📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس

خدا ما را آفریده است تا برای همیشه زندگی کنیم - و بنابراين باید زندگى كنيم - در یک شرایط یا شرایط دیگر قرار بگیریم. کسانی که در زندگی خود ایمان به مسیح را به عنوان نجات دهنده نشان نداده اند (اگر در معرض این حقیقت نجات دهنده بودند) به شیطان و یارانش می پیوندند، در عذاب ابدی و در عدم توانایی بهره‌مندی از شادى حضور خدا و جلال قدرت او (دوم تسالونيكيان 1: 9).

ما نمی توانیم تصور کنیم که کسانی كه از آن جلال مبارک محروم شده، به چه شکلی خواهند بود تا مورد نفرت مسیح باشند، كه بشنوند ، شما را نمی شناسم (متى 25: 12).
☘زرين دهان

این بدبختی پايان ناپذيرِ بيزارى از جانب خدا نتیجه طبیعی رد كردن اوست. آنچه كه انتخاب کرده ایم به ما اعطا می شود.

آن در که به حيات منتهی می شود تنگ است و راهی که به آن منتهی می شود دشوار است، و يابندگان آن كم هستند (متى 7: 14). تلاش برای زندگی کردن شبيه به زندگى مسیح را می توان به صعود از سربالایی در یک جاده شيب دار کوهستانی تشبیه کرد. خود را از ميان شادی ها و گرفتارى های زندگی به سمت بالا می كشیم ، دروازه باریک به تماميت ملكوت شکوهمند خدا، مقصد ماست. ما در تعمید ، با ثابت نگاه داشتن چشمان خود به منجی مان ، در این جاده قرار گرفته ایم. روح القدس با محبت، ما را در طول زندگی مان با سرعتی معین و توسط عشق و ایمان مان هدايت می کند. ابزارهای ارائه شده توسط کلیسا در طول این راه به ما کمک می کنند ، با توبه صادقانه و آيين مقدس ، اعتراف ما را احيا می کنند و هنگام گمراه شدن ، ما را به جاده باز می گردانند.

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس

✅ ما همگی متفاوت هستیم.
ما هرکدام در محیطی متفاوت صعود خود را شروع می کنیم. برخی از فضای با محبت ، راهنمایی فردى پخته و آسایش مادی ، بهره مند هستند. برخی با محرومیت از همه چیز مبارزه می کنند. برخی از آنها از خاک روحانى پر بركتى برخورداراند که در آن رشد می کنند و مراحل اولیه را آغاز می کنند؛ روح هايى دیگر در بیابان های روحانى به سختى نفس می کشند و تا اواخر عمر براى خدا بیدار نمی شوند. انواع سناریوها امکان پذیر است. از آنجایی که برای سفرمان در طول زندگی از منابع يكسان استفاده نكرده ايم، خداوند از هر یک از ما انتظار متفاوتی دارد. در کنار اراده آزاد ، به هریک از ما فرصت داده شده است که به روش منحصر به فرد خود به خدا پاسخ دهيم. او به نفع خود ما ، فقط می خواهد كه مطابق با كلام او از آنچه در خدمات خودش به ما داده شده استفاده كنیم. او بر این اساس داوری خواهد کرد. نکته مهم این نیست که در راه رسیدن به کمال، تا چه اندازه تلاش‌های مان، ما را پيش می برند، مهم اینکه فقط عشق به خدا داشته باشیم و به پسر او به عنوان نجات دهنده ايمان داشته باشيم و واقعاً سعی کنیم كه صعود را تا آخر عمر ادامه دهیم. خدا قول نمی دهد که در زندگی با مشکل روبرو نخواهيم شد. او قول می دهد با ما باشد، ما را راهنمایی و تقویت کند و در به اتمام رساندن اين سفر به ما کمک کند. او به ما اجازه می دهد تا عشق او را با چشم اندازهايى به ملكوت احساس کنیم که آنقدر با شکوه و قدرتمند هستند تا بیشتر براى آن عطش بيابيم. این چشم اندازها گاه با افزايش آگاهی در مورد زیبایی های خلقت خدا داده می شوند و به شكوه منتظر در آسمان اشاره می کنند. آنها ممکن است در مواقع رنج نيز به وجود آيند، وقتی که ما از وابستگی کامل خود به رحمت خدا در مواردی که واقعاً مهم هستند آگاه می شویم ، و هنگامی که در راهکار انسانی خود برای مقابله خسته می شويم ، می توانیم واقعاً احساس کنیم که حضور او ما را تقويت مى كند ، و تسكين مى دهد.

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس

☘افرايم سوری
در مورد شادی وارد شدن به ملكوت و عذاب محروم شدن از آن:

اگر ما به دست راست پادشاه هدایت شویم ، با چه شادی پر خواهیم شد؟ وقتی آن عادل ، ما را آنجا بپذیرد، شبیه چه باید باشیم؟ ... ابراهیم ، اسحاق ، یعقوب ، موسی ، نوح ، ایوب ، دانیال ، پیامبران مقدس ، رسولان ، شهدا ، که در زندگانى جسمانى خود، تماما خدا را خشنود ساخته اند؟ هر کسی که درباره او شنیده اید ، و زندگی اش را تحسین کرده اید ، و كسانى كه اکنون مایل به دیدن آنها هستید ، نزد شما خواهند آمد و شما را در آغوش خواهند گرفت و از نجات شما شادی می کنند. ما چه نوع انسانهايى باید باشيم؟ چه وجدی خواهد داشت آن لذت وصف ناپذیرى که دريافت می کنیم، هنگامى که پادشاه با خوشحالی به کسانی که در دست راست او خواهند بود می گوید: بیاييد اى بركت يافتگان از پدر من، و ملكوتى را که از بنیاد عالم برای شما آماده شده است ، به ميراث گيريد. (متى 25: 34).

سپس ملكوتى زیبا ، تاج تمام آرزوهاى خود را از دست خداوند دریافت خواهید کرد و برای همیشه با مسیح سلطنت خواهید کرد. سپس وراثت خود، هديه اى را که خداوند به محبان و خادمين خود وعده داده است ، دریافت خواهيد کرد (يعقوب 1: 12). از آن به بعد امنیت خواهید داشت ، دیگر پر از اضطراب نخواهید بود. تفكر كنيد که چه نوع شخصی باید باشد تا به وی سلطنت با مسیح در آسمان داده شود. تامل كنيد که برای همیشه سكونت در پرتو نور منظر او ، به داشتن منبع تمام نور، چه معنا مى دهد. زیرا دیگر آفتاب در روز نور تو نخواهد بود و ديگر درخشندگى ماه براى تو نخواهد تابيد(اشعيا 60: 19) ، بلکه مسیح ، نور پايان ناپذير شما و خدا ، جلال شما خواهد بود. ببين او چه افتخاری را برای کسانی که با رعايت احكام او از وى می ترسند ، وضع كرده است.

سپس درباره عاقبت گناهکاران فکر کنید همانطور كه آنها در مقابل این محكمه عظیم هدايت می شوند. چه وحشتى با حضور آن داور عادل ، بدون داشتن راهی برای فرار از حضور او ، آنها را در بر خواهد گرفت؟ چه شرمى آنها را در بر خواهد گرفت همانطور كه آنها به سمت دست چپ پادشاه می روند؟ چه خوف و اندوهى بر آنها خواهد افتاد ، هنگامی که در خشم خود با آنها صحبت خواهد کرد و آنها را در غضب خود توبيخ می كند و می گوید: اى ملعونان از من دور شوید، در آتش ابدی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است (متى 25 : 41)

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس

☘گرگوری کبیر
درباره قضاوت نكردن خودمان یا دیگران:

ایمان آورندگان بسيارند، اما كم هستند آنانى كه به ملكوت آسمانی وارد می شوند. و بسیاری از آنان با زبان خود به خدا خدمت می کنند اما در زندگیشان از او دور می شوند. از این رو باید در دو چیز تأمل کنیم. نکته اول این است که هیچ کس نباید در مورد نجات خود كاملا مطمئن باشد زیرا اگرچه او به ایمان فراخوانده شده است اما نمی داند آیا وی برای ورود به ملكوت آسمانى انتخاب خواهد شد یا خیر. دوم این است که هیچ کس نباید خودش را به ناامیدی از همسایه ای که می بیند در گناه فرورفته است، سوق دهد زیرا هیچ کس از غنای رحمت الهی خبر ندارد.

