📍وقتِ پروازِ دوست
در رفتنِ جان از بدن...
من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود
🔺آدینه، یازدهم اَمُرداد، نوشهر
با عرض تسلیت به خانواده محترم کیا
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
در رفتنِ جان از بدن...
من خود به چشم خویشتن
دیدم که جانم می رود
🔺آدینه، یازدهم اَمُرداد، نوشهر
با عرض تسلیت به خانواده محترم کیا
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍ویژه
یک تماس تلفنی و ۴ سند
✍ مرتضی نظری
در این یادداشت بنا دارم به تعبیر این آیه قرآنی که «مؤمنان سخن ها را می شنوند و بهترینش را برمیگزینند_زمر۱۷»، فقط چند فکت و سند ارایه کنم و قضاوت را به خوانندگان فکور و منصف واگذار کنم:
🔸سند اول، دی ۱۳۹۷:
مرتضی نظری، رییس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در صفحه توییتر خود نوشت:
"دخالت برخی نمایندگان مجلس در امور داخلی استان ها و شهرستان ها به حد غیرقابل تحمل رسیده. مدیران تحول گرای آموزش و پرورش تحت فشار انتصابات قومی و قبیله ای هستند. آموزش و پرورش سازمان رای کسی نیست."
صبح روز بعد از این توییت، شاپور محمدزاده مدیرکل دفتر وزارتی طی تماسی از من خواست که این توییت را حذف کنم چون هزینه زیادی برای وزیر در برداشته در حالی که قاطبه مدیران کل و تعدادی از مدیران ستادی و مخاطبان نظر دیگری داشتند.
پیرو این مطلب، یک نماینده محترم مجلس، عزل بنده را از بطحایی خواستار می شود که در نهایت تصمیم و طراحی وزارتخانه برای اطمینان خاطر نماینده، این می شود که کلاً روابط عمومی جمع بشود.
اما گویا مسأله به قوّه خود باقی بود چون کمتر از یک ماه، معاون حقوقی و پارلمانی جدید آموزش و پرورش در جمعی رسمی و با حضور وزیر و رسانه ها این عبارت را اعلام می کند: (سند دوم)👇
🔸سند دوم، سخنان تیمور علی عسگری، معاون جدید حقوقی و پارلمانی وزارت آموزش و پرورش در روز معارفه:
«دخالت نمایندگان در مباحث اجرایی را گزارش کنید»
معاون حقوقی و مجلس وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه درباره درخواستههای نابجای نمایندگان مجلس دعواها را خودم خواهم کرد گفت: دخالت آنها در مباحث اجرایی را به شورای نگهبان گزارش کنید.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۳ دی ۱۳۹۷ و رسانه های دیگر
در شرایطی که بسیاری از کارشناسان، مدیران و آگاهان و فعالان فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای در شرایطی که نتوانسته بودند با چراییِ یک رفتار شتابزده و محافظه کارانه که تا حذف و جمع کردن روابط عمومی هم پیش رفت، کنار بیایند، شاهد استعفای بطحایی و سرپرستی سید جواد حسینی هستند که اتفاقاً سرپرست جدید در نخستین اظهارنظر رسانه ای خود بر ضرورت اصلاح الگوی تعامل وزارت آموزش و پرورش و مجلس و "استقلال در عین تعامل" تأکید کرد. عبارتی که بسیار مورد توجه و استقبال اهالی تعلیم و تربیت قرار گرفت. و اتفاقا نخستین اقدام معقول وی، احیای روابط عمومی بود.
اما انتشار دو سند جدید، جالب توجه است:
🔸سند سوم:
ذوعلم رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی:
«نمایندگان مجلس در امور اجرایی آموزش و پرورش دخالت نکنند.
رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی با بیان اینکه با دخالتهای غالبا اجرایی و عملیاتی برخی نمایندگان مجلس روبروییم که سیستم اجرایی آموزش و پرورش را با کندی مواجه میکند گفت: باید رویهای تعیین شود که نمایندگان ضمن نظارت، در امور اجرایی دخالت نکنند. یکی از دغدغههای مدیران کل استانها چگونگی تعامل با نمایندگان مجلس است.»
منبع: خبرگزاری های شبستان، ایسنا، مهر، پانا ۱۲مرداد ۹۸
🔸سند چهارم، دکتر سید جواد حسینی سرپرست وزارت آموزش و پرورش در نشست با کارکنان و مدیران معاونت حقوقی و امور مجلس:
«رابطه با مجلس نباید تعارضی، تزاحمی و تداخلی باشد و باید از چنین روابطی پرهیز کنیم و در رابطه همواره باید نگاه آسیب شناسانه وجود داشته باشد.
روابط توافقی، سازشی و تساهلی نیز خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
منبع: سایت وزارت آموزش و پرورش، ۱۲مرداد ۱۳۹۸
🔻پرسش مهم
پرسشی که برجای می ماند شاید همین باشد: از دل کدام تفکر اُبهت و سربلندی آموزش و پرورش بیرون می آید: پافشاری بر حفظ ارزش های سازمانی و دفاع از کیان تعلیم و تربیت، یا دست و پازدن برای راضی نگه داشتن و برآورده ساختن حوائج برخی نمایندگان محترم به هر قیمت؟
و صدالبته در این میان نمی توان به حکم انصاف، از تلاش و پیگیری صادقانه و دلسوزانه بسیاری نمایندگان مجلس در تقویت آموزش و پرورش یاد نکرد که حساب ایشان جداست.
روی سخن با مدیران به اصطلاح فرهنگی اما زبون و حقیری است که حاضرند مدیران دستگاه پرافتخار و مظلوم آموزش و پرورش را برای تسلی خاطر و حفظ مصالح و منافع دیگران تحت فشار قرار بدهند.
با این سبک و سیاق، یقیناً آموزش و پرورش بر صدر نمی نشیند.
به دور از چاپلوسی، رویه ای که جناب سید جواد حسینی در رسیدن به منطقی صحیح و آبرومند برای نظام آموزشی کشور و تعامل با مجلس محترم در پیش گرفته اند، بسیار امید بخش است به شرط آن که مراقب نزدیک شدن مدیران امتحان پس داده، بی چارچوب و صندلی طلبی باشند که برای خوش خدمتی به وزرای سابق و ماندگاری بیشتر، به هیچگونه اصول و چارچوبی در برابر خواسته های نامعقول پایبند نبودند.
🌏 تربیت و توسعه | دغدغه سربلندی
@IranHumanDevelopment2
یک تماس تلفنی و ۴ سند
✍ مرتضی نظری
در این یادداشت بنا دارم به تعبیر این آیه قرآنی که «مؤمنان سخن ها را می شنوند و بهترینش را برمیگزینند_زمر۱۷»، فقط چند فکت و سند ارایه کنم و قضاوت را به خوانندگان فکور و منصف واگذار کنم:
🔸سند اول، دی ۱۳۹۷:
مرتضی نظری، رییس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در صفحه توییتر خود نوشت:
"دخالت برخی نمایندگان مجلس در امور داخلی استان ها و شهرستان ها به حد غیرقابل تحمل رسیده. مدیران تحول گرای آموزش و پرورش تحت فشار انتصابات قومی و قبیله ای هستند. آموزش و پرورش سازمان رای کسی نیست."
صبح روز بعد از این توییت، شاپور محمدزاده مدیرکل دفتر وزارتی طی تماسی از من خواست که این توییت را حذف کنم چون هزینه زیادی برای وزیر در برداشته در حالی که قاطبه مدیران کل و تعدادی از مدیران ستادی و مخاطبان نظر دیگری داشتند.
پیرو این مطلب، یک نماینده محترم مجلس، عزل بنده را از بطحایی خواستار می شود که در نهایت تصمیم و طراحی وزارتخانه برای اطمینان خاطر نماینده، این می شود که کلاً روابط عمومی جمع بشود.
اما گویا مسأله به قوّه خود باقی بود چون کمتر از یک ماه، معاون حقوقی و پارلمانی جدید آموزش و پرورش در جمعی رسمی و با حضور وزیر و رسانه ها این عبارت را اعلام می کند: (سند دوم)👇
🔸سند دوم، سخنان تیمور علی عسگری، معاون جدید حقوقی و پارلمانی وزارت آموزش و پرورش در روز معارفه:
«دخالت نمایندگان در مباحث اجرایی را گزارش کنید»
معاون حقوقی و مجلس وزارت آموزش و پرورش با بیان اینکه درباره درخواستههای نابجای نمایندگان مجلس دعواها را خودم خواهم کرد گفت: دخالت آنها در مباحث اجرایی را به شورای نگهبان گزارش کنید.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۳ دی ۱۳۹۷ و رسانه های دیگر
در شرایطی که بسیاری از کارشناسان، مدیران و آگاهان و فعالان فرهنگی، اجتماعی و رسانه ای در شرایطی که نتوانسته بودند با چراییِ یک رفتار شتابزده و محافظه کارانه که تا حذف و جمع کردن روابط عمومی هم پیش رفت، کنار بیایند، شاهد استعفای بطحایی و سرپرستی سید جواد حسینی هستند که اتفاقاً سرپرست جدید در نخستین اظهارنظر رسانه ای خود بر ضرورت اصلاح الگوی تعامل وزارت آموزش و پرورش و مجلس و "استقلال در عین تعامل" تأکید کرد. عبارتی که بسیار مورد توجه و استقبال اهالی تعلیم و تربیت قرار گرفت. و اتفاقا نخستین اقدام معقول وی، احیای روابط عمومی بود.
اما انتشار دو سند جدید، جالب توجه است:
🔸سند سوم:
ذوعلم رییس سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی:
«نمایندگان مجلس در امور اجرایی آموزش و پرورش دخالت نکنند.
رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی با بیان اینکه با دخالتهای غالبا اجرایی و عملیاتی برخی نمایندگان مجلس روبروییم که سیستم اجرایی آموزش و پرورش را با کندی مواجه میکند گفت: باید رویهای تعیین شود که نمایندگان ضمن نظارت، در امور اجرایی دخالت نکنند. یکی از دغدغههای مدیران کل استانها چگونگی تعامل با نمایندگان مجلس است.»
