📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
در سمت چپ مسیح ، او کسانی را که وى را رد كرده اند يا نسبت به او بی تفاوت بوده اند، جمع خواهد كرد. به آنها گفته خواهد شد که از حضور او (متی 25: 33 ، 41 ، 46) عزیمت کنند تا به تبعید خود ادامه دهند – اما محروم از لذت های توخالی جهان که آنها را از هدف زندگی منحرف كرد (یا آنها را در مقابل آن قرار داد). آنها برای همیشه در جمع دیگرانى مانند خودشان خواهند بود.
گناهکاران ، هر کجا که باشند ، از پادشاه فاصله دارند. بنابراین آنها در معرض اشک ريختن هستند؛ در حالی که افراد عادل ، چه در اینجا باشند یا در آنجا ، با پادشاه هستند؛ و در آنجا ، یک درجه بالاتر و نزدیکتر هستند ، نه از طریق اجازه ورود یا با ایمان، بلکه رو به رو (اول قرنتيان :13 12).
☘زرين دهان
وقتی خدا را ملاقات کنیم با همان محبت همه جانبه ای که همه آفرینش از آن به وجود آمده ، مواجه می شویم. همانطور که عدن را تغذیه می كرد ، آن محبت در روز حساب ، از تخت بیرون خواهد آمد و هر یک از ما را در بر خواهد گرفت. با این وجود هرکدام ، همانطور که در زندگی داریم ، آن محبت را متفاوت دریافت خواهیم کرد. کسانی که در سمت راست خدا هستند ، در آن غرق می شوند و با همان خوشی روابط خود با او در مدتى که در زندگی روی زمین بودند ، در اشتياقى رو به رشد ادامه خواهند داد. محبت خدا كسانی كه او را نپذیرفتند را نيز می پوشاند ، اما برای آنها فقط عذاب خواهد بود. سخن آنها تا اعصار تکرار می شود: اگر فقط!
دردی که قلب را به عنوان نتیجه گناه کردن در برابر عشق چنگ می زند ، از همه عذاب های دیگر واضح تر است. قدرت عشق به دو شيوه کار می کند: کسانی که گناه کرده اند را عذاب می دهد ، درست همانطور که در بین دوستان در اینجا روی زمین اتفاق می افتد. اما به کسانی که تكاليف آن را رعایت کرده اند ، عشق سرور می بخشد.
☘اسحاق سوری
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته باربارا پاپاس
در سمت چپ مسیح ، او کسانی را که وى را رد كرده اند يا نسبت به او بی تفاوت بوده اند، جمع خواهد كرد. به آنها گفته خواهد شد که از حضور او (متی 25: 33 ، 41 ، 46) عزیمت کنند تا به تبعید خود ادامه دهند – اما محروم از لذت های توخالی جهان که آنها را از هدف زندگی منحرف كرد (یا آنها را در مقابل آن قرار داد). آنها برای همیشه در جمع دیگرانى مانند خودشان خواهند بود.
گناهکاران ، هر کجا که باشند ، از پادشاه فاصله دارند. بنابراین آنها در معرض اشک ريختن هستند؛ در حالی که افراد عادل ، چه در اینجا باشند یا در آنجا ، با پادشاه هستند؛ و در آنجا ، یک درجه بالاتر و نزدیکتر هستند ، نه از طریق اجازه ورود یا با ایمان، بلکه رو به رو (اول قرنتيان :13 12).
☘زرين دهان
وقتی خدا را ملاقات کنیم با همان محبت همه جانبه ای که همه آفرینش از آن به وجود آمده ، مواجه می شویم. همانطور که عدن را تغذیه می كرد ، آن محبت در روز حساب ، از تخت بیرون خواهد آمد و هر یک از ما را در بر خواهد گرفت. با این وجود هرکدام ، همانطور که در زندگی داریم ، آن محبت را متفاوت دریافت خواهیم کرد. کسانی که در سمت راست خدا هستند ، در آن غرق می شوند و با همان خوشی روابط خود با او در مدتى که در زندگی روی زمین بودند ، در اشتياقى رو به رشد ادامه خواهند داد. محبت خدا كسانی كه او را نپذیرفتند را نيز می پوشاند ، اما برای آنها فقط عذاب خواهد بود. سخن آنها تا اعصار تکرار می شود: اگر فقط!
دردی که قلب را به عنوان نتیجه گناه کردن در برابر عشق چنگ می زند ، از همه عذاب های دیگر واضح تر است. قدرت عشق به دو شيوه کار می کند: کسانی که گناه کرده اند را عذاب می دهد ، درست همانطور که در بین دوستان در اینجا روی زمین اتفاق می افتد. اما به کسانی که تكاليف آن را رعایت کرده اند ، عشق سرور می بخشد.
☘اسحاق سوری
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
ترس از مرگ یک احساس طبیعی انسان است. مانند يك کودک وقتی كه گرمی و امنیت رحم مادر خود را برای ورود به دنیای بزرگ و سرد ما ترک مى كند، در اعتراض طبیعی گریه می کند ، ما بيزاريم زندگی زمینی که برايمان شناخته شده است را ترک كنيم. همچنين خداحافظی با عزیزانی که عزیمت می کنند ، فارغ از سن آنها ، بسیار دشوار است. بیشتر ما آرزو داریم که برای همیشه، با دوستان و خانواده به طور مداوم در کنار هم زندگى كنيم - اشاره اى از جانب خدا درباره طبیعت جاودانه روح ماست. برنامه الهی او برای نجات ما از طریق مسیح ، امیدی را فراهم می کند که ما می توانیم درست آن را انجام دهيم که تا به ابد با او زندگی کنیم - در یک مکان از شادی عظيم ، شدت آن به مراتب فراتر از آنچه که می شناسيم است.
☀️ هرچه بیشتر به این وعده اعتقاد داشته باشیم ، به آن اعتماد کنیم و سعی کنیم به گونه ای همانند مسيح ، که ما را به آن فرا مى خواند ، زندگی کنیم ، بیشتر فیض خدا را در دل های خود وارد مى كنيم و كمتر از ترس ترک این زمین ، عذاب مى كشيم.
قبل از اقامت موقتى الهی منجى ، حتی مقدس ترین مردان از مرگ می ترسیدند و براى مردگان مانند کسانی که هلاک می شدند عزادارى می کردند. اما اکنون که منجى، بدن خود را برخيزانده است ، مرگ دیگر وحشتناک نیست.
☘آتاناسيوس
مرگ هرگز اراده خدا برای انسان نبوده است ، بنابراین به پایان خواهد رسید. گناه، فساد را به آفرینش خدا وارد کرد ، که او با رحمت، مرگ را مهار کرد؛ مصلوب شدن و رستاخیز مسیح "نیش" مرگ (ماندگاری آن) را از بین برد؛ مرگ دوم ، "آخرین دشمن" ، با بازگشت ثانوى مسیح کاملاً نابود خواهد شد(اول قرنتيان 15: 24-26).
مرگ چیزی بیش از ... تغییر لباس شما نیست! زیرا روح، بدن را به عنوان جامه اى می پوشد. با این حال ، اين جامه، به طور موقت با مرگ از بین می رود ، اما تنها در رستاخيز ، اجساد مجدداً با شکوه بیشتری پوشیده می شوند. مرگ یک "سفر موقتى" است ، خوابى بیشتر از حد معمول. بنابراین ، اگر شما از مرگ می ترسید ، باید از خواب نیز بترسید!
☘زرين دهان
🚫 تنها چیزی که باید بترسید ، آن است که بین خدا و ما می ایستد: گناهان و بطالت هاى ارادی که ما را از او جدا می کند. کلیسا تا زمانی که ما هنوز نفس مى کشیم، ما را به توبه / اعتراف دعوت می کند تا از آنها فارغ شويم و به عشاء ربانى بپردازيم ، تا به طور مداوم دلبستگی خود را به مسیح تجدید و تقویت کنیم – زيرا در پایان ، فقط این دلبستگی مهم است. هر لحظه از زندگی هدیه ای است که می تواند يك گنج باشد؛ اما باشد که هنگامی که زمان فرا رسد، ما بارهایمان را همچون رویایی آرامش بخش پايين بگذاريم، روح خود را تسلیم آغوش پر محبت خدا کنیم ، و هرگز با "اگر فقط" خوفناک، عذاب نکشیم .
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته باربارا پاپاس
ترس از مرگ یک احساس طبیعی انسان است. مانند يك کودک وقتی كه گرمی و امنیت رحم مادر خود را برای ورود به دنیای بزرگ و سرد ما ترک مى كند، در اعتراض طبیعی گریه می کند ، ما بيزاريم زندگی زمینی که برايمان شناخته شده است را ترک كنيم. همچنين خداحافظی با عزیزانی که عزیمت می کنند ، فارغ از سن آنها ، بسیار دشوار است. بیشتر ما آرزو داریم که برای همیشه، با دوستان و خانواده به طور مداوم در کنار هم زندگى كنيم - اشاره اى از جانب خدا درباره طبیعت جاودانه روح ماست. برنامه الهی او برای نجات ما از طریق مسیح ، امیدی را فراهم می کند که ما می توانیم درست آن را انجام دهيم که تا به ابد با او زندگی کنیم - در یک مکان از شادی عظيم ، شدت آن به مراتب فراتر از آنچه که می شناسيم است.
☀️ هرچه بیشتر به این وعده اعتقاد داشته باشیم ، به آن اعتماد کنیم و سعی کنیم به گونه ای همانند مسيح ، که ما را به آن فرا مى خواند ، زندگی کنیم ، بیشتر فیض خدا را در دل های خود وارد مى كنيم و كمتر از ترس ترک این زمین ، عذاب مى كشيم.
قبل از اقامت موقتى الهی منجى ، حتی مقدس ترین مردان از مرگ می ترسیدند و براى مردگان مانند کسانی که هلاک می شدند عزادارى می کردند. اما اکنون که منجى، بدن خود را برخيزانده است ، مرگ دیگر وحشتناک نیست.
☘آتاناسيوس
مرگ هرگز اراده خدا برای انسان نبوده است ، بنابراین به پایان خواهد رسید. گناه، فساد را به آفرینش خدا وارد کرد ، که او با رحمت، مرگ را مهار کرد؛ مصلوب شدن و رستاخیز مسیح "نیش" مرگ (ماندگاری آن) را از بین برد؛ مرگ دوم ، "آخرین دشمن" ، با بازگشت ثانوى مسیح کاملاً نابود خواهد شد(اول قرنتيان 15: 24-26).
مرگ چیزی بیش از ... تغییر لباس شما نیست! زیرا روح، بدن را به عنوان جامه اى می پوشد. با این حال ، اين جامه، به طور موقت با مرگ از بین می رود ، اما تنها در رستاخيز ، اجساد مجدداً با شکوه بیشتری پوشیده می شوند. مرگ یک "سفر موقتى" است ، خوابى بیشتر از حد معمول. بنابراین ، اگر شما از مرگ می ترسید ، باید از خواب نیز بترسید!
☘زرين دهان
🚫 تنها چیزی که باید بترسید ، آن است که بین خدا و ما می ایستد: گناهان و بطالت هاى ارادی که ما را از او جدا می کند. کلیسا تا زمانی که ما هنوز نفس مى کشیم، ما را به توبه / اعتراف دعوت می کند تا از آنها فارغ شويم و به عشاء ربانى بپردازيم ، تا به طور مداوم دلبستگی خود را به مسیح تجدید و تقویت کنیم – زيرا در پایان ، فقط این دلبستگی مهم است. هر لحظه از زندگی هدیه ای است که می تواند يك گنج باشد؛ اما باشد که هنگامی که زمان فرا رسد، ما بارهایمان را همچون رویایی آرامش بخش پايين بگذاريم، روح خود را تسلیم آغوش پر محبت خدا کنیم ، و هرگز با "اگر فقط" خوفناک، عذاب نکشیم .
☦@LessonsOrthodox
☀️شمايل داورى نهايى: رودخانه آتش☀️
(شمايل نگاری از پدر آنتونی سالزمن)
🔸پايان سفر و يك سپيده دم جديد
در این صحنه آسمانی که در انجیل متی به آن اشاره شده است ، مسیح "بر تخت جلال خود" می نشیند و امتها جمع می شوند. او آنها را از هم جدا می کند "چون شبانى كه گوسفندان خود را از بزها جدا می کند. و گوسفندها را در سمت راست خود قرار می دهد ، اما بزها در سمت چپ. " تئوتوكوس و یحیی تعميد دهنده دو طرف او را گرفته اند كه هر دو برای بشريت شفاعت مى كنند. دوازده رسول همانطور که مسیح به آنها وعده داد ، در دو طرف تخت سلطنت می باشند.
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
☦@LessonsOrthodox
(شمايل نگاری از پدر آنتونی سالزمن)
🔸پايان سفر و يك سپيده دم جديد
در این صحنه آسمانی که در انجیل متی به آن اشاره شده است ، مسیح "بر تخت جلال خود" می نشیند و امتها جمع می شوند. او آنها را از هم جدا می کند "چون شبانى كه گوسفندان خود را از بزها جدا می کند. و گوسفندها را در سمت راست خود قرار می دهد ، اما بزها در سمت چپ. " تئوتوكوس و یحیی تعميد دهنده دو طرف او را گرفته اند كه هر دو برای بشريت شفاعت مى كنند. دوازده رسول همانطور که مسیح به آنها وعده داد ، در دو طرف تخت سلطنت می باشند.
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
مسيح به کسانی که در سمت راست او هستند ، می گوید: "بیاييد، بركت يافتگان از پدر من، ملكوتى را که برای شما آماده شده است ، به ارث ببرید"؛ او به کسانی که در سمت چپ وى هستند ، می گوید: "ای ملعونان، از من دور شوید ، در آتش ابدی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است." دو فرشته كلام او را در کتیبه های خود حمل می کنند. دیگری ترازويى را نگاه داشته است که اعمال هر یک از افراد اندازه گیری می شود. دو دیو به دنبال كشيدن ترازو به نفع خودشان هستند.
"رودخانه آتش" که در دانیل 7: 10 شرح داده شده است از سمت چپ مسیح می رود. كلیسا می داند كه این آتش ، عشق همیشه حاضر خدا است ، انرژی الهی است كه باعث شادابی سه جوان در كوره، اما مرگ برای نگهبانان آنها شد(دانيال 3: 22 ، 25). در داوری ، کسانی که به روى این عشق باز هستند ، شادی ابدی می يابند. آنهایی که آن را رد کردند ، چه جنایتکاران و چه پادشاهان ، با این هيولا خورده مى شوند، که قديس اسحاق سوری می گوید "پشیمانی تلخ" است که گناهکاران را عذاب می دهد (موعظه زهد 28). موجودات مختلف زمین و آب منعکس کننده آنچه در مکاشفه نوشته شده است، مى باشد.