☦@LessonsOrthodox

🏵 جلسه هشتم / آرتین
☦@LessonsOrthodox

🔸بخش 5- کلیسا

قسمت اول : کلیسا غالب بر ابواب جهنم؛ متی 16:18

این جلسه به عنوان مقدمه و پایه ای برای مباحث هفته های آتی (وساطت کلیسا، آئین ها و رسومات کلیسا ، رازهای کلیسایی و بطور خاص تعمید و توبه) می باشد و از کتاب پاپ شنودا نمی باشد و برداشت های شخصی می باشد و بیشتر جنبه تعلیمی و کلی دارد تا تاکید بر تفاوتهای شاخه های مسیحی.

☦@LessonsOrthodox

✅کلمه کلیسا فقط دوبار توسط عیسی و هر دو در انجیل متی استفاده شده است که به شرح زیر می باشد.

چون عیسی به نواحی قیصریۀ فیلیپُس رسید، از شاگردان خود پرسید: «به گفتۀ مردم، پسر‌انسان کیست؟»آنان پاسخ دادند: «برخی می‌گویند یحیای تعمیددهنده است. بعضی دیگر می‌گویند الیاس، و عده‌ای نیز می‌گویند اِرِمیا یا یکی از پیامبران است.» عیسی پرسید: «شما چه می‌گویید؟ به نظر شما من که هستم؟»شَمعون پِطرُس پاسخ داد: «تویی مسیح، پسر خدای زنده!» عیسی گفت: «خوشابه حال تو، ای شَمعون، پسر یونا! زیرا این حقیقت را جسم و خون بر تو آشکار نکرد، بلکه پدر من که در آسمان است. من نیز می‌گویم که تویی پِطرُس، و بر این صخره، کلیسای خود را بنا می‌کنم و قدرت مرگ بر آن استیلا نخواهد یافت. کلیدهای پادشاهی آسمان را به تو می‌دهم. آنچه بر زمین ببندی، در آسمان بسته خواهد شد و آنچه بر زمین بگشایی، در آسمان گشوده خواهد شد.» آنگاه عیسی شاگردان خود را منع کرد که به هیچ‌کس نگویند او مسیح است. (متی13:16-19)

۱۵«اگر برادرت به تو گناه ورزد، نزدش برو و در خلوت خطایش را به او گوشزد کن. اگر سخنت را پذیرفت، برادرت را بازیافته‌ای؛۱۶امّا اگر نپذیرفت، یک یا دو نفر دیگر را با خود ببر تا ”هر سخنی با گواهیِ دو یا سه شاهد ثابت شود.“۱۷اگر نخواست به آنان نیز گوش دهد، به کلیسا بگو؛ و اگر کلیسا را نیز نپذیرفت، آنگاه او را اجنبی یا خراجگیر تلقی کن.۱۸آمین، به شما می‌گویم، هرآنچه بر زمین ببندید، در آسمان بسته خواهد شد؛ و هرآنچه بر زمین بگشایید، در آسمان گشوده خواهد شد.۱۹باز به شما می‌گویم که هرگاه دو نفر از شما بر روی زمین دربارۀ هر مسئله‌ای که در خصوص آن سؤال می‌کنند با هم موافق باشند، همانا از جانب پدر من که در آسمان است برای ایشان به‌انجام خواهد رسید.۲۰زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم.» (متی باب 18)

☦@LessonsOrthodox

کلیسا چیست ؟

کلمه کلیسا از کلمه یونانی “اکلیسیا” که 77 بار در عهد جدید آمده است استفاده شده است و به معنی اجتماع ایمانداران می باشد.

بنابران کلیسا آنجای است که
1- ایمانداران باشند
2- خدا باشد.
یعنی اگر ایمانداران در جای جمع شوند که دعا و کلام خدا و حضور تائید کننده خدا نباشد آنجا کلیسا نیست.
وقتی ایمانداران در نام مسیح با هدف مشارکت با خدا و پرستش و دعا و شنیدن کلام خدا دور هم جمع می شوند خدا طبق وعده اش در میان آنها حاضر است . (متی 18:20) ما باید اینرا با ایمان بپذیریم نه اینکه احساس کنیم!

طبق ایمان ارتودکسی ، علاوه بر موارد بالا جایی که اسقف هست آنجا کلیسا است. کلیسای راستین می بایست تداوم دستگذاری ها و تعالیم رسولان باشد و رازهای کلیسایی در آن صورت پذیرد.

ما باید به حضور خدا و کلیسا با انتظار و هدف بیاییم (مزمور 31:24). زیرا اگر انتظار دریافت چیزی را نداشته باشیم چیزی را دریافت نخواهیم کرد (یعقوب 4:2).

کلیسا محلی است برای توبه گناهکاران (اعمال 2:37) ، برای شفای مریضان (اعمال 3:6) ، برای آزادی اسیران (اعمال 5:16) ، برای سیراب شدن و پرشدن تشنگان با روح القدس (اعمال 4:31)، برای هدایت (اعمال 16:10) و رشد (اعمال 9:31) و تسلی ایمانداران (اول تسالونیکیان 4:18).

از تعاریفی که برای کلیسا وجود دارد من این تعریف را خیلی دوست دارم. " کلیسا ادامه دهنده کار مسیح است". مسیح آنچه خود انجام می داد (لوقا 4:18) به شاگردانش نیز همان را ماموریت داد (لوقا باب 9 آیات 1 و2) و کلیسا هم همان را باید انجام دهد (مرقس باب 16 آیات 15- 18)

اگر ما غمگین و پریشان به کلیسا می آییم باید خوشحال و با آرامش به خانه برویم. مسیح وعده داده است که آرامش خود را به ما می دهد (یوحنا 14:27).
خدای زنده می خواهد ما عوض شده همیشه از کلیسا بیرون برویم ، البته نه فقط تغییر احساساتمان بلکه تغییر زندگیمان! او خدای تغییر ناپذیر است (عبرانیان 13:8) ولی می خواهد ما را تغییر دهد از جلال به جلال (دوم قرنتیان 3:18) ، از ایمان به ایمان (رومیان 1:17) و از قوت به قوت (مزمور 84:7).

خداوند در کلیسای خود حاضر است ، او در کلیسایش حضوری فعال دارد ، او از کلیسا بیگانه نیست ، او کلیسا را رها نکرده (هیچ کلیسای را- او به فکر کلیساهای ضعیف و در جفا و مخفی می باشد) چون او سر کلیسا و داماد کلیسا است.

☦@LessonsOrthodox

شناخت کلیساچه اهمیتی دارد ؟

اگر می خواهیم خدا را بشناسیم ، خدا خود را در عیسی مسیح مجسم کرده است و مسیح سر کلیسا است (افسسیان 1:22 و 5:23). پس شناخت کلیسا (بدن خدا) (اول قرنتیان 12:27) و دانستن جایگاه آن بر طبق کلام خدا مهم است.
وقتی می گوییم به کلیسا می روم باید بدانیم به حضور خدای زنده که در میان فرزندانش می خرامد می رویم(عبرانیان 12:22).

اعضای کلیسا چه کسانی هستند ؟

اعضای کلیسا کسانی نیستند که مسیحی خوانده می شوند یا حتی کسانی که خود را مسیحی می خوانند یا حتی کسانی که بطور مرتب کلیسا می آیند . حتی کسانی که دعای توبه را فقط زبانا گفته اند بلکه کسانی که بر طبق انجیل واقعا مسیحی می شوند.
متاسفانه امروزه ما مسیحیت را خیلی آسان کرده ایم و فکر می کنیم هر که را مجبور به دعای توبه بکنیم او نجات یافته است!مهم تغییر زندگی است نه تکرار یک دعای خاص. این تعلیم که یک شخص با تکرار طوطی وار یک دعا مسیحی می گردد تعلیمی انجیلی نیست!
عضو کلیسا کسی است که خدا را به عنوان پادشاه (مکاشفه 1:4) و منجی (یهودا 25) و خداوند زندگیش انتخاب کرده و به ایمان کلیسا معتقد است و تعمید و تولد تازه دارند.

آیاتی در خصوص تولد تازه در عهد جدید:

تيطس 3: 5 نه به سبب اعمالي كه ما به عدالت كرده بوديم، بلكه محض رحمت خود ما را نجات داد به غسل تولّد تازه و تازگي اي كه از روح القدس است؛

اول پطرس 1: 23 از آنرو كه تولّد تازه يافتيد نه از تخم فاني بلكه از غير فاني يعني به كلام خدا كه زنده و تا ابدالآباد باقي است.

