🌿 نوروز مبارک
... ایام غم نخواهد ماند
نوروز زیبای باستانی را به همه دوستان و عزیزانم به ویژه معلمان فرهیخته و فعالان عرصه فرهنگ و توسعه شادباش می گویم.
غم، فقر و بیماری از ایران و ایرانیان دور باد.
از ایزد یکتا برای یکدیگر آرزوی شادکامی، تندرستی و فرجام نیک کنیم و امسال که قرار گذاشتیم تا در خانه بمانیم، سنت های نیک ایرانی را به نسل نو بازگو کنیم.
نوروز مبارک
با مهر فراوان؛
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه | نوروز مبارک
@IranHumanDevelopment2
... ایام غم نخواهد ماند
نوروز زیبای باستانی را به همه دوستان و عزیزانم به ویژه معلمان فرهیخته و فعالان عرصه فرهنگ و توسعه شادباش می گویم.
غم، فقر و بیماری از ایران و ایرانیان دور باد.
از ایزد یکتا برای یکدیگر آرزوی شادکامی، تندرستی و فرجام نیک کنیم و امسال که قرار گذاشتیم تا در خانه بمانیم، سنت های نیک ایرانی را به نسل نو بازگو کنیم.
نوروز مبارک
با مهر فراوان؛
مرتضی نظری
🌏 تربیت و توسعه | نوروز مبارک
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷 #نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران/ ۱
✍ #مرتضی_نظری
عضو هیأتمدیره انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران
▫️میانگین مدت گفتوگو در خانواده های ایرانی بسیار کاهش پیدا کرده و بنا به یک پیمایش رسمی این مدت به کمتر از ۲۰ دقیقه در شبانه روز رسیده است!
امسال که نوروز را در خانه می مانیم، فرصت استثنایی فراهم شده تا با صاحبان فردای ایران، نزدیک تر صحبت کنیم.
نوروز امسال فرصت بی نظیریست تا با هم سنگ بنایی از جنس پیشرفت و توسعه بنا نهیم. در سال نو، روی غنی سازیِ ذهن و شخصیت فرزندانمان سرمایه گذاری بیشتری کنیم. فردای ایران با کودکان و نوجوانان امروز ساخته می شود. چراغ امید را در وجود فرزندانمان روشن نگه داریم و سنت های نیک ایرانی را برای آن ها بازگو کنیم.
آیا برای پیشرفت ایران، راه جایگزینی به جز پرورش نسلی خلاق، با انگیزه، توانمند و دارای مهارت های فردی و اجتماعی بالا و عاشق ایران می شناسیم؟
▫️از طرفی جامعه ایران در این ایام به ناگزیر در «وضعیتِ منهایِ مدرسه» قرار گرفته است. آموختن را اگر درست معنی کنیم، توقف پذیر نیست، یادگیری هم همینطور اما نه صرفاً برای پرکردن جای خالیِ مدرسه بلکه برای تفاهم و تمرین ارتباط موثر در فضای خانواده های ایرانی و برای یادگیری در عین زندگی.
فراموش نکنیم تجربه های موفق آموزشی جهان می گویند موثرترین و ماندگارترین آموزش، «آموزشِ غیرمستقیم» و «یادگیریِ همسو با ذوق و علاقه کودک و نوجوان» است.
با این وصف، آیا فهرست متنوع و بلندی از مهارت های فردی و اجتماعی نمی توان برشمرد که این روزها دختران و پسران ما در محیط صمیمی خانواده در کنار پدر، مادر، خواهر و برادر خود بیاموزند؟ مهارتهایی به ظاهر ساده اما بسیار ضروری و پرکاربرد!
▫️در روزهای پیش رو، هر روز با یک یادداشت ویژه از صاحبنظران و فعالان عرصه فرهنگ و آموزش همراه شما خواهیم بود. شما که فردای بهتر برای ایران را بی ارتباط با توانمندشدن فرزندتان نمی دانید.
غم از ایران و ایرانیان دور باد.
نوروزتان پیروز
🌏 تربیت و توسعه | امید به فردای ایران
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
عضو هیأتمدیره انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران
▫️میانگین مدت گفتوگو در خانواده های ایرانی بسیار کاهش پیدا کرده و بنا به یک پیمایش رسمی این مدت به کمتر از ۲۰ دقیقه در شبانه روز رسیده است!
امسال که نوروز را در خانه می مانیم، فرصت استثنایی فراهم شده تا با صاحبان فردای ایران، نزدیک تر صحبت کنیم.
نوروز امسال فرصت بی نظیریست تا با هم سنگ بنایی از جنس پیشرفت و توسعه بنا نهیم. در سال نو، روی غنی سازیِ ذهن و شخصیت فرزندانمان سرمایه گذاری بیشتری کنیم. فردای ایران با کودکان و نوجوانان امروز ساخته می شود. چراغ امید را در وجود فرزندانمان روشن نگه داریم و سنت های نیک ایرانی را برای آن ها بازگو کنیم.
آیا برای پیشرفت ایران، راه جایگزینی به جز پرورش نسلی خلاق، با انگیزه، توانمند و دارای مهارت های فردی و اجتماعی بالا و عاشق ایران می شناسیم؟
▫️از طرفی جامعه ایران در این ایام به ناگزیر در «وضعیتِ منهایِ مدرسه» قرار گرفته است. آموختن را اگر درست معنی کنیم، توقف پذیر نیست، یادگیری هم همینطور اما نه صرفاً برای پرکردن جای خالیِ مدرسه بلکه برای تفاهم و تمرین ارتباط موثر در فضای خانواده های ایرانی و برای یادگیری در عین زندگی.
فراموش نکنیم تجربه های موفق آموزشی جهان می گویند موثرترین و ماندگارترین آموزش، «آموزشِ غیرمستقیم» و «یادگیریِ همسو با ذوق و علاقه کودک و نوجوان» است.
با این وصف، آیا فهرست متنوع و بلندی از مهارت های فردی و اجتماعی نمی توان برشمرد که این روزها دختران و پسران ما در محیط صمیمی خانواده در کنار پدر، مادر، خواهر و برادر خود بیاموزند؟ مهارتهایی به ظاهر ساده اما بسیار ضروری و پرکاربرد!
▫️در روزهای پیش رو، هر روز با یک یادداشت ویژه از صاحبنظران و فعالان عرصه فرهنگ و آموزش همراه شما خواهیم بود. شما که فردای بهتر برای ایران را بی ارتباط با توانمندشدن فرزندتان نمی دانید.
غم از ایران و ایرانیان دور باد.
نوروزتان پیروز
🌏 تربیت و توسعه | امید به فردای ایران
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران/ ۲
✍ #یحیی_قائدی
دانشیار دانشگاه خوارزمی، مروّج فلسفه برای کودکان
▫️چگونه در خانواده با فرزندمان یک گفتوگوی درست و مؤثر داشته باشیم؟
یکی از دشواری های والدین در خانواده، از دست رفتن فرصت های گفتوگو با فرزندان است. این مشکل در خانواده ها یا به سبب والدین است که مایل نیستند همراه و همپای فرزندانشان بزرگ شوند و فکر می کنند کودکان باید دربست و تمام و کمال حرف های آنها را بپذیرند و یا به سبب کودکان است که آرام آرام اعتمادشان را به تسلط و همه چیز دانیِ والدین از دست می دهند.
در این یادداشت، روی سخن با والدین است.
ابتدا لازم است بدانیم گفتوگو یک مهارت بنیادی در انسان است و به دلیل برخورداری از این مهارت است که ما از سایر موجودات متمایز می شویم.
گپ های روزمره اگرچه برخی ارتباط های معمولی را برقرار می کند، اما گفتوگو نیست!
عمده مشکلات ارتباطی والدین با فرزندانشان ناشی از نداشتن گفتگوی صحیح است. ما در خانه به دلیل عدم گفتوگو یا گفتوگوی ناقص، پیش داوری های خود را به فرزندانمان نسبت می دهیم و بر همان اساس آنها را مورد قضاوت قرار داده و با آن ها رفتار می کنیم. یعنی نه تنها ما از برداشت ها، تصورات و افکار فرزند خود مطلع نیستیم، بلکه حس واژگونه ما از آن ها نیز سربار این بی اطلاعی می شود که در نهایت باعث ایجاد احساس بدی در ما نسبت به آنها شده و به افزایش چاله های ارتباطی بین ما و کودک و نوجوان مان منجر می شود.
▫️اما برای یک گفتوگوی مؤثر چه مهارت هایی لازم داریم؟
• مهارتِ خوب و دقیق گوش دادن:
آغاز همه مهارت های گفتوگو، گوش دادن است. بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی افراد به دلیل گوش ندادن است. وقتی فرزندتان با شما صحبت می کند، شما دقیقا چه می کنید؟ آیا به این فکر هستید که چگونه به آن جواب دهید یا ابتدا دقیق گوش می دهید؟
گوش ندادن، سرآغاز سوء تفاهم است. وقتی به حرف فرزندانمان خوب گوش می دهیم، آنها درک می کنند که ما داریم به آنها احترام می گذاریم. در این صورت آنها احساس هویت و شخصیت می کنند.