در میان صالحین در سمت راست مسیح ، برخی از قديسين محبوب ارتدوكس هستند. تئوتوكوس بر تخت نشانده شده است و فرشتگان در خدمت او هستند و پدر ابراهیم روح هاى صالح را در پارچه در آغوش خود نگاه می دارد. دزد نيكو جلوتر از قديسين پطرس و پولس ، که آماده باز کردن درهای فردوس هستند، وارد ملكوت مى شود.
این شمايل كه معمولاً بر روی دیوار نارتکس قرار مى گيرد و همانطور كه از کلیسا خارج می شوند ، مشاهده مى شود، یادآور واقعیت غیر قابل اجتناب داوری نهایی و این واقعیت است که ما همیشه باید برای مواجهه با پروردگار خود آماده باشیم.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته باربارا پاپاس
مسيح به کسانی که در سمت راست او هستند ، می گوید: "بیاييد، بركت يافتگان از پدر من، ملكوتى را که برای شما آماده شده است ، به ارث ببرید"؛ او به کسانی که در سمت چپ وى هستند ، می گوید: "ای ملعونان، از من دور شوید ، در آتش ابدی که برای شیطان و فرشتگانش آماده شده است." دو فرشته كلام او را در کتیبه های خود حمل می کنند. دیگری ترازويى را نگاه داشته است که اعمال هر یک از افراد اندازه گیری می شود. دو دیو به دنبال كشيدن ترازو به نفع خودشان هستند.
"رودخانه آتش" که در دانیل 7: 10 شرح داده شده است از سمت چپ مسیح می رود. كلیسا می داند كه این آتش ، عشق همیشه حاضر خدا است ، انرژی الهی است كه باعث شادابی سه جوان در كوره، اما مرگ برای نگهبانان آنها شد(دانيال 3: 22 ، 25). در داوری ، کسانی که به روى این عشق باز هستند ، شادی ابدی می يابند. آنهایی که آن را رد کردند ، چه جنایتکاران و چه پادشاهان ، با این هيولا خورده مى شوند، که قديس اسحاق سوری می گوید "پشیمانی تلخ" است که گناهکاران را عذاب می دهد (موعظه زهد 28). موجودات مختلف زمین و آب منعکس کننده آنچه در مکاشفه نوشته شده است، مى باشد.
در میان صالحین در سمت راست مسیح ، برخی از قديسين محبوب ارتدوكس هستند. تئوتوكوس بر تخت نشانده شده است و فرشتگان در خدمت او هستند و پدر ابراهیم روح هاى صالح را در پارچه در آغوش خود نگاه می دارد. دزد نيكو جلوتر از قديسين پطرس و پولس ، که آماده باز کردن درهای فردوس هستند، وارد ملكوت مى شود.
این شمايل كه معمولاً بر روی دیوار نارتکس قرار مى گيرد و همانطور كه از کلیسا خارج می شوند ، مشاهده مى شود، یادآور واقعیت غیر قابل اجتناب داوری نهایی و این واقعیت است که ما همیشه باید برای مواجهه با پروردگار خود آماده باشیم.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
عشق تابناک و جلال خدا ، که ديگر [بدکاران] از آن نمی توانند پنهان شوند ، به مانند رودخانه ای از آتش ، از جلال یا عرش مسیح جارى می شود ، و آنها را از بین می برد و وجدان آنها ، آن را به مانند زغال سنگ آتش دريافت می كند. صالحین همان آتش را به عنوان اشراق و درک کامل روحانى دریافت می کنند و از شادی و تعالی وصف ناپذیر توسط آن پر می شوند ، زیرا این آتش پرتوهای خورشید عدالت برای آنها خواهد بود که آنها را از هرچه فاقد آنها است شفا می دهد ، و آنها باید در تمام ابدیت به کمال و معرفت پيش بروند و رشد کنند (ملاكيان 4: 1-2). ١٥
شما نمی توانید روشنایی آتش را از فضیلت سوزانى که در آن وجود دارد جدا کنید. اما خدا ، که مایل بود با یک منظره شگفت انگیز خادم خود را به خود جلب کند ، آتش را در بوته سوزان قرار داد، که تمام درخشش شعله را به نمایش گذاشت ، در حالی که خاصیت سوزاننده آن خفته بود. این همان چیزی است که مزمور نويس در گفتن آن تصدیق می کند: آواز خداوند ، شعله های آتش را منقسم می کند (مزمور 29: 7). بنابراین ، در عاقبتی که پس از این زندگی در انتظار ما است ... ماهیت دوگانه آتش تقسیم می شود. عادل از نور آن لذت خواهد برد و عذاب گرمای آن ، شکنجه شریران خواهد بود.
☘باسيل كبير
🔆در آن روز،
عشق خدا از تخت او مانند رودخانه ای از آتش جارى خواهد شد.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته باربارا پاپاس
عشق تابناک و جلال خدا ، که ديگر [بدکاران] از آن نمی توانند پنهان شوند ، به مانند رودخانه ای از آتش ، از جلال یا عرش مسیح جارى می شود ، و آنها را از بین می برد و وجدان آنها ، آن را به مانند زغال سنگ آتش دريافت می كند. صالحین همان آتش را به عنوان اشراق و درک کامل روحانى دریافت می کنند و از شادی و تعالی وصف ناپذیر توسط آن پر می شوند ، زیرا این آتش پرتوهای خورشید عدالت برای آنها خواهد بود که آنها را از هرچه فاقد آنها است شفا می دهد ، و آنها باید در تمام ابدیت به کمال و معرفت پيش بروند و رشد کنند (ملاكيان 4: 1-2). ١٥
شما نمی توانید روشنایی آتش را از فضیلت سوزانى که در آن وجود دارد جدا کنید. اما خدا ، که مایل بود با یک منظره شگفت انگیز خادم خود را به خود جلب کند ، آتش را در بوته سوزان قرار داد، که تمام درخشش شعله را به نمایش گذاشت ، در حالی که خاصیت سوزاننده آن خفته بود. این همان چیزی است که مزمور نويس در گفتن آن تصدیق می کند: آواز خداوند ، شعله های آتش را منقسم می کند (مزمور 29: 7). بنابراین ، در عاقبتی که پس از این زندگی در انتظار ما است ... ماهیت دوگانه آتش تقسیم می شود. عادل از نور آن لذت خواهد برد و عذاب گرمای آن ، شکنجه شریران خواهد بود.
☘باسيل كبير
🔆در آن روز،
عشق خدا از تخت او مانند رودخانه ای از آتش جارى خواهد شد.
☦@LessonsOrthodox
📚کتاب آیا نجات یافته ای؟
🎗نوشته باربارا پاپاس
✅ خاتمه📢📢📢
"آیا نجات يافته اى؟" سؤالی است که باید مورد توجه همه کسانی که هدیه زندگی را دریافت کرده اند ، باشد. این کار به تعبير غير مستقيم، کوششی است برای ارائه ترسیمی از نقشه الهی خدا برای "انسان "محبوب او ، به طوری که کسانی که به دنبال شناخت هدف زندگی هستند ، می توانند توسط حقیقت او هدایت شوند ، که در هر زمان و در هر مکان يكسان است.
پیام نجات از طریق پسر خدا برای همه است. ساده و فراگیر است. باید از پشت بام ها فریاد زد و بارها و بارها در خانه ها و کلیساها در هر سطح درک انسانی آموزش داد. این نجات باید در هر حوزه زندگی ما نفوذ کند و هر عمل و تصمیم ما را هدايت کند.
احکام مندرج در این کار توسط کلیسای تاریخی آموخته شده است که از زمان صعود عیسی مسیح به آسمان منتظر کسانی است که او را دوست دارند. دعای مشايعت كننده این است که این گفتار به برخى کمک کند تا آنچه را که مسیح برای ما انجام داده است درک کنند و از این طریق آنها را ترغیب کند که تعهد حيات بخش را به او به عنوان خداوند و منجی خود اعلام کنند و یا به طور جدى و مداوم تجدید کنند. باشد که همه ما با هم کار کنیم تا این معرفت حيات بخش را با همه کسانی که گوش می دهند به اشتراک بگذاریم ، و باشد كه همه ما در آمادگى براى قدوسيت ملكوت او، به رشد در شباهت او ادامه دهیم تا ایمان و عشق مان را به او نشان دهیم.
☦@LessonsOrthodox
🎗نوشته باربارا پاپاس
✅ خاتمه📢📢📢
"آیا نجات يافته اى؟" سؤالی است که باید مورد توجه همه کسانی که هدیه زندگی را دریافت کرده اند ، باشد. این کار به تعبير غير مستقيم، کوششی است برای ارائه ترسیمی از نقشه الهی خدا برای "انسان "محبوب او ، به طوری که کسانی که به دنبال شناخت هدف زندگی هستند ، می توانند توسط حقیقت او هدایت شوند ، که در هر زمان و در هر مکان يكسان است.
پیام نجات از طریق پسر خدا برای همه است. ساده و فراگیر است. باید از پشت بام ها فریاد زد و بارها و بارها در خانه ها و کلیساها در هر سطح درک انسانی آموزش داد. این نجات باید در هر حوزه زندگی ما نفوذ کند و هر عمل و تصمیم ما را هدايت کند.
احکام مندرج در این کار توسط کلیسای تاریخی آموخته شده است که از زمان صعود عیسی مسیح به آسمان منتظر کسانی است که او را دوست دارند. دعای مشايعت كننده این است که این گفتار به برخى کمک کند تا آنچه را که مسیح برای ما انجام داده است درک کنند و از این طریق آنها را ترغیب کند که تعهد حيات بخش را به او به عنوان خداوند و منجی خود اعلام کنند و یا به طور جدى و مداوم تجدید کنند. باشد که همه ما با هم کار کنیم تا این معرفت حيات بخش را با همه کسانی که گوش می دهند به اشتراک بگذاریم ، و باشد كه همه ما در آمادگى براى قدوسيت ملكوت او، به رشد در شباهت او ادامه دهیم تا ایمان و عشق مان را به او نشان دهیم.
☦@LessonsOrthodox
🎗پرسش و پاسخ🎗
❓پرسش: در مورد "خاصیت سوزاننده آن خفته است" میشه توضیح بدید؟
✔️پاسخ: در واقع خدا همه جا حضور دارد اینطور نیست که فرضا خدا در بهشت باشد و در جهنم نباشد. ممکن است بپرسید چطور ممکن است خدا در جهنم باشد!!!
برای پاسخ باید بدانید که بهشت و جهنم مکان نیستند بلکه حالات روحانی و درونی افراد هستند همانطور که در طول مطالعه این کتاب خوانده ایم که دیگر تکرار نمی کنم.
چون اصلا محال است مکانی باشد که خدا در آن حضور نداشته باشد. اما چطور می شود که همه در حضور خدا باشند و برای یکی بهشت و برای دیگری جهنم باشد. در واقع خدا محبت است و محبت او ازلی و ابدی است. این محبت مانند آتش است. آتش دو خاصیت گرما و سوزانندگی، و خاصیت نور بخشی دارد. کسانی که صالح و با ایمان زندگی کرده اند، محبت خدا را بعنوان نور که نوری غیر قابل توصیف و شادی بخش است دریافت می کنند و در همین دنیا هم برخی این تجربه را با آتش دنیوی برای درکی از آن آتش داشته اند مانند آن سه جوان صالح در کتاب دانیال که در آتش انداخته شدند ولی نسوختند و شاداب بیرون آمدند در حالی که آن ظالم دستش را داخل همان آتش برد و کاملا سوخت! و نمونه دیگر موسی است که خدا را در بوته سوزان ملاقات کرد ولی در حالی که شعله های آتش بوته را در بر گرفته بود خاصیت سوزاننده آن خفته بود و بوته نمی سوخت این است طریقی که محبان خدا آتش عشق او را دریافت می کنند و لذت می برند و هرگز نمی سوزند.
و بخاطر همین است که نویسنده کتاب آن سوختن درونی را با کلمه "اگر فقط" ، که از عمق جانهای سوخته از پشیمانی می آید توصیف می کند. در این دنیا حواس ما در برابر توانایی حواس ما در عالم روحانی بسیار ضعیف تر است مثلا فرض کنید در این دنیا انگار با دستکش سرمای یک گوله برف را حس می کنید اما در عالم روحانی بعد مرگ با دستی بدون دستکش مدام و همیشه آن سرما حس می شود. به همین صورت اگر احساس حسرت و پشیمانی را در ابن دنیا تجربه کرده باشید در برابر پشیمانی و حسرت از آنچه مشاهده می شود که از دست رفته برای ابد مانند عدد یک به صدها میلیارد فرضا خواهد بود و این عذابی وصف ناشدنی تا ابد خواهد بود.
عشا ربانی خداوند یعنی خون و بدن مقدس و حقیقی خداوند ما عیسی مسیح، دقیقا همان آتش است اینبار نه تنها از سخنان قدیسین و پدران می گویم که بواقع تجربه این گنهکار نیز در آن سهیم است.
خون و بدن مقدس مسیح را هر ایماندار به مسیح که تعمید ارتدوکس گرفته باشد، می تواند دریافت کند. اما با وجود اینکه همه از یک جام و یک خون و بدن مقدس مسیح دریافت می کنند اما برای همه یکسان نیست. یکی با دریافت آن فیض سرشار خدا را دریافت می کند و دیگری ممکن است با همان خون و بدن مقدس آتشی سوزان دریافت کند ، اولی شفا دریافت می کند و دومی حتی ممکن است هلاک شود! به همین دلیل است که پولس رسول می فرماید باید به شایستگی در آن شرکت کرد. دقیقا این خون و بدن مقدس خود خداست خود حضور خداست برای یکی نور الهی و برای دیگری می تواند درد و رنج بیشتر داشته باشد. چرا؟؟؟؟ چون یکی با زندگی ایمانی و توبه در آن شرکت می کند و دیگری با قلبی پر از حسد، کینه و گناهانی که از آنها توبه نکرده است!
وقتی می گویم لیتورجی الهی خود فردوس و ملکوت خداست این یک تعریف و تعارف نیست این حقیقت محض است که همانطور که در آسمان خواهد بود در آن روز، اکنون بر زمین هم هست!!
❓پرسش: سوالم اینست که کسی اعتراف کنه به ایمان به پدر پسر و روح القدوس نجات یافته است، درسته؟
✔️پاسخ: عین ده جلسه ما با مطالعه این کتاب داریم سعی می کنم متوجه شوید که ایمان به تثلیث اقدس اگرچه شرط لازم و اولیه نجات است اما کافی نیست!!!!!!!
❓پرسش: آیا من جایی از کتاب مقدس میتونم بخونم که ما آدما آیا در بدو تولد تفاوتهای داریم یا تمام اعمال ما بعد از اینکه با جامعه روبرو شدیم شکل میگیرد؟
✔️پاسخ: خب مسلما وضعیت روحانی والدین روی کودک اثر می گذارد.
