🟢 #نکته
خونریزی بینی اغلب اوقات در بخش قدامی تیغه بینی یعنی محل اتصال سه رگ اصلی بینی شامل:
۱-شریان اتموئید قدامی ، ۲-شریان اسفنوئیدی_کامی و ۳-انشعاب شریان ماگزیلاری داخلی رخ میدهد.
#note
💢 @MediPointS
خونریزی بینی اغلب اوقات در بخش قدامی تیغه بینی یعنی محل اتصال سه رگ اصلی بینی شامل:
۱-شریان اتموئید قدامی ، ۲-شریان اسفنوئیدی_کامی و ۳-انشعاب شریان ماگزیلاری داخلی رخ میدهد.
#note
💢 @MediPointS
❤12👌3👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
معاینه بالینی و علل کمر درد
دیدن کلیپ ها و مطالب آموزشی بیشتر
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤7👍2👌2
خانم ۳۸ ساله با سابقه ترومبوز ورید عمقی (DVT) در بارداری قبلی و تشخیص آزمایشگاهی «سندرم آنتیفسفولیپید (APS)» تحت نظر روماتولوژیست، اکنون در هفته ۱۰ بارداری مجدد است. وی روزانه وارفارین مصرف میکرده که یک ماه قبل از بارداری به انوکساپارین ۴۰ میلیگرم دو بار در روز تغییر داده شده است.
❤4
کدام رژیم دارویی برای پیشگیری از پرهاکلامپسی و عوارض APS در این بیمار مناسبتر است؟**
Anonymous Quiz
14%
فقط انوکساپارین با همان دوز ادامه یابد
45%
انوکساپارین + آسپرین با دوز پایین (۱۰۰ میلیگرم)اضافه شود.
19%
انوکساپارین + هیدروکسی کلروکین (۲۰۰ میلیگرم دو بار در روز)اضافه شود.
21%
انوکساپارین قطع و هپارین درمانی (UFH) + آسپرین شروع شود.
❤6👍1
MediPoints
کدام رژیم دارویی برای پیشگیری از پرهاکلامپسی و عوارض APS در این بیمار مناسبتر است؟**
📌 تحلیل سوال: مدیریت سندرم آنتیفسفولیپید (APS) در بارداری
👩⚕️ شرح حال بیمار: خانم ۳۸ ساله با سابقه ترومبوز (DVT) در بارداری قبلی و تشخیص قطعی APS. اکنون در هفته ۱۰ بارداری مجدد.
💊 سابقه درمانی: وارفارین بهطور پیشگیرانه مصرف میکرده که طبق پروتکل، یک ماه قبل از بارداری به انوکساپارین ۴۰mg دو بار در روز تغییر داده شده است.
🎯 چالش: انتخاب بهترین رژیم دارویی برای پیشگیری همزمان از عوارض APS (سقط مکرر، پرهاکلامپسی، محدودیت رشد جنین، ترومبوز) و پرهاکلامپسی.
---
🔍 بررسی دقیق گزینهها بر اساس راهنماهای استاندارد
📌 گزینه A: فقط ادامه انوکساپارین
- 🟥 چرا ناکافی است؟
- اگرچه LMWH (مانند انوکساپارین) پایه درمان پیشگیری از ترومبوز در APS بارداری است، اما شواهد قوی نشان میدهند که ترکیب LMWH + آسپرین دوز پایین نسبت به LMWH به تنهایی، نتایج بهتری در پیشگیری از عوارض بارداری مرتبط با APS (بهویژه پرهاکلامپسی و از دست رفتن جنین) دارد.
- استفاده از تکدارویی ممکن است حفاظت کافی برای مادر و جنین ایجاد نکند.
📌 گزینه B: انوکساپارین + آسپرین دوز پایین ✅
- 🟩 چرا گزینه بهینه و استاندارد طلایی است؟
- این رژیم ترکیب استاندارد طلایی (Gold Standard) برای مدیریت APS در بارداری، بهویژه در بیماران با سابقه ترومبوز یا عوارض بارداری است.
- مکانیسم عمل ترکیبی:
- آسپرین دوز پایین: با مهار تجمع پلاکتها، خطر تشکیل ترومبوز عروق جفتی (عامل پرهاکلامپسی و محدودیت رشد) را کاهش میدهد. همچنین اثر ضدالتهابی دارد.
- انوکساپارین (LMWH): علاوه بر اثر ضد انعقاد قوی، اثرات ضدالتهابی و محافظتکننده از سلولهای جفت دارد.
- این ترکیب به طور همزمان از مادر در برابر ترومبوز مجدد و از جنین/جفت در برابر عوارضی مانند پرهاکلامپسی، سقط و محدودیت رشد محافظت میکند.
📌 گزینه C: انوکساپارین + هیدروکسی کلروکین
- 🟨 چرا خط اول نیست؟
- هیدروکسی کلروکین در APS کاربرد دارد، اما معمولاً به عنوان درمان کمکی (Add-on Therapy) در موارد زیر در نظر گرفته میشود:
1. بیماران با علائم سیستمیک (مثل لوپوس همزمان).
2. مواردی که با رژیم استاندارد LMWH + آسپرین پاسخ مطلوب نگرفتهاند (APS مقاوم).
- برای این بیمار بدون ذکر علائم سیستمیک یا شکست درمان قبلی، شروع همزمان HCQ لزومی ندارد و رژیم استاندارد خط اول ارجح است.
📌 گزینه D: قطع انوکساپارین و شروع UFH + آسپرین
- 🟥 چرا نامناسب و قدم به عقب است؟
- هپارین درمانی (UFH) نیاز به تزریق مداوم داخل وریدی یا زیرجلدی مکرر و مانیتورینگ آزمایشگاهی (aPTT) دارد.
- LMWH (انوکساپارین) نسبت به UFH مزایای واضحی دارد: نیمهعمر طولانیتر (یک یا دو بار تزریق در روز)، پیشبینیپذیری بهتر، نیاز نداشتن به مانیتورینگ روتین، و خطر کمتر هپارینایندوز ترومبوسیتوپنی (HIT).
- هیچ دلیلی برای جایگزینی یک LMWH موثر و کاربردی با UFH قدیمیتر و پرعارضهتر در این مرحله وجود ندارد.
👩⚕️ شرح حال بیمار: خانم ۳۸ ساله با سابقه ترومبوز (DVT) در بارداری قبلی و تشخیص قطعی APS. اکنون در هفته ۱۰ بارداری مجدد.
💊 سابقه درمانی: وارفارین بهطور پیشگیرانه مصرف میکرده که طبق پروتکل، یک ماه قبل از بارداری به انوکساپارین ۴۰mg دو بار در روز تغییر داده شده است.
🎯 چالش: انتخاب بهترین رژیم دارویی برای پیشگیری همزمان از عوارض APS (سقط مکرر، پرهاکلامپسی، محدودیت رشد جنین، ترومبوز) و پرهاکلامپسی.
---
🔍 بررسی دقیق گزینهها بر اساس راهنماهای استاندارد
📌 گزینه A: فقط ادامه انوکساپارین
- 🟥 چرا ناکافی است؟
- اگرچه LMWH (مانند انوکساپارین) پایه درمان پیشگیری از ترومبوز در APS بارداری است، اما شواهد قوی نشان میدهند که ترکیب LMWH + آسپرین دوز پایین نسبت به LMWH به تنهایی، نتایج بهتری در پیشگیری از عوارض بارداری مرتبط با APS (بهویژه پرهاکلامپسی و از دست رفتن جنین) دارد.
- استفاده از تکدارویی ممکن است حفاظت کافی برای مادر و جنین ایجاد نکند.
📌 گزینه B: انوکساپارین + آسپرین دوز پایین ✅
- 🟩 چرا گزینه بهینه و استاندارد طلایی است؟
- این رژیم ترکیب استاندارد طلایی (Gold Standard) برای مدیریت APS در بارداری، بهویژه در بیماران با سابقه ترومبوز یا عوارض بارداری است.
- مکانیسم عمل ترکیبی:
- آسپرین دوز پایین: با مهار تجمع پلاکتها، خطر تشکیل ترومبوز عروق جفتی (عامل پرهاکلامپسی و محدودیت رشد) را کاهش میدهد. همچنین اثر ضدالتهابی دارد.
- انوکساپارین (LMWH): علاوه بر اثر ضد انعقاد قوی، اثرات ضدالتهابی و محافظتکننده از سلولهای جفت دارد.
- این ترکیب به طور همزمان از مادر در برابر ترومبوز مجدد و از جنین/جفت در برابر عوارضی مانند پرهاکلامپسی، سقط و محدودیت رشد محافظت میکند.