منبع: خبرگزاری های شبستان، ایسنا، مهر، پانا ۱۲مرداد ۹۸
🔸سند چهارم، دکتر سید جواد حسینی سرپرست وزارت آموزش و پرورش در نشست با کارکنان و مدیران معاونت حقوقی و امور مجلس:
«رابطه با مجلس نباید تعارضی، تزاحمی و تداخلی باشد و باید از چنین روابطی پرهیز کنیم و در رابطه همواره باید نگاه آسیب شناسانه وجود داشته باشد.
روابط توافقی، سازشی و تساهلی نیز خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
منبع: سایت وزارت آموزش و پرورش، ۱۲مرداد ۱۳۹۸
🔻پرسش مهم
پرسشی که برجای می ماند شاید همین باشد: از دل کدام تفکر اُبهت و سربلندی آموزش و پرورش بیرون می آید: پافشاری بر حفظ ارزش های سازمانی و دفاع از کیان تعلیم و تربیت، یا دست و پازدن برای راضی نگه داشتن و برآورده ساختن حوائج برخی نمایندگان محترم به هر قیمت؟
و صدالبته در این میان نمی توان به حکم انصاف، از تلاش و پیگیری صادقانه و دلسوزانه بسیاری نمایندگان مجلس در تقویت آموزش و پرورش یاد نکرد که حساب ایشان جداست.
روی سخن با مدیران به اصطلاح فرهنگی اما زبون و حقیری است که حاضرند مدیران دستگاه پرافتخار و مظلوم آموزش و پرورش را برای تسلی خاطر و حفظ مصالح و منافع دیگران تحت فشار قرار بدهند.
با این سبک و سیاق، یقیناً آموزش و پرورش بر صدر نمی نشیند.
به دور از چاپلوسی، رویه ای که جناب سید جواد حسینی در رسیدن به منطقی صحیح و آبرومند برای نظام آموزشی کشور و تعامل با مجلس محترم در پیش گرفته اند، بسیار امید بخش است به شرط آن که مراقب نزدیک شدن مدیران امتحان پس داده، بی چارچوب و صندلی طلبی باشند که برای خوش خدمتی به وزرای سابق و ماندگاری بیشتر، به هیچگونه اصول و چارچوبی در برابر خواسته های نامعقول پایبند نبودند.
🌏 تربیت و توسعه | دغدغه سربلندی
@IranHumanDevelopment2
📍واکنش
کسانی که ساختمان قرنی را به شعبه ای از بهارستان تبدیل کردند / نقش مشاوره های غلط را نادیده نگیریم
در واکنش به مطلبی با عنوان «آقای نظری آدرس اشتباه ندهید»
✍ مرتضی نظری
کانال حرف حساب hrhesab@ در نقد یادداشت اخیر بنده با عنوان «یک تماس تلفنی و چهار سند» مطلبی منتشر کرده که برای آگاهی بیشتر مخاطبان گرامی توضیحاتی لازم است:
🔸آدرس اشتباه اول:
نقش بطحایی را نادیده گرفتید و همه تقصیر را به گردن محمدزاده انداخته اید
پاسخ: تلاش آقای شاپور محمدزاده برای جلب رضایت خاطر نمایندگان محترم امری واضح و مبرهن است و البته در و تخته هم با هم جور شده بود و جناب بطحایی هم در این زمینه بسیار علاقمند بودند تا نظر و خواست نمایندگان به هر شکل ممکن تأمین شود و لذا ادعای نویسنده محترم مبنی بر تطهیر چهره بطحایی و یا تماماً مقصر دانستن محمدزاده توسط من، نادرست است. البته واضح است که آقای محمدزاده منطقاً نمی توانست از طرف خودش تماس گرفته باشد و از من بخواهد که عقب نشینی کنم.
🔸آدرس اشتباه دوم:
چرا بر پیشگیری از میدان داریِ مدیران ضعیف تاکید می کنم؟
پاسخ: در تمام دوره ها، بعضاً مدیران کلی در حوزه وزارتی داشتیم که وقتی می گفتند بروید کلاه بیاورید، سر نمی آوردند و چنین مناقشه هایی را به نفع آموزش و پرورش تمام می کردند و نه در جهت مصالح دیگران.
جناب محمدزاده با تمام احترامی که برایش قائلم اما عموماً شرایط را به سمت مصالح بیرونی رقم می زدند و بسیاری مواقع، او بود که به تعبیر یکی از معلمان شریف، «ساختمان قرنی را به شعبه ای از بهارستان تبدیل کرده بود» در حالی که می توانست مشورت های بهتری به وزیر و وزارتخانه بدهد اما ترجیح می داد در هر آمد و رفت یا تماسی از سوی برخی نمایندگان محترم، لبخند رضایت بر لبان نمایندگان بنشیند.
مدیران کل استانها به یاد دارند وی چقدر برای اجابتِ نظر برخی نمایندگان بخصوص در جابجایی و انتصابات، شخصاً به آنها زنگ زده و سفارش کرده است که یادداشت آقای عبدالرسول عمادی در کانال هفت جوش، منبع خوبی در این خصوص است. و البته همه اینها به معنی نادیده گرفتن تلاش های مثبت آقای محمدزاده در دوره مدیریتی شان نیست.
🔸آدرس اشتباه سوم:
آرایش غلیظ بطحایی در رسانه ها
پاسخ: اندکی پس از آغاز به کار من در روابط عمومی، بطحایی حسب علاقه، نیاز و یا به هر دلیل دیگر، با محوریت تعدادی از دوستان فرزندشان یک رشته کارهای رسانه ای مانند مدیریت توییتر وزیر و هماهنگی های رسانه ای با برخی توییت نویس ها و خبرنگاران برای مصاحبه شکل گرفت که از همان آغاز بنده قویاً به ایشان اعلام کردم هر فعالیتی که باعث تقویت بُعد رسانه ای و اطلاع یابی از امور وزارتخانه بشود مفید است اما به شرط آنکه روابط عمومی به عنوان متولی اصلی، مطلع باشد و شریان خبررسانی دچار دو یا چند مدیریتی نشود. اما تدریجا برخی ناهماهنگی ها مانند انتشار کتاب کارنامه یکساله و یا برخی توییت ها و اقدامات رسانه ای بروز پیدا کرد که قطعاً مطلوب نبود تا حدی که چند باری به وزیر مراتب این تداخل و ناهماهنگی را یادآور شدم. به خصوص که بسیاری مواقع نه من و نه همکاران معاونت رسانه در جریان برخی مصاحبه های تلویزیونی و مطبوعاتی وی نبودیم و باز در چندین مورد، مضرات حضور پرتکرار وزیر در رادیو و تلویزیون را به خودشان می گفتم و از جمله به طور دقیق یک بار به بطحایی گفتم جریانی به دنبال سلبریتی شدن شما با کمک ابزار رسانه است که این نه به نفع شماست و نه آموزش و پرورش و نه کار درستی است. اما تصمیم گیرنده نهایی وزیر بود نه روابط عمومی.
🔸آدرس اشتباه چهارم:
تلاش برای نقاشیِ بطحایی و توجیه اشتباهات او
پاسخ: بسیاری از تعابیری که بطحایی در رسانه ها مطرح می کرد، قبل تر مطرح شده بود و بنده هم به عنوان یک علاقمند تا حدی در این تحرک گفتمانی مؤثر بودم و تعابیری مانند «کنکور زدایی» و یا جریان مافیای کنکور و تکالیف سنگین و آزمون های زائد، پیش تر مطرح شده بود و قبل از بطحایی، دانش آشتیانی هم مطرح کرده بود و طبیعی هست به عنوان یک کارشناس این موضوعات را چون یک ضرورت دیده و صاحبنظران بسیاری در پدیداری آن نقش داشتند، برای تبیین و دفاع از آن وقت خوبی بگذارم و البته لابی سنگین جبهه تست و کنکور را هم نباید از نظر دور بداریم و طبیعی بود که از امثال ما خوششان نیاید.
🔸نتیجه گیری:
«روابط توافقی، سازشی و تساهلی آموزش و پرورش با مجلس خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
عبارت بالا را آقای حسینی در دیدار با کارکنان شریف معاونت حقوقی و امور مجلس وزارت آموزش و پرورش بیان کرده که می تواند گامی موثر برای منطقی سازی تعامل با مجلس محترم و نمایندگان دلسوز باشد به شرط آنکه مشاوره های محافظه کارانه برخی مدیرانِ نزدیک شده به ایشان، این تلاش ارزشمند را نقض نکند.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
کسانی که ساختمان قرنی را به شعبه ای از بهارستان تبدیل کردند / نقش مشاوره های غلط را نادیده نگیریم
در واکنش به مطلبی با عنوان «آقای نظری آدرس اشتباه ندهید»
✍ مرتضی نظری
کانال حرف حساب hrhesab@ در نقد یادداشت اخیر بنده با عنوان «یک تماس تلفنی و چهار سند» مطلبی منتشر کرده که برای آگاهی بیشتر مخاطبان گرامی توضیحاتی لازم است:
🔸آدرس اشتباه اول:
نقش بطحایی را نادیده گرفتید و همه تقصیر را به گردن محمدزاده انداخته اید
پاسخ: تلاش آقای شاپور محمدزاده برای جلب رضایت خاطر نمایندگان محترم امری واضح و مبرهن است و البته در و تخته هم با هم جور شده بود و جناب بطحایی هم در این زمینه بسیار علاقمند بودند تا نظر و خواست نمایندگان به هر شکل ممکن تأمین شود و لذا ادعای نویسنده محترم مبنی بر تطهیر چهره بطحایی و یا تماماً مقصر دانستن محمدزاده توسط من، نادرست است. البته واضح است که آقای محمدزاده منطقاً نمی توانست از طرف خودش تماس گرفته باشد و از من بخواهد که عقب نشینی کنم.
