📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان
چنین است ایمان کلیسا که توسط قدیسین بی شمارش تأیید و آشکار شده است. با این حال، آیا این تجربه روزانه ما نیست که این ایمان به ندرت از آنِ ماست، که همیشه "زندگی جدیدی" را که به عنوان هدیه دریافت کرده ایم، از دست می دهیم و به آن خیانت می کنیم، و در واقع، طوری زندگی می کنیم که گویی مسیح از مردگان برنخاسته است، انگار که آن رویداد بی نظیر برای ما هیچ معنایی نداشته؟ همه اینها به دلیل ضعف ما، به دلیل عدم امکان زندگی دائمی ما با «ایمان، امید و عشق» در سطحی که مسیح ما را به آن ارتقا داد می باشد، وقتی گفت: “پیش از هر چیز به دنبال ملکوت خدا و عدالت آن باشید.” ما به سادگی همه اینها را فراموش می کنیم - آنقدر سرمان شلوغ است، آنقدر غرق در مشغله های روزانه خود هستیم - و چون فراموش می کنیم، شکست می خوریم. و از طریق این فراموشی، شکست و گناه، زندگی ما دوباره "کهنه" - کوچک، تاریک و در نهایت بی معنی – می شود، سفری بی معنی به سوی یک پایان بی معنی. ما حتی مرگ را فراموش می کنیم و ناگهان، در میانه «لذت بردن از زندگی»، آن به سراغمان میآید: وحشتناک، اجتنابناپذیر، و بیمعنا. ما ممکن است گهگاه به "گناهان" خود اعتراف کنیم، با این حال، زندگی خود را به زندگی جدیدی که مسیح آشکار کرد و به ما داد، ارجاع نمی دهیم. در واقع، ما طوری زندگی می کنیم که گویی او هرگز نیامده است. این تنها گناه واقعی است، گناهِ همهٔ گناهان، غم و اندوه بی پایان و تراژدی مسیحیت اسمیِ ما.
اگر این را درک کنیم، می توانیم بفهمیم که عید پاک چیست و چرا به روزه بزرگ نیاز دارد و آن را پیش فرض می گیرد. زیرا در آن صورت می توانیم بفهمیم که سنتهای مذهبی کلیسا، تمام چرخهها و خدمات آن، قبل از هر چیز وجود دارند تا به ما کمک کنند تا بینش و طعم آن زندگی جدیدی را که به راحتی از دست میدهیم و به آن خیانت میکنیم را توبه کنیم و به آن بازگردیم. چطور می توانیم چیزی را که نمی شناسیم دوست داشته باشیم و آرزو کنیم؟ چطور میتوانیم چیزی را که ندیدهایم و از آن لذت نبردهایم، بالاتر از هر چیز دیگری در زندگی خود قرار دهیم؟ به طور خلاصه: چگونه می توانیم به دنبال ملکوتی باشیم که هیچ ایده ای از آن نداریم؟ این عبادتِ کلیسا است که از ابتدا بوده است و هنوز هم ورود ما به زندگی جدیدِ ملکوت، ارتباط ما با آن می باشد. از طریق زندگی عبادی کلیسا است که او چیزی را بر ما آشکار می کند که "گوشی نشنیده، چشمی ندیده و هنوز به قلب انسانی وارد نشده است، بلکه آنچه خدا برای کسانی که او را دوست دارند آماده کرده است." و در مرکز این زندگی عبادی، به عنوان قلب و اوج آن، مانند خورشیدی که پرتوهایش در همه جا نفوذ می کند، عید پاسکا ایستاده است. این دری است که هر سال به سوی شکوه پادشاهی مسیح گشوده میشود، از پیش چشیدن شادی ابدی که در انتظار ماست، شکوه پیروزی ای که از قبل، هرچند بهطور نامرئی، تمام خلقت را پر میکند: "مرگ دیگر نیست!" کل عبادت کلیسا حول عید پاک سازماندهی می شود، و بنابراین سال عبادی، یعنی توالی فصول و اعیاد، به یک سفر تبدیل می شود، زیارتی به سمت پاسکا، پایانی، که در عین حال آغاز- پایان همه آنچه که «قدیمی» است؛ آغاز زندگی جدید، یک "گذر" دائمی از "این جهان" به ملکوتی که قبلاً در مسیح آشکار شده است.
#GreatLent #روزه_بزرگ
🆔@LessonsOrthodox
نوشته: الکساندر اِشمیمان
چنین است ایمان کلیسا که توسط قدیسین بی شمارش تأیید و آشکار شده است. با این حال، آیا این تجربه روزانه ما نیست که این ایمان به ندرت از آنِ ماست، که همیشه "زندگی جدیدی" را که به عنوان هدیه دریافت کرده ایم، از دست می دهیم و به آن خیانت می کنیم، و در واقع، طوری زندگی می کنیم که گویی مسیح از مردگان برنخاسته است، انگار که آن رویداد بی نظیر برای ما هیچ معنایی نداشته؟ همه اینها به دلیل ضعف ما، به دلیل عدم امکان زندگی دائمی ما با «ایمان، امید و عشق» در سطحی که مسیح ما را به آن ارتقا داد می باشد، وقتی گفت: “پیش از هر چیز به دنبال ملکوت خدا و عدالت آن باشید.” ما به سادگی همه اینها را فراموش می کنیم - آنقدر سرمان شلوغ است، آنقدر غرق در مشغله های روزانه خود هستیم - و چون فراموش می کنیم، شکست می خوریم. و از طریق این فراموشی، شکست و گناه، زندگی ما دوباره "کهنه" - کوچک، تاریک و در نهایت بی معنی – می شود، سفری بی معنی به سوی یک پایان بی معنی. ما حتی مرگ را فراموش می کنیم و ناگهان، در میانه «لذت بردن از زندگی»، آن به سراغمان میآید: وحشتناک، اجتنابناپذیر، و بیمعنا. ما ممکن است گهگاه به "گناهان" خود اعتراف کنیم، با این حال، زندگی خود را به زندگی جدیدی که مسیح آشکار کرد و به ما داد، ارجاع نمی دهیم. در واقع، ما طوری زندگی می کنیم که گویی او هرگز نیامده است. این تنها گناه واقعی است، گناهِ همهٔ گناهان، غم و اندوه بی پایان و تراژدی مسیحیت اسمیِ ما.
اگر این را درک کنیم، می توانیم بفهمیم که عید پاک چیست و چرا به روزه بزرگ نیاز دارد و آن را پیش فرض می گیرد. زیرا در آن صورت می توانیم بفهمیم که سنتهای مذهبی کلیسا، تمام چرخهها و خدمات آن، قبل از هر چیز وجود دارند تا به ما کمک کنند تا بینش و طعم آن زندگی جدیدی را که به راحتی از دست میدهیم و به آن خیانت میکنیم را توبه کنیم و به آن بازگردیم. چطور می توانیم چیزی را که نمی شناسیم دوست داشته باشیم و آرزو کنیم؟ چطور میتوانیم چیزی را که ندیدهایم و از آن لذت نبردهایم، بالاتر از هر چیز دیگری در زندگی خود قرار دهیم؟ به طور خلاصه: چگونه می توانیم به دنبال ملکوتی باشیم که هیچ ایده ای از آن نداریم؟ این عبادتِ کلیسا است که از ابتدا بوده است و هنوز هم ورود ما به زندگی جدیدِ ملکوت، ارتباط ما با آن می باشد. از طریق زندگی عبادی کلیسا است که او چیزی را بر ما آشکار می کند که "گوشی نشنیده، چشمی ندیده و هنوز به قلب انسانی وارد نشده است، بلکه آنچه خدا برای کسانی که او را دوست دارند آماده کرده است." و در مرکز این زندگی عبادی، به عنوان قلب و اوج آن، مانند خورشیدی که پرتوهایش در همه جا نفوذ می کند، عید پاسکا ایستاده است. این دری است که هر سال به سوی شکوه پادشاهی مسیح گشوده میشود، از پیش چشیدن شادی ابدی که در انتظار ماست، شکوه پیروزی ای که از قبل، هرچند بهطور نامرئی، تمام خلقت را پر میکند: "مرگ دیگر نیست!" کل عبادت کلیسا حول عید پاک سازماندهی می شود، و بنابراین سال عبادی، یعنی توالی فصول و اعیاد، به یک سفر تبدیل می شود، زیارتی به سمت پاسکا، پایانی، که در عین حال آغاز- پایان همه آنچه که «قدیمی» است؛ آغاز زندگی جدید، یک "گذر" دائمی از "این جهان" به ملکوتی که قبلاً در مسیح آشکار شده است.
#GreatLent #روزه_بزرگ
🆔@LessonsOrthodox
📚کتاب "روزهٔ بزرگ"
نوشته: الکساندر اِشمیمان
و با این حال، زندگی "کهنه"، زندگی گناه و فرومایه، به راحتی قابل غلبه و تغییر نیست. انجیل از انسان انتظار دارد و از او تلاشی میطلبد که وی در وضعیت کنونی اش عملاً ناتوان است. ما با یک چشم انداز، یک هدف، یک روش زندگی که بسیار بالاتر از امکانات ما است، به چالش کشیده شده ایم! زیرا حتی رسولان وقتی تعالیم استاد خود را شنیدند، با ناامیدی از او پرسیدند: "اما این چگونه ممکن است؟" در واقع، ردِ یک ایده آل کوچک از زندگی که از دغدغه های روزانه، جستجوی کالاهای مادی، امنیت و لذت، برای یک آرمانِ زندگی که چیزی کمتر از کمال در آن هدف نیست، آسان نمی باشد:«کامل باشید چرا که پدر شما در آسمان کامل است." این دنیا با تمام «رسانههایش» میگوید: شاد باش، راحت باش، راه عریض را دنبال کن. مسیح در انجیل می گوید: راه باریک را انتخاب کنید، مبارزه کنید و رنج بکشید، زیرا این تنها راه به سوی خوشبختیِ واقعی است. مگر اینکه کلیسا کمک کند، وگرنه چگونه می توانیم این انتخاب سخت را انجام دهیم، چگونه می توانیم توبه کنیم و به وعده باشکوهی که هر سال در عید پاک به ما داده می شود بازگردیم؟ این همان جایی است که روزه بزرگ وارد می شود. این مدرسه توبه، کمکی است که کلیسا به ما می رساند، که به تنهایی امکان دریافت عید پاک را نه برای خوردن، نوشیدن و استراحت، بلکه در واقع به عنوان یک پایان صِرف از "کهنه" در ما، به عنوان ورودِ ما به "تازه" می دهد.
