📚کتاب پادشاهان و انبیا

تفسیری از کتابهای عاموس، هوشع، اشعیا، میکاه، صفنیا، ناحوم و ارمیا

🆔@ORTHODOXIRAN

🆔 @ORTHODOXIRAN

☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»

*فراخوانی به مسیحی‌ها*

آیا خود را مسیحی می‌نامید؟ آیا واقعاً مسیحی هستید؟ آیا مانند یک مسیحی زندگی می‌کنید، یعنی آیا با شور و اشتیاق دنبال آنچه یک مسیحی واقعی می‌جوید و آرزو می‌کند، هستید؟ برکاتی که خداوند به مسیحیان واقعی در زندگی آینده وعده می‌دهد، بسیار مورد آرزو است. و بی‌نهایت وحشتناک است بدبختی‌ای که گناه به ما وارد می‌کند، اگر ما آنچه یک مسیحی باید بیشتر آرزو کند و دنبال کند را نخواهیم و جستجو نکنیم. چه اتفاقی می‌افتد اگر برکات وعده داده شده را دریافت نکنید و به عذاب‌های ابدی بیفتید؟ شما تاکنون زمان قابل توجهی زندگی کرده‌اید، اما آیا تاکنون به این سوالات و سوالات مشابه فکر کرده‌اید؟ به خصوص، آیا تاکنون به طور جدی درباره آن‌ها تأمل کرده‌اید؟
یک فرد مسیحی باید مانند عیسی مسیح باشد. پولس رسول می فرماید: همین فکر در شما باشد که در عیسی مسیح نیز بود (فیلیپیان 2: 5). آیا شما همان نوع فردی هستید که عیسی مسیح بود؟ آیا مانند او رفتار می‌کنید؟ آیا با تعلیمات او، یا انجیل، که به عنوان قانون زندگی به ما داده است، زندگی می‌کنید؟
یک مسیحی نباید دنیا را دوست داشته باشد (اول یوحنا 2: 15). اما بسیاری به دنیا کاملاً وابسته‌اند، به طوری که به نظر می‌رسد فقط برای دنیا زندگی می‌کنند: همیشه مانند دنیا فکر می‌کنند، مانند دنیا رفتار می‌کنند، و تمام قوانین را که در زندگی‌شان دنبال می‌کنند، دقیقاً قوانینی است که دنیا دنبال می‌کند. آیا شما چنین شخصی نیستید؟ چنین زندگی‌ای مسیحی نیست و بسیار فاجعه‌بار است.
خداوند یک بار در عهد عتیق از طریق پیامبر مقدس به قوم برگزیده خود گفت: میان من و تاکستانم حکم کنید. چه کاری می‌توانستم برای تاکستانم انجام دهم که نکردم؟ پس چرا هنگامی که انتظار داشتم انگور بیاورد، انگور تلخ آورد؟ و اکنون بروید؛ به شما می‌گویم که با تاکستانم چه خواهم کرد: حصار آن را برمی‌دارم و تا خورده شود؛ و دیوار آن را خراب می‌کنم تا پایمال گردد (اشعیا 5: 3-5). آیا خداوند در عهد جدید نمی‌تواند با حق بی‌نهایت بیشتری به ما که نافرمانی می‌کنیم بگوید: "چه کاری می‌توانستم برای شما انجام دهم که نکردم؟ شما را با خونم بازخریدم، در بطن کلیسای خود متولد کردم؛ با نور ایمان واقعی روشن کردم، همه وسایل و توانایی‌ها را برای نجات به شما دادم، خوشبختی ابدی را برای شما آماده کردم و به طور مداوم به هر طریقی شما را برای جستجوی این خوشبختی متقاعد کردم. آیا من به اندازه کافی محبت خود را به شما نشان ندادم؟ بیچاره گان! من نجات‌دهنده شما شدم و به هر طریقی تلاش می‌کنم همه شماره را به خوشبختی ابدی برسانم، اما شما فقط به هر طریقی تلاش می‌کنید تا در خوشبختی ابدی نباشید و من که بر شما قاضی خواهم بود شما را به عذاب‌های ابدی بسپارم. من شما را خلق کردم تا برای همیشه با من باشید و از خوشی‌های من لذت ببرید، اما شما به گونه‌ای رفتار می‌کنید که من از شما بیزار شوم و شما را رد کنم. من نسبت به شما بسیار رحیم هستم، اما شما با ناسپاسی و خودخواهی‌تان فقط سعی می‌کنید خشم مرا نسبت به خودتان شعله‌ور کنید. نه رحمت من، که به طور مداوم به شما نشان می‌دهم، نه خوشبختی ابدی، که اغلب و به طور جدی شما را به آن دعوت می‌کنم، نه عذاب‌های وحشتناک جهنم، که با آن شما را تهدید می‌کنم، شما را به راه نجات برانگیخته نمی‌کند. آیا بهتر نبود اگر شما هرگز متولد نشده بودید و نور ایمان بر شما نمی‌تابید؟" دوست من، چه می‌شود اگر روزی مجبور شویم چنین کلماتی را از خداوند بشنویم؟ حتی اکنون، که هنوز آن‌ها را نشنیده‌ایم، این کلمات قلب ما را می‌سوزاند. چه خواهد شد وقتی آن‌ها را بشنویم و مجبور باشیم آنچه را که با گناهانمان برای خود کاشته‌ایم، درو کنیم؟ در قلب خود ترس داشته باشید! روش زندگی معمول خود را متوقف کنید و شروع به زندگی بر اساس تعلیمات خداوند کنید، که در انجیل مقدس او نوشته شده است، یک زندگی خداپسند و مقدس.
برای اینکه بتوانید سریع‌تر شروع کنید، دستورالعمل‌هایی برای یک روز ارائه می‌دهم. اگر به درستی این دستورالعمل‌ها را دنبال کنید، خواهید دید که به هیچ دستورالعمل دیگری نیاز نخواهید داشت. شما باید هر روز بعدی را مانند روز اول بگذرانید.

ادامه کتاب در پست های آینده...

