✅حرکت دلسوزانه و از سرِ دغدغه استاد قاسمی پویا برای همفکریِ ملی در جهت جلوگیری از به تأخیر افتادن آموزشِ کودکان و نوحوانانِ فرودست و کم برخوردار کشور، در شرایطی که طبق آخرین اطلاع، خود ایشان در شرایط سخت جسمی به سر می برند، شایان ستایش و قدردانی است.
شایسته است مدیران مرتبط با موضوع، از فراخوان استاد حمایت کنند.
دکتر قاسمی پویا، آموزشِ بیش از سیصد هزار معلم را طی پنجاه سال معلمی در کارنامه درخشان خود دارند و همچنان با عشق به روشنگری مبادرت می‌ورزند.

همگی نسبت به آموزش فرزندان بی بضاعت نقاط محروم کشور مسؤولیم.

🌏 تربیت و توسعه | ایران سربلند
@IranHumanDevelopment2

🎥فرش قرمز برای مؤسسات تست‌و‌کنکور؟!+فیلم

چه کسانی از محدودشدن موسسات کنکور ناراحت بودند؟
◀️ بُرشی از یک مصاحبه تلویزیونی در مرداد۹۷

🌏 تربیت و توسعه | مسمومیتِ تربیتی
@IranHumanDevelopment2

📍چرا خبرنگاریِ حوزه آموزش و پرورش ضعیف شده و چرا رسیدگی به این ضعیف‌شدگی مهم است؟

✍ مرتضی نظری

کارکرد رسانه به طور عام و خبرنگاریِ حرفه ای در حوزه آموزش و پرورش به طور خاص، به ناتوانی در اجتماعی‌سازیِ مقوله آموزش و کاهشِ اثرگذاری در میان مخاطبان دچار شده است و توجه به این ضعیف شدگی، حائز اهمیت است چون اولاً باعث غلتیدن آموزش و پرورش به ورطه خودستایی و توهّمِ کارآمدی می شود و ثانیاً به منزوی شدن نهاد مدرسه در حوزه عمومی می انجامد.
خبرنگاران حوزه آموزش و پرورش بسیار مستعد و مسؤلیت شناس اند اما موانع را هم باید از سر راه ایشان برداشت.
در واکاوی موضوع، در کنار دلایلی همچون وابسته شدن جریان خبری به نشست‌های رسمی و کاهش گزارشهای میدانی و همچنین حضور کم رنگ در صفحات مجازی مانند توییتر؛ پنج دلیل عمده برای ضعیف شدن خبرنگاریِ حرفه ای در حوزه آموزش و پرورش قابل اشاره است:

۱. ادغام و به تعطیلی کشاندنِ روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش در دوره سید محمد بطحایی (۱۳۹۷) به بروز آشفتگی و بلاتکلیفیِ رسانه ای و ارتباطی در بزرگترین دستگاه اجتماعی کشور منجر شد و علیرغم اهتمام سرپرست بعدی و وزیر فعلی در ترمیم آن اشتباهِ فاحش، هنوز وضعیت روابط عمومی بهبود نیافته و اتفاقاً به جایگاهی نازل در حد زیرمجموعه دفتر وزارتی تقلیل پیدا کرده و این تنزل سازمانی که پس از انقلاب دو بار در وزارت آموزش و پرورش اتفاق افتاده، باعث ضعف تعامل این نهاد بزرگ اجتماعی با رسانه ها شده است. وجود روابط عمومیِ کارآمد و حرفه ای در آموزش و پرورش، سهم بسزایی در قدکشیدنِ خبرنگاری حرفه ای، تسهیلِ اطلاع یابی و شفافیت دارد.

۲. مسأله محافظه کاری
متاسفانه در پیگیری رسانه ای مسائل آموزش و پرورش، با محافظه کاری مواجهیم. اتفاقات و موضوعات مهم، به جای پیگیری و پوشش از طرف رسانه ها، بعضاً با سکوت و خاموشی ایشان همراه می‌شود که یا به دلیل اولویت نداشتن موضوع برای مدیران رسانه است و یا خبرنگار حوزه آموزش ترجیح می دهد خود را به دردسر نیندازد و خدشه ای بر روابطش با مدیران وزارت آموزش و پرورش نیفتد در حالی که بخشی از کارکرد رسانه، حساسیت روی سوژه‌های تعارض منافع و مطالبه پاسخگویی است. به عنوان مثال، به جز دو سه رسانه، حتی رسانه های با سابقه، چشمان خود را بر روی مسایل مهمی که در همین یک ماه اخیر رخ داد، بستند؛ مانند میزبانیِ از مدیران موسسات تست و کنکور در سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی(حساب ناشران و فعالان کمک آموزشی جداست) / ماجرای فروش میلیاردی تألیفات و کتاب های شخصی یک مدیر ارشد وزارت آموزش و پرورش از محل بودجه عمومی دستگاه/ و یا مسأله مهم تعارض منافع مدیرانی که هم صاحب مدرسه غیردولتی، موسسه زبان و امتیازات دیگر هستند و هم مناصب مدیریتی را اشغال کرده اند. و البته عدم همکاری سازمان ها و دستگاه های اجرایی در پاسخگویی به خبرنگاران هم در بروز محافظه کاری مؤثر است.

