📍نقد میهمان _ ۲

🔻 آنچه می خوانید، نقد شیرزاد عبداللهی پیرامون یادداشت اخیر است. انعکاس دیدگاه نویسندگان در این کانال به منزله موضع کانال نیست.
کانال تربیت و توسعه، آماده انتشار نقد و نگاهِ آزاد همه رویکردها و سلایق سیاسی و فرهنگی مخاطبان گرامی است:

✅ از گلوی آموزش و پرورش دستاتو بردار!

✍️شیرزاد عبداللهی

▪️"کارمندان ساده و فقط شریف" جای "استراتژیست های آموزش و پرورشی" را گرفته اند و فاصله نهادهای تصمیم ساز مانند "اندیشگاه ها، پژوهشکده ها و حلقه های تولید فکر و راهبرد" با وزیر و مدیران عالی زیاد شده است. اتمسفر حاکم بر نظام مدیریتی و سازمانی نهاد تعلیم و تربیت کشور ما عموماً کارشناسان مستقل و تحلیلگر را پس می زند و ناخواسته میدان را برای اطاعت محض، تملّق و عافیت طلبی می گشاید...

▪️اینها نه اتفاقی مربوط به ده سال اخیر بلکه واقعیت های همزاد نظام آموزشی ما بعد از انقلاب است که با پاکسازی ها و اخراج های سال 59 و 60 شروع شد و هنوز هم ادامه دارد. کار انقلاب ساده سازی مسایل پیچیده است. لنین قبل از پیروزی انقلاب بلشویکی نوشت که در نظام انقلابی آینده اداره دولت به قدری ساده می شود که یک آشپز هم می تواند وزیر شود.

▪️در یادداشت آقای نظری معنای نظام تدبیر را نمی فهمم اما اگر مراد از "نظام تدبیر" مدیریت آموزش و پرورش از وزارت تا مدیریت مدرسه است، مساله ، "کژکارکردی و بعضاً بی کارکردی" و وجود افراد ساده و فقدان استراتژی آموزش و پرورشی موضوعی تبعی و فرعی است. مساله اصلی نگرش حکومت به دستگاه تعلیم و تربیت و قائل نبودن استقلال برای این دستگاه است. نظام آموزش و پرورش ما یک نظام ایدئولوژیک است و مثل همه نظام های ایدئولوژیک هدفش تربیت انسان آرمانی تراز حکومت و وفادار به حکومت است.

▪️آقای نظری در قسمتی از یادداشت خود به درستی به این مساله اشاره می کند : "نهاد سیاست، بیش از آن که به مدرسه خدمت کند، مدرسه را به خدمت خود می گیرد. این نسبت باید منطقی و متعادل شود. یعنی؛ کار مدرسه، فقط انتقال و بازتولید مجموعه ثابت و غیرقابل تغییری از ارزش ها نباشد بلکه به هنجارها و نیازهای جدید نسل نو و تغییرات فناورانه و نوین هم روی خوش نشان دهد."

▪️ اصطلاح "از جا در رفتگی" اگر به معنای این باشد که آموزش و پرورش از جاده یا ریل تعلیم و تربیت خارج و وارد بیراهه سیاست و ایدئولوژی شده است، اصطلاح درستی است. این واقعیت آشکاری است که همه از آیات عظام تا مقامات سیاسی و افراد عادی و کارشناسان معترفند که تعلیم و تربیت دینی دانش آموزان، کم و بیش با شکست مواجه شده است، با این حال همچنان پروسه تعلیم و تربیت دینی با روش سنتی پر کردن چشم و گوش دانش آموزان و کتاب های درسی از نشانگان دینی تعقیب می شود.
▪️حکومت از سکولاریزه (عرفی) شدن آموزش و پرورش بدون دلیل هراس دارد همچنان که بدون منطق دنبال آموزش و پرورش سیاسی – عقیدتی است. در نظام آموزش و پرورش عرفی تعلیمات دینی، اخلاق، هنر و موسیقی، علوم انسانی و علوم طبیعی همه جایگاه درخوری دارند و متناسب با روانشناسی کودک و شرایط سنی، همه اینها باضافه مهارت های زندگی در برنامه درسی گنجانده می شوند، اما آموزش و پرورش از نظر اعتقادی و سیاسی بیطرف است.