• مهارتِ دقیق و درست و به موقع پرسیدن و مرتبط و کوتاه پاسخ دادن:
آیا ما به عنوان پدر و مادر دقیقا می دانیم چه پرسشی از فرزندمان داریم؟ چرا برای بیان یک پرسش یا ادعای ساده سخن فرسایی می کنیم؟ چرا در ارتباط با یک چیز پاسخ های نامربوط می دهیم؟ آیا قصد داریم به فرد پاسخ ندهیم یا او را از پاسخ اصلی منحرف کنیم؟ چرا سر راست به او پاسخ نمی دهیم یا به او نمی گوییم که مایل نیستیم پاسخ بدهیم؟
• مهارت استدلال کردن، مخالفت و موافقت کردن و به توافق رسیدن:
آیا برای اثبات ادعای خود به هر چیزی متوسل می شویم تا طرف مقابل را قانع کنیم حتی با دلایل و شواهد نادرست؟ آیا می شود در محیط خانواده طوری با فرزندمان موافقت و مخالفت کنیم که آسیب نبیند؟
• مهارتِ برداشت کردن:
آیا تصور می کنید همواره درست و دقیق حرف طرف دیگر را می فهمید؟ آیا تصور می کنید همیشه یک برداشت وجود دارد؟ آیا شما می دانید که چه می خواهید بگویید؟
• مهارت کمک کردن به شرکت کنندگان در تولد ایده هایشان (تفکر مسئولانه و خلاق): چگونه می توانیم به خود و دیگران کمک کنیم تا ایده و حرف ها و برداشت هایی که دارند، متولد شود؟ وقتی شما می دانید کسی می خواهد چیزی بگوید اما نمی تواند، چه می کنید؟
• مهارت تمرین فرایند دموکراتیک:
آیا ما برای رسیدن به توافق و تصمیمی جمعی به نظرات سایر افراد و مثلاً اعضای خانواده توجه می کنیم؟ این کار را می توانید سر میز نهار یا شام انجام داد. فرصت گفتوگو هنگام میل کردن غذا را از دست ندهید. غذا را به آرامی میل کنید و همه را در گفتوگو شرکت دهید. سعی نکنید به عنوان بزرگتر، حرف خود را به کرسی بنشانید. شما می توانید درباره فیلمی که دیده اید یا کتابی که خوانده اید با دیگران گفتگو کنید.
• مهارت خود اصلاحی و تغییر:
آیا شما در گفتوگوها آماده تغییر نظرتان هستید؟
▫️اگر مایلید کودک و نوجوان شما همواره با شما وارد گفتوگوی صمیمی و موثر بشوند و اعتمادشان به شما را از دست ندهند به نکات زیر توجه کنید:
هنگام گفتوگو نگویید که شما بهتر از آنها می دانید. بپذیرید که کودکان شما ممکن است دلایل بهتری از شما داشته باشند. حرف نادرست فرزند خود را با استدلال به آنها نشان دهید چون حتی اگر بر سر چیزی قانع نشوند، اما مدت ها به جریان گفتوگو فکر می کنند.
🌏 تربیت و توسعه | گفتوگو با خانواده
@IranHumanDevelopment2
✍ #یحیی_قائدی
دانشیار دانشگاه خوارزمی، مروّج فلسفه برای کودکان
▫️چگونه در خانواده با فرزندمان یک گفتوگوی درست و مؤثر داشته باشیم؟
یکی از دشواری های والدین در خانواده، از دست رفتن فرصت های گفتوگو با فرزندان است. این مشکل در خانواده ها یا به سبب والدین است که مایل نیستند همراه و همپای فرزندانشان بزرگ شوند و فکر می کنند کودکان باید دربست و تمام و کمال حرف های آنها را بپذیرند و یا به سبب کودکان است که آرام آرام اعتمادشان را به تسلط و همه چیز دانیِ والدین از دست می دهند.
در این یادداشت، روی سخن با والدین است.
ابتدا لازم است بدانیم گفتوگو یک مهارت بنیادی در انسان است و به دلیل برخورداری از این مهارت است که ما از سایر موجودات متمایز می شویم.
گپ های روزمره اگرچه برخی ارتباط های معمولی را برقرار می کند، اما گفتوگو نیست!
عمده مشکلات ارتباطی والدین با فرزندانشان ناشی از نداشتن گفتگوی صحیح است. ما در خانه به دلیل عدم گفتوگو یا گفتوگوی ناقص، پیش داوری های خود را به فرزندانمان نسبت می دهیم و بر همان اساس آنها را مورد قضاوت قرار داده و با آن ها رفتار می کنیم. یعنی نه تنها ما از برداشت ها، تصورات و افکار فرزند خود مطلع نیستیم، بلکه حس واژگونه ما از آن ها نیز سربار این بی اطلاعی می شود که در نهایت باعث ایجاد احساس بدی در ما نسبت به آنها شده و به افزایش چاله های ارتباطی بین ما و کودک و نوجوان مان منجر می شود.
▫️اما برای یک گفتوگوی مؤثر چه مهارت هایی لازم داریم؟
• مهارتِ خوب و دقیق گوش دادن:
آغاز همه مهارت های گفتوگو، گوش دادن است. بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی افراد به دلیل گوش ندادن است. وقتی فرزندتان با شما صحبت می کند، شما دقیقا چه می کنید؟ آیا به این فکر هستید که چگونه به آن جواب دهید یا ابتدا دقیق گوش می دهید؟
گوش ندادن، سرآغاز سوء تفاهم است. وقتی به حرف فرزندانمان خوب گوش می دهیم، آنها درک می کنند که ما داریم به آنها احترام می گذاریم. در این صورت آنها احساس هویت و شخصیت می کنند.
• مهارتِ دقیق و درست و به موقع پرسیدن و مرتبط و کوتاه پاسخ دادن:
آیا ما به عنوان پدر و مادر دقیقا می دانیم چه پرسشی از فرزندمان داریم؟ چرا برای بیان یک پرسش یا ادعای ساده سخن فرسایی می کنیم؟ چرا در ارتباط با یک چیز پاسخ های نامربوط می دهیم؟ آیا قصد داریم به فرد پاسخ ندهیم یا او را از پاسخ اصلی منحرف کنیم؟ چرا سر راست به او پاسخ نمی دهیم یا به او نمی گوییم که مایل نیستیم پاسخ بدهیم؟
• مهارت استدلال کردن، مخالفت و موافقت کردن و به توافق رسیدن:
آیا برای اثبات ادعای خود به هر چیزی متوسل می شویم تا طرف مقابل را قانع کنیم حتی با دلایل و شواهد نادرست؟ آیا می شود در محیط خانواده طوری با فرزندمان موافقت و مخالفت کنیم که آسیب نبیند؟
• مهارتِ برداشت کردن:
آیا تصور می کنید همواره درست و دقیق حرف طرف دیگر را می فهمید؟ آیا تصور می کنید همیشه یک برداشت وجود دارد؟ آیا شما می دانید که چه می خواهید بگویید؟
• مهارت کمک کردن به شرکت کنندگان در تولد ایده هایشان (تفکر مسئولانه و خلاق): چگونه می توانیم به خود و دیگران کمک کنیم تا ایده و حرف ها و برداشت هایی که دارند، متولد شود؟ وقتی شما می دانید کسی می خواهد چیزی بگوید اما نمی تواند، چه می کنید؟
• مهارت تمرین فرایند دموکراتیک:
آیا ما برای رسیدن به توافق و تصمیمی جمعی به نظرات سایر افراد و مثلاً اعضای خانواده توجه می کنیم؟ این کار را می توانید سر میز نهار یا شام انجام داد. فرصت گفتوگو هنگام میل کردن غذا را از دست ندهید. غذا را به آرامی میل کنید و همه را در گفتوگو شرکت دهید. سعی نکنید به عنوان بزرگتر، حرف خود را به کرسی بنشانید. شما می توانید درباره فیلمی که دیده اید یا کتابی که خوانده اید با دیگران گفتگو کنید.
• مهارت خود اصلاحی و تغییر:
آیا شما در گفتوگوها آماده تغییر نظرتان هستید؟
▫️اگر مایلید کودک و نوجوان شما همواره با شما وارد گفتوگوی صمیمی و موثر بشوند و اعتمادشان به شما را از دست ندهند به نکات زیر توجه کنید:
هنگام گفتوگو نگویید که شما بهتر از آنها می دانید. بپذیرید که کودکان شما ممکن است دلایل بهتری از شما داشته باشند. حرف نادرست فرزند خود را با استدلال به آنها نشان دهید چون حتی اگر بر سر چیزی قانع نشوند، اما مدت ها به جریان گفتوگو فکر می کنند.
🌏 تربیت و توسعه | گفتوگو با خانواده
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران
▫️عبور از رقابتهای کاذب
در سال نو، سنگ بنای عبور از رقابتهای بیهوده و تمرین همکاری و مشارکت را با کودکان و نوجوانان بنا نهیم. بذر ذهنی و تربیتیِ شهروند مطلوب، در سنین کودکی به ویژه دوره پیش از دبستان و ابتدایی شکل می گیرد.
رغبت و انگیزه کودکان را به رسمیت بشناسیم و کمک کنیم تا بچه ها از خانواده تا مهد و مدرسه، به جای رقابت و شکستن یکدیگر؛ احساس مسؤلیت، همیاری، سازندگی و دوستی را تجربه کنند.
🌏 تربیت و توسعه | عبور از رقابت
@IranHumanDevelopment2
▫️عبور از رقابتهای کاذب
در سال نو، سنگ بنای عبور از رقابتهای بیهوده و تمرین همکاری و مشارکت را با کودکان و نوجوانان بنا نهیم. بذر ذهنی و تربیتیِ شهروند مطلوب، در سنین کودکی به ویژه دوره پیش از دبستان و ابتدایی شکل می گیرد.
رغبت و انگیزه کودکان را به رسمیت بشناسیم و کمک کنیم تا بچه ها از خانواده تا مهد و مدرسه، به جای رقابت و شکستن یکدیگر؛ احساس مسؤلیت، همیاری، سازندگی و دوستی را تجربه کنند.