۳. رویدادمحوری و چرخه تکرار سوژه‌ها
با بررسی سوژه‌ها و موضوعات خبری رسانه ها در بیست سال گذشته(مطالعه ۱۳۹۷)، اغلب رسانه ها به سوژه ها و موضوعات تکراری پرداخته اند به نحوی که مطالعه روندِ طولی اکثریت رسانه ها در پرداختن به موضوعات آموزش و پرورش کاملاً به رویّه ای مناسبتی، قابل پیش بینی و رویدادمحور تبدیل شده و توان جریان سازی خبری رسانه تا حد زیادی کاهش یافته است که باز ضعف روابط عمومی کارآمد در این میان را نمی توان نادیده گرفت.

۴. دانش تحلیلی _ انتقادی
به استثنای گزارش ها و تحلیل های معدود رسانه ها و خبرنگان، رسانه ها طی دو دهه گذشته نتوانسته اند مسأله های نظام آموزشی کشور را موشکافانه نقد کرده و از همه مهمتر آنچه کارکرد ذاتی رسانه است، توان جریان سازی خبری و گفتمانی می باشد که به زعم من بخشی از این مسأله به نگرش خبرنگاران نسبت به آموزش و پرورش برمی‌گردد و بخشی به ضعف عملکرد وزارت آموزش و پرورش در دوره های مختلف برای تغذیه فکری خبرنگاران مربوط است. پارادایم های آموزش و پرورش تغییرات بسیاری داشته و یک فعال رسانه ای نمی تواند به تغییرات گفتمانی و رویکردهای جدید آموزشی و پداگوژیک بی تفاوت باشد هم اکنون، به جز در میان معدودی از خبرنگاران، یادداشت و گزارش میدانی، با کاهش چشمگیری مواجه شده است.

۵. کم توجهی مدیران رسانه ها به خبرنگاران حوزه آموزش و پرورش
اغلب مدیران رسانه ها از دبیران سرویس تا مدیران مسؤل، نگاه جدّی به مقوله آموزش و پرورش ندارند و حمایت لازم را از خبرنگار خود نمی کنند. حرفه خبرنگاری بسیار دشوار و پر تنش است و پیچیدگی و ظرافت کار در حیطه آموزش و پرورش بر این دشواری می‌افزاید. بخصوص که انتظارت زیاد و منابع اندک و محدودیت ها، شرایط را برای ایشان سخت تر کرده است. تقویت خبرنگاریِ حرفه ای در آموزش و پرورش برای جلب مشارکت ملی و پاسخگویی نظام آموزشی یک ضرورت است.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍شادباش

هفدهم مرداد، روز خبرنگار، خاصه بر خبرنگاران مسؤلیت‌شناسِ حوزه آموزش و پرورش که برای قدکشیدنِ نگاه عمومی به نهاد مدرسه، از کلیشه ها عبور می کنند، می کوشند، می نگارند و مشقت ها به جان می‌خرند، مبارک.
با مهر
#مرتضی_نظری

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍طرح اولیه جلوگیری از بازماندنِ فرودستان از تحصیل در پساکرونا

✍به قلم دکتر اقبال قاسمی پویا
پژوهشگر و پیشکسوت آموزش و پرورش

▫️با توجه به نزدیک شدن شروع سال تحصیلی به نظر می رسد وقت آن است که گروه(*) یک جمع بندی از آن‌چه تا کنون مطرح شده به عمل آورد و پس از نقد و بررسی و ارائه پیشنهاد ها، طرح نهایی را برای بهر ه گیری در اختیار عموم قراردهد.
▫️پیشنهاد می شود پیش از این که یک نفر کل جمع بندی را انجام دهد افراد آگاه و علاقه‌مند به این کار به عناصری که باید در طرح مورد توجه قرار گیرد اشاره داشته باشند.
▫️این مطالب می تواند در دو بخش بیان شود :
۱.مبانی و اصول کلی که در طرح باید لحاظ کرد
۲.کلیات طرح و عناصر آن
من به نمونه هایی از هر دو بخش اشاره می کنم:
مبانی و اصول:
توجه به آزادی عمل و اندیشه و اعمال آن به هنگام اجرا ی طرح / اعتقاد به تغییر و دوری جستن از سخت سری ها و خشک اندیشی ها/ داشتن روحیه انعطاف پذیری/ توجه به مشارکت های مردمی در گستره وسیع آن/ غیر متمرکز عمل کردن / توجه به خلاقیت ها و نو آوری ها و در بند و قید بخشنامه ها نبودن در شرایط خاص/ انتقادی پذیری و توجه به پشنهاد های منطقی دیگران / اهمیت دادن به پژوهش برای حل مسائل / مدرسه محور بودن / گماردن مدیران مدبر و علم گرای به جای معلمان سیاسی و جناحی و سنت گرا / توجه به اقدام های محلی بر مبنای آزادی عمل و غیر متمرکز عمل کردن/ ارزیابی مداوم از عمل کرد ها/ توجه به آموزش مداوم افراد در گیر در مدرسه / والدین و معلمان ومدیران و افراد محلی ...

