📍لطفا شخم نزنیم

✍ #مرتضی_نظری

من مأمور نیستم که دل های مردم را بکاوم و درونشان را بشکافم * لغزش های مؤمنین را جست‌و‌جو نکنید.**
در احترام به این سخن پیامبرِ مبعوث شده برای اخلاق؛
زندگیِ دیگران را شخم نزنیم، مایه آرامش دیگران باشیم، عیب و ضعف دیگران را به زمین و زمان گزارش نکنیم اگر دنبال اصلاح هستیم خصوصی به خودشان بگوییم، زندگی و حریم خصوصی کسی که نظر ما را قبول ندارد، تفتیش نکنیم، حتی خداوند هم پیامبرش را از برخورد خشن و سخت برای ترویج اسلام بر حذر داشت.
بیاییم به تأسی از این سبک اخلاقی و انسانی، در روابط اجتماعی، فامیلی و خانوادگی، شغلی و به خصوص در روابط سازمانی راه را بر تفتیش و ورود به حریم خصوصی دیگران ببندیم و خیلی مراقب آبروی افراد باشیم و صد البته که حساب نقدونظر، پرسشگری و نقّادی از این عادات مذموم جداست. پیامبر گرامی اسلام، خوش‌اخلاق بود، خوش‌اخلاق باشیم.
با شادباش نوروز زیبای باستانی و تبریک مبعث پیامبر رحمت.

* کنز العمال، ج ۱۱، ص ۳۱۱
** کافی، جلد ۲، ص ۳۵۵

🌏 تربیت و توسعه | اخلاقِ نیک
@IranHumanDevelopment2

🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران/۳

🌈 پویش نقاشی

انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران با همکاری انجمن مددکاری اجتماعی ایران برگزار می کند:
پویش نقاشی با موضوع بازی در روزهای کرونایی
👧🧒 ویژه گروه سنی ۴ تا ۱۲ سال
🛎 مهلت ارسال آثار: ۱۰ فروردین
🎁 اهدا جایزه به آثار برتر
برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمائید:
http://www.ipresa.ir/content/?id=2079

🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

« برای توسعه یافتگی، به مواردی همچون حاکمیتِ قانون، اقتصاد مولّد، ICT و شهرسازی و سرمایه اجتماعی نیاز داریم اما زیرساخت توسعه، تربیت است و بذر ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. »

🌏 تربیت و توسعه | زیربنایِ تربیتیِ توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍#روحانی_تعطیل_کن

از پویش #روحانی_تعطیل_کن حمایت می کنیم چون جانِ دوستان اداری و ستادی و کارکنان دستگاه های اجرایی برایمان عزیز است.
لطفا به این پویش بپیوندیم

#در_خانه_بمانیم
#روحانی_تعطیل_کن

🌏 تربیت و توسعه | حقوقِ انسانی
@IranHumanDevelopment2

🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۴

✍ دکتر عبدالعظیم کریمی

▫️چرا ذوقِ دانستن و شوقِ آموختن در فرزندان به مرور ضعیف می شود؟

"کودک در ابتدا حس کنجکاوی بسیار زیادی دارد و به تعبیر اینشتین بشر در هیچ دوره ای از دوران عمر به اندازه دوران کودکی اش کنجکاو نیست، اما ما ناخواسته بلایی بر سر این کودکان می آوریم که ذوق دانستن و قوه کنجکاوی شان به مرور ضعیف و ضعیف تر می شود. برای همین است که برخی تحقیقات نشان داده است که کودکان تا قبل از ورود به آموزش رسمی، قوه ی خلاقیت و کنجکاوی شان بالای ۹۰ درصد است اما بعد از پایان دوره ابتدایی این رقم به ۵ تا ۱۰ درصد کاهش می یابد. این یافته را علم عصب شناسی [نوروساینس] نیز از نظر سرعت و تعداد نورون های عصبی در دوران قبل و بعد از دوران تحصیل تایید کرده است."(آموزش علیه آموزش،ص۹۶)

🌏 تربیت و توسعه | منعِ دخالت
@IranHumanDevelopment2

✅ ایرانِ ما

هموطنانِ مهربانِ جنوب کرمان و مناطق سیل زده را از یاد نبریم

غم از ایرانیان دور باد

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍فوری

دعوتی انسان دوستانه برای جنوب کرمان

✍ محمد دیمه ور
معاون پیشین وزارت آموزش و پرورش و عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان

به نام خدای رئوف
با سلام و احترام
عزیزان!
جنوب کرمان یکی از مناطقی است که مردمان بسیار شریف و نجیب ولی به شدت محرومی دارد.
لطفا هر مقدار می توانید کمک کنید. خداوند این روزها به اشکال مختلف ما را آزمایش می کند. این مردم محروم، در گیرودار این بیماری خطرناک و سرمای هوا، مختصر امکاناتشان را از دست داده و حتی قوت لایموت ندارند.
خداوند یاور دل های رئوف است. به یاری هموطنان مهربان جنوب کرمان بشتاییم.