مثلا کتاب مقدسی بخوام نمونه مثال بزنم یحیی تعمید دهنده ، فرشته به زکریا گفت هیچ مسکری الیزابت ننوشد چرا که از درون رحم یحیی پر از روح القدس است خوب پس تغذیه و رفتار مادر در اینکه کودک در چه شرایط روحی بدنیا بیاید موثر است حتی کلام خدا میگه یحیی بخشی تقوای خودش از پارسایی والدینش را دریافت کرد.
(پاسخها از H)
☦@LessonsOrthodox
❓پرسش: در مورد "خاصیت سوزاننده آن خفته است" میشه توضیح بدید؟
✔️پاسخ: در واقع خدا همه جا حضور دارد اینطور نیست که فرضا خدا در بهشت باشد و در جهنم نباشد. ممکن است بپرسید چطور ممکن است خدا در جهنم باشد!!!
برای پاسخ باید بدانید که بهشت و جهنم مکان نیستند بلکه حالات روحانی و درونی افراد هستند همانطور که در طول مطالعه این کتاب خوانده ایم که دیگر تکرار نمی کنم.
چون اصلا محال است مکانی باشد که خدا در آن حضور نداشته باشد. اما چطور می شود که همه در حضور خدا باشند و برای یکی بهشت و برای دیگری جهنم باشد. در واقع خدا محبت است و محبت او ازلی و ابدی است. این محبت مانند آتش است. آتش دو خاصیت گرما و سوزانندگی، و خاصیت نور بخشی دارد. کسانی که صالح و با ایمان زندگی کرده اند، محبت خدا را بعنوان نور که نوری غیر قابل توصیف و شادی بخش است دریافت می کنند و در همین دنیا هم برخی این تجربه را با آتش دنیوی برای درکی از آن آتش داشته اند مانند آن سه جوان صالح در کتاب دانیال که در آتش انداخته شدند ولی نسوختند و شاداب بیرون آمدند در حالی که آن ظالم دستش را داخل همان آتش برد و کاملا سوخت! و نمونه دیگر موسی است که خدا را در بوته سوزان ملاقات کرد ولی در حالی که شعله های آتش بوته را در بر گرفته بود خاصیت سوزاننده آن خفته بود و بوته نمی سوخت این است طریقی که محبان خدا آتش عشق او را دریافت می کنند و لذت می برند و هرگز نمی سوزند.
و بخاطر همین است که نویسنده کتاب آن سوختن درونی را با کلمه "اگر فقط" ، که از عمق جانهای سوخته از پشیمانی می آید توصیف می کند. در این دنیا حواس ما در برابر توانایی حواس ما در عالم روحانی بسیار ضعیف تر است مثلا فرض کنید در این دنیا انگار با دستکش سرمای یک گوله برف را حس می کنید اما در عالم روحانی بعد مرگ با دستی بدون دستکش مدام و همیشه آن سرما حس می شود. به همین صورت اگر احساس حسرت و پشیمانی را در ابن دنیا تجربه کرده باشید در برابر پشیمانی و حسرت از آنچه مشاهده می شود که از دست رفته برای ابد مانند عدد یک به صدها میلیارد فرضا خواهد بود و این عذابی وصف ناشدنی تا ابد خواهد بود.
عشا ربانی خداوند یعنی خون و بدن مقدس و حقیقی خداوند ما عیسی مسیح، دقیقا همان آتش است اینبار نه تنها از سخنان قدیسین و پدران می گویم که بواقع تجربه این گنهکار نیز در آن سهیم است.
خون و بدن مقدس مسیح را هر ایماندار به مسیح که تعمید ارتدوکس گرفته باشد، می تواند دریافت کند. اما با وجود اینکه همه از یک جام و یک خون و بدن مقدس مسیح دریافت می کنند اما برای همه یکسان نیست. یکی با دریافت آن فیض سرشار خدا را دریافت می کند و دیگری ممکن است با همان خون و بدن مقدس آتشی سوزان دریافت کند ، اولی شفا دریافت می کند و دومی حتی ممکن است هلاک شود! به همین دلیل است که پولس رسول می فرماید باید به شایستگی در آن شرکت کرد. دقیقا این خون و بدن مقدس خود خداست خود حضور خداست برای یکی نور الهی و برای دیگری می تواند درد و رنج بیشتر داشته باشد. چرا؟؟؟؟ چون یکی با زندگی ایمانی و توبه در آن شرکت می کند و دیگری با قلبی پر از حسد، کینه و گناهانی که از آنها توبه نکرده است!
وقتی می گویم لیتورجی الهی خود فردوس و ملکوت خداست این یک تعریف و تعارف نیست این حقیقت محض است که همانطور که در آسمان خواهد بود در آن روز، اکنون بر زمین هم هست!!
❓پرسش: سوالم اینست که کسی اعتراف کنه به ایمان به پدر پسر و روح القدوس نجات یافته است، درسته؟
✔️پاسخ: عین ده جلسه ما با مطالعه این کتاب داریم سعی می کنم متوجه شوید که ایمان به تثلیث اقدس اگرچه شرط لازم و اولیه نجات است اما کافی نیست!!!!!!!
❓پرسش: آیا من جایی از کتاب مقدس میتونم بخونم که ما آدما آیا در بدو تولد تفاوتهای داریم یا تمام اعمال ما بعد از اینکه با جامعه روبرو شدیم شکل میگیرد؟
✔️پاسخ: خب مسلما وضعیت روحانی والدین روی کودک اثر می گذارد.
مثلا کتاب مقدسی بخوام نمونه مثال بزنم یحیی تعمید دهنده ، فرشته به زکریا گفت هیچ مسکری الیزابت ننوشد چرا که از درون رحم یحیی پر از روح القدس است خوب پس تغذیه و رفتار مادر در اینکه کودک در چه شرایط روحی بدنیا بیاید موثر است حتی کلام خدا میگه یحیی بخشی تقوای خودش از پارسایی والدینش را دریافت کرد.
(پاسخها از H)
☦@LessonsOrthodox
Forwarded from موسیقی
Forwarded from ایران ارتدوکس
✅عزيزان همراه، گروه ايران ارتدوكس تدريس موسيقى را آغاز كرده است، عزيزان علاقه مند هر يكشنبه شب مى توانند دروس را از كانال بالا دنبال نمايند.🌹
🔸کلیسا (رازها ، آئینها و رسومات)
برگرفته از کتاب الهیات تطبیقی پاپ شنودا- ترجمه: سوادا آغاسر
قسمت اول:
دعا رو به شرق
تکریم صلیب
اهمیت صلیب
☦@LessonsOrthodox
برگرفته از کتاب الهیات تطبیقی پاپ شنودا- ترجمه: سوادا آغاسر
قسمت اول:
دعا رو به شرق
تکریم صلیب
اهمیت صلیب
☦@LessonsOrthodox
➖دعا رو به شرق
کلیساهای ما به سمت شرق بنا شدهاند. ما به سمت شرق دعا میکنیم زیرا مشرق برای ما همچون نمادی است چراکه دلمان را به تفکرهای ارزشمند هدایت میکند. در منظر خدا نیز مشرق مکان مهمی است. پس حال که خدا بدان اهمیت میدهد، ما نیز باید بدان اهمیت دهیم.
(1) پیش از آنکه خدا انسان را بیافریند، مشرق را به عنوان سرچشمه نور آفرید و خدا دید که نور نیکوست. پس خورشید را در روز چهارم و انسان را در روز ششم آفرید. (پیدایش 1)
طلوع خورشید نمادی از مسیح و نورش است. خداوند، «آفتاب عدالت» خوانده شده است: «... آفتاب عدالت طلوع خواهد كرد و بر بالهـای وی شفـا خواهـد بود». (ملاکی 4:2)
(2) پیش از آنکه خدا انسان را بیافریند، باغ عدن را در مشرق آفرید و او را در آن قرار داد. همچنین درخت حیات را در باغ مستقر نمود.
باغ عدن نماد بهشتی است که آرزویش را داریم (پیدایش 2:8). بنابراین رو به مشرق ایستادن نمادی از اشتیاق انسان به دستیابی به درخت حیات است.
(3) مسیح خداوند در یک کشور شرقی متولد شد. مجوسیان ستاره او را در مشرق دیدند (متی 2:2). ستاره نمادی از هدایت الهی بود. وقتی مجوسیان به دنبال آن رفتند، به خداوند رسیدند. چه تفکر زیباییست!
(4) مسیح در کشور شرقی متولد شد و ستارهاش نیز در مشرق دیده شد، و مادرش مریم عذرا به «دروازه مَقْدَس بیرونی كه بهسمت مشرق متوجّه بود» تشبیه شد. (حزقیال 44:1،2)
(5) نجات از مشرق به جهان آمد. مسیح در یک کشور شرقی مصلوب شد و آنجا بود که خونش به جهت کفاره گناهان تمامی جهان ریخته شد.
(6) مسیحیت و کلیسا از شرق آغاز شد. اورشلیم در مشرق است. آنجا کشور پادشاه عظیم است، جایی که نخستین کلیسا در تمامی جهان بنا شد. انجیل از شرق گسترش یافت. و در مشرق خون نخستین شهید مسیحی ریخته شد.
☦@LessonsOrthodox
کلیساهای ما به سمت شرق بنا شدهاند. ما به سمت شرق دعا میکنیم زیرا مشرق برای ما همچون نمادی است چراکه دلمان را به تفکرهای ارزشمند هدایت میکند. در منظر خدا نیز مشرق مکان مهمی است. پس حال که خدا بدان اهمیت میدهد، ما نیز باید بدان اهمیت دهیم.
(1) پیش از آنکه خدا انسان را بیافریند، مشرق را به عنوان سرچشمه نور آفرید و خدا دید که نور نیکوست. پس خورشید را در روز چهارم و انسان را در روز ششم آفرید. (پیدایش 1)
طلوع خورشید نمادی از مسیح و نورش است. خداوند، «آفتاب عدالت» خوانده شده است: «... آفتاب عدالت طلوع خواهد كرد و بر بالهـای وی شفـا خواهـد بود». (ملاکی 4:2)
(2) پیش از آنکه خدا انسان را بیافریند، باغ عدن را در مشرق آفرید و او را در آن قرار داد. همچنین درخت حیات را در باغ مستقر نمود.
باغ عدن نماد بهشتی است که آرزویش را داریم (پیدایش 2:8). بنابراین رو به مشرق ایستادن نمادی از اشتیاق انسان به دستیابی به درخت حیات است.
(3) مسیح خداوند در یک کشور شرقی متولد شد. مجوسیان ستاره او را در مشرق دیدند (متی 2:2). ستاره نمادی از هدایت الهی بود. وقتی مجوسیان به دنبال آن رفتند، به خداوند رسیدند. چه تفکر زیباییست!
(4) مسیح در کشور شرقی متولد شد و ستارهاش نیز در مشرق دیده شد، و مادرش مریم عذرا به «دروازه مَقْدَس بیرونی كه بهسمت مشرق متوجّه بود» تشبیه شد. (حزقیال 44:1،2)
(5) نجات از مشرق به جهان آمد. مسیح در یک کشور شرقی مصلوب شد و آنجا بود که خونش به جهت کفاره گناهان تمامی جهان ریخته شد.
(6) مسیحیت و کلیسا از شرق آغاز شد. اورشلیم در مشرق است. آنجا کشور پادشاه عظیم است، جایی که نخستین کلیسا در تمامی جهان بنا شد. انجیل از شرق گسترش یافت. و در مشرق خون نخستین شهید مسیحی ریخته شد.
☦@LessonsOrthodox
(7) کتابمقدس بارها اشاره میکند که جلال خدا در مشرق است. در کتاب اشعیا نوشته شده: «خداوند را در بلاد مشرق و نام یهوه خدای اسرائیل را در جزیرههای دریا تمجید نمایید» (اشعیا 24:15). در کتاب حزقیال نبوتی در مورد آمدن مسیح در جلال خود از مشرق وجود دارد. نوشته شده: «و اینك جلال خدای اسرائیل از طرف مشرق آمد و آواز او مثل صدای آبهای بسیار بود و زمین از جلال او منوّر گردید». (حزقیال 43:2)
(8) از این رو بسیاری از الهیدانان میگویند که بازگشت ثانویه مسیح از مشرق خواهد بود. به همان طریقی که به آسمان روانه شد، باز خواهد گشت (اعمال 1:11). در نبوت زکریا آمده: «و در آن روز پایهای او بر كوه زیتون كه از طرف مشرق به مقابل اورشلیم است خواهد ایستاد». (زکریا 14:4)
قابل توجه است که کلیسای ارامنه مردگان (خوابیدگان) را طوری دفن می کنند که بسمت مشرق بیدار(قیام) شوند و خداوند را ملاقات کنند.
(9) تعمق در مورد مشرق نیکوست و یادهای باشکوهی را به خاطرمان میآورد. در کتاب حزقیال، نبی در مورد رودهای حیات در شرق مینویسد (حزقیال 47:1-9). و در کتاب دوم پادشاهان، آمده که مشرق: «تیر ظفر خداوند» بود (دوم پادشاهان 13:17). همچنین در کتاب اشعیا، نوشته شده: «خداوند را در بلاد مشرق ... تمجید نمایید». (اشعیا 24:15)
(10) به یاد آوردن مشرق تأثیر به سزایی در دلمان میگذارد و در نفْسمان تأثیرات روحانی دارد. دانیال نبی چه انسان بزرگی بود که با رد پتپرستی، به بالاخانه رفته، پنجرهها را به سمت اورشلیم گشود و زانو زده، دعا کرد. درست است که خدا همه جا حاضر است، اما رو به اورشلیم در شرق ایستادن معنای عمیقی دارد و تأثیر عظیمی بر قلب میگذارد. به خاطر آوردن مکانهای خاص، عواطف مقدس را در قلبمان بیدار میکند.
(11) پرستش ما تنها با عقل نیست بلکه حواس نیز عمل میکنند؛ تأثیر میگیرند و بر احساسات نفْس تأثیر میگذارند. برای روشن شدن موضوع مثالی میآوریم: به هنگام دعا، به بالا نگاه میکنیم اگرچه خدا همه جا هست. اما نگاه کردن به سمت بالا در قلبمان احساسات روحانی را تداعی میکند و عمق بیشتری به دعایمان میبخشد. همین امر در مورد دعا به سمت شرق نیز صادق است.
خود خداوند نیز بارها به بالا نگاه میکرد، با اینکه پدر در او بود و وی در پدر. اما نگاه به سمت بالا معنای خاصی دارد.
ما معتقدیم در پرستش خدا در کلیسا همه 5 حس انسان باید خدا را بپرستند و بخور، دریافت عشا و لمس اشیا مقدس ما را در این پرستش کمک می کنند.