📌 گزینه C: انوکساپارین + هیدروکسی کلروکین
- 🟨 چرا خط اول نیست؟
- هیدروکسی کلروکین در APS کاربرد دارد، اما معمولاً به عنوان درمان کمکی (Add-on Therapy) در موارد زیر در نظر گرفته میشود:
1. بیماران با علائم سیستمیک (مثل لوپوس همزمان).
2. مواردی که با رژیم استاندارد LMWH + آسپرین پاسخ مطلوب نگرفتهاند (APS مقاوم).
- برای این بیمار بدون ذکر علائم سیستمیک یا شکست درمان قبلی، شروع همزمان HCQ لزومی ندارد و رژیم استاندارد خط اول ارجح است.
📌 گزینه D: قطع انوکساپارین و شروع UFH + آسپرین
- 🟥 چرا نامناسب و قدم به عقب است؟
- هپارین درمانی (UFH) نیاز به تزریق مداوم داخل وریدی یا زیرجلدی مکرر و مانیتورینگ آزمایشگاهی (aPTT) دارد.
- LMWH (انوکساپارین) نسبت به UFH مزایای واضحی دارد: نیمهعمر طولانیتر (یک یا دو بار تزریق در روز)، پیشبینیپذیری بهتر، نیاز نداشتن به مانیتورینگ روتین، و خطر کمتر هپارینایندوز ترومبوسیتوپنی (HIT).
- هیچ دلیلی برای جایگزینی یک LMWH موثر و کاربردی با UFH قدیمیتر و پرعارضهتر در این مرحله وجود ندارد.
❤11🙏3😢1
#note
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤6👍2👌2
خانم ۲۵ ساله نخستزایی با BMI=۳۲، در ویزیت هفته ۲۴ بارداری فشار خون ۱۳۶/۸۸ دارد. دفع پروتئین ادراری منفی است. در غربالگری سهماهه اول، ریسک پرهاکلامپسی بر اساس الگوریتم FMF «۱ به ۵۰» محاسبه شده بود. از هفته ۱۶ روزانه آسپرین ۱۵۰ میلیگرم مصرف میکند.
❤1
🚨 سپسیس و شوک سپتیک
🎯 تعریف: سپسیس یک واکنش سیستمیک و خطرناک بدن به عفونت است که میتواند منجر به آسیب اعضای حیاتی شود. وقتی این فرآیند با افت فشار خون مقاوم به مایعات همراه شود، به آن "شوک سپتیک" میگویند که یک فوریت تهدیدکننده حیات است. ⚠️
🔥 مکانیسم پاتوفیزیولوژی (آتش زیر خاکستر):
عفونت (مثلاً ذاتالریه، عفونت ادراری، peritonitis) → فعالسازی بیشازحد سیستم ایمنی و پاسخ التهابی → آزادسازی سیلگونه مدیاتورهای التهابی (سیتوکاینها) → آسیب به دیواره عروق، نشت مایع و تشکیل لخته در عروق کوچک → نقص در خونرسانی بافتی (شوک) و نارسایی چند عضو. این فرآیند میتواند در عرض چند ساعت به اوج برسد.
---
🧐 تشخیص سریع: شناسایی بیمار سپتیک در اورژانس
اورژانس نیاز به ابزار سریع دارد. بهترین ابزار، معیارهای qSOFA و ارزیابی NEWS2 است:
🔍 معیارهای qSOFA (برای شناسایی سریع بیماران پرخطر):
اگر بیمار ۲ مورد از ۳ معیار زیر را داشته باشد، مشکوک به سپسیس با پیشآگهی بد است:
1. تغییر وضعیت روانی (کاهش سطح هوشیاری، گیجی). 🧠
2. تنفس سریع (معدل تنفس ≥ ۲۲ در دقیقه). 💨
3. فشار خون سیستولیک پایین (≤ ۱۰۰ میلیمتر جیوه). 🩸
📊 ارزیابی جامعتر با NEWS2: این سیستم نمرهای بر اساس معیارهای حیاتی (تنفس، اکسیژناسیون، دما، فشار خون، ضربان قلب، سطح هوشیاری) میدهد. نمره ≥ ۵ نشاندهنده نیاز به مراقبت فوری و بررسی سپسیس است.
⚠️ نکته حیاتی: سپسیس همیشه با تب بالا شروع نمیشود! بیماران مسن، افراد با نقص ایمنی یا کسانی که تحت درمان استروئیدی هستند، ممکن است حتی هیپوترمی (دمای پایین) داشته باشند که نشانه بدتری است.
---
⏱️ مدیریت تهاجمی در "ساعت طلایی" اول: بسته نجات سپسیس (Sepsis Bundle)
شواهد قوی نشان میدهد شروع سریع درمان در اولین ساعت پس از تشخیص، مرگومیر را به شدت کاهش میدهد. اقدامات باید همزمان و سریع پیش بروند:
💧 ۱. احیای حجمی (Fluid Resuscitation):
- هدف: جبران نشت عروقی و بهبود پرفیوژن.
- اقدام: تزریق ۳۰ میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از کریستالوئید ایزوتونیک (مانند نرمال سالین یا رینگر لاکتات) در اولین ساعت.
- ⚠️ هشدار: پس از بولوس اولیه، تزریق باید با ارزیابی دقیق پاسخ (فشار خون، برونده ادراری، لاکتات) ادامه یابد تا از اورلود مایع و ادم ریه جلوگیری شود.
💉 ۲. آنتیبیوتیک وسیعالطیف (Empiric Antibiotics):
- اولین قانون: هر ساعت تاخیر در دادن آنتیبیوتیک مناسب، مرگومیر را افزایش میدهد.
- باید در حداکثر یک ساعت پس از تشخیص سپسیس آغاز شود.
- انتخاب آنتیبیوتیک بر اساس کانون مشکوک عفونت و ریسک فاکتورهای بیمار (عفونت بیمارستانی، مقاومتهای محلی) است. مثال:
- ذاتالریه اکتسابی از جامعه: سفتریاکسون + آزیترومایسین.
- عفونت شکمی: پیپراسیلین/تازوباکتام یا کارباپنم.
- سپسیس ناشناخته در بیمار بستری: پوشش MRSA و سودوموناس ضروری است.
🩸 ۳. کنترل منبع عفونت (Source Control):
- سپسیس فقط با دارو درمان نمیشود! باید منبع عفونت جراحی یا مداخلهای را حذف کرد.
- مثال: برداشتن اندام عفونی (آپاندکتومی، کولهسیستکتومی)، خارج کردن کاتتر آلوده.
🫀 ۴. داروهای وازوپرسور (Vasopressors):
- اگر پس از احیای حجمی کافی، فشار خون هنوز پایین است (MAP <65 mmHg)، نشانه شوک سپتیک است.
- داروی خط اول: نوراپینفرین (نورآدرنالین). از طریق خط مرکزی تزریق میشود تا عروق را تنگ کرده و فشار خون را بالا ببرد.
🧪 ۵. پایش هدفمند (هدفهای احیا):
درمان بر اساس اعداد پیش میرود:
- فشار خون میانگین (MAP): ≥ ۶۵ mmHg.
- برونده ادراری: ≥ ۰.۵ ml/kg/hr.
- سطح لاکتات سرم: کاهش ≥ ۱۰٪ در ساعت نشانه بهبود پرفیوژن بافتی است. لاکتات بالا نشانه ادامه شوک سلولی است.
---
⚠️ عوارض تهدیدکننده که باید مراقب بود
- نارسایی حاد کلیه (AKI): نیاز به دیالیز. 💧
- نارسایی تنفسی (ARDS): نیاز به ونتیلاتور. 💨
- کواگولوپاتی (DIC): هم خونریزی و هم لخته. 🩸
- آسیب قلبی: حتی در افراد جوان. 🫀
---
🎯 تعریف: سپسیس یک واکنش سیستمیک و خطرناک بدن به عفونت است که میتواند منجر به آسیب اعضای حیاتی شود. وقتی این فرآیند با افت فشار خون مقاوم به مایعات همراه شود، به آن "شوک سپتیک" میگویند که یک فوریت تهدیدکننده حیات است. ⚠️
🔥 مکانیسم پاتوفیزیولوژی (آتش زیر خاکستر):
عفونت (مثلاً ذاتالریه، عفونت ادراری، peritonitis) → فعالسازی بیشازحد سیستم ایمنی و پاسخ التهابی → آزادسازی سیلگونه مدیاتورهای التهابی (سیتوکاینها) → آسیب به دیواره عروق، نشت مایع و تشکیل لخته در عروق کوچک → نقص در خونرسانی بافتی (شوک) و نارسایی چند عضو. این فرآیند میتواند در عرض چند ساعت به اوج برسد.