🔸آدرس اشتباه دوم:
چرا بر پیشگیری از میدان داریِ مدیران ضعیف تاکید می کنم؟
پاسخ: در تمام دوره ها، بعضاً مدیران کلی در حوزه وزارتی داشتیم که وقتی می گفتند بروید کلاه بیاورید، سر نمی آوردند و چنین مناقشه هایی را به نفع آموزش و پرورش تمام می کردند و نه در جهت مصالح دیگران.
جناب محمدزاده با تمام احترامی که برایش قائلم اما عموماً شرایط را به سمت مصالح بیرونی رقم می زدند و بسیاری مواقع، او بود که به تعبیر یکی از معلمان شریف، «ساختمان قرنی را به شعبه ای از بهارستان تبدیل کرده بود» در حالی که می توانست مشورت های بهتری به وزیر و وزارتخانه بدهد اما ترجیح می داد در هر آمد و رفت یا تماسی از سوی برخی نمایندگان محترم، لبخند رضایت بر لبان نمایندگان بنشیند.
مدیران کل استانها به یاد دارند وی چقدر برای اجابتِ نظر برخی نمایندگان بخصوص در جابجایی و انتصابات، شخصاً به آنها زنگ زده و سفارش کرده است که یادداشت آقای عبدالرسول عمادی در کانال هفت جوش، منبع خوبی در این خصوص است. و البته همه اینها به معنی نادیده گرفتن تلاش های مثبت آقای محمدزاده در دوره مدیریتی شان نیست.
🔸آدرس اشتباه سوم:
آرایش غلیظ بطحایی در رسانه ها
پاسخ: اندکی پس از آغاز به کار من در روابط عمومی، بطحایی حسب علاقه، نیاز و یا به هر دلیل دیگر، با محوریت تعدادی از دوستان فرزندشان یک رشته کارهای رسانه ای مانند مدیریت توییتر وزیر و هماهنگی های رسانه ای با برخی توییت نویس ها و خبرنگاران برای مصاحبه شکل گرفت که از همان آغاز بنده قویاً به ایشان اعلام کردم هر فعالیتی که باعث تقویت بُعد رسانه ای و اطلاع یابی از امور وزارتخانه بشود مفید است اما به شرط آنکه روابط عمومی به عنوان متولی اصلی، مطلع باشد و شریان خبررسانی دچار دو یا چند مدیریتی نشود. اما تدریجا برخی ناهماهنگی ها مانند انتشار کتاب کارنامه یکساله و یا برخی توییت ها و اقدامات رسانه ای بروز پیدا کرد که قطعاً مطلوب نبود تا حدی که چند باری به وزیر مراتب این تداخل و ناهماهنگی را یادآور شدم. به خصوص که بسیاری مواقع نه من و نه همکاران معاونت رسانه در جریان برخی مصاحبه های تلویزیونی و مطبوعاتی وی نبودیم و باز در چندین مورد، مضرات حضور پرتکرار وزیر در رادیو و تلویزیون را به خودشان می گفتم و از جمله به طور دقیق یک بار به بطحایی گفتم جریانی به دنبال سلبریتی شدن شما با کمک ابزار رسانه است که این نه به نفع شماست و نه آموزش و پرورش و نه کار درستی است. اما تصمیم گیرنده نهایی وزیر بود نه روابط عمومی.
🔸آدرس اشتباه چهارم:
تلاش برای نقاشیِ بطحایی و توجیه اشتباهات او
پاسخ: بسیاری از تعابیری که بطحایی در رسانه ها مطرح می کرد، قبل تر مطرح شده بود و بنده هم به عنوان یک علاقمند تا حدی در این تحرک گفتمانی مؤثر بودم و تعابیری مانند «کنکور زدایی» و یا جریان مافیای کنکور و تکالیف سنگین و آزمون های زائد، پیش تر مطرح شده بود و قبل از بطحایی، دانش آشتیانی هم مطرح کرده بود و طبیعی هست به عنوان یک کارشناس این موضوعات را چون یک ضرورت دیده و صاحبنظران بسیاری در پدیداری آن نقش داشتند، برای تبیین و دفاع از آن وقت خوبی بگذارم و البته لابی سنگین جبهه تست و کنکور را هم نباید از نظر دور بداریم و طبیعی بود که از امثال ما خوششان نیاید.
🔸نتیجه گیری:
«روابط توافقی، سازشی و تساهلی آموزش و پرورش با مجلس خطرناک است و نباید رابطه سازشی و تعارضی داشته باشیم بلکه باید رابطه تعاملی باشد.»
عبارت بالا را آقای حسینی در دیدار با کارکنان شریف معاونت حقوقی و امور مجلس وزارت آموزش و پرورش بیان کرده که می تواند گامی موثر برای منطقی سازی تعامل با مجلس محترم و نمایندگان دلسوز باشد به شرط آنکه مشاوره های محافظه کارانه برخی مدیرانِ نزدیک شده به ایشان، این تلاش ارزشمند را نقض نکند.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍یادداشت میهماناشاره:
آقای شیرزاد عبداللهی در نقد یادداشت اخیر من مطلبی را از طریق تلگرام ارسال کردند که عیناً منتشر می گردد.
شایان ذکر است؛ کانال تربیت و توسعه برای ترویج فرهنگ گفت و گو و نقدونظر پیرامون مسایل نظام آموزشی کشور آماده انعکاس مطالب و نظرات خوانندگان محترم می باشد.
انتشار دیدگاه و مواضع افراد در این کانال به منزله تأیید آنها نیست و مطالب این کانال موضع هیچ سازمان یا جریان سیاسی نمی باشد.
ضمنا فرصت اظهارنظر و توضیح برای اشخاص محترمی که در یادداشت اخیر بنده و مطلب ذیل از ایشان نام برده شده، به طور عادلانه و برابر فراهم است.
✅ نقدی بر یادداشت یک تماس تلفنی و چهار سند!
#شیرزاد_عبداللهی
آقای نظری در یادداشت خود جمله ای از آقای حسینی سرپرست وزارتخانه را پراهمیت یافته اند که می گوید رابطه با مجلس نباید تعارضی، تزاحمی و تداخلی باشد و ... روابط توافقی، سازشی و تساهلی نیز خطرناک است ... بلکه باید رابطه تعاملی باشد.» و اضافه می کند : "به دور از چاپلوسی، رویه ای که جناب سید جواد حسینی در رسیدن به منطقی صحیح و آبرومند برای نظام آموزشی کشور و تعامل با مجلس محترم در پیش گرفته اند، بسیار امید بخش است به شرط آن که مراقب نزدیک شدن مدیران امتحان پس داده، بی چارچوب و صندلی طلب باشند." این مفهوم را همه وزرای قبلی با کلمات و تعابیر متفاوت گفته اند و نکته جدیدی ندارد. مساله، تعادل قوای سیاسی و جکومتی در استانها و ایستادگی وزیر است که آقای حسینی هنوز امتحان خود راپس نداده است. رویه آقای حسینی در جایگاه سرپرست و یا وزیر احتمالی چه فرقی با وزرای قبلی دولت روحانی داردکه به نظر آقای نظری امیدبخش است؟ به گمان من آقای حسینی هم مثل وزرای قبلی تلاش خود را مصروف عزل و نصب های جدید و ایجاد تغییراتی در ساختار اداری خواهد کرد و البته در راستای گفتار درمانی مثل اسلاف خود حرفهای زیبا و معلم پسند خواهد زد...
⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️
yon.ir/MLdwx
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
Telegraph
✅نقدی بر یادداشت یک تماس تلفنی و چهار سند!
آقای مرتضی نظری پرسیده است: " از دل کدام تفکر اُبهت و سربلندی آموزش و پرورش بیرون می آید، پافشاری بر حفظ ارزش های سازمانی و دفاع از کیان تعلیم و تربیت، یا دست و پازدن برای راضی نگه داشتن و برآورده ساختن حوائج برخی نمایندگان محترم به هر قیمت؟" پاسخ سوال بسیار…
📍یادبود
🔻با حضور دوستان و همکاران، مدیران و کارشناسان ستاد وزارت آموزش و پرورش، دانشگاه فرهنگیان، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی و سایر مجامع و انجمن های علمی، فرهنگی، اجتماعی و هنری
شنبه ۱۹ مرداد
مسجد نور
ساعت ۱۶ تا ۱۷:۳۰
🌏 تربیت و توسعه
@Iranhumandevelopment2
🔻با حضور دوستان و همکاران، مدیران و کارشناسان ستاد وزارت آموزش و پرورش، دانشگاه فرهنگیان، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی، پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی و سایر مجامع و انجمن های علمی، فرهنگی، اجتماعی و هنری
شنبه ۱۹ مرداد
مسجد نور
ساعت ۱۶ تا ۱۷:۳۰
🌏 تربیت و توسعه
@Iranhumandevelopment2
📍روز خبرنگار مبارک
تقدیم با مهر
مرتضی نظری
*عکس: نکوداشت روز خبرنگار با حضور جمعی از خبرنگاران حوزه آموزش و پرورش، اردوگاه باهنر ۱۳۹۷، آرشیو عکس مرکز روابط عمومی
🌏 تربیت و توسعه
@Iranhumandevelopment2
تقدیم با مهر
مرتضی نظری
*عکس: نکوداشت روز خبرنگار با حضور جمعی از خبرنگاران حوزه آموزش و پرورش، اردوگاه باهنر ۱۳۹۷، آرشیو عکس مرکز روابط عمومی
🌏 تربیت و توسعه
@Iranhumandevelopment2
📍رویداد
تهران برای همه کودکان
"شهری که من دوست دارم"
تابستان ۹۸
🔺کار مشترک شهرداری تهران و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان تهران
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@Iranhumandevelopment2
تهران برای همه کودکان
"شهری که من دوست دارم"
تابستان ۹۸
🔺کار مشترک شهرداری تهران و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان تهران
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@Iranhumandevelopment2
📍رویداد ویژه
مهرواره هنرهای تجسمی
نمایشگاه آثار هنری کودکان و نوجوانان استان تهران
۹ تا ۱۳ شهریور
بازدید: ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر
مکان: خیابان ولیعصر، فرهنگستان هنر، گالری صبا
🔺از نمایشگاه آثار خلاقانه هنری کودکان و نوجوانان شهرمان بازدید کنیم
کاری
#نقاشی
#سفالگری
#عکاسی
#خوشنویسی
#کانون_پرورش_فکری_استان_تهران
🌏تربیت و توسعه | کودکان و نوجوانان
@IranHumanDevelopment2
مهرواره هنرهای تجسمی
نمایشگاه آثار هنری کودکان و نوجوانان استان تهران
۹ تا ۱۳ شهریور
بازدید: ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر
مکان: خیابان ولیعصر، فرهنگستان هنر، گالری صبا
🔺از نمایشگاه آثار خلاقانه هنری کودکان و نوجوانان شهرمان بازدید کنیم
کاری
#نقاشی
#سفالگری
#عکاسی
#خوشنویسی
#کانون_پرورش_فکری_استان_تهران
🌏تربیت و توسعه | کودکان و نوجوانان
@IranHumanDevelopment2
📍وزرایی که تحولگرا می آیند و محافظه کار می روند
✍ مرتضی نظری
در نشیب و فراز تحولگرایی در آموزش و پرورش
▫️تاکنون دانش آکادمیکِ وزرای آموزش و پرورش و رزومه قوی، بدون «شجاعت در رفتار» راه به جایی نبرده است. برای تغییر در آموزش و پرورش، صرفاً، سواد و دانش آکادمیک و حتی افکار شجاعانه کافی نیست، رفتار شجاعانه و جرأت تغییر شرط لازم است. شاهد مثال، وزرایی هستند که "تحولگرایانه" شروع کردند ولی "محافظه کارانه" ادامه دادند و دست آخر خود به فاکتور ضدتوسعه و پیشرفت در آموزش و پرورش تبدیل شدند.