🌏 تربیت و توسعه | دیارِ کریمان
@IranHumanDevelopment2

🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۵

📍با چسبندگیِ فرزندم به اینترنت و گوشی چه کنم؟

✍ #مرتضی_نظری

بیشترِ پدرومادرها از وقت‌گذرانی و وابستگیِ زیاد فرزندشان به فضای مجازی و بازی های آنلاین دچار نگرانی هستند و بعضاً این احساس را دارند که تأثیر و نفوذِ تربیتی خود را بر فرزندشان از دست داده اند.
▫️چند نکته و پیشنهاد کوتاه و کاربردی:
۱. هر دوره زندگی، یک ویژگیِ غالب دارد و فضای مجازی هم ویژگی زندگی در جهان امروز است. بنابراین، مشغولیت نسل امروز با زبانِ زمانه خودشان، چندان جای نگرانی ندارد.
۲. از پشت عینک بزرگسالی و از بالا نمی توان با بچه ها ارتباط گرفت. با فرزندتان فیلم ببینید بازی کنید و همزبان بشوید طوری که شما را کنارِ خود ببیند نه در مقابل.
۳. در عین حال منفعل هم نباشید و از قاطعیت های لازم به عنوان پدر و مادر غافل نشوید.
۴. برای دختر یا پسرتان در فضای مجازی؛ محدودیت ها یا مشوق هایی تعیین کنید. به عنوان مثال از بازی های آنلاینی که زبانش را تقویت کند استقبال کنید و یا در صورت سهل انگاری در انجام مسؤلیت‌های خانه، محدودیتِ دسترسی به اینترنت بگذارید.

🌏 تربیت و توسعه | ارتباطِ مؤثر
@IranHumanDevelopment2

‏📍توییت

جامعه ایران در وضعیتِ منهای مدرسه

✍ #مرتضی_نظری

اکنون که جامعه ایران به دلیل کرونا در وضعیتِ "منهایِ مدرسه" قرار گرفته و خانواده، همجواریِ طولانی‌تری با فرزندان در خانه دارد، با راهِ نرفته مدرسه بویژه در تمرین مهارت‌های اجتماعی چه کنیم؟ تمرین کدام مهارت‌ها با آن‌ها در خانواده ضروری‌تر و ممکن است؟

🌏 تربیت و توسعه | مهارت‌‌ زندگی
@IranHumanDevelopment2

▫️یادداشت میهمان

پیشنهادهای یونسکو برای تسهیل یادگیری دیجیتال و از راه دور برای کمک به والدین، معلمان و مدارس در وضعیت دشوار

✍ ترجمه و تلخیص: دکتر سارا زارعی
متخصص آموزش و ارتقای سلامت،
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

یادگیری آنلاین یک ضررورت و شناخت ابزار تسهیل کننده آن، یک راه حل محسوب می‌شود.
در ادامه به فهرست برنامه های آموزشی، بسترهای رایج برای کمک به والدین، معلمان، مدارس و مدیران مدارس در تسهیل یادگیری دانش آموزان و ارائه مراقبت های اجتماعی و تعامل در دوره های تعطیلی مدرسه اشاره شده است. اغلب این برنامه ها رایگان و با دسترسی گسترده، کاربری قدرتمند و شواهدی از تأثیرگذاری بالا هستند. برخی از رایج ترین سیستم های مدیریت یادگیری دیجیتال در دنیا و ایران بر اساس نیازهای یادگیری از راه دورعبارتند از:
۱. منابع و ابزارهایی برای انتقال و ارائه آموزش و یادگیری با کیفیت به صورت آنلاین(=Black board)
۲. مسیرهای یادگیری فردی درسهای کوتاه برای رفع شکاف در دانش ، دانش آموزان را به چالش می کشد و باعث حفظ حافظه بلند مدت می شود.(CenturyTech)
۳. معلمان را با دانش آموزان و والدین مرتبط می کند تا مشارکت ایجاد کند.(ClassDojo)
۴. ابزار و منابع برای مدیریت کلاس های درس و درگیر کردن دانش آموزان از راه دور.(Edmodo)
۵. آموزش آنلاین به زبان عربی با منابع برای زبان آموزان و معلمان مدرسه.(Edraak)
۶. بستر یادگیری باز با مجموعه ای از منابع یادگیری ریاضی(EkStep)
۷. به کلاسها کمک می کند تا از راه دور، ارتباط برقرار و سازماندهی شوند.(Google Classroom)
۸. بستر یادگیری آزاد مبتنی بر جامعه و پشتیبانی جهانی.(Moodle)
۹. بستر یادگیری آنلاین به زبان عربی میزبان درس های آموزشی ویدیویی که با برنامه های درسی مصری و سوریه مطابقت دارد.(Nafham)
۱۰. ابزاری برای پشتیبانی از آموزش، یادگیری، سطح بندی، مشارکت و ارزیابی.(Schoology)
۱۱. ایجاد اوراق بهادار یادگیری دیجیتالی مشترک و قابل تفکیک منابع یادگیری را امکان پذیر می کند.(Seesaw)
۱۲. ابزاری برای تبدیل نرم افزار Microsoft Office به یک بستر آموزشی.(Skooler)
۱۳. بستر یادگیری آنلاین به زبان فارسی برای دانش آموزان دوره متوسطه.(LMS)