در کلیسای اولیه، هدف اصلی روزهٔ بزرگ آماده کردن «نوآموزان مسیحی»، یعنی مسیحیان تازه تبدیل شده، برای غسل تعمید بود که در آن زمان در طی مراسم لیتورگی عید پاسکا انجام می شد. اما حتی زمانی که کلیسا دیگر بزرگسالان را تعمید نداد و نهاد تعلیم نوآموزان ناپدید شد، معنای اصلی روزه بزرگ یکسان باقی ماند. زیرا حتی اگر ما تعمید یافته ایم، چیزی که دائماً از دست می دهیم و خیانت می کنیم دقیقاً همان چیزی است که در تعمید دریافت کرده ایم. بنابراین، هر سال عید پاک بازگشت ما به تعمید خودمان است، در حالی که روزه بزرگ آمادگی ما برای آن بازگشت – تلاشی آهسته و مداوم برای انجام، در پایان، «گذر» یا «پاسکا» ی خودمان به زندگی تازه در مسیح است. اگر همانطور که خواهیم دید، عبادت دوره روزه بزرگ حتی امروز نیز ویژگی تعلیمی و تعمیدی خود را حفظ کرده است، این نه به عنوان بقایای «باستان ای» از گذشته، بلکه به عنوان چیزی معتبر و ضروری برای ماست. زیرا هر سال، روزه بزرگ و عید پاک، یک بار دیگر، توسط ما کشف مجدد و بازیابی آن چیزی است که از طریق مرگ و رستاخیز تعمیدی خود ساخته شدیم.
یک سفر، یک زیارت! با این حال، همانطور که آن را شروع می کنیم، همانطور که اولین قدم را به سمت "اندوه روشنِ" روزه بزرگ می گذاریم، ما دور، بسیار دور، مقصد را می بینیم. این شادی عید پاک است، این ورود به شکوه ملکوت است. و این چشم انداز، پیش چشیدن عید پاک است که اندوه روزه را روشن و تلاش دوره روزه ما را «بهار روحانی» می سازد. شب ممکن است تاریک و طولانی باشد، اما در تمام طول راه به نظر می رسد سپیده دمی مرموز و درخشان در افق می درخشد. «ای دوستدار انسان، ما را از توقع ما محروم مکن!»
#GreatLent #روزه_بزرگ
🆔@LessonsOrthodox
نوشته: الکساندر اِشمیمان
و با این حال، زندگی "کهنه"، زندگی گناه و فرومایه، به راحتی قابل غلبه و تغییر نیست. انجیل از انسان انتظار دارد و از او تلاشی میطلبد که وی در وضعیت کنونی اش عملاً ناتوان است. ما با یک چشم انداز، یک هدف، یک روش زندگی که بسیار بالاتر از امکانات ما است، به چالش کشیده شده ایم! زیرا حتی رسولان وقتی تعالیم استاد خود را شنیدند، با ناامیدی از او پرسیدند: "اما این چگونه ممکن است؟" در واقع، ردِ یک ایده آل کوچک از زندگی که از دغدغه های روزانه، جستجوی کالاهای مادی، امنیت و لذت، برای یک آرمانِ زندگی که چیزی کمتر از کمال در آن هدف نیست، آسان نمی باشد:«کامل باشید چرا که پدر شما در آسمان کامل است." این دنیا با تمام «رسانههایش» میگوید: شاد باش، راحت باش، راه عریض را دنبال کن. مسیح در انجیل می گوید: راه باریک را انتخاب کنید، مبارزه کنید و رنج بکشید، زیرا این تنها راه به سوی خوشبختیِ واقعی است. مگر اینکه کلیسا کمک کند، وگرنه چگونه می توانیم این انتخاب سخت را انجام دهیم، چگونه می توانیم توبه کنیم و به وعده باشکوهی که هر سال در عید پاک به ما داده می شود بازگردیم؟ این همان جایی است که روزه بزرگ وارد می شود. این مدرسه توبه، کمکی است که کلیسا به ما می رساند، که به تنهایی امکان دریافت عید پاک را نه برای خوردن، نوشیدن و استراحت، بلکه در واقع به عنوان یک پایان صِرف از "کهنه" در ما، به عنوان ورودِ ما به "تازه" می دهد.
در کلیسای اولیه، هدف اصلی روزهٔ بزرگ آماده کردن «نوآموزان مسیحی»، یعنی مسیحیان تازه تبدیل شده، برای غسل تعمید بود که در آن زمان در طی مراسم لیتورگی عید پاسکا انجام می شد. اما حتی زمانی که کلیسا دیگر بزرگسالان را تعمید نداد و نهاد تعلیم نوآموزان ناپدید شد، معنای اصلی روزه بزرگ یکسان باقی ماند. زیرا حتی اگر ما تعمید یافته ایم، چیزی که دائماً از دست می دهیم و خیانت می کنیم دقیقاً همان چیزی است که در تعمید دریافت کرده ایم. بنابراین، هر سال عید پاک بازگشت ما به تعمید خودمان است، در حالی که روزه بزرگ آمادگی ما برای آن بازگشت – تلاشی آهسته و مداوم برای انجام، در پایان، «گذر» یا «پاسکا» ی خودمان به زندگی تازه در مسیح است. اگر همانطور که خواهیم دید، عبادت دوره روزه بزرگ حتی امروز نیز ویژگی تعلیمی و تعمیدی خود را حفظ کرده است، این نه به عنوان بقایای «باستان ای» از گذشته، بلکه به عنوان چیزی معتبر و ضروری برای ماست. زیرا هر سال، روزه بزرگ و عید پاک، یک بار دیگر، توسط ما کشف مجدد و بازیابی آن چیزی است که از طریق مرگ و رستاخیز تعمیدی خود ساخته شدیم.
یک سفر، یک زیارت! با این حال، همانطور که آن را شروع می کنیم، همانطور که اولین قدم را به سمت "اندوه روشنِ" روزه بزرگ می گذاریم، ما دور، بسیار دور، مقصد را می بینیم. این شادی عید پاک است، این ورود به شکوه ملکوت است. و این چشم انداز، پیش چشیدن عید پاک است که اندوه روزه را روشن و تلاش دوره روزه ما را «بهار روحانی» می سازد. شب ممکن است تاریک و طولانی باشد، اما در تمام طول راه به نظر می رسد سپیده دمی مرموز و درخشان در افق می درخشد. «ای دوستدار انسان، ما را از توقع ما محروم مکن!»
#GreatLent #روزه_بزرگ
🆔@LessonsOrthodox
π.Επιφάνιος φαρσί τελικό.pdf
3 MB
☦️كتاب ايمان مسيحى ارتدوكس
جلال بر خداوند، آنچه اینجا به شما گرامیان ارائه می گردد پی دی اف كتاب ارتدوكسى ديگری است که ترجمه شد و به چاپ رسید.
کتاب حاضر درباره تمام بندهای اعتقادنامه مقدس ارتدوکس مفصل توضیح می دهد و کتابی بسیار حائز اهمیت در تعلیم ایمانداران بخصوص به جهت دریافت تعمید مقدس ارتدوکس می باشد.
چنانکه خود خداوند فرمود: “پس رفته، همه امتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسم پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید”. (متی 28: 19)
🆔@LessonsOrthodox
جلال بر خداوند، آنچه اینجا به شما گرامیان ارائه می گردد پی دی اف كتاب ارتدوكسى ديگری است که ترجمه شد و به چاپ رسید.
کتاب حاضر درباره تمام بندهای اعتقادنامه مقدس ارتدوکس مفصل توضیح می دهد و کتابی بسیار حائز اهمیت در تعلیم ایمانداران بخصوص به جهت دریافت تعمید مقدس ارتدوکس می باشد.