(12) وقتی در کلیسا رو به شرق میایستیم، در حقیقت به مذبح مینگریم که به سمت شرق است زیرا قربانی مقدس، در دلهایمان جایگاه روحانی خود را دارد و مسیح، بره فصحِ ماست که در مشرق قربانی شد.
(13) و در تعمید، شخص تعمید یافته و پدرِ تعمیدی او به نشان تمرّد از شیطان رو به غرب میایستند، سپس رو به شرق، اعتقادنامه را قرائت میکنند. بدینگونه شخص تعمید یافته به هنگام تعمید احساس میکند که از غرب به شرق، یعنی از تاریکی به سمت نور منتقل شده است.
(14) و ما میپرسیم: چرا پروتستانها با نگریستن رو به مشرق مخالفت میورزند با اینکه این کار اسرار و معانی روحانی و تأملات و خاطرات مقدسی دارد که در کتابمقدس ذکر شدهاند و با اینکه هیچ اشکال الهیاتی در آن وجود ندارد، با غیرت تمام آن را رد میکنند.
توضیح اینجانب:
قابل توضیح است که مطالب ارائه شده بیشتر بر نوع عبادت در کلیسا می باشد تا عبادت انفرادی در خانه ها و ایمانداران در خانه هنگام عبادت می توانند به سر سمتی دعا کنند ولی همانطور که اشاره شده است دعا به سمت شرق سمبلهای زیبایی در کتاب مقدس دارد.
☦@lessonsorthodox
(8) از این رو بسیاری از الهیدانان میگویند که بازگشت ثانویه مسیح از مشرق خواهد بود. به همان طریقی که به آسمان روانه شد، باز خواهد گشت (اعمال 1:11). در نبوت زکریا آمده: «و در آن روز پایهای او بر كوه زیتون كه از طرف مشرق به مقابل اورشلیم است خواهد ایستاد». (زکریا 14:4)
قابل توجه است که کلیسای ارامنه مردگان (خوابیدگان) را طوری دفن می کنند که بسمت مشرق بیدار(قیام) شوند و خداوند را ملاقات کنند.
(9) تعمق در مورد مشرق نیکوست و یادهای باشکوهی را به خاطرمان میآورد. در کتاب حزقیال، نبی در مورد رودهای حیات در شرق مینویسد (حزقیال 47:1-9). و در کتاب دوم پادشاهان، آمده که مشرق: «تیر ظفر خداوند» بود (دوم پادشاهان 13:17). همچنین در کتاب اشعیا، نوشته شده: «خداوند را در بلاد مشرق ... تمجید نمایید». (اشعیا 24:15)
(10) به یاد آوردن مشرق تأثیر به سزایی در دلمان میگذارد و در نفْسمان تأثیرات روحانی دارد. دانیال نبی چه انسان بزرگی بود که با رد پتپرستی، به بالاخانه رفته، پنجرهها را به سمت اورشلیم گشود و زانو زده، دعا کرد. درست است که خدا همه جا حاضر است، اما رو به اورشلیم در شرق ایستادن معنای عمیقی دارد و تأثیر عظیمی بر قلب میگذارد. به خاطر آوردن مکانهای خاص، عواطف مقدس را در قلبمان بیدار میکند.
(11) پرستش ما تنها با عقل نیست بلکه حواس نیز عمل میکنند؛ تأثیر میگیرند و بر احساسات نفْس تأثیر میگذارند. برای روشن شدن موضوع مثالی میآوریم: به هنگام دعا، به بالا نگاه میکنیم اگرچه خدا همه جا هست. اما نگاه کردن به سمت بالا در قلبمان احساسات روحانی را تداعی میکند و عمق بیشتری به دعایمان میبخشد. همین امر در مورد دعا به سمت شرق نیز صادق است.
خود خداوند نیز بارها به بالا نگاه میکرد، با اینکه پدر در او بود و وی در پدر. اما نگاه به سمت بالا معنای خاصی دارد.
ما معتقدیم در پرستش خدا در کلیسا همه 5 حس انسان باید خدا را بپرستند و بخور، دریافت عشا و لمس اشیا مقدس ما را در این پرستش کمک می کنند.
(12) وقتی در کلیسا رو به شرق میایستیم، در حقیقت به مذبح مینگریم که به سمت شرق است زیرا قربانی مقدس، در دلهایمان جایگاه روحانی خود را دارد و مسیح، بره فصحِ ماست که در مشرق قربانی شد.
(13) و در تعمید، شخص تعمید یافته و پدرِ تعمیدی او به نشان تمرّد از شیطان رو به غرب میایستند، سپس رو به شرق، اعتقادنامه را قرائت میکنند. بدینگونه شخص تعمید یافته به هنگام تعمید احساس میکند که از غرب به شرق، یعنی از تاریکی به سمت نور منتقل شده است.
(14) و ما میپرسیم: چرا پروتستانها با نگریستن رو به مشرق مخالفت میورزند با اینکه این کار اسرار و معانی روحانی و تأملات و خاطرات مقدسی دارد که در کتابمقدس ذکر شدهاند و با اینکه هیچ اشکال الهیاتی در آن وجود ندارد، با غیرت تمام آن را رد میکنند.
توضیح اینجانب:
قابل توضیح است که مطالب ارائه شده بیشتر بر نوع عبادت در کلیسا می باشد تا عبادت انفرادی در خانه ها و ایمانداران در خانه هنگام عبادت می توانند به سر سمتی دعا کنند ولی همانطور که اشاره شده است دعا به سمت شرق سمبلهای زیبایی در کتاب مقدس دارد.
☦@lessonsorthodox
➖تکريم صليب
یکی از تفاوتهای میان ارتدکسها و پروتستانها، تکریم صلیب است. ما به اسم «پدر، پسر و روحالقدس» نشان صلیب میکشیم اما آنان، نه پیش از دعا و نه پس از آن، نشان صلیب نمیکشند. آنها از نشان صلیب برای برکت دادن مردم و یا لباسها نیز استفاده نمیکنند.
پروتستانها به ایمان درونی خود اکتفا کرده از نشان صلیب استفاده نمیکنند. تا چندی پیش، آنان بر کلیساهای خود صلیب نصب نمیکردند. آنها بر دستان خود صلیب نمیگیرند و اعیاد صلیب ندارند. ایشان همچنین صلیب را بر نمیگیرند و با صف به دور کلیسا نمیگردند.
صلیب را نمیبوسند و از آن برکت نمیپذیرند.
اکنون توضیح میدهیم که چرا ارتدکسها چنین اهمیتی به صلیب میدهند و همچنین مشاهده خواهید کرد که کشیدن نشان صلیب، بر پایه تعلیم کتابمقدس، چه فوایدی دارد.
(1) تأکید مسیح خداوند بر صلیب
مسیح خداوند از آغاز خدمت خود، در زمان تعلیم و صحبت درباره مصلوب شدنش، تأکید زیادی بر صلیب میکرد. وی میفرمود: «و هر كه صلیب خود را برنداشته، از عقب من نیاید، لایق من نباشد» (متی 10:38)
و «اگر کسی خواهد متابعت من کند، باید خود را انکار کرده و صلیب خود را برداشته، از عقب من آید». (متی 16:24 ؛ مرقس 8:34)
او در مکالمه خود با ثروتمند جوان گفت: «برو و آنچه داری بفروش و به فقرا بده که در آسمان گنجی خواهی یافت و بیا صلیب را برداشته، مرا پیروی کن». (مرقس 10:21)
همچنین گفت: «و هر که صلیب خود را برندارد و از عقب من نیاید، نمیتواند شاگرد من گردد». (لوقا 14:27)
(2) صلیب، مرکز اصلی خدمت فرشتگان و رسولان بود
یک نکته مهم این است که فرشتهای که مژده رستاخیز مسیح را داد، به زن گفت: «... میدانم که یسوع مصلوب را میطلبید. در اینجا نیست زیرا چنانکه گفته بود برخاسته است» (متی 28:5،6). بنابراین فرشتهْ خداوند را «مصلوب» خطاب کرد با اینکه او دیگر رستاخیز کرده بود. پس عنوان «مصلوب» در مورد خداوند ادامه دارد و مختص زمان مصلوب شدنش نیست.
رسولان که پدران ما هستند، در موعظههای خود بر صلیب خداوند تأکید میکردند. حضرت پطرس به هنگام موعظه برای یهودیان گفت: «پس جمیع خاندان اسرائیل یقیناً بدانند که خدا همین یسوع را که شما مصلوب کردید، خداوند و مسیح ساخته است». (اعمال 2:36)
حضرت پولس میگوید: «...ما مسیح مصلوب را وعظ میکنیم» (اول قرنتیان 1:23)، اگرچه صلیب خداوند «یهود را لغزش و امتها را جهالت است».
رسول، صلیب را در مسیحیت یک ضرورت دانسته و گفت: «زیرا بر آن بودم در مدتی که بین شما هستم، چیزی جز یسوع مسیح ندانم، آنهم یسوعِ مصلوب». (اول قرنتیان 2:2)
(3) رسولان بر صلیب مباهات میکردند
پولس رسول میگوید: «لیکن حاشا از من که فخر کنم جز از صلیب خداوند ما یسوع مسیح». (غلاطیان 6:14)
اگر ما راز این سخنان را جویا شویم، رسول جواب خواهد داد: «که بوسیله او دنیا برای من مصلوب شد و منبرای دنیا».
(4) وقتی ما نشان صلیب میکشیم، بسیاری از معانی الهی و روحانی آن را به خاطر میآوریم
ما محبت خدا را نسبت به ما به یاد میآوریم، که به خاطر نجات ما مرگ را پذیرفت: «جمیع ما مثل گوسفندان گمراه شده بودیم و هریكی از ما به راه خود برگشته بود و خداوند گناه جمیع ما را بروی نهاد» (اشعیا 53:6). وقتی نشان صلیب میکشیم، «بره خدا که گناه جهان را برمیدارد» (یوحنا 1:29) را به یاد میآوریم، و نیز «کفاره بجهت گناهان ما و نه گناهان ما فقط بلکه بجهت تمام جهان نیز». (اول یوحنا 2:2)
☦@LessonsOrthodox
یکی از تفاوتهای میان ارتدکسها و پروتستانها، تکریم صلیب است. ما به اسم «پدر، پسر و روحالقدس» نشان صلیب میکشیم اما آنان، نه پیش از دعا و نه پس از آن، نشان صلیب نمیکشند. آنها از نشان صلیب برای برکت دادن مردم و یا لباسها نیز استفاده نمیکنند.
پروتستانها به ایمان درونی خود اکتفا کرده از نشان صلیب استفاده نمیکنند. تا چندی پیش، آنان بر کلیساهای خود صلیب نصب نمیکردند. آنها بر دستان خود صلیب نمیگیرند و اعیاد صلیب ندارند. ایشان همچنین صلیب را بر نمیگیرند و با صف به دور کلیسا نمیگردند.
صلیب را نمیبوسند و از آن برکت نمیپذیرند.
اکنون توضیح میدهیم که چرا ارتدکسها چنین اهمیتی به صلیب میدهند و همچنین مشاهده خواهید کرد که کشیدن نشان صلیب، بر پایه تعلیم کتابمقدس، چه فوایدی دارد.
(1) تأکید مسیح خداوند بر صلیب
مسیح خداوند از آغاز خدمت خود، در زمان تعلیم و صحبت درباره مصلوب شدنش، تأکید زیادی بر صلیب میکرد. وی میفرمود: «و هر كه صلیب خود را برنداشته، از عقب من نیاید، لایق من نباشد» (متی 10:38)
و «اگر کسی خواهد متابعت من کند، باید خود را انکار کرده و صلیب خود را برداشته، از عقب من آید». (متی 16:24 ؛ مرقس 8:34)
او در مکالمه خود با ثروتمند جوان گفت: «برو و آنچه داری بفروش و به فقرا بده که در آسمان گنجی خواهی یافت و بیا صلیب را برداشته، مرا پیروی کن». (مرقس 10:21)
همچنین گفت: «و هر که صلیب خود را برندارد و از عقب من نیاید، نمیتواند شاگرد من گردد». (لوقا 14:27)
(2) صلیب، مرکز اصلی خدمت فرشتگان و رسولان بود
یک نکته مهم این است که فرشتهای که مژده رستاخیز مسیح را داد، به زن گفت: «... میدانم که یسوع مصلوب را میطلبید. در اینجا نیست زیرا چنانکه گفته بود برخاسته است» (متی 28:5،6). بنابراین فرشتهْ خداوند را «مصلوب» خطاب کرد با اینکه او دیگر رستاخیز کرده بود. پس عنوان «مصلوب» در مورد خداوند ادامه دارد و مختص زمان مصلوب شدنش نیست.
رسولان که پدران ما هستند، در موعظههای خود بر صلیب خداوند تأکید میکردند. حضرت پطرس به هنگام موعظه برای یهودیان گفت: «پس جمیع خاندان اسرائیل یقیناً بدانند که خدا همین یسوع را که شما مصلوب کردید، خداوند و مسیح ساخته است». (اعمال 2:36)
حضرت پولس میگوید: «...ما مسیح مصلوب را وعظ میکنیم» (اول قرنتیان 1:23)، اگرچه صلیب خداوند «یهود را لغزش و امتها را جهالت است».
رسول، صلیب را در مسیحیت یک ضرورت دانسته و گفت: «زیرا بر آن بودم در مدتی که بین شما هستم، چیزی جز یسوع مسیح ندانم، آنهم یسوعِ مصلوب». (اول قرنتیان 2:2)
(3) رسولان بر صلیب مباهات میکردند
پولس رسول میگوید: «لیکن حاشا از من که فخر کنم جز از صلیب خداوند ما یسوع مسیح». (غلاطیان 6:14)
اگر ما راز این سخنان را جویا شویم، رسول جواب خواهد داد: «که بوسیله او دنیا برای من مصلوب شد و منبرای دنیا».
(4) وقتی ما نشان صلیب میکشیم، بسیاری از معانی الهی و روحانی آن را به خاطر میآوریم
ما محبت خدا را نسبت به ما به یاد میآوریم، که به خاطر نجات ما مرگ را پذیرفت: «جمیع ما مثل گوسفندان گمراه شده بودیم و هریكی از ما به راه خود برگشته بود و خداوند گناه جمیع ما را بروی نهاد» (اشعیا 53:6). وقتی نشان صلیب میکشیم، «بره خدا که گناه جهان را برمیدارد» (یوحنا 1:29) را به یاد میآوریم، و نیز «کفاره بجهت گناهان ما و نه گناهان ما فقط بلکه بجهت تمام جهان نیز». (اول یوحنا 2:2)
☦@LessonsOrthodox
(5) وقتی نشان صلیب میکشیم، تعلقمان به «مصلوب» را اعلان میکنیم
آنان که فقط به مفهوم معنوی و بدون نشان دادن علامتی آشکار، صلیب را حمل میکنند، تعلقشان به مصلوب را اعلان نمیکنند، ولی ما وقتی نشان صلیب میکشیم، یا آنرا بر سینه حمل میکنیم یا میبوسیم، و یا دستهایمان را با نشان صلیب تدهین میکنیم یا بر بالای اماکن عبادی خود قرار میدهیم، تعلقمان را به مصلوب اعلام و اعلان میکنیم.