▫️سال هاست سطح تحلیل مسائل آموزش و پرورش در مرحله «مسأله شناسی و تبیین» متوقف شده، باید از درجازدن در مرحله تحلیل و توصیف مساله عبور کنیم. به همین دلیل در فضای عمومی کشور (نه آکادمیک) تحلیل های راهبردی و راه گشا برای اکنونِ آموزش و پرورش کمتر به چشم می خورد.
▫️فقدان رویکرد اجتماعی در سیاستگذاری های آموزشی و ضریب پایین ریسک پذیری مدیریتی در آموزش و پرورش به وضوح قابل مشاهده است و همین دو مؤلفه به "درخودفروماندگیِ" وزارت آموزش و پرورش از حیث کارآمدی انجامیده و از توانِ تأثیرگذاریِ نهاد تربیت را در سپهر عمومی جامعه و خانواده ایرانی کاسته است.
▫️بسیار تعجب آور است که در دهه چهارم انقلاب، هنوز برای کاهش سنّ مدیران و تغییر مدل ارتباطی در این دستگاه بزرگ، متناسب با زبان زمانه، مقاومت وجود دارد. فضای سازمانی وزارت آموزش و پرورش را باید برای ورود مدیرانی با اندیشه های پویا و جسور و عبور از سبک های کلیشه ای فراهم کرد. مدیران و کارشناسانی که قدرت اتصال آموزش و پرورش را به حوزه عمومی دارند.
▫️باید از اصرار بر تداوم سبک های مدیریت ناتوان پرور دست کشید و این دست کشیدن، قدرت ریسک بالا و نهراسیدن از هزینه هایِ تغییر عادت را می طلبد.
▫️ از سویی، اخیراً به موازات معرفی وزیر پیشنهادی از سوی رییس جمهور، نقدها و نظراتی مطرح می شود که در کنار وزین بودن برخی از این تحلیل ها اما یک نکته در بعضی دیگر مغفول مانده و آن صراحت لهجه برخی منتقدانی هست که در دوره های گذشته، خبری از نقادی نویسی این نویسندگان نبود و نهایتِ موضعی که در برابر تمام شتابزدگی ها و کژکارکردی های وزرای وقت داشتند، «سکوت» بود.
▫️اما و صد البته؛
توانِ پیشگیری از تبدیل فضای سازمانی آموزش و پرورش به سازمان رأی جناحین، و پافشاری بر انتصابات بر مدار شایستگی های حرفه ای و تخصصی و همچنین پرهیز از انتصابات دامادمحور، فرزندمدار و یا باجناق گرایی و امثالهم را می توان از جمله اولویت های فوریتی برای بهبود وضعیت دستگاه آموزش و پرورش دانست.
همه این ها، شرطِ ضروریِ بالا بودن ضریب ریسک پذیری و شجاعت در رفتار را در کنار سواد و تجربه سیستمی وزیری مطلوب برای آموزش و پرورش نشان می دهد. وزیری که مشورت کند و پایِ تحول بایستد.
🌏 تربیت و توسعه | شجاعت در رفتار
@IranHumanDevelopment2
✍ مرتضی نظری
در نشیب و فراز تحولگرایی در آموزش و پرورش
▫️تاکنون دانش آکادمیکِ وزرای آموزش و پرورش و رزومه قوی، بدون «شجاعت در رفتار» راه به جایی نبرده است. برای تغییر در آموزش و پرورش، صرفاً، سواد و دانش آکادمیک و حتی افکار شجاعانه کافی نیست، رفتار شجاعانه و جرأت تغییر شرط لازم است. شاهد مثال، وزرایی هستند که "تحولگرایانه" شروع کردند ولی "محافظه کارانه" ادامه دادند و دست آخر خود به فاکتور ضدتوسعه و پیشرفت در آموزش و پرورش تبدیل شدند.
▫️سال هاست سطح تحلیل مسائل آموزش و پرورش در مرحله «مسأله شناسی و تبیین» متوقف شده، باید از درجازدن در مرحله تحلیل و توصیف مساله عبور کنیم. به همین دلیل در فضای عمومی کشور (نه آکادمیک) تحلیل های راهبردی و راه گشا برای اکنونِ آموزش و پرورش کمتر به چشم می خورد.
▫️فقدان رویکرد اجتماعی در سیاستگذاری های آموزشی و ضریب پایین ریسک پذیری مدیریتی در آموزش و پرورش به وضوح قابل مشاهده است و همین دو مؤلفه به "درخودفروماندگیِ" وزارت آموزش و پرورش از حیث کارآمدی انجامیده و از توانِ تأثیرگذاریِ نهاد تربیت را در سپهر عمومی جامعه و خانواده ایرانی کاسته است.
▫️بسیار تعجب آور است که در دهه چهارم انقلاب، هنوز برای کاهش سنّ مدیران و تغییر مدل ارتباطی در این دستگاه بزرگ، متناسب با زبان زمانه، مقاومت وجود دارد. فضای سازمانی وزارت آموزش و پرورش را باید برای ورود مدیرانی با اندیشه های پویا و جسور و عبور از سبک های کلیشه ای فراهم کرد. مدیران و کارشناسانی که قدرت اتصال آموزش و پرورش را به حوزه عمومی دارند.
▫️باید از اصرار بر تداوم سبک های مدیریت ناتوان پرور دست کشید و این دست کشیدن، قدرت ریسک بالا و نهراسیدن از هزینه هایِ تغییر عادت را می طلبد.
▫️ از سویی، اخیراً به موازات معرفی وزیر پیشنهادی از سوی رییس جمهور، نقدها و نظراتی مطرح می شود که در کنار وزین بودن برخی از این تحلیل ها اما یک نکته در بعضی دیگر مغفول مانده و آن صراحت لهجه برخی منتقدانی هست که در دوره های گذشته، خبری از نقادی نویسی این نویسندگان نبود و نهایتِ موضعی که در برابر تمام شتابزدگی ها و کژکارکردی های وزرای وقت داشتند، «سکوت» بود.
▫️اما و صد البته؛
توانِ پیشگیری از تبدیل فضای سازمانی آموزش و پرورش به سازمان رأی جناحین، و پافشاری بر انتصابات بر مدار شایستگی های حرفه ای و تخصصی و همچنین پرهیز از انتصابات دامادمحور، فرزندمدار و یا باجناق گرایی و امثالهم را می توان از جمله اولویت های فوریتی برای بهبود وضعیت دستگاه آموزش و پرورش دانست.
همه این ها، شرطِ ضروریِ بالا بودن ضریب ریسک پذیری و شجاعت در رفتار را در کنار سواد و تجربه سیستمی وزیری مطلوب برای آموزش و پرورش نشان می دهد. وزیری که مشورت کند و پایِ تحول بایستد.
🌏 تربیت و توسعه | شجاعت در رفتار
@IranHumanDevelopment2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔺در ضرورت نگاه اجتماعی به کارکرد آموزش و پرورش/
محسن حاجی میرزایی:
اندیشمندان تعلیم و تربیت می گویند یکی از کارکردهای مهم نظام آموزش و پرورش آماده کردن انسان ها برای یک زندگی شرافتمند با نشاط و مستقل است که همزیستی سنجیده ای میان همه مردم برقرار باشد.
ما نیاز داریم محتوای آموزشی را مورد بازنگری جدی قرار بدهیم.
یکی از عوامل اصلی آسیب های اجتماعی در ایران کاستی نظام توسعه مهارتهای اجتماعی و فرهنگی نسل نو است/پاد
🌏 تربیت و توسعه | نگاهِ اجتماعی به تربیت
@IranaHumanDevelopment2
محسن حاجی میرزایی:
اندیشمندان تعلیم و تربیت می گویند یکی از کارکردهای مهم نظام آموزش و پرورش آماده کردن انسان ها برای یک زندگی شرافتمند با نشاط و مستقل است که همزیستی سنجیده ای میان همه مردم برقرار باشد.
ما نیاز داریم محتوای آموزشی را مورد بازنگری جدی قرار بدهیم.