---
🧐 تشخیص سریع: شناسایی بیمار سپتیک در اورژانس
اورژانس نیاز به ابزار سریع دارد. بهترین ابزار، معیارهای qSOFA و ارزیابی NEWS2 است:
🔍 معیارهای qSOFA (برای شناسایی سریع بیماران پرخطر):
اگر بیمار ۲ مورد از ۳ معیار زیر را داشته باشد، مشکوک به سپسیس با پیشآگهی بد است:
1. تغییر وضعیت روانی (کاهش سطح هوشیاری، گیجی). 🧠
2. تنفس سریع (معدل تنفس ≥ ۲۲ در دقیقه). 💨
3. فشار خون سیستولیک پایین (≤ ۱۰۰ میلیمتر جیوه). 🩸
📊 ارزیابی جامعتر با NEWS2: این سیستم نمرهای بر اساس معیارهای حیاتی (تنفس، اکسیژناسیون، دما، فشار خون، ضربان قلب، سطح هوشیاری) میدهد. نمره ≥ ۵ نشاندهنده نیاز به مراقبت فوری و بررسی سپسیس است.
⚠️ نکته حیاتی: سپسیس همیشه با تب بالا شروع نمیشود! بیماران مسن، افراد با نقص ایمنی یا کسانی که تحت درمان استروئیدی هستند، ممکن است حتی هیپوترمی (دمای پایین) داشته باشند که نشانه بدتری است.
---
⏱️ مدیریت تهاجمی در "ساعت طلایی" اول: بسته نجات سپسیس (Sepsis Bundle)
شواهد قوی نشان میدهد شروع سریع درمان در اولین ساعت پس از تشخیص، مرگومیر را به شدت کاهش میدهد. اقدامات باید همزمان و سریع پیش بروند:
💧 ۱. احیای حجمی (Fluid Resuscitation):
- هدف: جبران نشت عروقی و بهبود پرفیوژن.
- اقدام: تزریق ۳۰ میلیلیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از کریستالوئید ایزوتونیک (مانند نرمال سالین یا رینگر لاکتات) در اولین ساعت.
- ⚠️ هشدار: پس از بولوس اولیه، تزریق باید با ارزیابی دقیق پاسخ (فشار خون، برونده ادراری، لاکتات) ادامه یابد تا از اورلود مایع و ادم ریه جلوگیری شود.
💉 ۲. آنتیبیوتیک وسیعالطیف (Empiric Antibiotics):
- اولین قانون: هر ساعت تاخیر در دادن آنتیبیوتیک مناسب، مرگومیر را افزایش میدهد.
- باید در حداکثر یک ساعت پس از تشخیص سپسیس آغاز شود.
- انتخاب آنتیبیوتیک بر اساس کانون مشکوک عفونت و ریسک فاکتورهای بیمار (عفونت بیمارستانی، مقاومتهای محلی) است. مثال:
- ذاتالریه اکتسابی از جامعه: سفتریاکسون + آزیترومایسین.
- عفونت شکمی: پیپراسیلین/تازوباکتام یا کارباپنم.
- سپسیس ناشناخته در بیمار بستری: پوشش MRSA و سودوموناس ضروری است.
🩸 ۳. کنترل منبع عفونت (Source Control):
- سپسیس فقط با دارو درمان نمیشود! باید منبع عفونت جراحی یا مداخلهای را حذف کرد.
- مثال: برداشتن اندام عفونی (آپاندکتومی، کولهسیستکتومی)، خارج کردن کاتتر آلوده.
🫀 ۴. داروهای وازوپرسور (Vasopressors):
- اگر پس از احیای حجمی کافی، فشار خون هنوز پایین است (MAP <65 mmHg)، نشانه شوک سپتیک است.
- داروی خط اول: نوراپینفرین (نورآدرنالین). از طریق خط مرکزی تزریق میشود تا عروق را تنگ کرده و فشار خون را بالا ببرد.
🧪 ۵. پایش هدفمند (هدفهای احیا):
درمان بر اساس اعداد پیش میرود:
- فشار خون میانگین (MAP): ≥ ۶۵ mmHg.
- برونده ادراری: ≥ ۰.۵ ml/kg/hr.
- سطح لاکتات سرم: کاهش ≥ ۱۰٪ در ساعت نشانه بهبود پرفیوژن بافتی است. لاکتات بالا نشانه ادامه شوک سلولی است.
---
⚠️ عوارض تهدیدکننده که باید مراقب بود
- نارسایی حاد کلیه (AKI): نیاز به دیالیز. 💧
- نارسایی تنفسی (ARDS): نیاز به ونتیلاتور. 💨
- کواگولوپاتی (DIC): هم خونریزی و هم لخته. 🩸
- آسیب قلبی: حتی در افراد جوان. 🫀
---
❤14👍3🙏3
🧪 اصول طلایی انتخاب آنتیبیوتیک در سپسیس (بر اساس مندل)
⚡ اصل اول: سرعت (Speed Kills the Bug)
- هر یک ساعت تأخیر در تجویز آنتیبیوتیک مناسب، مرگومیر را ۷-۱۰٪ افزایش میدهد.
- هدف: تجویز دوز اول آنتیبیوتیک درون وریدی (IV) در اولین ساعت پس از تشخیص سپسیس یا شوک سپتیک.
🎯 اصل دوم: پوشش وسیع و حساب شده (Broad, then Narrow)
- آنتیبیوتیک ابتدایی باید "وسیعالطیف" (Empiric) و علیه تمام پاتوژنهای محتمل باشد.
- پس از ۴۸-۷۲ ساعت، با بازگشت نتایج کشت خون و تست حساسیت (Culture & Sensitivity)، درمان باید "هدفمند" (Targeted) و محدود به پاتوژن قطعی شود تا از ایجاد مقاومت جلوگیری گردد.
🧬 اصل سوم: نفوذ به منبع عفونت (Hit the Source Hard)
- انتخاب آنتیبیوتیک باید بر اساس محل احتمالی عفونت اولیه (مثلاً ریه، شکم، ادرار) باشد.
- برخی آنتیبیوتیکها به بافتهای خاصی بهتر نفوذ میکنند (مثلاً سیپروفلوکساسین در بافت پروستات).
---
💊 دستهبندی و انتخاب آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف رایج در سپسیس
در ادامه، چهار دسته اصلی و پروتکلهای رایج بر اساس کانون عفونت توضیح داده میشود:
🟢 ۱. بتالاکتامهای طیف گسترده (اساسیترین گروه)
- نحوه اثر: مهار سنتز دیواره سلولی باکتری.
- نمونهها:
- پیپراسیلین/تازوباکتام 🛡️: پایه درمان در بسیاری از سپسیسها، بهویژه عفونتهای شکمی و بیمارستانی. پوشش خوب بر انتروباکتریاسهها و سودوموناس.
- سفالوسپورینهای نسل سوم/چهارم (مثل سفپیم، سفتریاکسون): برای عفونتهای جامعهاکتساب مثل پنومونی.
- کارباپنمها (مروپنم، ایمیپنم/سیلاستاتین) 💥: قویترین بتالاکتام. برای عفونتهای بیمارستانی شدید، باکتریهای تولیدکننده ESBL، یا بیماران نوتروپنیک.
🔵 ۲. گلیکوپپتیدها (سلاح ضد باکتریهای گرممثبت مقاوم)
- نحوه اثر: مهار سنتز دیواره سلولی، بهویژه روی گرممثبتها.
- نمونه: ونکومایسین ⚔️: داروی خط اول برای پوشش استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متیسیلین (MRSA) و انتروکوکها. نکته: باید سطح خونی آن کنترل شود.
🟣 ۳. فلوروکینولونها (آنتیبیوتیکهای با نفوذ بافتی عالی)
- نحوه اثر: مهار آنزیم دیانای ژیراز باکتری.
- نمونه: سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین 🎯: پوشش خوب علیه گرممنفیها، سودوموناس (سیپرو) و پنوموکوک (لووو). اغلب در ترکیب با بتالاکتامها استفاده میشود. هشدار: عوارض تاندون و اثرات قلبی.
🟠 ۴. آمینوگلیکوزیدها (اثر باکتریکشی قوی، سینرژیسم)
- نحوه اثر: مهار سنتز پروتئین در ریبوزوم باکتری.
- نمونه: جنتامایسین، آمیکاسین 💣: علیه گرممنفیها. معمولاً بهتنهایی استفاده نمیشوند، بلکه برای اثر سینرژیستیک (همافزایی) با بتالاکتامها در سپسیسهای شدید یا اندوکاردیت بهکار میروند. نکته: سمیت کلیوی و گوشی (اتوتوکسیسیتی) دارند.