▪️هر چند آموزش و پرورش عرفی با توجه به نگاه بسته برخی مسؤلان و اسناد بالادستی آموزش و پرورش بسیار دور از دسترس و مغضوب است. اما در مدارس روند سکولاریزه شدن (همان که از آن می ترسند) به شدت و بدون کنترل در حال "شدن" است. اگر پیمایش مستقلی صورت گیرد معلوم می شود که دانش آموزان ایرانی (تربیت شده در یک نظام دینی) از نظر علایق و سبک زندگی و ذوق هنری تفاوتی با دانش آموزان نظام های سکولار ندارند و این همه هزینه های مادی و معنوی در جهت پرورش انسان سیاسی وفادار به حکومت تاثیری در تربیت دانش آموزان نداشته است.

با وجود همه سختگیری ها، روند عرفی شدن در میان معلمان و کارکنان که با عبور از فیلترهای تنگ عقیدتی – سیاسی استخدام شده اند در حال افزایش است. مشکل اصلی این است که حکومت دست از گلوی آموزش و پرورش بردارد. این استدلال که چون حکومت بودجه آموزش و پرورش را می پردازد حق دارد که مطابق میل خود آن را اداره کند، پایه منطقی ندارد. بودجه آموزش و پرورش ایران مثل همه جای دنیا از محل درآمدهای ملی مانند مالیات یا فروش ففت و گاز و دیگر منابع (از جیب ملت ) تامین می شود، بنابراین بهتر است که آموزش و پرورش در منازعات سیاسی – عقیدتی بیطرف باشد.

▪️مساله اصلی آموزش و پرورش مدرسه محوری، معلم محوری، عدم تمرکز و... نیست. علت عدم حضور متخصصان تعلیم و تربیت در آموزش و پرورش و حضور افراد کم مایه و متظاهر در مدیریتها و رسوب کارمندان شریف و مومن اما کارنابلد در ستاد آموزش و پرورش سلطه ایدئولوژیک حکومت در این وزارتخانه است. مساله اصلی این

...ادامه در پست بعدی👇

👆ادامه یادداشت :

است که دولت دستانش را از گلوی آموزش و پرورش بردارد و بپذیرد که آموزش و پرورش نهاد دولتی نیست بلکه نهاد عمومی و متعلق به مردم است.

🌏 تربیت و توسعه | نقد و نظر
@IranHumanDevelopment2

📍روز جهانی معلم

سپهر خرد را تویی آفتاب
ز فیض تو یونان‌زمین نوریاب

اگر در جهان نبود آموزگار،
شود تیره از بی‌خرد روزگار

🔺عکس: معلم تالشی، گیلان
🔺شعر: جامی، هفت اورنگ

روز جهانی معلم بر همه معلمان و دانشجومعلمان ایران مبارک

🔸شعار روز جهانی معلم(۲۰۱۹):
«معلمان جوان، آینده این حرفه‌اند»
(YOUNG TEACHERS, THE FUTURE OF THE PROFESSION)

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

✅ آرزوی سلامتی و بهبود

امروز طی تماسی تلفنی با استادی عزیز و آزادمنش، معلم، نویسنده و پژوهشگر برتر جناب آقای دکتر اقبال قاسمی پویا مطلع شدم به تازگی به عفونت چشم دچار شده اند و تحت مداوا قرار دارند.
کتاب های معروف «پژوهش در عمل» و «جستارهایی از آموزش در ایران معاصر؛ بیم‌ها و امیدها» از جمله آثار مشهور ایشان است.
وی از منتقدانِ روشمند و توسعه گرای نظام تربیتی ایران است.
برای استاد و معلم عزیزمان، دکتر اقبال قاسمی پویا سلامتی و بهبودی عاجل خواستاریم.