▫️عناصر پیشنهادی برای طرح اولیه
این بخش که بدنه اصلی طرح را تشکیل خواهد داد در حقیقت کل روش ها و کار کار گروه هایی را تشکیل می دهد که بر مبنای اصول تعیین شده به کار گرفته می شوند. نمونه هایی از این کار گروه ها و عناصر می‌تواند اینها باشد.
۱. کار گروه آمار و اطلاعات جمعیتی
این کارگروه افراد بازمانده را شناسایی و مشخص می کند. راه و روش این کار را بعداً این کار گروه تعیین می کند.
۲.کار گروه روش های آموزش بازماندگان
این گروه تلاش می کند روش های و شیوه های متفاوت آموزش حضوری و غیر حضوری را شناسایی و معرفی کند. بی گمان روش ها با توجه به شرایط محیطی به کار گرفته خواهد شد. این گروه پیوسته می کوشد راه کار ها را نو کند و از تجربه های داخل و خارج از کشور استفاده کنند.
۳. آموزش و باز آموزی
این کار گروه موظف می شود کلیه عوامل موثر در آموزش و یادگیری را مدام آموزش دهد. این آموزش ها می تواند به صورت های گوناگون صورت گیرد. معلمان و مدیران، کارکنان و والدین و از جمله افرادی هستند که همواره باید آموزش ببینند... گروه های آموزش دهنده نیز با توجه به امکانات هر منطقه و محل تعیین می شوند.
۴. گروه ارزیاب
این گروه می کوشد پیوسته از اقدام های صورت گرفته ارزیابی به عمل آورد و به جمع باز خودر بدهند.
۵. پژوهش به ویژه پزوهش در عمل
اساسا تمام اقدام ها را باید ارزیابی ها و پژوهش ها ی عمل گرا و ساده تشکیل دهد .
۶. ارتباطات و رسانه ها
این گروه تلاش می کند گروه های دیگر کنش گر اجتماعی مرتبط را شناسایی و معرفی کند. تماس با گروه های فعال مردم‌نهاد که کار های شبیه انجام می دهند. شناسایی خیرین و نیکو کاران. این گروه می تواند به رسانه های محلی توجه خاصی داشته باشد.
۷. تامین نیروی انسانی به ویژه معلمان داوطلب و علاقه مند به همکاری
می‌توان برای افراد داوطلب و علاقه مند کلاس های توجیهی و آموزشی کوتاه مدت پیش بینی کرد. آموزش و پرورش با توجه به اصل آزادی و مشارکت نباید در این مواقع مانع مشارکت های مردم در امر تدریس و آمورش بشود.
۸.آموزش والدین
در این طرح آموزش به ویژه آموزش افراد محلی و والدین و معلمان جدید از اهمیت بیشتری برخوردار است.
۹. گروه تأمین منابع مالی و تجهیزات
این گروه با سازوکارهای گوناگون می‌تواند امکان جمع آوری تجهیرات و لوازم لازم برای بازماندگان را فراهم سازد.

▫️این ها نمونه هایی بودند از مبانی و عناصر عمده طرح که امید می رود طی سه یا چهار روز آینده تکمیل و توسط یکی از دوستان یا کار گروه ویژه به صورت کامل در آید و به عنوان راه کار موقتی معرفی گردد و در مرحل بعد نیز یا همین طرح تکمیل شود یا روی یکی از عناصر مثلاً روش ها و شیوه های آموزش باز ماندگان متمرکز شویم و این عنصر را گسترش دهیم./
*پاورقی:
اشاره به گروه واتساپی آموزش و یادگیری پساکرونا👇
https://chat.whatsapp.com/IAGfqTNOzzZA1oeb7gE8Ya

همه ما نسبت به آموزش فرزندان بی بضاعت و محروم کشورمان مسؤولیم

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر ملی

خطر افزایش بازماندنِ دانش‌آموزان مناطق کم برخوردار از آموزش + مسؤلیت ما

✍ مرتضی نظری

شوربختانه طبق اعلام رسمی، بخش بزرگی از خانواده های مناطق کم برخوردار، مهیّای دریافت آموزش در سال تحصیلی جدید نیستند. چون؛
یا امکان اتصال به اینترنت ندارند،
یا اگر اینترنت دارند، اما گوشی هوشمند ندارند،
یا اگر این دو تا را دارند ولی شبکه شاد ...
از طرفی مشکلات آموزش کودکان «با نیازهای ویژه» در فضای مجازی هم که جای خود دارد.
بگذریم! وقت گله‌گزاری نیست...
چیزی تا شروع سال تحصیلیِ کرونایی بچه ها نمانده، چه خوب می‌شود که سریع تر، یک کسی، صدایی از جایی بلند شود دقیق، شفاف، گویا و رسا بگوید آخرین وضعیت به کجا رسید و اگر خیّرین، سمن‌ها، گروه های دانشجویی، رسانه ها، انجمن ها و فعالان آموزش الکترونیکی و جریان مردمی بخواهند برای عقب نیفتادنِ آموزش و تحصیل بچه‌های نقاط محروم کشورشان کاری و کمکی بکنند، دقیقاً کمک و همراهی خود را؛ از چه طریقی؟ چگونه و در چه مواردی انجام دهند؟
همین!
همه نسبت به حق برخورداری فرزندان مناطق محروم کشور از آموزش مسؤولیم.