---
⚠️ نکات حیاتی در فارماکولوژی و مانیتورینگ
- دوز اولیه بالا (Loading Dose): در سپسیس به دلیل افزایش حجم توزیع (Vd) و کلیرانس، اغلب نیاز به دوز بالاتر از حد معمول است.
- تزریق مداوم (Continuous Infusion): برای برخی بتالاکتامها (مثل پیپراسیلین) برای حفظ غلظت باکتریکشی ثابت در خون، ممکن است برتر از تزریق متناوب باشد.
- تنظیم بر اساس عملکرد کلیه (Renal Dosing): بسیاری از آنتیبیوتیکها (مثل ونکومایسین، پیپراسیلین) نیاز به کاهش دوز در نارسایی کلیه دارند. اما دوز اولیه معمولاً کاهش نمییابد!
- پایش سطح خونی (Therapeutic Drug Monitoring): برای داروهایی با پنجره درمانی باریک اجباری است:
- ونکومایسین: هدف Trough Level: 15-20 µg/mL در سپسیس.
- آمینوگلیکوزیدها: پایش Peak و Trough برای بهینهسازی اثر و کاهش سمیت.
---
🔄 اصلاح (De-escalation) و طول دوره درمان
- پس از ۴۸-۷۲ ساعت: اگر بیمار بهبود یافت و کشت خون منفی شد، باید درمان را به هدفمندترین، باریکترین و کمخطرترین آنتیبیوتیک ممکن تقلیل داد.
- طول درمان: معمولاً ۷-۱۰ روز برای اکثر عفونتها. دورههای طولانیتر (مثلاً ۲ هفته) برای کانونهای دیرترس (مثل اندوکاردیت، استئومیلیت) یا در صورت کندی پاسخ بالینی.
با رعایت این اصول، درمان آنتیبیوتیکی سپسیس هم مؤثر خواهد بود و هم از ایجاد ابرمیکروبهای مقاوم جلوگیری میکند.
⚡ اصل اول: سرعت (Speed Kills the Bug)
- هر یک ساعت تأخیر در تجویز آنتیبیوتیک مناسب، مرگومیر را ۷-۱۰٪ افزایش میدهد.
- هدف: تجویز دوز اول آنتیبیوتیک درون وریدی (IV) در اولین ساعت پس از تشخیص سپسیس یا شوک سپتیک.
🎯 اصل دوم: پوشش وسیع و حساب شده (Broad, then Narrow)
- آنتیبیوتیک ابتدایی باید "وسیعالطیف" (Empiric) و علیه تمام پاتوژنهای محتمل باشد.
- پس از ۴۸-۷۲ ساعت، با بازگشت نتایج کشت خون و تست حساسیت (Culture & Sensitivity)، درمان باید "هدفمند" (Targeted) و محدود به پاتوژن قطعی شود تا از ایجاد مقاومت جلوگیری گردد.
🧬 اصل سوم: نفوذ به منبع عفونت (Hit the Source Hard)
- انتخاب آنتیبیوتیک باید بر اساس محل احتمالی عفونت اولیه (مثلاً ریه، شکم، ادرار) باشد.
- برخی آنتیبیوتیکها به بافتهای خاصی بهتر نفوذ میکنند (مثلاً سیپروفلوکساسین در بافت پروستات).
---
💊 دستهبندی و انتخاب آنتیبیوتیکهای وسیعالطیف رایج در سپسیس
در ادامه، چهار دسته اصلی و پروتکلهای رایج بر اساس کانون عفونت توضیح داده میشود:
🟢 ۱. بتالاکتامهای طیف گسترده (اساسیترین گروه)
- نحوه اثر: مهار سنتز دیواره سلولی باکتری.
- نمونهها:
- پیپراسیلین/تازوباکتام 🛡️: پایه درمان در بسیاری از سپسیسها، بهویژه عفونتهای شکمی و بیمارستانی. پوشش خوب بر انتروباکتریاسهها و سودوموناس.
- سفالوسپورینهای نسل سوم/چهارم (مثل سفپیم، سفتریاکسون): برای عفونتهای جامعهاکتساب مثل پنومونی.
- کارباپنمها (مروپنم، ایمیپنم/سیلاستاتین) 💥: قویترین بتالاکتام. برای عفونتهای بیمارستانی شدید، باکتریهای تولیدکننده ESBL، یا بیماران نوتروپنیک.
🔵 ۲. گلیکوپپتیدها (سلاح ضد باکتریهای گرممثبت مقاوم)
- نحوه اثر: مهار سنتز دیواره سلولی، بهویژه روی گرممثبتها.
- نمونه: ونکومایسین ⚔️: داروی خط اول برای پوشش استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متیسیلین (MRSA) و انتروکوکها. نکته: باید سطح خونی آن کنترل شود.
🟣 ۳. فلوروکینولونها (آنتیبیوتیکهای با نفوذ بافتی عالی)
- نحوه اثر: مهار آنزیم دیانای ژیراز باکتری.
- نمونه: سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین 🎯: پوشش خوب علیه گرممنفیها، سودوموناس (سیپرو) و پنوموکوک (لووو). اغلب در ترکیب با بتالاکتامها استفاده میشود. هشدار: عوارض تاندون و اثرات قلبی.
🟠 ۴. آمینوگلیکوزیدها (اثر باکتریکشی قوی، سینرژیسم)
- نحوه اثر: مهار سنتز پروتئین در ریبوزوم باکتری.
- نمونه: جنتامایسین، آمیکاسین 💣: علیه گرممنفیها. معمولاً بهتنهایی استفاده نمیشوند، بلکه برای اثر سینرژیستیک (همافزایی) با بتالاکتامها در سپسیسهای شدید یا اندوکاردیت بهکار میروند. نکته: سمیت کلیوی و گوشی (اتوتوکسیسیتی) دارند.
---
⚠️ نکات حیاتی در فارماکولوژی و مانیتورینگ
- دوز اولیه بالا (Loading Dose): در سپسیس به دلیل افزایش حجم توزیع (Vd) و کلیرانس، اغلب نیاز به دوز بالاتر از حد معمول است.
- تزریق مداوم (Continuous Infusion): برای برخی بتالاکتامها (مثل پیپراسیلین) برای حفظ غلظت باکتریکشی ثابت در خون، ممکن است برتر از تزریق متناوب باشد.
- تنظیم بر اساس عملکرد کلیه (Renal Dosing): بسیاری از آنتیبیوتیکها (مثل ونکومایسین، پیپراسیلین) نیاز به کاهش دوز در نارسایی کلیه دارند. اما دوز اولیه معمولاً کاهش نمییابد!
- پایش سطح خونی (Therapeutic Drug Monitoring): برای داروهایی با پنجره درمانی باریک اجباری است:
- ونکومایسین: هدف Trough Level: 15-20 µg/mL در سپسیس.
- آمینوگلیکوزیدها: پایش Peak و Trough برای بهینهسازی اثر و کاهش سمیت.
---
🔄 اصلاح (De-escalation) و طول دوره درمان
- پس از ۴۸-۷۲ ساعت: اگر بیمار بهبود یافت و کشت خون منفی شد، باید درمان را به هدفمندترین، باریکترین و کمخطرترین آنتیبیوتیک ممکن تقلیل داد.
- طول درمان: معمولاً ۷-۱۰ روز برای اکثر عفونتها. دورههای طولانیتر (مثلاً ۲ هفته) برای کانونهای دیرترس (مثل اندوکاردیت، استئومیلیت) یا در صورت کندی پاسخ بالینی.
با رعایت این اصول، درمان آنتیبیوتیکی سپسیس هم مؤثر خواهد بود و هم از ایجاد ابرمیکروبهای مقاوم جلوگیری میکند.
❤18👌3👍1
✅طبقهبندی سوختگی بر اساس عمق (درجه)
1.
عمق: فقط لایه سطحی پوست
اپیدرم).
* علائم: قرمزی (اریتم)، درد خفیف تا متوسط، کمی تورم، بدون تاول.
▪️الگوی بهبودی: در عرض ۳ تا ۶ روز بهبود یافته، پوست ممکن است پوستهپوسته شود و معمولاً جای آن نمیماند.
مثال شایع: آفتابسوختگی خفیف.
2
این نوع به دو زیرگروه تقسیم میشود:
▪️ نوع سطحی (سوپرافیشیال): به درم سطحی آسیب میزند.
▪️ علائم: تاولهای شفاف و پر از مایع، پوست زیر تاول صورتی رنگ و مرطوب، درد بسیار شدید.
▪️الگوی بهبودی: در عرض ۷ تا ۱۴ روز با مراقبت مناسب بهبود مییابد. احتمال تغییر رنگ پوست وجود دارد، اما اسکار (جای سوختگی) معمولاً قابل توجه نیست.