🌏 تربیت و توسعه | عبور از رقابت
@IranHumanDevelopment2
📍لطفا شخم نزنیم
✍ #مرتضی_نظری
من مأمور نیستم که دل های مردم را بکاوم و درونشان را بشکافم * لغزش های مؤمنین را جستوجو نکنید.**
در احترام به این سخن پیامبرِ مبعوث شده برای اخلاق؛
زندگیِ دیگران را شخم نزنیم، مایه آرامش دیگران باشیم، عیب و ضعف دیگران را به زمین و زمان گزارش نکنیم اگر دنبال اصلاح هستیم خصوصی به خودشان بگوییم، زندگی و حریم خصوصی کسی که نظر ما را قبول ندارد، تفتیش نکنیم، حتی خداوند هم پیامبرش را از برخورد خشن و سخت برای ترویج اسلام بر حذر داشت.
بیاییم به تأسی از این سبک اخلاقی و انسانی، در روابط اجتماعی، فامیلی و خانوادگی، شغلی و به خصوص در روابط سازمانی راه را بر تفتیش و ورود به حریم خصوصی دیگران ببندیم و خیلی مراقب آبروی افراد باشیم و صد البته که حساب نقدونظر، پرسشگری و نقّادی از این عادات مذموم جداست. پیامبر گرامی اسلام، خوشاخلاق بود، خوشاخلاق باشیم.
با شادباش نوروز زیبای باستانی و تبریک مبعث پیامبر رحمت.
* کنز العمال، ج ۱۱، ص ۳۱۱
** کافی، جلد ۲، ص ۳۵۵
🌏 تربیت و توسعه | اخلاقِ نیک
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
من مأمور نیستم که دل های مردم را بکاوم و درونشان را بشکافم * لغزش های مؤمنین را جستوجو نکنید.**
در احترام به این سخن پیامبرِ مبعوث شده برای اخلاق؛
زندگیِ دیگران را شخم نزنیم، مایه آرامش دیگران باشیم، عیب و ضعف دیگران را به زمین و زمان گزارش نکنیم اگر دنبال اصلاح هستیم خصوصی به خودشان بگوییم، زندگی و حریم خصوصی کسی که نظر ما را قبول ندارد، تفتیش نکنیم، حتی خداوند هم پیامبرش را از برخورد خشن و سخت برای ترویج اسلام بر حذر داشت.
بیاییم به تأسی از این سبک اخلاقی و انسانی، در روابط اجتماعی، فامیلی و خانوادگی، شغلی و به خصوص در روابط سازمانی راه را بر تفتیش و ورود به حریم خصوصی دیگران ببندیم و خیلی مراقب آبروی افراد باشیم و صد البته که حساب نقدونظر، پرسشگری و نقّادی از این عادات مذموم جداست. پیامبر گرامی اسلام، خوشاخلاق بود، خوشاخلاق باشیم.
با شادباش نوروز زیبای باستانی و تبریک مبعث پیامبر رحمت.
* کنز العمال، ج ۱۱، ص ۳۱۱
** کافی، جلد ۲، ص ۳۵۵
🌏 تربیت و توسعه | اخلاقِ نیک
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران/۳
🌈 پویش نقاشی
انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران با همکاری انجمن مددکاری اجتماعی ایران برگزار می کند:
پویش نقاشی با موضوع بازی در روزهای کرونایی
👧🧒 ویژه گروه سنی ۴ تا ۱۲ سال
🛎 مهلت ارسال آثار: ۱۰ فروردین
🎁 اهدا جایزه به آثار برتر
برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمائید:
http://www.ipresa.ir/content/?id=2079
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2
🌈 پویش نقاشی
انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان ایران با همکاری انجمن مددکاری اجتماعی ایران برگزار می کند:
پویش نقاشی با موضوع بازی در روزهای کرونایی
👧🧒 ویژه گروه سنی ۴ تا ۱۲ سال
🛎 مهلت ارسال آثار: ۱۰ فروردین
🎁 اهدا جایزه به آثار برتر
برای کسب اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه نمائید:
http://www.ipresa.ir/content/?id=2079
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2
📍تلنگر
« برای توسعه یافتگی، به مواردی همچون حاکمیتِ قانون، اقتصاد مولّد، ICT و شهرسازی و سرمایه اجتماعی نیاز داریم اما زیرساخت توسعه، تربیت است و بذر ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. »
🌏 تربیت و توسعه | زیربنایِ تربیتیِ توسعه
@IranHumanDevelopment2
« برای توسعه یافتگی، به مواردی همچون حاکمیتِ قانون، اقتصاد مولّد، ICT و شهرسازی و سرمایه اجتماعی نیاز داریم اما زیرساخت توسعه، تربیت است و بذر ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. »
🌏 تربیت و توسعه | زیربنایِ تربیتیِ توسعه
@IranHumanDevelopment2
📍#روحانی_تعطیل_کن
از پویش #روحانی_تعطیل_کن حمایت می کنیم چون جانِ دوستان اداری و ستادی و کارکنان دستگاه های اجرایی برایمان عزیز است.
لطفا به این پویش بپیوندیم
#در_خانه_بمانیم
#روحانی_تعطیل_کن
🌏 تربیت و توسعه | حقوقِ انسانی
@IranHumanDevelopment2
از پویش #روحانی_تعطیل_کن حمایت می کنیم چون جانِ دوستان اداری و ستادی و کارکنان دستگاه های اجرایی برایمان عزیز است.
لطفا به این پویش بپیوندیم
#در_خانه_بمانیم
#روحانی_تعطیل_کن
🌏 تربیت و توسعه | حقوقِ انسانی
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۴
✍ دکتر عبدالعظیم کریمی
▫️چرا ذوقِ دانستن و شوقِ آموختن در فرزندان به مرور ضعیف می شود؟
"کودک در ابتدا حس کنجکاوی بسیار زیادی دارد و به تعبیر اینشتین بشر در هیچ دوره ای از دوران عمر به اندازه دوران کودکی اش کنجکاو نیست، اما ما ناخواسته بلایی بر سر این کودکان می آوریم که ذوق دانستن و قوه کنجکاوی شان به مرور ضعیف و ضعیف تر می شود. برای همین است که برخی تحقیقات نشان داده است که کودکان تا قبل از ورود به آموزش رسمی، قوه ی خلاقیت و کنجکاوی شان بالای ۹۰ درصد است اما بعد از پایان دوره ابتدایی این رقم به ۵ تا ۱۰ درصد کاهش می یابد. این یافته را علم عصب شناسی [نوروساینس] نیز از نظر سرعت و تعداد نورون های عصبی در دوران قبل و بعد از دوران تحصیل تایید کرده است."(آموزش علیه آموزش،ص۹۶)
🌏 تربیت و توسعه | منعِ دخالت
@IranHumanDevelopment2
✍ دکتر عبدالعظیم کریمی
▫️چرا ذوقِ دانستن و شوقِ آموختن در فرزندان به مرور ضعیف می شود؟
"کودک در ابتدا حس کنجکاوی بسیار زیادی دارد و به تعبیر اینشتین بشر در هیچ دوره ای از دوران عمر به اندازه دوران کودکی اش کنجکاو نیست، اما ما ناخواسته بلایی بر سر این کودکان می آوریم که ذوق دانستن و قوه کنجکاوی شان به مرور ضعیف و ضعیف تر می شود. برای همین است که برخی تحقیقات نشان داده است که کودکان تا قبل از ورود به آموزش رسمی، قوه ی خلاقیت و کنجکاوی شان بالای ۹۰ درصد است اما بعد از پایان دوره ابتدایی این رقم به ۵ تا ۱۰ درصد کاهش می یابد. این یافته را علم عصب شناسی [نوروساینس] نیز از نظر سرعت و تعداد نورون های عصبی در دوران قبل و بعد از دوران تحصیل تایید کرده است."(آموزش علیه آموزش،ص۹۶)
🌏 تربیت و توسعه | منعِ دخالت
@IranHumanDevelopment2
✅ ایرانِ ما
هموطنانِ مهربانِ جنوب کرمان و مناطق سیل زده را از یاد نبریم
غم از ایرانیان دور باد
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
هموطنانِ مهربانِ جنوب کرمان و مناطق سیل زده را از یاد نبریم
غم از ایرانیان دور باد
🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2
🌏 تربیت و توسعه
✅ ایرانِ ما هموطنانِ مهربانِ جنوب کرمان و مناطق سیل زده را از یاد نبریم غم از ایرانیان دور باد 🌏 تربیت و توسعه @IranHumanDevelopment2
📍فوری
دعوتی انسان دوستانه برای جنوب کرمان
✍ محمد دیمه ور
معاون پیشین وزارت آموزش و پرورش و عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان
به نام خدای رئوف
با سلام و احترام
عزیزان!
جنوب کرمان یکی از مناطقی است که مردمان بسیار شریف و نجیب ولی به شدت محرومی دارد.
لطفا هر مقدار می توانید کمک کنید. خداوند این روزها به اشکال مختلف ما را آزمایش می کند. این مردم محروم، در گیرودار این بیماری خطرناک و سرمای هوا، مختصر امکاناتشان را از دست داده و حتی قوت لایموت ندارند.
خداوند یاور دل های رئوف است. به یاری هموطنان مهربان جنوب کرمان بشتاییم.
🌏 تربیت و توسعه | دیارِ کریمان
@IranHumanDevelopment2
دعوتی انسان دوستانه برای جنوب کرمان
✍ محمد دیمه ور
معاون پیشین وزارت آموزش و پرورش و عضو هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان
به نام خدای رئوف
با سلام و احترام
عزیزان!
جنوب کرمان یکی از مناطقی است که مردمان بسیار شریف و نجیب ولی به شدت محرومی دارد.
