ محض به حمایتگری های سازگار با چشم انداز خود تغییر داده اند؟ دولت هایی که برای آموزش و پرورش فقط بار خاطر نیستند که یار شاطرند.
🔹نمی شود هم ادعای کشور اول منطقه شدن را داشته باشیم و هم کيفيت زیست اداری و حرفه ای معلمان چندین برابر پایین تر از زیست حرفه ای برخی کارکنان سایر دستگاه ها باشد.
🔹دنیای نو و نگرش هاي تحولي به سرعت به سمت حذف بوروکراسی های زائدِ پیرامون مدرسه رفته و اینکه کسانی در یک اِمارت گاه هایی به نام منطقه، اداره کل و ۵۰ هزار پُست اداری، نسبتِ بالابه پايين و به تعبير حسن عشايري در موضعِ «از _ به» نسبت به مدرسه قرار داشته باشند، مانع شکوفايي و آزادشدن نيروهاي سازنده مدرسه است.
🔹تمام مأموریت های آموزشی و پرورشی در مدرسه انجام می شود و به دست ارکان مدرسه طراحی و باز توسط همان ها که درون مدرسه زیست می کنند، اجرا می شود.
🔹شاید بتوان به این اشتراک رسید که این جریان پُر جاذبه، پیچیده، ظریف و جهانی(=تربیت) در مدرسه روی می دهد و اگر محوریتی هست مربوط به مدرسه و اگر اُبهتی هست، متعلق به مدرسه است نه وزارت و ادارات و صندلی های بیرونِ مدرسه!
🔹پیشنهاد می کنم پیش از داغ کردنِ مسأله «گزینه» برای وزارت، خود را با دو پرسش مهم تر مواجه سازیم:👇
۱ - چگونه دولت ها و سازواره های حاکمیتی باید در ارتباط با آموزش و پرورش متوجه این نکته مهم بشوند که موضع دخالتیِ خود را به موضع حمایتی تغییر دهند؟
۲ - چگونه وزرا و تیم های مدیریتی او در پهنه آموزش و پرورش ممارست کنند تا اُبهتِ مدرسه را بر دیوان سالاری خود ترجیح داده و مدرسه را برای چیرگی بر بحران کارکرد و اثربخشی همراهی کنند؟
🌏 تربیت و توسعه | دو پرسشِ مهم!
@IranHumanDevelopment2
📍یادآوری مهم
🔺وقتی قصد خرید از آنها را نداریم، با تماس چشمی و با مهربانی و با گفتن جمله هایی همچون «ممنون عزیزم، لازم ندارم»، مراقب عزت نفس و شخصیت آنها باشیم، دوستشان بداریم چرا که از آنها کودکیشان را دزدیدهاند.
۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کارِ کودکان
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2
🔺وقتی قصد خرید از آنها را نداریم، با تماس چشمی و با مهربانی و با گفتن جمله هایی همچون «ممنون عزیزم، لازم ندارم»، مراقب عزت نفس و شخصیت آنها باشیم، دوستشان بداریم چرا که از آنها کودکیشان را دزدیدهاند.
۱۲ ژوئن، روز جهانی مبارزه با کارِ کودکان
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر شبانه
🔻تلفن های تلخ و تحقیرآمیزِ آن روزها
✍ مرتضی نظری
🔸تلفنش زنگ می خورد، میگفت:
_آقا سلام! به خدا خیلی ارادت داریم، چاکر آقای رییس! آقا مسؤل دفتر نمی خواهید؟! راننده چطور؟!
باز ادامه می داد:
_حاجی جان! آقای دکتر! باور کنید الان که دارم با شما صحبت می کنم تمام قد سرِ پا ایستادم!
چشم چشم چشم به روی چشمام! حتما پیگیری می کنم!!
تلفنش که تمام می شد بدون فوت وقت میرفت روی خط مدیر کل بیچاره استان تا سفارش لازم رو ابلاغ کند که زودتر حکم انتصاب نورچشمیِ سفارش شده رو بزنند!
🔸من فقط شوکه بودم و هر روز که جلوتر می رفتیم، احساس غریبگی بیشتری در محیط خودم می کردم.
مدیران کل به من تماس می گرفتند که آقا این چی میگه؟ چرا ما رو اینقدر جلوی نماینده ها خوار و ذلیل می کنه؟ و همین طور پشت هم گلایه و ناراحتی و احساس بی اختیاری!
احساس آدم له شده و مسلوب الاختیاری را داشتم که نه می توانست اعتراض کند چون او معاون بود و به نوعی همتای من و اعتراض من به این شیوه مدیریت، نوعی دخالت در کار حوزه ای دیگر استنباط می شد و از طرفی ادامه این وضعیت را هم برای وجاهت آموزش و پرورش مناسب نمی دیدم.
تنها راهی که به ذهنم رسید، توییت بود، همان توییت اعتراض به دخالت های بیرونی در انتصابات آموزش و پرورش استان ها.
بعد از آن توییت، احساس سبُکی می کردم و فکر می کردم وظیفه ام را برای دفاع از اعتبار آموزش و پرورش انجام دادم و از رسانه برای جلوگیری از یک انحراف آشکار از اصول مدیریت در آموزش و پرورش به نحو مناسب استفاده کردم. طبیعی بود باید پای همه هزینه هایش هم می ایستادم.
🔸الان که پنج ماه از این موضوع می گذرد هر وقت یاد اون طرز صحبت های تلفنی آقای مورد نظر با سفارش دهندگان و دخالتگران بیرونی می افتم، به عنوان معلمی که ریشه در تربیت معلم دارم، حس خسارت و تحقیر همه وجودم را پر می کند.
بارها با خودم فکر می کنم که اصلا اینها را از کجا و چرا وارد مهمترین و پیچیده ترین نهاد اجتماعی و تربیتی کشور کردند؟ همین هایی که هیچگونه سابقه و شناختی از معلمی و دنیای تعلیم و تربیت نداشتند؟ حتی یک روز!
🔸چه ماه های تلخی را این آموزش و پرورش مظلوم از سر گذراند.
و البته تلخ تر از آن خاطره، سکوتِ سردِ بسیاری از مدیرانِ شیک پوش و جنتلمن وزارتخانه بود در برابر این تحقیرشدن ها و سکوت و بی تفاوتی بسیاری از به ظاهر دوستان و همکاران و همتایان من بود در برابر عجیب ترین تصمیم غیرعقلانیِ تاریخ آموزش و پرورش یعنی ادغام و حذف روابط عمومی! و البته شجاعت برخی رسانه ای ها و فعالان دلسوز امیدبخش بود.