🔸نوع عمقی (دیپ): به درم عمقی آسیب میرساند.
🔸علائم: تاولها (اگر وجود داشته باشند) ممکن است پاره شده باشند، رنگ پوست میتواند سفید مومی یا قرمز تیره (خونمرده) باشد. حس درد کاهش یافته (به دلیل آسیب پایانههای عصبی). موضع سوخته ممکن است خشک یا کمی مرطوب باشد.
🔸الگوی بهبودی: بهبودی بسیار کندتر (چندین هفته) و خطر تشکیل اسکار هیپرتروفیک (جای زخم برجسته) و کنتراکچر (انقباض و سفتی پوست که حرکت مفصل را محدود میکند) بالاست. اغلب نیاز به جراحی پیوند پوست دارد.
3.
🔸 عمق: تمام لایههای پوست (اپیدرم و درم) را نابود کرده و ممکن است به بافتهای زیرین هم آسیب بزند.
🔸علائم: رنگ پوست سفید مومی، قهوهای تیره، سیاه یا زغالی میشود. بافت ممکن است چرمی و خشک (چرمی شدن) باشد. فاقد حس درد (پایانههای عصبی کاملاً تخریب شدهاند).
🔸الگوی بهبودی: این سوختگیها خودبهخود بهبود نمییابند و حتماً نیاز به مداخله جراحی (دبریدمان و پیوند پوست) دارند. اسکار شدید حتمی است.
4.
🔸 عمق: آسیب از پوست فراتر رفته و به عضلات، تاندونها، رباطها، عروق خونی بزرگ، اعصاب و حتی استخوان میرسد.
🔸علائم: سیاه شدن و زغالی شدن بافت.
🔸الگو: بسیار خطرناک و تهدیدکننده حیات یا عضو. نیازمند اقدامات جراحی گسترده و احتمالاً قطع عضو است.
1.
سوختگی درجه اول
عمق: فقط لایه سطحی پوست
اپیدرم).
* علائم: قرمزی (اریتم)، درد خفیف تا متوسط، کمی تورم، بدون تاول.
▪️الگوی بهبودی: در عرض ۳ تا ۶ روز بهبود یافته، پوست ممکن است پوستهپوسته شود و معمولاً جای آن نمیماند.
مثال شایع: آفتابسوختگی خفیف.
2
. سوختگی درجه دوم (سوختگی ضخامت نسبی)
این نوع به دو زیرگروه تقسیم میشود:
▪️ نوع سطحی (سوپرافیشیال): به درم سطحی آسیب میزند.
▪️ علائم: تاولهای شفاف و پر از مایع، پوست زیر تاول صورتی رنگ و مرطوب، درد بسیار شدید.
▪️الگوی بهبودی: در عرض ۷ تا ۱۴ روز با مراقبت مناسب بهبود مییابد. احتمال تغییر رنگ پوست وجود دارد، اما اسکار (جای سوختگی) معمولاً قابل توجه نیست.
🔸نوع عمقی (دیپ): به درم عمقی آسیب میرساند.
🔸علائم: تاولها (اگر وجود داشته باشند) ممکن است پاره شده باشند، رنگ پوست میتواند سفید مومی یا قرمز تیره (خونمرده) باشد. حس درد کاهش یافته (به دلیل آسیب پایانههای عصبی). موضع سوخته ممکن است خشک یا کمی مرطوب باشد.
🔸الگوی بهبودی: بهبودی بسیار کندتر (چندین هفته) و خطر تشکیل اسکار هیپرتروفیک (جای زخم برجسته) و کنتراکچر (انقباض و سفتی پوست که حرکت مفصل را محدود میکند) بالاست. اغلب نیاز به جراحی پیوند پوست دارد.
3.
سوختگی درجه سوم (سوختگی تمام ضخامت)
🔸 عمق: تمام لایههای پوست (اپیدرم و درم) را نابود کرده و ممکن است به بافتهای زیرین هم آسیب بزند.
🔸علائم: رنگ پوست سفید مومی، قهوهای تیره، سیاه یا زغالی میشود. بافت ممکن است چرمی و خشک (چرمی شدن) باشد. فاقد حس درد (پایانههای عصبی کاملاً تخریب شدهاند).
🔸الگوی بهبودی: این سوختگیها خودبهخود بهبود نمییابند و حتماً نیاز به مداخله جراحی (دبریدمان و پیوند پوست) دارند. اسکار شدید حتمی است.
4.
سوختگی درجه چهارم
🔸 عمق: آسیب از پوست فراتر رفته و به عضلات، تاندونها، رباطها، عروق خونی بزرگ، اعصاب و حتی استخوان میرسد.
🔸علائم: سیاه شدن و زغالی شدن بافت.
🔸الگو: بسیار خطرناک و تهدیدکننده حیات یا عضو. نیازمند اقدامات جراحی گسترده و احتمالاً قطع عضو است.
❤11👍3😨1
دو ویتامین حیاتی
✅ بیوتین (B7) و دکسپانتنول (B5)
این دو دارو معمولاً به صورت سینرژیک (همافزا) برای درمان مشکلات پوست، مو و اختلالات متابولیک تجویز میشوند. 💊💉
---
🧬 ۱. فارماکولوژی تخصصی بیوتین (Biotin - Vitamin B7)
بیوتین یک کوفاکتور آنزیمی ضروری است که در واکنشهای کربوکسیلاسیون نقش کلیدی دارد.
* مکانیسم اثر (MOA):
بیوتین به عنوان یک گروه پروستتیک برای آنزیمهای کربوکسیلاز (مانند Pyruvate Carboxylase و Acetyl-CoA Carboxylase) عمل میکند. این آنزیمها در:
* گلوکونئوژنز: تبدیل سوبستراهای غیرقندی به گلوکز 🍬
* لیپوژنز: سنتز اسیدهای چرب ضروری برای سد دفاعی پوست 🛡️
* کاتابولیسم اسیدهای آمینه: به ویژه لوسین، نقش دارند.
* اثر بر کراتین: بیوتین با تحریک سنتز پروتئینها و بهویژه زیرواحدهای کراتین، باعث افزایش استقامت ساختمان مو و ناخن میشود. 💇♂️💅
* فارماکوکینتیک (PK):
* جذب: از طریق انتقالدهنده وابسته به سدیم (SMVT) در روده کوچک. 🔄
* دفع: عمدتاً از طریق ادرار به صورت تغییر نیافته یا متابولیتهای فعال. 🚽
---
🧪 ۲. فارماکولوژی تخصصی دکسپانتنول (Dexpanthenol - Vitamin B5)
دکسپانتنول آنالوگ الکلی اسید پانتوتنیک است که به سرعت در بدن به ویتامین B5 تبدیل میشود.
* مکانیسم اثر (MOA):
این ماده پیشساز کوآنزیم آ (Coenzyme A) است. CoA در چرخه کربس (TCA) و متابولیسم سلولی نقش محوری دارد:
* سنتز استیلکولین: برای حفظ تونوس عضلانی و عملکرد عصبی پوست. 🧠
* تولید انرژی (ATP): افزایش میتوز سلولی و بازسازی بافتهای آسیبدیده. ⚡
* ترمیم اپیتلیال: دکسپانتنول باعث تکثیر فیبروبلاستها و تسریع اپیتلیالیزاسیون (ترمیم زخم) میشود. 🩹
* فارماکوکینتیک (PK):
* توزیع: به طور گسترده در تمام بافتها پخش شده و بیشترین غلظت را در کبد و غدد فوق کلیوی دارد. 🏢
* متابولیسم: اکسیداسیون سریع به اسید پانتوتنیک. 🔄
---
🤝 ۳. اثرات سینرژیک (ترکیبی) بیوتین + دکسپانتنول
وقتی این دو ماده با هم تجویز میشوند (معمولاً به صورت آمپولهای عضلانی)، یک پروتکل درمانی قوی ایجاد میکنند:
1. آلوپسی و ریزش مو: بیوتین زیرساخت کراتین را تقویت میکند و دکسپانتنول با بهبود متابولیسم فولیکول مو، فاز آنژن (رشد) را طولانیتر میکند. 🦁
2. درماتیت سبورئیک: تنظیم ترشح غدد چربی (سبوم) و بهبود سد دفاعی لیپیدی پوست. 🧴
3. ترمیم بافتی: افزایش سرعت بازسازی سلولهای اپیدرم در موارد سوختگی یا پسوریازیس. ⚡🩹
---
⚠️ ملاحظات فارماکولوژیک و تداخلات
* تداخل با آزمایشات: مصرف دوز بالای بیوتین میتواند باعث نتایج کاذب در آزمایشهای تیروئیدی (مانند T3 و T4) و تروپونین قلبی شود (به دلیل تداخل در متد Streptavidin-Biotin). 🧪🚫
* آنتاگونیستها: "آویدین" (پروتئین موجود در سفیده تخممرغ خام) با پیوند محکم به بیوتین، مانع از جذب آن میشود. 🥚❌
* ایمنی: هر دو ویتامین محلول در آب هستند، بنابراین سمیت (Toxicity) آنها بسیار پایین است زیرا مازاد آنها به راحتی دفع میشود. ✅
---
💡 جمعبندی
ترکیب بیوتین و دکسپانتنول صرفاً یک مکمل زیبایی نیست؛ بلکه یک مداخله متابولیک برای بهینهسازی مسیرهای آنزیمی است که منجر به سنتز پروتئینهای ساختاری و لیپیدهای ضروری بدن میشود. 🌟🧬
@medipoints
✅ بیوتین (B7) و دکسپانتنول (B5)
این دو دارو معمولاً به صورت سینرژیک (همافزا) برای درمان مشکلات پوست، مو و اختلالات متابولیک تجویز میشوند. 💊💉
---
🧬 ۱. فارماکولوژی تخصصی بیوتین (Biotin - Vitamin B7)
بیوتین یک کوفاکتور آنزیمی ضروری است که در واکنشهای کربوکسیلاسیون نقش کلیدی دارد.