لطفا هر مقدار می توانید کمک کنید. خداوند این روزها به اشکال مختلف ما را آزمایش می کند. این مردم محروم، در گیرودار این بیماری خطرناک و سرمای هوا، مختصر امکاناتشان را از دست داده و حتی قوت لایموت ندارند.
خداوند یاور دل های رئوف است. به یاری هموطنان مهربان جنوب کرمان بشتاییم.
🌏 تربیت و توسعه | دیارِ کریمان
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۵
📍با چسبندگیِ فرزندم به اینترنت و گوشی چه کنم؟
✍ #مرتضی_نظری
بیشترِ پدرومادرها از وقتگذرانی و وابستگیِ زیاد فرزندشان به فضای مجازی و بازی های آنلاین دچار نگرانی هستند و بعضاً این احساس را دارند که تأثیر و نفوذِ تربیتی خود را بر فرزندشان از دست داده اند.
▫️چند نکته و پیشنهاد کوتاه و کاربردی:
۱. هر دوره زندگی، یک ویژگیِ غالب دارد و فضای مجازی هم ویژگی زندگی در جهان امروز است. بنابراین، مشغولیت نسل امروز با زبانِ زمانه خودشان، چندان جای نگرانی ندارد.
۲. از پشت عینک بزرگسالی و از بالا نمی توان با بچه ها ارتباط گرفت. با فرزندتان فیلم ببینید بازی کنید و همزبان بشوید طوری که شما را کنارِ خود ببیند نه در مقابل.
۳. در عین حال منفعل هم نباشید و از قاطعیت های لازم به عنوان پدر و مادر غافل نشوید.
۴. برای دختر یا پسرتان در فضای مجازی؛ محدودیت ها یا مشوق هایی تعیین کنید. به عنوان مثال از بازی های آنلاینی که زبانش را تقویت کند استقبال کنید و یا در صورت سهل انگاری در انجام مسؤلیتهای خانه، محدودیتِ دسترسی به اینترنت بگذارید.
🌏 تربیت و توسعه | ارتباطِ مؤثر
@IranHumanDevelopment2
📍با چسبندگیِ فرزندم به اینترنت و گوشی چه کنم؟
✍ #مرتضی_نظری
بیشترِ پدرومادرها از وقتگذرانی و وابستگیِ زیاد فرزندشان به فضای مجازی و بازی های آنلاین دچار نگرانی هستند و بعضاً این احساس را دارند که تأثیر و نفوذِ تربیتی خود را بر فرزندشان از دست داده اند.
▫️چند نکته و پیشنهاد کوتاه و کاربردی:
۱. هر دوره زندگی، یک ویژگیِ غالب دارد و فضای مجازی هم ویژگی زندگی در جهان امروز است. بنابراین، مشغولیت نسل امروز با زبانِ زمانه خودشان، چندان جای نگرانی ندارد.
۲. از پشت عینک بزرگسالی و از بالا نمی توان با بچه ها ارتباط گرفت. با فرزندتان فیلم ببینید بازی کنید و همزبان بشوید طوری که شما را کنارِ خود ببیند نه در مقابل.
۳. در عین حال منفعل هم نباشید و از قاطعیت های لازم به عنوان پدر و مادر غافل نشوید.
۴. برای دختر یا پسرتان در فضای مجازی؛ محدودیت ها یا مشوق هایی تعیین کنید. به عنوان مثال از بازی های آنلاینی که زبانش را تقویت کند استقبال کنید و یا در صورت سهل انگاری در انجام مسؤلیتهای خانه، محدودیتِ دسترسی به اینترنت بگذارید.
🌏 تربیت و توسعه | ارتباطِ مؤثر
@IranHumanDevelopment2
📍توییت
جامعه ایران در وضعیتِ منهای مدرسه
✍ #مرتضی_نظری
اکنون که جامعه ایران به دلیل کرونا در وضعیتِ "منهایِ مدرسه" قرار گرفته و خانواده، همجواریِ طولانیتری با فرزندان در خانه دارد، با راهِ نرفته مدرسه بویژه در تمرین مهارتهای اجتماعی چه کنیم؟ تمرین کدام مهارتها با آنها در خانواده ضروریتر و ممکن است؟
🌏 تربیت و توسعه | مهارت زندگی
@IranHumanDevelopment2
جامعه ایران در وضعیتِ منهای مدرسه
✍ #مرتضی_نظری
اکنون که جامعه ایران به دلیل کرونا در وضعیتِ "منهایِ مدرسه" قرار گرفته و خانواده، همجواریِ طولانیتری با فرزندان در خانه دارد، با راهِ نرفته مدرسه بویژه در تمرین مهارتهای اجتماعی چه کنیم؟ تمرین کدام مهارتها با آنها در خانواده ضروریتر و ممکن است؟
🌏 تربیت و توسعه | مهارت زندگی
@IranHumanDevelopment2
▫️یادداشت میهمان
پیشنهادهای یونسکو برای تسهیل یادگیری دیجیتال و از راه دور برای کمک به والدین، معلمان و مدارس در وضعیت دشوار
✍ ترجمه و تلخیص: دکتر سارا زارعی
متخصص آموزش و ارتقای سلامت،
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
یادگیری آنلاین یک ضررورت و شناخت ابزار تسهیل کننده آن، یک راه حل محسوب میشود.
در ادامه به فهرست برنامه های آموزشی، بسترهای رایج برای کمک به والدین، معلمان، مدارس و مدیران مدارس در تسهیل یادگیری دانش آموزان و ارائه مراقبت های اجتماعی و تعامل در دوره های تعطیلی مدرسه اشاره شده است. اغلب این برنامه ها رایگان و با دسترسی گسترده، کاربری قدرتمند و شواهدی از تأثیرگذاری بالا هستند. برخی از رایج ترین سیستم های مدیریت یادگیری دیجیتال در دنیا و ایران بر اساس نیازهای یادگیری از راه دورعبارتند از:
۱. منابع و ابزارهایی برای انتقال و ارائه آموزش و یادگیری با کیفیت به صورت آنلاین(=Black board)
۲. مسیرهای یادگیری فردی درسهای کوتاه برای رفع شکاف در دانش ، دانش آموزان را به چالش می کشد و باعث حفظ حافظه بلند مدت می شود.(CenturyTech)
۳. معلمان را با دانش آموزان و والدین مرتبط می کند تا مشارکت ایجاد کند.(ClassDojo)
۴. ابزار و منابع برای مدیریت کلاس های درس و درگیر کردن دانش آموزان از راه دور.(Edmodo)
۵. آموزش آنلاین به زبان عربی با منابع برای زبان آموزان و معلمان مدرسه.(Edraak)
۶. بستر یادگیری باز با مجموعه ای از منابع یادگیری ریاضی(EkStep)
۷. به کلاسها کمک می کند تا از راه دور، ارتباط برقرار و سازماندهی شوند.(Google Classroom)
۸. بستر یادگیری آزاد مبتنی بر جامعه و پشتیبانی جهانی.(Moodle)
۹. بستر یادگیری آنلاین به زبان عربی میزبان درس های آموزشی ویدیویی که با برنامه های درسی مصری و سوریه مطابقت دارد.(Nafham)
۱۰. ابزاری برای پشتیبانی از آموزش، یادگیری، سطح بندی، مشارکت و ارزیابی.(Schoology)
۱۱. ایجاد اوراق بهادار یادگیری دیجیتالی مشترک و قابل تفکیک منابع یادگیری را امکان پذیر می کند.(Seesaw)
۱۲. ابزاری برای تبدیل نرم افزار Microsoft Office به یک بستر آموزشی.(Skooler)
۱۳. بستر یادگیری آنلاین به زبان فارسی برای دانش آموزان دوره متوسطه.(LMS)
🔻منبع:
https://en.unesco.org/themes/education-emergencies/coronavirus-school-closures/solutions
🌏 تربیت و توسعه | تداوم یادگیری
@IranHumanDevelopment2
پیشنهادهای یونسکو برای تسهیل یادگیری دیجیتال و از راه دور برای کمک به والدین، معلمان و مدارس در وضعیت دشوار
✍ ترجمه و تلخیص: دکتر سارا زارعی
متخصص آموزش و ارتقای سلامت،
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
یادگیری آنلاین یک ضررورت و شناخت ابزار تسهیل کننده آن، یک راه حل محسوب میشود.