🔻منبع:
https://en.unesco.org/themes/education-emergencies/coronavirus-school-closures/solutions

🌏 تربیت و توسعه | تداوم یادگیری
@IranHumanDevelopment2

📍یادداشت ویژه

کرونا؛ دفترچه "مهارت‌های خانواده" داشته باشید

✍️ دکتر محسن رنانی

🔹ما همدیگر را دوست داریم و از حضور هم خرسندیم به شرطی که فقط چند ساعت در روز و احتمالا از بعدازظهرها تا هنگام خواب و حداکثر آخر هفته ها باهم باشیم.

🔹ما کم‌کم داریم به ناتوانی های خود و مهارتهای ارتباطی که نداریم آگاه می شویم. بیشترمان زود عصبی می شویم؛ در تقسیم کار خانه مشارکت و درباره آن گفت‌‌‌وگو نداریم... .
متن کامل در👇
asriran.com/0031lC

🌏 تربیت و توسعه | مهارت زندگی
@IranHumanDevelopment2

🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۶

✅شاگرد بچه هایمان شویم

✍️جعفر محمدی
صاحب امتیاز و سردبیر سایت خبری تحلیلی عصر ایران

🔹روزهای قرنطینه، شاید تا آخر عمرمان دیگر تکرار نشود؛ بنابراین، فرصت هایی که این ایام در اختیار ما قرار می دهند نیز تکرار نخواهند شد.
یکی از این فرصت ها، داشتن زمان کافی برای بودن با بچه هاست. این فرصت، شاید برای بچه هایی که در مواقع عادی، ما را خیلی کم دارند، طلایی تر و لذت بخش تر باشد.

خیلی گفته می شود که باید به بچه ها یاد بدهیم. این حرف درستی است اما امروز می خواهم بگویم قرنطینه، فرصتی است برای یاد گرفتن از بچه ها به ویژه نوجوان های خانه.

واقعیت این است که نوجوانان امروز، عمدتاً چیزهایی می دانند که ما از آنها اطلاع کمی داریم؛ مثلاً آنها بهتر از نسل ما زبان خارجی و مشخصاً انگلیسی بلدند یا در کامپیوتر و تلفن همراه و نرم افزار، از ما خیلی جلوترند.

این وضعیت، فرصتی دو سر بُرد در اختیار ما قرار می دهد: اگر ما از آنان دعوت کنیم که در چیزی که بلد هستند ما را به شاگردی بپذیرند و مثلاً زبان، نرم افزار، نقاشی، موسیقی و ... به ما یاد بدهند، هم خودمان در این مدت چیزهای بسیاری یاد خواهیم گرفت و مثلاً با گنج های ناشناخته تلفن همراه مان و امکانات ناشناخته کامپیوترمان آشنا خواهیم شد و هم احساس مفید بود و عزت نفس را به نوجوانان مان خواهیم داد و رابطه قوی تری بین ما برقرار خواهد شد.

همچنین می توانید در تعامل با کودکان نیز از آنها بخواهید نقاشی کردن، نحوه بازی با اسباب بازی ها، مرتب کردن اتاق و ... را به شما یاد بدهند و شما نیز وانمود کنید که دارید یاد می گیرید. این لذت را به کودکان تان هدیه دهید.

فرصت طلایی و تکرار ناپذیر "اکنون" را از دست ندهیم.

🌏 تربیت و توسعه | تعامل و یادگیری
@IranHumanDevelopment2

📍آموزش و پرورش در ایرانِ پساکرونا

✍ #مرتضی_نظری

▫️درس اولِ کرونا به مدرسه:
با کلیدِ کهنه، قفل نو باز نمی شود!