ما از صلیب مسیح شرمسار نیستیم بلکه به آن افتخار میکنیم و اعیاد آن را جشن میگیریم و بر دستهای خود میگیریم. بدین سان، بیآنکه سخنی بر زمان آوریم، با ظاهرمان ایمان خود را اعلان میکنیم.
(6) انسان فقط روح یا فقط عقل نیست بلکه حواس جسمانی نیز دارد و باید صلیب را با مفاهیم اخیر حس کند
همه انسانها از لحاظ روحانی همرتبه نیستند تا به حواس نیاز نداشته باشند. حواس با اعمال فوقالذکر تغذیه میشوند و اثرات خود را به عقل و روح نیز منتقل میکنند. ممکن است عقل مفهوم صلیب را به خودی خود به یاد نیاورد، اما به یاری حواس و با دیدن صلیب، تمامی مفاهیم روحانی و الهی صلیب و مصلوب را به یاد خواهد آورد.
بدینگونه ما خدا را با تمامی جان و فکر و جسم عبادت میکنیم که هر کدام به نوبه خود، دیگری را تقویت میکنند.
(7) ما در سکوت نشان صلیب نمیکشیم بلکه همراه آن میگوییم: «به نام پدر، پسر و روحالقدس، خدای واحد، آمین»
بنابراین هرگاه نشان صلیب میکشیم، ایمانمان به تثلیث اقدس که خدای واحد ابدی است را معترف میشویم. اینگونه دائماً تثلیث اقدس را به یاد میآوریم.
(8) با کشیدن نشان صلیب، ایمانمان به تجسم و بازخرید را معترف میشویم
ما نشان صلیب را از بالا به پایین و از چپ به راست میکشیم. بدین صورت به یاد میآوریم که خدا از آسمان به زمین نزول کرد و مردم را از چپ به راست انتقال داد، یعنی از تاریکی به نور، از موت به حیات. چه بسیارند مفاهیمی که ما با کشیدن نشان صلیب به یاد میآوریم و در دل خود احساس میکنیم!
(9) با کشیدن نشان صلیب، به فرزندمان و به دیگران درس دینی میآموزانیم
آنکه هنگام دعا یا زمان ورود به کلیسا، موقع غذا خوردن و یا موقع خوابیدن نشان صلیب میکشد، کسی است که صلیب را در خاطر دارد. این یادآوری به لحاط روحانی سودمند، و یک حکم کتابمقدسی است. همچنین این کار به مردم و بخصوص به کودکان میآموزاند که مسیح مصلوب شد.
(10) با کشیدن نشان صلیب، اعتراف میکنیم که مسیح به خاطر ما مرد
این حکم مسیح است که مرگ او را اعلام کنیم (که به خاطر ما فدیه داد) تا زمانی که او بیاید. (اول قرنتیان 11:26)
هرگاه نشان صلیب میکشیم، مرگ او را تا زمان بازگشت به یاد میآوریم.
ما مرگ خداوند را در قربانی مقدس هم به یاد میآوریم اما این راز کلیسایی دائماً و در هر جایی به جا آورده نمیشود لکن ما میتوانیم نشان صلیب را در هر زمانی بکشیم و اینگونه مرگ خداوند را به یاد آوریم.
(11) با کشیدن نشان صلیب به یاد میآوریم که مزد گناه موت است
به همین خاطر بود که مسیح مرد. ما «در گناهان مرده بودیم» (افسسیان 2:5)، اما مسیح به خاطر ما روی صلیب مرد و به ما حیات بخشید. او روی صلیب هزینه کامل گناهان را پرداخت و به پدر گفت: «پدر، ایشان را ببخش».
(12) با کشیدن نشان صلیب، محبت خدا را نسبت به ما به یاد میآوریم
به خاطر میآوریم که صلیب یک قربانی محبت است. «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد» (یوحنا 3:16). به یاد میآوریم که: «خدا محبت خود را در ما ثابت میکند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد .... بوساطت مرگ پسرش با خدا صلح داده شدیم» (رومیان 5:8و10). ما در صلیب، محبت خدا به ما را به خاطر میآوریم، زیرا «کسی محبت بزرگتر از این ندارد که جان خود را بجهت دوستان خود بدهد». (یوحنا 15:13)
(13) ما نشان صلیب میکشیم زیرا به ما قوت میبخشد
پولس رسول قوت صلیب را حس کرده، گفت: «لیکن حاشا از من که فخر کنم جز از صلیب خداوند ما یسوع مسیح که بوسیله او دنیا برای من مصلوب شد و منبرای دنیا» (غلاطیان 6:14) و «زیرا ذکر صلیب برای هالکان حماقت است، لکن نزد ما که ناجیان هستیم قوت خداست» (اول قرنتیان 1:18). توجه کنید وی نگفت که «مصلوب شدن» قوت خداست، بلکه به طور محض گفت که «صلیب» قوت خداست.
بنابراین وقتی ما نشان صلیب میکشیم و وقتی به صلیب اشاره میکنیم، قوت مییابیم زیرا به یاد میآوریم که خداوند از طریق صلیب، موت را له کرد و به ما حیات بخشید و بر شیطان پیروز شد.
☦@LessonsOrthodox
آنان که فقط به مفهوم معنوی و بدون نشان دادن علامتی آشکار، صلیب را حمل میکنند، تعلقشان به مصلوب را اعلان نمیکنند، ولی ما وقتی نشان صلیب میکشیم، یا آنرا بر سینه حمل میکنیم یا میبوسیم، و یا دستهایمان را با نشان صلیب تدهین میکنیم یا بر بالای اماکن عبادی خود قرار میدهیم، تعلقمان را به مصلوب اعلام و اعلان میکنیم.
ما از صلیب مسیح شرمسار نیستیم بلکه به آن افتخار میکنیم و اعیاد آن را جشن میگیریم و بر دستهای خود میگیریم. بدین سان، بیآنکه سخنی بر زمان آوریم، با ظاهرمان ایمان خود را اعلان میکنیم.
(6) انسان فقط روح یا فقط عقل نیست بلکه حواس جسمانی نیز دارد و باید صلیب را با مفاهیم اخیر حس کند
همه انسانها از لحاظ روحانی همرتبه نیستند تا به حواس نیاز نداشته باشند. حواس با اعمال فوقالذکر تغذیه میشوند و اثرات خود را به عقل و روح نیز منتقل میکنند. ممکن است عقل مفهوم صلیب را به خودی خود به یاد نیاورد، اما به یاری حواس و با دیدن صلیب، تمامی مفاهیم روحانی و الهی صلیب و مصلوب را به یاد خواهد آورد.
بدینگونه ما خدا را با تمامی جان و فکر و جسم عبادت میکنیم که هر کدام به نوبه خود، دیگری را تقویت میکنند.
(7) ما در سکوت نشان صلیب نمیکشیم بلکه همراه آن میگوییم: «به نام پدر، پسر و روحالقدس، خدای واحد، آمین»
بنابراین هرگاه نشان صلیب میکشیم، ایمانمان به تثلیث اقدس که خدای واحد ابدی است را معترف میشویم. اینگونه دائماً تثلیث اقدس را به یاد میآوریم.
(8) با کشیدن نشان صلیب، ایمانمان به تجسم و بازخرید را معترف میشویم
ما نشان صلیب را از بالا به پایین و از چپ به راست میکشیم. بدین صورت به یاد میآوریم که خدا از آسمان به زمین نزول کرد و مردم را از چپ به راست انتقال داد، یعنی از تاریکی به نور، از موت به حیات. چه بسیارند مفاهیمی که ما با کشیدن نشان صلیب به یاد میآوریم و در دل خود احساس میکنیم!
(9) با کشیدن نشان صلیب، به فرزندمان و به دیگران درس دینی میآموزانیم
آنکه هنگام دعا یا زمان ورود به کلیسا، موقع غذا خوردن و یا موقع خوابیدن نشان صلیب میکشد، کسی است که صلیب را در خاطر دارد. این یادآوری به لحاط روحانی سودمند، و یک حکم کتابمقدسی است. همچنین این کار به مردم و بخصوص به کودکان میآموزاند که مسیح مصلوب شد.
(10) با کشیدن نشان صلیب، اعتراف میکنیم که مسیح به خاطر ما مرد
این حکم مسیح است که مرگ او را اعلام کنیم (که به خاطر ما فدیه داد) تا زمانی که او بیاید. (اول قرنتیان 11:26)
هرگاه نشان صلیب میکشیم، مرگ او را تا زمان بازگشت به یاد میآوریم.
ما مرگ خداوند را در قربانی مقدس هم به یاد میآوریم اما این راز کلیسایی دائماً و در هر جایی به جا آورده نمیشود لکن ما میتوانیم نشان صلیب را در هر زمانی بکشیم و اینگونه مرگ خداوند را به یاد آوریم.
(11) با کشیدن نشان صلیب به یاد میآوریم که مزد گناه موت است
به همین خاطر بود که مسیح مرد. ما «در گناهان مرده بودیم» (افسسیان 2:5)، اما مسیح به خاطر ما روی صلیب مرد و به ما حیات بخشید. او روی صلیب هزینه کامل گناهان را پرداخت و به پدر گفت: «پدر، ایشان را ببخش».
(12) با کشیدن نشان صلیب، محبت خدا را نسبت به ما به یاد میآوریم
به خاطر میآوریم که صلیب یک قربانی محبت است. «زیرا خدا جهان را اینقدر محبت نمود که پسر یگانه خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد، هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد» (یوحنا 3:16). به یاد میآوریم که: «خدا محبت خود را در ما ثابت میکند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد .... بوساطت مرگ پسرش با خدا صلح داده شدیم» (رومیان 5:8و10). ما در صلیب، محبت خدا به ما را به خاطر میآوریم، زیرا «کسی محبت بزرگتر از این ندارد که جان خود را بجهت دوستان خود بدهد». (یوحنا 15:13)
(13) ما نشان صلیب میکشیم زیرا به ما قوت میبخشد
پولس رسول قوت صلیب را حس کرده، گفت: «لیکن حاشا از من که فخر کنم جز از صلیب خداوند ما یسوع مسیح که بوسیله او دنیا برای من مصلوب شد و منبرای دنیا» (غلاطیان 6:14) و «زیرا ذکر صلیب برای هالکان حماقت است، لکن نزد ما که ناجیان هستیم قوت خداست» (اول قرنتیان 1:18). توجه کنید وی نگفت که «مصلوب شدن» قوت خداست، بلکه به طور محض گفت که «صلیب» قوت خداست.
بنابراین وقتی ما نشان صلیب میکشیم و وقتی به صلیب اشاره میکنیم، قوت مییابیم زیرا به یاد میآوریم که خداوند از طریق صلیب، موت را له کرد و به ما حیات بخشید و بر شیطان پیروز شد.
☦@LessonsOrthodox
(14) ما نشان صلیب میکشیم زیرا شیطان از آن میترسد
از زمان آفرینش آدم تا زمانهای آخر، تمام تلاشهای شیطان بر ضد صلیب است. خدا هزینه گناهان را با خون خود پرداخت. او با خون خود همه گناهان کسانی را که به او ایمان آورده اطاعتش میکنند برداشت. از اینرو وقتی شیطان صلیب را میبیند، به لرزه میافتد زیرا شکست عظیم خود را به یاد میآورد. پس فرزندان خدا از نشان صلیب استفاده میکنند زیرا نشان پیروزی و قوت خداست. ایشان از صلیب قوت مییابند و دشمن به لرزه میافتد.
برافراشتن مار مسی در اعصار قدیم که برای مردم شفا و نجات از مرگ به همراه داشت، به برافراشته شدن خداوند بر بالای صلیب شباهت دارد (یوحنا 3:14). بنابراین نشان صلیب نیز همان اثرات را دارد.
(15) با کشیدن نشان صلیب، برکت مییابیم
تمامی جهانْ ملعون و تحت سلطه موت به سر میبرد. اما خداوند روی صلیب تمام لعنتهای ما را بر خود گرفت تا برکت صلح با خدا را به ما دهد (رومیان 5:10)؛ یعنی برکت حیات نو و عضویت در بدن او. تمامی فیضهای عهد جدید از طریق صلیب به ما رسید.
به همین دلیل است که روحانیون به هنگام برکت دادن از صلیب استفاده میکنند و بدین گونه نشان میدهند که برکت از خودشان نیست بلکه از صلیب خداوند است و بدیشان سپرده شده تا مردم را برکت دهند. مضاف بر این، ایشان از صلیب استفاده میکنند زیرا کهانتشان را از کهانت «مصلوب» دریافت نمودهاند. تمامی برکات عهد جدید از صلیب خداوند و اثرات آن به ما رسید.
(16) صلیب در همه رازهای مقدس کلیسا استفاده میشود
تمامی رازهای مقدس حاصل ریخته شدن خون مسیح بر صلیب است. بدون صلیب شایستگی این را نداشتیم که از طریق تعمید، به عنوان فرزندانْ به خدا نزدیک شویم یا در تن و خون او مشارکت کنیم (1 قرنتیان 11:26) ، یا حتی اقلاً از برکات این رازها برخوردار شویم.
(17) ما صلیب را تکریم میکنیم (ما صلیب را نمی پرستیم بلکه مصلوب قیام کرده را می پرستیم) زیرا به یاد میآوریم که در آن مشارکت داریم
ما سخنان پولس رسول را به خاطر میآوریم: «با مسیح مصلوب شدهام ولی زندگی می کنم لیکن نه من بعد از این، بلکه مسیح در من زندگی میکند» (غلاطیان 2:20) و «تا او را و قوت قیامت وی را و شراکت در رنجهای وی را بشناسم و با موت او مشابه گردم» (فیلیپیان 3:10) . در اینجا از خودمان میپرسیم: چه زمان میتوانیم در رنجهای خداوند شریک شویم و با وی دعا کنیم؟
همچنین آن دزد را به یاد میآوریم که خداوند روی صلیب به او گفت که در بهشت با وی خواهد بود. مطمئناً او در بهشت با پولس همصدا میشد: «با مسیح مصلوب شدهام».
هر گاه صلیب را از طریق حواسمان حس میکنیم، آرزو میکنیم با مسیحْ مصلوب، و در جلال او شریک شویم.