🌏 تربیت و توسعه | پاسداشت معلمان
@IranHumanDevelopment2

📍ایدئولوژیک‌بودن سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش از موانع اجرایی‌شدن آن است

✍ گفتاری از دکتر اقبال قاسمی پویا

▫️بايد نگاهمان به سند تغيير کند؛ درواقع اين سند را فصل‌الخطاب همه چيز آموزش‌وپرورش ندانيم، اين سند را حلال تمام مشکلات آموزش‌وپرورش در امروز و فردا ندانيم، تلاش کنيم با ورود منتقدانه آن‌ها را عملياتي کنيم.

▫️سند ملی می‌خواست به تشتت آرا و چندپارگی‌ها پاسخ دهد و به نوعی فصل‌الخطاب باشد تا هرکسی هرکاری دلش خواست انجام ندهد. ولی در اواسط آماده‌شدن سند، وزیر تغییر کرد و سند هم تغییر کرد.
بزر‌گ‌ترین مشکل ما در آموزش‌وپرورش روزمرگی و سلیقه‌ای‌عمل‌کردن و مقطعی‌بودن است.

▫️تفاوت نگاه صاحب‌نظران به آموزش‌وپرورش بحث‌برانگیز است. باب گفت‌وگو در جامعه باز نشده است. همه گروه‌ها باید بدون وابستگی نظر خودشان را بگویند. / شرق

🌏 تربیت و توسعه | نگاهِ انتقادی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

✍ مصطفی قادری
عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی:

مدارس در طول ۱۰۰ سال گذشته تغییری نکرده اند

مدارس مدرن ایران مانند فضاهای اداری شده اند

از زمان پهلوی که مدارس مدرن در ایران پایه گذاری شدند تا به امروز اینگونه است.

به جای اینکه دانش اموزان را برای آینده آماده کنند، آنها به گذشته باز می گردانند./ایرنا

🌏 تربیت و توسعه | نگاهِ انتقادی
@IranHumanDevelopment2

📍روز ملی کودک، مبارک

برای توسعه به حاکمیت قانون، اقتصاد مولّد،ICT و شهرسازی نیاز داریم اما زیرساخت توسعه، تربیت است و بذر ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد.

🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2

📍این ۶ سال طلایی

✍ مرتضی نظری

ما در هفته کودک قرار داریم و این روزها بهانه ایست برای توجهی دوباره به کودک و به ویژه دوره پیش از دبستان. دوره ای که زیربنای شخصیتی جامعه تا حد بسیار زیادی در همین شش سال نخست شکل می گیرد.

اگر می خواهیم کودکان ما در آینده به انواع فقر و ناتوانی دچار نشوند، باید بذر توانگری در کودکانِ ایران بپرورانیم و از توجه به این موارد غافل نشویم:
- پرهیز از آموزش مستقیم به کودکان به ویژه در مورد نکات اخلاقی
- ارایه پاسخ‌های سنجیده به پرسش‌های کودکان و پرهیز از ارائه یک پاسخ به همه
- حرف زدن و قصه گفتن برای کودکان
- هم‌بازی شدن با کودکان و ارتباط کامل چشمی با آن‌ها به نحوی که ‌حس کنند به آن‌ها اهمیت می دهیم.
- سه چیز را در رفتار با کودک هرگز فراموش نکنیم: تشویق، تشویق، تشویق!
- وقتی با کودکان به سر می بریم، صبور باشیم و با پرسش های مکرر آ‌ن‌ها با حوصله برخورد کنیم.
- مشارکت دادن بچه‌ها در تصمیم‌گیری‌ها و نظرخواهی از آن ها حتی اگر اِعمال نکنیم.
- فراهم آوردن محیط شاد، پرانرژی و مملو از امید و امنیت در خانه و محیط‌های ‌آموزشی و تربیتی
- پرهیز از انتقال مشکلات، کاستی‌ها و دشواری ها در حضور کودکان
- بها دادن به خردسالان در جمع های خانوادگی و دوستان و مراقبت از شخصیت آن‌ها
- افزایش مطالعه و تقویت توانمندی های فکری، روحی و روانی والدین و مربیان
- همجواری و مصاحبت با افراد موفق در دیدارهای دوستانه و خانوادگی
- انتقال پیام‌های آموزشی و اخلاقی به شیوه کاملا غیر مستقیم و در قالب روش های مورد علاقه کودکان با کودکان مهربان و صمیمی باشیم و در عین حال در برابر خواسته های نامعقول آن‌ها قاطع و منطقی.
- موانع تخیل را از سر راه برداریم و مانع پرواز پرنده خیال و رؤیاهای کودکان نشویم!
- مایه آرامش و امنیت کودکان و فرزندان پیش دبستانی خود باشیم. بچه ها در این سنین جنب و جوش دارند، می سازند، خراب می کنند و دوباره می سازند و ما باید با آن ها بسازیم و همراهی شان کنیم.
- کمتر تذکر بدهیم و بیشتر آزادی عمل و میدان آزاد فعالیت برای آن ها فراهم کنیم.

🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2

📍نقد میهمان _۳

▫️مسئله آموزش و پرورش یا آموزش و پرورش مطالبه‌گر

✍ فاطمه راغب
پژوهشگر سیاستگزاری آموزشی

 یاداشت آقای نظری امکان گفتگو را فراهم کرده است که قابل  تقدیر بررسی و تحلیل است .اگر بی مقدمه وارد بحث شویم باید اذعان کرد که مسئله آموزش و پرورش نبودن کارمندان استراتژیست و حضورفقط انسان های شریف نیست نقد وارد شده به این جمله از ابعاد متفاوت قابل بررسی است.  نکته اول این که بهتر است از ادبیات سیاستگزاری استفاده شود. به جای واژه استراتژیک واژه تسلط به دانش سیاستگذاری مناسب تر است تا بتوانیم ادبیات سیاستگزاری آموزشی را بیشتر وارد گفتگو کنیم . نکته دوم این که مساله آموزش و پرورش چیزی فراتراز نیروهای استراتژیست یا نیروهای مجهز به دانش سیاستگزاری است زیرا: 

الف) مطالعات جوامع توسعه یافته نشان می‌دهد نقطه عزیمت این جوامع به سمت توسعه از آموزش و پرورش آغاز شده است. اما چه نوع آموزش و پرورشی ؟ آموزش و پرورش این جوامع ویژگی هایی متفاوت از ویژگی های آموزش و پرورش جوامع در حال توسعه دارد . از جمله ویژگی های قابل تامل این جوامع آموزش و پرورش مطالبه‌گر است. در حالی که جوامع توسعه نیافته غیر از مطالبه معوقه های مالی فرصت اندیشیدن به مطالبات دیگر را ندارند .مطالبات جوامع توسعه یافته بر خاسته از عزم ملی در اهتمام به امر آموزش و پرورش است. ریشه عزم ملی و اهتمام به آموزش و پرورش نیز در دولت مشاهده می شود. در واقع اولویت اول دولت های جوامع توسعه یافته آموزش و پرورش است . بنا براین ریشه مسئله اصلی آموزش و پرورش کشور ما از ابتدای تاسیس (نه فقط این چند دهه) این است که آموزش و پرورش اولویت حقیقی و اصلی هیچ کدام از دولت های قبل و بعد از انقلاب نبوده است. در صورتی که آموزش و پرورش عملا اولویت دولت ها باشد ، قابلیت مطالبه گری پیدا می کند یعنی عزم ملی و همگانی و کمک موثر سایر نهادهای ذینفع در تحقق اهداف آموزش و پرورش یک مطالبه جدی تلقی خواهد شد.

این که افراد آموزش و پرورش استراتژیست نیستند یعنی انتقال مسایل این نهاد از سطح کلان به سطح فردی . علاوه برنیروری انسانی مجهز به دانش سیاستگزاری، الزامات محیطی اجتماعی سیاستگزاری همسوی دولت وهمه نهادها  از دیگرمطالبه های جدی آموزش و پرورش است .