🔸برخی به غلط از این توییت من برداشت های انحرافی و گزارش های سوگیرانه به برخی نهادها ارائه کردند در حالی که فقط هدف، دفاع از شایستگی ها و صلاحیت های حرفه ای در تعلیم و تربیت بود و خوشبختانه به مرور این سوء تعبیرها و ذهنیت های غلط و ساختگی رفع شد.
🔸خوشبختانه در خبرها آمده بود که سرپرست جدید آموزش و پرورش، از «استقلال در عین تعامل» صحبت کردند، سخن امیدبخشی است اما امیدوارم پای این منطق بمانند و بمانیم، تا فرمان آموزش و پرورش در دست اهالی دلسوز و فکور آن باشد.
هر گونه باج خواهی از آموزش و پرورش از جمله برای تحمیل انتصابهای سفارشی، منزجر کننده و نوعی تعرض و خیانت به آینده کشور است و فرقی نمی کند که این باج خواهی و فشار از ناحیه اصلاحطلبانِ خارج از آموزش و پرورش باشد یا از ناحیه اصولگرایان و اعتدالی ها.
در این سال ها آموزش و پرورش از این بابت خیلی آسیب دیده.
به امید روزهای بهتر
🌏 تربیت و توسعه | شایسته سالاری
@IranHumanDevelopment2
🔻تلفن های تلخ و تحقیرآمیزِ آن روزها
✍ مرتضی نظری
🔸تلفنش زنگ می خورد، میگفت:
_آقا سلام! به خدا خیلی ارادت داریم، چاکر آقای رییس! آقا مسؤل دفتر نمی خواهید؟! راننده چطور؟!
باز ادامه می داد:
_حاجی جان! آقای دکتر! باور کنید الان که دارم با شما صحبت می کنم تمام قد سرِ پا ایستادم!
چشم چشم چشم به روی چشمام! حتما پیگیری می کنم!!
تلفنش که تمام می شد بدون فوت وقت میرفت روی خط مدیر کل بیچاره استان تا سفارش لازم رو ابلاغ کند که زودتر حکم انتصاب نورچشمیِ سفارش شده رو بزنند!
🔸من فقط شوکه بودم و هر روز که جلوتر می رفتیم، احساس غریبگی بیشتری در محیط خودم می کردم.
مدیران کل به من تماس می گرفتند که آقا این چی میگه؟ چرا ما رو اینقدر جلوی نماینده ها خوار و ذلیل می کنه؟ و همین طور پشت هم گلایه و ناراحتی و احساس بی اختیاری!
احساس آدم له شده و مسلوب الاختیاری را داشتم که نه می توانست اعتراض کند چون او معاون بود و به نوعی همتای من و اعتراض من به این شیوه مدیریت، نوعی دخالت در کار حوزه ای دیگر استنباط می شد و از طرفی ادامه این وضعیت را هم برای وجاهت آموزش و پرورش مناسب نمی دیدم.
تنها راهی که به ذهنم رسید، توییت بود، همان توییت اعتراض به دخالت های بیرونی در انتصابات آموزش و پرورش استان ها.
بعد از آن توییت، احساس سبُکی می کردم و فکر می کردم وظیفه ام را برای دفاع از اعتبار آموزش و پرورش انجام دادم و از رسانه برای جلوگیری از یک انحراف آشکار از اصول مدیریت در آموزش و پرورش به نحو مناسب استفاده کردم. طبیعی بود باید پای همه هزینه هایش هم می ایستادم.
🔸الان که پنج ماه از این موضوع می گذرد هر وقت یاد اون طرز صحبت های تلفنی آقای مورد نظر با سفارش دهندگان و دخالتگران بیرونی می افتم، به عنوان معلمی که ریشه در تربیت معلم دارم، حس خسارت و تحقیر همه وجودم را پر می کند.
بارها با خودم فکر می کنم که اصلا اینها را از کجا و چرا وارد مهمترین و پیچیده ترین نهاد اجتماعی و تربیتی کشور کردند؟ همین هایی که هیچگونه سابقه و شناختی از معلمی و دنیای تعلیم و تربیت نداشتند؟ حتی یک روز!
🔸چه ماه های تلخی را این آموزش و پرورش مظلوم از سر گذراند.
و البته تلخ تر از آن خاطره، سکوتِ سردِ بسیاری از مدیرانِ شیک پوش و جنتلمن وزارتخانه بود در برابر این تحقیرشدن ها و سکوت و بی تفاوتی بسیاری از به ظاهر دوستان و همکاران و همتایان من بود در برابر عجیب ترین تصمیم غیرعقلانیِ تاریخ آموزش و پرورش یعنی ادغام و حذف روابط عمومی! و البته شجاعت برخی رسانه ای ها و فعالان دلسوز امیدبخش بود.
🔸برخی به غلط از این توییت من برداشت های انحرافی و گزارش های سوگیرانه به برخی نهادها ارائه کردند در حالی که فقط هدف، دفاع از شایستگی ها و صلاحیت های حرفه ای در تعلیم و تربیت بود و خوشبختانه به مرور این سوء تعبیرها و ذهنیت های غلط و ساختگی رفع شد.
🔸خوشبختانه در خبرها آمده بود که سرپرست جدید آموزش و پرورش، از «استقلال در عین تعامل» صحبت کردند، سخن امیدبخشی است اما امیدوارم پای این منطق بمانند و بمانیم، تا فرمان آموزش و پرورش در دست اهالی دلسوز و فکور آن باشد.
هر گونه باج خواهی از آموزش و پرورش از جمله برای تحمیل انتصابهای سفارشی، منزجر کننده و نوعی تعرض و خیانت به آینده کشور است و فرقی نمی کند که این باج خواهی و فشار از ناحیه اصلاحطلبانِ خارج از آموزش و پرورش باشد یا از ناحیه اصولگرایان و اعتدالی ها.
در این سال ها آموزش و پرورش از این بابت خیلی آسیب دیده.