اول پطرس 1: 3 سپاس بر خدا و پدر خداوند ما عيسي مسيح که از رحمت عظيم خود، ما را به‌‌واسطه رستاخيز عيسي مسيح از مردگان، تولدي تازه بخشيد، براي اميدي زنده

3عيسي در جواب او گفت: «آمين آمين به تو مي‌گويم اگر كسي از سرِ نو مولود نشود، ملكوت خدا را نمي‌تواند ديد.»
5عيسي در جواب گفت: «آمين، آمين به تو مي‌گويم اگر كسي از آب و روح مولود نگردد، ممكن نيست كه داخل ملكوت خدا شود. (یوحنا باب 3)

ستون و بنیاد کلیسا چه کسی است؟

ستون کلیسا خود عیسی مسیح است (اول قرنتیان 3:11) و اعتقاد درست به او و کلامش و اقرار به این ایمان. ستون کلیسا ایمان به محبت خدای پدر ، کار نجات بخش منجی ما بر صلیب و حضور روح القدس در میان ایمانداران است.

تنها یک کلیسا وجود دارد زیرا که بدن و عروس و خدا یک هستند و این کلیسا مقدس ، جهانی و بر پایه ایمان رسولان قرار دارد. (اعتقادنامه نیقیه (325 میلادی))
طبق ایمان ارتودکسی کلیسا چهار ویژگی دارد.
واحد است، جامع و جهانی است، رسولی است، مقدس است.

☦@LessonsOrthodox

رابطه مسیح با کلیسا چگونه است؟

کلیسا بدن مسیح در روی زمین است

مسیح سر کلیسا است . مسیحی که همه چیز به واسطه او آفریده شد (یوحنا 1:3) ، مسیحی که مثل ما انسان شد تا کلیسایش را درک کند ، بیماران را شفا داد، گناهکاران را پذیرفت ، بخشید و عوض کرد ، مسیحی که برای ما مصلوب شد خون گرانبهایش را ریخت و کلیسای خود را خرید (اعمال 20 :28) و روز سوم قیام کرد تا در میان کلیسایش حاضر باشد و به آسمان رفت بالاتر از هر ریاست و قدرت و قوت و نامی تا برای کلیسایش شفاعت کند (عبرانیان 7:25) و سر کلیسایش باشد. همان خدای قادر مطلق امروز همان است و در کلیسایش و در بین ما همین الان حاضر است تا کار خاصی را در تک تک ما انجام دهد.

هدایت کننده ، محافظ ، برکت دهنده و وسعت دهنده و قوت دهنده کلیسا فقط عیسی مسیح است نه هیچ شخص و رهبر روحانی دیگری.

کلیسا بدون مسیح به سازمان و شرکت و محل تاتر و سخنرانی و ... تبدیل می شود (چنانکه متاسفانه در خیلی جاها مشاهده می شود ) ولی با مسیح ، کلیسا خانه خداست و وسیله ای نیرومند در دستان خدا برای نجات دنیا و جلال نام خود.

مسیح به عنوان سر کلیسا از همه چیز بالاتر است (افسسیان 18:1-23 ) او بالاتر از گناهان ما ، بالاتر از اسارتهای ما ، بالاتر از قدرتمندان دنیا ، بالاتر از ضعفهای ما ، بالاتر از مرضهای لا علاج ما می تواند کار کند . هر نامی در برابر مسیح و بدنش کلیسا به زانو می آیید. سرطان ، ترس ، مرگ ،نیروهای شرارت همه در برابر قوت مسیح به زانو در می آیند.
تمام آن زانوهای که در این جهان با اراده خودشان در مقابل مسیح خم نشوند ، در آن جهان خم خواهد شد ولی افسوس که دیگر دیر است. (رومیان 14:11) پس تا فرصت داریم توبه کنیم و به مسیح ایمان بیاوریم.

کدام سر است که برای بدنش فکر نکند ، مسیح در برابر ما بی تفاوت نیست او به فکر ماست(اول پطرس 5:7). او همه چیز را در مورد ما می داند او ما را به اسم در میان 7 میلیارد انسان میشناسد (یوحنا 10:3).
یوحنای زرین دهان (John Chrysostom اسقف قسطنطنیه و از پدران مهم کلیسای اولیه (349-405)) می گوید :"اگر تنها من روی زمین بودم خدا برای نجات من هم اقدام می کرد و مصلوب می شد " .
ما اعضای بدن اوییم. ما جزئی از اوییم. ما تحت کنترل و زیر محافظت و محبت او قرار داریم. بیاید با این نگرش به خودمان نگاه کنیم.
کلام خدا می گوید اگر او با ماست کیست به ضد ما (رومیان 8:31). او با کلیسایش و با تک تک ما است. پس قوی شویم. خوشحال باشیم و در خداوند ترنم نمائیم. او مصلحت دلتان را می داند و بر طبق اراده اش به تو عطا می کند. (مزمور 37:4)

آیاتی در عهد جدید خصوص اینکه "مسیح ما را با خونش خرید":

اول قرنتيان 6: 20 زيرا كه به قيمتي خريده شديد، پس خدا را به بدن خود تمجيد نماييد.

اول قرنتيان 7: 23 به قيمتي خريده شديد، غلام انسان نشويد.

اول پطرس 1: 18 زيرا مي دانيد كه خريده شده ايد از سيرتِ باطلي كه از پدران خود يافته ايد نه به چيزهاي فاني مثل نقره و طلا،

دوم پطرس 2: 1 لكن در ميان قوم، انبياي كذبه نيز بودند، چنانكه در ميان شما هم معلّمان كذبه خواهند بود كه بدعتهاي مهلك را خفيهً خواهند آورد و آن آقايي را كه ايشان را خريد انكار خواهند نمود و هلاكت سريع را بر خود خواهند كشيد؛

مکاشفه 5: 9 و سرودي جديد مي سرايند و مي گويند:«مستحقّ گرفتن كتاب و گشودن مهرهايش هستي زيرا كه ذبح شده اي و مردمان را براي خدا به خون خود از هر قبيله و زبان و قوم و امّت خريدي

مکاشفه 14: 3 و در حضور تخت و چهار حيوان و پيران، سرودي جديد مي سرايند و هيچ كس نتوانست آن سرود را بياموزد، جز آن صد و چهل و چهار هزار كه از جهان خريده شده بودند.

مکاشفه 14: 4 اينانند آناني كه با زنان آلوده نشدند، زيرا كه باكره هستند؛ و آنانند كه برّه را هر كجا مي رود متابعت مي كنند و از ميان مردم خريده شده اند تا نوبر براي خدا و برّه باشند.

☦@LessonsOrthodox

🎗کلیسا عروس عیسی است

کلام خدا میگوید :" زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانۀ خود را داد تا هر‌که به او ایمان آوَرَد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد " (یوحنا 16:3) خدا ما را انتخاب کرده ، ما را از گناهانمان نجات بخشیده ، به ما حیات جاودانی داده ، ما را فرزند خدا و وارثین خود گردانیده (رومیان 8:17) ، حقیقت خود را بر ما آشکار کرده ، به زندگی ما معنا بخشیده و پاکی ، محبت ، شادی و آرامش خود را به ما داده و بوسیله روح القدس در ما ساکن شده ، در ما کار می کند ، دعای ما را می شنود ، ما را محافظت و هدایت می کند و برکت میدهد.
وقتی سئوال می کنیم چرا ای خداوند این کارهای عجیب را برمن گناهکار شایسته جهنم کردی ؟ تنها یک جواب می دهد "چون تو را دوست دارم".
مسیح عاشق ماست (کتاب غزل غزلها عشق خدا به کلیسا "عروسش" را نشان می دهد).
مسیح عاشق کلیسا است. شخصی که کسی را دوست دارد هر چه در توان دارد برای دوستش انجام می دهد. و خدا را شکر برای این محبت عظیم این خدای قدیر.
هر عروسی لباس سفیدی دارد (مکاشفه 21:2) و مسیح لباس سفید عروسش را به بالاترین قیمت خرید . قیمت مرگ خودش! اوه چه محبت دیوانه کننده ای ! که انسان می خواهد از شادی برقصد! (دوم سموئیل 6:14)
آیا ما به خودمان به عنوان نامزد و عروس مسیح می نگریم؟! خدا بر ما اینگونه می نگرد!
ما باید بپذیریم که اگر در مسیح هستیم و عضو کلیسا هستیم شخص معمولی نیستیم! شاید ثروت نداریم. شاید عالم نباشیم. شاید کسی ما را به حساب نیاورد ولی نزد مسیح عزیز هستیم. ما فرزندان خدا هستیم. کلیسا باید خود را با این اقتدار ببیند تا بر اساس این اقتدار بتواند خدمت کند.
👈طبق ایمان ارتودکسی ، اقتدار و عطایا به کلیسا داده می شود، نه به شخصی منفرد و جدا از کلیسا.