🌏 تربیت و توسعه | بچه های ایران
@IranHumanDevelopment2

📍برخی واکنش ها به یک تلنگر:

+ مادر یک دانش آموز:
جایگاه دولت اینجا چی میشه؟ مگه قرار نبود گوشی ارزان قیمت، اینترنت رایگان بدن؟
+معلم:
اصل سی ام قانون اساسی چی میشه؟ در کنار مشارکت مردم و خیرین اما باید از دولت هم مطالبه کرد
+فهیمی:
اگر یه مقدار از اختلاس ها به این امور اختصاص یابد، تمام مشکلات آموزشی در کل ایران حل می شود حتی می توان اصل سی قانون اساسی را هم محقق کرد.
+ لیلا امین زاده:
در همین تهران عدالت آموزشی نداریم چه برسد به مناطق محروم

🌏 تربیت و توسعه | بچه های ایران
@IranHumanDevelopment2

◾️سوگ

اسماعیل آذری نژاد، فعال و مروج کتابخوانی در روستاهای استان کهگیلویه و بویراحمد در غم درگذشت پدر گرامی شان سوگوار شدند. ضمن عرض تسلیت به ایشان، آرامش و غفران الهی برای پدر مهربان شان مسألت می نماییم.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

حدیث مشهور «حسین منی انا من حسینی» از کجا آمده؟

اگر کربلا رفته باشید، عبارتی بر سر در ورودی حرم امام حسین(ع) نقش بسته: «حُسَیْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَیْن»

در همین ارتباط، چکیده یک تحقیق توصیفی _ تحلیلی که با روش کتابخانه ای گردآوری شده، بخوانید:👇

🌏 تربیت و توسعه | مرتضی نظری
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

حدیث مشهور «حسین منی انا من حسینی» از کجا آمده؟

اگر کربلا رفته باشید، عبارتی بر سر در ورودی حرم امام حسین(ع) نقش بسته: «حُسَیْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَیْن»
این حدیث، جزو مشهورترین احادیثی است که از رسول اکرم (ص) در حق نواده گرامیش حسین بن علی(ع)، از طریق فریقین نقل شده است:
«حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند دوست او باد...»
در ابتدا به نظر می‌رسد منظور پیامبر (ص) از این جمله، پیوند خویشاوندی امام حسین (ع) با او باشد اما با توجه به بخش دوم جمله که می‌فرماید: «من از حسینم، بعید به نظر می‌رسد که اینگونه باشد. در واقع بلیغان عرب وقتی می‌خواهند شدت الفت و محبت به کسی را نشان دهند، می گویند فلانی از من است و من از فلانی ام». چنانکه وقتی می‌خواهند نفرت خود را نشان دهند، از این عبارت استفاده می‌کنند ما از او نیستیم و او از ما نیست». این شیوه در قرآن نیز آمده است.
در ادبیات عرب، حب به معنای دوست داشتن است و محبت یعنی خواستن و تمایل به چیزی که آن را خیر می‌پنداریم.

▫️و اما ریشه و ماجرای این حدیث:
این حدیث را احمد بن حنبل و ترمذی و ابن ماجه از طریق سعید بن راشد از یعلی بن مره نقل کرده و گفته اند که یک روز حضرت پیامبر (ص) به مهمانی تشریف می بردند، در راه به امام حسین (ع) برخورد کردند که با جمعی از کودکان سرگرم بازی بود. حضرت (ص) با مهربانی و خوش رویی او را دنبال کردند تا سرانجام در آغوشش گرفتند، بعد یک دست زیر چانه و دست دیگر به پشت سر او گذارده چهره او را بین دو دست بالا برده، بوسیدند و سپس فرمودند: «حسین منی و انا من حسین، احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الاسباط»، «حسین از من است و من هم از حسینم، هر که حسین را دوست بدارد خداوند دوست او باد، حسین فرزندزاده ای است از فرزندزادگان انبیاء».
اسباط یعنی فرزند زادگان یعقوب(ع)، در این صورت معنای حدیث این است که حسین همانند اسباط [برای] یعقوب سبط من است و از نظر ایمان و عصمت و دریافت حقایق وحی، هم پایه انبیاء و برانگیختگان الهی است. حضرت رسول(ص) با این حدیث کمال اتحاد روحی و اتصال معنوی و پیوند قلبی بین خود و حسین بن علی (ع) را بیان فرموده اند.