به امید روزهای بهتر
🌏 تربیت و توسعه | شایسته سالاری
@IranHumanDevelopment2
📍دعوت از اهالی خرد، فرهنگ و آموزش به پانزدهمین ضیافت اندیشه و گفت و گوی کافه خرد
▫️گفت و گو پیرامون یک پرسش مهم
در واپسین روزهای سال ۹۷ با طرح این پرسش که؛ آیا مدرسه در جهان جدید زنده می ماند؟، از کتاب «مرگِ مدرسه؟» کتاب رونمایی شد و اکنون با حضور صاحبنظران و منتقدان در این پانزدهمین ضیافت اندیشه و گفتوگو، افتخار بزرگ میزبانی از اهالی خرد و فرهنگ و آموزش برای «نقدِ مرگ مدرسه؟» نصیبِ ما شده.
میزبانی فرهنگیان، پژوهشگران و فرهیختگان برای حضور در این نشست و همفکری برای کمک به بهبود و ارتقای نظام آموزش و پرورش و نیز همراهی صاحبنظران، منتقدان و دغدغه مندان تعلیم و تربیت کشور، مایه مباهات است.
امید آن که برآیند این تأمل های سنجشگرانه، سهم کوچک ما باشد برای توسعه، پیشرفت و بالندگیِ فرهنگی و تربیتی میهن عزیزمان.
▫️زمان:
دوشنبه ۱۷ تیر ساعت ۱۶
▫️مکان:
خیابان استاد نجات الهی، نبش پارک ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
«کانون خرد و توسعه ایران»
🔻کانال کافه خرد؛
@CafeKheradIranian
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
▫️گفت و گو پیرامون یک پرسش مهم
در واپسین روزهای سال ۹۷ با طرح این پرسش که؛ آیا مدرسه در جهان جدید زنده می ماند؟، از کتاب «مرگِ مدرسه؟» کتاب رونمایی شد و اکنون با حضور صاحبنظران و منتقدان در این پانزدهمین ضیافت اندیشه و گفتوگو، افتخار بزرگ میزبانی از اهالی خرد و فرهنگ و آموزش برای «نقدِ مرگ مدرسه؟» نصیبِ ما شده.
میزبانی فرهنگیان، پژوهشگران و فرهیختگان برای حضور در این نشست و همفکری برای کمک به بهبود و ارتقای نظام آموزش و پرورش و نیز همراهی صاحبنظران، منتقدان و دغدغه مندان تعلیم و تربیت کشور، مایه مباهات است.
امید آن که برآیند این تأمل های سنجشگرانه، سهم کوچک ما باشد برای توسعه، پیشرفت و بالندگیِ فرهنگی و تربیتی میهن عزیزمان.
▫️زمان:
دوشنبه ۱۷ تیر ساعت ۱۶
▫️مکان:
خیابان استاد نجات الهی، نبش پارک ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
«کانون خرد و توسعه ایران»
🔻کانال کافه خرد؛
@CafeKheradIranian
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍رویداد امروز
برنامه پانزدهمین نشست کافه خرد
هفدهم تیر ۱۳۹۸
خیابان استاد نجات الهی، نبش ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی
(نشست های کافه خرد رأس ساعت آغاز می شود)
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
برنامه پانزدهمین نشست کافه خرد
هفدهم تیر ۱۳۹۸
خیابان استاد نجات الهی، نبش ورشو، خانه اندیشمندان علوم انسانی
(نشست های کافه خرد رأس ساعت آغاز می شود)
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگرِ موسیقایی
🎼 نسل جدید با موسیقی عجین است.
اگر از موسیقی و ترانه های زیبا و پرمعنی در مدارس استفاده کنیم قطعا روحیه بچه ها، معلمان و کادر مدرسه تغییر می کند و به یادگیری علاقمندتر می شوند. شادی حق بچه هاست.
🎼 هنر و به طور خاص موسیقی، بر نگاه انسان به پدیده ها و مسایل تأثیر می گذارد.
🎼 اگر اشتباه نکنم اسم یکی از ساحت های شش گانه سند تحول بنیادین، تربیت هنری و زیبایی شناختی بود!
🔺عکس: نوازندگی دانش آموز هنرمند تهرانی در کنار پدر، نشست #کافه_خرد
🌏تربیت و توسعه | معجزه موسیقی
@IranHumanDevelopment2
🎼 نسل جدید با موسیقی عجین است.
اگر از موسیقی و ترانه های زیبا و پرمعنی در مدارس استفاده کنیم قطعا روحیه بچه ها، معلمان و کادر مدرسه تغییر می کند و به یادگیری علاقمندتر می شوند. شادی حق بچه هاست.
🎼 هنر و به طور خاص موسیقی، بر نگاه انسان به پدیده ها و مسایل تأثیر می گذارد.
🎼 اگر اشتباه نکنم اسم یکی از ساحت های شش گانه سند تحول بنیادین، تربیت هنری و زیبایی شناختی بود!
🔺عکس: نوازندگی دانش آموز هنرمند تهرانی در کنار پدر، نشست #کافه_خرد
🌏تربیت و توسعه | معجزه موسیقی
@IranHumanDevelopment2
📍در آسیب های "بزرگ پنداریِ مقامِ وزارت"
تأملی در سقفِ انتظارات از یک وزیر
✍ مرتضی نظری
🔸تعداد کارکنان ستاد مرکزی آموزش و پرورش در بسیاری کشورها بعضاً به ۱۰۰ نفر نمی رسد و کسی دنبال وزیر راه نمی افتد برای گرفتن عکس سلفی و یادگاری.
🔸بسیاری از مسأله های خرد و کلان آموزش و پرورش، وزیر اصولگرا و اصلاح طلب نمی شناسد به عنوان نمونه رخدادهای تلخی همچون آوارشدن دیوار مدرسه بر سر دختر دانش آموز سنندجی، مشکلات اقتصاد آموزش و یا کهنگی روش های یاددهی و یادگیری و مسایل نیروی انسانی در دوره هر وزیری وجود دارد و مواجهه با دهها مسأله دیگر مانند این از ابعاد یک شخص به نام وزیر فراتر است و نگاه سیستمی و یکپارچه می طلبد.
🔸تقریباً عموم باورمندان به تغییرِ وضع موجود نظام آموزشی در یک موضوع اشتراک نظر دارند:
"تمرکززدایی" و به عبارتی؛ کاستن از فربهیِ ستاد آموزش و پرورش و تفویضِ اختیار، و استقلال و اصالت بیشتر برای فرآیندهای درون مدرسه.
🔸عموماً شاهدیم در پردازش های خبری و رسانه ای، جایگاه و وزنِ وزیرِ مطلوب به قدری بزرگ، فربه و در قامتِ یک اَبَرانسان ترسیم می شود که گویی بِسامان شدن اوضاع تعلیم و تربیت تماماً و منحصراً به آمدن "او" بستگی دارد!