نمی توان مسیح را دوست داشت و کلیسا را دوست نداشت.
نمی توان داماد را دوست داشت و عروس را دوست نداشت
نمی توان سر را پرستش کرد ولی به بدن بی اعتنا بود.
نمی توان عیسی را دوست داشت و به کلیسا نرفت.
همه کسانیکه به کلیسا می روند متاسفانه شاید به آسمان و ملکوت خدا نروند ولی همه کسانیکه به ملکوت خدا می روند حتما به کلیسا می روند.
کلیسا کشتی نوح است و خارج از کلیسا نجات نیست.

➖کلیسا خانه دعا و تعلیم کلام است.

کلیسا قبل از هر چیزی جای دعا است . این تعریفی است که مسیح به ما یاد داد. (متی 21:13) کدام پسر است که با پدر و برادرش صحبت نکند ! کدام عروس است که با داماد و شوهرش وقت نداشته باشد ! کدام بدن است که از سرش مستقل کار کند!
ما بوسیله دعا با خدا صحبت می کنیم و خدا بوسیله کلامش با ما صحبت می کند . کلیسا باید بر روی کلام خدا و تعالیم صحیح آن استوار باشد. هر سنتی و هر نبوتی (گرچند هر دو جای خود را دارند و باید محترم شمرده شوند) نباید ما را از مسیر کلام خدا دور کند.
سنت (tradition) رسولان یعنی انجیلی را که ایشان موعظه می‌کردند و به نسل‌های بعدی منتقل شده است‌ . سنت هیچگاه به معنی رسوم و قواعد انسانی نیست. سنت می‌تواند کلیسا را از تعابیر و تفاسیر غریب و منحرف و بدعتها محفوظ دارد. سنت در حکم منبع جدیدی برای مکاشفه نیست، بلکه وسیله‌ای بود تا کلیسا را نسبت به مکاشفه کتاب‌مقدس امین نگاه دارد. سنت ها و تعالیم پدران کلیسا در صورتی معتبر می باشد که تائید کلیسای مسیح را داشته باشد.
متاسفانه امروز کلیساهای بسیاری بخاطر دوستی با گناه ، دولت و فرهنگ زمانه بیشتر می خواهند مردم را راضی کنند تا اراده خدا را انجام دهند.
زمان آن رسیده که ما کلیسا را به جایی برای دعا و تعلیم صحیح کلام خدا تبدیل بکنیم.

☦@LessonsOrthodox

➖کار کلیسا چیست ؟

کار کلیسا را مسیح در ماموریت بزرگش تشریح کرد "دعوت دنیا به سوی خدا" و "خالی کردن جهنم و پر کردن بهشت"

دنیا و پری آن از آن خداوند است (مزمور 24:1) و ما باید آنچه را که شیطان دزدیده است به خدا برگردانیم.

ولی برای اینکار کلیسا احتیاج دارد که خود در جهت رسیدن به قامت پری مسیح رشد کند. ما ماموریت بزرگی داریم ولی این ماموریت تنها با زبانمان نیست بلکه با زندگیمان که بخشی از آن شهادت با زبان است.

ما اخبار خوشی برای دنیای گناه آلود و ناامید داریم ولی همین پیغام در صورت عدم توجه آنها بر ضد آنها داوری خواهد کرد. ما هم بوی خوش نجات و هم بوی مرگ هستیم (دوم قرنتیان 2:16)
مسیح به آسمان رفت و روح القدس را از نزد پدر فرستاد تا کلیسا کار او را با قوت و وسعت بیشتری ادامه دهد.
آیا به عنوان اعضای کلیسا تنها می خواهیم در برکات آن سهیم باشیم یا حاضریم در خدمات و زحمات و انکار نفس هم سهیم باشیم.(فیلیپیان 1:29)

🎗کلیسا معبد روح القدس است.

نمی توان در مورد کلیسا صحبت کرد ولی در مورد روح القدس که با نزولش کلیسا متولد شد صحبت نکرد (اعمال باب 2). در آن زمان که به پهلوی مسیح مصلوب نیزه ای زدند و آب و خون بیرون آمد آن سمبلی است از تولد کلیسا به خون موسسش مسیح و با نهر روح القدس و تعمید آب. همانطور که حوا از پهلوی آدم بوجود آمد، کلیسا هم از پهلوی مسیح متولد شد و همانطور که آدم قبل از خلق حوا خوابید ، خداوندمان نیز سه روز در قبر ماند تا با قیامش کلیسا متولد گردد.

کلام خدا در مورد کار مسیح برای کلیسایش می گوید :" هنگامی که به عرش برین صعود کرد، اسارت را به اسیری برد و عطایا به مردم داد " (افسسیان 8:4) کار خدا نه فقط این است که ما را آزاد کند بلکه به ما عطایا و هدایای بدهند.
عطایای روح القدس برای قشنگی در کلام خدا نیامده ، این عطایا برای فرشتگان نیست ، بلکه مال ماست.اگر کلیسای قرن اول نیاز داشت چقدر بیشتر ما امروز به آنها محتاجیم (رومیان 5:20).
روح القدس کلیسا را مقدس می سازد . روح القدس کلیسا را قوت می بخشد. روح القدس کار کلیسا را موثر می سازد. کلام خدا می گوید : آنچه چشمان ما ندیده ، گوشهای ما نشنیده و به فکر ما نرسیده ، خدا برای ما تدارک دیده است. (اول قرنتیان 2:9)
به عنوان عضو کلیسا خدا نمی خواهد تو ذلیل باشی در کتاب ناحوم می گوید "اگرچه تو را ذلیل ساختم لیکن بار دیگر ذلیل نخواهی شد " (1:12)و در کتاب یوئیل می گوید :"ضعیف بگوید قوی هستم" (3:10) پولس می گوید "قوت هر چیز را دارم در خداوندم عیسی مسیح که مرا تقویت می بخشد." (فیلیپیان 4:13) .
کلیسا جای تحقق وعده های خدا در زندگی ماست.
کلیسا مردمک چشم خداست (تثنیه 32: 10 - مزامیر 17: 8 - زکریا 2: 8) اگر کسی شما و کلیسا را لمس کند مردمک چشم خدا را لمس کرده است.
،کلیسا شادی خدا (نحمیا 8:10)، زبان خدا (ارمیا 15:19) ، دستان خدا و تنها وسیله خدا برای کار در دنیا است. بنابرین او می خواهد کلیسایش مقتدر ، با حکمت ، مقدس و پر محبت باشد.

کلیسا ملتی برگزیده و کاهنانی هستند که پادشاهند (اول پطرس9:2) کلیسا مثل کاهن باید شفاعت کند(کاهن مثل پلی است که خدا را به حضور مردم و مردم را به حضور خدا می برد) و مثل نمک (متی 5:13) از فساد دنیا جلوگیری کند.

کلیسا مثل پادشاه قدرت دارد دستور بدهد البته نه بر خدا بلکه بر شریر و دنیای شریر و گناه، کلیسا قوت بستن و باز کردن دارد. (متی 18:18)
طبق ایمان ارتودکسی قوت باز کردن و بستن به کلیسا داده شده است نه فرد، که از طریق سلسه مراتب دستگذاری و اختیارات هر شخص اعمال می شود.

زمان آن رسیده که کلیسا جایگاه خود را بداند و در این روزهای پایانی دنیا مهمترین خبر دنیا را به گوش و قلب مردم منتقل سازد.
امروز اجازه دهیم خدا ما را محبت کند تا ما بتوانیم دنیا را محبت کنیم .
امروز بگذاریم او ما را ببخشد تا ما بتوانیم دیگران را ببخشیم.
امروز بگذاریم خدا ما را پاک سازد تا ما بتوانیم عروس شایسته او باشیم
. امروز بگذار دست او همانطور که در جلسات رسولان جاری بود در ما جاری گردد بجهت دلیری برای موعظه کلام و انجام معجزات برای جلال او.(اعمال 4) به ایمان بر وعده های خدا به حضور او برویم.

کلیسا خانه خداست . کلیسا بدن و عروس مسیح است ، کلیسا خانه دعا و معبد روح القدس است. کلیسا جایی برای رشد ایمانداران و نجات بی ایمانان است . کلیسا وسیله تحقق اراده خدا در زمین است. کلیسا ادامه دهنده کار مسیح بوسیله روح القدس است . کلیسا قوم خدا است که خدا با خون خود خریده و با روح القدس اعضای آنرا مهر کرده است. امروز ما باید در جایگاه کتاب مقدسی خود در کلیسا باستیم و خدا را خدمت کرده او را جلال دهیم.