▫️کارمندان ساده به جای استراتژیست ها ....

 گرچه روح حاکم بر این عبارت بی انصافی است، اما فرض کنیم درست باشد، با این مفروض بی انصافانه ، چند نکته مطرح می شود : اولا در همه سازمان ها با کارمندانی مواجه هستیم که سازمان و حوزه فعالیت خود را به خوبی می شناسند  ولی لازمه بهبود کارایی آنان بهبود دانش سیاستگذاری است. دوما در کدام یک از سازمان ها و نهاد های کشور کارمندان خط مشی تدوین می کنند؟ به عنوان نمونه خط مشی طرح سنجش فشار خون افراد و ورود انبوه اطلاعات غلط به سیستم بهداشت درمان . کارمندان وزارت بهداشت و درمان چه قدر استراتژیست هستند که حداقل دسترسی های پزشکی برای عامه مردم وجود ندارد؟ و یا خط مشی سهمیه های ورود به دانشگاه ها .کارمندان وزارت علوم چقدر استراتژیست هستند؟یا خط مشی های وزارت مسکن و گرانی مسکن که معضل اکثر مردم است . ویا کارمندان شهرداری چقدر استراتژیست هستند که گرفتن ارتفاع بستگی به میزان نفوذ مهندس ساخت درشهرداری دارد ؟ مثال های مربوط و نا مریوط برای این است که بگوییم هم آموزش و پرورش و هم سایر نهاد ها نیازمند اتاق فکر یا think tank هستند تا بتوانند با رویکرد آینده نگرانه و سیاست پژوهانه مشکلات جامعه را پیش بینی و حل کنند . بنابراین آموزش و پرورش مطالبه گر یک مطالبه جدی دیگر نیز تحت عنوان اتاق فکر یا مرکز راهبردی تدوین سیاست دارد. 

▫️مساله را از زاویه دیگر هم ببینیم . آموزش و پرورش نخبگان پرورش یافته را به دانشگاها تحویل می دهد و دانشگاه هانیز تحویل جوامع توسعه یافته، اگر در این چرخه نیروهای نخبه باقی بمانند و اگر آموزش و پرورش را انتخاب کنند پدیده  واپس زدگی نخبگان در همه نهادها از جمله نهاد آموزش و پرورش نیز رخ خواهد داد. از جمله مطالبه گری های آموزش و پرورش ورود نخبگان و حفظ نخبگان موجود در سیستم آموزش و پرورش است.  

▫️برای آن که بپذیریم  مساله آموزش و پرورش مطالبه گری از  محیط و عوامل بیرونی است پاسخ سوالات زیر بر عهده مخاطبین گرامی :

چند درصد از نخبگان اقتصادی به منظور تقویت بنیه مالی و خود کفایی نهاد آموزش و پرورش جذب سیستم می شوند؟ به خانه ملت محل تدوین خط مشی ها برویم ، چند درصد کمیسیون تحقیقات و آموزش مجلس از نمایندگان نخبه و مجهز به دانش سیاستگزاری هستند ؟ چند درصد اعضای کمیسیون سابقه تعلیم و تربیتی دارند ؟  آیا کمیسیون تحقیقات و آموزش مجلس آولین و مهم ترین انتخاب نمایندگان مجلس است یا آخرین ؟ بنیه علمی اساتید و دانشجویان ورودی دانشگاه فرهنگیان را در مقایسه با دانشگاه شریف و سایر دانشگاه ها چگونه ارزیابی می کنید ؟
...ادامه مطلب👇

👆ادامه ...
آیا خط مشی های نظام آموزشی و نیز خط مشی های سایر نهادهای کشور بر اساس سیاست پژوهشی و تحقیقات صورت می گیرد؟اگرپدیده ای به نام سیاست پژوهشی در نظام تعلیم و تربیت کشوروجود ندارد آیا در سایر نهاد ها و دستگاه های دولتی وجود دارد ؟ آیا نابسامانی و درهم ریختگی سیاستگزاری در  همه نظام اداری کشور مشاهده می شود ؟چند تا اتاق فکر فعال در نظام اداری مشاهده می شود؟