این "بزرگ پنداریِ نقشِ وزیر" اگر منطقی سازی و کنترل نشود، ناخواسته به تثبیتِ تمرکزگرایی می انجامد. بزرگ پنداریِ «شخص یا اشخاص» در مدیریت، خصیصه جوامع جهان سومی و رفتاری ضدّ توسعه است.
🔸 آموزش و پرورش، وزیر مقتدر و دارای توان رهبری(Leadership) می خواهد اما در چارچوبِ ساختارِ سلسله مراتبیِ حداقلی.
دوره ساختارهای عمودی در مدیریت به سرآمده. حتی واژه وزیر و مدیر و رئیس جای خود را به "رهبریِ آموزشی" داده.
مراقب واژه ها باشیم. گاهی موافقان و مخالفان نظام آموزشی ناخواسته و به طرزی آرمانگرایانه ای آنچنان بر هیمنه شخص وزیر می دمند که نمی دانند یکی از موانعِ تحول در همین تصورِ نارواست است.
🔸همچنین بزرگ پنداریِ نقش و جایگاه وزیر و حواله دادن همه مسایل آموزش و پرورش به این نقش، به نوعی سلب مسولیت از سایر اجزا را در خود دارد.
🔸 بزرگ تر از ابعاد واقعی دیدن نقش وزیر، نوعی فرار از مسولیت به مثابه تعطیل شدن نگاه فرایندی و تحولی است. یقیناً و به حکم عقل، مدیریت و تمشیت ۱۰۶ هزار مدرسه از توان یک نفر خارج است و نباید جریان بزرگ تعلیم و تربیت کشور را به یک نفر گره زد.
🔸رسانه ها را نمی دانم ولی ما آموزش و پرورشی ها خوبست در مقیاس و دوزِ نقش آفرینی و توانِ وزیر در حل مسائل، تأمل بیشتری کنیم تا دچار سرخوردگیِ ناشی از انتظاراتِ حداکثری نشویم و البته همه اینها به معنی کم تاثیری یا نگاه تقلیل گرا به نقش یک وزیر برخوردار از توان رهبری آموزشی و با نفوذ نیست.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
تأملی در سقفِ انتظارات از یک وزیر
✍ مرتضی نظری
🔸تعداد کارکنان ستاد مرکزی آموزش و پرورش در بسیاری کشورها بعضاً به ۱۰۰ نفر نمی رسد و کسی دنبال وزیر راه نمی افتد برای گرفتن عکس سلفی و یادگاری.
🔸بسیاری از مسأله های خرد و کلان آموزش و پرورش، وزیر اصولگرا و اصلاح طلب نمی شناسد به عنوان نمونه رخدادهای تلخی همچون آوارشدن دیوار مدرسه بر سر دختر دانش آموز سنندجی، مشکلات اقتصاد آموزش و یا کهنگی روش های یاددهی و یادگیری و مسایل نیروی انسانی در دوره هر وزیری وجود دارد و مواجهه با دهها مسأله دیگر مانند این از ابعاد یک شخص به نام وزیر فراتر است و نگاه سیستمی و یکپارچه می طلبد.
🔸تقریباً عموم باورمندان به تغییرِ وضع موجود نظام آموزشی در یک موضوع اشتراک نظر دارند:
"تمرکززدایی" و به عبارتی؛ کاستن از فربهیِ ستاد آموزش و پرورش و تفویضِ اختیار، و استقلال و اصالت بیشتر برای فرآیندهای درون مدرسه.
🔸عموماً شاهدیم در پردازش های خبری و رسانه ای، جایگاه و وزنِ وزیرِ مطلوب به قدری بزرگ، فربه و در قامتِ یک اَبَرانسان ترسیم می شود که گویی بِسامان شدن اوضاع تعلیم و تربیت تماماً و منحصراً به آمدن "او" بستگی دارد!
این "بزرگ پنداریِ نقشِ وزیر" اگر منطقی سازی و کنترل نشود، ناخواسته به تثبیتِ تمرکزگرایی می انجامد. بزرگ پنداریِ «شخص یا اشخاص» در مدیریت، خصیصه جوامع جهان سومی و رفتاری ضدّ توسعه است.
🔸 آموزش و پرورش، وزیر مقتدر و دارای توان رهبری(Leadership) می خواهد اما در چارچوبِ ساختارِ سلسله مراتبیِ حداقلی.
دوره ساختارهای عمودی در مدیریت به سرآمده. حتی واژه وزیر و مدیر و رئیس جای خود را به "رهبریِ آموزشی" داده.
مراقب واژه ها باشیم. گاهی موافقان و مخالفان نظام آموزشی ناخواسته و به طرزی آرمانگرایانه ای آنچنان بر هیمنه شخص وزیر می دمند که نمی دانند یکی از موانعِ تحول در همین تصورِ نارواست است.
🔸همچنین بزرگ پنداریِ نقش و جایگاه وزیر و حواله دادن همه مسایل آموزش و پرورش به این نقش، به نوعی سلب مسولیت از سایر اجزا را در خود دارد.
🔸 بزرگ تر از ابعاد واقعی دیدن نقش وزیر، نوعی فرار از مسولیت به مثابه تعطیل شدن نگاه فرایندی و تحولی است. یقیناً و به حکم عقل، مدیریت و تمشیت ۱۰۶ هزار مدرسه از توان یک نفر خارج است و نباید جریان بزرگ تعلیم و تربیت کشور را به یک نفر گره زد.
🔸رسانه ها را نمی دانم ولی ما آموزش و پرورشی ها خوبست در مقیاس و دوزِ نقش آفرینی و توانِ وزیر در حل مسائل، تأمل بیشتری کنیم تا دچار سرخوردگیِ ناشی از انتظاراتِ حداکثری نشویم و البته همه اینها به معنی کم تاثیری یا نگاه تقلیل گرا به نقش یک وزیر برخوردار از توان رهبری آموزشی و با نفوذ نیست.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍نامه به یک رفیق ناب
✍مرتضی نظری
بهنام نازنین
جز اشک و افسوس واژه ای نمی یابم در توصیف تو
نازنین رفیق
حس و حال رفقای تو در این روزها شاید همین باشد:
"من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود"
دیشب، باید لوله ها و تجهیزات درمانی که دور و اطراف چهره نازنین و زیبای تو را احاطه و کبود کرده بود، کنار می زدم تا یکبار دیگر نه! ده بار دیگر صورت ماهت را ببوسم و دستان کم حس و بی رمقت را بفشارم و صدایت کنم تا بلکه به سختی اشاره ای ببینم
نازنین برادر
رفیق روزهای سخت
چگونه می توان باور کرد که باید کم کم برای وداع با تو آماده شویم؟
چگونه "کیا"ی عزیز؟
آن مرد می رود
آن مرد، با لبخند می رود
آن مردِ همیشه خوش اخلاق،
آن مرد با پاکی و صفای درون می رود
آن مرد...