باشد که در این روزهای که خیلیها نگرش درستی از کلیسا ندارند، ما با شناخت کلیسا ، در برکات و مسئولیتهای آن سهیم شویم.

☦@LessonsOrthodox

🏵 جلسه نهم / متروپولیتن سوتیریوس
☦@LessonsOrthodox

    📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس                                   

🔸بخش 1  -  ایمان یک مسیحی ارتدوکس       
🔆فصل 19 -  روح‌القدس- کلیسا
  

✅ ما عیسی مسیح را «خداوند» می‌خوانیم. چرا اعتقادنامۀ نیقیه کلمۀ «خداوند» را در اشاره به روح‌القدس نیز به‌کار می‌برد؟

درست است که ما اغلب عیسی مسیح را «خداوند» می‌خوانیم، اما در کتاب‌مقدس و در جلسات مقدس کلیسایمان، خدای پدر را نیز «خداوند» می‌خوانیم: «... این واقع شد تا آنچه خداوند به زبان نبی گفته بود تحقق یابد که ”پسر خود را از مصر فرا خواندم“» (متی ٢ :­۱۵). ما تثلیث اقدس را نیز «خداوند» می‌خوانیم: «خداوند، خدای خود را بپرست و فقط او را عبادت نما» (متی ٤ :­۱۰). از آنجا که سه شخص تثلیث اقدس با یکدیگر برابر بوده و دارای یک ذات می‌باشند، ما روح‌القدس را نیز که خداست، «خداوند» می‌خوانیم: «خداوند، روح است» (دوم قرنتیان ٣ :­۱۷).
 

✅ چرا او «بخشندۀ حیات» خوانده شده است؟

روح‌القدس «بخشندۀ حیات» خوانده شده زیرا به‌همراه پدر و پسر به تمام مخلوقات حیات می‌بخشد. در این مقطع، نبوت حزقیال بسیار تأثیرگذار است که بر طبق آن، توده‌ای از استخوانهای خشک انسان با قدرت روح‌القدس به هم پیوستند و با تمام عناصر یک بدن، گوشت و اعصاب و غیره از نو رشد کردند و حیات یافتند (م.ک. حزقیال ۳۷:‏­‌‏١‏-۱۰). مطلبی که باید بدان اشاره کنیم این است که همانطور که دیدیم تجسم پسر خدا با «همکاری» (به یونانی: «سینِرگه‌یا»)[1] روح‌القدس صورت گرفت: جبرائیلِ فرشته به مریم باکره اعلان کرد: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد» (لوقا ‏۱‏:­۳۵). بعدها، او به یوسف نیز اطمینان داد که نترسد زیرا «آنچه در بطن وی قرار گرفته، از روح‌القدس است» (متی‌ ۱‏:­۲۰). به همین دلیل است که در دعایی خاص به روح‌القدس («ای پادشاه آسمانی، تسلی‌بخش... روحِ راستی...») که با آن جلسات مقدس کلیسایمان را آغاز می‌کنیم -و ایمانداران نیز دعاهای خود را در خلوت با آن آغاز می‌کنند- می‌گوییم: «بخشندۀ حیات.» اما روح‌القدس نه تنها فراهم‌کنندۀ حیات طبیعی به تمام خلقت است، بلکه حیات روحانی را نیز به انسانها می‌بخشد: «زیرا همه كسانى که از روح خدا هدایت می‌شوند، ايشان پسران خدایند» (رومیان ٨ :­۱۴). بنابراین، این طبیعی است کسانی که ایمان دارند، از ثمرات روح‌القدس بهره‌مند ‌گردند؛ این ثمرات عبارتند از: «محبت، شادی، آرامش، سلامتى، مهربانی، نیکویی، ايمان، تواضع و پرهيزكارى» (غلاطیان ٥ :­۲۲). خداوندگارْ عیسی مسیح نیز به ما گفته بود که «درخت را از میوه‌اش می‌توان شناخت» (متی ١٢ :­۳۳). بنابراین، انسانی که به‌لحاظ روحانی تولد تازه یافته، به دلیل ثمرات روحانی که او را زینت داده، متمایز و آشکار می‌باشد.
 

✅ از کجا می‌دانیم که روح‌القدس چنانچه در اعتقادنامۀ نیقیه بیان شده «از پدر صادر می‌گردد»؟

همه می‌توانند درک کنند که هیچ کس به جز پسر خدا در جایگاهی نیست که بتواند دربارۀ موضوعی به این حساسی صحبت کند؛ او کسی است که انسان شد تا حقایق والای ایمانمان را بر ما مکشوف سازد. بنابراین، خداوندگار ما، عیسی مسیح، در شام آخری که با شاگردان داشت، با صراحت بر ایشان مکشوف ساخت که 👈«امّا چون آن مدافع که از نزد پدر برای شما می‌فرستم بیاید، یعنی روحِ راستی که از پدر صادر می‌شود، او خود دربارۀ من شهادت خواهد داد» (یوحنا‌ ١٥ :­۲۶). 👉 شورای دوم جهانی[2] به این کلام مسیح استناد کرد تا در اعتقادنامۀ ایمان این عبارت را بگنجاند «...به روح‌القدس که خداوند و بخشنده حیات است که از پدر صادر می‌گردد و او را با پدر و پسر یک پرستش و یک جلال است.»

☦@LessonsOrthodox

📌پیوست

[1] در زبان الهیاتی و تفکر ارتدوکس Synergeīa (متشکل از syn= با هم، با یکدیگر+ ergon= کار، مأموریت) کلمه‌ای مهم به‌شمار می‌رود. پدران کلیسای شرق (مانند آتاناسیوس، یوسبیوس، تئودورت سایروسی، اوریجن، دیونیسیوس اریئوپاگیت، کلمنت، گریگوری نیسا و بسیاری دیگر)، و همچنین سرودشناسی ارتدوکس از این کلمه بسیار زیاد استفاده کرده‌اند تا بر همکاری متقابل، زنده، مشتاقانه و ذاتی میان خدا و انسان تأکید نمایند، آن هم در موارد مهمی مثل تجسم کلام خدا (م.ک. اعتقادنامه: «به قدرت روح‌القدس و از مریم عذرا تن گرفت و انسان گردید»)، نجات انسان، در رابطۀ اقانیم تثلیث اقدس، پیرامون طبیعت کلیسا، اخلاقیات، مراقبت شبانی، رسالت و گروهی از مسائل و موضوعات دیگر. زبان انگلیسی در حوزۀ الهیات از این کلمه اقتباس کرده و Synergy (هم‌ افزایی) را به‌کار می‌برد. (یادداشت مترجم)


[2] در سال ۳۸۱ م. در قسطنطنیه تشکیل شد. (یاد داشت مترجم)

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس        

✅ پس چرا کاتولیکهای رومی می‌گویند که روح‌القدس از پدر و همچنین از پسر صادر می‌گردد؟ آیا این اشتباه است؟

قطعاً اشتباه است و در این زمینه خیلی هم اشتباه می‌باشد! چه کسی حق دارد کلام صریح مسیح را اصلاح کند؟! خداوندگار فرموده: «پس هر که یکی از کوچکترینِ این احکام را کم‌اهمیت شمارد و به دیگران نیز چنین بیاموزد، در پادشاهیِ آسمان، کوچکترین به شمار خواهد آمد. امّا هر که این احکام را اجرا کند و آنها را به دیگران بیاموزد، او در پادشاهیِ آسمان بزرگ خوانده خواهد شد» (متی ٥ :­۱۹). اکنون، اگر کسی جرأت کند که نه صرفاً یک حکم کوچک، بلکه آموزۀ اساسی ایمان ما را تغییر دهد- آموزه‌ای که خداوندگار و خدا-انسان خود از آن محافظت نمود، و همچنین کل شورای جهانی- می‌فهمیم که چه مسئولیت عظیمی دربرابر خدا دارد! ما به تحلیل و بررسی بیشتر این موضوع بزرگ که یکی از تفاوتهای بنیادی موجود میان کلیسای کاتولیک رومی و کلیسای ارتدوکس است، نخواهیم پرداخت. فقط به این مطلب اشاره خواهیم کرد که عبارت «و پسر» (در لاتین، filioque) که برضد کانن‌های (قوانین) کلیساست، موضوعی جزئی و ناچیز نیست؛ بلکه، در روابط موجود میان سه شخص تثلیث اقدس اختلال و بی‌نظمی به‌وجود می‌آورد، و دو اصل را وارد می‌سازد و روح‌القدس را دست‌کم گرفته و او را پایین‌تر از پدر و پسر قرار می‌دهد. اما اجازه بدهید اینها را به الهی‌دانانی بسپاریم که در بررسی چنین اموری مشغول می‌باشند. بگذارید به نوبۀ خودمان بر اساس کلام عیسی و مطلب تدوین‌شده از سوی شورای دوم جهانی، از ایمانمان دفاع کنیم، آموزه‌ای که کلیسای ارتدوکس به‌همراه سایر آموزه‌ها، به مدت ۱۷۰۰ سال و بیشتر، بدون تغییر حفظ کرده است.