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»

* چگونه در صبح باید رفتار کنیم؟*

در صبح، به صورت زیر رفتار کنید:
1. پس از بیدار شدن، سعی کنید اول از همه افکار خود را به خداوند معطوف کنید. معطوف کردن افکارمان به خداوند باید طبیعی‌ترین فعالیت ما در هر زمان دیگری از روز باشد، زیرا هیچ کس نمی‌تواند به اندازه خداوند برای ما ضروری، عزیز و ارزشمند باشد. زیرا هر آنچه اکنون داریم و هر آنچه تا کنون داشته‌ایم، حتی خود وجودمان، همه هدایای خداوند است. شخصی که برای ما از همه بیشتر مورد نیاز، عزیز و ارزشمند است، معمولاً اولین کسی است که صبح به ذهن ما می‌آید. همین که صبح از خواب بیدار می‌شویم، فکر هر کسی یا هر چیزی که بیشتر برای ما مورد نیاز و عزیز است، بیدار می‌شود. این همیشه در جریان طبیعی اتفاق می‌افتد. بنابراین، همیشه طبیعی است که افکار ما اول از همه به خداوند معطوف شود با نوعی توسل قلبی، مانند "جلال بر تو، ای خداوند! جلال بر تو، ای رحیم!" ما شایسته نام مسیحی نخواهیم بود اگر با بیدار شدن از خواب فقط چشمان جسمانی خود را باز کنیم و نه چشمان روحانی خود را، و اول به زمین و چیزهای زمینی فکر کنیم و نه به خداوند.

2. اگر زمانی که بیدار شدید، زمانی است که یا نزدیک به زمانی است که باید بلند شوید، بدون هیچ تأخیری در حالی که علامت صلیب را می‌کشید بگویید: "به نام پدر، و پسر، و روح‌القدس". و سپس، "خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، به من گناهکار رحم فرما."

3. بلافاصله پس از این، یا در همان زمان، از رختخواب بلند شوید.
برخاستن سریع از رختخواب اغلب برای جسم ما بسیار ناخوشایند است، زیرا جسم ما، مانند یک غلام تنبل، همیشه دوست دارد دراز بکشد و بخوابد یا تنعم کند و بیکار بماند. هر صبح در مقابل تمایلات پایه‌ای جسم خود عمل کنید. بگذارید این مخالفت با جسم اولین قربانی شما به خداوند باشد. از جمله دلایل دیگر، برخاستن سریع صبحگاهی برای روح بسیار مفید است زیرا (همانطور که همه کسانی که با جدیت برای نجات تلاش می‌کنند مدت‌ها پیش مشاهده کرده‌اند) وقتی بعد از بیدار شدن برای مدت طولانی در رختخواب می‌مانیم، تمایلات ناپاک به راحتی در بدن ما ایجاد می‌شود و افکار و تمایلات ناپاک در روح ما. بعداً در طول روز این‌ها به راحتی باعث می‌شود که افراد بی‌دقت به گناهان جدی بیفتند و در خطر بزرگ از دست دادن نجات خود قرار گیرند. اما هر که در صبح با شجاعت در برابر خواسته‌های جسم خود مقاومت کند، در برابر وسوسه‌هایی که در طول روز و شب بر او هجوم می‌آورند، حتی وسوسه‌های بسیار جدی، مقاومت خواهد کرد. اما اگر به هر درجه‌ای از خود مراقبت کرده‌اید، قبلاً این را می‌دانید.

4. پس از برخاستن از رختخواب، بلافاصله شستشو کنید و پس از شستشوی خود، بلافاصله به گونه‌ای که شایسته یک شخص محترم است لباس بپوشید. لازم است که بلافاصله صبح به این شکل لباس بپوشیم، هرچند ممکن است هیچ‌کس با ما نباشد، زیرا:
اول، ما هرگز کاملاً تنها نیستیم؛ همیشه و همه‌جا فرشته نگهبان و خداوند با ما هستند. فرشته نگهبان ما، اگر خودمان او را از خود دور نکنیم، همیشه با ماست و خداوند بدون شک همیشه با ماست به دلیل ذات الهی‌اش، زیرا او خدایی حاضر در همه‌جا است. زیرا در او زندگی می‌کنیم و حرکت می‌کنیم و هستی داریم، همانطور که رسول مقدس می‌گوید (اعمال رسولان ۱۷ :۲۸).
دوم، پس از بیدار شدن و شستشو، باید بلافاصله با دعاهای صبحگاهی در برابر خداوند بایستیم. و هرگز جرأت نمی‌کنیم حتی در برابر یکی از رئیسان دنیوی پایین‌رتبه بدون لباس مناسب ظاهر شویم.
و در نهایت، اگر بلافاصله پس از خواب با شایستگی لباس بپوشید، خود را از دو خطر که متأسفانه بسیاری از مردم در زمان ما با آن‌ها مواجه هستند محافظت خواهید کرد، یعنی: از خطر ایجاد وسوسه برای دیگران و از خطر آلوده شدن به روح بی‌شرمی. دوست من، از کسی که حتی در صبح بی‌شرم است، چه انتظاری می‌توانیم در ظهر و شب داشته باشیم؟

ادامه دارد...

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

5. پس از شستشو و لباس پوشیدن، در برابر شمایل مقدس بایستید و دعاهای صبحگاهی را همانطور که کلیسای مقدس مشخص کرده و به ترتیب مشخص شده بخوانید.
برای اینکه بدون مانع دعا کنید، به ویژه اگر خواندن را بلد نیستید، حداقل دعاهای ابتدایی صبحگاهی را حفظ کنید. آیا این سخت است؟ و چگونه نمی‌توانید حتی دعای "ای پدر ما که در آسمانی" را حفظ کنید. این را یاد بگیرید! این مهم‌ترین دعا و برای همه موارد نجات‌بخش است.