* مکانیسم اثر (MOA):
بیوتین به عنوان یک گروه پروستتیک برای آنزیمهای کربوکسیلاز (مانند Pyruvate Carboxylase و Acetyl-CoA Carboxylase) عمل میکند. این آنزیمها در:
* گلوکونئوژنز: تبدیل سوبستراهای غیرقندی به گلوکز 🍬
* لیپوژنز: سنتز اسیدهای چرب ضروری برای سد دفاعی پوست 🛡️
* کاتابولیسم اسیدهای آمینه: به ویژه لوسین، نقش دارند.
* اثر بر کراتین: بیوتین با تحریک سنتز پروتئینها و بهویژه زیرواحدهای کراتین، باعث افزایش استقامت ساختمان مو و ناخن میشود. 💇♂️💅
* فارماکوکینتیک (PK):
* جذب: از طریق انتقالدهنده وابسته به سدیم (SMVT) در روده کوچک. 🔄
* دفع: عمدتاً از طریق ادرار به صورت تغییر نیافته یا متابولیتهای فعال. 🚽
---
🧪 ۲. فارماکولوژی تخصصی دکسپانتنول (Dexpanthenol - Vitamin B5)
دکسپانتنول آنالوگ الکلی اسید پانتوتنیک است که به سرعت در بدن به ویتامین B5 تبدیل میشود.
* مکانیسم اثر (MOA):
این ماده پیشساز کوآنزیم آ (Coenzyme A) است. CoA در چرخه کربس (TCA) و متابولیسم سلولی نقش محوری دارد:
* سنتز استیلکولین: برای حفظ تونوس عضلانی و عملکرد عصبی پوست. 🧠
* تولید انرژی (ATP): افزایش میتوز سلولی و بازسازی بافتهای آسیبدیده. ⚡
* ترمیم اپیتلیال: دکسپانتنول باعث تکثیر فیبروبلاستها و تسریع اپیتلیالیزاسیون (ترمیم زخم) میشود. 🩹
* فارماکوکینتیک (PK):
* توزیع: به طور گسترده در تمام بافتها پخش شده و بیشترین غلظت را در کبد و غدد فوق کلیوی دارد. 🏢
* متابولیسم: اکسیداسیون سریع به اسید پانتوتنیک. 🔄
---
🤝 ۳. اثرات سینرژیک (ترکیبی) بیوتین + دکسپانتنول
وقتی این دو ماده با هم تجویز میشوند (معمولاً به صورت آمپولهای عضلانی)، یک پروتکل درمانی قوی ایجاد میکنند:
1. آلوپسی و ریزش مو: بیوتین زیرساخت کراتین را تقویت میکند و دکسپانتنول با بهبود متابولیسم فولیکول مو، فاز آنژن (رشد) را طولانیتر میکند. 🦁
2. درماتیت سبورئیک: تنظیم ترشح غدد چربی (سبوم) و بهبود سد دفاعی لیپیدی پوست. 🧴
3. ترمیم بافتی: افزایش سرعت بازسازی سلولهای اپیدرم در موارد سوختگی یا پسوریازیس. ⚡🩹
---
⚠️ ملاحظات فارماکولوژیک و تداخلات
* تداخل با آزمایشات: مصرف دوز بالای بیوتین میتواند باعث نتایج کاذب در آزمایشهای تیروئیدی (مانند T3 و T4) و تروپونین قلبی شود (به دلیل تداخل در متد Streptavidin-Biotin). 🧪🚫
* آنتاگونیستها: "آویدین" (پروتئین موجود در سفیده تخممرغ خام) با پیوند محکم به بیوتین، مانع از جذب آن میشود. 🥚❌
* ایمنی: هر دو ویتامین محلول در آب هستند، بنابراین سمیت (Toxicity) آنها بسیار پایین است زیرا مازاد آنها به راحتی دفع میشود. ✅
---
💡 جمعبندی
ترکیب بیوتین و دکسپانتنول صرفاً یک مکمل زیبایی نیست؛ بلکه یک مداخله متابولیک برای بهینهسازی مسیرهای آنزیمی است که منجر به سنتز پروتئینهای ساختاری و لیپیدهای ضروری بدن میشود. 🌟🧬
@medipoints
❤8👍3👎1
🫀هایپرتانسیون
درمان دارویی هایپرتانسیون: اصول و استراتژیها 🩺
اهداف درمانی در مدیریت فشار خون بالا 🎯
1. کاهش فشار خون به محدوده هدف:
- برای اکثر بیماران: کمتر از 130/80 mmHg.
- در بیماران مسنتر (بالای 65 سال): فشار خون سیستولیک کمتر از 130 mmHg، در صورتی که بیمار تحمل کند.
2. پیشگیری از عوارض قلبی-عروقی و کلیوی:
- کاهش خطر سکته مغزی، بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی و آسیب کلیوی.
3. بهبود کیفیت زندگی بیمار:
- کاهش عوارض جانبی داروها و افزایش پایبندی به درمان.
گروههای اصلی داروهای ضد فشار خون 💊
1. دیورتیکها (Diuretics) 🧪
- مکانیسم عمل:
- افزایش دفع سدیم و آب از کلیهها، کاهش حجم خون و کاهش فشار خون.
- انواع دیورتیکها:
- تیازیدها: مانند هیدروکلروتیازید و کلرتالیدون.
- موارد مصرف: خط اول درمان در بسیاری از بیماران.
- ویژگیها: کلرتالیدون نیمهعمر طولانیتری دارد و اثربخشی بیشتری نسبت به هیدروکلروتیازید نشان داده است.
- دیورتیکهای لوپ: مانند فوروزماید.
- موارد مصرف: در بیماران با نارسایی کلیوی یا نارسایی قلبی.
- دیورتیکهای نگهدارنده پتاسیم: مانند اسپیرونولاکتون و اپلرنون.
- موارد مصرف: در هایپرتانسیون مقاوم یا هیپرآلدوسترونیسم اولیه.
- عوارض جانبی:
- هیپوکالمی (کاهش پتاسیم خون).
- هیپوناترمی (کاهش سدیم خون).
- افزایش قند خون و اسید اوریک.
---
2. مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE Inhibitors) 🧬
- مکانیسم عمل:
- مهار تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II، کاهش انقباض عروق و کاهش ترشح آلدوسترون.
- نمونهها:
- انالاپریل، لیزینوپریل، کاپتوپریل.
- موارد مصرف:
- بیماران دیابتی با نفروپاتی.
- بیماران با نارسایی قلبی یا سابقه سکته قلبی.
- عوارض جانبی:
- سرفه خشک (به دلیل تجمع برادیکینین).
- هایپرکالمی (افزایش پتاسیم خون).
- آنژیوادم (تورم ناگهانی صورت و گلو).
---
3. مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین II (ARBs) 🧪
- مکانیسم عمل:
- بلوک گیرندههای آنژیوتانسین II، کاهش انقباض عروق و کاهش ترشح آلدوسترون.
- نمونهها:
- لوزارتان، والزارتان، کاندسارتان.
- موارد مصرف:
- جایگزین ACE Inhibitors در صورت بروز سرفه یا آنژیوادم.
- عوارض جانبی:
- هایپرکالمی.
- نارسایی کلیوی در بیماران با تنگی شریان کلیوی.