اما سوال اصلی این است که  کدام یک از نهادهای نابسامان کشور مانند آموزش و پرورش شلاق نقد می‌خورند ؟ بدیهی است که ضعف نظام آموزشی غیر قابل انکار است اما همواره این سوال وجود دارد که قلم به دستانی که سوار بر اسب تندروی نقد شده و شلاق های غیر منصفانه به بدنه نظام آموزشی می زنند ، تا چه میزان به ارائه طریق و ارائه راه حل ، آن هم در سطح کلان پرداخته اند ؟ آموزش و پرورش غیر مطالبه گر چگونه می تواند افراد مطالبه گر تربیت کند وخط مشی های مطالبه گر تدوین کند؟ 

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍واکنش / ۱

اعتراض به حذف زبان انگلیسی از برنامه درسی مدارس

✍دکتر عباس معدن دار
رییس انجمن آموزش و پرورش تطبیقی ایران

به نام خدا

خبر ارائه پیشنهاد حذف درس زبان انگلیسی از برنامه درسی مدارس کشور مایه تاسف و تعجب بسیار است. در حالی که مطالعات تطبیقی نشان می دهد بویژه در طی دو دهه اخیر و در هر دو گروه کشورهای پیشرفته و در حال توسعه توجه دست اندرکاران نظام های آموزشی به افزایش کمی و اعتلای کیفی زبان های خارجی روندی صعودی یافته پیشنهاد نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی حرکتی برخلاف نوآوریهای جهانی و مبین غفلت از واقعیات مبتنی بر نقش نظام آموزشی در اعتلای قدرت ملی و حضور قوی در رقابت های بین المللی است. اینجانب به عنوان عضو کوچکی از انجمن آموزش و پرورش تطبیقی ایران - در حالی که همچون بسیاری از متخصصان تعلیم و تربیت - این انتظار را داشتم که آموزش زبان های زنده دنیا به دوره ابتدایی تعمیم یابد در کمال تعجب و تأسف شاهد ارائه پیشنهادی هستم که نشان از عدم توجه به فلسفه وجودی علم آموزش و پرورش تطبیقی و درس آموزی از تجارب بشری برای پرهیز از حرکت قهقرائی و تکرار تلخ تاریخ دارد.

به عنوان معلمی ساده و عضو کوچکی از جامعه تعلیم و تربیت ایران ارائه و تصویب این پیشنهاد را شایسته زندگی در هزاره سوم و ملت با فرهنگ ایران ندانسته و همراهی همه دست اندرکاران نظام آموزشی و متخصصان تعلیم و تربیت کشور را برای اعلام مخالفت آشکار با آن خواستارم.
با ارادت
عباس معدن دار

🌏 تربیت و توسعه | نگاه به جهان
@IranHumanDevelopment2

📍واکنش / ۲

طرح جدید آموزش زبان خارجی: بنایی بی مبنا!

✍ دکتر محمد حسنی
عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

این روزها بحث طرح پیشنهادی گروهی از نمایندگان محترم مجلس برای آموزش رسمی زبان نگلیسی در دوره متوسطه اول ودوم خبر ساز شده است . این طرح را 50 تن از نمایندگان امضا کرده اند. بناست که در کمیسیون اموزش و تحقیقات مجلس شورا مطرح شود و سپس در صورت تصویب به صحن مجلس وارد شود. به نظر می رسد که منطقی آن بود چنین طرحی این حساسیت بالا را با رایزنی و تامل کارشناسانه مورد بازنگری و اصلاح قرار میدادند تا چنین ناسفته به جریان قانون گذاری سپرده نمی شد. من این طرح را مطالعه کرده ام و در باره آن گفتگوهایی با یکی از نمایندگان مجلس که طرح را امضا کرده است و چند تن از متخصصان آموزش زبان داشته ام. به نظر می رسد که مفروضات طراحان این طرح که در مقدمه آن آورده اند مخدوش و مناقشه بر انگیز است: این مفروضات به این شرح هستند:
1-ضرورت حصر زدایی از آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در نظام آموزش رسمی ایران طبق درخواست قوانین مصوبه.
2- افزایش افت تحصیلی دانش آموزان با آموزش رسمی و الزامی زبان انگلیسی در دوره متوسطه
3- ناکارآمدی آموزش زبان انگلیسی در آموزش و پرورش در مقایسه با آموزشگاه های آزاد
4- بی نیازی دانش آموزانی فنی و حرفه ای و کار دانش به یادگیری زبان انگلیسی
5- بی نیازی دانش اموزانی که قصد ندارند در دانشگاه ادامه تحصیل بدهند به یادگیری زبان انگلیسی