 
✅ چرا اعتقادنامۀ ایمان می‌گوید که روح‌القدس «از طریق انبیاء سخن گفته»؟ آیا روح‌القدس از دوران عهدقدیم فعالیت داشته؟

حتی قبل از آن! از ابتدای خلقت جهان، روح‌القدس که خداست، در اتحاد با خدای پدر و پسرِ خدا، در همه چیز با ایشان همکاری داشته است، خصوصاً در رابطه با انبیای عهدقدیم و حتی پس از ایشان، همانطور که پطرس رسول که روح خدا را داشت می‌نویسد: «زیرا وحی هیچ‌گاه به ارادۀ انسان آورده نشد، بلکه مردمان تحت نفوذ روح‌القدس از جانب خدا سخن گفتند» (دوم پطرس ١ :­۲۱). پولس رسول نیز اضافه می‌کند: «یکی را به وسیلۀ روح، کلام حکمت داده می‌شود... به دیگری نبوّت» (اول قرنتیان ١٢ :­۸-۱۰). لذا، این مطلب معلوم و مشخص می‌گردد که روح‌القدس انبیا را آگاه ساخت، در این خصوص که دربارۀ ارادۀ خدا به مردم چه بگویند. به همین دلیل است که جملۀ «او از طریق پیامبران سخن گفته است» به اعتقادنامۀ نیقیه اضافه شد.

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس        

✅ در کنار همۀ چیزهایی که تاکنون آموخته‌ایم، آیا اطلاعی از سایر کارهای روح‌القدس در این دنیا داریم؟

اعمال روح‌القدس بسیارند! ما آنها را در مطالعۀ روزانۀ کتاب‌مقدس می‌بینیم. ما تنها به یکی از آنها که مهم‌ترین است خواهیم پرداخت. این رویداد پنجاه روز پس از رستاخیز خداوندگار یا ده روز پس از صعودش به آسمان اتفاق افتاد. لوقا کسی است که این واقعۀ بی‌نظیر و بی‌سابقه را در اعمال رسولان (٢ :­۱-۴۰) شرح می‌دهد.

در آن روز، وعدۀ مسیح به شاگردانش تحقق یافت، این وعده که ایشان روح‌القدس، آن تسلی‌دهنده و مدافع (پاراکلیت)[3] را دریافت خواهند کرد که همه چیز را بدیشان خواهد آموخت و آنان را به تمامی حقیقت رهبری خواهد کرد (یوحنا ١٤ :٢٥ و ١٦ :١٣).

وقتی شاگردان به‌همراه نخستین ایمانداران «همه یکدل در یک جا جمع بودند» (اعمال ٢ :­۱)، در همان جایی که به بالاخانه معروف بود و شام آخر در آنجا برگزار شد، روح‌القدس به شکل زبانه‌های آتش بر تک تک ایشان فرود آمد. زمانی که «صدایی همچون صدای وزش باد شديد از آسمان آمد» ایشان آمدن او را احساس کردند (اعمال ۲:۲). از آن لحظه، شاگردان عامی و بی‌سواد به شخصیت‌هایی پویا و جدید تغییر یافتند. نخستین علامت قابل رؤیت و مشهودِ این تغییر، این بود که «به زبانهای دیگر سخن گفتن آغاز کردند» (اعمال ٢ :­۴). یک پدیدۀ غافلگیرکنندۀ دیگر از تحول فردی رسولان، خطابۀ دلیرانۀ پطرس در برابر جمعیتی از مردم بود که هجوم آورده بودند تا ببینند در بالاخانه چه اتفاقی در حال رخ دادن است! پطرس که در شب دستگیری و محاکمۀ عیسی، در مقابل یک خدمتکار زن ترسید که اعلان کند که شاگرد عیسی است، اکنون در برابر هزاران نفر نه تنها جرأت کرد که بگوید عیسی همان مسیح موعود است، بلکه حتی ایشان را مورد انتقاد قرار داد و گفت او همان است که شما بر صلیب کشیدید (اعمال ٢ :­۳۶). نتیجه حیرت‌انگیز بود. نتیجۀ خطابۀ پطرس رسول و سایر رسولان که با الهام روح‌القدس بود، برانگیختن حس عمیقی از توبه در دل شنوندگان بود و ایشان فوراً از رسولان مشورت خواسته، پرسیدند: «ای برادران، چه کنیم؟» (اعمال ٢ :­۳۷).  پطرس ایشان را چنین هدایت کرد و فرمود: «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت» (اعمال ٢ :­۳۸). «پس پیام او را پذیرفتند و تعمید گرفتند. در همان روز حدود سه هزار تن بدیشان پیوستند» (اعمال ٢ :­۴۱).

چه کسی می‌توانست تصور کند رسولانی که معلم خویش را به‌هنگام دستگیری به دست کسانی که می‌خواستند او را مصلوب کنند، رها کرده بودند و رفته و پنهان گشتند تا مبادا ایشان را نیز دستگیر کنند، اکنون چنین جسارت و صراحتی از خود نشان دادند. یا اینکه چنان حکیمانه و مؤثر سخن گفتند که سه هزار نفر را متقاعد کردند که آن روز تعمید بگیرند! و ایشان چه کسانی بودند؟ ایشان از میان همان جمعیتی بودند که از پیلاتس می‌خواستند عیسی را مصلوب کند.

اینها نتایج نزول روح‌القدس بود که از آن روزِ مقدس به بعد، کلیسای مقدس مسیح را نمایان ساخت، و از آن پس، کلیسا را در انجام رسالتش، حمایت، محافظت، هدایت کرده و الهام بخشیده است.
........................................
[3] کلمۀ یونانی Paracletos (صورت انگلیسی آن: Paraclete) عهدجدید یونانی [یوحنا 14:­16؛ ۲۶؛ ۱۵:­۲۶؛ ۱۶:­۷؛ ۱-یوحنا ۲:­۱] معنای مدافع، میانجی، پشتیبان و با بسط معنایی، راحتی‌بخش، تسلی‌دهنده و حامی را می‌رساند. در این مفهوم غنی و جامع است که نام پارکلیت و به‌خاطر کارهای عالی‌ روح‌القدس و عطایای فوق‌العاده‌ای که به انسان می‌دهد، به وی داده شد. (یادداشت مترجم)

 ☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس        

✅ کلیسا چیست؟

کلیسا دقیقاً همان معجزه‌ای است که در روز پنطیکاست آشکار شد. همانطور که دیدیم، در آن روز، جمعیتی در «بالاخانۀ» اورشلیم گرد هم آمده بود، به‌اضافۀ مادر مقدس مسیح و رسولان مقدس و تمام کسانی که به مسیح ایمان داشتند- حدود صد و بیست نفر (م.ک. اعمال ١ :­۱۵ و ٢ :­۱). از همان لحظه‌ای که همۀ این افراد نزول روح‌القدس را تجربه کردند و «با روح‌القدس و آتش» تعمید گرفتند، همانطور که یحیی پیشگویی کرده بود (لوقا ٣ :­۱۶)، کلیسای مسیح بنیان گذاشته شد.

پس از سخنان پطرس و سایر رسولان مقدس خطاب به جماعتی که آنجا گرد هم آمده بودند، حدود سه هزار نفر به مسیح ایمان آوردند و در همان روزِ پنطیکاست تعمید گرفتند. ایشان همگی به کلیسای اورشلیم پیوستند (م.ک. اعمال ٢ :­۴۱).

از آن روز به بعد، رسولان مسیح انجیل مسیح را با دلیری در همه جا موعظه می‌کردند، در صحن بیرونیِ معبد، در خیابانها و میدانهای اورشلیم، و نتیجۀ آن چنین بود که جمعیت بیشتری ایمان آوردند «و شمار مردان به حدود پنج هزار رسید» (اعمال ۴:۴). اگر قرار بود زنان و کودکان مسیحی را نیز به‌‌حساب آوریم، قطعاً این جمعیت بسیار بیشتر می‌شد. نخستین کلیسا در اورشلیم به این شکل پایه‌گذاری شد- «مادرِ کلیساهایی» که دائماً در حال رشد بود.