مرد با اخلاق آموزش و پرورش
استاد ممتاز خوشنویسی
دانشجوی ممتاز جامعه شناسی دانشگاه تهران
تحلیل گر ارشد،
کارمند نمونه وزارت آموزش و پرورش
و تو
بالاتر از همه این اسم و رسم های روزگار،
الگویی برای انسانی_اخلاقی زیستن در ناملایماتِ زمانه بودی،
خدایا
دیگر از بندگانت کاری ساخته نیست
تو خود حافظش باش
#بهنام_کیا
🌏 تربیت و توسعه | رفیقِ ناب
@IranHumanDevelopment2
✍مرتضی نظری
بهنام نازنین
جز اشک و افسوس واژه ای نمی یابم در توصیف تو
نازنین رفیق
حس و حال رفقای تو در این روزها شاید همین باشد:
"من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود"
دیشب، باید لوله ها و تجهیزات درمانی که دور و اطراف چهره نازنین و زیبای تو را احاطه و کبود کرده بود، کنار می زدم تا یکبار دیگر نه! ده بار دیگر صورت ماهت را ببوسم و دستان کم حس و بی رمقت را بفشارم و صدایت کنم تا بلکه به سختی اشاره ای ببینم
نازنین برادر
رفیق روزهای سخت
چگونه می توان باور کرد که باید کم کم برای وداع با تو آماده شویم؟
چگونه "کیا"ی عزیز؟
آن مرد می رود
آن مرد، با لبخند می رود
آن مردِ همیشه خوش اخلاق،
آن مرد با پاکی و صفای درون می رود
آن مرد...
مرد با اخلاق آموزش و پرورش
استاد ممتاز خوشنویسی
دانشجوی ممتاز جامعه شناسی دانشگاه تهران
تحلیل گر ارشد،
کارمند نمونه وزارت آموزش و پرورش
و تو
بالاتر از همه این اسم و رسم های روزگار،
الگویی برای انسانی_اخلاقی زیستن در ناملایماتِ زمانه بودی،
خدایا
دیگر از بندگانت کاری ساخته نیست
تو خود حافظش باش
#بهنام_کیا
🌏 تربیت و توسعه | رفیقِ ناب
@IranHumanDevelopment2
📍راهی به رهایی از کلیشه های مدرسه
✍ مرتضی نظری*
▫️گزارش یک تجربه
پس از انتشار کتاب «مرگِ مدرسه؟» که گردآوری دیدگاهها و گفتارهای انتقادی در حوزه آموزش و پرورش بود، پرسش مشترکی برای خوانندگان و مخاطبان مطرح شدهاست: بالاخره راه جایگزین چیست؟ و حالا با این نقدها بر نظام مدرسهای چه باید کرد؟
▫️متن کامل را اینجا بخوانید:
http://www.asriran.com/fa/news/680863
🌏 تربیت و توسعه | رهایی از کلیشه ها
@IranHumanDevelopment2
✍ مرتضی نظری*
▫️گزارش یک تجربه
پس از انتشار کتاب «مرگِ مدرسه؟» که گردآوری دیدگاهها و گفتارهای انتقادی در حوزه آموزش و پرورش بود، پرسش مشترکی برای خوانندگان و مخاطبان مطرح شدهاست: بالاخره راه جایگزین چیست؟ و حالا با این نقدها بر نظام مدرسهای چه باید کرد؟
▫️متن کامل را اینجا بخوانید:
http://www.asriran.com/fa/news/680863
🌏 تربیت و توسعه | رهایی از کلیشه ها
@IranHumanDevelopment2
📍روز دوستی
در سال ۲۰۱۱، سازمان ملل متحد با هدف گسترش دوستی میان مردم، کشورها، و فرهنگهای مختلف، روز ۳۰ ژوئیه (۸ مرداد) را به نام روز جهانی دوستی معرفی کرد.
پای دوست خود بمانیم
قدر دوستی هایمان را بدانیم
«کیا»ی عزیزم
همچنان به لبخند دیگری از تو و بازگشت تو به جریان زندگی امیدوارم
دوستان بسیاری چشم انتظار لبخند دیگری از تو هستند
نا امیدمان نکن
#رفیق_ناب
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
در سال ۲۰۱۱، سازمان ملل متحد با هدف گسترش دوستی میان مردم، کشورها، و فرهنگهای مختلف، روز ۳۰ ژوئیه (۸ مرداد) را به نام روز جهانی دوستی معرفی کرد.
پای دوست خود بمانیم
قدر دوستی هایمان را بدانیم
«کیا»ی عزیزم
همچنان به لبخند دیگری از تو و بازگشت تو به جریان زندگی امیدوارم
دوستان بسیاری چشم انتظار لبخند دیگری از تو هستند
نا امیدمان نکن
#رفیق_ناب
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍مردِ اخلاق، هنر و مدارا
علاالدین کیا در حال دریافت لوح تقدیر از رییس جمهور، ۱۳۸۳
و دریافت درجه استادی خوشنویسی ۱۳۹۸
#رفیق_ناب
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
علاالدین کیا در حال دریافت لوح تقدیر از رییس جمهور، ۱۳۸۳
و دریافت درجه استادی خوشنویسی ۱۳۹۸
#رفیق_ناب
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
◾️سوگ
انا لله و انا الیه راجعون
علاالدین(بهنام) کیا به دیدار حق شتافت.
▪️بهنام کیا، یکی از بهترین های خانواده بزرگ آموزش و پرورش که بیش از سه دهه منشأ خدمات صادقانه به نظام آموزشی کشور بود، عصر امروز چهارشنبه به دیدار حق شتافت.