چنانکه خود خداوند فرمود: “پس رفته، همه امتها را شاگرد سازید و ایشان را به اسم پدر و پسر و روح القدس تعمید دهید”. (متی 28: 19)
🆔@LessonsOrthodox
☦ کتاب سیصد گفتار از زاهدان کلیسای ارتدوکس
در این کتاب بیش از سیصد گفتار از قدیسین ارتدوکس، از دوازده کشور مختلف گردآوری شده است. سخن آنها بیانگر تجربه روحانی می باشد که در طی اعصار آزمایش شده است. سخنان آنها حاوی پاسخ های بسیاری در مورد آنچه برای ما و اطرافیان مان رخ می دهد می باشد. قدیسین نشان می دهند که پارسایی الهی به زندگی روزمره ما پیوسته است. این پارسایی خدا میلیون ها انسان را در سراسر جهان دگرگون کرده و بسیاری از آنها را به تقدس و کمال رسانده است.
https://www.oodegr.com/persia/e_books/300-sayings/index.htm
🆔@LessonsOrthodox
در این کتاب بیش از سیصد گفتار از قدیسین ارتدوکس، از دوازده کشور مختلف گردآوری شده است. سخن آنها بیانگر تجربه روحانی می باشد که در طی اعصار آزمایش شده است. سخنان آنها حاوی پاسخ های بسیاری در مورد آنچه برای ما و اطرافیان مان رخ می دهد می باشد. قدیسین نشان می دهند که پارسایی الهی به زندگی روزمره ما پیوسته است. این پارسایی خدا میلیون ها انسان را در سراسر جهان دگرگون کرده و بسیاری از آنها را به تقدس و کمال رسانده است.
https://www.oodegr.com/persia/e_books/300-sayings/index.htm
🆔@LessonsOrthodox
Forwarded from ایران ارتدوکس
4_5798447999856152178.pdf
1.4 MB
Forwarded from ایران ارتدوکس
padeshahan-va-anbia-www-tarikhfa-com.pdf
3.6 MB
📚کتاب پادشاهان و انبیا
تفسیری از کتابهای عاموس، هوشع، اشعیا، میکاه، صفنیا، ناحوم و ارمیا
🆔@ORTHODOXIRAN
تفسیری از کتابهای عاموس، هوشع، اشعیا، میکاه، صفنیا، ناحوم و ارمیا
🆔@ORTHODOXIRAN
Forwarded from ایران ارتدوکس
آشنایی با آگوستین.pdf
1.5 MB
Forwarded from ایران ارتدوکس
فلسفه آبای کلیسا.pdf
117.3 MB
Forwarded from ایران ارتدوکس
حکمت مردان صحرا.PDF
36.4 MB
☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»
*فراخوانی به مسیحیها*
آیا خود را مسیحی مینامید؟ آیا واقعاً مسیحی هستید؟ آیا مانند یک مسیحی زندگی میکنید، یعنی آیا با شور و اشتیاق دنبال آنچه یک مسیحی واقعی میجوید و آرزو میکند، هستید؟ برکاتی که خداوند به مسیحیان واقعی در زندگی آینده وعده میدهد، بسیار مورد آرزو است. و بینهایت وحشتناک است بدبختیای که گناه به ما وارد میکند، اگر ما آنچه یک مسیحی باید بیشتر آرزو کند و دنبال کند را نخواهیم و جستجو نکنیم. چه اتفاقی میافتد اگر برکات وعده داده شده را دریافت نکنید و به عذابهای ابدی بیفتید؟ شما تاکنون زمان قابل توجهی زندگی کردهاید، اما آیا تاکنون به این سوالات و سوالات مشابه فکر کردهاید؟ به خصوص، آیا تاکنون به طور جدی درباره آنها تأمل کردهاید؟
یک فرد مسیحی باید مانند عیسی مسیح باشد. پولس رسول می فرماید: همین فکر در شما باشد که در عیسی مسیح نیز بود (فیلیپیان 2: 5). آیا شما همان نوع فردی هستید که عیسی مسیح بود؟ آیا مانند او رفتار میکنید؟ آیا با تعلیمات او، یا انجیل، که به عنوان قانون زندگی به ما داده است، زندگی میکنید؟
یک مسیحی نباید دنیا را دوست داشته باشد (اول یوحنا 2: 15). اما بسیاری به دنیا کاملاً وابستهاند، به طوری که به نظر میرسد فقط برای دنیا زندگی میکنند: همیشه مانند دنیا فکر میکنند، مانند دنیا رفتار میکنند، و تمام قوانین را که در زندگیشان دنبال میکنند، دقیقاً قوانینی است که دنیا دنبال میکند. آیا شما چنین شخصی نیستید؟ چنین زندگیای مسیحی نیست و بسیار فاجعهبار است.
خداوند یک بار در عهد عتیق از طریق پیامبر مقدس به قوم برگزیده خود گفت: میان من و تاکستانم حکم کنید. چه کاری میتوانستم برای تاکستانم انجام دهم که نکردم؟ پس چرا هنگامی که انتظار داشتم انگور بیاورد، انگور تلخ آورد؟ و اکنون بروید؛ به شما میگویم که با تاکستانم چه خواهم کرد: حصار آن را برمیدارم و تا خورده شود؛ و دیوار آن را خراب میکنم تا پایمال گردد (اشعیا 5: 3-5). آیا خداوند در عهد جدید نمیتواند با حق بینهایت بیشتری به ما که نافرمانی میکنیم بگوید: "چه کاری میتوانستم برای شما انجام دهم که نکردم؟ شما را با خونم بازخریدم، در بطن کلیسای خود متولد کردم؛ با نور ایمان واقعی روشن کردم، همه وسایل و تواناییها را برای نجات به شما دادم، خوشبختی ابدی را برای شما آماده کردم و به طور مداوم به هر طریقی شما را برای جستجوی این خوشبختی متقاعد کردم. آیا من به اندازه کافی محبت خود را به شما نشان ندادم؟ بیچاره گان! من نجاتدهنده شما شدم و به هر طریقی تلاش میکنم همه شماره را به خوشبختی ابدی برسانم، اما شما فقط به هر طریقی تلاش میکنید تا در خوشبختی ابدی نباشید و من که بر شما قاضی خواهم بود شما را به عذابهای ابدی بسپارم. من شما را خلق کردم تا برای همیشه با من باشید و از خوشیهای من لذت ببرید، اما شما به گونهای رفتار میکنید که من از شما بیزار شوم و شما را رد کنم. من نسبت به شما بسیار رحیم هستم، اما شما با ناسپاسی و خودخواهیتان فقط سعی میکنید خشم مرا نسبت به خودتان شعلهور کنید. نه رحمت من، که به طور مداوم به شما نشان میدهم، نه خوشبختی ابدی، که اغلب و به طور جدی شما را به آن دعوت میکنم، نه عذابهای وحشتناک جهنم، که با آن شما را تهدید میکنم، شما را به راه نجات برانگیخته نمیکند. آیا بهتر نبود اگر شما هرگز متولد نشده بودید و نور ایمان بر شما نمیتابید؟" دوست من، چه میشود اگر روزی مجبور شویم چنین کلماتی را از خداوند بشنویم؟ حتی اکنون، که هنوز آنها را نشنیدهایم، این کلمات قلب ما را میسوزاند. چه خواهد شد وقتی آنها را بشنویم و مجبور باشیم آنچه را که با گناهانمان برای خود کاشتهایم، درو کنیم؟ در قلب خود ترس داشته باشید! روش زندگی معمول خود را متوقف کنید و شروع به زندگی بر اساس تعلیمات خداوند کنید، که در انجیل مقدس او نوشته شده است، یک زندگی خداپسند و مقدس.
برای اینکه بتوانید سریعتر شروع کنید، دستورالعملهایی برای یک روز ارائه میدهم. اگر به درستی این دستورالعملها را دنبال کنید، خواهید دید که به هیچ دستورالعمل دیگری نیاز نخواهید داشت. شما باید هر روز بعدی را مانند روز اول بگذرانید.
ادامه کتاب در پست های آینده...
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
*فراخوانی به مسیحیها*
آیا خود را مسیحی مینامید؟ آیا واقعاً مسیحی هستید؟ آیا مانند یک مسیحی زندگی میکنید، یعنی آیا با شور و اشتیاق دنبال آنچه یک مسیحی واقعی میجوید و آرزو میکند، هستید؟ برکاتی که خداوند به مسیحیان واقعی در زندگی آینده وعده میدهد، بسیار مورد آرزو است. و بینهایت وحشتناک است بدبختیای که گناه به ما وارد میکند، اگر ما آنچه یک مسیحی باید بیشتر آرزو کند و دنبال کند را نخواهیم و جستجو نکنیم. چه اتفاقی میافتد اگر برکات وعده داده شده را دریافت نکنید و به عذابهای ابدی بیفتید؟ شما تاکنون زمان قابل توجهی زندگی کردهاید، اما آیا تاکنون به این سوالات و سوالات مشابه فکر کردهاید؟ به خصوص، آیا تاکنون به طور جدی درباره آنها تأمل کردهاید؟
یک فرد مسیحی باید مانند عیسی مسیح باشد. پولس رسول می فرماید: همین فکر در شما باشد که در عیسی مسیح نیز بود (فیلیپیان 2: 5). آیا شما همان نوع فردی هستید که عیسی مسیح بود؟ آیا مانند او رفتار میکنید؟ آیا با تعلیمات او، یا انجیل، که به عنوان قانون زندگی به ما داده است، زندگی میکنید؟
یک مسیحی نباید دنیا را دوست داشته باشد (اول یوحنا 2: 15). اما بسیاری به دنیا کاملاً وابستهاند، به طوری که به نظر میرسد فقط برای دنیا زندگی میکنند: همیشه مانند دنیا فکر میکنند، مانند دنیا رفتار میکنند، و تمام قوانین را که در زندگیشان دنبال میکنند، دقیقاً قوانینی است که دنیا دنبال میکند. آیا شما چنین شخصی نیستید؟ چنین زندگیای مسیحی نیست و بسیار فاجعهبار است.