در ادامه به فهرست برنامه های آموزشی، بسترهای رایج برای کمک به والدین، معلمان، مدارس و مدیران مدارس در تسهیل یادگیری دانش آموزان و ارائه مراقبت های اجتماعی و تعامل در دوره های تعطیلی مدرسه اشاره شده است. اغلب این برنامه ها رایگان و با دسترسی گسترده، کاربری قدرتمند و شواهدی از تأثیرگذاری بالا هستند. برخی از رایج ترین سیستم های مدیریت یادگیری دیجیتال در دنیا و ایران بر اساس نیازهای یادگیری از راه دورعبارتند از:
۱. منابع و ابزارهایی برای انتقال و ارائه آموزش و یادگیری با کیفیت به صورت آنلاین(=Black board)
۲. مسیرهای یادگیری فردی درسهای کوتاه برای رفع شکاف در دانش ، دانش آموزان را به چالش می کشد و باعث حفظ حافظه بلند مدت می شود.(CenturyTech)
۳. معلمان را با دانش آموزان و والدین مرتبط می کند تا مشارکت ایجاد کند.(ClassDojo)
۴. ابزار و منابع برای مدیریت کلاس های درس و درگیر کردن دانش آموزان از راه دور.(Edmodo)
۵. آموزش آنلاین به زبان عربی با منابع برای زبان آموزان و معلمان مدرسه.(Edraak)
۶. بستر یادگیری باز با مجموعه ای از منابع یادگیری ریاضی(EkStep)
۷. به کلاسها کمک می کند تا از راه دور، ارتباط برقرار و سازماندهی شوند.(Google Classroom)
۸. بستر یادگیری آزاد مبتنی بر جامعه و پشتیبانی جهانی.(Moodle)
۹. بستر یادگیری آنلاین به زبان عربی میزبان درس های آموزشی ویدیویی که با برنامه های درسی مصری و سوریه مطابقت دارد.(Nafham)
۱۰. ابزاری برای پشتیبانی از آموزش، یادگیری، سطح بندی، مشارکت و ارزیابی.(Schoology)
۱۱. ایجاد اوراق بهادار یادگیری دیجیتالی مشترک و قابل تفکیک منابع یادگیری را امکان پذیر می کند.(Seesaw)
۱۲. ابزاری برای تبدیل نرم افزار Microsoft Office به یک بستر آموزشی.(Skooler)
۱۳. بستر یادگیری آنلاین به زبان فارسی برای دانش آموزان دوره متوسطه.(LMS)
🔻منبع:
https://en.unesco.org/themes/education-emergencies/coronavirus-school-closures/solutions
🌏 تربیت و توسعه | تداوم یادگیری
@IranHumanDevelopment2
🌏 تربیت و توسعه
📍توییت جامعه ایران در وضعیتِ منهای مدرسه ✍ #مرتضی_نظری اکنون که جامعه ایران به دلیل کرونا در وضعیتِ "منهایِ مدرسه" قرار گرفته و خانواده، همجواریِ طولانیتری با فرزندان در خانه دارد، با راهِ نرفته مدرسه بویژه در تمرین مهارتهای اجتماعی چه کنیم؟ تمرین کدام…
📍یادداشت ویژه
کرونا؛ دفترچه "مهارتهای خانواده" داشته باشید
✍️ دکتر محسن رنانی
🔹ما همدیگر را دوست داریم و از حضور هم خرسندیم به شرطی که فقط چند ساعت در روز و احتمالا از بعدازظهرها تا هنگام خواب و حداکثر آخر هفته ها باهم باشیم.
🔹ما کمکم داریم به ناتوانی های خود و مهارتهای ارتباطی که نداریم آگاه می شویم. بیشترمان زود عصبی می شویم؛ در تقسیم کار خانه مشارکت و درباره آن گفتوگو نداریم... .
متن کامل در👇
asriran.com/0031lC
🌏 تربیت و توسعه | مهارت زندگی
@IranHumanDevelopment2
کرونا؛ دفترچه "مهارتهای خانواده" داشته باشید
✍️ دکتر محسن رنانی
🔹ما همدیگر را دوست داریم و از حضور هم خرسندیم به شرطی که فقط چند ساعت در روز و احتمالا از بعدازظهرها تا هنگام خواب و حداکثر آخر هفته ها باهم باشیم.
🔹ما کمکم داریم به ناتوانی های خود و مهارتهای ارتباطی که نداریم آگاه می شویم. بیشترمان زود عصبی می شویم؛ در تقسیم کار خانه مشارکت و درباره آن گفتوگو نداریم... .
متن کامل در👇
asriran.com/0031lC
🌏 تربیت و توسعه | مهارت زندگی
@IranHumanDevelopment2
🇮🇷#نوروز_با_کودکان_و_نوجوانان_ایران /۶
✅شاگرد بچه هایمان شویم
✍️جعفر محمدی
صاحب امتیاز و سردبیر سایت خبری تحلیلی عصر ایران
🔹روزهای قرنطینه، شاید تا آخر عمرمان دیگر تکرار نشود؛ بنابراین، فرصت هایی که این ایام در اختیار ما قرار می دهند نیز تکرار نخواهند شد.
یکی از این فرصت ها، داشتن زمان کافی برای بودن با بچه هاست. این فرصت، شاید برای بچه هایی که در مواقع عادی، ما را خیلی کم دارند، طلایی تر و لذت بخش تر باشد.
خیلی گفته می شود که باید به بچه ها یاد بدهیم. این حرف درستی است اما امروز می خواهم بگویم قرنطینه، فرصتی است برای یاد گرفتن از بچه ها به ویژه نوجوان های خانه.
واقعیت این است که نوجوانان امروز، عمدتاً چیزهایی می دانند که ما از آنها اطلاع کمی داریم؛ مثلاً آنها بهتر از نسل ما زبان خارجی و مشخصاً انگلیسی بلدند یا در کامپیوتر و تلفن همراه و نرم افزار، از ما خیلی جلوترند.
این وضعیت، فرصتی دو سر بُرد در اختیار ما قرار می دهد: اگر ما از آنان دعوت کنیم که در چیزی که بلد هستند ما را به شاگردی بپذیرند و مثلاً زبان، نرم افزار، نقاشی، موسیقی و ... به ما یاد بدهند، هم خودمان در این مدت چیزهای بسیاری یاد خواهیم گرفت و مثلاً با گنج های ناشناخته تلفن همراه مان و امکانات ناشناخته کامپیوترمان آشنا خواهیم شد و هم احساس مفید بود و عزت نفس را به نوجوانان مان خواهیم داد و رابطه قوی تری بین ما برقرار خواهد شد.
همچنین می توانید در تعامل با کودکان نیز از آنها بخواهید نقاشی کردن، نحوه بازی با اسباب بازی ها، مرتب کردن اتاق و ... را به شما یاد بدهند و شما نیز وانمود کنید که دارید یاد می گیرید. این لذت را به کودکان تان هدیه دهید.
فرصت طلایی و تکرار ناپذیر "اکنون" را از دست ندهیم.
🌏 تربیت و توسعه | تعامل و یادگیری
@IranHumanDevelopment2
✅شاگرد بچه هایمان شویم
✍️جعفر محمدی
صاحب امتیاز و سردبیر سایت خبری تحلیلی عصر ایران
🔹روزهای قرنطینه، شاید تا آخر عمرمان دیگر تکرار نشود؛ بنابراین، فرصت هایی که این ایام در اختیار ما قرار می دهند نیز تکرار نخواهند شد.
یکی از این فرصت ها، داشتن زمان کافی برای بودن با بچه هاست. این فرصت، شاید برای بچه هایی که در مواقع عادی، ما را خیلی کم دارند، طلایی تر و لذت بخش تر باشد.
خیلی گفته می شود که باید به بچه ها یاد بدهیم. این حرف درستی است اما امروز می خواهم بگویم قرنطینه، فرصتی است برای یاد گرفتن از بچه ها به ویژه نوجوان های خانه.
واقعیت این است که نوجوانان امروز، عمدتاً چیزهایی می دانند که ما از آنها اطلاع کمی داریم؛ مثلاً آنها بهتر از نسل ما زبان خارجی و مشخصاً انگلیسی بلدند یا در کامپیوتر و تلفن همراه و نرم افزار، از ما خیلی جلوترند.
این وضعیت، فرصتی دو سر بُرد در اختیار ما قرار می دهد: اگر ما از آنان دعوت کنیم که در چیزی که بلد هستند ما را به شاگردی بپذیرند و مثلاً زبان، نرم افزار، نقاشی، موسیقی و ... به ما یاد بدهند، هم خودمان در این مدت چیزهای بسیاری یاد خواهیم گرفت و مثلاً با گنج های ناشناخته تلفن همراه مان و امکانات ناشناخته کامپیوترمان آشنا خواهیم شد و هم احساس مفید بود و عزت نفس را به نوجوانان مان خواهیم داد و رابطه قوی تری بین ما برقرار خواهد شد.
همچنین می توانید در تعامل با کودکان نیز از آنها بخواهید نقاشی کردن، نحوه بازی با اسباب بازی ها، مرتب کردن اتاق و ... را به شما یاد بدهند و شما نیز وانمود کنید که دارید یاد می گیرید. این لذت را به کودکان تان هدیه دهید.
فرصت طلایی و تکرار ناپذیر "اکنون" را از دست ندهیم.
🌏 تربیت و توسعه | تعامل و یادگیری
@IranHumanDevelopment2
📍آموزش و پرورش در ایرانِ پساکرونا
✍ #مرتضی_نظری
▫️درس اولِ کرونا به مدرسه:
با کلیدِ کهنه، قفل نو باز نمی شود!
کرونا بزرگترین چیزی را که به چالش کشید، قابلیت های انسان معاصر بود. قابلیت هایی که نمی توان نقش نظام های آموزشی و مشخصاً «مدرسه» را در پدیداری اش نادیده گرفت. کرونا، این میهمان ناپیدا و ناخوانده، از بسیاری الگوهای فکری رایج در آموزش و پرورش عبور کرد. الگوهای تربیتی که همه چیز را پیش بینی پذیر می پندارد.
کرونا با زبان سخت تری به نظام های رسمی تربیت در جهان نشان داد که با کلیدهای کهنه قفل های نو را نمی توان باز کرد. شما احتمالا در ابتدای کتاب های درسی مدارس با عباراتی شبیه این مضمون آشنایید: «انتظار است دانش آموزان عزيز پس از مطالعه این فصل به نتایج زیر برسند»! این انتظاراتِ از پیش فرض شده از دانش آموز و حتی معلم، هم غیرعقلی و هم ضدخلاقیت است. چه کسي گفته و از کجا معلوم دانش آموزان بعد از فهم مطالب یک فصل از کتاب درسی دقیقاً به همان نتیجه ای برسند که مؤلفان کتاب درسی از قبل پیش بینی کرده اند؟ شاید دنیای ذهنی آنها چیز جدید و متفاوتی کشف کرد که ما با این روش قالبی، امکانِ متفاوت دیدن و تراوش ذهنی جدید را از او سلب کرده ایم!