کرونا بزرگترین چیزی را که به چالش کشید، قابلیت های انسان معاصر بود. قابلیت هایی که نمی توان نقش نظام های آموزشی و مشخصاً «مدرسه» را در پدیداری اش نادیده گرفت. کرونا، این میهمان ناپیدا و ناخوانده، از بسیاری الگوهای فکری رایج در آموزش و پرورش عبور کرد. الگوهای تربیتی که همه چیز را پیش بینی پذیر می پندارد.
کرونا با زبان سخت تری به نظام های رسمی تربیت در جهان نشان داد که با کلیدهای کهنه قفل های نو را نمی توان باز کرد. شما احتمالا در ابتدای کتاب های درسی مدارس با عباراتی شبیه این مضمون آشنایید: «انتظار است دانش آموزان عزيز پس از مطالعه این فصل به نتایج زیر برسند»! این انتظاراتِ از پیش فرض شده از دانش آموز و حتی معلم، هم غیرعقلی و هم ضدخلاقیت است. چه کسي گفته و از کجا معلوم دانش آموزان بعد از فهم مطالب یک فصل از کتاب درسی دقیقاً به همان نتیجه ای برسند که مؤلفان کتاب درسی از قبل پیش بینی کرده اند؟ شاید دنیای ذهنی آنها چیز جدید و متفاوتی کشف کرد که ما با این روش قالبی، امکانِ متفاوت دیدن و تراوش ذهنی جدید را از او سلب کرده ایم!

▫️آیا مفهومِ نوینِ مدرسه فهم خواهد شد؟
معماری و مفهوم مدرسه از دهه گذشته با دو تغییر مهم، در حال فراگیرشدن است:
مهمترین تغییر رخ داده در معماریِ مدارس جدید این است که «آجر» جای خود را به کلیک داده و کلاس از مرز فیزیکی مدرسه بیرون می رود و دانش آموزان می توانند همکلاسی هایی از سراسر دنیا بیابند. تغییر مهم دیگر در مفهوم، اینکه دانش آموزان کشف می کنند و خودشان مسیر یادگیری را می پیمایند. به عبارتی؛ برنامه درسی سفارشی می شود و مدرسه دیگر الزاماً محدود به زمان و مکان نیست.

▫️نتیجه گیری:
چه باید کرد؟ (مورد ایران)
نظام تدبیر و برنامه ریزیِ آموزش و پرورش باید حتی الامکان از «پیش بینی پذیریِ نتیجه» فاصله بگیرد. وقتی ابتدا تا انتهای جریان یاددهی و یادگیری، پیش بینی شد و انتظار داشتیم تا یادگیرندگان در قواره های از پیش تعیین شده، بنویسند، حل کنند و امتحان بدهند، خلاقیت بروز نمی کند و نتیجه ای جز ناتوان پروری ندارد و آنچه روز به روز تحلیل می رود، شوقِ یادگیری و کاهش اثربخشی و کارآمدیِ مدرسه است. 
مدرسه پساکرونا در موقعیت ایران، اگر به "مسأله و اولویتِ" دولت ها و حوزه عمومی تبدیل نشود، اگر به سمت انسانی تر شدنِ فرهنگ سازمانی خود نرود و اگر از طبقه بندی های بسیار مضر و بی پایه مانند جداسازی دانش آموزان تیزهوش و عادی و معلول از یکدیگر نپرهیزد، و اگر در تقویتِ همه جانبه معلم کوششی عملی و نتیجه بخش سامان ندهد و نیز اگر درک بهتری از طبیعت و زیستِ جهانی به بچه ها ندهد و انطباق بیشتری با تفاوت ها و استعدادهای دانش آموزان قائل نشود و اگر برای سخن گفتن معلمان و دانش آموزان به زبان بین المللی و تعامل با جهان در عین هویتمندی بومی کاری نکند و اگر داستان پرآب دیده‌ی تعارض منافع و دخالت های غیرتخصصی و ضدتربیتی در آموزش و پرورش تمام نشود،
و دست آخر؛ اگر نهاد مدرسه همچنان و صرفاً بر هنجارهای خود تکیه و تأکید کند؛ توانِ کنش‌گری نسل ها کاهش می یابد و از یاری آن ها در برابر چالش های جدید و مسأله های نو عاجز می ماند.