◾️از جمله سوابق درخشان استاد کیا؛
_ معلم چندپایه مدارس روستایی کجور
_ صاحب سبک آموزش «خوش نویسی دقیق»
_ نشان درجه یک هنری (استادی) انجمن خوش نویسان
_ کارشناس عالی تعلیم و تربیت
_ نزدیک به دو دهه معاون حوزه وزارتی
_ معاون پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش
_ مسؤل حوزه آموزش و پرورش مرکز پژوهش های مجلس
_ مشاور کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس
_ کارمند نمونه وزارت آموزش و پرورش
و مدیر پژوهشگر برتر ملی
_ مدیرکل فرهنگی دانشگاه فرهنگیان
خُلق خوش، مهربانی، مدارا و ذوق هنری و ادبی وی در خاطر همه دوستانش زنده خواهد ماند.
◾️تشییع: نوشهر، جمعه ۱۱ مرداد
◾️مراسم یادبود: تهران، شنبه ۱۹ مرداد، مسجد نور، میدان فاطمی، ساعت ۱۶
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
انا لله و انا الیه راجعون
علاالدین(بهنام) کیا به دیدار حق شتافت.
▪️بهنام کیا، یکی از بهترین های خانواده بزرگ آموزش و پرورش که بیش از سه دهه منشأ خدمات صادقانه به نظام آموزشی کشور بود، عصر امروز چهارشنبه به دیدار حق شتافت.
◾️از جمله سوابق درخشان استاد کیا؛
_ معلم چندپایه مدارس روستایی کجور
_ صاحب سبک آموزش «خوش نویسی دقیق»
_ نشان درجه یک هنری (استادی) انجمن خوش نویسان
_ کارشناس عالی تعلیم و تربیت
_ نزدیک به دو دهه معاون حوزه وزارتی
_ معاون پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش
_ مسؤل حوزه آموزش و پرورش مرکز پژوهش های مجلس
_ مشاور کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس
_ کارمند نمونه وزارت آموزش و پرورش
و مدیر پژوهشگر برتر ملی
_ مدیرکل فرهنگی دانشگاه فرهنگیان
خُلق خوش، مهربانی، مدارا و ذوق هنری و ادبی وی در خاطر همه دوستانش زنده خواهد ماند.
◾️تشییع: نوشهر، جمعه ۱۱ مرداد
◾️مراسم یادبود: تهران، شنبه ۱۹ مرداد، مسجد نور، میدان فاطمی، ساعت ۱۶
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
آقایان و خانم های محترم!
حواسِ مخاطب، جمع است
✍ مرتضی نظری
🔻با حکم وزیر _درست یا غلط_ به سمت معاون وزیر یا رییس سازمان و مرکز در وزارت آموزش و پرورش منصوب می شوند، با اداواطوارهای روشنفکرانه، پالس های مثبت تحولگرایی برای چهره های اصلاح طلب و تشکل های ذی نفوذ معلمان می فرستند و حتی در کنگره ها و جلسات عمومی تشکل های اصلاح طلب معلمان شرکت می کنند اما نمی دانند که مخاطب «بی شعور» نیست و می فهمد!
آقا و خانم عضو شورای معاونان و مدیر ارشد ستادی!
مخاطب شما می فهمد که ۶ سال از دولت احمدی نژاد می گذرد و شما دست به ترکیب مجموعه تحت مدیریت خود نزدید و فقط ویترین سازمان، معاونت و مرکز تحت اختیار خود را شیک و دلربا آراستید تا دلِ اهالی رسانه و برخی ساده دلان تشکل ها را ببرید!
خانم دکتر!
آقای دکتر!
از این "معلم فریبی" دست بردارید و به شعور مخاطبان و فرهنگیان احترام بگذارید
شما لازم نیست ترکیب فرسوده و سالخورده مرکز، معاونت یا سازمان خود را در آموزش و پرورش نوسازی کنید چون قدوقواره شما گرامیان به تحمل هزینه برای انتصاب جوان تر ها و حمایت از نگرش های نو نمی خورد، شما فقط لطفاً خودتان باشید.
لطفاً قیافه و اداواطوارهای تحولگرایانه را هم کنار بگذارید چون اخبار بیعت های مخفیانه شما با برخی بیرونی ها در این گرگ و میش اوضاع و نیز مراتب گردش به راست شما عزیزان محترم به بیرون درز پیدا کرده.
برای یادآوری عرض می کنم؛
صندلی که بر آن نشسته اید فقط به دردِ کار برای منافع معلم و دانش آموز و سیاستگذاری برای رفع محرومیت های آموزشی مناطق کم برخوردار کشور و اگر عُرضه داشته باشیم این صندلی به درد بازسازیِ فرآیندهای فرسوده تعلیم و تربیت و کمک به کارآمدکردن مدرسه می خورد نه معامله و لابی گری برای چهارروز ماندگاری بیشتر.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
آقایان و خانم های محترم!
حواسِ مخاطب، جمع است
✍ مرتضی نظری
🔻با حکم وزیر _درست یا غلط_ به سمت معاون وزیر یا رییس سازمان و مرکز در وزارت آموزش و پرورش منصوب می شوند، با اداواطوارهای روشنفکرانه، پالس های مثبت تحولگرایی برای چهره های اصلاح طلب و تشکل های ذی نفوذ معلمان می فرستند و حتی در کنگره ها و جلسات عمومی تشکل های اصلاح طلب معلمان شرکت می کنند اما نمی دانند که مخاطب «بی شعور» نیست و می فهمد!
آقا و خانم عضو شورای معاونان و مدیر ارشد ستادی!
مخاطب شما می فهمد که ۶ سال از دولت احمدی نژاد می گذرد و شما دست به ترکیب مجموعه تحت مدیریت خود نزدید و فقط ویترین سازمان، معاونت و مرکز تحت اختیار خود را شیک و دلربا آراستید تا دلِ اهالی رسانه و برخی ساده دلان تشکل ها را ببرید!
خانم دکتر!
آقای دکتر!
از این "معلم فریبی" دست بردارید و به شعور مخاطبان و فرهنگیان احترام بگذارید
شما لازم نیست ترکیب فرسوده و سالخورده مرکز، معاونت یا سازمان خود را در آموزش و پرورش نوسازی کنید چون قدوقواره شما گرامیان به تحمل هزینه برای انتصاب جوان تر ها و حمایت از نگرش های نو نمی خورد، شما فقط لطفاً خودتان باشید.
لطفاً قیافه و اداواطوارهای تحولگرایانه را هم کنار بگذارید چون اخبار بیعت های مخفیانه شما با برخی بیرونی ها در این گرگ و میش اوضاع و نیز مراتب گردش به راست شما عزیزان محترم به بیرون درز پیدا کرده.
