آین رند عینیت رو قبول داره. چرا؟ چون پیش‌فرضش اینه که جهان منطقی و قانون‌منده.
حالا ممکنه بگید اون خالق رو قبول نداشت؛ مهم نیست!
چون این مسئله به‌طور آکسیوماتیک اثبات میشه: اگه قوانینی به‌طور کانسیستنت تو هستی جاریه، قطعاً این نظم از یه سیستم و منشأ بالاتر اومده. حساب و کتابی تو کاره.
جهان زندان نیست، جهان کثیف و بد نیست. آین رند -خواه یا ناخواه- این آکسیوم‌هایی رو که بالاتر توضیح دادم، قبول کرده؛ چون بدون اونا، سیستم فکریش فرو می‌ریزه.

حالا اون سیستم بالاتر چیه؟ دو حالت بیشتر نداره: یا کارِ یک دمیورژ و خدای شیطانیه (گنوسیسم)، یا یک خدای واحد و عادل.
​نکته اینجاست: چون ما 'عینیت' رو به عنوان اصل پایه قبول کردیم، برای اینکه دستگاهمون فرونریزه و کانسیستنت بمونه، مجبوریم قبول کنیم اون مبدأ، 'عادل' و 'خیرخواهه'.
چرا؟ چون به محض اینکه فرض کنیم اون مبدأ عادل نیست و فریبکاره، یعنی جهان یک زندان و توهمه (گنوسیسم). و در یک جهانِ توهمی، 'عینیت' و 'شناخت واقعیت' غیرممکنه.
پس کسی که ادعای عینیت داره، منطقاً راهی نداره جز اینکه به یک ناظمِ عادل (که جهان رو واقعی و قابل‌زیست خلق کرده) تن بده، وگرنه زیر پای خودش رو خالی کرده.

اپیستمولوژیک ضعیفید اگه فکر میکنید از این حرفا شریعتی جدید در میاد

ت ت ت ت ترورشون کن

آرمین منو استوری کن، آرمین معرفیم کن 🥺

نورانی شدی سخت دیدنت اشکان زارع جان

صاحب لیبرالیسم کیه؟ حسن روحانی؟ مهدی کروبی؟
چرا اینقدر امنیتی حرف میزنن این امنیتیا

امنیتی being امنیتی

بیا دیسلایک بزن دیگه، کجایی؟