🌏 تربیت و توسعه | مدرسه‌ی پساکرونا
@IranHumanDevelopment2

📍سه تلقیِ مسموم از مدرسه و ضرورت تحرک و هوشمندی آموزش و پرورش

✍ #مرتضی_نظری

۱. تلقیِ انتخاباتی
نگاه برخي سیاسیون جامعه ما به مدرسه و نهاد آموزش و پرورش به عنوان سازمان رأی و محلی برای تقسیم پست و جایگاه بین اقوام و اعضای ستاد انتخاباتی خود است. این نگاه بسیار تلخ و دلسرد کننده است. نهاد محجوب و نجیب آموزش و پرورش در سالیان متمادی، نمایندگان بسیاری از طیف های مختلف را به خود دیده که ای بسا ژست روشنفکری و تحولگرایی هم گرفته اند اما ثمره نزدیک شدن آن ها به نهاد آموزش، چیزی جز کاشتن و گماشتن نابلدترین افراد در جایگاه های حساسِ آموزش و پرورش از مدیریت مدارس گرفته تا سطوح مدیریتی نبوده. این جریانات سطحی و جناحی، جمعیت انبوه معلم و مدرسه را هم صرفاً سیاهی لشکر و سازمان رأی خود می پندارد و نگاه معنادار و تحولی به نهاد مدرسه ندارد.

۲. تلقیِ بنگاهی _ تجاری
از سال های دور و تقریباً در تمام دولت ها، جریانی کاسب مسلک و دلّال همیشه در اطراف آموزش و پرورش پرسه می زند که اساساً آموزش و پرورش را به چشمِ بازاری برای فروش کالای خود می پندارد. در عمل، عایدیِ این جریان تجاری برای معلم و مدرسه، در برابر برداشت های میلیاردی و هنگفت آنها بسیار ناچیز بوده است. ناشران کتاب های کنکور و دلالان تست و آزمون در رأس آنها و اخیراً شرکت های پیام رسان داخلی، نمونه های این دلّالی سنتی و مدرن هستند که انگیزه ای جز دستیابی به گنجِ شماره های تلفن و اطلاعات ریز دانش آموزان و خانواده ها و مدارس ندارند و ضروریست که آموزش و پرورش در خصوص مراقبت از اطلاعات حیاتی ذینفعانش در برابر این جماعتِ بسیار منفعت طلب، هوشمندی بیشتری از خود نشان دهد.

۳. تلقیِ مدرسه یعنی مکانِ نگهداری بچه
هنوز در جامعه ما تصور بسیاری خانواده ها نسبت به مدرسه، محلی است که بچه ها را باید برای ساعاتی در خود نگهداری کند. یک تصور پناهگاهی و نه تصور مکانی برای تربیت شدن.

▫️نتیجه گیری:
در جامعه ما و در میان مدیران سیاسی و حتی فرهنگی و آموزشی انواع این کژتابی های مفهومی رواج دارد. ما نیاز به یک جریان نقّاد داریم که این کژتابی ها و تلقی های ضدتوسعه و تحول را بنمایاند و انگاره های ناصحیح جامعه را نسبت به نهاد بسیار خطیر و آینده ساز مدرسه اصلاح کند و معلمان، مدیران مدارس و والدین را نسبت به برخی ذهنیت هایی که دارند، به تأمل وادارد.
چون ضربه ای که نهاد آموزش از این دخالت های سهم خواهانه در طول این سال ها خورده، اسف بار است.
و همچنین ضروریست که آموزش و پرورش از خود تکان و تحرک موثرتری به نشان داده و برای تبیین مأموریت های ملی، توسعه ای، حاکمیتی، زیربنایی و فرابخشی خود در کشور جریانی هدفمند سامان داده و اجازه خدشه به کیانِ تخصصی و اعتبار حرفه ای خود ندهد. ما در این زمینه نیاز به یک تغییر نگرشِ ملی داریم.

🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2

📍یادداشت میهمان

کرونا، فرصتی برای بازسازیِ مدرسه

✍ حبیب اله افتخاری
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، اصفهان

کرونا، ویروس کوچکی که توانست دیوارهای مدارس را فرو بریزد. اکنون مدارس عریان شده را همگان نظاره می کنند. دو چهره اکنون از پس این فروریزش دیوار از مدرسه هویداست. چهره منفی و چهره مثبت.
در چهره منفی دانش آموزانی می بینیم که جسم و روحشان خمیده و فسرده در لابلای سنتهای حاکم بر مدرسه شده است. مدرسه قرار بود خانه دوم بچه ها شود اکنون اما با ریزش دیوار مدرسه معلوم شد اینجا شباهتی به خانه اول او ندارد.دیگر روشن است که کتابهای درسی دانش آموزان، سوهان روح و عامل تشویش اوست.و او صد البته مجبور است آنان را حفظ و از بَر  کند. خوب که به بچه ها بنگری، انگار انباری از پرسشهایی هستند که هیچ گاه فرصت پرسیدن پیدا نکردند. دیوار که ریخته شد ،معلوم شد سکوت منفعلانه آنان از سر اجبار است و انکار.نیمکتهای پشت سر هم نشان از آن دارد که همه نگاهها باید به تخته سیاه و معلم ختم شود.و دیگر جایی برای نگاه‌ها و حرف‌های دیگر نیست. دیوارها که ریخت جمعی از بچه ها را می بینی که هنوز تک تک هستند و نمی توانند  باهم بودن و برای همه بودن را مشق کنند. جمعی از تفرد. خوب که بنگری معلمانی می بینی که انگار بین او و شاگردانش فاصله ای به اندازه یک سوء تفاهم بزرگ شکل گرفته است. اینجا برای معلم دیکته می شود، معلم دیکته می خواند و دانش آموزان دیکته می نویسند و صد البته دیکته هایی پر از غلط. معلم است و سوالات بی پاسخ و پاسخهای بی سوال.
مشق هنوز بهترین راه حل است.تکلیفی برای رفع تکلیف و سنگینی برای کم شدن سنگینی.آن طرف دفتر مدیر است. او که تو در توی بخشنامه ها خلاقیت را از او ستانده و پشت کامپیوتر همه چیز را کنترل می کند حتی قانون تحصیل رایگان را. مدیر در مدرسه البته نظم را برتر از قانون می داند و سکوت را بر هیاهو و اطاعت را بر انتقاد ترجیح می دهد.دیوارها که ریخت همگان دانش آموزانی دیدند با فقر حرکت، فقر شادابی، فقر تفکر انتقادی، فقر جستجو گری، فقر خرد جمعی.
در عوض کوله پشتی هایی نمایان است که به غیر از کمر، روان دانش آموزان را هم خسته کرده است. دیوارها که فروریخت معلوم شد که در مدارس نه کتابخانه و نه آزمایشگاه، نه زمین چمن و نه سالن غذا خوری که حتی سرویس بهداشتی و آب خوری استاندارد هم پیدا نمی شود. معلوم شد که مدرسه جایی برای آموزش هنر و ورزش، تفکر و خلاقیت، مهارت و تفکر نیست در عوض جایی است برای شرکت در مسابقه مبتذل کنکور. مدرسه بدون دیوار محل زندگی کردن نیست بلکه مکان تمرین زندگی است. زندگی در حال و اکنون جای خود را به زندگی در آینده ای اضطراب آلود و ناروشن داده است.
فرو ریزش دیوار نشان داد که در مدارس ما گفت و گو شکل نمی گیرد و کودکی پاس داشته نمی شود. تفاوت ها به رسمیت شناخته نمی شوند و اصل بر شبیه سازی مکانیکی دانش آموزان قرار گرفته است.

▫️چهره دوم اما چهره ای مثبت و روشن و صد البته از جنس فرصت هاست. اکنون که کرونا دیوارهای مدارس را فرو ریخت، تلاش برای ساختن دیوارها امری عبث است.چرا که واقعیتها هویدا شده و مسولان می توانند واقعیتها را آنگونه که هستند ببینند، نه آنگونه که خود می خواهند. بگذاریم دیگر دیواری بین مدرسه و جامعه،مدرسه و شهر مدرسه و همسایه، مدرسه و تلویزیون، مدرسه و مسجد و... نباشد. اکنون باید وسعت مدرسه به اندازه کل یک جامعه باشد.دیدیم که چگونه بعد از کرونا مدرسه به تلویزیون بازگشت. مدرسه اکنون در فضای مجازی اولویت پیدا کرده است. معلمان راههای جدید برای آموزش و ارتباط با دانش آموزان یافتند. مدیران به فکر توانمند سازی مجموعه مدرسه افتادند. مسئولین کشوری به اهمیت مدرسه بیشتر واقف شدند و دهها فرصت بی بدیل دیگر در اثر فروریختن دیوار مدرسه ایجاد شد.
اکنون، انگار مدرسه آماده است تا روح جدیدی در کالبد فسرده اش دمیده شود.تکنولوژی، اینترنت، فضای مجازی ودیگر ابزارها به یاری معلمان و دانش آموزان شتافتند و چه خوب است که این ارتباط تنگاتنگ و وثیق تر گردد. باور کنیم دیگر تخته سیاه و گچ جواب گوی نیازهای امروزین نیست. رسانه های دیداری و شنیداری رخسار جامعه را تغییر دادند و صد البته از این فرصت برای بهسازی و نوسازی و آوار برداری از مدارس باید استفاده کرد و صد البته فرصتی فراروی فرصت خواهان تا با تامل و تدبّر، طرحی نو در اندازند و خود را برای مدارس پسا کرونایی آماده سازند.فلسفه و جهان بینی و ایدئولوژی حاکم بر آموزش و پرورش باید بازسازی شوند. تصمیم گیران حوزه آموزش و پرورش باید پوست اندازی کنند و مقدمات دمیدن روح توسعه در جامعه با استفاده از مدارس پیشرو را فراهم سازند. پس فروریزش دیوارهای مدارس را غنیمت شمریم. در پس ای ریزشها رویشهای خوش یمنی می تواند شکل بگیرد، چنانچه فرصت را از دست ندهیم.

🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2

📍یک سرمایه‌گذاری پرثمر در ایرانِ پساکرونا

✍ #مرتضی_نظری

▫️باید اورانیوم غنی کنیم، هرچه بیشتر بهتر! اما در این غنی سازی، خبری از سانتریفیوژ و کیک زرد نیست. کافیست روی دوره کودکی به ویژه روی هزار روزِ نخست سرمایه گذاری کنیم. بذرِ ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. دوره پیش از دبستان را دریابیم!

▫️هم اکنون بیش از ۱۰ سازمان و نهاد تحت عناوین مختلف، اقدام به اعطای مجوز برگزاری دوره های آموزشی و تأسیس مهد و خانه کودک و امثالهم می کنند. تعدّد مداخله گرها در دوره حساس و زیربنایی کودکی و ۶ سال نخست زندگی فرزندان، جز آشفتگی و بروز ناهنجاری، معنای دیگری ندارد. نظام تدبیر در حوزه پیش از دبستان، نیاز به بازنگری اساسی دارد.
#نگاه_تربیتی_به_توسعه

🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر + ویدئو*

✍ #مرتضی_نظری

▫️برخورد تبعیض آمیز با رفاهیات معلمان، دودش فقط به چشم آموزش و پرورش نمی رود، بلکه آینده توسعه کشور را به مخاطره می اندازد.

▫️مسولان بودجه ای کشور باید شفاف نشان دهند در شرایط دشوار اقتصادی، اگر توان ترمیم حقوق معلمان نیست، برای بقیه دستگاه ها هم همین است.

▫️چگونه است که در همین اوضاع و احوال، برخی سازمان ها و دستگاه های دولتی درآمدزا مانند بانک ها و بیمه ها و حتی نهادهای مشمول قانون خدمات کشوری، انواع رفاهیات و تسهیلات بدون سود به کارکنان خود پرداخت می کنند؟
بودجه اگر کم هست، برای همه کم باشد!

*_ این ویدئو مربوط به حضورم در برنامه زنده «به خانه بر می گردیم» شبکه تهران و در زمان تصدی مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش (۱۳۹۷) است.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumandevelopment2