▫️در نظر اهل سنت:
قدیمی ترین منبعی که حدیث حسین منی وانا من حسین، در آن آمده، کتاب المصنف اِبن اَبی شَیبه است که تقریباً تمام رجال شناسان اهل تسنن، ابن ابی شیبه را موثق، دانسته‌اند. ذهبی، افزون بر تأیید او، وی را راست گفتار نیز دانسته است. این حدیث در آثار معتبر اهل تسنن از جمله در کتاب تهذیب التهذیب و مسند احمد بن حنبل، سنن ابن ماجه نیز با همین نقل آمده است.

▫️ در نگاه شیعه:
این حدیث، از طریق شیعه در کتاب کشف الغمه اربلی نقل شده. همچنین کتاب کامل الزیارات نوشته ابن قولویه قمی، کهن‌ترین منبعی است که این حدیث را نقل نموده است. شیخ مفید نیز در کتاب الارشاد و دیگر متکلمان و محدثان شیعی این حدیث را نقل کرده اند.

🔺منابع:
_ دایرة المعارف تشیع، ج ۶، خرمشاهی، بهاء الدین
_بررسی اعتبار و دلالت یک حدیث نبوی، نشریه معارف حسینی، دوره ۴، شماره ۱۵، پاییز ۹۸

🌏 تربیت و توسعه | مرتضی نظری
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

مدیران چگونه در افکارعمومی به در و دیوار می خورند؟

✍ #مرتضی_نظری

حضور مدیران عالی در رسانه از پیچیدگی ها و ظرافت های بسیار بالایی برخوردار است. آنقدر پیچیده که حتی مدیرانِ دارای بلوغ سیاسی بالا هم بدون مشورت با مشاوران کارآزموده، با رسانه ها مواجه نمی شوند.
مدیران بسیاری را از نزدیک دیده ایم که به دست خود و با توهم کفایتِ اتکا به دانش و سواد سازمانی خود، خود را از مشاورانی صادق و تحلیلگر، بی نیاز دیدند و .... در نهایت به در و دیوار خوردند.
مدیرشدنِ مدیران، با فرض عدم آلودگی به فساد، هزینه های زیادی برای کشور در بردارد. از سویی، ارزشِ مدیران شایسته، از نفت و معادن ملی بالاتر است، شتابزدگی در عرصه رسانه، علاوه بر سوزاندن خود، به وجهه آن ها در حوزه عمومی هم خدشه و آسیب وارد می سازد.

▫️پیشنهاد مدیریتی:
در رسانه ها، پاسخگو باشید و تعامل با رسانه را برای کمک به گردش آزاد اطلاعات و شفافیت همیشه به رسمیت بشناسید اما برای این منظور، خود و سازمان تان را از وجود مشاوران امین، آگاه، واقع‌گرا و تحلیلگر محروم نکنید تا هزینه های کمتری بپردازید.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍قاتل دانش آموز نخبه کیست؟

با خانواده ها و مدارس درباره خودکشی یک دانش آموز درس‌خوان کنکوری

✍ #مرتضی_نظری

خبر کوتاه و تلخ بود: دانش آموز نخبه، پس از کنکور خودکشی کرد.
در متن خبر اما می خوانیم: بررسی بازپرس و تیم بررسی صحنه جرم با ورود به محل، نشان می دهد این پسر ۱۹ ساله خود را از پشت بام طبقه چهارم به پایین انداخته است و در ادامه بررسی‌ها مشخص شد که پسر جوان، دانش‌آموز نخبه بوده و با معدل ۱۹ و نیم دیپلم خود را گرفته بود.

اما قاتل کیست؟
آنچه از میان نسل مستعد مدارس قربانی می گیرد، قبل از آنکه مسابقه سیستماتیک تست و کنکور در مدارس باشد، حاکمیت یک سبک روان شناختی است که همه‌چیز را از پیش تعیین شده می داند و انتظار دارد دانش آموزان به آن برسند و نتیجه ای را می پسندد که با استانداردهایش سازگاری و همخوانی داشته باشد و اصلاً هدف از آموزش در این سبک، یعنی انتقال یکسویه دانش از طرف معلم به دانش آموزان برای سازگار شدن فرد با محیط.
به عبارتی؛ در مدرسه صرفاً یک پاسخ در برابر هر سوال پذیرفته است. نمره و قبولی در امتحان تعیین کننده موفقیت یا عدم موفقیت شماست. کلاس و مدرسه، صحنه رقابت است. رقابت برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده فارغ از اینکه فرزندان من و شما از نظر ذهنی، جسمی، روانی و شخصیتی چه ویژگی ها و تفاوت هایی داشته باشند. مهم، رسیدن به نتیجه مطلوب است و برای رسیدن به نتیجه مطلوب فرزندان ما باید «شکل» بگیرند و برای آن که خود را با این استانداردهای رفتاری همسو و همسان کند، پای مفهوم دیگری به نام تطابق به میان می آید. تطبیق دانش آموزان برای نزدیک شدن به استانداردهای آموزشی و مشاهده رفتار مورد انتظار.