وقتی رسولان مقدس- که پولس رسول نیز با دعوتی خاص از سوی عیسی مسیح به ایشان اضافه شد (م.ک. اعمال ٩ :­۱-۹)- و همکارانشان نزد همۀ ملت‌ها رفتند (آسیای صغیر، خاورِ دور، حتی هندوستان و اسپانیا، شمال و جنوب)، همگی مشغول پایه‌گذاری کلیساهای جدید شدند. رسولان در هر کلیسای جدیدی که بنا می‌کردند، هنگام ترک آنجا (برای اینکه رسالت مقدس خود را در جای دیگر ادامه دهند)، بر طبق دستوراتی که از استاد خود، عیسی دریافت کرده بودند، اسقفی را به‌عنوان جانشین خویش دستگذاری کرده، در آنجا مستقر می‌ساختند. اسقف مسئول برگزاری آیین نیایش و تمام رازها (آیینها) بود. هنگامی که جماعتهای بیشتری از مؤمنین در منطقۀ تحت سرپرستی او تشکیل می‌شد، برای هر کلیسای محلی یک کشیش تعیین می‌کرد. ما تا به امروز نیز در سراسر جهان همین کاری را انجام می‌دهیم.

بنابراین، روح‌القدس در روز پنطیکاست، کلیسا را پایه‌گذاری کرد- یعنی جماعتی مقدس از ایمانداران که مسیح در میانشان حضور دارد. مسیح نیز چنین فرمود: «زیرا جایی که دو یا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در میان ایشان حاضرم» (متی ١٨ :­۲۰). این امر به‌طور خاص در طول مراسم آیین نیایش، به‌هنگام برگزاری راز عشای ربانی، واضح و مشهود می‌گردد که بعداً بدان خواهیم پرداخت.

🔸 به‌طور خلاصه، می‌توانیم بگوییم که کلیسا نهادی است تشکیل‌شده از سوی خدا که مسیح سر آن است، و اعضای آن را نیز تمام افرادی تشکیل می‌دهند که به او ایمان دارند، در نام تثلیث اقدس تعمید می‌گیرند و با شرکت در رازهای مقدس، در اتحاد با او باقی می‌مانند.

➖بیایید نگاهی بیندازیم به چند جملۀ کوتاه که پدران مقدس دربارۀ کلیسا بیان نموده‌اند:

🔹جایی که کلیسا باشد، روح خدا نیز در آنجا حضور دارد؛ و جایی که روح خدا هست، آنجا کلیساست و فیضش به تمامی در جریان است (قدیس ایرنیوس، در ۱۳۰ م. در اسمیرنا متولد شد و در سال ۲۰۲ در فرانسه درگذشت. وی در آن زمان اسقف لیون بود).

🔹اگر کسی کلیسا را به‌عنوان مادر تصدیق نکند، نمی‌تواند خدا را به‌عنوان پدر داشته باشد (قدیسْ سیپریان، اسقف کارتاژ، حدود ۲۰۰-۲۵۸).

🔹کلیسا بزرگتر از آسمانها و زمین است. کلیسا دنیایی جدید است که خورشید آن مسیح می‌باشد (قدیس آمبروز، اسقف میلان، حدود ۳۴۰-۳۹۷).

🔹بدن مسیح که مسیحیان از طریق تعمید بدان می‌پیوندند، سرچشمۀ رستاخیز و نجات ماست (قدیس آتاناسیوس، اسقف اسکندریه، حدود ۲۹۶-۳۷۳).

🔹کلیسا فردوسِ زمین می‌باشد که پدر آسمانی در آن سكونت دارد(گرمانوس اول، پاتریارخ قسطنطنیه، ۷۱۵-۷۳۰).

 ☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس        

✅ از آنجا که کلیساهای بسیاری در جهان وجود دارد، چرا اعتقادنامۀ نیقیۀ می‌گوید «من ایمان دارم...به کلیسا که یکتا...است»؟

تمام کلیساهای محلی در سرتاسر جهان، بر یک باور راستین (به یونانی: «ارتدوکس») استوارند، باوری که کتاب‌مقدس تعلیم می‌دهد و پدران کلیسا در شوراهای جهانی تعریف کرده‌اند. اینها همگی از یک سنّت مقدس و راستین (ارتدوکس) و یک پرستش پیروی می‌کنند. همۀ اسقفها، کاهنان و شماسان نیز بی‌وقفه از سوی تمام اسقفها- یعنی همان جانشین رسولان- دستگذاری شده‌اند. بدین نحو، تمام کلیساهای ارتدوکس یک بدن را شکل می‌دهند که همان بدن روحانی مسیح می‌باشد. پولس رسول می‌نویسد که کلیسا بدن مسیح است (م.ک. کولسیان ١ :­۲۴)؛ مسیح «بدن، یعنی کلیسا را، سَر است» (کولسیان ١ :­۱۸)؛ و همۀ ما ایمانداران اعضای کلیسا می‌باشیم، یعنی «اعضای بدن او، از گوشت و استخوان او» (م.ک. افسسیان ٥ :­۳۰). از این رو، چون همۀ ایمانداران ارتدوکس، از تمامی اعصار و از تمامی کلیساهای محلی و در سرتاسر جهان، اعضای بدن مسیح می‌باشند و مسیح سر کلیساست، واضح است که تمام کلیساها، کلیسای واحد و یکتای مسیح را تشکیل می‌دهند. پولس رسول دوباره پیرامون همین موضوع مختصراً می‌نویسد: «زیرا یک بدن هست [همگی یک بدن را تشکیل می‌دهید] و یک روح [که شما را متحد می‌سازد]... یک خداوند، یک ایمان و یک تعمید» (م.ک. افسسیان ۴:­۴-۵).
بنابراین، کلیسا یکی است، هرچند تعداد کلیساها درحال افزایش است، زیرا ارادۀ مسیح این است که انجیل در سراسر جهان موعظه شود و «آنگاه یک گله خواهند شد با یک شبان» (یوحنا ١٠ :­۱۶).


✅ اعتقادنامۀ نیقیه کلیسا را «مقدس» معرفی می‌کند. از آنجا که اعضای کلیسا همگی کسانی هستند که به مسیح ایمان آورده و تعمید گرفته‌اند، آیا همۀ این ایمانداران مقدس یا قدیس می‌باشند؟ ما می‌شنویم که اتفاقات بد و ناشایست بسیاری بین مسیحیان تعمیدگرفته در جریان است!

این یک واقعیت است که در کلیسا اعضایی هستند که در گناه هستند. برای انسان غیرممکن است که در طول زندگی زمینی‌اش مرتکب گناه نشود. یوحنای انجیل‌نگار این‌گونه بر این مطلب صحّه می‌گذارد و می‌فرماید: «اگر بگوییم بَری از گناهیم، خود را فریب داده‌ایم و راستی در ما نیست» (اول یوحنا ١ :­۸). یعقوب («آدلفوتئوس») نیز می‌افزاید: «همگى ما بسیار می‌لغزیم» (یعقوب ٣ :­۲). اما گناهان مسیحیان نمی‌تواند قدوسیت کلیسا را باطل سازد، زیرا همانگونه که دیدیم، کلیسا بدن مقدس مسیح است و سری که بر بدن کلیسا تسلط و حاکمیت دارد، خودِ مسیح است. علاوه بر این، هدف مسیح از بنای کلیسا دقیقاً تقدیس تمام کسانی است که با او متحد خواهند شد. همانطور که پولس رسول می‌فرماید: «...آن‌گونه که مسیح نیز کلیسا را محبت کرد و جان خویش را فدای آن نمود، تا آن را به آبِ کلام بشوید و این‌گونه کلیسا را طاهر ساخته، تقدیس نماید، و کلیسایی درخشان را نزد خود حاضر سازد که هیچ لکه و چین و نقصی دیگر نداشته، بلکه مقدّس و بی‌عیب باشد» (افسسیان ٥ :­۲۵-۲۷). بنابراین، کار تقدیس کلیسا را خودِ مسیح که سر کلیساست تضمین نمود و او را با روح‌القدس که روحِ کلیسا می‌باشد به «تمامی حقیقت» راهبری می‌کند (یوحنا ١٦ :­۱۳). ما به‌وضوح می‌بینیم که خدای تثلیث، پدر، به‌واسطۀ پسرش عیسی مسیح و با مشارکت و همکاری روح‌القدس، با اجرای رازهای مقدس مانند تعمید، توبه و اعتراف و آیین سپاسگزاری (عشاء ربانی)، ایماندارانی را که به کلیسا می‌آیند، تقدیس می‌کند. تعداد مقدسینی که کلیسا تا به امروز پرورش داده، بی‌شمار است و همچنان با عمل تقدیس‌کنندۀ خویش به این کار ادامه می‌دهد.