📍آیا به پایان نوستالژیِ مدرسه رسیده‌ایم؟

✍ #مرتضی_نظری

از زمان انتشار کتاب مدرسه زداییِ ایوان ایلیچ تا آثار جدیدتری همچون « آیا آموزش می‌تواند جامعه را تغییر دهد؟» نوشته مایکل اَپل و نیز تلاش هایی در داخل کشور مانند گفتارهای نویسندگان در کتاب «مرگ مدرسه؟» و یا عبدالعظیم کریمی در کتاب «آموزش علیه آموزش»، نقدها و نظراتی پیرامون کارآمدیِ مدرسه در برابر تغییرات شتابان جهانی منتشر شده است. اما بحران جهان گیرِ کرونا، به عنوان بازیگری فعال و ناپیدا، پرسش های انتقادی گذشته درباره مدرسه را نه تنها زنده کرده که به شکلی قهری و نامرئی، رأساً آستین بالا زده و فرمانِ «مدرسه، تا اطلاع ثانوی تعطیل!» را برای کشورهای جهان صادر و اجرا کرده است.
پیش از این در یادداشتی آورده ام که معنا و مفهوم مدرسه از محدوده زمان و مکان عبور کرده و دنیا به تلقی جدیدی از مدرسه هم در معنا و هم در کارکرد رسیده است و با کلیدهای کهنه، قفل های نو را نمی توان گشود. اما کرونا، گویی این ضرورت را زُمخت و بدون تعارف به سیاست‌گذاران آموزشی جهان فهماند که برای ادامه حیاتِ مدرسه به راه های دیگر بیندیشند!
آموزش های از راه دور و آنلاین البته گزینه های ناآشنایی نیستند.
▫️در ایران، وجه تمایز سال تحصیلی جاری در تاریخ نظام آموزشی این بود که وضعیت کمّی و کیفیِ آموزش و پرورش بیشتر از قبل برای خانواده ها و حوزه عمومی آشکار شد و به چشم آمد. به عنوان نمونه مشخص شد که علیرغم صرف بودجه های متنوع و فعالیت چندین ساله سه بخش در حوزه e_learning و آموزش الکترونیکی در وزارت آموزش و پرورش از جمله؛ سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، اداره آموزش از راه دور، مرکز فناوری اطلاعات و پروژه های فناورانه پراکنده در سازمان های تابعه این وزارتخانه، اما در روزِ نیاز، مخاطبان این وزارتخانه، سردرگم با مسأله های بدیهی و پیش پا افتاده مواجه شدند.
منتقدانه باید پرسید؛ در تمام سالیان گذشته حاصل هزینه ها و بودجه های متنوعی که برای طراحی سیستم های یادگیری و آموزش آنلاین در بخش های مختلف این وزارتخانه صرف شده، چه بوده؟ و چرا در نهایتِ کار، دستاورد این بودجه ریزی های دولتی به پای توسعه آموزش الکترونیکی این شد که خانواده های دانش آموزان در ایام دشوار و نیمه تعطیل، راهی بازار موبایل فروشان شهر و دیار خود شدند تا با صرف هزینه هایی عمدتاً فراتر از تحمل اقتصاد خانواده فرزندانشان را به این به اصطلاح آموزشِ آنلاین برسانند؟ و چه کسانی پاسخگوی تأخیر و جاماندگی غیرعادلانه فرزندان طبقات کم برخوردار از دسترسی به آموزش هستند؟ و پرسش مهم اینکه آیا این سبک مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، پاسخگوی شرایط جدید هست؟

▫️پیشنهاد:
ضروریست تا وزارت آموزش و پرورش ضمن پایان بخشیدن به وضعیت چندمدیریتیِ آموزش الکترونیکی در درون خود، با سرعت بیشتری وضع فعلی آموزش های آنلاین و الکترونیکی را سامان داده و به یکپارچگی برساند و دقیقاً ابعاد بودجه ای، محتوایی، فنی و مدیریتی و وظیفه بخش های مرتبط با این شیوه آموزش را مشخص نموده و این حوزه را نظارت پذیر و هدفمند سازد و همچنین با توجیه و آشناسازی عمومی و با توجه به اقلیم فرهنگی و جغرافیایی گوناگون شهری، روستایی و عشایری کشور، گزینه های قابل دسترس و مناسب را به جای اصرار بر یک روش پیش روی یادگیرندگان قرار دهد تا بیش از این بر دامنه نابرابری های آموزشی و تأخیر در یادگیری به ویژه برای بخش محروم و کم برخوردار افزوده نشود.
در این زمینه علاوه بر استفاده از تجربه های ارزشمند بومی شرکت های داخلی، نگاه به تجربه برخی کشورهای موفق در زمینه e_learning هم بسیار عقلانی و لازم است.
فراموش نکنیم، مفهوم مدرسه دیگر با تلقی های نوستالژیک و خاطره انگیز دوران کودکی ما قابل تبیین نیست و کیفیت بخشی به آموزش های آنلاین و از راه دور می تواند به کارآمدی مدرسه و ادامه حیاتش در دوره جدید کمک کند.

🌏 تربیت و توسعه | تحولگرایی در آموزش
@IranHumandevelopment2

🎥 مرتضی نظری، گردآورنده کتاب مرگ مدرسه در شبکه تهران + فیلم

▫️نتیجه سی سال صرف بودجه‌های میلیاردی به پای آموزش الکترونیک آخرش این شد که پدرومادرها روانه بازار مبایل فروشان شدند تا فرزندشان از آموزش جا نماند. این فداکاری معلمان و مدیران مدارس است که نواقص اپلیکیشن شاد را پوشش داده.
▫️وضع امروز محیط زیست، فرهنگ رانندگی، پارتی بازی و رفتار نسلی که زندگی را مسابقه ای برای زودتر رسیدن می داند، ثمره همین مدارس و نظام آموزشی است.
▫️دانش آموزان فهمیده اند که مدرسه در مسیر واقعیات زندگی نیست. تداوم مدرسه با همین سبک و محتوا، حکایت باز کردن قفلِ نو با کلیدِ کهنه است.
▫️کرونا می تواند تلنگری باشد تا برای یکبار هم که شده شجاعانه و با صداقت، میوه مدرسه را نقد کنیم.

🌏 تربیت و توسعه | رویکرد انتقادی
@IranHumanDevelopment2