---
4. مسدودکنندههای کانال کلسیم (Calcium Channel Blockers) ⚡
- مکانیسم عمل:
- مهار ورود کلسیم به سلولهای عضلات صاف عروق، کاهش انقباض عروق و کاهش مقاومت عروقی.
- انواع:
- دیهیدروپیریدینها: مانند آملودیپین و نیفدیپین.
- اثر بیشتر بر عروق، مناسب برای بیماران مسنتر یا با فشار خون سیستولیک بالا.
- غیر دیهیدروپیریدینها: مانند وراپامیل و دیلتیازم.
- اثر بر قلب، کاهش ضربان قلب و مناسب برای بیماران با آریتمی.
- عوارض جانبی:
- ادم محیطی (تورم پاها).
- سردرد و یبوست.
---
5. بتابلاکرها (Beta-Blockers) 🫀
- مکانیسم عمل:
- کاهش ضربان قلب و کاهش برونده قلبی.
- نمونهها:
- متوپرولول، آتنولول، کارودیلول.
- موارد مصرف:
- بیماران با سابقه سکته قلبی یا نارسایی قلبی.
- بیماران با تاکیآریتمی.
- عوارض جانبی:
- برادیکاردی (کاهش ضربان قلب).
- خستگی و اختلال در تحمل گلوکز.
---
6. آنتاگونیستهای آلدوسترون 🧪
- نمونهها:
- اسپیرونولاکتون، اپلرنون.
- موارد مصرف:
- هایپرتانسیون مقاوم.
- بیماران با هیپرآلدوسترونیسم اولیه.
- عوارض جانبی:
- هایپرکالمی.
- ژنیکوماستی (بزرگ شدن بافت پستان در مردان، در اسپیرونولاکتون).
---
7. آلفابلاکرها (Alpha-Blockers) 🩸
- مکانیسم عمل:
- بلوک گیرندههای آلفا-1، کاهش مقاومت عروق محیطی.
- نمونهها:
- پرازوسین، دوکسازوسین.
- موارد مصرف:
- بیماران با هایپرتانسیون و هیپرپلازی خوشخیم پروستات (BPH).
- عوارض جانبی:
- افت فشار خون وضعیتی (Orthostatic Hypotension).
- سرگیجه.
---
درمان دارویی هایپرتانسیون: اصول و استراتژیها 🩺
اهداف درمانی در مدیریت فشار خون بالا 🎯
1. کاهش فشار خون به محدوده هدف:
- برای اکثر بیماران: کمتر از 130/80 mmHg.
- در بیماران مسنتر (بالای 65 سال): فشار خون سیستولیک کمتر از 130 mmHg، در صورتی که بیمار تحمل کند.
2. پیشگیری از عوارض قلبی-عروقی و کلیوی:
- کاهش خطر سکته مغزی، بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی و آسیب کلیوی.
3. بهبود کیفیت زندگی بیمار:
- کاهش عوارض جانبی داروها و افزایش پایبندی به درمان.
گروههای اصلی داروهای ضد فشار خون 💊
1. دیورتیکها (Diuretics) 🧪
- مکانیسم عمل:
- افزایش دفع سدیم و آب از کلیهها، کاهش حجم خون و کاهش فشار خون.
- انواع دیورتیکها:
- تیازیدها: مانند هیدروکلروتیازید و کلرتالیدون.
- موارد مصرف: خط اول درمان در بسیاری از بیماران.
- ویژگیها: کلرتالیدون نیمهعمر طولانیتری دارد و اثربخشی بیشتری نسبت به هیدروکلروتیازید نشان داده است.
- دیورتیکهای لوپ: مانند فوروزماید.
- موارد مصرف: در بیماران با نارسایی کلیوی یا نارسایی قلبی.
- دیورتیکهای نگهدارنده پتاسیم: مانند اسپیرونولاکتون و اپلرنون.
- موارد مصرف: در هایپرتانسیون مقاوم یا هیپرآلدوسترونیسم اولیه.
- عوارض جانبی:
- هیپوکالمی (کاهش پتاسیم خون).
- هیپوناترمی (کاهش سدیم خون).
- افزایش قند خون و اسید اوریک.
---
2. مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE Inhibitors) 🧬
- مکانیسم عمل:
- مهار تبدیل آنژیوتانسین I به آنژیوتانسین II، کاهش انقباض عروق و کاهش ترشح آلدوسترون.
- نمونهها:
- انالاپریل، لیزینوپریل، کاپتوپریل.
- موارد مصرف:
- بیماران دیابتی با نفروپاتی.
- بیماران با نارسایی قلبی یا سابقه سکته قلبی.
- عوارض جانبی:
- سرفه خشک (به دلیل تجمع برادیکینین).
- هایپرکالمی (افزایش پتاسیم خون).
- آنژیوادم (تورم ناگهانی صورت و گلو).
---
3. مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین II (ARBs) 🧪
- مکانیسم عمل:
- بلوک گیرندههای آنژیوتانسین II، کاهش انقباض عروق و کاهش ترشح آلدوسترون.
- نمونهها:
- لوزارتان، والزارتان، کاندسارتان.
- موارد مصرف:
- جایگزین ACE Inhibitors در صورت بروز سرفه یا آنژیوادم.
- عوارض جانبی:
- هایپرکالمی.
- نارسایی کلیوی در بیماران با تنگی شریان کلیوی.
---
4. مسدودکنندههای کانال کلسیم (Calcium Channel Blockers) ⚡
- مکانیسم عمل:
- مهار ورود کلسیم به سلولهای عضلات صاف عروق، کاهش انقباض عروق و کاهش مقاومت عروقی.
- انواع:
- دیهیدروپیریدینها: مانند آملودیپین و نیفدیپین.
- اثر بیشتر بر عروق، مناسب برای بیماران مسنتر یا با فشار خون سیستولیک بالا.
- غیر دیهیدروپیریدینها: مانند وراپامیل و دیلتیازم.
- اثر بر قلب، کاهش ضربان قلب و مناسب برای بیماران با آریتمی.
- عوارض جانبی:
- ادم محیطی (تورم پاها).
- سردرد و یبوست.
---
5. بتابلاکرها (Beta-Blockers) 🫀
- مکانیسم عمل:
- کاهش ضربان قلب و کاهش برونده قلبی.
- نمونهها:
- متوپرولول، آتنولول، کارودیلول.
- موارد مصرف:
- بیماران با سابقه سکته قلبی یا نارسایی قلبی.
- بیماران با تاکیآریتمی.
- عوارض جانبی:
- برادیکاردی (کاهش ضربان قلب).
- خستگی و اختلال در تحمل گلوکز.
---
6. آنتاگونیستهای آلدوسترون 🧪
- نمونهها:
- اسپیرونولاکتون، اپلرنون.
- موارد مصرف:
- هایپرتانسیون مقاوم.
- بیماران با هیپرآلدوسترونیسم اولیه.
- عوارض جانبی:
- هایپرکالمی.
- ژنیکوماستی (بزرگ شدن بافت پستان در مردان، در اسپیرونولاکتون).
---
7. آلفابلاکرها (Alpha-Blockers) 🩸
- مکانیسم عمل:
- بلوک گیرندههای آلفا-1، کاهش مقاومت عروق محیطی.
- نمونهها:
- پرازوسین، دوکسازوسین.
- موارد مصرف:
- بیماران با هایپرتانسیون و هیپرپلازی خوشخیم پروستات (BPH).
- عوارض جانبی:
- افت فشار خون وضعیتی (Orthostatic Hypotension).
- سرگیجه.
---
❤9👍1🔥1
درمان ترکیبی در هایپرتانسیون 🧩
- در بسیاری از بیماران، یک دارو به تنهایی کافی نیست و ترکیب دو یا چند دارو مورد نیاز است.
- ترکیبات رایج:
- دیورتیک + ACE Inhibitor یا ARB.
- دیورتیک + مسدودکننده کانال کلسیم.
- ACE Inhibitor یا ARB + مسدودکننده کانال کلسیم.
---
هایپرتانسیون مقاوم (Resistant Hypertension) 🚨
- تعریف: فشار خون که با استفاده از حداقل سه داروی مختلف (شامل یک دیورتیک) کنترل نمیشود.
- علل شایع:
- عدم پایبندی به درمان.
- مصرف نمک زیاد.
- بیماریهای زمینهای مانند آپنه خواب یا هیپرآلدوسترونیسم.
- درمان:
- افزودن اسپیرونولاکتون یا سایر دیورتیکها.
- ارزیابی دقیقتر برای علل ثانویه.
---
نکات کلیدی درمان دارویی 📝
1. پایش مداوم: فشار خون باید به طور منظم اندازهگیری شود.
2. تغییرات سبک زندگی: درمان دارویی باید با تغییرات سبک زندگی همراه باشد (مانند کاهش وزن، کاهش مصرف نمک، ورزش منظم).