(18) ما صلیب را تکریم میکنیم زیرا این پدر را خشنود میسازد
پدر با رضامندی، مسیح مصلوب را به عنوان فدیه گناهان و «عطر خوشبو بجهت خداوند» (لاویان 1:9،13،17) پذیرفت. اشعیای نبی در این مورد میگوید: «خداوند را پسند آمد كه او را مضروب نموده، به دردها مبتلا سازد». (اشعیا 53:10)
مسیح خداوند در تمام حیات خود بر زمین پدر را خشنود ساخت. اما خشنودی کامل بر صلیب تکمیل شد، آنگاه که «خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید». (فیلیپیان 2:8)
هرگاه به صلیب مینگریم، اطاعت کامل مسیح را به یاد میآوریم تا اینگونه ما نیز در اطاعت به مانند او در آییم، یعنی تا به موت.
صلیب، هم برای پدر و هم برای پسرِ مصلوب مایه خشنودی بود، چنانکه نوشته شده: «و بهسوی پیشوا و کاملکننده ایمان یعنی یسوع نگران باشیم که بجهت آن خوشی که پیش او موضوع بود، بیحرمتی را ناچیز شمرده، متحمل صلیب گردید و به دست راست تخت خدا نشسته است» (عبرانیان 12:2). پس خوشی کامل مسیحْ صلیب بود. باشد که ما نیز همچون او شویم.
(19) به وسیله صلیب، ننگی را که او متحمل شد بر خود حمل کرده، نزد او به بیرون از اردوگاه میرویم (عبرانیان 13:13).
ننگ و رنجی که مسیح متحمل شد، مصلوب شدنش بود. ما با کشیدن نشان صلیب، پیوسته با «هفته مقدس» زندگی میکنیم و به یاد این سخنان در مورد موسی میافتیم: «عار مسیح را دولتی بزرگتر از خزائن مصر پنداشت زیرا که بهسوی مجازات نظر میداشت». (عبر 11:26)
(20) ما صلیب مسیح را حمل میکنیم زیرا بازگشت ثانویه او را به یاد میآوریم
کتابمقدس در مورد پایان جهان و بازگشت خداوند میگوید: «آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پدید گردد و در آن وقت، جمیع طوایف زمین سینهزنی کنند و پسر انسان را بینند که بر ابرهای آسمان، با قوّت و جلال عظیم میآید». (متی 24:30)
بنابراین بیایید اکنون و بر زمین، صلیب را که علامت پسر انسان است تکریم کنیم، چنانکه در انتظار دیدن آن در آسمان هستیم، آنگاه که او در ابرهای آسمان با جلال میآید.
☦@LessonsOrthodox
از زمان آفرینش آدم تا زمانهای آخر، تمام تلاشهای شیطان بر ضد صلیب است. خدا هزینه گناهان را با خون خود پرداخت. او با خون خود همه گناهان کسانی را که به او ایمان آورده اطاعتش میکنند برداشت. از اینرو وقتی شیطان صلیب را میبیند، به لرزه میافتد زیرا شکست عظیم خود را به یاد میآورد. پس فرزندان خدا از نشان صلیب استفاده میکنند زیرا نشان پیروزی و قوت خداست. ایشان از صلیب قوت مییابند و دشمن به لرزه میافتد.
برافراشتن مار مسی در اعصار قدیم که برای مردم شفا و نجات از مرگ به همراه داشت، به برافراشته شدن خداوند بر بالای صلیب شباهت دارد (یوحنا 3:14). بنابراین نشان صلیب نیز همان اثرات را دارد.
(15) با کشیدن نشان صلیب، برکت مییابیم
تمامی جهانْ ملعون و تحت سلطه موت به سر میبرد. اما خداوند روی صلیب تمام لعنتهای ما را بر خود گرفت تا برکت صلح با خدا را به ما دهد (رومیان 5:10)؛ یعنی برکت حیات نو و عضویت در بدن او. تمامی فیضهای عهد جدید از طریق صلیب به ما رسید.
به همین دلیل است که روحانیون به هنگام برکت دادن از صلیب استفاده میکنند و بدین گونه نشان میدهند که برکت از خودشان نیست بلکه از صلیب خداوند است و بدیشان سپرده شده تا مردم را برکت دهند. مضاف بر این، ایشان از صلیب استفاده میکنند زیرا کهانتشان را از کهانت «مصلوب» دریافت نمودهاند. تمامی برکات عهد جدید از صلیب خداوند و اثرات آن به ما رسید.
(16) صلیب در همه رازهای مقدس کلیسا استفاده میشود
تمامی رازهای مقدس حاصل ریخته شدن خون مسیح بر صلیب است. بدون صلیب شایستگی این را نداشتیم که از طریق تعمید، به عنوان فرزندانْ به خدا نزدیک شویم یا در تن و خون او مشارکت کنیم (1 قرنتیان 11:26) ، یا حتی اقلاً از برکات این رازها برخوردار شویم.
(17) ما صلیب را تکریم میکنیم (ما صلیب را نمی پرستیم بلکه مصلوب قیام کرده را می پرستیم) زیرا به یاد میآوریم که در آن مشارکت داریم
ما سخنان پولس رسول را به خاطر میآوریم: «با مسیح مصلوب شدهام ولی زندگی می کنم لیکن نه من بعد از این، بلکه مسیح در من زندگی میکند» (غلاطیان 2:20) و «تا او را و قوت قیامت وی را و شراکت در رنجهای وی را بشناسم و با موت او مشابه گردم» (فیلیپیان 3:10) . در اینجا از خودمان میپرسیم: چه زمان میتوانیم در رنجهای خداوند شریک شویم و با وی دعا کنیم؟
همچنین آن دزد را به یاد میآوریم که خداوند روی صلیب به او گفت که در بهشت با وی خواهد بود. مطمئناً او در بهشت با پولس همصدا میشد: «با مسیح مصلوب شدهام».
هر گاه صلیب را از طریق حواسمان حس میکنیم، آرزو میکنیم با مسیحْ مصلوب، و در جلال او شریک شویم.
(18) ما صلیب را تکریم میکنیم زیرا این پدر را خشنود میسازد
پدر با رضامندی، مسیح مصلوب را به عنوان فدیه گناهان و «عطر خوشبو بجهت خداوند» (لاویان 1:9،13،17) پذیرفت. اشعیای نبی در این مورد میگوید: «خداوند را پسند آمد كه او را مضروب نموده، به دردها مبتلا سازد». (اشعیا 53:10)
مسیح خداوند در تمام حیات خود بر زمین پدر را خشنود ساخت. اما خشنودی کامل بر صلیب تکمیل شد، آنگاه که «خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید». (فیلیپیان 2:8)
هرگاه به صلیب مینگریم، اطاعت کامل مسیح را به یاد میآوریم تا اینگونه ما نیز در اطاعت به مانند او در آییم، یعنی تا به موت.
صلیب، هم برای پدر و هم برای پسرِ مصلوب مایه خشنودی بود، چنانکه نوشته شده: «و بهسوی پیشوا و کاملکننده ایمان یعنی یسوع نگران باشیم که بجهت آن خوشی که پیش او موضوع بود، بیحرمتی را ناچیز شمرده، متحمل صلیب گردید و به دست راست تخت خدا نشسته است» (عبرانیان 12:2). پس خوشی کامل مسیحْ صلیب بود. باشد که ما نیز همچون او شویم.
(19) به وسیله صلیب، ننگی را که او متحمل شد بر خود حمل کرده، نزد او به بیرون از اردوگاه میرویم (عبرانیان 13:13).
ننگ و رنجی که مسیح متحمل شد، مصلوب شدنش بود. ما با کشیدن نشان صلیب، پیوسته با «هفته مقدس» زندگی میکنیم و به یاد این سخنان در مورد موسی میافتیم: «عار مسیح را دولتی بزرگتر از خزائن مصر پنداشت زیرا که بهسوی مجازات نظر میداشت». (عبر 11:26)
(20) ما صلیب مسیح را حمل میکنیم زیرا بازگشت ثانویه او را به یاد میآوریم
کتابمقدس در مورد پایان جهان و بازگشت خداوند میگوید: «آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پدید گردد و در آن وقت، جمیع طوایف زمین سینهزنی کنند و پسر انسان را بینند که بر ابرهای آسمان، با قوّت و جلال عظیم میآید». (متی 24:30)
بنابراین بیایید اکنون و بر زمین، صلیب را که علامت پسر انسان است تکریم کنیم، چنانکه در انتظار دیدن آن در آسمان هستیم، آنگاه که او در ابرهای آسمان با جلال میآید.
☦@LessonsOrthodox
▪️اهمیت صلیب:
(مطالب این قسمت نوشته خود آرتین می باشد )
درباره صلیب 87 بار در عهد جدید صحبت شده است که این نشاندهنده اهمیت آن می باشد و می توان بر روی هر یک از آیات تعمق کرد.
صلیب در کلیساها، خانه ها و زندگی ایمانداران نقش اساسی دارد.
در بالا و داخل کلیساهای رسولی صلیب قرار دارد و حتی بعضی کلیساها خود به شکل صلیب هستند. مسیح سر کلیسا است.
روی اکثر درهای کلیسا صلیب دارد، مسیح گفت من در هستم و بوسیله صلیب به حضور خدا می رویم.
قبرهای خفتگان صلیب دارد. مسیح گفت من قیامت و حیات هستم. بوسیله ایمان به کار مسیح بر روی صلیب حیات جاودان می یابیم.
کاهنان و اسقفان برای دعای برکت،برای موعظه ، برای اخراج ارواح،برای دعا برای مریضان و... از صلیب استفاده می کنند.
ما صلیب را می بوسم و تکریم می کنیم. ما صلیب را پرستش نمی کنیم بلکه پسر خدا را آن مصلوب قیام کرده را پرستش می کنیم. بوسیدن صلیب با مزمور 2 آیه 11 که می گوید پسر را ببوسید همخوانی دارد.
باشد که به قوت صلیب خداوندمان عیسی مسیح محافظت و برکات الهی با ما و خانواده هایمان باشد.
☦@LessonsOrthodox
(مطالب این قسمت نوشته خود آرتین می باشد )
درباره صلیب 87 بار در عهد جدید صحبت شده است که این نشاندهنده اهمیت آن می باشد و می توان بر روی هر یک از آیات تعمق کرد.
صلیب در کلیساها، خانه ها و زندگی ایمانداران نقش اساسی دارد.
در بالا و داخل کلیساهای رسولی صلیب قرار دارد و حتی بعضی کلیساها خود به شکل صلیب هستند. مسیح سر کلیسا است.
روی اکثر درهای کلیسا صلیب دارد، مسیح گفت من در هستم و بوسیله صلیب به حضور خدا می رویم.
قبرهای خفتگان صلیب دارد. مسیح گفت من قیامت و حیات هستم. بوسیله ایمان به کار مسیح بر روی صلیب حیات جاودان می یابیم.
کاهنان و اسقفان برای دعای برکت،برای موعظه ، برای اخراج ارواح،برای دعا برای مریضان و... از صلیب استفاده می کنند.
ما صلیب را می بوسم و تکریم می کنیم. ما صلیب را پرستش نمی کنیم بلکه پسر خدا را آن مصلوب قیام کرده را پرستش می کنیم. بوسیدن صلیب با مزمور 2 آیه 11 که می گوید پسر را ببوسید همخوانی دارد.
باشد که به قوت صلیب خداوندمان عیسی مسیح محافظت و برکات الهی با ما و خانواده هایمان باشد.
☦@LessonsOrthodox
▪️چرا صلیب می کشیم:
(مطالب این قسمت از تلگرام کاتولیکهای ارمنی اخذ شده است)
1 ) دعا : ما دعای خودمان را با نشان صلیب آغاز و به پایان می رسانیم نشان صلیب « یک بالا بردن فکر به سوی خداست » قدیس یوحنای دمشقی .
و بِرت قِزی الهیدان و نویسنده کاتولیک می نویسد « نشان صلیب دعایی قوی است که روح القدس را به عنوان مدافع و یاری دهنده الهی در زندگی موفق مسیحی وارد می کند »
2 ) نشان صلیب راه را به سوی فیض باز می کند : به عنوان یک آئین ، نشان صلیب ما را آماده دریافت برکت خدامی کند و ما را به مشارکت با فیض خدا در می آورد
3 ) روز را تقدیس می کند : پدر معروف قرون اولیه مسیحی ترتولیان می نویسد : « در هر حرکت روزانه ، هر بیرون رفتن و وارد شدن ، زمانی که لباس ها و کفش هایمان را در می آوریم یا می پوشیم ، زمانی که می خواهیم حمام بگیریم ، زمانی که می شینیم ، زمانی که چراغ را روشن می کنیم ، در روی نیکمت و در همه کارهای روزانه ما صلیب را بر خود می کشیم »
4 ) با صلیب کشیدن تعهد می دهیم که تماما به مسیح وقف شویم : زمان که ما دستانمان را از پیشانی به قلبمان و به شانه هایمان می آوریم ما از خدا برکت برای افکارمان ، احساساتمان و امیالمان و بدنمان می خواهیم. به عبارت دیگر صلیب کشیدن روح و جسم ، فکر و قلبمان را متعهد و وقف به مسیح می کند . « بگزارید تمامی وجودتان ، جسم ، روح ، اراده ،افکار ، احساسات ، اعمالتان بواسطه صلیب کشیدن قوی شده و تماما به قدرت و اقتدار مسیح در نام تثلیث اقدس وقف شود . الهیدان و کشیش رومانو گاردینی
5 ) به تجسم پسر خدا اقرار می کنیم : حرکت ما از بالا به پائین است از پیشانی تا به قفسه سینه مان ، « چون مسیح از آسمان به زمین آمد »
6 ) نشان صلیب یاد آوری رنج ها و مصائب مسیح است : تمامی پنج انگشت نشان پنج زخم مقدس مسیح است
7 ) ما تثلیث اقدس را اقرار و بیان می کنیم : ما ایمان حقیقی خود را که خدا واحد است و این خدای واحد سه شخص است را اقرار می کنیم . سه انگشتی که به هم می چسبانیم نشان سه شخص الهی است و دو انگشت دیگر دو طبیعت مسیح است .