▫️خوب که به این فرایند نگاه کنیم، می بینیم کمترین حد انعطاف و توجه به تفاوت های فردی در این سبک آموزشی وجود دارد. دانش‌آموز، موجودی رام و مطیع و معلم دانای مطلق است. هدف از یادگیری، هماهنگ کردن افراد برای رسیدن به اهداف و نتایج از پیش تعیین شده است و انتخاب، مشارکت، کشف و ساختن و همکاری افراد باهم در این سبک آموزشی جایگاه چندانی ندارد.
قاتلِ پسر درس خوان نوزده ساله کنکوری، تفکری است که هدف از آزمون و امتحان را غربال کردن افراد ضعیف از قوی می داند و تعریفش از موفق شدن در محدوده پاداش و تنبیه خلاصه می شود. تعریفی که برآمده از آزمایش بر روی سگ و میمون در دهه 1920(حدود یکصد سال قبل) است.
قاتل، سیطره رویکرد رفتارگرایی بر مدارس ماست. همان تفکری که انتظارات والدین از فرزندان را از طریق دستکاری در مفهوم موفقیت در یک بُعد خاص، بالا می برد و انتظاراتی زجردهنده و فراتر از توان طبیعی نوجوانان بر گُرده آنها می‌نشاند. بچه هایی که باید چیزهایی دیگر از جنس زندگی بیاموزند.

▫️با نهایت تأسف باید اعلام کرد از سال 1960 این سبک آموزشی به تدریج از مدارس جهان رخت بربسته است و سه نسل دیگر از رویکردهای آموزشی آمده اند اما در معدودی از کشورها از جمله ایران همچنان سایه رفتارگرایی بر شیوه آموزش و یادگیری مدارس ما سنگینی می کند.
آزمون در حالی در ستاندن جانِ پسر نوزده ساله تهرانی معاونت دارد که خیلی از نظام های آموزشی، هدف از امتحان را تا حد مرگ و زندگی بالا نبرده اند و به دیگر مباشران این قاتل هم مانند موسسات تست و کنکور اجازه ورود به حیطه تربیت و بازی با زندگی جوانان نمی دهند، چون زندگی و موفقیت را با رقابت معنی نمی کنند.
کنکور، مباشرِ قتل پسر نوزده ساله ای بود که از عملکرد خود در جلسه آزمون راضی نبود اما قاتل اصلی، همان سبک آموزشی غیرمنعطف و خشکی هست که سالهای سال خودش را در ابتدای کتاب های مدرسه با این جملات نشان می دهد: «از دانش آموزان عزیز انتظار می رود در پایان این فصل به این نتایج برسند...» قاتل، تفکر آموزشی است که به جای دانش آموزان انتخاب می کند و از آن ها می خواهد تا تحت یک برنامه منضبط، انتظارات او را را در زمان‌بندی معینی برآورده کنند. آمر قتل کودکی و نوجوانی ما، نظام آموزشی است که همه را هماهنگ، یکسان و متحدالشکل می خواهد و برای بودنِ یادگیرندگان رسمیتی قایل نیست. اغلب نظامهای آموزشی از این نگاه جنگلی و رقابتی عبور کرده اند.
در مدارس، اکثر بچه ها را که بطور سیستماتیک پژمرده می‌کنیم و تعداد محدودی را هم با عناوینی همچون دانش آموز برتر به رشد کاریکاتوری دچار می سازیم. شیوه ای از نظام آموزشی می خواهیم که به تنوع استعدادها و تفاوت های فردی احترام بگذارد، دست به طبقه بندی بچه ها نزند و قبل از هرگونه ارزشیابی، ارزشمندی خودشان را به یادشان بیاورد.
اگر در روش‌های فعلی آموزشی تجدیدنظر نکنیم، باز رسانه ها از اضطراب و دلزدگی از تحصیل گرفته تا خودکشی های دیگر خبر خواهند داد. آموزش می تواند دوست داشتنی تر از این رویه زجرآور باشد.
منبع: عصر ایران
https://www.asriran.com/0037Ra

🌏تربیت و توسعه| عبور از رقابت‌گرایی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

آزمون سنجش صداقت!

✍#مرتضی_نظری

هر ساله پس از اعلام نتایج کنکور، مسابقه پرشوری میان مؤسسات تست و آزمون در می گیرد و هر کدام با تبلیغات گسترده و رنگارنگ تلاش می کنند با انتشار عکس رتبه های برتر ثابت کنند که این دانش آموزان برگزیده، کتاب های موسسه آنها را خوانده اند و حائز رتبه های تک رقمی و دو رقمی شده اند.
اما آیا امسال همین جماعتِ معاف از مالیات، آنقدر صداقت و شرافت خواهند داشت که بگویند آن پسر نوزده ساله درس خوانی که با معدل ۱۹ و نیم وارد جلسه کنکور شده بود و بعد در اثر فشار این قمارِ بیهوده خودکشی کرد، کتاب های کدام موسسه را خوانده بود؟
آموزش و پرورش به انواع مسمومیت های تربیتی دچار شده و همه ما باید خود را برای اصلاح این وضعیت مسؤل بدانیم.
از خط مشی گذاران آموزشی، رسانه ها و خانواده ها گرفته تا عقبه های سازمانی و حامیان پیدا و پنهان کنکور و غربال کردن بچه های ایران و نادیده گرفتن تفاوت ها و استعدادهای متنوع آن ها!