خداوند یک بار در عهد عتیق از طریق پیامبر مقدس به قوم برگزیده خود گفت: میان من و تاکستانم حکم کنید. چه کاری میتوانستم برای تاکستانم انجام دهم که نکردم؟ پس چرا هنگامی که انتظار داشتم انگور بیاورد، انگور تلخ آورد؟ و اکنون بروید؛ به شما میگویم که با تاکستانم چه خواهم کرد: حصار آن را برمیدارم و تا خورده شود؛ و دیوار آن را خراب میکنم تا پایمال گردد (اشعیا 5: 3-5). آیا خداوند در عهد جدید نمیتواند با حق بینهایت بیشتری به ما که نافرمانی میکنیم بگوید: "چه کاری میتوانستم برای شما انجام دهم که نکردم؟ شما را با خونم بازخریدم، در بطن کلیسای خود متولد کردم؛ با نور ایمان واقعی روشن کردم، همه وسایل و تواناییها را برای نجات به شما دادم، خوشبختی ابدی را برای شما آماده کردم و به طور مداوم به هر طریقی شما را برای جستجوی این خوشبختی متقاعد کردم. آیا من به اندازه کافی محبت خود را به شما نشان ندادم؟ بیچاره گان! من نجاتدهنده شما شدم و به هر طریقی تلاش میکنم همه شماره را به خوشبختی ابدی برسانم، اما شما فقط به هر طریقی تلاش میکنید تا در خوشبختی ابدی نباشید و من که بر شما قاضی خواهم بود شما را به عذابهای ابدی بسپارم. من شما را خلق کردم تا برای همیشه با من باشید و از خوشیهای من لذت ببرید، اما شما به گونهای رفتار میکنید که من از شما بیزار شوم و شما را رد کنم. من نسبت به شما بسیار رحیم هستم، اما شما با ناسپاسی و خودخواهیتان فقط سعی میکنید خشم مرا نسبت به خودتان شعلهور کنید. نه رحمت من، که به طور مداوم به شما نشان میدهم، نه خوشبختی ابدی، که اغلب و به طور جدی شما را به آن دعوت میکنم، نه عذابهای وحشتناک جهنم، که با آن شما را تهدید میکنم، شما را به راه نجات برانگیخته نمیکند. آیا بهتر نبود اگر شما هرگز متولد نشده بودید و نور ایمان بر شما نمیتابید؟" دوست من، چه میشود اگر روزی مجبور شویم چنین کلماتی را از خداوند بشنویم؟ حتی اکنون، که هنوز آنها را نشنیدهایم، این کلمات قلب ما را میسوزاند. چه خواهد شد وقتی آنها را بشنویم و مجبور باشیم آنچه را که با گناهانمان برای خود کاشتهایم، درو کنیم؟ در قلب خود ترس داشته باشید! روش زندگی معمول خود را متوقف کنید و شروع به زندگی بر اساس تعلیمات خداوند کنید، که در انجیل مقدس او نوشته شده است، یک زندگی خداپسند و مقدس.
برای اینکه بتوانید سریعتر شروع کنید، دستورالعملهایی برای یک روز ارائه میدهم. اگر به درستی این دستورالعملها را دنبال کنید، خواهید دید که به هیچ دستورالعمل دیگری نیاز نخواهید داشت. شما باید هر روز بعدی را مانند روز اول بگذرانید.
ادامه کتاب در پست های آینده...
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
☦کتاب «چگونه یک زندگی مقدس شایسته داشته باشیم»
* چگونه در صبح باید رفتار کنیم؟*
در صبح، به صورت زیر رفتار کنید:
1. پس از بیدار شدن، سعی کنید اول از همه افکار خود را به خداوند معطوف کنید. معطوف کردن افکارمان به خداوند باید طبیعیترین فعالیت ما در هر زمان دیگری از روز باشد، زیرا هیچ کس نمیتواند به اندازه خداوند برای ما ضروری، عزیز و ارزشمند باشد. زیرا هر آنچه اکنون داریم و هر آنچه تا کنون داشتهایم، حتی خود وجودمان، همه هدایای خداوند است. شخصی که برای ما از همه بیشتر مورد نیاز، عزیز و ارزشمند است، معمولاً اولین کسی است که صبح به ذهن ما میآید. همین که صبح از خواب بیدار میشویم، فکر هر کسی یا هر چیزی که بیشتر برای ما مورد نیاز و عزیز است، بیدار میشود. این همیشه در جریان طبیعی اتفاق میافتد. بنابراین، همیشه طبیعی است که افکار ما اول از همه به خداوند معطوف شود با نوعی توسل قلبی، مانند "جلال بر تو، ای خداوند! جلال بر تو، ای رحیم!" ما شایسته نام مسیحی نخواهیم بود اگر با بیدار شدن از خواب فقط چشمان جسمانی خود را باز کنیم و نه چشمان روحانی خود را، و اول به زمین و چیزهای زمینی فکر کنیم و نه به خداوند.
2. اگر زمانی که بیدار شدید، زمانی است که یا نزدیک به زمانی است که باید بلند شوید، بدون هیچ تأخیری در حالی که علامت صلیب را میکشید بگویید: "به نام پدر، و پسر، و روحالقدس". و سپس، "خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، به من گناهکار رحم فرما."
3. بلافاصله پس از این، یا در همان زمان، از رختخواب بلند شوید.
برخاستن سریع از رختخواب اغلب برای جسم ما بسیار ناخوشایند است، زیرا جسم ما، مانند یک غلام تنبل، همیشه دوست دارد دراز بکشد و بخوابد یا تنعم کند و بیکار بماند. هر صبح در مقابل تمایلات پایهای جسم خود عمل کنید. بگذارید این مخالفت با جسم اولین قربانی شما به خداوند باشد. از جمله دلایل دیگر، برخاستن سریع صبحگاهی برای روح بسیار مفید است زیرا (همانطور که همه کسانی که با جدیت برای نجات تلاش میکنند مدتها پیش مشاهده کردهاند) وقتی بعد از بیدار شدن برای مدت طولانی در رختخواب میمانیم، تمایلات ناپاک به راحتی در بدن ما ایجاد میشود و افکار و تمایلات ناپاک در روح ما. بعداً در طول روز اینها به راحتی باعث میشود که افراد بیدقت به گناهان جدی بیفتند و در خطر بزرگ از دست دادن نجات خود قرار گیرند. اما هر که در صبح با شجاعت در برابر خواستههای جسم خود مقاومت کند، در برابر وسوسههایی که در طول روز و شب بر او هجوم میآورند، حتی وسوسههای بسیار جدی، مقاومت خواهد کرد. اما اگر به هر درجهای از خود مراقبت کردهاید، قبلاً این را میدانید.
4. پس از برخاستن از رختخواب، بلافاصله شستشو کنید و پس از شستشوی خود، بلافاصله به گونهای که شایسته یک شخص محترم است لباس بپوشید. لازم است که بلافاصله صبح به این شکل لباس بپوشیم، هرچند ممکن است هیچکس با ما نباشد، زیرا:
اول، ما هرگز کاملاً تنها نیستیم؛ همیشه و همهجا فرشته نگهبان و خداوند با ما هستند. فرشته نگهبان ما، اگر خودمان او را از خود دور نکنیم، همیشه با ماست و خداوند بدون شک همیشه با ماست به دلیل ذات الهیاش، زیرا او خدایی حاضر در همهجا است. زیرا در او زندگی میکنیم و حرکت میکنیم و هستی داریم، همانطور که رسول مقدس میگوید (اعمال رسولان ۱۷ :۲۸).
دوم، پس از بیدار شدن و شستشو، باید بلافاصله با دعاهای صبحگاهی در برابر خداوند بایستیم. و هرگز جرأت نمیکنیم حتی در برابر یکی از رئیسان دنیوی پایینرتبه بدون لباس مناسب ظاهر شویم.
و در نهایت، اگر بلافاصله پس از خواب با شایستگی لباس بپوشید، خود را از دو خطر که متأسفانه بسیاری از مردم در زمان ما با آنها مواجه هستند محافظت خواهید کرد، یعنی: از خطر ایجاد وسوسه برای دیگران و از خطر آلوده شدن به روح بیشرمی. دوست من، از کسی که حتی در صبح بیشرم است، چه انتظاری میتوانیم در ظهر و شب داشته باشیم؟
ادامه دارد...
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
* چگونه در صبح باید رفتار کنیم؟*
در صبح، به صورت زیر رفتار کنید:
1. پس از بیدار شدن، سعی کنید اول از همه افکار خود را به خداوند معطوف کنید. معطوف کردن افکارمان به خداوند باید طبیعیترین فعالیت ما در هر زمان دیگری از روز باشد، زیرا هیچ کس نمیتواند به اندازه خداوند برای ما ضروری، عزیز و ارزشمند باشد. زیرا هر آنچه اکنون داریم و هر آنچه تا کنون داشتهایم، حتی خود وجودمان، همه هدایای خداوند است. شخصی که برای ما از همه بیشتر مورد نیاز، عزیز و ارزشمند است، معمولاً اولین کسی است که صبح به ذهن ما میآید. همین که صبح از خواب بیدار میشویم، فکر هر کسی یا هر چیزی که بیشتر برای ما مورد نیاز و عزیز است، بیدار میشود. این همیشه در جریان طبیعی اتفاق میافتد. بنابراین، همیشه طبیعی است که افکار ما اول از همه به خداوند معطوف شود با نوعی توسل قلبی، مانند "جلال بر تو، ای خداوند! جلال بر تو، ای رحیم!" ما شایسته نام مسیحی نخواهیم بود اگر با بیدار شدن از خواب فقط چشمان جسمانی خود را باز کنیم و نه چشمان روحانی خود را، و اول به زمین و چیزهای زمینی فکر کنیم و نه به خداوند.
2. اگر زمانی که بیدار شدید، زمانی است که یا نزدیک به زمانی است که باید بلند شوید، بدون هیچ تأخیری در حالی که علامت صلیب را میکشید بگویید: "به نام پدر، و پسر، و روحالقدس". و سپس، "خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، به من گناهکار رحم فرما."
3. بلافاصله پس از این، یا در همان زمان، از رختخواب بلند شوید.