▫️آیا مفهومِ نوینِ مدرسه فهم خواهد شد؟
معماری و مفهوم مدرسه از دهه گذشته با دو تغییر مهم، در حال فراگیرشدن است:
مهمترین تغییر رخ داده در معماریِ مدارس جدید این است که «آجر» جای خود را به کلیک داده و کلاس از مرز فیزیکی مدرسه بیرون می رود و دانش آموزان می توانند همکلاسی هایی از سراسر دنیا بیابند. تغییر مهم دیگر در مفهوم، اینکه دانش آموزان کشف می کنند و خودشان مسیر یادگیری را می پیمایند. به عبارتی؛ برنامه درسی سفارشی می شود و مدرسه دیگر الزاماً محدود به زمان و مکان نیست.
▫️نتیجه گیری:
چه باید کرد؟ (مورد ایران)
نظام تدبیر و برنامه ریزیِ آموزش و پرورش باید حتی الامکان از «پیش بینی پذیریِ نتیجه» فاصله بگیرد. وقتی ابتدا تا انتهای جریان یاددهی و یادگیری، پیش بینی شد و انتظار داشتیم تا یادگیرندگان در قواره های از پیش تعیین شده، بنویسند، حل کنند و امتحان بدهند، خلاقیت بروز نمی کند و نتیجه ای جز ناتوان پروری ندارد و آنچه روز به روز تحلیل می رود، شوقِ یادگیری و کاهش اثربخشی و کارآمدیِ مدرسه است.
مدرسه پساکرونا در موقعیت ایران، اگر به "مسأله و اولویتِ" دولت ها و حوزه عمومی تبدیل نشود، اگر به سمت انسانی تر شدنِ فرهنگ سازمانی خود نرود و اگر از طبقه بندی های بسیار مضر و بی پایه مانند جداسازی دانش آموزان تیزهوش و عادی و معلول از یکدیگر نپرهیزد، و اگر در تقویتِ همه جانبه معلم کوششی عملی و نتیجه بخش سامان ندهد و نیز اگر درک بهتری از طبیعت و زیستِ جهانی به بچه ها ندهد و انطباق بیشتری با تفاوت ها و استعدادهای دانش آموزان قائل نشود و اگر برای سخن گفتن معلمان و دانش آموزان به زبان بین المللی و تعامل با جهان در عین هویتمندی بومی کاری نکند و اگر داستان پرآب دیدهی تعارض منافع و دخالت های غیرتخصصی و ضدتربیتی در آموزش و پرورش تمام نشود،
و دست آخر؛ اگر نهاد مدرسه همچنان و صرفاً بر هنجارهای خود تکیه و تأکید کند؛ توانِ کنشگری نسل ها کاهش می یابد و از یاری آن ها در برابر چالش های جدید و مسأله های نو عاجز می ماند.
🌏 تربیت و توسعه | مدرسهی پساکرونا
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
▫️درس اولِ کرونا به مدرسه:
با کلیدِ کهنه، قفل نو باز نمی شود!
کرونا بزرگترین چیزی را که به چالش کشید، قابلیت های انسان معاصر بود. قابلیت هایی که نمی توان نقش نظام های آموزشی و مشخصاً «مدرسه» را در پدیداری اش نادیده گرفت. کرونا، این میهمان ناپیدا و ناخوانده، از بسیاری الگوهای فکری رایج در آموزش و پرورش عبور کرد. الگوهای تربیتی که همه چیز را پیش بینی پذیر می پندارد.
کرونا با زبان سخت تری به نظام های رسمی تربیت در جهان نشان داد که با کلیدهای کهنه قفل های نو را نمی توان باز کرد. شما احتمالا در ابتدای کتاب های درسی مدارس با عباراتی شبیه این مضمون آشنایید: «انتظار است دانش آموزان عزيز پس از مطالعه این فصل به نتایج زیر برسند»! این انتظاراتِ از پیش فرض شده از دانش آموز و حتی معلم، هم غیرعقلی و هم ضدخلاقیت است. چه کسي گفته و از کجا معلوم دانش آموزان بعد از فهم مطالب یک فصل از کتاب درسی دقیقاً به همان نتیجه ای برسند که مؤلفان کتاب درسی از قبل پیش بینی کرده اند؟ شاید دنیای ذهنی آنها چیز جدید و متفاوتی کشف کرد که ما با این روش قالبی، امکانِ متفاوت دیدن و تراوش ذهنی جدید را از او سلب کرده ایم!
▫️آیا مفهومِ نوینِ مدرسه فهم خواهد شد؟
معماری و مفهوم مدرسه از دهه گذشته با دو تغییر مهم، در حال فراگیرشدن است:
مهمترین تغییر رخ داده در معماریِ مدارس جدید این است که «آجر» جای خود را به کلیک داده و کلاس از مرز فیزیکی مدرسه بیرون می رود و دانش آموزان می توانند همکلاسی هایی از سراسر دنیا بیابند. تغییر مهم دیگر در مفهوم، اینکه دانش آموزان کشف می کنند و خودشان مسیر یادگیری را می پیمایند. به عبارتی؛ برنامه درسی سفارشی می شود و مدرسه دیگر الزاماً محدود به زمان و مکان نیست.
▫️نتیجه گیری:
چه باید کرد؟ (مورد ایران)
نظام تدبیر و برنامه ریزیِ آموزش و پرورش باید حتی الامکان از «پیش بینی پذیریِ نتیجه» فاصله بگیرد. وقتی ابتدا تا انتهای جریان یاددهی و یادگیری، پیش بینی شد و انتظار داشتیم تا یادگیرندگان در قواره های از پیش تعیین شده، بنویسند، حل کنند و امتحان بدهند، خلاقیت بروز نمی کند و نتیجه ای جز ناتوان پروری ندارد و آنچه روز به روز تحلیل می رود، شوقِ یادگیری و کاهش اثربخشی و کارآمدیِ مدرسه است.
مدرسه پساکرونا در موقعیت ایران، اگر به "مسأله و اولویتِ" دولت ها و حوزه عمومی تبدیل نشود، اگر به سمت انسانی تر شدنِ فرهنگ سازمانی خود نرود و اگر از طبقه بندی های بسیار مضر و بی پایه مانند جداسازی دانش آموزان تیزهوش و عادی و معلول از یکدیگر نپرهیزد، و اگر در تقویتِ همه جانبه معلم کوششی عملی و نتیجه بخش سامان ندهد و نیز اگر درک بهتری از طبیعت و زیستِ جهانی به بچه ها ندهد و انطباق بیشتری با تفاوت ها و استعدادهای دانش آموزان قائل نشود و اگر برای سخن گفتن معلمان و دانش آموزان به زبان بین المللی و تعامل با جهان در عین هویتمندی بومی کاری نکند و اگر داستان پرآب دیدهی تعارض منافع و دخالت های غیرتخصصی و ضدتربیتی در آموزش و پرورش تمام نشود،
و دست آخر؛ اگر نهاد مدرسه همچنان و صرفاً بر هنجارهای خود تکیه و تأکید کند؛ توانِ کنشگری نسل ها کاهش می یابد و از یاری آن ها در برابر چالش های جدید و مسأله های نو عاجز می ماند.
🌏 تربیت و توسعه | مدرسهی پساکرونا
@IranHumanDevelopment2
📍سه تلقیِ مسموم از مدرسه و ضرورت تحرک و هوشمندی آموزش و پرورش
✍ #مرتضی_نظری
۱. تلقیِ انتخاباتی
نگاه برخي سیاسیون جامعه ما به مدرسه و نهاد آموزش و پرورش به عنوان سازمان رأی و محلی برای تقسیم پست و جایگاه بین اقوام و اعضای ستاد انتخاباتی خود است. این نگاه بسیار تلخ و دلسرد کننده است. نهاد محجوب و نجیب آموزش و پرورش در سالیان متمادی، نمایندگان بسیاری از طیف های مختلف را به خود دیده که ای بسا ژست روشنفکری و تحولگرایی هم گرفته اند اما ثمره نزدیک شدن آن ها به نهاد آموزش، چیزی جز کاشتن و گماشتن نابلدترین افراد در جایگاه های حساسِ آموزش و پرورش از مدیریت مدارس گرفته تا سطوح مدیریتی نبوده. این جریانات سطحی و جناحی، جمعیت انبوه معلم و مدرسه را هم صرفاً سیاهی لشکر و سازمان رأی خود می پندارد و نگاه معنادار و تحولی به نهاد مدرسه ندارد.
۲. تلقیِ بنگاهی _ تجاری
از سال های دور و تقریباً در تمام دولت ها، جریانی کاسب مسلک و دلّال همیشه در اطراف آموزش و پرورش پرسه می زند که اساساً آموزش و پرورش را به چشمِ بازاری برای فروش کالای خود می پندارد. در عمل، عایدیِ این جریان تجاری برای معلم و مدرسه، در برابر برداشت های میلیاردی و هنگفت آنها بسیار ناچیز بوده است. ناشران کتاب های کنکور و دلالان تست و آزمون در رأس آنها و اخیراً شرکت های پیام رسان داخلی، نمونه های این دلّالی سنتی و مدرن هستند که انگیزه ای جز دستیابی به گنجِ شماره های تلفن و اطلاعات ریز دانش آموزان و خانواده ها و مدارس ندارند و ضروریست که آموزش و پرورش در خصوص مراقبت از اطلاعات حیاتی ذینفعانش در برابر این جماعتِ بسیار منفعت طلب، هوشمندی بیشتری از خود نشان دهد.
۳. تلقیِ مدرسه یعنی مکانِ نگهداری بچه
هنوز در جامعه ما تصور بسیاری خانواده ها نسبت به مدرسه، محلی است که بچه ها را باید برای ساعاتی در خود نگهداری کند. یک تصور پناهگاهی و نه تصور مکانی برای تربیت شدن.