🌏تربیت و توسعه | عبور از رقابت‌گرایی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

از دخترانِ دانش آموز، خانواده ها و معلمان عذرخواهی کنید!

✍ مرتضی نظری

حذف دختران از جلد کتاب ریاضی سوم دبستان مایه تأسف است و واکنش های بسیاری را در پی داشت اما تأسف آورتر از آن، توضیح و توجیه عجیب سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی در این رابطه است. در سایت این سازمان چنین آمده است:
«در ارتباط با تصویر روی جلد کتاب ریاضی سال سوم ابتدایی و ویرایشی که در این تصویر انجام شده است، از آنجا که تصویر قبلی بسیار شلوغ بود و تعداد مفاهیم ریاضی مطرح شده درآن تصویر بسیار زیاد بود، پیشنهاد دوستانی که از منظرهای هنری، زیباشناسی و روانشناسی بخش های مختلف کتاب را بررسی می کنند بر این بوده است که تصویر خلوت تر گردد.»
این پاسخ مربوط به سازمانی است که برای اولین بار در چهل سال گذشته یک رییس با رشته تحصیلی مرتبط (=حسن ملکی، عضو هیات علمی دانشگاه علامه و دکترای برنامه ریزی درسی) در صدر آن منصوب شده است و البته این دومین ارمغان رییس ظاهراً متخصص این سازمان برای خانواده آموزش و پرورش است. وی در نخستین روزهای آغاز به کارش، با ترتیب دادن نشستی رسمی، میزبان سران تجارت کنکور شد و هدف از این نشست را تعامل به جای تقابل با مؤسسات آموزشی عنوان کرد.
مسؤلان و کارشناسان مربوط در گروه تألیف کتب درسی شجاعت داشته باشند و به جای ماستمالی کردن و مایه گذاشته از خون شهدا آن چنان که در پایان پاسخ رسمی این سازمان آمده، این اشتباه را بپذیرند و عذرخواهی کنند.
با کمال تأسف، اعتبار نظام رسمی تعلیم و تربیت کشور به شدت رو به تنزّل گذاشته اما توجیه های غیرمنطقی بیشتر بر فاصله با مخاطبان میلیونی وزارت آموزش و پرورش می افزاید.
آقایان!
نمی شود که در سخنرانی ها از تکریم زن و شخصیت های پرفضیلتی همچون حضرت زهرا(س) و حضرت زینب(س) دم زد ولی در عمل دختران با استعداد این سرزمین را نادیده گرفت.
دختران و پسران سرزمین ما بسیار فهیم و مستعدند و رفتار شما را تحلیل می کنند. به جای مایه گذاشتن از شهدا در بیانیه خود، کمی از زمختیِ نگرش مردسالارانه خود در کتب درسی بکاهید و تا دیر نشده عذرخواهی کنید و نشان دهید که برای جامعه ارزش قائلید.

🌏 تربیت و توسعه | دخترانِ ایران
@IranHumanDevelopment2

📍واکنش وزیر آموزش و پرورش به حذف تصویر دختران از کتاب درسی سوم دبستان

پ ن:
هنوز سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی از مخاطبان به ویژه دختران دانش آموز عذرخواهی نکرده است.

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍واکنش سرپرست سابق سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی

▫️حیدر تورانی:
وقتی برای یک اشتباه یک دلیل بیاوریم می شود ۱۰۰۱ اشتباه؛ باید اشتباه را بپذیریم و عذرخواهی و جبران کنیم. برای چه مرتب توجیه می کنیم؟ باید بپذیریم. اگر مسئولیت داشتم عذرخواهی می کردم و الان هم حاضرم از طرف آنها عذرخواهی کنم. باید پذیرفت و جبران کرد.
همه ما که در ستاد هستیم مقصر هستیم چه وزیری که ناکارآمد، خودمحور و خودشیفته بوده و درست عمل نکرده و چه ما که بله قربان گو بودیم و معترض نشدیم.
۸۰۰ مدیر استانی و منطقه ای داریم که برخی با سفارش نماینده مجلس و استاندار و فرماندار سرکار می آیند و صلاحیت ندارند و اینها اجازه نداده اند سند تحول محقق شود./ایسنا

🌏 تربیت و توسعه | پاسخگویی
@IranHumanDevelopment2

▫️دو واحد تمرینِ عذرخواهی به‌جای مخفی‌شدن پشت نام شهدا

✍ #مرتضی_نظری

صبح امروز، وزیر آموزش و پرورش بابت حذف تصویر دختران از جلد کتاب ریاضی سوم ابتدایی در برابر رسانه ها عذرخواهی کرد و قول اصلاح آن را داد. البته، این عذرخواهی در راستای احترام به شعور جامعه، ارزشمند بود.
اما هنوز و علیرغم واکنش های گسترده و گلایه آمیز کارشناسان و گروه‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی، هنوز مسولان و مدیران سازمان پژوهش که در بروز چنین اشتباهی سهم داشتند، به جز همان بیانیه بسیار اشتباه که «خلوت شدن جلد کتاب» را دلیل حذف تصویر دختران عنوان کرده بودند، هیچگونه پیام عذرخواهی منتشر نکرده اند.