یکی از عوامل اصلی آسیب های اجتماعی در ایران کاستی نظام توسعه مهارتهای اجتماعی و فرهنگی نسل نو است/پاد
🌏 تربیت و توسعه | نگاهِ اجتماعی به تربیت
@IranaHumanDevelopment2
📍نگاه میهمان
✍ دکتر حیدر تورانی، عضو هیئتعلمی پژوهشگاه مطالعات آموزشوپرورش:
نَه به دخالت دیگران؛
اقتدار باید به آموزشوپرورش برگردد
▫️به غیر از مسائل مالی و پولی که ترجیعبند همه اظهار نظرها شده است، چیزی که میتواند مهم باشد این است که وزیر بتواند سیاست مرزگستری را ترویج بدهد. مرزگستری به این معناست که وی باید دایره و حلقه بسیار بزرگی ترسیم کند که بسیاری افراد توانمند که علاقه دارند به آموزش و پرروش خدمت کنند، در حلقه مدیریتی جای بگیرند.
▫️باید اقتدار به آموزشوپرورش برگردد؛ وزیر باید خودش تصمیم بگیرد و اجازه عزل و نصبهای سیاسی ندهد. همچنین اشخاص ذینفوذ حق و حقوق خود را بدانند و دخالت بی رویهنکنند؛ زیرا معتقدیم نباید از اقتدار وزیر کاسته بشود.
▫️توصیه بعدی گفتمانسازی است؛ لازم است که بدنه معلمان با سر یا همان ستاد وزارتی آشتی کنند. ضمن اینکه آموزشوپرورش حقوقی دارد که به گردن معلمهاست؛ معلمها نیز حقوقی دارند که باید از طریق توسعه علم و دانش و در مسیر گفتمانسازی و گفتوگو نهادینه و پرداخت شود.
▫️نکته دیگری که بسیار مهم است اهتمام وزیر برای اجرای اسناد بالادستی بهویژه سندتحول بنیادین است. ما برنامه جدیدی نداریم. مد شده است که از هر وزیری برنامه میخواهند؛ ارائه برنامه مربوط به سه دهه قبل است نه حالا که سند تحول بنیادین و برنامههای توسعهای را داریم. وقتی برنامه عملیاتی سند تحول و نقشه راه آن تدوین شده دیگر نیازی نیست که وزیر برنامه بدهد. بلکه باید دو سه رویکرد مهم را تعیین و دنبال کند و در راستای تحقق اهداف، قدرت بسیج کنندگی و برانگیختن منابع را داشته باشد.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
✍ دکتر حیدر تورانی، عضو هیئتعلمی پژوهشگاه مطالعات آموزشوپرورش:
نَه به دخالت دیگران؛
اقتدار باید به آموزشوپرورش برگردد
▫️به غیر از مسائل مالی و پولی که ترجیعبند همه اظهار نظرها شده است، چیزی که میتواند مهم باشد این است که وزیر بتواند سیاست مرزگستری را ترویج بدهد. مرزگستری به این معناست که وی باید دایره و حلقه بسیار بزرگی ترسیم کند که بسیاری افراد توانمند که علاقه دارند به آموزش و پرروش خدمت کنند، در حلقه مدیریتی جای بگیرند.
▫️باید اقتدار به آموزشوپرورش برگردد؛ وزیر باید خودش تصمیم بگیرد و اجازه عزل و نصبهای سیاسی ندهد. همچنین اشخاص ذینفوذ حق و حقوق خود را بدانند و دخالت بی رویهنکنند؛ زیرا معتقدیم نباید از اقتدار وزیر کاسته بشود.
▫️توصیه بعدی گفتمانسازی است؛ لازم است که بدنه معلمان با سر یا همان ستاد وزارتی آشتی کنند. ضمن اینکه آموزشوپرورش حقوقی دارد که به گردن معلمهاست؛ معلمها نیز حقوقی دارند که باید از طریق توسعه علم و دانش و در مسیر گفتمانسازی و گفتوگو نهادینه و پرداخت شود.
▫️نکته دیگری که بسیار مهم است اهتمام وزیر برای اجرای اسناد بالادستی بهویژه سندتحول بنیادین است. ما برنامه جدیدی نداریم. مد شده است که از هر وزیری برنامه میخواهند؛ ارائه برنامه مربوط به سه دهه قبل است نه حالا که سند تحول بنیادین و برنامههای توسعهای را داریم. وقتی برنامه عملیاتی سند تحول و نقشه راه آن تدوین شده دیگر نیازی نیست که وزیر برنامه بدهد. بلکه باید دو سه رویکرد مهم را تعیین و دنبال کند و در راستای تحقق اهداف، قدرت بسیج کنندگی و برانگیختن منابع را داشته باشد.
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍سواد هنری و زیبایی شناسی
دختران و پسران هنرمند شهرمان را تنها نگذاریم
✅مهرواره هنرهای تجسمی
نمایشگاه آثار هنری کودکان و نوجوانان استان تهران
۹ تا ۱۳ شهریور
بازدید: ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر
مکان: خیابان ولیعصر، فرهنگستان هنر، گالری صبا
#نقاشی
#سفالگری
#عکاسی
#خوشنویسی
#کانون_پرورش_فکری_استان_تهران
🌏 تربیت و توسعه | معجزه هنر
@IranHumanDevelopment2
دختران و پسران هنرمند شهرمان را تنها نگذاریم
✅مهرواره هنرهای تجسمی
نمایشگاه آثار هنری کودکان و نوجوانان استان تهران
۹ تا ۱۳ شهریور
بازدید: ۱۰ صبح تا ۱۸ عصر
مکان: خیابان ولیعصر، فرهنگستان هنر، گالری صبا
#نقاشی
#سفالگری
#عکاسی
#خوشنویسی
#کانون_پرورش_فکری_استان_تهران
🌏 تربیت و توسعه | معجزه هنر
@IranHumanDevelopment2
📍یک پیشنهاد پیشگیرانه
✍مرتضی نظری
"وقتی مدیران دولتی، بیرون از محیط اداری و سازمانی صاحب کسب و کاری در ارتباط با حیطه شغلی خود باشند، ناخواسته تلاش و تحرک آن ها به سمت حفظ و توسعه کسب و کارشان متمایل می شود و به مرور زمان و با فرض نیک نفسیِ ایشان، اداره و ستاد به بنگاه اقتصادی تبدیل می شود و مسیر ریل گذاری های آموزشی و پرورشی به سمت مصلحت اندیشی و محافظه کاری میل می کند و زمینه فسادهای سازمانی شکل می گیرد.
یک پیشنهاد پیشگیرانه می تواند مختار گذاشتن مدیران باشد که؛ یا سِمَت داشته باشند یا مجوز فعالیت اقتصادی وابسته و مرتبط با شغل خود."
🌏 تربیت و توسعه | پیشگیری از فساد
@IranHumanDevelopment2
✍مرتضی نظری
"وقتی مدیران دولتی، بیرون از محیط اداری و سازمانی صاحب کسب و کاری در ارتباط با حیطه شغلی خود باشند، ناخواسته تلاش و تحرک آن ها به سمت حفظ و توسعه کسب و کارشان متمایل می شود و به مرور زمان و با فرض نیک نفسیِ ایشان، اداره و ستاد به بنگاه اقتصادی تبدیل می شود و مسیر ریل گذاری های آموزشی و پرورشی به سمت مصلحت اندیشی و محافظه کاری میل می کند و زمینه فسادهای سازمانی شکل می گیرد.
یک پیشنهاد پیشگیرانه می تواند مختار گذاشتن مدیران باشد که؛ یا سِمَت داشته باشند یا مجوز فعالیت اقتصادی وابسته و مرتبط با شغل خود."
🌏 تربیت و توسعه | پیشگیری از فساد
@IranHumanDevelopment2
📍رویداد
عاشورا و امروز ما
۲۰ الی ۲۲:۳۰
خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
🌏 تربیت و توسعه | بیداریِ مردمان
@IranHumanDevelopment2
عاشورا و امروز ما
۲۰ الی ۲۲:۳۰
خانه اندیشمندان علوم انسانی، سالن فردوسی
🌏 تربیت و توسعه | بیداریِ مردمان
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
منتقد، راه را از بیراهه مینماید. جامعه ما به جریان مستمر نقد نیاز دارد. نقدِ قدرت، نقدِ فرهنگ و نقدِ باورها
امام حسین (ع)، منتقد فرهنگ و مناسبات زمانه خود بود.
عکس:
#رضا_کیانیان / مختارنامه
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
منتقد، راه را از بیراهه مینماید. جامعه ما به جریان مستمر نقد نیاز دارد. نقدِ قدرت، نقدِ فرهنگ و نقدِ باورها
امام حسین (ع)، منتقد فرهنگ و مناسبات زمانه خود بود.
عکس:
#رضا_کیانیان / مختارنامه
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📍تلنگر
نگاه متفاوت دکتر الهی قمشه ای به امام حسین و عاشورا
🌏 تربیت و توسعه | بیداری مردمان
@IranHumanDevelopment2
نگاه متفاوت دکتر الهی قمشه ای به امام حسین و عاشورا
🌏 تربیت و توسعه | بیداری مردمان
@IranHumanDevelopment2
📍رویداد
انجمن آموزش و پرورش تطبیقی ایران برگزار می کند:
پنل تخصصی تحولات نوین در برنامه درسی کشورهای پیشرفته
دانشگاه کاشان
🌏تربیت و توسعه | نگاه به جهان
@IranHumanDevelopment2
انجمن آموزش و پرورش تطبیقی ایران برگزار می کند:
پنل تخصصی تحولات نوین در برنامه درسی کشورهای پیشرفته
دانشگاه کاشان
🌏تربیت و توسعه | نگاه به جهان
@IranHumanDevelopment2
✅ مهر، مدرسه، زندگی _ ۱
✍ از یادداشت زنده یاد دکتر محمدامین قانعیراد(جامعهشناس) در اندیشکده آموزش و پرورش عصر ایران :
▫️مدرسه و آموزش ظرفیت زندگی
▫️نظام آموزشی ما، اکنونِ کودک را نمی بیند
▫️آموزش و پرورش نگاه ابزاری خود به انسان را تغییر دهد.