8 ) تمرکزمان در دعا بر خدا می رود : « زمانی که ما صلیب می کشیم ، خدای حقیقی تثلیث اقدس را اقرار می کنیم ، ما توجه مان روی خدایی ثابت نگاه می داریم که او ما را آفریده است و نه خدایی که ما آفریده باشیم . ما با صلیب کشیدن در دعا خدایی را معترفیم که خود تثلیث اقدس است . خدای پدر ، خدای پسر و خدای روح القدس
9 ) ما با صلیب کشیدن مولود ازلی بودن پسر را و صادر شدن ازلی روح القدس را تصدیق می کنیم :
زمانی که ما از پیشانی صلیب کشیدن مان را شروع می کنیم ، ما اقرار می کنیم که پدر شخص اول تثلیث است وقتی دستمان را به سوی پائین می آوریم اعتراف می کنیم که پسر شخص دوم تثلیث مولود ازلی از پدر است و با پایان دادن نشان صلیبمان در روی شانه ها شخص سوم تثلیث روح القدس را اقرار می کنیم . ( قدیس فرانسیس اهل سالز )
10 ) ما ایمانمان را با صلیب کشیدن اقرار می کنیم : ما ایمان مان را به تجسم ، مصلوب شدن مسیح و تثلیث اقدس به صورت خلاصه اقرار می کنیم
11 ) ما با صلیب کشیدن قدرت نام خدا را دعا و اقرار می کنیم :
در کتاب مقدس ، نام خدا قدرت عظیمی را حمل می کند در فیلیپیان 2 : 10 حضرت پولس رسول به ما می گوید « تا به نام عیسی هر زانویی خم شود ، در آسمان ، بر زمین و در زیر زمین » و در انجیل یوحنا 14 : 13 – 14 عیسی خداوند خود می فرماید : « هر آنچه به نام من در خواست کنید من آن را انجام خواهم داد ، تا پدر در پسر جلال یابد . اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد . »
12 ) خودمان را با مسیح مصلوب می کنیم : هر کسی که می خواهد از مسیح پیروی کند " باید خودش را انکار کند " و " صلیب خود را بردارد " همانطور که عیسی خداوند به شاگردانش در متی 16 : 24 فرموده است . و همچنین حضرت پولس رسول در نامه به غلاطیان می گوید « با مسیح بر صلیب شده ام ، و دیگر من نیستم که زندگی می کنم ، بلکه مسیح است که در من زندگی می کند » اعلان کردن نشان صلیب بله گفتن به شاگردی از مسیح است
13 ) با صلیب کشیدن با از خدا در رنجها و زحماتمان از او یاری و حمایت می طلبیم : زمانی که بر شانه هایمان صلیب را می کشیم ما از خدا می خواهیم که ما را حمایت کند .
14 ) با صلیب کشیدن ما دوباره فیض مقدس تعمیدمان را تائید و اقرار می کنیم ( پاپ بندیکت شانزدهم )
☦@LessonsOrthodox
(مطالب این قسمت از تلگرام کاتولیکهای ارمنی اخذ شده است)
1 ) دعا : ما دعای خودمان را با نشان صلیب آغاز و به پایان می رسانیم نشان صلیب « یک بالا بردن فکر به سوی خداست » قدیس یوحنای دمشقی .
و بِرت قِزی الهیدان و نویسنده کاتولیک می نویسد « نشان صلیب دعایی قوی است که روح القدس را به عنوان مدافع و یاری دهنده الهی در زندگی موفق مسیحی وارد می کند »
2 ) نشان صلیب راه را به سوی فیض باز می کند : به عنوان یک آئین ، نشان صلیب ما را آماده دریافت برکت خدامی کند و ما را به مشارکت با فیض خدا در می آورد
3 ) روز را تقدیس می کند : پدر معروف قرون اولیه مسیحی ترتولیان می نویسد : « در هر حرکت روزانه ، هر بیرون رفتن و وارد شدن ، زمانی که لباس ها و کفش هایمان را در می آوریم یا می پوشیم ، زمانی که می خواهیم حمام بگیریم ، زمانی که می شینیم ، زمانی که چراغ را روشن می کنیم ، در روی نیکمت و در همه کارهای روزانه ما صلیب را بر خود می کشیم »
4 ) با صلیب کشیدن تعهد می دهیم که تماما به مسیح وقف شویم : زمان که ما دستانمان را از پیشانی به قلبمان و به شانه هایمان می آوریم ما از خدا برکت برای افکارمان ، احساساتمان و امیالمان و بدنمان می خواهیم. به عبارت دیگر صلیب کشیدن روح و جسم ، فکر و قلبمان را متعهد و وقف به مسیح می کند . « بگزارید تمامی وجودتان ، جسم ، روح ، اراده ،افکار ، احساسات ، اعمالتان بواسطه صلیب کشیدن قوی شده و تماما به قدرت و اقتدار مسیح در نام تثلیث اقدس وقف شود . الهیدان و کشیش رومانو گاردینی
5 ) به تجسم پسر خدا اقرار می کنیم : حرکت ما از بالا به پائین است از پیشانی تا به قفسه سینه مان ، « چون مسیح از آسمان به زمین آمد »
6 ) نشان صلیب یاد آوری رنج ها و مصائب مسیح است : تمامی پنج انگشت نشان پنج زخم مقدس مسیح است
7 ) ما تثلیث اقدس را اقرار و بیان می کنیم : ما ایمان حقیقی خود را که خدا واحد است و این خدای واحد سه شخص است را اقرار می کنیم . سه انگشتی که به هم می چسبانیم نشان سه شخص الهی است و دو انگشت دیگر دو طبیعت مسیح است .
8 ) تمرکزمان در دعا بر خدا می رود : « زمانی که ما صلیب می کشیم ، خدای حقیقی تثلیث اقدس را اقرار می کنیم ، ما توجه مان روی خدایی ثابت نگاه می داریم که او ما را آفریده است و نه خدایی که ما آفریده باشیم . ما با صلیب کشیدن در دعا خدایی را معترفیم که خود تثلیث اقدس است . خدای پدر ، خدای پسر و خدای روح القدس
9 ) ما با صلیب کشیدن مولود ازلی بودن پسر را و صادر شدن ازلی روح القدس را تصدیق می کنیم :
زمانی که ما از پیشانی صلیب کشیدن مان را شروع می کنیم ، ما اقرار می کنیم که پدر شخص اول تثلیث است وقتی دستمان را به سوی پائین می آوریم اعتراف می کنیم که پسر شخص دوم تثلیث مولود ازلی از پدر است و با پایان دادن نشان صلیبمان در روی شانه ها شخص سوم تثلیث روح القدس را اقرار می کنیم . ( قدیس فرانسیس اهل سالز )
10 ) ما ایمانمان را با صلیب کشیدن اقرار می کنیم : ما ایمان مان را به تجسم ، مصلوب شدن مسیح و تثلیث اقدس به صورت خلاصه اقرار می کنیم
11 ) ما با صلیب کشیدن قدرت نام خدا را دعا و اقرار می کنیم :
در کتاب مقدس ، نام خدا قدرت عظیمی را حمل می کند در فیلیپیان 2 : 10 حضرت پولس رسول به ما می گوید « تا به نام عیسی هر زانویی خم شود ، در آسمان ، بر زمین و در زیر زمین » و در انجیل یوحنا 14 : 13 – 14 عیسی خداوند خود می فرماید : « هر آنچه به نام من در خواست کنید من آن را انجام خواهم داد ، تا پدر در پسر جلال یابد . اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد . »
12 ) خودمان را با مسیح مصلوب می کنیم : هر کسی که می خواهد از مسیح پیروی کند " باید خودش را انکار کند " و " صلیب خود را بردارد " همانطور که عیسی خداوند به شاگردانش در متی 16 : 24 فرموده است . و همچنین حضرت پولس رسول در نامه به غلاطیان می گوید « با مسیح بر صلیب شده ام ، و دیگر من نیستم که زندگی می کنم ، بلکه مسیح است که در من زندگی می کند » اعلان کردن نشان صلیب بله گفتن به شاگردی از مسیح است
13 ) با صلیب کشیدن با از خدا در رنجها و زحماتمان از او یاری و حمایت می طلبیم : زمانی که بر شانه هایمان صلیب را می کشیم ما از خدا می خواهیم که ما را حمایت کند .
14 ) با صلیب کشیدن ما دوباره فیض مقدس تعمیدمان را تائید و اقرار می کنیم ( پاپ بندیکت شانزدهم )
☦@LessonsOrthodox
15) صلیب نشان لعنت را معکوس می کند : نشان صلیب آمرزش گناهان و برگشت از سقوط را بواسطه گذراندن از سمت چپ لعنت به سوی سمت راست برکت یاد آوری و اقرار می کنیم ( قدیس فرانسیس اهل سالز ) حرکت از سمت چپ به سوی راست همچنین نشان دهنده عبورمان از جفای حال به سوی جلال آینده است همانطور که مسیح از مرگ به حیات و از دنیای مردگان به آسمان منتقل شد
16 ) با صلیب کشیدن خودمان را با صورت مسیح بازسازی و احیا می کنیم : در کولسیان باب 3 حضرت پولس رسول از تصویر لباس پوشیدن برای توضیح طبیعت گناهکارمان که در مسیح تبدیل شده است استفاده می کند ما کهنه را در آورده و انسان جدید را در بر می کنیم تا به صورت آفریننده خویش در آید : پدران کلیسا بین این آیه و خالی شدن مسیح روی صلیب ارتباطی می دیدند . آنان تعلیم می دادند که برهنه شدن و خالی شدن طبیعت کهنه و گناه آلودمان در تعمید و جایگزین کردن آن با یک طبیعت و پوششی نو مشارکت در برهنگی و خالی شدگی مسیح بر صلیب است . الهیدانان نتیجه می گیرند که نشان صلیب همچون مشارکت ما در برهنگی و خالی شدگی مسیح بر روی صلیبش و شراکت در جلال قیامش است .
17 ) با صلیب کشیدن ما خودمان را برای مسیح علامت گذاری می کنیم : همانطور که یک چوپان گوسفندش را به عنوان اموالش با یک نشان علامت گذاری می کند صلیب نشان نیز به ما نشان می دهد که ما به مسیح به عنوان شبان حقیقی مان تعلق داریم
18 ) سرباز برای مسیح : نشان صلیب به عنوان اسلحه کامل خداست که بر تن می کنیم تا بتوانیم در برابر حیله های ابلیس بایستیم ( افسسیان 6 : 11 )
19 ) نشان صلیب باعث دور کردن و دفع شیاطین می شود :
بواسطه نشان کشیدن صلیب حیات بخش و مقدس ، شیاطین و بلاهای گوناگون دفع می شود ، دست راست برای صلیب کشیدن قدرت عظیم و مطلق مسیح خدایمان را نشان می دهد ، نشستن بر دست راست پدر را نشان می دهد ، و آمدن پر جلال بر زمین برای ما را نشان می دهد . دوباره بواسطه حرکات صلیب مانند دستانمان ، قدرتهای شریر و شیطانی دور و شکست می خورند . چون خداوند بر شیطان با قدرت بی نهایت اش پیروز شده است ( قدیس اتاناسیوس کبیر )
قدیس یوحنای زرین دهان می گوید : زمانی که صلیب می کشیم شیاطین فراری می شوند
20 ) نشان صلیب نشان مهر روح القدس بر ماست :
در دوم قرنتیان 1 : 22 حضرت پولس رسول می گوید : « و مُهر مالکیت خویش را بر ما زده و روح خود را همچون بیعانه در دلهای ما جای داده است »
با صلیب کشیدن ما یکبار دیگر با روح القدس خودمان را مهر می کنیم و قدرت عظیم او را در زندگی هایمان اقرار می کنیم
21 ) با ما صلیب کشیدن ایمان و حقیقت ایمانمان را به دیگران نشان می دهیم صلیب کشیدن نوعی شهادت دادن ایمانمان است
قدیس باسیل کبیر می گوید که صلیب کشیدن از زمان رسولان به ما رسیده است.
☦@LessonsOrthodox
16 ) با صلیب کشیدن خودمان را با صورت مسیح بازسازی و احیا می کنیم : در کولسیان باب 3 حضرت پولس رسول از تصویر لباس پوشیدن برای توضیح طبیعت گناهکارمان که در مسیح تبدیل شده است استفاده می کند ما کهنه را در آورده و انسان جدید را در بر می کنیم تا به صورت آفریننده خویش در آید : پدران کلیسا بین این آیه و خالی شدن مسیح روی صلیب ارتباطی می دیدند . آنان تعلیم می دادند که برهنه شدن و خالی شدن طبیعت کهنه و گناه آلودمان در تعمید و جایگزین کردن آن با یک طبیعت و پوششی نو مشارکت در برهنگی و خالی شدگی مسیح بر صلیب است . الهیدانان نتیجه می گیرند که نشان صلیب همچون مشارکت ما در برهنگی و خالی شدگی مسیح بر روی صلیبش و شراکت در جلال قیامش است .
17 ) با صلیب کشیدن ما خودمان را برای مسیح علامت گذاری می کنیم : همانطور که یک چوپان گوسفندش را به عنوان اموالش با یک نشان علامت گذاری می کند صلیب نشان نیز به ما نشان می دهد که ما به مسیح به عنوان شبان حقیقی مان تعلق داریم
18 ) سرباز برای مسیح : نشان صلیب به عنوان اسلحه کامل خداست که بر تن می کنیم تا بتوانیم در برابر حیله های ابلیس بایستیم ( افسسیان 6 : 11 )
19 ) نشان صلیب باعث دور کردن و دفع شیاطین می شود :
بواسطه نشان کشیدن صلیب حیات بخش و مقدس ، شیاطین و بلاهای گوناگون دفع می شود ، دست راست برای صلیب کشیدن قدرت عظیم و مطلق مسیح خدایمان را نشان می دهد ، نشستن بر دست راست پدر را نشان می دهد ، و آمدن پر جلال بر زمین برای ما را نشان می دهد . دوباره بواسطه حرکات صلیب مانند دستانمان ، قدرتهای شریر و شیطانی دور و شکست می خورند . چون خداوند بر شیطان با قدرت بی نهایت اش پیروز شده است ( قدیس اتاناسیوس کبیر )
قدیس یوحنای زرین دهان می گوید : زمانی که صلیب می کشیم شیاطین فراری می شوند
20 ) نشان صلیب نشان مهر روح القدس بر ماست :
در دوم قرنتیان 1 : 22 حضرت پولس رسول می گوید : « و مُهر مالکیت خویش را بر ما زده و روح خود را همچون بیعانه در دلهای ما جای داده است »
با صلیب کشیدن ما یکبار دیگر با روح القدس خودمان را مهر می کنیم و قدرت عظیم او را در زندگی هایمان اقرار می کنیم
21 ) با ما صلیب کشیدن ایمان و حقیقت ایمانمان را به دیگران نشان می دهیم صلیب کشیدن نوعی شهادت دادن ایمانمان است
قدیس باسیل کبیر می گوید که صلیب کشیدن از زمان رسولان به ما رسیده است.
☦@LessonsOrthodox
🎗 پرسش و پاسخ🎗
شخص۱: فقط من با اجازتون یه سوال بپرسم طریقه کشیدن صلیب از بالا به پایین و از راست به چپ مگه نیست ؟چون الان فرمودید از چپ به راست.
شخص۲: کلیسای ارتدوکس یونانی حتی در روسیه و جرجیا و در سراسر دنیا از بالا به پایین و از راست به چپ صلیب می کشند.