6. به دلیل آشنایی طولانی با دعاها، دعاهای حفظ شده یا خوانده شده از کتاب گاهی بدون توجه به محتوای آن‌ها گفته می‌شوند و بنابراین در واقع دعا نمی‌کنیم، بلکه فقط خیال می‌کنیم که دعا می‌کنیم. به همین دلیل گاهی می‌توانیم با کلمات دیگر دعا کنیم که توسط کلیسای مقدس تعیین و مشخص نشده است. اما وقتی اینطور دعا می‌کنید، همیشه موارد زیر را به دقت رعایت کنید:
الف) از خداوند تشکر کنید که در طول شب گذشته زندگی شما را حفظ کرده و دوباره به شما زمان برای توبه و اصلاح زندگی‌تان داده است، زیرا هر روز جدید برای ما یک نعمت جدید و کمترین سپاس از خداوند است، زیرا هیچ روز جدیدی به طور خودکار پس از شب نمی‌آید. بسیاری از مردم، بدون هیچ مشکلی به خواب رفته‌اند و در این زندگی بیدار نشده‌اند، بلکه در زندگی دیگری: ابدیت. آیا واقعاً دشوار می باشد که یک نفر زندگی خود را از دست بدهد؟ گاهی حتی یک ترس خفیف می‌تواند باعث مرگ ما شود. هیچ شبی بدون مرگ بسیاری از مردم نمی‌گذرد. ما چه برتری بر کسانی که در شب گذشته مرده‌اند داریم؟ آیا ما هم نمی‌توانستیم بمیریم؟ بله، بسیار آسان می‌توانستیم بمیریم.
اما چه کسی ما را از مرگ حفظ کرده است، مگر نه خدای نیکو و مهربان، که همواره منتظر توبه و اصلاح زندگی‌های ماست؟ او ما را حفظ کرده و یک روز جدید به ما بخشیده است، که بتوانیم جان خود را نجات دهیم. پس، آیا نمی‌توانیم از خداوند تشکر کنیم؟ هر صبح با تمام جان خود از او تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند و پادشاه من! از تو سپاسگزارم که در طول شب گذشته زندگی مرا حفظ کرده‌ای و دوباره به من زمان برای توبه و اصلاح زندگی‌ام بخشیده‌ای. چه بسیار مردمی که در شب گذشته از زندگی زمینی محروم شده‌اند. روزی که شروع می‌شود، یک روز اجتناب‌ناپذیر در زندگی من نیست. فقط به این دلیل شروع می‌شود که تو آن را به من به دلیل رحمت بی‌نهایت خود می‌دهی. به راحتی می‌توانستم در شب گذشته بمیرم. اما تو، ای نیکو، من را نجات دادی و یک روز جدید به من عطا کردی، که بتوانم جان خود را نجات دهم. با تمام قلبم از تو سپاسگزارم، ای مهربان."

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

ب) از خدا برای دیگر نعمت‌هایی که از او دریافت کرده‌اید تشکر کنید. از او تشکر کنید که شما را آفریده، حفظ کرده، نجات داده، شما را به ایمان واقعی آورده، و در ایمان واقعی به شما همه وسایل نجات را فراهم کرده و همچنان فراهم می‌کند. همه این نعمت‌ها بسیار بزرگ و شایسته سپاسگزاری بی‌وقفه و عمیق هستند. آیا احساس شادی زندگی را می داشتید اگر خداوند شما را نیافریده بود؟ آیا اکنون زنده بودید اگر او زندگی شما را حفظ نکرده بود؟ چه اتفاقی برای ما می‌افتاد اگر او ما را نجات نداده بود؟ چقدر بدبخت می‌بودیم اگر او ما را به ایمان واقعی نیاورده و از این طریق همه وسایل نجات را برای ما فراهم نکرده بود! حتی اکنون، با داشتن ایمان واقعی و همه وسایل نجات، بسیار بدبخت هستیم. پس چقدر بدبخت‌تر می‌بودیم بدون ایمان واقعی. از خداوند بی‌وقفه و با تمام جان خود تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند، پدر و پادشاه من، از تو سپاسگزارم که من را آفریده‌ای، حفظ کرده‌ای، به ایمان واقعی دعوت کرده‌ای، و در ایمان واقعی همه وسایل نجات را فراهم کرده‌ای و همچنان فراهم می‌کنی. آیا احساس شادی زندگی را می‌کردم اگر تو من را نیافریده بودی؟ آیا اکنون زنده بودم، اگر تو زندگی‌ام را حفظ نکرده بودی؟ چه بر سر من می‌آمد اگر تو مرا نجات نداده بودی؟ چقدر بدبخت بودم اگر تو مرا به ایمان حقیقی هدایت نکرده و همه وسایل نجات را برایم فراهم نکرده بودی! با تمام وجود از تو سپاسگزارم، ای خیر مطلق و رحیم مطلق."

ج) خداوند را شکر کن که نه تنها همه وسایل نجات را برایت فراهم کرده، بلکه بدون توقف تو را به استفاده از این وسایل ترغیب می‌کند و با وجود مقاومت‌های مکررت، با وجود اندوهی که مکرراً برای او ایجاد می‌کنی، با وجود همه سرسختی‌هایت، تو را مجازات نمی‌کند و از هدیۀ بزرگش، یعنی زندگی، محرومت نمی‌سازد، بلکه همچنان تو را فرا می‌خواند و به روش‌های مختلف تو را به نجات هدایت می‌کند. ای کاش بدن‌ها و روح‌های ما اکنون در آتش جهنم ابدی نمی‌سوختند اگر خداوند این‌چنین رحیم و بردبار نبود. خداوند را با تمام وجودت شکر کن.

د) خداوند را شکر کن که در شب گذشته تو را قوت بخشید و امکان دوباره پرداختن به کارهای ضروری و مفید دنیوی را برایت فراهم کرد. چقدر مردم به علت ناتوانی‌های مختلف نمی‌توانند معاش روزانۀ خود را به دست آورند. چقدر به علت بیماری‌های مختلف نمی‌توانند حرکات ضروری را انجام دهند و دائماً بار دیگران و خودشان هستند. خداوند را از صمیم قلبت شکر کن که تو را تقویت کرده است.

ه) بعد از این، با تمام وجود دعا کن که خداوند گناهان بی‌شمار تو را ببخشد، چه آن‌هایی که به عمل، نیت، تمایل یا حتی فقط به فکر انجام داده‌ای. هرگز این دعا را ترک نکن: همیشه در نظر خداوند گناهکاری. در این باره هیچ‌کس نباید خود را فریب دهد. رسول مقدس در روح خدا می‌گوید: زیرا در بسیاری از چیزها همه ما خطا می‌کنیم (یعقوب ۳ :۲). رسول مقدس دیگر در همان روح می‌گوید: و اگر بگوییم که گناه نداریم، خود را فریب می‌دهیم و راستی در ما نیست (اول یوحنا ۱ :۸).