▫️نتیجه گیری:
در جامعه ما و در میان مدیران سیاسی و حتی فرهنگی و آموزشی انواع این کژتابی های مفهومی رواج دارد. ما نیاز به یک جریان نقّاد داریم که این کژتابی ها و تلقی های ضدتوسعه و تحول را بنمایاند و انگاره های ناصحیح جامعه را نسبت به نهاد بسیار خطیر و آینده ساز مدرسه اصلاح کند و معلمان، مدیران مدارس و والدین را نسبت به برخی ذهنیت هایی که دارند، به تأمل وادارد.
چون ضربه ای که نهاد آموزش از این دخالت های سهم خواهانه در طول این سال ها خورده، اسف بار است.
و همچنین ضروریست که آموزش و پرورش از خود تکان و تحرک موثرتری به نشان داده و برای تبیین مأموریت های ملی، توسعه ای، حاکمیتی، زیربنایی و فرابخشی خود در کشور جریانی هدفمند سامان داده و اجازه خدشه به کیانِ تخصصی و اعتبار حرفه ای خود ندهد. ما در این زمینه نیاز به یک تغییر نگرشِ ملی داریم.
🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
۱. تلقیِ انتخاباتی
نگاه برخي سیاسیون جامعه ما به مدرسه و نهاد آموزش و پرورش به عنوان سازمان رأی و محلی برای تقسیم پست و جایگاه بین اقوام و اعضای ستاد انتخاباتی خود است. این نگاه بسیار تلخ و دلسرد کننده است. نهاد محجوب و نجیب آموزش و پرورش در سالیان متمادی، نمایندگان بسیاری از طیف های مختلف را به خود دیده که ای بسا ژست روشنفکری و تحولگرایی هم گرفته اند اما ثمره نزدیک شدن آن ها به نهاد آموزش، چیزی جز کاشتن و گماشتن نابلدترین افراد در جایگاه های حساسِ آموزش و پرورش از مدیریت مدارس گرفته تا سطوح مدیریتی نبوده. این جریانات سطحی و جناحی، جمعیت انبوه معلم و مدرسه را هم صرفاً سیاهی لشکر و سازمان رأی خود می پندارد و نگاه معنادار و تحولی به نهاد مدرسه ندارد.
۲. تلقیِ بنگاهی _ تجاری
از سال های دور و تقریباً در تمام دولت ها، جریانی کاسب مسلک و دلّال همیشه در اطراف آموزش و پرورش پرسه می زند که اساساً آموزش و پرورش را به چشمِ بازاری برای فروش کالای خود می پندارد. در عمل، عایدیِ این جریان تجاری برای معلم و مدرسه، در برابر برداشت های میلیاردی و هنگفت آنها بسیار ناچیز بوده است. ناشران کتاب های کنکور و دلالان تست و آزمون در رأس آنها و اخیراً شرکت های پیام رسان داخلی، نمونه های این دلّالی سنتی و مدرن هستند که انگیزه ای جز دستیابی به گنجِ شماره های تلفن و اطلاعات ریز دانش آموزان و خانواده ها و مدارس ندارند و ضروریست که آموزش و پرورش در خصوص مراقبت از اطلاعات حیاتی ذینفعانش در برابر این جماعتِ بسیار منفعت طلب، هوشمندی بیشتری از خود نشان دهد.
۳. تلقیِ مدرسه یعنی مکانِ نگهداری بچه
هنوز در جامعه ما تصور بسیاری خانواده ها نسبت به مدرسه، محلی است که بچه ها را باید برای ساعاتی در خود نگهداری کند. یک تصور پناهگاهی و نه تصور مکانی برای تربیت شدن.
▫️نتیجه گیری:
در جامعه ما و در میان مدیران سیاسی و حتی فرهنگی و آموزشی انواع این کژتابی های مفهومی رواج دارد. ما نیاز به یک جریان نقّاد داریم که این کژتابی ها و تلقی های ضدتوسعه و تحول را بنمایاند و انگاره های ناصحیح جامعه را نسبت به نهاد بسیار خطیر و آینده ساز مدرسه اصلاح کند و معلمان، مدیران مدارس و والدین را نسبت به برخی ذهنیت هایی که دارند، به تأمل وادارد.
چون ضربه ای که نهاد آموزش از این دخالت های سهم خواهانه در طول این سال ها خورده، اسف بار است.
و همچنین ضروریست که آموزش و پرورش از خود تکان و تحرک موثرتری به نشان داده و برای تبیین مأموریت های ملی، توسعه ای، حاکمیتی، زیربنایی و فرابخشی خود در کشور جریانی هدفمند سامان داده و اجازه خدشه به کیانِ تخصصی و اعتبار حرفه ای خود ندهد. ما در این زمینه نیاز به یک تغییر نگرشِ ملی داریم.
🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2
📍یادداشت میهمان
کرونا، فرصتی برای بازسازیِ مدرسه
✍ حبیب اله افتخاری
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، اصفهان
کرونا، ویروس کوچکی که توانست دیوارهای مدارس را فرو بریزد. اکنون مدارس عریان شده را همگان نظاره می کنند. دو چهره اکنون از پس این فروریزش دیوار از مدرسه هویداست. چهره منفی و چهره مثبت.
در چهره منفی دانش آموزانی می بینیم که جسم و روحشان خمیده و فسرده در لابلای سنتهای حاکم بر مدرسه شده است. مدرسه قرار بود خانه دوم بچه ها شود اکنون اما با ریزش دیوار مدرسه معلوم شد اینجا شباهتی به خانه اول او ندارد.دیگر روشن است که کتابهای درسی دانش آموزان، سوهان روح و عامل تشویش اوست.و او صد البته مجبور است آنان را حفظ و از بَر کند. خوب که به بچه ها بنگری، انگار انباری از پرسشهایی هستند که هیچ گاه فرصت پرسیدن پیدا نکردند. دیوار که ریخته شد ،معلوم شد سکوت منفعلانه آنان از سر اجبار است و انکار.نیمکتهای پشت سر هم نشان از آن دارد که همه نگاهها باید به تخته سیاه و معلم ختم شود.و دیگر جایی برای نگاهها و حرفهای دیگر نیست. دیوارها که ریخت جمعی از بچه ها را می بینی که هنوز تک تک هستند و نمی توانند باهم بودن و برای همه بودن را مشق کنند. جمعی از تفرد. خوب که بنگری معلمانی می بینی که انگار بین او و شاگردانش فاصله ای به اندازه یک سوء تفاهم بزرگ شکل گرفته است. اینجا برای معلم دیکته می شود، معلم دیکته می خواند و دانش آموزان دیکته می نویسند و صد البته دیکته هایی پر از غلط. معلم است و سوالات بی پاسخ و پاسخهای بی سوال.
مشق هنوز بهترین راه حل است.تکلیفی برای رفع تکلیف و سنگینی برای کم شدن سنگینی.آن طرف دفتر مدیر است. او که تو در توی بخشنامه ها خلاقیت را از او ستانده و پشت کامپیوتر همه چیز را کنترل می کند حتی قانون تحصیل رایگان را. مدیر در مدرسه البته نظم را برتر از قانون می داند و سکوت را بر هیاهو و اطاعت را بر انتقاد ترجیح می دهد.دیوارها که ریخت همگان دانش آموزانی دیدند با فقر حرکت، فقر شادابی، فقر تفکر انتقادی، فقر جستجو گری، فقر خرد جمعی.
در عوض کوله پشتی هایی نمایان است که به غیر از کمر، روان دانش آموزان را هم خسته کرده است. دیوارها که فروریخت معلوم شد که در مدارس نه کتابخانه و نه آزمایشگاه، نه زمین چمن و نه سالن غذا خوری که حتی سرویس بهداشتی و آب خوری استاندارد هم پیدا نمی شود. معلوم شد که مدرسه جایی برای آموزش هنر و ورزش، تفکر و خلاقیت، مهارت و تفکر نیست در عوض جایی است برای شرکت در مسابقه مبتذل کنکور. مدرسه بدون دیوار محل زندگی کردن نیست بلکه مکان تمرین زندگی است. زندگی در حال و اکنون جای خود را به زندگی در آینده ای اضطراب آلود و ناروشن داده است.
فرو ریزش دیوار نشان داد که در مدارس ما گفت و گو شکل نمی گیرد و کودکی پاس داشته نمی شود. تفاوت ها به رسمیت شناخته نمی شوند و اصل بر شبیه سازی مکانیکی دانش آموزان قرار گرفته است.
▫️چهره دوم اما چهره ای مثبت و روشن و صد البته از جنس فرصت هاست. اکنون که کرونا دیوارهای مدارس را فرو ریخت، تلاش برای ساختن دیوارها امری عبث است.چرا که واقعیتها هویدا شده و مسولان می توانند واقعیتها را آنگونه که هستند ببینند، نه آنگونه که خود می خواهند. بگذاریم دیگر دیواری بین مدرسه و جامعه،مدرسه و شهر مدرسه و همسایه، مدرسه و تلویزیون، مدرسه و مسجد و... نباشد. اکنون باید وسعت مدرسه به اندازه کل یک جامعه باشد.دیدیم که چگونه بعد از کرونا مدرسه به تلویزیون بازگشت. مدرسه اکنون در فضای مجازی اولویت پیدا کرده است. معلمان راههای جدید برای آموزش و ارتباط با دانش آموزان یافتند. مدیران به فکر توانمند سازی مجموعه مدرسه افتادند. مسئولین کشوری به اهمیت مدرسه بیشتر واقف شدند و دهها فرصت بی بدیل دیگر در اثر فروریختن دیوار مدرسه ایجاد شد.