▫️ضرورتِ تربیت دانش آموز قادر به گفت و گو
▫️یکی از اولویتهای پژوهش در مدرسه، پرداختن به مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی است. مدرسه باید زمینهساز آشنایی کودکان با دنیای شهروندی باشد؛ کودکانی که بیشتر بر مبنای اخلاق خانوادهوندی بزرگ شدهاند و اکنون بهتدریج باید زندگی در شهر را آغاز کنند. شهروند یعنی کسی که صرفنظر از جایگاه جنسیتی، قومی و زبانیاش به شهر تعلق دارد و شهروندی عبارت است از آموزشدادن یک مجموعه از ارزشها و الگوهای رفتاری تا آدمیان بتوانند با وجود تفاوتهای خود با یکدیگر زندگی کنند. بخشی از آموزش مدرسهای همان آموزش شهروندی – و در دنیای معاصر آمیخته با آموزش جهانوندی- است که آدمیان بتوانند در یک جامعه با هم زندگی کنند، تعامل داشته باشند و درک مشترکی بین آنها وجود داشته باشد. درک شهروندی مشترک در چارچوب منافع مشترک، میثاق مشترک و چشماندازهای وسیعتری از تعامل، ارتباط و پیوند شکل میگیرد./عصر ایران
🌏 تربیت و توسعه | مهر و مدرسه
@iranhumandevelopment2
✍ از یادداشت زنده یاد دکتر محمدامین قانعیراد(جامعهشناس) در اندیشکده آموزش و پرورش عصر ایران :
▫️مدرسه و آموزش ظرفیت زندگی
▫️نظام آموزشی ما، اکنونِ کودک را نمی بیند
▫️آموزش و پرورش نگاه ابزاری خود به انسان را تغییر دهد.
▫️ضرورتِ تربیت دانش آموز قادر به گفت و گو
▫️یکی از اولویتهای پژوهش در مدرسه، پرداختن به مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی است. مدرسه باید زمینهساز آشنایی کودکان با دنیای شهروندی باشد؛ کودکانی که بیشتر بر مبنای اخلاق خانوادهوندی بزرگ شدهاند و اکنون بهتدریج باید زندگی در شهر را آغاز کنند. شهروند یعنی کسی که صرفنظر از جایگاه جنسیتی، قومی و زبانیاش به شهر تعلق دارد و شهروندی عبارت است از آموزشدادن یک مجموعه از ارزشها و الگوهای رفتاری تا آدمیان بتوانند با وجود تفاوتهای خود با یکدیگر زندگی کنند. بخشی از آموزش مدرسهای همان آموزش شهروندی – و در دنیای معاصر آمیخته با آموزش جهانوندی- است که آدمیان بتوانند در یک جامعه با هم زندگی کنند، تعامل داشته باشند و درک مشترکی بین آنها وجود داشته باشد. درک شهروندی مشترک در چارچوب منافع مشترک، میثاق مشترک و چشماندازهای وسیعتری از تعامل، ارتباط و پیوند شکل میگیرد./عصر ایران
🌏 تربیت و توسعه | مهر و مدرسه
@iranhumandevelopment2
✅ مهر، مدرسه، زندگی _ ۲
✍️ از یادداشت دکتر محسن رنانی در اندیشکده آموزش و پرورش عصر ایران:
🔹ناتوانی و ناکارآمدی امروز ما بیش از آن که محصول نظام سیاسی یا محصول چاه های نفت باشد، محصول ناتوانمندی هایی است که ریشه در کودکی دارد.
🔹نگاه سنتی، دانشآموز را به مثابه خمیری که باید آن را ورز بدهیم و به شکل دلخواه درآوریم، مینگرد. این نگاه، نگاه خطرناک و پرآسیبی است. به دانشآموز باید به مثابه یک موجود کامل و به مثابه یک تندیس طلایی ارزشمند و فوقالعاده جذاب که روی آن را مقداری گردوغبار گرفته است نگاه کنیم. ما فقط باید به آرامی، با لطافت و نرمی و با مراقبت ویژه این گرد وخاک و خس و خاشاک را از روی این تندیس بزدایم.
🔹تغییر نگاه، ضروری ترین تغییر در آموزش و پرورش است، مدارس کودکان ما را به موجوداتی "ناقص" تبدیل می کنند. نگاه سنتی، به دانشآموز به مثابه یک موجود ناقص یا یک ماده خامی مینگرد که ما باید آن را بتراشیم تا از دل آن یک تندیس خیلی جذاب بیرون بیاوریم.
🔹 هر کودک یک موجود کامل است. آموزش و پرورش معمولا با اقدامات خود این موجود کامل را ناقص می کند، چون نگاهش به این موجود غلط است. اگر این نگاه تغییر کند، آنگاه ماموریت آموزش و پرورش نیز به طور طبیعی تغییر می کند. دیگر آموزش و پرورش گمان نمی کند که ماموریتش تولید نخبه و دانش آموز باسواد و بالا بردن معدل بچه ها و آوردن رتبه در کنکور و حفظ کردن تاریخ و فرمول های فیزیک و ریاضی است بلکه درمییابد که ماموریتش سالم نگاه داشتن و تقویت روح انسانی و غبارروبی از تواناییهایی است که در این «انسان کامل» وجود دارد. آنگاه درمییابد که با مشق شب و املا و حضور و غیاب و نمره و معدل نمیتوان از این انسان کامل رونمایی کرد.
🔹 دبستان محل کاشت بذر پیشرفت است و دانشگاه محل برداشت آن. اگر بذر پیشرفت در مدرسه جوانه نزند در دانشگاه جز دانش تقلیدی نصیب ما نخواهد شد.
🔹 از آغاز شکل گیری ساختار آموزش و پرورش جدید بیش از هشتاد سال می گذرد اما متاسفانه از نظر روش ها در همان خاستگاه آغازین ایستاده ایم. هنوز هم که هنوز است نظام آموزشی ما به شیوه هشتاد سال گذشته اداره و سیاستگذاری می شود. یعنی این نظام آموزشی بیشتر حافظه محور است تا رابطه محور، هنوز مشق محور است تا منطق محور، هنوز معلم محور است تا دانشآموز محور، هنوز دفترچه محور است تا ذهن محور، فرد محور است تا جمع محور، هنوز آموزش محور است تا پرورش محور، هنوز نمره محور است تا ظرفیت محور، هنوز نقطه محور است تا فرایند محور.
🔹 به همین دلیل توسعه ما نیز به مثابه کودکی مان در نقطه ای متوقف شده است. بنابراین ناتوانی و ناکارآمدی امروز ما بیش از آن که محصول نظام سیاسی یا محصول چاه های نفت باشد، محصول ناتوانمندی هایی است که ریشه در کودکی دارد. / عصر ایران
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@Iranhumandevelopment2
✍️ از یادداشت دکتر محسن رنانی در اندیشکده آموزش و پرورش عصر ایران:
🔹ناتوانی و ناکارآمدی امروز ما بیش از آن که محصول نظام سیاسی یا محصول چاه های نفت باشد، محصول ناتوانمندی هایی است که ریشه در کودکی دارد.
🔹نگاه سنتی، دانشآموز را به مثابه خمیری که باید آن را ورز بدهیم و به شکل دلخواه درآوریم، مینگرد. این نگاه، نگاه خطرناک و پرآسیبی است. به دانشآموز باید به مثابه یک موجود کامل و به مثابه یک تندیس طلایی ارزشمند و فوقالعاده جذاب که روی آن را مقداری گردوغبار گرفته است نگاه کنیم. ما فقط باید به آرامی، با لطافت و نرمی و با مراقبت ویژه این گرد وخاک و خس و خاشاک را از روی این تندیس بزدایم.
🔹تغییر نگاه، ضروری ترین تغییر در آموزش و پرورش است، مدارس کودکان ما را به موجوداتی "ناقص" تبدیل می کنند. نگاه سنتی، به دانشآموز به مثابه یک موجود ناقص یا یک ماده خامی مینگرد که ما باید آن را بتراشیم تا از دل آن یک تندیس خیلی جذاب بیرون بیاوریم.
🔹 هر کودک یک موجود کامل است. آموزش و پرورش معمولا با اقدامات خود این موجود کامل را ناقص می کند، چون نگاهش به این موجود غلط است. اگر این نگاه تغییر کند، آنگاه ماموریت آموزش و پرورش نیز به طور طبیعی تغییر می کند. دیگر آموزش و پرورش گمان نمی کند که ماموریتش تولید نخبه و دانش آموز باسواد و بالا بردن معدل بچه ها و آوردن رتبه در کنکور و حفظ کردن تاریخ و فرمول های فیزیک و ریاضی است بلکه درمییابد که ماموریتش سالم نگاه داشتن و تقویت روح انسانی و غبارروبی از تواناییهایی است که در این «انسان کامل» وجود دارد. آنگاه درمییابد که با مشق شب و املا و حضور و غیاب و نمره و معدل نمیتوان از این انسان کامل رونمایی کرد.
🔹 دبستان محل کاشت بذر پیشرفت است و دانشگاه محل برداشت آن. اگر بذر پیشرفت در مدرسه جوانه نزند در دانشگاه جز دانش تقلیدی نصیب ما نخواهد شد.
🔹 از آغاز شکل گیری ساختار آموزش و پرورش جدید بیش از هشتاد سال می گذرد اما متاسفانه از نظر روش ها در همان خاستگاه آغازین ایستاده ایم. هنوز هم که هنوز است نظام آموزشی ما به شیوه هشتاد سال گذشته اداره و سیاستگذاری می شود. یعنی این نظام آموزشی بیشتر حافظه محور است تا رابطه محور، هنوز مشق محور است تا منطق محور، هنوز معلم محور است تا دانشآموز محور، هنوز دفترچه محور است تا ذهن محور، فرد محور است تا جمع محور، هنوز آموزش محور است تا پرورش محور، هنوز نمره محور است تا ظرفیت محور، هنوز نقطه محور است تا فرایند محور.