و) دعا کن که خداوند به تو اراده‌ای محکم و تغییرناپذیر بدهد که از امروز به بعد همیشه و کاملاً متعلق به او باشی، همواره انجام اراده او را به عنوان اولویت اصلی خود بدانیم و دائماً تلاش کنیم که در تطابق کامل با اراده مقدس او زندگی کنیم و بنابراین با همه وجود سعی کنیم اراده مقدس او را درک کنیم، که در رابطه با ما اصولاً همیشه یکسان است: تقدس ما (اول تسالونیکیان ۴: ۳)، و نجات جان‌های ما (اول تسالونیکیان ۵ :۹؛ دوم تسالونیکیان ۲:۱۳).
ادامه دارد....

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

7. برای اینکه بتوانی در طول روز آینده خود را از گناه دور نگه داری، سعی کن در حالی که هنوز صبح است به همه چیزهایی که ممکن است در طول روز برایت اتفاق بیفتد فکر کنی. سعی کن بررسی کنی که قرار است چه کاری انجام دهی و با چه کسی وقت بگذرانی. با چه مواردی از گناه ممکن است مواجه شوی؟ کی و کجا؟ چه فرصت‌هایی برای انجام کارهای خوب ممکن است به وجود بیاید؟ کی و کجا؟ آیا ممکن است با وسوسه‌هایی روبرو شوی، مثلاً از غرورت، از خشم‌ات و غیره؟ پس از بررسی همه این‌ها، سعی کن بلافاصله به دقت فکر کنی که چگونه می‌توانی به راحتی و با اطمینان تمام روز را بدون گناه سپری کنی، چگونه با فلان شخص به طور بی‌عیب و نقص رفتار کنی، چگونه از هر فرصتی برای انجام کارهای خوب استفاده کنی، چگونه از موارد و وسوسه‌های گناه دوری کنی یا اگر امکان دوری از آن‌ها نیست، چگونه بدون آسیب در این موارد و وسوسه‌ها رفتار کنی. به عنوان مثال، اگر ببینی که باید با یک شخص زودخشم وقت بگذرانی و روی چیزی کار کنی، باید از قبل سعی کنی که چگونه در حضور او به نرمی و مودبانه رفتار کنی که به هیچ وجه خشم او را برانگیخته نکنی و در صلح با او باقی بمانی.

بدون چنین پیشگیری‌هایی از گناه، امکان‌پذیر نیست یا حداقل بسیار دشوار است که از گناه خود را حفظ کنی و بدون لغزش از تعالیم خداوند پیروی کنی. هر کس که هر صبح تصمیم قاطعی و تلاشی برای حفظ خود از گناه در روز پیش‌رو نکند، هرگز به طور جدی از گناه دوری نمی‌کند و کم کم ممکن است نه تنها جدیت، بلکه تمایل خود و حتی فکر الزام به حفظ خود از گناه را ترک کند. اگر فتیله یک چراغ هر روز تنظیم نشود و روغن در آن ریخته نشود، چراغ نمی‌تواند دائماً بسوزد و به زودی خاموش می‌شود. دوست من، این پیشگیری از گناه را که هر صبح بسیار لازم است، فراموش نکن. وقتی واقعاً تلاش کنی خود را از هر گناهی حفظ کنی و به زندگی‌ای خداپسندانه و مقدس پایبند باشی، به زودی خودت نیاز بزرگ و تأثیرات نجات‌بخش این پیشگیری را خواهی دید.

8. برای اینکه بتوانی زندگی مقدسی را حتی آسان‌تر و ایمن‌تر دنبال کنی، دعا کن که خداوند به تو آگاهی و اشتیاق دائمی بدهد که از موارد گناه دوری کنی، و به ویژه از آن گناهی که به طور طبیعی یا عادت به آن متمایل هستی. زیرا چنین گناهی هر یک از ما را به شدت ترغیب می‌کند که خواسته‌هایش را برآورده کنیم و همه ما که هنوز به طور کامل به خداوند تعلق نداریم معمولاً آن را با میل بسیار برآورده می‌کنیم که وقتی با موانعی برای تحقق آن مواجه می‌شویم، با تمام توان تلاش می‌کنیم که آن موانع را از میان برداریم و راه را برای برآورده کردن آن گناه بدون مانع و تا حد ممکن بی‌درنگ صاف کنیم. محافظت از خود در برابر چنین گناهی بسیار دشوار است و دشمن دیرینه ما از هیچ جا به این اندازه و با این گستاخی و اعتماد به نفس به ما حمله نمی‌کند که از سمت گناه مورد علاقه، گناه عادت شده ما حمله می کند.
با تمام وجودت دعا کن.

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

9. پس از بررسی و اندیشیدن به همه چیزهای لازم برای محافظت از خود در برابر گناه و ثبات در زندگی خداپسندانه، دوباره در قلب خود دعا کن که خداوند اراده و توانایی‌ات را تقویت کند و نگذارد که ضعیف شوی، همچنان که قبلاً بارها ضعیف شده‌ای. بدون چنین دعایی با این یا کلمات دیگر، در هیچ روزی به هیچ کاری به هیچ دلیلی مشغول نشو، مگر شاید دلیلی که کاملاً خارج از کنترل تو باشد. چگونه می‌توانیم بدون برکت خداوند به هیچ کاری بپردازیم؟ بدون برکت خدا همه تلاش‌های ما بی‌فایده است.