شخص۱: اونوقت این در معنی تاثیر گذارهست وقتی از راست به چپ این معنی چطور تعقیر میکنه؟
شخص۲: اول اینکه زمان جدایی کلیساهای ارتدوکس و کاتولیک از چپ نماد کلیسای غربی است و از راست نماد کلیسای شرقی و رسولی است.
دوم اینکه در مفهوم عبادی آن از راست یعنی ما را در سمت راست خود با صالحین قرار بده نه در سمت چپ خود مانند گناهکاران و متمردان.
شخص۱: در تمام دنیا در ارتدوکس برای صلیب کشیدن سه انگشت الزاما باید به هم وصل باشه ؟به نشان پدر پسر و روح القدوس ؟
شخص۲: بله دقیقا! اتفاقا متروپولیتن بر این موضوع تاکید کردن هنگام صلیب کشیدن سه انگشت به هم متصل باشد به نشانه تثلیث اقدس.
صلیب کشیدن فقط نماد نیست قدرت بسیار شگرف و والایی دارد.
مثلا در عهد قدیم، کلیسای ارتدوکس در تعالیم خود دارد که زمانی که موسی عصای خود را به آب زد و دریا شکافته شد او عصای خود را به شکل صلیب بر آب زد!
آرتین: یا خونی که در روز فصح بر در خانه ها می مالند و یا چیدمان 12 قبیله در حرکت هایشان و.. به شکل صلیب بودند.
شخص۲: یا هنگامی که موسی بر بالای کوه ایستاده بود و قومش در جنگ بودند و او دستانش باز بود و دعا می کرد قوم پیروز می شدند همینکه دستانش از خستگی می افتاد قوم شکست می خوردند که هارون چوب زیر دستهای موسی می گذارد تا نیافتد و همچنان موسی به شکل صلیب می ایستد تا قوم به پیروزی نهایی برسند.
آرتین: یک آیه زیبای در کتاب بر حق ثانی وجود دارد که چنین چیزی می گوید:
متبارک است آن چوبی که حیات دارد.
شخص۳: منظور کدام چوب بوده ؟عصای موسی؟
آرتین: صلیب.
شخص۲: آمین. حتی آن چوبی که موسی بر آب تلخ زد و آب شیرین شد نماد صلیب مسیح است.
آرتین: چوب درختی که قوچی که بجای اسحاق قربانی شد در آن بود هم سمبل صلیب است.
شخص۲: و حتی درخت حیات در عدن چوبش نماد صلیب و در واقع خود میوه حیات، مسیح است.
مسیح فرمود تا از خون من ننوشی و بدن مرا نخورید حیات ندارید، این همان میوه درخت حیات است که در عدن از آدم و حوا گرفته شد.
شخص ۱: اینها که میفرمایید یعنی از خیلی قبل از اینکه قرار باشه عیس مسیح بروی زمین بیاد نماد صلیب بود؟
آرتین: بله چون خدا از ازل آن را مقرر کرده بود، قبل از آفرینش انسان و قبل از گناه.
شخص۱: که حتی در بهشت عدن قبل از نافرمانی صلیب بود خیلی جای تعمق داره.
شخص۲: هر چند برای ما دو هزار سال است آشکار شده اما برای خدا زمان محدودیت نیست او عالم ازلی است برنامه هایش از ازل بوده است.
شخص۱: و دیگه اینکه ما همه چرا با اراده اشتباه یک نفر باید تقاص پس بدیم؟
آرتین: در این خصوص دو بحث هست. 1-هیچ انسانی بیگناه نیست و نمی تواند بگوید بخاطر گناه آدم تقاص می دهم 2-فراموش نکنیم که همچنین بخاطر کار یکنفر (عیسی مسیح) ما نجات می یابیم و عادل می شویم.
خدا از قبل می دانست که انسانی که می آفریند گناه می کند و برای همین کفاره بوسیله صلیب را از قبل آماده کرده بود.
خدا گناه را نمی خواست ولی اراده آزاد را می خواست. ما با اراده مان خلاف خداوند رفتیم و خدا این را از ازل می دانست. ولی او این را بر نگزید.
خدا هم خودش این را نمی خواهد. خدا از گناه متنفر است ولی اراده انسان بسوی تمرد از خدا می رود. برای همین دعا می کنیم اراده تو انجام شود. یعنی اراده خدا در زمین انجام نمی شود و کلیسا باید دعا کند و خدمت کند تا اراده خدا بیشتر و بیشتر در زمین انجام شود.
☦@LessonsOrthodox
شخص۱: فقط من با اجازتون یه سوال بپرسم طریقه کشیدن صلیب از بالا به پایین و از راست به چپ مگه نیست ؟چون الان فرمودید از چپ به راست.
شخص۲: کلیسای ارتدوکس یونانی حتی در روسیه و جرجیا و در سراسر دنیا از بالا به پایین و از راست به چپ صلیب می کشند.
شخص۱: اونوقت این در معنی تاثیر گذارهست وقتی از راست به چپ این معنی چطور تعقیر میکنه؟
شخص۲: اول اینکه زمان جدایی کلیساهای ارتدوکس و کاتولیک از چپ نماد کلیسای غربی است و از راست نماد کلیسای شرقی و رسولی است.
دوم اینکه در مفهوم عبادی آن از راست یعنی ما را در سمت راست خود با صالحین قرار بده نه در سمت چپ خود مانند گناهکاران و متمردان.
شخص۱: در تمام دنیا در ارتدوکس برای صلیب کشیدن سه انگشت الزاما باید به هم وصل باشه ؟به نشان پدر پسر و روح القدوس ؟
شخص۲: بله دقیقا! اتفاقا متروپولیتن بر این موضوع تاکید کردن هنگام صلیب کشیدن سه انگشت به هم متصل باشد به نشانه تثلیث اقدس.
صلیب کشیدن فقط نماد نیست قدرت بسیار شگرف و والایی دارد.
مثلا در عهد قدیم، کلیسای ارتدوکس در تعالیم خود دارد که زمانی که موسی عصای خود را به آب زد و دریا شکافته شد او عصای خود را به شکل صلیب بر آب زد!
آرتین: یا خونی که در روز فصح بر در خانه ها می مالند و یا چیدمان 12 قبیله در حرکت هایشان و.. به شکل صلیب بودند.
شخص۲: یا هنگامی که موسی بر بالای کوه ایستاده بود و قومش در جنگ بودند و او دستانش باز بود و دعا می کرد قوم پیروز می شدند همینکه دستانش از خستگی می افتاد قوم شکست می خوردند که هارون چوب زیر دستهای موسی می گذارد تا نیافتد و همچنان موسی به شکل صلیب می ایستد تا قوم به پیروزی نهایی برسند.
آرتین: یک آیه زیبای در کتاب بر حق ثانی وجود دارد که چنین چیزی می گوید:
متبارک است آن چوبی که حیات دارد.
شخص۳: منظور کدام چوب بوده ؟عصای موسی؟
آرتین: صلیب.
شخص۲: آمین. حتی آن چوبی که موسی بر آب تلخ زد و آب شیرین شد نماد صلیب مسیح است.
آرتین: چوب درختی که قوچی که بجای اسحاق قربانی شد در آن بود هم سمبل صلیب است.
شخص۲: و حتی درخت حیات در عدن چوبش نماد صلیب و در واقع خود میوه حیات، مسیح است.
مسیح فرمود تا از خون من ننوشی و بدن مرا نخورید حیات ندارید، این همان میوه درخت حیات است که در عدن از آدم و حوا گرفته شد.
شخص ۱: اینها که میفرمایید یعنی از خیلی قبل از اینکه قرار باشه عیس مسیح بروی زمین بیاد نماد صلیب بود؟
آرتین: بله چون خدا از ازل آن را مقرر کرده بود، قبل از آفرینش انسان و قبل از گناه.
شخص۱: که حتی در بهشت عدن قبل از نافرمانی صلیب بود خیلی جای تعمق داره.
شخص۲: هر چند برای ما دو هزار سال است آشکار شده اما برای خدا زمان محدودیت نیست او عالم ازلی است برنامه هایش از ازل بوده است.
شخص۱: و دیگه اینکه ما همه چرا با اراده اشتباه یک نفر باید تقاص پس بدیم؟
آرتین: در این خصوص دو بحث هست. 1-هیچ انسانی بیگناه نیست و نمی تواند بگوید بخاطر گناه آدم تقاص می دهم 2-فراموش نکنیم که همچنین بخاطر کار یکنفر (عیسی مسیح) ما نجات می یابیم و عادل می شویم.
خدا از قبل می دانست که انسانی که می آفریند گناه می کند و برای همین کفاره بوسیله صلیب را از قبل آماده کرده بود.
خدا گناه را نمی خواست ولی اراده آزاد را می خواست. ما با اراده مان خلاف خداوند رفتیم و خدا این را از ازل می دانست. ولی او این را بر نگزید.
خدا هم خودش این را نمی خواهد. خدا از گناه متنفر است ولی اراده انسان بسوی تمرد از خدا می رود. برای همین دعا می کنیم اراده تو انجام شود. یعنی اراده خدا در زمین انجام نمی شود و کلیسا باید دعا کند و خدمت کند تا اراده خدا بیشتر و بیشتر در زمین انجام شود.
☦@LessonsOrthodox
✔️ادامه:
شخص۲: عزیزان، قبل از خلقت انسان ، فرشتگان کرور کرور در آسمان مدام خدا را به نحو احسن پرستش می کردند، و همچنان که اکنون هم چنین می کنند. اما خدا گنجی پنهان بود و می خواست خود را آشکار نماید! فرشتگان نمی توانند تمام جلوه های خدا را آشکار کنند، زیرا صاحب اراده آزاد و حتی عقل و خرد الهی که به ما داده شده نیستند، برای این است که خدا می فرماید انسان را به صورت و شباهت خود آفریدم. پس تا اینجا بر شما معلوم می شود که مخلوقی که تماما بخواهد به شباهت خدا باشد هیچ کدام از مخلوقات نیستند مگر انسان با همین ویژگی هایی که دارد. و بعد از آن این موضوع که انسان صاحب اراده حتما سرپیچی هم می کند و مسلما خدا هم از ابتدا این را می دانسته چون او عالم مطلق است و از آنجایی که او محبت و رحمت هم هست در پاسخ این زهر نا اطاعتی پادزهر آن را هم در نظر داشته است که همانطور که میدانیم قربانی کردن پسر یگانه خودش است. و این سوال که چرا خب پسر او قربانی شود، باید بگویم خدای تثلیث یعنی پدر و پسر و روح القدس از هم جدا نیستند این تصمیم با هر سه آنها بوده و از سر محبت و عشقی بی حد و حصر و از طرفی اینکه چرا بخاطر گناه فرضا شخص آدم من باید تقاص بدهم اشتباه است ما خود هم گنهکاریم ، افراد صالح هم بعد آدم آمده اند و حتی ما یک نمونه معصوم و کاملا بدون گناه که مادر خدا باشد را هم داریم!! در واقع همه چیز از سر محبت خدا انجام شده است، انسانی که شاید در خلقت پایین تر از فرشتگان باشد به فیض خدا می تواند تا به شباهت خدا فراتر از فرشتگان برود. این امتیاز را هیچ مخلوق دیگری ندارد، فرشته تا ابد فرشته است و حیوان و نبات تا ابد حیوان و نبات هستند اما انسان می تواند تا به شباهت خدا برسد ، حال این هم به انتخاب خود او بستگی دارد. اگر انسان چنین پایین نمی آمد بالا رفتن او هم بی معنا بود ، لذا مسیح خود را خالی کرد صورت غلام گرفت و کاملا انسان شد(هر چند خدا هم بود ) تا به من و تو نحوه پیمودن این راه را نشان دهد که ممکن و شدنی است. و علاوه بر آن با قربانی کردن خود به جهت کفاره مداوم گناهان ما با خون مقدس خود ما را در این مسیر تقویت کند. آیا واقعا زیباتر و عاشقانه تر از این هم می توانست خدا عمل کند!!!!!
☦@LessonsOrthodox
شخص۲: عزیزان، قبل از خلقت انسان ، فرشتگان کرور کرور در آسمان مدام خدا را به نحو احسن پرستش می کردند، و همچنان که اکنون هم چنین می کنند. اما خدا گنجی پنهان بود و می خواست خود را آشکار نماید! فرشتگان نمی توانند تمام جلوه های خدا را آشکار کنند، زیرا صاحب اراده آزاد و حتی عقل و خرد الهی که به ما داده شده نیستند، برای این است که خدا می فرماید انسان را به صورت و شباهت خود آفریدم. پس تا اینجا بر شما معلوم می شود که مخلوقی که تماما بخواهد به شباهت خدا باشد هیچ کدام از مخلوقات نیستند مگر انسان با همین ویژگی هایی که دارد. و بعد از آن این موضوع که انسان صاحب اراده حتما سرپیچی هم می کند و مسلما خدا هم از ابتدا این را می دانسته چون او عالم مطلق است و از آنجایی که او محبت و رحمت هم هست در پاسخ این زهر نا اطاعتی پادزهر آن را هم در نظر داشته است که همانطور که میدانیم قربانی کردن پسر یگانه خودش است. و این سوال که چرا خب پسر او قربانی شود، باید بگویم خدای تثلیث یعنی پدر و پسر و روح القدس از هم جدا نیستند این تصمیم با هر سه آنها بوده و از سر محبت و عشقی بی حد و حصر و از طرفی اینکه چرا بخاطر گناه فرضا شخص آدم من باید تقاص بدهم اشتباه است ما خود هم گنهکاریم ، افراد صالح هم بعد آدم آمده اند و حتی ما یک نمونه معصوم و کاملا بدون گناه که مادر خدا باشد را هم داریم!! در واقع همه چیز از سر محبت خدا انجام شده است، انسانی که شاید در خلقت پایین تر از فرشتگان باشد به فیض خدا می تواند تا به شباهت خدا فراتر از فرشتگان برود. این امتیاز را هیچ مخلوق دیگری ندارد، فرشته تا ابد فرشته است و حیوان و نبات تا ابد حیوان و نبات هستند اما انسان می تواند تا به شباهت خدا برسد ، حال این هم به انتخاب خود او بستگی دارد. اگر انسان چنین پایین نمی آمد بالا رفتن او هم بی معنا بود ، لذا مسیح خود را خالی کرد صورت غلام گرفت و کاملا انسان شد(هر چند خدا هم بود ) تا به من و تو نحوه پیمودن این راه را نشان دهد که ممکن و شدنی است. و علاوه بر آن با قربانی کردن خود به جهت کفاره مداوم گناهان ما با خون مقدس خود ما را در این مسیر تقویت کند. آیا واقعا زیباتر و عاشقانه تر از این هم می توانست خدا عمل کند!!!!!
☦@LessonsOrthodox