برخاستن سریع از رختخواب اغلب برای جسم ما بسیار ناخوشایند است، زیرا جسم ما، مانند یک غلام تنبل، همیشه دوست دارد دراز بکشد و بخوابد یا تنعم کند و بیکار بماند. هر صبح در مقابل تمایلات پایهای جسم خود عمل کنید. بگذارید این مخالفت با جسم اولین قربانی شما به خداوند باشد. از جمله دلایل دیگر، برخاستن سریع صبحگاهی برای روح بسیار مفید است زیرا (همانطور که همه کسانی که با جدیت برای نجات تلاش میکنند مدتها پیش مشاهده کردهاند) وقتی بعد از بیدار شدن برای مدت طولانی در رختخواب میمانیم، تمایلات ناپاک به راحتی در بدن ما ایجاد میشود و افکار و تمایلات ناپاک در روح ما. بعداً در طول روز اینها به راحتی باعث میشود که افراد بیدقت به گناهان جدی بیفتند و در خطر بزرگ از دست دادن نجات خود قرار گیرند. اما هر که در صبح با شجاعت در برابر خواستههای جسم خود مقاومت کند، در برابر وسوسههایی که در طول روز و شب بر او هجوم میآورند، حتی وسوسههای بسیار جدی، مقاومت خواهد کرد. اما اگر به هر درجهای از خود مراقبت کردهاید، قبلاً این را میدانید.
4. پس از برخاستن از رختخواب، بلافاصله شستشو کنید و پس از شستشوی خود، بلافاصله به گونهای که شایسته یک شخص محترم است لباس بپوشید. لازم است که بلافاصله صبح به این شکل لباس بپوشیم، هرچند ممکن است هیچکس با ما نباشد، زیرا:
اول، ما هرگز کاملاً تنها نیستیم؛ همیشه و همهجا فرشته نگهبان و خداوند با ما هستند. فرشته نگهبان ما، اگر خودمان او را از خود دور نکنیم، همیشه با ماست و خداوند بدون شک همیشه با ماست به دلیل ذات الهیاش، زیرا او خدایی حاضر در همهجا است. زیرا در او زندگی میکنیم و حرکت میکنیم و هستی داریم، همانطور که رسول مقدس میگوید (اعمال رسولان ۱۷ :۲۸).
دوم، پس از بیدار شدن و شستشو، باید بلافاصله با دعاهای صبحگاهی در برابر خداوند بایستیم. و هرگز جرأت نمیکنیم حتی در برابر یکی از رئیسان دنیوی پایینرتبه بدون لباس مناسب ظاهر شویم.
و در نهایت، اگر بلافاصله پس از خواب با شایستگی لباس بپوشید، خود را از دو خطر که متأسفانه بسیاری از مردم در زمان ما با آنها مواجه هستند محافظت خواهید کرد، یعنی: از خطر ایجاد وسوسه برای دیگران و از خطر آلوده شدن به روح بیشرمی. دوست من، از کسی که حتی در صبح بیشرم است، چه انتظاری میتوانیم در ظهر و شب داشته باشیم؟
ادامه دارد...
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
5. پس از شستشو و لباس پوشیدن، در برابر شمایل مقدس بایستید و دعاهای صبحگاهی را همانطور که کلیسای مقدس مشخص کرده و به ترتیب مشخص شده بخوانید.
برای اینکه بدون مانع دعا کنید، به ویژه اگر خواندن را بلد نیستید، حداقل دعاهای ابتدایی صبحگاهی را حفظ کنید. آیا این سخت است؟ و چگونه نمیتوانید حتی دعای "ای پدر ما که در آسمانی" را حفظ کنید. این را یاد بگیرید! این مهمترین دعا و برای همه موارد نجاتبخش است.
6. به دلیل آشنایی طولانی با دعاها، دعاهای حفظ شده یا خوانده شده از کتاب گاهی بدون توجه به محتوای آنها گفته میشوند و بنابراین در واقع دعا نمیکنیم، بلکه فقط خیال میکنیم که دعا میکنیم. به همین دلیل گاهی میتوانیم با کلمات دیگر دعا کنیم که توسط کلیسای مقدس تعیین و مشخص نشده است. اما وقتی اینطور دعا میکنید، همیشه موارد زیر را به دقت رعایت کنید:
الف) از خداوند تشکر کنید که در طول شب گذشته زندگی شما را حفظ کرده و دوباره به شما زمان برای توبه و اصلاح زندگیتان داده است، زیرا هر روز جدید برای ما یک نعمت جدید و کمترین سپاس از خداوند است، زیرا هیچ روز جدیدی به طور خودکار پس از شب نمیآید. بسیاری از مردم، بدون هیچ مشکلی به خواب رفتهاند و در این زندگی بیدار نشدهاند، بلکه در زندگی دیگری: ابدیت. آیا واقعاً دشوار می باشد که یک نفر زندگی خود را از دست بدهد؟ گاهی حتی یک ترس خفیف میتواند باعث مرگ ما شود. هیچ شبی بدون مرگ بسیاری از مردم نمیگذرد. ما چه برتری بر کسانی که در شب گذشته مردهاند داریم؟ آیا ما هم نمیتوانستیم بمیریم؟ بله، بسیار آسان میتوانستیم بمیریم.
اما چه کسی ما را از مرگ حفظ کرده است، مگر نه خدای نیکو و مهربان، که همواره منتظر توبه و اصلاح زندگیهای ماست؟ او ما را حفظ کرده و یک روز جدید به ما بخشیده است، که بتوانیم جان خود را نجات دهیم. پس، آیا نمیتوانیم از خداوند تشکر کنیم؟ هر صبح با تمام جان خود از او تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند و پادشاه من! از تو سپاسگزارم که در طول شب گذشته زندگی مرا حفظ کردهای و دوباره به من زمان برای توبه و اصلاح زندگیام بخشیدهای. چه بسیار مردمی که در شب گذشته از زندگی زمینی محروم شدهاند. روزی که شروع میشود، یک روز اجتنابناپذیر در زندگی من نیست. فقط به این دلیل شروع میشود که تو آن را به من به دلیل رحمت بینهایت خود میدهی. به راحتی میتوانستم در شب گذشته بمیرم. اما تو، ای نیکو، من را نجات دادی و یک روز جدید به من عطا کردی، که بتوانم جان خود را نجات دهم. با تمام قلبم از تو سپاسگزارم، ای مهربان."
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
برای اینکه بدون مانع دعا کنید، به ویژه اگر خواندن را بلد نیستید، حداقل دعاهای ابتدایی صبحگاهی را حفظ کنید. آیا این سخت است؟ و چگونه نمیتوانید حتی دعای "ای پدر ما که در آسمانی" را حفظ کنید. این را یاد بگیرید! این مهمترین دعا و برای همه موارد نجاتبخش است.
6. به دلیل آشنایی طولانی با دعاها، دعاهای حفظ شده یا خوانده شده از کتاب گاهی بدون توجه به محتوای آنها گفته میشوند و بنابراین در واقع دعا نمیکنیم، بلکه فقط خیال میکنیم که دعا میکنیم. به همین دلیل گاهی میتوانیم با کلمات دیگر دعا کنیم که توسط کلیسای مقدس تعیین و مشخص نشده است. اما وقتی اینطور دعا میکنید، همیشه موارد زیر را به دقت رعایت کنید:
الف) از خداوند تشکر کنید که در طول شب گذشته زندگی شما را حفظ کرده و دوباره به شما زمان برای توبه و اصلاح زندگیتان داده است، زیرا هر روز جدید برای ما یک نعمت جدید و کمترین سپاس از خداوند است، زیرا هیچ روز جدیدی به طور خودکار پس از شب نمیآید. بسیاری از مردم، بدون هیچ مشکلی به خواب رفتهاند و در این زندگی بیدار نشدهاند، بلکه در زندگی دیگری: ابدیت. آیا واقعاً دشوار می باشد که یک نفر زندگی خود را از دست بدهد؟ گاهی حتی یک ترس خفیف میتواند باعث مرگ ما شود. هیچ شبی بدون مرگ بسیاری از مردم نمیگذرد. ما چه برتری بر کسانی که در شب گذشته مردهاند داریم؟ آیا ما هم نمیتوانستیم بمیریم؟ بله، بسیار آسان میتوانستیم بمیریم.
اما چه کسی ما را از مرگ حفظ کرده است، مگر نه خدای نیکو و مهربان، که همواره منتظر توبه و اصلاح زندگیهای ماست؟ او ما را حفظ کرده و یک روز جدید به ما بخشیده است، که بتوانیم جان خود را نجات دهیم. پس، آیا نمیتوانیم از خداوند تشکر کنیم؟ هر صبح با تمام جان خود از او تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند و پادشاه من! از تو سپاسگزارم که در طول شب گذشته زندگی مرا حفظ کردهای و دوباره به من زمان برای توبه و اصلاح زندگیام بخشیدهای. چه بسیار مردمی که در شب گذشته از زندگی زمینی محروم شدهاند. روزی که شروع میشود، یک روز اجتنابناپذیر در زندگی من نیست. فقط به این دلیل شروع میشود که تو آن را به من به دلیل رحمت بینهایت خود میدهی. به راحتی میتوانستم در شب گذشته بمیرم. اما تو، ای نیکو، من را نجات دادی و یک روز جدید به من عطا کردی، که بتوانم جان خود را نجات دهم. با تمام قلبم از تو سپاسگزارم، ای مهربان."