برای یادآوری عرض می کنم؛
صندلی که بر آن نشسته اید فقط به دردِ کار برای منافع معلم و دانش آموز و سیاستگذاری برای رفع محرومیت های آموزشی مناطق کم برخوردار کشور و اگر عُرضه داشته باشیم این صندلی به درد بازسازیِ فرآیندهای فرسوده تعلیم و تربیت و کمک به کارآمدکردن مدرسه می خورد نه معامله و لابی گری برای چهارروز ماندگاری بیشتر.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍وقتِ پروازِ دوست
در رفتنِ جان از بدن...
من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود
🔺آدینه، یازدهم اَمُرداد، نوشهر
با عرض تسلیت به خانواده محترم کیا
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
در رفتنِ جان از بدن...
من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود
🔺آدینه، یازدهم اَمُرداد، نوشهر
با عرض تسلیت به خانواده محترم کیا
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍ویژه
یک تماس تلفنی و ۴ سند
✍ مرتضی نظری
در این یادداشت بنا دارم به تعبیر این آیه قرآنی که «مؤمنان سخن ها را می شنوند و بهترینش را برمیگزینند_زمر۱۷»، فقط چند فکت و سند ارایه کنم و قضاوت را به خوانندگان فکور و منصف واگذار کنم:
🔸سند اول، دی ۱۳۹۷:
مرتضی نظری، رییس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در صفحه توییتر خود نوشت:
"دخالت برخی نمایندگان مجلس در امور داخلی استان ها و شهرستان ها به حد غیرقابل تحمل رسیده. مدیران تحول گرای آموزش و پرورش تحت فشار انتصابات قومی و قبیله ای هستند. آموزش و پرورش سازمان رای کسی نیست."
صبح روز بعد از این توییت، شاپور محمدزاده مدیرکل دفتر وزارتی طی تماسی از من خواست که این توییت را حذف کنم چون هزینه زیادی برای وزیر در برداشته در حالی که قاطبه مدیران کل و تعدادی از مدیران ستادی و مخاطبان نظر دیگری داشتند.
پیرو این مطلب، یک نماینده محترم مجلس، عزل بنده را از بطحایی خواستار می شود که در نهایت تصمیم و طراحی وزارتخانه برای اطمینان خاطر نماینده، این می شود که کلاً روابط عمومی جمع بشود.
اما گویا مسأله به قوّه خود باقی بود چون کمتر از یک ماه، معاون حقوقی و پارلمانی جدید آموزش و پرورش در جمعی رسمی و با حضور وزیر و رسانه ها این عبارت را اعلام می کند: (سند دوم)👇
🔸سند دوم، سخنان تیمور علی عسگری، معاون جدید حقوقی و پارلمانی وزارت آموزش و پرورش در روز معارفه:
«دخالت نمایندگان در مباحث اجرایی را گزارش کنید»
معاون حقوقی و مجلس وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه درباره درخواستههای نابجای نمایندگان مجلس دعواها را خودم خواهم کرد گفت: دخالت آنها در مباحث اجرایی را به شورای نگهبان گزارش کنید.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۳ دی ۱۳۹۷ و رسانه های دیگر
در شرایطی که بسیاری از کارشناسان، مدیران و آگاهان و فعالان فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای در شرایطی که نتوانسته بودند با چراییِ یک رفتار شتابزده و محافظه کارانه که تا حذف و جمع کردن روابط عمومی هم پیش رفت، کنار بیایند، شاهد استعفای بطحایی و سرپرستی سید جواد حسینی هستند که اتفاقاً سرپرست جدید در نخستین اظهارنظر رسانه ای خود بر ضرورت اصلاح الگوی تعامل وزارت آموزش و پرورش و مجلس و "استقلال در عین تعامل" تأکید کرد. عبارتی که بسیار مورد توجه و استقبال اهالی تعلیم و تربیت قرار گرفت. و اتفاقا نخستین اقدام معقول وی، احیای روابط عمومی بود.
اما انتشار دو سند جدید، جالب توجه است:
🔸سند سوم:
ذوعلم رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی:
«نمایندگان مجلس در امور اجرایی آموزش و پرورش دخالت نکنند.
رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی با بیان اینکه با دخالتهای غالبا اجرایی و عملیاتی برخی نمایندگان مجلس روبروییم که سیستم اجرایی آموزش و پرورش را با کندی مواجه میکند گفت: باید رویهای تعیین شود که نمایندگان ضمن نظارت، در امور اجرایی دخالت نکنند. یکی از دغدغههای مدیران کل استانها چگونگی تعامل با نمایندگان مجلس است.»
منبع: خبرگزاری های شبستان، ایسنا، مهر، پانا ۱۲مرداد ۹۸
🔸سند چهارم، دکتر سید جواد حسینی سرپرست وزارت آموزش و پرورش در نشست با کارکنان و مدیران معاونت حقوقی و امور مجلس:
«رابطه با مجلس نباید تعارضی، تزاحمی و تداخلی باشد و باید از چنین روابطی پرهیز کنیم و در رابطه همواره باید نگاه آسیب شناسانه وجود داشته باشد.
روابط توافقی، سازشی و تساهلی نیز خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
منبع: سایت وزارت آموزش و پرورش، ۱۲مرداد ۱۳۹۸
🔻پرسش مهم
پرسشی که برجای می ماند شاید همین باشد: از دل کدام تفکر اُبهت و سربلندی آموزش و پرورش بیرون می آید: پافشاری بر حفظ ارزش های سازمانی و دفاع از کیان تعلیم و تربیت، یا دست و پازدن برای راضی نگه داشتن و برآورده ساختن حوائج برخی نمایندگان محترم به هر قیمت؟
و صدالبته در این میان نمی توان به حکم انصاف، از تلاش و پیگیری صادقانه و دلسوزانه بسیاری نمایندگان مجلس در تقویت آموزش و پرورش یاد نکرد که حساب ایشان جداست.
روی سخن با مدیران به اصطلاح فرهنگی اما زبون و حقیری است که حاضرند مدیران دستگاه پرافتخار و مظلوم آموزش و پرورش را برای تسلی خاطر و حفظ مصالح و منافع دیگران تحت فشار قرار بدهند.
با این سبک و سیاق، یقیناً آموزش و پرورش بر صدر نمی نشیند.