اکنون، انگار مدرسه آماده است تا روح جدیدی در کالبد فسرده اش دمیده شود.تکنولوژی، اینترنت، فضای مجازی ودیگر ابزارها به یاری معلمان و دانش آموزان شتافتند و چه خوب است که این ارتباط تنگاتنگ و وثیق تر گردد. باور کنیم دیگر تخته سیاه و گچ جواب گوی نیازهای امروزین نیست. رسانه های دیداری و شنیداری رخسار جامعه را تغییر دادند و صد البته از این فرصت برای بهسازی و نوسازی و آوار برداری از مدارس باید استفاده کرد و صد البته فرصتی فراروی فرصت خواهان تا با تامل و تدبّر، طرحی نو در اندازند و خود را برای مدارس پسا کرونایی آماده سازند.فلسفه و جهان بینی و ایدئولوژی حاکم بر آموزش و پرورش باید بازسازی شوند. تصمیم گیران حوزه آموزش و پرورش باید پوست اندازی کنند و مقدمات دمیدن روح توسعه در جامعه با استفاده از مدارس پیشرو را فراهم سازند. پس فروریزش دیوارهای مدارس را غنیمت شمریم. در پس ای ریزشها رویشهای خوش یمنی می تواند شکل بگیرد، چنانچه فرصت را از دست ندهیم.
🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2
کرونا، فرصتی برای بازسازیِ مدرسه
✍ حبیب اله افتخاری
دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، اصفهان
کرونا، ویروس کوچکی که توانست دیوارهای مدارس را فرو بریزد. اکنون مدارس عریان شده را همگان نظاره می کنند. دو چهره اکنون از پس این فروریزش دیوار از مدرسه هویداست. چهره منفی و چهره مثبت.
در چهره منفی دانش آموزانی می بینیم که جسم و روحشان خمیده و فسرده در لابلای سنتهای حاکم بر مدرسه شده است. مدرسه قرار بود خانه دوم بچه ها شود اکنون اما با ریزش دیوار مدرسه معلوم شد اینجا شباهتی به خانه اول او ندارد.دیگر روشن است که کتابهای درسی دانش آموزان، سوهان روح و عامل تشویش اوست.و او صد البته مجبور است آنان را حفظ و از بَر کند. خوب که به بچه ها بنگری، انگار انباری از پرسشهایی هستند که هیچ گاه فرصت پرسیدن پیدا نکردند. دیوار که ریخته شد ،معلوم شد سکوت منفعلانه آنان از سر اجبار است و انکار.نیمکتهای پشت سر هم نشان از آن دارد که همه نگاهها باید به تخته سیاه و معلم ختم شود.و دیگر جایی برای نگاهها و حرفهای دیگر نیست. دیوارها که ریخت جمعی از بچه ها را می بینی که هنوز تک تک هستند و نمی توانند باهم بودن و برای همه بودن را مشق کنند. جمعی از تفرد. خوب که بنگری معلمانی می بینی که انگار بین او و شاگردانش فاصله ای به اندازه یک سوء تفاهم بزرگ شکل گرفته است. اینجا برای معلم دیکته می شود، معلم دیکته می خواند و دانش آموزان دیکته می نویسند و صد البته دیکته هایی پر از غلط. معلم است و سوالات بی پاسخ و پاسخهای بی سوال.
مشق هنوز بهترین راه حل است.تکلیفی برای رفع تکلیف و سنگینی برای کم شدن سنگینی.آن طرف دفتر مدیر است. او که تو در توی بخشنامه ها خلاقیت را از او ستانده و پشت کامپیوتر همه چیز را کنترل می کند حتی قانون تحصیل رایگان را. مدیر در مدرسه البته نظم را برتر از قانون می داند و سکوت را بر هیاهو و اطاعت را بر انتقاد ترجیح می دهد.دیوارها که ریخت همگان دانش آموزانی دیدند با فقر حرکت، فقر شادابی، فقر تفکر انتقادی، فقر جستجو گری، فقر خرد جمعی.
در عوض کوله پشتی هایی نمایان است که به غیر از کمر، روان دانش آموزان را هم خسته کرده است. دیوارها که فروریخت معلوم شد که در مدارس نه کتابخانه و نه آزمایشگاه، نه زمین چمن و نه سالن غذا خوری که حتی سرویس بهداشتی و آب خوری استاندارد هم پیدا نمی شود. معلوم شد که مدرسه جایی برای آموزش هنر و ورزش، تفکر و خلاقیت، مهارت و تفکر نیست در عوض جایی است برای شرکت در مسابقه مبتذل کنکور. مدرسه بدون دیوار محل زندگی کردن نیست بلکه مکان تمرین زندگی است. زندگی در حال و اکنون جای خود را به زندگی در آینده ای اضطراب آلود و ناروشن داده است.
فرو ریزش دیوار نشان داد که در مدارس ما گفت و گو شکل نمی گیرد و کودکی پاس داشته نمی شود. تفاوت ها به رسمیت شناخته نمی شوند و اصل بر شبیه سازی مکانیکی دانش آموزان قرار گرفته است.
▫️چهره دوم اما چهره ای مثبت و روشن و صد البته از جنس فرصت هاست. اکنون که کرونا دیوارهای مدارس را فرو ریخت، تلاش برای ساختن دیوارها امری عبث است.چرا که واقعیتها هویدا شده و مسولان می توانند واقعیتها را آنگونه که هستند ببینند، نه آنگونه که خود می خواهند. بگذاریم دیگر دیواری بین مدرسه و جامعه،مدرسه و شهر مدرسه و همسایه، مدرسه و تلویزیون، مدرسه و مسجد و... نباشد. اکنون باید وسعت مدرسه به اندازه کل یک جامعه باشد.دیدیم که چگونه بعد از کرونا مدرسه به تلویزیون بازگشت. مدرسه اکنون در فضای مجازی اولویت پیدا کرده است. معلمان راههای جدید برای آموزش و ارتباط با دانش آموزان یافتند. مدیران به فکر توانمند سازی مجموعه مدرسه افتادند. مسئولین کشوری به اهمیت مدرسه بیشتر واقف شدند و دهها فرصت بی بدیل دیگر در اثر فروریختن دیوار مدرسه ایجاد شد.
اکنون، انگار مدرسه آماده است تا روح جدیدی در کالبد فسرده اش دمیده شود.تکنولوژی، اینترنت، فضای مجازی ودیگر ابزارها به یاری معلمان و دانش آموزان شتافتند و چه خوب است که این ارتباط تنگاتنگ و وثیق تر گردد. باور کنیم دیگر تخته سیاه و گچ جواب گوی نیازهای امروزین نیست. رسانه های دیداری و شنیداری رخسار جامعه را تغییر دادند و صد البته از این فرصت برای بهسازی و نوسازی و آوار برداری از مدارس باید استفاده کرد و صد البته فرصتی فراروی فرصت خواهان تا با تامل و تدبّر، طرحی نو در اندازند و خود را برای مدارس پسا کرونایی آماده سازند.فلسفه و جهان بینی و ایدئولوژی حاکم بر آموزش و پرورش باید بازسازی شوند. تصمیم گیران حوزه آموزش و پرورش باید پوست اندازی کنند و مقدمات دمیدن روح توسعه در جامعه با استفاده از مدارس پیشرو را فراهم سازند. پس فروریزش دیوارهای مدارس را غنیمت شمریم. در پس ای ریزشها رویشهای خوش یمنی می تواند شکل بگیرد، چنانچه فرصت را از دست ندهیم.
🌏 تربیت و توسعه | تغییر نگرش به مدرسه
@IranHumanDevelopment2
📍یک سرمایهگذاری پرثمر در ایرانِ پساکرونا
✍ #مرتضی_نظری
▫️باید اورانیوم غنی کنیم، هرچه بیشتر بهتر! اما در این غنی سازی، خبری از سانتریفیوژ و کیک زرد نیست. کافیست روی دوره کودکی به ویژه روی هزار روزِ نخست سرمایه گذاری کنیم. بذرِ ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. دوره پیش از دبستان را دریابیم!
▫️هم اکنون بیش از ۱۰ سازمان و نهاد تحت عناوین مختلف، اقدام به اعطای مجوز برگزاری دوره های آموزشی و تأسیس مهد و خانه کودک و امثالهم می کنند. تعدّد مداخله گرها در دوره حساس و زیربنایی کودکی و ۶ سال نخست زندگی فرزندان، جز آشفتگی و بروز ناهنجاری، معنای دیگری ندارد. نظام تدبیر در حوزه پیش از دبستان، نیاز به بازنگری اساسی دارد.
#نگاه_تربیتی_به_توسعه
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2
✍ #مرتضی_نظری
▫️باید اورانیوم غنی کنیم، هرچه بیشتر بهتر! اما در این غنی سازی، خبری از سانتریفیوژ و کیک زرد نیست. کافیست روی دوره کودکی به ویژه روی هزار روزِ نخست سرمایه گذاری کنیم. بذرِ ذهنی و تربیتیِ توسعه در دوره کودکی شکل می گیرد. دوره پیش از دبستان را دریابیم!
▫️هم اکنون بیش از ۱۰ سازمان و نهاد تحت عناوین مختلف، اقدام به اعطای مجوز برگزاری دوره های آموزشی و تأسیس مهد و خانه کودک و امثالهم می کنند. تعدّد مداخله گرها در دوره حساس و زیربنایی کودکی و ۶ سال نخست زندگی فرزندان، جز آشفتگی و بروز ناهنجاری، معنای دیگری ندارد. نظام تدبیر در حوزه پیش از دبستان، نیاز به بازنگری اساسی دارد.
#نگاه_تربیتی_به_توسعه
🌏 تربیت و توسعه | دوره کودکی
@IranHumanDevelopment2