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
ب) از خدا برای دیگر نعمتهایی که از او دریافت کردهاید تشکر کنید. از او تشکر کنید که شما را آفریده، حفظ کرده، نجات داده، شما را به ایمان واقعی آورده، و در ایمان واقعی به شما همه وسایل نجات را فراهم کرده و همچنان فراهم میکند. همه این نعمتها بسیار بزرگ و شایسته سپاسگزاری بیوقفه و عمیق هستند. آیا احساس شادی زندگی را می داشتید اگر خداوند شما را نیافریده بود؟ آیا اکنون زنده بودید اگر او زندگی شما را حفظ نکرده بود؟ چه اتفاقی برای ما میافتاد اگر او ما را نجات نداده بود؟ چقدر بدبخت میبودیم اگر او ما را به ایمان واقعی نیاورده و از این طریق همه وسایل نجات را برای ما فراهم نکرده بود! حتی اکنون، با داشتن ایمان واقعی و همه وسایل نجات، بسیار بدبخت هستیم. پس چقدر بدبختتر میبودیم بدون ایمان واقعی. از خداوند بیوقفه و با تمام جان خود تشکر کنید، مثلاً اینطور: "خداوند، پدر و پادشاه من، از تو سپاسگزارم که من را آفریدهای، حفظ کردهای، به ایمان واقعی دعوت کردهای، و در ایمان واقعی همه وسایل نجات را فراهم کردهای و همچنان فراهم میکنی. آیا احساس شادی زندگی را میکردم اگر تو من را نیافریده بودی؟ آیا اکنون زنده بودم، اگر تو زندگیام را حفظ نکرده بودی؟ چه بر سر من میآمد اگر تو مرا نجات نداده بودی؟ چقدر بدبخت بودم اگر تو مرا به ایمان حقیقی هدایت نکرده و همه وسایل نجات را برایم فراهم نکرده بودی! با تمام وجود از تو سپاسگزارم، ای خیر مطلق و رحیم مطلق."
ج) خداوند را شکر کن که نه تنها همه وسایل نجات را برایت فراهم کرده، بلکه بدون توقف تو را به استفاده از این وسایل ترغیب میکند و با وجود مقاومتهای مکررت، با وجود اندوهی که مکرراً برای او ایجاد میکنی، با وجود همه سرسختیهایت، تو را مجازات نمیکند و از هدیۀ بزرگش، یعنی زندگی، محرومت نمیسازد، بلکه همچنان تو را فرا میخواند و به روشهای مختلف تو را به نجات هدایت میکند. ای کاش بدنها و روحهای ما اکنون در آتش جهنم ابدی نمیسوختند اگر خداوند اینچنین رحیم و بردبار نبود. خداوند را با تمام وجودت شکر کن.
د) خداوند را شکر کن که در شب گذشته تو را قوت بخشید و امکان دوباره پرداختن به کارهای ضروری و مفید دنیوی را برایت فراهم کرد. چقدر مردم به علت ناتوانیهای مختلف نمیتوانند معاش روزانۀ خود را به دست آورند. چقدر به علت بیماریهای مختلف نمیتوانند حرکات ضروری را انجام دهند و دائماً بار دیگران و خودشان هستند. خداوند را از صمیم قلبت شکر کن که تو را تقویت کرده است.
ه) بعد از این، با تمام وجود دعا کن که خداوند گناهان بیشمار تو را ببخشد، چه آنهایی که به عمل، نیت، تمایل یا حتی فقط به فکر انجام دادهای. هرگز این دعا را ترک نکن: همیشه در نظر خداوند گناهکاری. در این باره هیچکس نباید خود را فریب دهد. رسول مقدس در روح خدا میگوید: زیرا در بسیاری از چیزها همه ما خطا میکنیم (یعقوب ۳ :۲). رسول مقدس دیگر در همان روح میگوید: و اگر بگوییم که گناه نداریم، خود را فریب میدهیم و راستی در ما نیست (اول یوحنا ۱ :۸).
و) دعا کن که خداوند به تو ارادهای محکم و تغییرناپذیر بدهد که از امروز به بعد همیشه و کاملاً متعلق به او باشی، همواره انجام اراده او را به عنوان اولویت اصلی خود بدانیم و دائماً تلاش کنیم که در تطابق کامل با اراده مقدس او زندگی کنیم و بنابراین با همه وجود سعی کنیم اراده مقدس او را درک کنیم، که در رابطه با ما اصولاً همیشه یکسان است: تقدس ما (اول تسالونیکیان ۴: ۳)، و نجات جانهای ما (اول تسالونیکیان ۵ :۹؛ دوم تسالونیکیان ۲:۱۳).
ادامه دارد....
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
ج) خداوند را شکر کن که نه تنها همه وسایل نجات را برایت فراهم کرده، بلکه بدون توقف تو را به استفاده از این وسایل ترغیب میکند و با وجود مقاومتهای مکررت، با وجود اندوهی که مکرراً برای او ایجاد میکنی، با وجود همه سرسختیهایت، تو را مجازات نمیکند و از هدیۀ بزرگش، یعنی زندگی، محرومت نمیسازد، بلکه همچنان تو را فرا میخواند و به روشهای مختلف تو را به نجات هدایت میکند. ای کاش بدنها و روحهای ما اکنون در آتش جهنم ابدی نمیسوختند اگر خداوند اینچنین رحیم و بردبار نبود. خداوند را با تمام وجودت شکر کن.
د) خداوند را شکر کن که در شب گذشته تو را قوت بخشید و امکان دوباره پرداختن به کارهای ضروری و مفید دنیوی را برایت فراهم کرد. چقدر مردم به علت ناتوانیهای مختلف نمیتوانند معاش روزانۀ خود را به دست آورند. چقدر به علت بیماریهای مختلف نمیتوانند حرکات ضروری را انجام دهند و دائماً بار دیگران و خودشان هستند. خداوند را از صمیم قلبت شکر کن که تو را تقویت کرده است.
ه) بعد از این، با تمام وجود دعا کن که خداوند گناهان بیشمار تو را ببخشد، چه آنهایی که به عمل، نیت، تمایل یا حتی فقط به فکر انجام دادهای. هرگز این دعا را ترک نکن: همیشه در نظر خداوند گناهکاری. در این باره هیچکس نباید خود را فریب دهد. رسول مقدس در روح خدا میگوید: زیرا در بسیاری از چیزها همه ما خطا میکنیم (یعقوب ۳ :۲). رسول مقدس دیگر در همان روح میگوید: و اگر بگوییم که گناه نداریم، خود را فریب میدهیم و راستی در ما نیست (اول یوحنا ۱ :۸).
و) دعا کن که خداوند به تو ارادهای محکم و تغییرناپذیر بدهد که از امروز به بعد همیشه و کاملاً متعلق به او باشی، همواره انجام اراده او را به عنوان اولویت اصلی خود بدانیم و دائماً تلاش کنیم که در تطابق کامل با اراده مقدس او زندگی کنیم و بنابراین با همه وجود سعی کنیم اراده مقدس او را درک کنیم، که در رابطه با ما اصولاً همیشه یکسان است: تقدس ما (اول تسالونیکیان ۴: ۳)، و نجات جانهای ما (اول تسالونیکیان ۵ :۹؛ دوم تسالونیکیان ۲:۱۳).
ادامه دارد....
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
7. برای اینکه بتوانی در طول روز آینده خود را از گناه دور نگه داری، سعی کن در حالی که هنوز صبح است به همه چیزهایی که ممکن است در طول روز برایت اتفاق بیفتد فکر کنی. سعی کن بررسی کنی که قرار است چه کاری انجام دهی و با چه کسی وقت بگذرانی. با چه مواردی از گناه ممکن است مواجه شوی؟ کی و کجا؟ چه فرصتهایی برای انجام کارهای خوب ممکن است به وجود بیاید؟ کی و کجا؟ آیا ممکن است با وسوسههایی روبرو شوی، مثلاً از غرورت، از خشمات و غیره؟ پس از بررسی همه اینها، سعی کن بلافاصله به دقت فکر کنی که چگونه میتوانی به راحتی و با اطمینان تمام روز را بدون گناه سپری کنی، چگونه با فلان شخص به طور بیعیب و نقص رفتار کنی، چگونه از هر فرصتی برای انجام کارهای خوب استفاده کنی، چگونه از موارد و وسوسههای گناه دوری کنی یا اگر امکان دوری از آنها نیست، چگونه بدون آسیب در این موارد و وسوسهها رفتار کنی. به عنوان مثال، اگر ببینی که باید با یک شخص زودخشم وقت بگذرانی و روی چیزی کار کنی، باید از قبل سعی کنی که چگونه در حضور او به نرمی و مودبانه رفتار کنی که به هیچ وجه خشم او را برانگیخته نکنی و در صلح با او باقی بمانی.
بدون چنین پیشگیریهایی از گناه، امکانپذیر نیست یا حداقل بسیار دشوار است که از گناه خود را حفظ کنی و بدون لغزش از تعالیم خداوند پیروی کنی. هر کس که هر صبح تصمیم قاطعی و تلاشی برای حفظ خود از گناه در روز پیشرو نکند، هرگز به طور جدی از گناه دوری نمیکند و کم کم ممکن است نه تنها جدیت، بلکه تمایل خود و حتی فکر الزام به حفظ خود از گناه را ترک کند. اگر فتیله یک چراغ هر روز تنظیم نشود و روغن در آن ریخته نشود، چراغ نمیتواند دائماً بسوزد و به زودی خاموش میشود. دوست من، این پیشگیری از گناه را که هر صبح بسیار لازم است، فراموش نکن. وقتی واقعاً تلاش کنی خود را از هر گناهی حفظ کنی و به زندگیای خداپسندانه و مقدس پایبند باشی، به زودی خودت نیاز بزرگ و تأثیرات نجاتبخش این پیشگیری را خواهی دید.