اما برکت خدا، مانند هر عطای دیگر خدا، تنها از طریق دعا به دست می‌آید (یعقوب ۱: ۱۷). درست است که خداوند در لطف بی‌نهایت خود، اغلب به امور کسانی که دعا نمی‌کنند یا حتی بی‌دین هستند نیز موفقیت می‌بخشد. به این موضوع توجه نکنید. وقتی این فکر به ذهن شما خطور می‌کند، فوراً به سرنوشت وحشتناک مرد ثروتمندی که در انجیل ذکر شده فکر کنید، کسی که هر روز با لذت فراوان خوش می‌گذراند (لوقا ۱۶: ۱۹–۳۲). او در زندگی‌اش در همه چیز موفق بود، هرگز کمبودی احساس نکرد و همه وسایل برای ارضای امیال حسی‌اش را داشت و همیشه آنها را کاملاً برآورده می‌کرد. اما این شیوه زندگی، پس از مرگش، او را به عذاب‌های جهنم انداخت. و هنگامی که او، در شعله‌های سوزان به طرز وحشتناکی عذاب می‌کشید، از ابراهیم درخواست کرد که عذاب‌هایش را تسکین دهد، به او پاسخ منفی داده شد، و این پاسخ حاوی کلماتی بود که خوشبختهای این دنیا باید هر لحظه به شدت به یاد داشته باشند. پاسخ این بود: «پسرم، به یاد آور که در زندگی‌ات نعمت‌های خود را دریافت کردی ... اما اکنون ... تو عذاب می‌کشی» (لوقا ۱۶ :۲۵).

10. باید به ویژه در صبح دعا کرد، و باید چنین تصمیمی گرفت و چنین تدابیر معقولی را در صبح اتخاذ کرد. هیچ زمانی برای دعا و تمام کارهای نیک مناسب‌تر از صبح نیست، زیرا در هیچ زمان دیگری انسان به اندازه صبح قادر به دعا، یا انجام امور، یا تفکر نیست. در صبح، افکار او بسیار کمتر محدود است، قلبش پاک‌تر است، و می‌تواند خود را بسیار آسان‌تر از هر زمان دیگری کنترل کند. در صبح نیازهای زندگی هنوز ما را مشغول نکرده‌اند، امیال هنوز خوابیده‌اند، و طبیعت پیرامون ما خود ما را به حالتی جدی و تأمل‌برانگیز متمایل می‌کند. با گذر صبح، امیال بیدار می‌شوند، نیازهای روزمره ظاهر می‌شوند و نگرانی‌ها را برمی‌انگیزند، انسان شروع به کار می‌کند و مانند برده‌ای که باید همیشه نان خود را با عرق پیشانی بخورد، زحمت می‌کشد. دوست من، صبح را به دعا و هدایت مقدس زندگی خود اختصاص بده. به صبح هر روز ارزش زیادی بده. خردمند باش، زیرا روح خدا رفتار مرد خردمند را اینگونه توصیف می‌کند: «قلبش را به زودی به سوی خداوندی که او را ساخته است می‌سپارد، و در پیشگاه آن متعال دعا خواهد کرد» (کتاب حکمت بن سیراخ ۳۹ :۵).

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

11. پس از اینگونه دعا کردن، بنشین و با احترام به خداوند، به آرامی و کاملاً بررسی کن که چگونه باید در روز پیش رو در رابطه با خداوند، همسایگان خود، و موقعیت خاص خود در جهان رفتار کنی. و اگر در برخی صبح‌ها چیزی مانع از انجام چنین تأملی شود، در هر صورت همیشه این کار را هر صبح یکشنبه و روز های مقدس انجام بده: در این روزها هیچ چیز نمی‌تواند و نباید مانعی برای تو باشد. جسم ما که توسط گناه اصلی آسیب دیده است، با دشمن قدیمی‌مان، شیطان، در تماس نزدیک است و همراه با او به طور مداوم تلاش می‌کند وظایف مسیحی ما را از حافظه‌مان پاک کند و در جای آنها قوانین مختلف جهان را احیا کند و در همان زمان یا حتی قبل از آن، وسایل مختلف برای ارضای امیال ما را احیا کند. بخاطر ضعف ما، آنها اغلب و به راحتی موفق می‌شوند. به این آموزگاران مضر گوش نده، و به هر وسیله ممکن سعی کن هر صبح خود را به وظایف روحانی‌ات که توسط خداوند بر تو نهاده شده است ملزم کنی، و دوباره تصمیم قاطع بگیر که آنها را دقیق‌تر و با دقت بیشتری انجام دهی.

چگونه باید در رابطه با خداوند رفتار کنیم؟
خود عیسی مسیح، خداوند ما، پاسخ این سوال را به ما داده است: «خداوند، خدای خود را با تمام دل، و با تمام جان، و با تمام قوت، و با تمام ذهن خود دوست بدار؛ و همسایه‌ات را مانند خودت» (لوقا ۱۰: ۲۷).
دوست داشتن خدا به چه معناست؟ بدون شک، دوست داشتن خدا یعنی وقف خدا شدن.
دوست داشتن خدا با تمام قلب، تمام جان، تمام ذهن، و تمام قوت به چه معناست؟ این یعنی با تمام قلب و جان خود به طور پایدار وقف خدا بودن؛ یعنی با تمام توان و کامل‌ترین محبت ممکن برای قلب انسانی، محبت خود را به همان اندازه با هیچ موجود دیگری تقسیم نکنیم، هرچند که آن موجود برای ما محبوب، مورد نیاز و عزیز باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل و غیره یعنی بیشتر و با تمایل بیشتری درباره خدا و آنچه برای خدا خوشایند است فکر کردن، زیرا به طور کلی این ویژگی محبت قلب ماست که کسی را که صادقانه دوست داریم، دائماً در افکارمان باشد. ما اغلب از کسی که دوست داریم جدا می‌شویم، اما همیشه در افکارمان با او هستیم: نگاه کردن به او، گوش دادن به او، و صحبت کردن با او.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به اندازه ای که می‌توانیم درباره خداوند صحبت کنیم، چون این ویژگی محبت قلب ماست که درباره کسی که صادقانه دوست داریم، به همان اندازه که ممکن است، به طور طولانی و با تمایل صحبت کنیم، زیرا دهان از فراوانی قلب، سخن می‌گوید (متی ۱۲: ۳۴).
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به بیشترین حد ممکن تلاش کنیم تا اراده خدا را بیاموزیم، یا آنچه که برای خدا خوشایند است و آنچه که او را ناراحت می‌کند، و سپس با تمایل، دقت، و خوشی آنچه را که برای خداوند خوشایند است انجام دهیم، و تا آنجا که می‌توانیم با دقت و اندیشه از آنچه که او را ناراحت می‌کند اجتناب کنیم. زیرا این ویژگی محبت قلب ماست که ما تلاش می‌کنیم تا به بیشترین حد ممکن اراده کسی را که صادقانه دوست داریم بدانیم و با تمام دقت و خوشی آن را انجام دهیم، بدون توجه به اینکه چقدر ممکن است دشوار باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی اراده خدا را با تمایل و خوشی انجام دهیم، حتی وقتی که این کار قطعاً از ما قربانی بزرگی بخواهد. زیرا این ویژگی محبت قلب انسانی است که ما سعی می‌کنیم اراده کسی را که صادقانه دوست داریم انجام دهیم، بدون توجه به هر مانع، دشواری، یا ناراحتی، آن را انجام دهیم حتی اگر خطر آشکاری برای زندگی ما داشته باشد.
محبت همه موانع را از بین می‌برد؛ برای آن، هر چیز دشواری آسان است، هر چیز ناخوشایندی خوشایند است، و هر چیز سنگینی سبک است.
دوست داشتن خدا با تمام دل به این معناست که با بزرگترین اشتیاق خداوند را ستایش کنیم و با تمام توانمان سعی کنیم جلوی هر چیزی را که به جلال او لطمه می‌زند بگیریم یا از آن جلوگیری کنیم. زیرا همیشه ویژگی محبت ما این است که هر جا کسی را که صادقانه دوست داریم ستایش کنیم و در هر ذکر ناخوشایندی از محبوبمان، نهایت تلاش خود را بکنیم تا از شرف و نام نیک او دفاع کنیم. زیرا همیشه خوشحالیم وقتی محبوبمان مورد احترام همه قرار می‌گیرد و ناراضی می شویم وقتی که او دوست داشته نمی‌شود و مورد احترام قرار نمی‌گیرد.
چنین باید محبت ما به خداوند باشد، و کاملاً مناسب است که او را با تمام کامل‌ترین محبت خود دوست داشته باشیم.

🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN

🔸نامه ۱؛ به کارگری که درباره حیات روحانی میپرسد

حیات روحانی حیات حقیقی است جز آن همه خاک است.

بدن ما نیز خاک است؛ خاکی که از زمین به عاریت گرفته شده خاک آب آتش و هوا بدن انسان از این چهار عنصر ساخته شده است. چنان ماهرانه و شگفت انگیز آفریده شده که در وصف نمی گنجد و با این حال بدن فی نفسه حیات نیست کالسکه مسافر نیست و قفس پرنده نیست.

پس حیات چیست؟ کتاب مقدس خدا در همان صفحه نخست به وضوح به این پرسش پاسخ می دهد و خداوند خدا آدم را از خاک زمین بسرشت و در بینی او روح حیات دمید و آدم، نفسی زنده شد.

آیا معنای واژگان با «واسطه» و «بی واسطه را به خوبی درک میکنی؟ خداوند جسم را با واسطه، یعنی به وسیله خاک آفرید؛ اما روح حیات را بی واسطه - از جانب خود - در بینی او دمید. این گونه انسان نفسی زنده شد.

بنابراین انسان آشکارا جسمانی است اما بدن او حاوی دم حیات است که بی واسطه از جانب آفریدگار می آید.

این روح انسان را به آفریدگار و به جهان آسمانی و روحانی پیرامون او متصل میکند این روح شعله ای کوچک است. هم سنخ با شعله ابدی الهی و هرچند بدن ما بر روی زمین در میان حشرات و جانوران کشیده میشود. اما به واسطه این شعله ما به آسمان و ابدیت پیوند خورده ایم.

حیات نفس که با روح الهی هدایت و زنده میشود همان حیات انسانی است.

به بیانی دیگر حیات روحانی کوشش بی وقفه برای شایسته شدن در برابر روح الهی است که در ماست. چرا باید بکوشیم؟ زیرا هدیه ای از آفریدگار دریافت کرده ایم هیچ یک از ما آن را نخریده و بهایش را نپرداخته ایم؛ این هدیه از سوی محبت ابدی به ما عطا شده است. برای هدیه بهایی پرداخت نمیشود هدیه، هدیه است. اما کسی که هدیه ای دریافت میکند، و چنین هدیه گران بهایی چون حیات - باید خود را شایسته آن نشان دهد.

اینکه چگونه باید محبت خداوند را با محبت خود پاسخ دهیم و چگونه شایسته این عطای الهی شویم علم بزرگی است که علم روحانی نامیده میشود و از همه علوم دیگر برتر است. این علم از سوی روح القدس به انسان عطا میشود. آنکه گران بهاترین هدیه را بخشیده خود نیز به انسان آموخته است که چگونه شایسته آن باشد.

اگر می خواهی به این علم نورانی و شیرین وارد شوی باشد که خواسته ات مبارک باد.

آرامش و شادی از جانب خداوند بر تو باد.

+ از نامه های قدیس نیکولای

🆔@ORTHODOXIRAN
🆔@LessonsOrthodox

🔸نامه ۲؛ به مردی که به خدا ایمان دارد اما به او دعا نمی کند.

ایمانت را در درون خود بپروران و تقویت کن به مرور زمان نیاز به دعا را احساس خواهی کرد. اکنون ایمانت ضعیف است و تو را به دعا وادار نمیکند.

ما دیده ایم که چگونه جریان ضعیف آب بر چرخ آسیابی آبی میریزد و چرخ بی حرکت میماند؛ اما وقتی آب بالا می آید چرخ به گردش در می آید.

ایمان قدرتی روحانی است ایمانی کوچک ذهن را به تفکر درباره خدا و قلب را به دعا برای او برنمی انگیزد. اما ایمانی نیرومند ذهن، قلب و تمام وجود انسان را به حرکت در می آورد تا زمانی که ایمانی قوی در جان آدمی زنده است با قدرتش جان را به سوی خدا هدایت میکند.

میگویی پس از خواندن سخنان منجی که زیرا پدر شما پیش از آنکه از او بخواهید نیازهای شما را می داند، به این نتیجه رسیده ای که دعا ضرورتی ندارد. البته که خداوند میداند ما به چه نیاز داریم اما او میخواهد که ما به درگاهش دعا کنیم به همین دلیل منجی فرمان داد پیوسته دعا کنید، و به ما آموخت که چگونه دعا کنیم.