🔹 به همین دلیل توسعه ما نیز به مثابه کودکی مان در نقطه ای متوقف شده است. بنابراین ناتوانی و ناکارآمدی امروز ما بیش از آن که محصول نظام سیاسی یا محصول چاه های نفت باشد، محصول ناتوانمندی هایی است که ریشه در کودکی دارد. / عصر ایران
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@Iranhumandevelopment2
📍مسأله آموزش و پرورش؛
واماندگی از تعریفِ اکنون، درماندگی از ترسیم فردا
✍ مرتضی نظری
◀️ بخش نخست: کارمندان ساده به جای استراتژیست های آموزشی
اشاره: وزیر یا هر جریان و فرایند تحول گرا در آموزش و پرورش زمین گیر می شود چون؛ نظامِ تدبیر در آموزش و پرورش از «استراتژیست های آموزشی و پرورشی» خالی شده، نظام تدبیر و سیاستگذاری در این دستگاه عموماً با کارمندان عادی پر شده، اندیشگاه ها و گروههای راهبردی با آموزش و پرورش فاصله زیادی گرفته اند و همه این ها به ناتوانی و کاهش قدرت آینده نگری و ناتوانی در تعریف امروز و ترسیم فردای نهاد مدرسه انجامیده است.
در یادداشت حاضر به نقد نظام تدبیر و سیاستگذاری برای آموزش و پرورش پرداخته ام:
▫️هسته سیاستگذاری آموزش و پرورش از حدود یک دهه پیش به این سو به تدریج دچار جایگزینیِ «کارمند ساده» به جای «استراتژیست آموزشی و پرورشی» شده است. سازمان آموزش و پرورش مملو از وجود کارکنان ساده و «فقط شریف» است و محیط پیرامونی وزرا و مدیران عالی این نهاد، عموماً با کارکنان عادی احاطه شده و فاصله اندیشگاه ها، پژوهشکده ها و حلقه های تولید فکر و راهبرد هر روز بیشتر شده است.
▫️هسته سیاستگذار این نهاد از نیروهای دانشگر (Knowledge Worker) خالی شده، دانشگرانی که قدرت تحلیل امروز و ترسیم آینده را داشته باشند. اندک کارشناسان فکور و تحلیلگر موجود در آموزش و پرورش هم امکان حرکت ندارند و در برابر روزمرگی و خلاقیت ستیزی اداری و ستادی، منزوی و سرخورده شده و یا به ناچار در این فرهنگ سازمانی ایستا، هضم شده و یا کنار زده می شوند چون اتمسفر حاکم بر نظام مدیریتی و سازمانی نهاد تعلیم و تربیت کشور ما عموماً کارشناسان مستقل و تحلیلگر را پس می زند و ناخواسته میدان را برای اطاعت محض، تملّق و عافیت طلبی می گشاید.
من تمام این وضعیت را فارغ از دوره های مدیریتی جناح ها «بیرون زدگی» (=Dislocate) توصیف می کنم. گویی ما با وضعیتی مواجه شده ایم که روش ها و فرایندها از جای اصلی و اصولی خود در رفته است.
▫️در دهه های گذشته، نظام برنامه ریزی وزارت آموزش و پرورش به عنوان مرجع حاکمیتی و رسمی تربیت، دچار کژکارکردی و بعضاً بی کارکردی است و این عارضه به علت ناتوانی در شناسایی و تعریف مسأله هست. به طور مشخص قوه عاقله احتمالی درون این سیستم، نمی تواند ترسیمی از شرایط موجود ارائه کند.
▫️نظام تدبیر در آموزش و پرورش، کمتر اثربخش است چون نتوانسته نسبت خود را با دانشگاه، خانواده و رسانه تعریف کند و شبکه ای از روابط مبتنی بر اعتماد، تفاهم و مشارکت با حوزه عمومی بسازد. رویکرد حاکم بر نظام آموزش و پرورش، پاسخگوی نیاز و برآیند واقعیت های جامعه جدید ایران نیست. با گذشت سالیان سال، هنوز نمی توانیم بگوییم در مدارس، دنبال چه هستیم و چه هدفی را دنبال می کنیم. این ناتوانی در ارائه یک صورت بندی واضح و مشخص از آنچه آموزش و پرورش به دنبال آن است، به بحران های آسیب زایی همچون تلف شدن شاداب ترین و مستعدترین دوره عمر سرمایه های کشور و کم بازدهی و بهره وری بسیار پایین آن انجامیده است. دانش آموزان مدارس توانمند نمی شوند و گرفتار رقابت های غیرمفید و مضرّی همچون تست و کنکور شده اند و کار شایسته تربیتی _ تحولی روی شخصیت فرزندان ایران نمی شود. معلمان با بحران کاهش نفوذ و مرجعیت در میان شاگردان خود مواجه شده و احساس رضایت درونی ندارند. خانواده ها نیز متوجه نارسایی سبک آموزشی مدارس فرزندان خود شده اند.
▫️اتمسفری که آموزش و پرورش را احاطه کرده، برآیند واقعیت ها و نیاز جامعه و محله نیست. نهاد سیاست، بیش از آن که به مدرسه خدمت کند، مدرسه را به خدمت خود می گیرد. این نسبت باید منطقی و متعادل شود. یعنی؛ کار مدرسه، فقط انتقال و بازتولید مجموعه ثابت و غیرقابل تغییری از ارزش ها نباشد بلکه به هنجارها و نیازهای جدید نسل نو و تغییرات فناورانه و نوین هم روی خوش نشان دهد.
به همین دلایل، افزایش و رشد سهم آموزش و پرورش از بودجه به افزایش رضایتمندی عمومی نینجامیده و "مسأله" همچنان بر جای خود باقیست و بالتبع وقتی در مواجهه با چنین وضعیتی پرسش از مانایی یا میراییِ مدرسه (=مرگِ مدرسه؟) به میان می آوریم، پرسشی بیراه، سطحی و یا از سر جَوزدگی نگفته ایم.
▫️دولت های مستقر _سنتی تا مدرن_ هر کدام در این "از جا در رفتگی"(=Dislocate) آموزش و پرورش از اصول و اهداف معقول، سهیم بوده و همیشه دوزِ دخالتگری آنها در آموزش و پرورش بر موضع حمایتگری شان چیرگی داشته و این نسبت نامتوازن، از دوره ای به دوره ای دیگر با آب و رنگ جدیدی بر نظام آموزشی تکلیف شده است. / عصر ایران
ادامه دارد...
▫️لینک: http://yon.ir/wZyLv
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
واماندگی از تعریفِ اکنون، درماندگی از ترسیم فردا
✍ مرتضی نظری
◀️ بخش نخست: کارمندان ساده به جای استراتژیست های آموزشی
اشاره: وزیر یا هر جریان و فرایند تحول گرا در آموزش و پرورش زمین گیر می شود چون؛ نظامِ تدبیر در آموزش و پرورش از «استراتژیست های آموزشی و پرورشی» خالی شده، نظام تدبیر و سیاستگذاری در این دستگاه عموماً با کارمندان عادی پر شده، اندیشگاه ها و گروههای راهبردی با آموزش و پرورش فاصله زیادی گرفته اند و همه این ها به ناتوانی و کاهش قدرت آینده نگری و ناتوانی در تعریف امروز و ترسیم فردای نهاد مدرسه انجامیده است.
در یادداشت حاضر به نقد نظام تدبیر و سیاستگذاری برای آموزش و پرورش پرداخته ام:
▫️هسته سیاستگذاری آموزش و پرورش از حدود یک دهه پیش به این سو به تدریج دچار جایگزینیِ «کارمند ساده» به جای «استراتژیست آموزشی و پرورشی» شده است. سازمان آموزش و پرورش مملو از وجود کارکنان ساده و «فقط شریف» است و محیط پیرامونی وزرا و مدیران عالی این نهاد، عموماً با کارکنان عادی احاطه شده و فاصله اندیشگاه ها، پژوهشکده ها و حلقه های تولید فکر و راهبرد هر روز بیشتر شده است.
▫️هسته سیاستگذار این نهاد از نیروهای دانشگر (Knowledge Worker) خالی شده، دانشگرانی که قدرت تحلیل امروز و ترسیم آینده را داشته باشند. اندک کارشناسان فکور و تحلیلگر موجود در آموزش و پرورش هم امکان حرکت ندارند و در برابر روزمرگی و خلاقیت ستیزی اداری و ستادی، منزوی و سرخورده شده و یا به ناچار در این فرهنگ سازمانی ایستا، هضم شده و یا کنار زده می شوند چون اتمسفر حاکم بر نظام مدیریتی و سازمانی نهاد تعلیم و تربیت کشور ما عموماً کارشناسان مستقل و تحلیلگر را پس می زند و ناخواسته میدان را برای اطاعت محض، تملّق و عافیت طلبی می گشاید.
من تمام این وضعیت را فارغ از دوره های مدیریتی جناح ها «بیرون زدگی» (=Dislocate) توصیف می کنم. گویی ما با وضعیتی مواجه شده ایم که روش ها و فرایندها از جای اصلی و اصولی خود در رفته است.
▫️در دهه های گذشته، نظام برنامه ریزی وزارت آموزش و پرورش به عنوان مرجع حاکمیتی و رسمی تربیت، دچار کژکارکردی و بعضاً بی کارکردی است و این عارضه به علت ناتوانی در شناسایی و تعریف مسأله هست. به طور مشخص قوه عاقله احتمالی درون این سیستم، نمی تواند ترسیمی از شرایط موجود ارائه کند.
▫️نظام تدبیر در آموزش و پرورش، کمتر اثربخش است چون نتوانسته نسبت خود را با دانشگاه، خانواده و رسانه تعریف کند و شبکه ای از روابط مبتنی بر اعتماد، تفاهم و مشارکت با حوزه عمومی بسازد. رویکرد حاکم بر نظام آموزش و پرورش، پاسخگوی نیاز و برآیند واقعیت های جامعه جدید ایران نیست. با گذشت سالیان سال، هنوز نمی توانیم بگوییم در مدارس، دنبال چه هستیم و چه هدفی را دنبال می کنیم. این ناتوانی در ارائه یک صورت بندی واضح و مشخص از آنچه آموزش و پرورش به دنبال آن است، به بحران های آسیب زایی همچون تلف شدن شاداب ترین و مستعدترین دوره عمر سرمایه های کشور و کم بازدهی و بهره وری بسیار پایین آن انجامیده است. دانش آموزان مدارس توانمند نمی شوند و گرفتار رقابت های غیرمفید و مضرّی همچون تست و کنکور شده اند و کار شایسته تربیتی _ تحولی روی شخصیت فرزندان ایران نمی شود. معلمان با بحران کاهش نفوذ و مرجعیت در میان شاگردان خود مواجه شده و احساس رضایت درونی ندارند. خانواده ها نیز متوجه نارسایی سبک آموزشی مدارس فرزندان خود شده اند.