8. برای اینکه بتوانی زندگی مقدسی را حتی آسانتر و ایمنتر دنبال کنی، دعا کن که خداوند به تو آگاهی و اشتیاق دائمی بدهد که از موارد گناه دوری کنی، و به ویژه از آن گناهی که به طور طبیعی یا عادت به آن متمایل هستی. زیرا چنین گناهی هر یک از ما را به شدت ترغیب میکند که خواستههایش را برآورده کنیم و همه ما که هنوز به طور کامل به خداوند تعلق نداریم معمولاً آن را با میل بسیار برآورده میکنیم که وقتی با موانعی برای تحقق آن مواجه میشویم، با تمام توان تلاش میکنیم که آن موانع را از میان برداریم و راه را برای برآورده کردن آن گناه بدون مانع و تا حد ممکن بیدرنگ صاف کنیم. محافظت از خود در برابر چنین گناهی بسیار دشوار است و دشمن دیرینه ما از هیچ جا به این اندازه و با این گستاخی و اعتماد به نفس به ما حمله نمیکند که از سمت گناه مورد علاقه، گناه عادت شده ما حمله می کند.
با تمام وجودت دعا کن.
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
بدون چنین پیشگیریهایی از گناه، امکانپذیر نیست یا حداقل بسیار دشوار است که از گناه خود را حفظ کنی و بدون لغزش از تعالیم خداوند پیروی کنی. هر کس که هر صبح تصمیم قاطعی و تلاشی برای حفظ خود از گناه در روز پیشرو نکند، هرگز به طور جدی از گناه دوری نمیکند و کم کم ممکن است نه تنها جدیت، بلکه تمایل خود و حتی فکر الزام به حفظ خود از گناه را ترک کند. اگر فتیله یک چراغ هر روز تنظیم نشود و روغن در آن ریخته نشود، چراغ نمیتواند دائماً بسوزد و به زودی خاموش میشود. دوست من، این پیشگیری از گناه را که هر صبح بسیار لازم است، فراموش نکن. وقتی واقعاً تلاش کنی خود را از هر گناهی حفظ کنی و به زندگیای خداپسندانه و مقدس پایبند باشی، به زودی خودت نیاز بزرگ و تأثیرات نجاتبخش این پیشگیری را خواهی دید.
8. برای اینکه بتوانی زندگی مقدسی را حتی آسانتر و ایمنتر دنبال کنی، دعا کن که خداوند به تو آگاهی و اشتیاق دائمی بدهد که از موارد گناه دوری کنی، و به ویژه از آن گناهی که به طور طبیعی یا عادت به آن متمایل هستی. زیرا چنین گناهی هر یک از ما را به شدت ترغیب میکند که خواستههایش را برآورده کنیم و همه ما که هنوز به طور کامل به خداوند تعلق نداریم معمولاً آن را با میل بسیار برآورده میکنیم که وقتی با موانعی برای تحقق آن مواجه میشویم، با تمام توان تلاش میکنیم که آن موانع را از میان برداریم و راه را برای برآورده کردن آن گناه بدون مانع و تا حد ممکن بیدرنگ صاف کنیم. محافظت از خود در برابر چنین گناهی بسیار دشوار است و دشمن دیرینه ما از هیچ جا به این اندازه و با این گستاخی و اعتماد به نفس به ما حمله نمیکند که از سمت گناه مورد علاقه، گناه عادت شده ما حمله می کند.
با تمام وجودت دعا کن.
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
9. پس از بررسی و اندیشیدن به همه چیزهای لازم برای محافظت از خود در برابر گناه و ثبات در زندگی خداپسندانه، دوباره در قلب خود دعا کن که خداوند اراده و تواناییات را تقویت کند و نگذارد که ضعیف شوی، همچنان که قبلاً بارها ضعیف شدهای. بدون چنین دعایی با این یا کلمات دیگر، در هیچ روزی به هیچ کاری به هیچ دلیلی مشغول نشو، مگر شاید دلیلی که کاملاً خارج از کنترل تو باشد. چگونه میتوانیم بدون برکت خداوند به هیچ کاری بپردازیم؟ بدون برکت خدا همه تلاشهای ما بیفایده است.
اما برکت خدا، مانند هر عطای دیگر خدا، تنها از طریق دعا به دست میآید (یعقوب ۱: ۱۷). درست است که خداوند در لطف بینهایت خود، اغلب به امور کسانی که دعا نمیکنند یا حتی بیدین هستند نیز موفقیت میبخشد. به این موضوع توجه نکنید. وقتی این فکر به ذهن شما خطور میکند، فوراً به سرنوشت وحشتناک مرد ثروتمندی که در انجیل ذکر شده فکر کنید، کسی که هر روز با لذت فراوان خوش میگذراند (لوقا ۱۶: ۱۹–۳۲). او در زندگیاش در همه چیز موفق بود، هرگز کمبودی احساس نکرد و همه وسایل برای ارضای امیال حسیاش را داشت و همیشه آنها را کاملاً برآورده میکرد. اما این شیوه زندگی، پس از مرگش، او را به عذابهای جهنم انداخت. و هنگامی که او، در شعلههای سوزان به طرز وحشتناکی عذاب میکشید، از ابراهیم درخواست کرد که عذابهایش را تسکین دهد، به او پاسخ منفی داده شد، و این پاسخ حاوی کلماتی بود که خوشبختهای این دنیا باید هر لحظه به شدت به یاد داشته باشند. پاسخ این بود: «پسرم، به یاد آور که در زندگیات نعمتهای خود را دریافت کردی ... اما اکنون ... تو عذاب میکشی» (لوقا ۱۶ :۲۵).
10. باید به ویژه در صبح دعا کرد، و باید چنین تصمیمی گرفت و چنین تدابیر معقولی را در صبح اتخاذ کرد. هیچ زمانی برای دعا و تمام کارهای نیک مناسبتر از صبح نیست، زیرا در هیچ زمان دیگری انسان به اندازه صبح قادر به دعا، یا انجام امور، یا تفکر نیست. در صبح، افکار او بسیار کمتر محدود است، قلبش پاکتر است، و میتواند خود را بسیار آسانتر از هر زمان دیگری کنترل کند. در صبح نیازهای زندگی هنوز ما را مشغول نکردهاند، امیال هنوز خوابیدهاند، و طبیعت پیرامون ما خود ما را به حالتی جدی و تأملبرانگیز متمایل میکند. با گذر صبح، امیال بیدار میشوند، نیازهای روزمره ظاهر میشوند و نگرانیها را برمیانگیزند، انسان شروع به کار میکند و مانند بردهای که باید همیشه نان خود را با عرق پیشانی بخورد، زحمت میکشد. دوست من، صبح را به دعا و هدایت مقدس زندگی خود اختصاص بده. به صبح هر روز ارزش زیادی بده. خردمند باش، زیرا روح خدا رفتار مرد خردمند را اینگونه توصیف میکند: «قلبش را به زودی به سوی خداوندی که او را ساخته است میسپارد، و در پیشگاه آن متعال دعا خواهد کرد» (کتاب حکمت بن سیراخ ۳۹ :۵).
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
اما برکت خدا، مانند هر عطای دیگر خدا، تنها از طریق دعا به دست میآید (یعقوب ۱: ۱۷). درست است که خداوند در لطف بینهایت خود، اغلب به امور کسانی که دعا نمیکنند یا حتی بیدین هستند نیز موفقیت میبخشد. به این موضوع توجه نکنید. وقتی این فکر به ذهن شما خطور میکند، فوراً به سرنوشت وحشتناک مرد ثروتمندی که در انجیل ذکر شده فکر کنید، کسی که هر روز با لذت فراوان خوش میگذراند (لوقا ۱۶: ۱۹–۳۲). او در زندگیاش در همه چیز موفق بود، هرگز کمبودی احساس نکرد و همه وسایل برای ارضای امیال حسیاش را داشت و همیشه آنها را کاملاً برآورده میکرد. اما این شیوه زندگی، پس از مرگش، او را به عذابهای جهنم انداخت. و هنگامی که او، در شعلههای سوزان به طرز وحشتناکی عذاب میکشید، از ابراهیم درخواست کرد که عذابهایش را تسکین دهد، به او پاسخ منفی داده شد، و این پاسخ حاوی کلماتی بود که خوشبختهای این دنیا باید هر لحظه به شدت به یاد داشته باشند. پاسخ این بود: «پسرم، به یاد آور که در زندگیات نعمتهای خود را دریافت کردی ... اما اکنون ... تو عذاب میکشی» (لوقا ۱۶ :۲۵).
10. باید به ویژه در صبح دعا کرد، و باید چنین تصمیمی گرفت و چنین تدابیر معقولی را در صبح اتخاذ کرد. هیچ زمانی برای دعا و تمام کارهای نیک مناسبتر از صبح نیست، زیرا در هیچ زمان دیگری انسان به اندازه صبح قادر به دعا، یا انجام امور، یا تفکر نیست. در صبح، افکار او بسیار کمتر محدود است، قلبش پاکتر است، و میتواند خود را بسیار آسانتر از هر زمان دیگری کنترل کند. در صبح نیازهای زندگی هنوز ما را مشغول نکردهاند، امیال هنوز خوابیدهاند، و طبیعت پیرامون ما خود ما را به حالتی جدی و تأملبرانگیز متمایل میکند. با گذر صبح، امیال بیدار میشوند، نیازهای روزمره ظاهر میشوند و نگرانیها را برمیانگیزند، انسان شروع به کار میکند و مانند بردهای که باید همیشه نان خود را با عرق پیشانی بخورد، زحمت میکشد. دوست من، صبح را به دعا و هدایت مقدس زندگی خود اختصاص بده. به صبح هر روز ارزش زیادی بده. خردمند باش، زیرا روح خدا رفتار مرد خردمند را اینگونه توصیف میکند: «قلبش را به زودی به سوی خداوندی که او را ساخته است میسپارد، و در پیشگاه آن متعال دعا خواهد کرد» (کتاب حکمت بن سیراخ ۳۹ :۵).