آیا این بی تفاوتیِ مسؤلانِ یک سازمان حساس که از آن به «قلب آموزش و پرورش» تعبیر شده، یک رفتار ضدّ تربیتی نیست؟ آیا پرهیز از پوزش‌خواستن از دانش آموزان، نشانه تکبّر نهاد سیاست گذار آموزشی نیست؟ آیا شعار تعامل و جریان دوسویه یاددهی و یادگیری و رویکردهای نوین آموزشی فقط برای نمایش روی پرده و ارائه در کنفرانس های کارشناسان سازمان پژوهش است؟

قطعاً بدون عذرخواهی هم کار آموزش روی زمین نمی ماند، کتاب چاپ می شود، معلم کارش را می کند، دانش آموزان و عوامل مدرسه هم نقش خود را ایفا خواهند کرد، اما آنچه را از دست می دهیم، محترم بودن است.
خود را بی نیاز دیدن از توضیح شفاف به جای ماستمالی کردن، و اجتناب از پوزش در مواقع اشتباه، اعتماد اجتماعی را می کاهد.

پوزش خواهیِ مسؤلان از مردم به خصوص در محیط آموزشی، به ویژه برای مخاطب مستقیم کتاب های درسی یعنی بچه های ایران، بسیار حائز اهمیت است.
ما امیدواریم مدیران سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی که متولی تولید محتوای آموزشی برای فرزندان ایران به عنوان لشکریان توسعه هستند، روی فرهنگ عذرخواهی (به عنوان یک ریزمهارت اجتماعی) و فرهنگ احترام گذاشتن به مخاطبان، تمرین کنند.

در انتهای بیانیه سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی در توجیه حذف تصویر دختران، آمده: «خداوند ان‌شاالله به همۀ ما توفیق رهروی راه شهدا مخصوصاً شهدای متعلق به نظام تعلیم و تربیت را عنایت فرماید.» اما این پرسش مطرح است که واقعاً چه کسی احترام خون شهدا را پاس می دارد: آن که در مسند است و با فروتنی در برابر اشتباه مدیریتی خود و عوامل زیرمجموعه اش، عذرخواهی می کند یا آن کس که خود و سازمانش را پشت مقدسات و خون پاک شهدا مخفی می کند؟

توسعه، تمرین می خواهد.
تصورش هم شورانگیز است که مؤلفان و اعضای شورای تألیف به همراه رییس سازمان پژوهش، جلوی دوربین ها و رسانه ها از مخاطبان ۸ ، ۹ ساله و خانواده های آنان به خاطر یک اشتباه، عذرخواهی کنند تا به‌جای اینکه مردم خودمان با حسرت تصاویر عذرخواهی و تا کمرخم شدنِ مدیران ژاپنی را ببینند و برای همدیگر بفرستند، به صحنه های عذرخواهی و ادای احترام مدیران ایرانی در برابر ایرانیان افتخار کنند.
هیچ مدیری از #عذرخواهی در برابر مردم تحقیر نشده است. احترام گذاشتن، پاسخگویی و مسؤلیت پذیری را حتی در برابر #کودکان سوم ابتدایی تمرین کنیم.

اگر موافق این یادداشت هستید و دغدغه اصلاح رفتارهای ضدتوسعه دارید، با انتشار آن به ترویج فرهنگ عذرخواهی کردن کمک کنید.

🌏 تربیت و توسعه | فرهنگِ عذرخواهی
@IranHumanDevelopment2

📍تلنگر

▫️درخواست یک معلم

از تمام اقشار جامعه خواهش می کنم محتواهای گاف‌های سهوی دانش‌آموزان و معلمان در آموزش نوپای مجازی را (حتی برای شوخی) به اشتراک نگذارند.
این محتواها آسیب زیادی به روحیه و اعتماد به نفس فرزندانمان و آموزگارانمان می زند، دلی را می شکند و شاید روزی هم دامان ما را بگیرد.

🌏 تربیت و توسعه | احترام به معلم
@IranHumanDevelopment2

◾️ شجریان
صدای مردم ایران

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍بدون شرح ...

پایان ممنوع التصویری استاد شجریان

شجریان، صدای مردم ایران

🌏 تربیت و توسعه
@IranHumanDevelopment2

📍بدون شرح...

امروز، انتظار برای دیدار آخر، توس

#شجریان
#فرزند_نمونه_ایران

🌏 تربیت و توسعه | استاد شجریان
@IranHumanDevelopment2