توضیح این موضوع برای والدین آسانتر از توست که مجردی زیرا والدین نیز میدانند فرزندانشان به چه نیاز دارند اما منتظر می مانند تا فرزند از آنها درخواست کند والدین میدانند که درخواست کردن قلب فرزند را نرم و نجیب میسازد و آن را فروتن، ملایم، مطيع، مهربان و شکرگزار میکند. میبینی که دعا چه جرقه های آسمانی فراوانی از قلب انسان بر می انگیزد.

خوانده ام که مسافری در برابر خانه ای کنار جاده ایستاد گروهی کارگر آنجا بودند و ناگهان سکوتی بر خانه حاکم شد، کارگران برای دعا زانو زدند اما یکی از آنها بیرون رفت و شروع به قدم زدن در اطراف خانه کرد. مسافر از او پرسید: در خانه چه خبر است؟
-آنها به درگاه خدا دعا میکنند من خجالت کشیدم و بیرون آمدم.
مسافر سکوت کرد و منتظر ماند.
کارگر پرسید "منتظر چه کسی هستی؟"
- منتظرم کسی بیرون بیاید تا راه را از او بپرسم.
- چرا از من نمی پرسی؟ من راه را به تو نشان میدهم.
مسافر سرش را تکان داد و پاسخ داد:
چگونه کسی که از خدا و برادرانش شرم دارد میتواند راه درست را به دیگری نشان دهد؟

گمان نمیکنم که تو از دعا شرم داشته باشی بلکه ایمانت هنوز قوی نشده است. این طفل را در وجودت محافظت کن و بپروران وقتی رشد کند و به بلوغ برسد صد برابر زحماتت را جبران خواهد کرد.

ایمانی شجاع،  چرخ درونی وجودت را به گردش در خواهد آورد و حیاتی نو خواهی یافت.

آرامش و برکت خدا بر تو باد.

+ از نامه های قدیس نیکولای

🆔@ORTHODOXIRAN
🆔@LessonsOrthodox

🔸نامه ۳؛ به بانویی تحصیل کرده و با ایمان که ریشخند خانواده اش را تحمل میکند.

ریشخندشان را با لبخندی پاسخ ده، ریشخند آنها از قلبهایی بدخواه بر می آید؛ بگذار لبخند تو بی کینه باشد. ریشخند همواره از نادانی بر می خیزد اما لبخند از دانایی. آنها با ریشخند خود دعای تو را در پیشگاه داور ابدی گران بهاتر میسازند زیرا هیچ دعایی نزد خداوند عزیزتر از دعای قلبی شجاع نیست که در محاصره تیرهای کینه نفرت تمسخر و تحقیر قرار گرفته است. اینها تیرهایی دو سر هستند اما شجاعت تو آنها را کند میکند و نوک تیز را به سوی کمانداران باز میگرداند و آنان را زخمی می سازد.

همسر داوود پادشاه روزی به دعای الهام بخش شوهرش خندید این ریشخند، خدا را بیش از داوود پادشاه رنجاند و خداوند متعال دختر شائول را مجازات کرد و او تا روز مرگش فرزندی نیاورد. هر کس که با دقت سرنوشت ها و رویدادهای بشری را نظاره کند میداند که خداوند چه سخت کسانی را که مقدسات را به سخره می گیرند مجازات می کند.

و به تمسخر کنندگان خود بگو اگر فکر میکنی سخنی، داروی بهتری از سکوت است این را بگو، چشمانم مرا فریب میدهند یا واقعاً میبینم که شما هر روز برای نیازهایتان به بازرگانان بزرگان و پلیس التماس میکنید؟ پس چرا مرا که به درگاه آفریدگار ابدی دعا میکنم مسخره میکنید؟ آیا دعا به درگاه ناتوانان خنده دار نیست؟ آیا پرستش چیزی خاکی، و نه بخشنده حیات و پروردگار، دیوانگی نیست؟»

در جایی از کلام نبی آمده است: «ملعون باد کسی که بر انسان توکل کند. روشن است که هر کس امیدش را به انسانی فانی، به حبابی از صابون، و نه به خدای قادر مطلق ببندد ملعون است و این لعنت که بر او و خانه اش قرار دارد، در هر روز زندگی اش نمایان است. همچنین روشن است که ملعون است هر انسانی که فقط به انسان دعا (تقاضا) میکند و به درگاه آنکه همه چیز را در دست دارد و بر هر کاری تواناست دعا نمیکند، اما مراقب باش زیرا گاهی سکوت از چنین سخنانی سودمندتر است.

نخستین ریشخند جانی را که اهل دعاست آشفته میکند اما تو آن را تحمل کرده ای و دعا را رها نکرده ای ریشخند بعدی تو را به دعا برخواهد انگیخت. میگویی که خودت این را تجربه کرده ای اکنون خداوند به تو نزدیک تر است کلیسا عزیزتر و دعا شیرین تر. بدان زمانی خواهد رسید که ریشخندها پایان می یابد و جای آن را تأیید شگفتی و سپاس خواهد گرفت اما آنگاه جان تو در خطری بزرگتر از اکنون خواهد بود اکنون فروتنی را می آموزی اما آن زمان باید از خود در برابر تکبر دفاع کنی و آن آزمونی دیگر و وسوسه ای دیگر است.
بدان کسانی که ما را با ریشخند عذاب میدهند دشمنان ما هستند، خداوند درباره آنها بود که فرمود: دشمنان خود را محبت نمایید. آنها ندانسته به ما نیکی میکنند با اندوهگین و سرکوب کردن ما مشعل آتش الهی را در درونمان می افروزند، با دشنام دادن به ما در راه معبد خدا ما را به خدا نزدیکتر میکنند، با آزار دادن ما بر روی زمین آسمانها را برایمان خواستنی تر میسازند. سرما و باد برای درخت خیر نمیخواهند اما ناخواسته برایش خیر به ارمغان می آورند، دشمنانت نیز چنین اند.
بنابراین آنان را ببخش و برایشان برکت بطلب، به درگاه خدا دعا کن و آنها را به عنوان بزرگترین خیرخواهان خود پس از خداوند دوست بدار - این اوج محبت است.