به دور از چاپلوسی، رویه ای که جناب سید جواد حسینی در رسیدن به منطقی صحیح و آبرومند برای نظام آموزشی کشور و تعامل با مجلس محترم در پیش گرفته اند، بسیار امید بخش است به شرط آن که مراقب نزدیک شدن مدیران امتحان پس داده، بی چارچوب و صندلی طلبی باشند که برای خوش خدمتی به وزرای سابق و ماندگاری بیشتر، به هیچگونه اصول و چارچوبی در برابر خواسته های نامعقول پایبند نبودند.
🌏 تربیت و توسعه | دغدغه سربلندی
@IranHumanDevelopment2
یک تماس تلفنی و ۴ سند
✍ مرتضی نظری
در این یادداشت بنا دارم به تعبیر این آیه قرآنی که «مؤمنان سخن ها را می شنوند و بهترینش را برمیگزینند_زمر۱۷»، فقط چند فکت و سند ارایه کنم و قضاوت را به خوانندگان فکور و منصف واگذار کنم:
🔸سند اول، دی ۱۳۹۷:
مرتضی نظری، رییس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در صفحه توییتر خود نوشت:
"دخالت برخی نمایندگان مجلس در امور داخلی استان ها و شهرستان ها به حد غیرقابل تحمل رسیده. مدیران تحول گرای آموزش و پرورش تحت فشار انتصابات قومی و قبیله ای هستند. آموزش و پرورش سازمان رای کسی نیست."
صبح روز بعد از این توییت، شاپور محمدزاده مدیرکل دفتر وزارتی طی تماسی از من خواست که این توییت را حذف کنم چون هزینه زیادی برای وزیر در برداشته در حالی که قاطبه مدیران کل و تعدادی از مدیران ستادی و مخاطبان نظر دیگری داشتند.
پیرو این مطلب، یک نماینده محترم مجلس، عزل بنده را از بطحایی خواستار می شود که در نهایت تصمیم و طراحی وزارتخانه برای اطمینان خاطر نماینده، این می شود که کلاً روابط عمومی جمع بشود.
اما گویا مسأله به قوّه خود باقی بود چون کمتر از یک ماه، معاون حقوقی و پارلمانی جدید آموزش و پرورش در جمعی رسمی و با حضور وزیر و رسانه ها این عبارت را اعلام می کند: (سند دوم)👇
🔸سند دوم، سخنان تیمور علی عسگری، معاون جدید حقوقی و پارلمانی وزارت آموزش و پرورش در روز معارفه:
«دخالت نمایندگان در مباحث اجرایی را گزارش کنید»
معاون حقوقی و مجلس وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه درباره درخواستههای نابجای نمایندگان مجلس دعواها را خودم خواهم کرد گفت: دخالت آنها در مباحث اجرایی را به شورای نگهبان گزارش کنید.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۳ دی ۱۳۹۷ و رسانه های دیگر
در شرایطی که بسیاری از کارشناسان، مدیران و آگاهان و فعالان فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای در شرایطی که نتوانسته بودند با چراییِ یک رفتار شتابزده و محافظه کارانه که تا حذف و جمع کردن روابط عمومی هم پیش رفت، کنار بیایند، شاهد استعفای بطحایی و سرپرستی سید جواد حسینی هستند که اتفاقاً سرپرست جدید در نخستین اظهارنظر رسانه ای خود بر ضرورت اصلاح الگوی تعامل وزارت آموزش و پرورش و مجلس و "استقلال در عین تعامل" تأکید کرد. عبارتی که بسیار مورد توجه و استقبال اهالی تعلیم و تربیت قرار گرفت. و اتفاقا نخستین اقدام معقول وی، احیای روابط عمومی بود.
اما انتشار دو سند جدید، جالب توجه است:
🔸سند سوم:
ذوعلم رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی:
«نمایندگان مجلس در امور اجرایی آموزش و پرورش دخالت نکنند.
رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی با بیان اینکه با دخالتهای غالبا اجرایی و عملیاتی برخی نمایندگان مجلس روبروییم که سیستم اجرایی آموزش و پرورش را با کندی مواجه میکند گفت: باید رویهای تعیین شود که نمایندگان ضمن نظارت، در امور اجرایی دخالت نکنند. یکی از دغدغههای مدیران کل استانها چگونگی تعامل با نمایندگان مجلس است.»
منبع: خبرگزاری های شبستان، ایسنا، مهر، پانا ۱۲مرداد ۹۸
🔸سند چهارم، دکتر سید جواد حسینی سرپرست وزارت آموزش و پرورش در نشست با کارکنان و مدیران معاونت حقوقی و امور مجلس:
«رابطه با مجلس نباید تعارضی، تزاحمی و تداخلی باشد و باید از چنین روابطی پرهیز کنیم و در رابطه همواره باید نگاه آسیب شناسانه وجود داشته باشد.
روابط توافقی، سازشی و تساهلی نیز خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
منبع: سایت وزارت آموزش و پرورش، ۱۲مرداد ۱۳۹۸
🔻پرسش مهم
پرسشی که برجای می ماند شاید همین باشد: از دل کدام تفکر اُبهت و سربلندی آموزش و پرورش بیرون می آید: پافشاری بر حفظ ارزش های سازمانی و دفاع از کیان تعلیم و تربیت، یا دست و پازدن برای راضی نگه داشتن و برآورده ساختن حوائج برخی نمایندگان محترم به هر قیمت؟
و صدالبته در این میان نمی توان به حکم انصاف، از تلاش و پیگیری صادقانه و دلسوزانه بسیاری نمایندگان مجلس در تقویت آموزش و پرورش یاد نکرد که حساب ایشان جداست.
روی سخن با مدیران به اصطلاح فرهنگی اما زبون و حقیری است که حاضرند مدیران دستگاه پرافتخار و مظلوم آموزش و پرورش را برای تسلی خاطر و حفظ مصالح و منافع دیگران تحت فشار قرار بدهند.
با این سبک و سیاق، یقیناً آموزش و پرورش بر صدر نمی نشیند.
به دور از چاپلوسی، رویه ای که جناب سید جواد حسینی در رسیدن به منطقی صحیح و آبرومند برای نظام آموزشی کشور و تعامل با مجلس محترم در پیش گرفته اند، بسیار امید بخش است به شرط آن که مراقب نزدیک شدن مدیران امتحان پس داده، بی چارچوب و صندلی طلبی باشند که برای خوش خدمتی به وزرای سابق و ماندگاری بیشتر، به هیچگونه اصول و چارچوبی در برابر خواسته های نامعقول پایبند نبودند.
🌏 تربیت و توسعه | دغدغه سربلندی
@IranHumanDevelopment2