▫️اتمسفری که آموزش و پرورش را احاطه کرده، برآیند واقعیت ها و نیاز جامعه و محله نیست. نهاد سیاست، بیش از آن که به مدرسه خدمت کند، مدرسه را به خدمت خود می گیرد. این نسبت باید منطقی و متعادل شود. یعنی؛ کار مدرسه، فقط انتقال و بازتولید مجموعه ثابت و غیرقابل تغییری از ارزش ها نباشد بلکه به هنجارها و نیازهای جدید نسل نو و تغییرات فناورانه و نوین هم روی خوش نشان دهد.
به همین دلایل، افزایش و رشد سهم آموزش و پرورش از بودجه به افزایش رضایتمندی عمومی نینجامیده و "مسأله" همچنان بر جای خود باقیست و بالتبع وقتی در مواجهه با چنین وضعیتی پرسش از مانایی یا میراییِ مدرسه (=مرگِ مدرسه؟) به میان می آوریم، پرسشی بیراه، سطحی و یا از سر جَوزدگی نگفته ایم.
▫️دولت های مستقر _سنتی تا مدرن_ هر کدام در این "از جا در رفتگی"(=Dislocate) آموزش و پرورش از اصول و اهداف معقول، سهیم بوده و همیشه دوزِ دخالتگری آنها در آموزش و پرورش بر موضع حمایتگری شان چیرگی داشته و این نسبت نامتوازن، از دوره ای به دوره ای دیگر با آب و رنگ جدیدی بر نظام آموزشی تکلیف شده است. / عصر ایران
ادامه دارد...
▫️لینک: http://yon.ir/wZyLv
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
🌏 تربیت و توسعه
📍مسأله آموزش و پرورش؛ واماندگی از تعریفِ اکنون، درماندگی از ترسیم فردا ✍ مرتضی نظری ◀️ بخش نخست: کارمندان ساده به جای استراتژیست های آموزشی اشاره: وزیر یا هر جریان و فرایند تحول گرا در آموزش و پرورش زمین گیر می شود چون؛ نظامِ تدبیر در آموزش و پرورش از…
📍نقدِ میهمان _ ۱
🔻آنچه از نظر می گذرانید، نقد مهدی بهلولی بر یادداشت "مسأله آموزش و پرورش؛ واماندگی از تعریف اکنون، درماندگی از ترسیم فردا" است. ضمن تشکر از توجه ایشان، از همه سلایق و رویکردها که در نقد، اصلاح و تکمیل مطلب مذکور، نکاتی را منتشر کرده و یا ارسال می کنند و به رشد جریان نقد و گفت و گو پیرامون مسأله های نظام تربیتی یاری می رسانند، سپاسگزارم.
🔸توصیف یا ریشه یابی؟
✍ مهدی بهلولی
▫️درباره یادداشت "مساله آموزش و پرورش؛ واماندگی از تعریف اکنون، درماندگی از ترسیم فردا" نوشته مرتضی نظری، چند نکته به نظرم رسید که در زیر و به کوتاهی بیان می کنم:
۱. سخن بنیادی این یادداشت این است که آموزش و پرورش ما، به دیدگاه نو و کارشناسانه اهمیت نمی دهد و به همین دلیل، حتی در بالاترین سطوح مدیریتی، نشان چندانی از "کارکنان دانش ورز" دیده نمی شود. به باور من، این سخن، سخنی درست است و می توان بر درستی آن،گواه فراوان آورد. برای نمونه کافی است به سرنوشت "سند ملی آموزش و پرورش" (نام نخست سند تحول بنیادین آموزش و پرورش) توجه کرد که چگونه حاجی بابایی، وزیر وقت آموزش و پرورش، به گفته محمود مهر محمدی، 70 درصد از بار تحولی آن را از بین برد.
۲. این یادداشت، یک یادداشت توصیفی است یعنی دارد یک واقعیت را توصیف می کند؛ اما به ریشه یابی نپرداخته است. پرسش مهم این است که چرا آموزش و پرورش ما به این روز افتاده است؟ چرا از جذب نیروهای پژوهشگر، اندیشمند، و نوآور، به ویژه در سطوح مدیریتی خود ناتوان است؟ امیدوارم که نویسنده محترم، در یادداشت های بعدی خود به این نکته نیز بپردازد.
۳. من متوجه نشدم که چرا نویسنده، این وضعیت را تنها از یک دهه پیش به این سو در نظر می گیرد و می نویسد: «هسته سیاستگذاری آموزش و پرورش، از حدود یک دهه پیش به این سو به تدریج دچار جایگزینی "کارمند ساده" به جای "استراتراتژیست آموزشی و پرورشی" شده است. » تا جایی که من می دانم این وضعیت، پیشینه ای دیرینه تر دارد و دست کم به همان سال های نخست انقلاب 57 برمی گردد.
۴. در پایان یادداشت می خوانیم : « به همین دلایل، افزایش و رشد سهم آموزش و پرورش از بودجه، به افزایش رضایتمندی عمومی نینجامیده». در اینجا روشن نیست که این "افزایش و رشد" به چه سال هایی و در سنجش با چه سال هایی انجام گرفته است. هم اکنون سهم آموزش و پرورش از بودجه عمومی دولت، کمتر از 10 درصد است که در سنجش با مثلا سال 85، پنج درصد کمتر می باشد.
۵. نویسنده وضعیت کنونی آموزش و پرورش را "بیرون زدگی یا ازجا در رفتگی" نام می نهد و در پرانتز از فعل انگلیسی "Dislocate" بهره می گیرد. بیرون زدگی یا از جا در رفتگی، نام یک وضعیت است و به نظرم برابر نهاد آن واژه "Dislocation" می باشد که اسم است. داریوش آشوری در فرهنگ خود، برابر نهاد این واژه را درهمی، در هم ریختگی، جا به جایی، و نابجایی پیشنهاد داده است.
🌏 تربیت و توسعه | نقد و گفت و گو
@IranHumanDevelopment2
🔻آنچه از نظر می گذرانید، نقد مهدی بهلولی بر یادداشت "مسأله آموزش و پرورش؛ واماندگی از تعریف اکنون، درماندگی از ترسیم فردا" است. ضمن تشکر از توجه ایشان، از همه سلایق و رویکردها که در نقد، اصلاح و تکمیل مطلب مذکور، نکاتی را منتشر کرده و یا ارسال می کنند و به رشد جریان نقد و گفت و گو پیرامون مسأله های نظام تربیتی یاری می رسانند، سپاسگزارم.
🔸توصیف یا ریشه یابی؟
✍ مهدی بهلولی
▫️درباره یادداشت "مساله آموزش و پرورش؛ واماندگی از تعریف اکنون، درماندگی از ترسیم فردا" نوشته مرتضی نظری، چند نکته به نظرم رسید که در زیر و به کوتاهی بیان می کنم:
۱. سخن بنیادی این یادداشت این است که آموزش و پرورش ما، به دیدگاه نو و کارشناسانه اهمیت نمی دهد و به همین دلیل، حتی در بالاترین سطوح مدیریتی، نشان چندانی از "کارکنان دانش ورز" دیده نمی شود. به باور من، این سخن، سخنی درست است و می توان بر درستی آن،گواه فراوان آورد. برای نمونه کافی است به سرنوشت "سند ملی آموزش و پرورش" (نام نخست سند تحول بنیادین آموزش و پرورش) توجه کرد که چگونه حاجی بابایی، وزیر وقت آموزش و پرورش، به گفته محمود مهر محمدی، 70 درصد از بار تحولی آن را از بین برد.
۲. این یادداشت، یک یادداشت توصیفی است یعنی دارد یک واقعیت را توصیف می کند؛ اما به ریشه یابی نپرداخته است. پرسش مهم این است که چرا آموزش و پرورش ما به این روز افتاده است؟ چرا از جذب نیروهای پژوهشگر، اندیشمند، و نوآور، به ویژه در سطوح مدیریتی خود ناتوان است؟ امیدوارم که نویسنده محترم، در یادداشت های بعدی خود به این نکته نیز بپردازد.
۳. من متوجه نشدم که چرا نویسنده، این وضعیت را تنها از یک دهه پیش به این سو در نظر می گیرد و می نویسد: «هسته سیاستگذاری آموزش و پرورش، از حدود یک دهه پیش به این سو به تدریج دچار جایگزینی "کارمند ساده" به جای "استراتراتژیست آموزشی و پرورشی" شده است. » تا جایی که من می دانم این وضعیت، پیشینه ای دیرینه تر دارد و دست کم به همان سال های نخست انقلاب 57 برمی گردد.
۴. در پایان یادداشت می خوانیم : « به همین دلایل، افزایش و رشد سهم آموزش و پرورش از بودجه، به افزایش رضایتمندی عمومی نینجامیده». در اینجا روشن نیست که این "افزایش و رشد" به چه سال هایی و در سنجش با چه سال هایی انجام گرفته است. هم اکنون سهم آموزش و پرورش از بودجه عمومی دولت، کمتر از 10 درصد است که در سنجش با مثلا سال 85، پنج درصد کمتر می باشد.
۵. نویسنده وضعیت کنونی آموزش و پرورش را "بیرون زدگی یا ازجا در رفتگی" نام می نهد و در پرانتز از فعل انگلیسی "Dislocate" بهره می گیرد. بیرون زدگی یا از جا در رفتگی، نام یک وضعیت است و به نظرم برابر نهاد آن واژه "Dislocation" می باشد که اسم است. داریوش آشوری در فرهنگ خود، برابر نهاد این واژه را درهمی، در هم ریختگی، جا به جایی، و نابجایی پیشنهاد داده است.
🌏 تربیت و توسعه | نقد و گفت و گو
@IranHumanDevelopment2