☦@LessonsOrthodox

📚کتاب "ایمان و زندگی ارتدوکس"
🎗نوشته متروپولیتن سوتیریوس        

✅ در اعتقادنامۀ نیقیه، کلیسای یکتا و مقدس «کاتولیک یا جامع» خوانده می‌شود. اما می‌دانیم که کلیسای کاتولیک حدود هزار سال پیش از کلیسای ارتدوکس جدا شد. پس چرا همچنان کلیسای خود را «کاتولیک» می‌خوانیم؟

باید توضیح دهیم که کلیسای غرب پس از جدایی از کلیسای شرق، یعنی کلیسا ارتدوکس، در سال ۱۰۵۴، اصطلاح «کاتولیک» را از اعتقادنامه برگزید تا خود را «کاتولیک» یا همگانی و جهان‌شمول بنامد. اما بر اساس کانُن‌ها، کلیسای ارتدوکس آن را به‌عنوان «کاتولیک» نمی‌پذیرد، زیرا نمی‌تواند همگانی باشد، از آنجا که از کلیسای یکتا، مقدس، همگانی و رسولی جدا شده و به‌لحاظ آیینی نیز با آن مشارکت ندارد.

➖کلیسای ارتدوکسِ ما به دو دلیل عمدۀ زیر کاتولیک (جامع) می‌باشد:

نخست به این دلیل که به خواندگی و دعوتی که در برابر تمامی ملتها دارد، توجه می‌کند و هر انسانی را، صرف نظر از هر نژادی، به‌عنوان عضو می‌پذیرد، تا تمامی مردم را بدون هیچ استثنائی در خود جای دهد و ایشان را با مسیح متحد سازد تا در نهایت، کلام خداوندگار تحقق یابد که فرمود: «آنگاه یک گله خواهند شد با یک شبان» (یوحنا ١٠ :­۱۶). قدیس سیریل، اسقف اورشلیم (حدود ۳۵۰-۳۸۶) می‌گوید که کلیسا «کاتولیک خوانده می‌شود... چون در سرتاسر جهان حضور دارد، از یک نقطۀ جهان تا نقطه‌ای دیگر... زیرا در سرتاسر جهان وجود دارد، از یک انتها تا انتهایی دیگر... و اینکه کلیساها در همۀ نقاط جهان پراکنده هستند، به‌گونه‌ای که همۀ آنها کلیسایی واحد و کاتولیک (جهان‌شمول) را در اتحاد روح‌القدس بسیار مقدس تشکیل دهند». کلیسا کاتولیک (جهان‌شمول) خوانده شده و می‌شود، زیرا بدون هیچ‌گونه محدودیت زمانی، تمامی کسانی را که به بدن مسیح تعلق دارند، در بر می‌گیرد، یعنی تمام آنانی که در قرون گذشته با ایمان به مسیح زندگی کرده‌اند و آنانی که در حال حاضر در تمامی جهان زیست می‌کنند. قدیس یوحنای زرین‌دهان (یا «کریزوستوم»- حدود ۳۴۹-۴۰۷) اضافه می‌کند که کلیسا «نه تنها در تمامی جهان، بلکه در تمامی زمانها گسترش خواهد یافت» یعنی در همۀ دوره‌ها.

دوم اینکه، کلیسا کاتولیک (جهان‌شمول) خوانده می‌شود زیرا تعلیم یکپارچۀ کلیسای واحد را بدون تغییر حفظ می‌کند و بر طبق جملۀ به‌یاد ماندنی قدیس وینسنت اهل لِرَن، راهب فرانسوی (حدود ۴۴۵) همچنان بر این باور استوار است: «quod ubique, quod semper quod ab omnibus creditum est» («باور [تأییدشده] در همه جا، همواره و از سوی همگان). بدین نحو، کلیسای کاتولیک یا جهان‌شمول با سایر کلیساهای خودخوانده، نفاق‌افکن و بدعتی تفاوت دارد، کلیساهایی که با معرفی تعالیم جدید و غلط یا رد بخشهایی از حقیقت ایمان راستین (ارتدوکس) تعلیم کلیسای واحد را جعل نموده‌اند. لذا، به بیان الهی‌دان معاصر یونانی، «کلیسا ”جامع“ خوانده می‌شود زیرا همواره و در همه جا یکی است، در پیوندی ناگسستنی قرار دارد، به‌شکلی یکپارچه تعلیم می‌دهد، به یک تعلیم راستین در خصوص ایمان اعتراف می‌کند و یک پرستش و طرز نظارت/ادارۀ کلیسا را حفظ می‌کند.»[4]

 
✅ چرا اعتقادنامۀ نیقیه کلیسا را «رسولی» می‌نامد؟

زیرا کلیسا از سوی نخستین و بزرگترین «رسول و کاهن اعظمی که بدو معترفیم» پایه‌گذاری شد، یعنی عیسای مسیح (عبرانیان ٣ :­۱)، «و بر شالودۀ رسولان و انبیا بنا شده‌اید، که عیسی مسیح خودْ سنگ اصلی آن بناست» (افسسیان ٢ :­۲۰). کلیسای یگانه، مقدس و کاتولیک، «رسولی» نیز خوانده می‌شود، زیرا به موعظۀ تعلیم رسولان مقدس ادامه می‌دهد، همان تعلیمی که ایشان آن را از خودِ عیسی دریافت کردند. و این فقط به تعلیم خلاصه نمی‌شود، بلکه به‌‌طور کلی ساختار و ادارۀ کلیسا و نیز تمام خصوصیات کلیسای رسولی را حفظ می‌کند. یکی از خصوصیات کلیدی کلیسا به‌عنوان کلیسای رسولی، جانشینی اسقف‌های آن می‌باشد. منشاء یا نقطۀ شروع انتصاب یا دستگذاری اسقف‌ها در کلیسای یکتا، کاتولیک و رسولی، برمی‌گردد به رسولان مقدس. همانطور که رسولان جانشینان خویش را به‌عنوان اسقف تعیین نمودند، این اسقفها نیز اسقفهای جانشین خود را دستگذاری کردند و ایشان نیز دیگران را، و این سلسله تا امروز نیز ادامه داشته است. این جانشینی رسولی، به همراه ایمان یکپارچه و واحد و نظام ادارۀ کلیسایی در گردهم‌آیی اسقفان (نظام مرتبط با شورای کلیسایی)، کلیسای حقیقی را از هرگونه بدعت و ساختار نفاق‌‌افکن متمایز می‌سازد. بنابراین، از طریق خدمت اسقفها که جانشین رسولان هستند، فیض کهانت به کاهنان (مشایخ)، شماسان و خادمین منتقل شده است و تأثیرات مفیدی بر کل کلیسا می‌گذارد.

 ☦@LessonsOrthodox

📌پیوست

[4] جان کارمیریس، «اکلسیا»، نقل شده در دایره‌المعارف مذهبی و اخلاقی (در یونان، آتن، انتشارات ای. مارتینوس، جلد ۵، ۱۹۶۴)، ص. ۴۸۳.

الهیدانان و دانشمندان ارتدوکس معاصر نیز بر این امر تأکید می‌کنند که در معنای اصلی و اولیۀ صفت «کاتولیک» هیچ‌گونه مفهوم جغرافیایی وجود ندارد. کلمۀ «کاتولیک» از کلمات یونانی kath+olon (=مطابق با کل؛ همه جانبه)، به کامل، فراگیر و منحصربه‌فرد بودن ایمان در تمامی ابعاد و جنبه‌ها و در تمامی شرایط اشاره می‌کند، صرف‌نظر از اندازه و تعداد و از این رو با ایمان راستین [orthē-doxa] مسیحی سر و کار دارد. پدران شورای جهانی دوم (قسطنطنیه، ۳۸۱) با این درک الهیاتی، کلیسا را به‌ شکل تثلیثی و به‌عنوان یکتا، مقدس و کاتولیک تعریف نمودند. صفت «رسولی» بعداً به اعتقادنامه اضافه شد تا منشاء رسالتی کلیسای تاریخی را به یاد ما بیاندازد، آن هم در واکنش به بدعتهای مسیح‌شناختی جدیدتر که تعالیمشان باعث شده بود ظاهری نو و بدعت‌آمیز به خود بگیرند. (یادداشت مترجم)

 ☦@LessonsOrthodox