طراحان این طرح بنای طرح خود را بر این مدعا ها استوار کرده اند. همه این مدعا قابل مناقشه و نقد هستند. در مورد مفروضه اول باید گفت که این حصر زدایی و آموزش زبانهای دیگر مانند فرانسه یا آلمانی آنچنان مورد استقبال واقع نشده و نخواهد شد. قانونا منعی بر این امر وجود ندارد. یعنی اگر دانش آموزان و والدین مدرسه ای درخواست آموزش زبانی جز زبان انگلیسی را داشته باشد هیچ منعی برای تدریس زبان دوم وجود ندارد. اما همچنانکه در آموزشگاه های آزاد استقبالی آنچنانی از دیگر زبانهای دنیا نشده است و تعداد موسساتی که زبانهای غیر انگلیسی ارائه می دهند بسیار حدود است. بالقیاس استقبالی آنچنانی در آموزش و پرورش هم نشده است. همگان استحضار دارند که طبق راهکاری از راهکارهای سند تحول بنیادین آموزش زبانهای خارجی به صورت غیر تجویزی در نظر گرفته شده است یعنی اختیاری است و دانش آموزان می توانند هر زبانی را که بخواهند انتخاب کنند.
در مورد افزایش افت تحصیلی با آموزش زبان انگلیسی در آموزش متوسطه باید چنین گفت که این ادعا مستند نشده است و به هیچ پژوهشی استناد نگردیده است. یعنی ادعایی بی مبناست . بسیاری از دانش آموزان این مرز بوم علاوه بر درسهای زبان رسمی در مدرسه در کلاسهای زبان انگلیسی موسسات آزاد نیز شرکت می کنند . یعنی آموزش مضاعف، می بینند اما گزارشی از افت تحصیلی آنها دیده نشده است.

مدعای دیگر این است که آموزش زبان انگلیسی در نظام آموزشی کارامدی مناسبی ندارد. این ادعا اگرچه تا حدودی درست است اما تالی فاسدی از آن گرفته شده است. زیرا اگر نا کارآمدی تدریس زبان انگلیسی دلیل حذف ان است بنابر این باید درسهای دیگر هم به همین سرنوشت دچار شوند . طبق نتایج مطالعات تیمز و پرلز آموزش علوم و ریاضی و فارسی در وضعیت نا مطلوبی قرار دارد اما هیچ فردی ادعا نمی کند که باید این دروس از لیست آموزشهای رسمی حذف شود.