اما اگر جانت نتواند این خش خش ناچیز خاک زمینی را تحمل کند در پیشگاه مسیح شرمنده خواهی شد و آنگاه او به تو خواهد خندید و نه فقط انسانها و دیوها.
از خانه های ماتم و از گورستانها بیشتر دیدن کن به صلیب مسیح بیندیش و بیشتر آن را گرامی بدار به پایان زندگی فکر کن همه اینها به تو کمک خواهد کرد تا در حالتی دعاگونه استوار شوی و پیروزی را به دست آوری.

آرامش و رحمت خدا بر تو باد.

+ از نامه های قدیس نیکولای

🆔@ORTHODOXIRAN
🆔@LessonsOrthodox

🔸نامه ۴؛ به یک دانش آموختهٔ الهیات که از بی ایمانی مردم اندوهگین است.

در نامه ات حقیقت تلخ بسیاری نهفته است اما ناامید مشو، ناامیدی جهیزیه مرگ است که بی خدایان هنگام وصلت با مرگ دریافت می کنند.

روزگاری سخت تر از این بر کلیسای مسیح گذشته است با این حال سربازان دل نباختند و در نبرد شکست نخوردند. کافی است نوشته های قدیس باسیل کبیر را بخوانی - آنچه آن زمان در کلیسا و جهان می گذشت شبی تاریک در دریایی طوفانی بود به نظر میرسید که پایان جهان نزدیک است و داوری خدا در راه، و با این حال قرنها گذشت ایمان مسیح نه تنها خاموش نشد بلکه در سراسر زمین گسترش یافت و همه گوشه و کنار جهان را روشن کرد و گرچه ممکن است در همه جا با درخشندگی یکسانی نتابد اما پرتوهایش به همه جا نفوذ میکند، جایی مستقیم و جایی با زاویه.

چند روز پیش پروفسور منینگ از نیویورک به دیدارم آمد روحی غنی که همزمان از دانش دنیوی و ایمان سرشار بود. از او درباره ایمان دانشجویان آمریکایی پرسیدم. او گفت: «می دانم که ایمان مسیح نیرویی شکست ناپذیر است مانند جیوه در فشارسنج پایین و بالا میرود اما ضعیف نمیشود. افراد کوچک و نادان وقتی پایان مسیحیت را پیش بینی می کنند سخت در اشتباهند. صد سال پیش زمانی که علاقه به علوم طبیعی تازه بیدار شده بود در دانشکده الهیات دانشگاه تنها پنج دانشجو وجود داشت. فقط پنج نفر و وقتی امتحان میدادند هم دوره ای هایشان به آنها می خندیدند و می گفتند: نمی فهمید که کار دین تمام است؟ امروز صد سال بعد در همان دانشگاه چند صد دانشجوی الهیات وجود دارد.

این را یک آمریکایی درباره آمریکایی ها میگوید و تو یک صرب هستی، ببین که فقط در یک حوزه علمیه چند الهیدان وجود دارد بیش از دویست نفر، چه چیزی شما را به یک مدرسه روحانی کشاند - بی ایمانی دویست پدر و دویست مادر شما یا ایمانتان؟ بدون شک ایمان بود.

و اما اینکه برخی از مسیحیان از ایمان رویگردان شده اند، این مصیبت چه کسی است جز خودشان؟ آیا بی ایمانی آنان ایمان مسیح را باطل میسازد؟ این را رسول مسیح در همان روزهای نخست تاریخ مسیحیت پرسید تاریخی که اکنون نوزده قرن از آن میگذرد قرنهایی که سپری شده اند دیدگاه روشن او را درباره آینده تأیید کرده اند. تو نیز با همان نگاه روشن و رسولانه به آینده مسیحیت بنگر سعی کن پژوهشی درباره کلیسا با عنوان «ارابه پیروزی مسیح» بنویسی.

اندوه تو از بی ایمانی برخی مردم از محبتت به خدا خبر میدهد، خودت میدانی که اندوه یکی از متداول ترین تجلیات محبت است.
اما مراقب باش که به نفرت از بی ایمانان دچار نشوی این برای تو تباه کننده خواهد بود و برای آنان سودی نخواهد داشت با ترحم به آنان بنگر همچون مسافرانی که راهزنان راهشان را بسته و غارتشان کرده اند. بر آنان شفقت داشته باش همان طور که بر فقرا و بی خانمانان شفقت داری. و برایشان به درگاه خدا دعا کن و تو یک مبلغ خواهی شد بگذار نخستین قانون مبلغی تو دعا برای کسانی باشد که از ایمان رویگردان شده اند.

فيض خدا بر تو باد.

+ از نامه های قدیس نیکولای

🆔@ORTHODOXIRAN
🆔@LessonsOrthodox

✅ عزیزان همراه، با شادی بسیار خدا را جلال می دهیم که فیض بی کرانش را بر ما قرار داده است تا بتوانیم گنجینه های گرانبهایی را به شما تقدیم کنیم. ما به لطف الهی کتابهای بسیار پر برکتی که هر کدام راهنمای روحانی قدرتمندی از فیض روح القدس است را برای شما به فارسی ترجمه کرده ایم، کتبی که برخی از آنها حتی نسخه انگلیسی ندارند. و ما با تقاضا و دریافت برکت از جانب الدر صومعه آریزونا در امریکا برای به اشتراک گذاری ترجمه فارسی این کتب، قصد داریم از این هفته یکی یکی آنها را به شما تقدیم کنیم. ترجمه این کتابها حاصل فیض روح القدس بر سالیان زحمات انسانی ما برای ترجمه فارسی این کتب ارتدوکسی است. برخی از این کتب به تنهایی با قدرت روح القدسی که در آن قرار دارد توانسته یک خداناباور را چون راهبی خاموش به قلب صومعه بکشاند. و ما تنها تقاضایی که از شما داریم این است که با بهره مندی رایگان از این کتب، ما را یعنی گروه مترجمان کانال ایران ارتدوکس را در دعاهای خود قرار دهید، چرا که ما بعد از فیض خدا، برای ادامه این مسیر به نحو شایسته و پر برکت به دعاهای شما گرامیان نیازمندیم.
با حمد و سپاس فراوان از محبت و فیض الهی بر ما خادمان گنهکارش🙏

خدمتگذاران شما در این پروژه عظیم:
پائیسیوس
کریستینا
هلن

🆔@ORTHODOXIRAN