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
11. پس از اینگونه دعا کردن، بنشین و با احترام به خداوند، به آرامی و کاملاً بررسی کن که چگونه باید در روز پیش رو در رابطه با خداوند، همسایگان خود، و موقعیت خاص خود در جهان رفتار کنی. و اگر در برخی صبحها چیزی مانع از انجام چنین تأملی شود، در هر صورت همیشه این کار را هر صبح یکشنبه و روز های مقدس انجام بده: در این روزها هیچ چیز نمیتواند و نباید مانعی برای تو باشد. جسم ما که توسط گناه اصلی آسیب دیده است، با دشمن قدیمیمان، شیطان، در تماس نزدیک است و همراه با او به طور مداوم تلاش میکند وظایف مسیحی ما را از حافظهمان پاک کند و در جای آنها قوانین مختلف جهان را احیا کند و در همان زمان یا حتی قبل از آن، وسایل مختلف برای ارضای امیال ما را احیا کند. بخاطر ضعف ما، آنها اغلب و به راحتی موفق میشوند. به این آموزگاران مضر گوش نده، و به هر وسیله ممکن سعی کن هر صبح خود را به وظایف روحانیات که توسط خداوند بر تو نهاده شده است ملزم کنی، و دوباره تصمیم قاطع بگیر که آنها را دقیقتر و با دقت بیشتری انجام دهی.
چگونه باید در رابطه با خداوند رفتار کنیم؟
خود عیسی مسیح، خداوند ما، پاسخ این سوال را به ما داده است: «خداوند، خدای خود را با تمام دل، و با تمام جان، و با تمام قوت، و با تمام ذهن خود دوست بدار؛ و همسایهات را مانند خودت» (لوقا ۱۰: ۲۷).
دوست داشتن خدا به چه معناست؟ بدون شک، دوست داشتن خدا یعنی وقف خدا شدن.
دوست داشتن خدا با تمام قلب، تمام جان، تمام ذهن، و تمام قوت به چه معناست؟ این یعنی با تمام قلب و جان خود به طور پایدار وقف خدا بودن؛ یعنی با تمام توان و کاملترین محبت ممکن برای قلب انسانی، محبت خود را به همان اندازه با هیچ موجود دیگری تقسیم نکنیم، هرچند که آن موجود برای ما محبوب، مورد نیاز و عزیز باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل و غیره یعنی بیشتر و با تمایل بیشتری درباره خدا و آنچه برای خدا خوشایند است فکر کردن، زیرا به طور کلی این ویژگی محبت قلب ماست که کسی را که صادقانه دوست داریم، دائماً در افکارمان باشد. ما اغلب از کسی که دوست داریم جدا میشویم، اما همیشه در افکارمان با او هستیم: نگاه کردن به او، گوش دادن به او، و صحبت کردن با او.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به اندازه ای که میتوانیم درباره خداوند صحبت کنیم، چون این ویژگی محبت قلب ماست که درباره کسی که صادقانه دوست داریم، به همان اندازه که ممکن است، به طور طولانی و با تمایل صحبت کنیم، زیرا دهان از فراوانی قلب، سخن میگوید (متی ۱۲: ۳۴).
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به بیشترین حد ممکن تلاش کنیم تا اراده خدا را بیاموزیم، یا آنچه که برای خدا خوشایند است و آنچه که او را ناراحت میکند، و سپس با تمایل، دقت، و خوشی آنچه را که برای خداوند خوشایند است انجام دهیم، و تا آنجا که میتوانیم با دقت و اندیشه از آنچه که او را ناراحت میکند اجتناب کنیم. زیرا این ویژگی محبت قلب ماست که ما تلاش میکنیم تا به بیشترین حد ممکن اراده کسی را که صادقانه دوست داریم بدانیم و با تمام دقت و خوشی آن را انجام دهیم، بدون توجه به اینکه چقدر ممکن است دشوار باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی اراده خدا را با تمایل و خوشی انجام دهیم، حتی وقتی که این کار قطعاً از ما قربانی بزرگی بخواهد. زیرا این ویژگی محبت قلب انسانی است که ما سعی میکنیم اراده کسی را که صادقانه دوست داریم انجام دهیم، بدون توجه به هر مانع، دشواری، یا ناراحتی، آن را انجام دهیم حتی اگر خطر آشکاری برای زندگی ما داشته باشد.
محبت همه موانع را از بین میبرد؛ برای آن، هر چیز دشواری آسان است، هر چیز ناخوشایندی خوشایند است، و هر چیز سنگینی سبک است.
دوست داشتن خدا با تمام دل به این معناست که با بزرگترین اشتیاق خداوند را ستایش کنیم و با تمام توانمان سعی کنیم جلوی هر چیزی را که به جلال او لطمه میزند بگیریم یا از آن جلوگیری کنیم. زیرا همیشه ویژگی محبت ما این است که هر جا کسی را که صادقانه دوست داریم ستایش کنیم و در هر ذکر ناخوشایندی از محبوبمان، نهایت تلاش خود را بکنیم تا از شرف و نام نیک او دفاع کنیم. زیرا همیشه خوشحالیم وقتی محبوبمان مورد احترام همه قرار میگیرد و ناراضی می شویم وقتی که او دوست داشته نمیشود و مورد احترام قرار نمیگیرد.
چنین باید محبت ما به خداوند باشد، و کاملاً مناسب است که او را با تمام کاملترین محبت خود دوست داشته باشیم.
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN
چگونه باید در رابطه با خداوند رفتار کنیم؟
خود عیسی مسیح، خداوند ما، پاسخ این سوال را به ما داده است: «خداوند، خدای خود را با تمام دل، و با تمام جان، و با تمام قوت، و با تمام ذهن خود دوست بدار؛ و همسایهات را مانند خودت» (لوقا ۱۰: ۲۷).
دوست داشتن خدا به چه معناست؟ بدون شک، دوست داشتن خدا یعنی وقف خدا شدن.
دوست داشتن خدا با تمام قلب، تمام جان، تمام ذهن، و تمام قوت به چه معناست؟ این یعنی با تمام قلب و جان خود به طور پایدار وقف خدا بودن؛ یعنی با تمام توان و کاملترین محبت ممکن برای قلب انسانی، محبت خود را به همان اندازه با هیچ موجود دیگری تقسیم نکنیم، هرچند که آن موجود برای ما محبوب، مورد نیاز و عزیز باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل و غیره یعنی بیشتر و با تمایل بیشتری درباره خدا و آنچه برای خدا خوشایند است فکر کردن، زیرا به طور کلی این ویژگی محبت قلب ماست که کسی را که صادقانه دوست داریم، دائماً در افکارمان باشد. ما اغلب از کسی که دوست داریم جدا میشویم، اما همیشه در افکارمان با او هستیم: نگاه کردن به او، گوش دادن به او، و صحبت کردن با او.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به اندازه ای که میتوانیم درباره خداوند صحبت کنیم، چون این ویژگی محبت قلب ماست که درباره کسی که صادقانه دوست داریم، به همان اندازه که ممکن است، به طور طولانی و با تمایل صحبت کنیم، زیرا دهان از فراوانی قلب، سخن میگوید (متی ۱۲: ۳۴).
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی به بیشترین حد ممکن تلاش کنیم تا اراده خدا را بیاموزیم، یا آنچه که برای خدا خوشایند است و آنچه که او را ناراحت میکند، و سپس با تمایل، دقت، و خوشی آنچه را که برای خداوند خوشایند است انجام دهیم، و تا آنجا که میتوانیم با دقت و اندیشه از آنچه که او را ناراحت میکند اجتناب کنیم. زیرا این ویژگی محبت قلب ماست که ما تلاش میکنیم تا به بیشترین حد ممکن اراده کسی را که صادقانه دوست داریم بدانیم و با تمام دقت و خوشی آن را انجام دهیم، بدون توجه به اینکه چقدر ممکن است دشوار باشد.
دوست داشتن خدا با تمام دل یعنی اراده خدا را با تمایل و خوشی انجام دهیم، حتی وقتی که این کار قطعاً از ما قربانی بزرگی بخواهد. زیرا این ویژگی محبت قلب انسانی است که ما سعی میکنیم اراده کسی را که صادقانه دوست داریم انجام دهیم، بدون توجه به هر مانع، دشواری، یا ناراحتی، آن را انجام دهیم حتی اگر خطر آشکاری برای زندگی ما داشته باشد.
محبت همه موانع را از بین میبرد؛ برای آن، هر چیز دشواری آسان است، هر چیز ناخوشایندی خوشایند است، و هر چیز سنگینی سبک است.
دوست داشتن خدا با تمام دل به این معناست که با بزرگترین اشتیاق خداوند را ستایش کنیم و با تمام توانمان سعی کنیم جلوی هر چیزی را که به جلال او لطمه میزند بگیریم یا از آن جلوگیری کنیم. زیرا همیشه ویژگی محبت ما این است که هر جا کسی را که صادقانه دوست داریم ستایش کنیم و در هر ذکر ناخوشایندی از محبوبمان، نهایت تلاش خود را بکنیم تا از شرف و نام نیک او دفاع کنیم. زیرا همیشه خوشحالیم وقتی محبوبمان مورد احترام همه قرار میگیرد و ناراضی می شویم وقتی که او دوست داشته نمیشود و مورد احترام قرار نمیگیرد.
چنین باید محبت ما به خداوند باشد، و کاملاً مناسب است که او را با تمام کاملترین محبت خود دوست داشته باشیم.
🆔@LessonsOrthodox
🆔@ORTHODOXIRAN