ادعای بی نیازی دانش آموزان فنی و حرفه ای به زبان انگلیسی هم ادعای نا معقولی است . امروزه در کشور ما زبان انگلیسی به عنوان زبان میانجی عمل می کند. آحاد این کشور به یادگیری هر چند مختصر ان زبان نیاز دارند تا بتوانند در حوزه حرفه و تخصص خود قادر باشند اطلاعات اندکی به دست آورند. زبان میانجی امروزه در مباحث آموزش زبان خارجی بحثی جدی و در خور تامل است که سیاست گذاران باید آن را در سیاست گذاری خود در نظر آورند. زبان میانجی زبانی است که یک ملت را با جهان و منابع علمی جهان ارتباط می دهد آن زبان دیگر زبان ملی کشور مبدا نیست پس بی نیازی دانش آموزان فنی و حرفه ای سخن سنجیده ای در جهان معاصر نیست و حداقل می توان گفت که ادعایی آینده نگرانه نیست. با جریانها و روندهای جاری سازگرا ی نداردادعای پنجم هم از همین جنس است و عملا قابل دفاع نیست .
از این رو بدون ورود به جزئیات طرح می توان گفت پایه های این طرح مستدل نبوده و قابل دفاع نیست . مبناهای غیر مستدل نتیجه نا خوشایندی خواهد داشت. گویی چنان بنایی را بر پایه های سست و ناتوانی استوار کرده اند. امید که این طرح با عقلانیت و تامل و بدور از گرایش های گروهی و سیاسی و صرفا بر مبنای منافع ملی کشور مورد ارزیابی قرار گرفته و از فرایند قانون گذاری به کنار گذاشته شود.

🌏 تربیت و توسعه | نگاه جهانی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

جریانی که خواسته و ناخواسته مدرسه را به انزوا از جهان امروز می کشاند:

این روزها با کج فهمی برخی نمایندگان و دو آتشه ها درباره سخنان رهبری پیرامون زبان انگلیسی مواجهیم.

🔻اما رهبر انقلاب دقیقا چه گفتند:👇

«من همین‌جا این حرفی را که گاهی هم گفته‌ام به مسئولین آموزش‌ و پرورش [تکرار می کنم‌]؛ شاید به مسئولین محترم فعلی نگفته باشم امّا قبل ها مکرّر گفته‌ام؛ این اصرار بر ترویج زبان انگلیسی در کشور ما یک کار ناسالم است. بله، زبان خارجی را باید بلد بود امّا زبان خارجی که فقط انگلیسی نیست، زبان علم که فقط نگلیسی نیست. چرا زبانهای دیگر را در مدارس به‌عنوان درس زبان معیّن نمیکنند؟ چه اصراری است؟
👈 این عقلائی است؟ من نمیفهمم! این را داخل پرانتز گفتم، برای اینکه همه بدانند، توجّه کنند. [البتّه‌] نمیگویم که فردا برویم زبان انگلیسی را در مدارس تعطیل کنیم؛ نه، حرف من این نیست؛ حرف این است که بدانیم چه‌کار داریم میکنیم؛ بدانیم طرف میخواهد چگونه نسلی در این کشور پرورش بیابد، و با چه خصوصیّاتی.» ۱۳۹۷/۲/۲۷ و ۱۳۹۵/۲/۱۳

🌏 تربیت و توسعه | نگاه جهانی
@IranHumanDevelopment2

📍تجربه های جهانی _ ۱

🔻برنامه نظام های آموزشیِ موفقِ جهان، پرهیز از جداسازی است.
دانش آموزانِ "با نیازهای ویژه"، "تیزهوش" و "عادی" در یک مدرسه، کنار هم و «باهم» درس می خوانند و با توجه به ضرورت و در صورت نیاز، مربیانی در همان مدرسه آموزش های مراقبتی یا پیشرفته ای به دانش آموز لازم التوجه ارائه می کنند. مدرسه خاص برای بچه های خاص تقریبا بی معناست.

🌏 تربیت و توسعه | مدرسه های خاص!
@IranHumanDevelopment2

📍تجربه های جهانی _ ۲

🔻برنامه نظام های آموزشیِ موفقِ جهان، پرهیز از جداسازی است.
دانش آموزانِ "با نیازهای ویژه"، "تیزهوش" و "عادی" در یک مدرسه، کنار هم و «باهم» درس می خوانند و با توجه به ضرورت و در صورت نیاز، مربیانی در همان مدرسه آموزش های مراقبتی یا پیشرفته ای به دانش آموز لازم التوجه ارائه می کنند. مدرسه خاص برای بچه های خاص تقریبا بی معناست.

🌏 تربیت و توسعه | مدرسه های خاص!
@IranHumanDevelopment2