3. انتخاب دارو: بر اساس شرایط بیمار، بیماریهای همراه و پاسخ به درمان انجام شود.
4. پیشگیری از عوارض: پایش عوارض جانبی داروها و تنظیم دوز بر اساس نیاز بیمار.
- در بسیاری از بیماران، یک دارو به تنهایی کافی نیست و ترکیب دو یا چند دارو مورد نیاز است.
- ترکیبات رایج:
- دیورتیک + ACE Inhibitor یا ARB.
- دیورتیک + مسدودکننده کانال کلسیم.
- ACE Inhibitor یا ARB + مسدودکننده کانال کلسیم.
---
هایپرتانسیون مقاوم (Resistant Hypertension) 🚨
- تعریف: فشار خون که با استفاده از حداقل سه داروی مختلف (شامل یک دیورتیک) کنترل نمیشود.
- علل شایع:
- عدم پایبندی به درمان.
- مصرف نمک زیاد.
- بیماریهای زمینهای مانند آپنه خواب یا هیپرآلدوسترونیسم.
- درمان:
- افزودن اسپیرونولاکتون یا سایر دیورتیکها.
- ارزیابی دقیقتر برای علل ثانویه.
---
نکات کلیدی درمان دارویی 📝
1. پایش مداوم: فشار خون باید به طور منظم اندازهگیری شود.
2. تغییرات سبک زندگی: درمان دارویی باید با تغییرات سبک زندگی همراه باشد (مانند کاهش وزن، کاهش مصرف نمک، ورزش منظم).
3. انتخاب دارو: بر اساس شرایط بیمار، بیماریهای همراه و پاسخ به درمان انجام شود.
4. پیشگیری از عوارض: پایش عوارض جانبی داروها و تنظیم دوز بر اساس نیاز بیمار.
❤7
- سردرد مداوم
- لنگش فک حین جویدن
- تندرنس شریان تمپورال سطحی
- افت بینایی (در صورت عدم درمان نابینایی)
- افزایش مقادیر ESR
- افزایش مقادیر آلکالن فسفاتاز
- هایپرگاماگلوبولینمی
- آنمی
تشخیص قطعی این بیماری به کمک بیوپسی از شریان تمپورال و مشاهده سلولهای ژانت چند هستهای و سلولهای التهابی تک هستهای است.گلوکوکورتیکوئید همراه با آسپرین خط اول درمان آرتریت تمپورال است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤7👍3👌1
⁉️کدام نوع هپاتیت از طریق بزاق منتقل میشود ؟
هیچ نوع هپاتیت ویروسی اصلی (A, B, C, D, E) از طریق بزاق به عنوان راه انتقال اصلی و شایع شناخته نمیشود.
با این حال، برای پاسخ دقیقتر باید به نکات زیر توجه کرد:
💢 ۱. هپاتیت B (HBV)
* انتقال از طریق بزاق به تنهایی بسیار نادر و غیرشایع است. ویروس هپاتیت B در بزاق وجود دارد، اما غلظت آن در مقایسه با خون بسیار پایین است.
* انتقال در صورتی به طور نظری ممکن است که بزاق آلوده به مخاط یا بافت آسیبدیده تماس پیدا کند. مثلاً:
* استفاده مشترک از مسواک (به دلیل احتمال وجود خونریزی لثه).
* بوسههای عمیق در صورت وجود زخم یا خراش در دهان هر دو فرد.
* گاز گرفتگی توسط فرد آلوده که باعث پارگی پوست شود.
راههای اصلی انتقال هپاتیت B کاملاً متفاوت و شامل موارد زیر هستند:
* تماس با خون آلوده (مثلاً سوزن مشترک، انتقال خون آلوده در گذشته، وسایل پزشکی یا دندانپزشکی غیراستریل).
* تماس جنسی محافظتنشده.
* انتقال از مادر آلوده به نوزاد در حین زایمان.
💢 ۲. هپاتیت C (HCV)
انتقال از طریق بزاق تقریباً صفر در نظر گرفته میشود. ویروس هپاتیت C عمدتاً در خون متمرکز است و مطالعات ثابت کردهاند که بزاق راه مؤثری برای انتقال این ویروس نیست.
تنها راه اصلی و اثباتشده انتقال هپاتیت C، تماس مستقیم با خون آلوده است (مثل استفاده از سرنگ مشترک، خالکوبی با تجهیزات غیراستریل، یا حوادث پزشکی).
💢۳. هپاتیت A (HAV) و هپاتیت E (HEV)
* این دو نوع عمدتاً از طریق راه دهانی-مدفوعی منتقل میشوند. یعنی خوردن آب یا غذای آلوده به ذرات مدفوع فرد بیمار.
* انتقال از طریق بزاق به تنهایی مطرح نیست، مگر اینکه بزاق به طور مستقیم با مدفوع آلوده شود (که شرایطی غیرعادی است).
💢۴. هپاتیت D (HDV)
* این ویروس فقط در افرادی که همزمان به هپاتیت B مبتلا هستند میتواند فعالیت کند.
* راه انتقال آن مشابه هپاتیت B است و از طریق بزاق به عنوان راه اصلی محسوب نمیشود.
⭕️نگرانی اصلی در مورد انتقال از طریق ترشحات دهان، مربوط به بزاق نیست، بلکه مربوط به وجود احتمالی و نامرئی خون در بزاق است.
هیچ نوع هپاتیت ویروسی اصلی (A, B, C, D, E) از طریق بزاق به عنوان راه انتقال اصلی و شایع شناخته نمیشود.
با این حال، برای پاسخ دقیقتر باید به نکات زیر توجه کرد:
💢 ۱. هپاتیت B (HBV)
* انتقال از طریق بزاق به تنهایی بسیار نادر و غیرشایع است. ویروس هپاتیت B در بزاق وجود دارد، اما غلظت آن در مقایسه با خون بسیار پایین است.
* انتقال در صورتی به طور نظری ممکن است که بزاق آلوده به مخاط یا بافت آسیبدیده تماس پیدا کند. مثلاً:
* استفاده مشترک از مسواک (به دلیل احتمال وجود خونریزی لثه).
* بوسههای عمیق در صورت وجود زخم یا خراش در دهان هر دو فرد.
* گاز گرفتگی توسط فرد آلوده که باعث پارگی پوست شود.
راههای اصلی انتقال هپاتیت B کاملاً متفاوت و شامل موارد زیر هستند:
* تماس با خون آلوده (مثلاً سوزن مشترک، انتقال خون آلوده در گذشته، وسایل پزشکی یا دندانپزشکی غیراستریل).
* تماس جنسی محافظتنشده.
* انتقال از مادر آلوده به نوزاد در حین زایمان.
💢 ۲. هپاتیت C (HCV)
انتقال از طریق بزاق تقریباً صفر در نظر گرفته میشود. ویروس هپاتیت C عمدتاً در خون متمرکز است و مطالعات ثابت کردهاند که بزاق راه مؤثری برای انتقال این ویروس نیست.
تنها راه اصلی و اثباتشده انتقال هپاتیت C، تماس مستقیم با خون آلوده است (مثل استفاده از سرنگ مشترک، خالکوبی با تجهیزات غیراستریل، یا حوادث پزشکی).
💢۳. هپاتیت A (HAV) و هپاتیت E (HEV)
* این دو نوع عمدتاً از طریق راه دهانی-مدفوعی منتقل میشوند. یعنی خوردن آب یا غذای آلوده به ذرات مدفوع فرد بیمار.
* انتقال از طریق بزاق به تنهایی مطرح نیست، مگر اینکه بزاق به طور مستقیم با مدفوع آلوده شود (که شرایطی غیرعادی است).
💢۴. هپاتیت D (HDV)
* این ویروس فقط در افرادی که همزمان به هپاتیت B مبتلا هستند میتواند فعالیت کند.
* راه انتقال آن مشابه هپاتیت B است و از طریق بزاق به عنوان راه اصلی محسوب نمیشود.
⭕️نگرانی اصلی در مورد انتقال از طریق ترشحات دهان، مربوط به بزاق نیست، بلکه مربوط به وجود احتمالی و نامرئی خون در بزاق است.
❤11👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هرنی دیسک کمر و تشخیص افتراقی های کمردرد
دیدن کلیپ ها و مطالب آموزشی بیشتر
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2❤1
Forwarded from MediPoints
Anonymous Quiz
17%
اثر روی التهاب مزمن
46%
افزایش ترشح موکوس
14%
مهار ادم و تجمع اگزودا در راههای هوایی
22%
مهار آزادسازی مدیاتور التهابی از ماست سل
❤3👏3🫡2
نکات کلیدی و تستی پرستاری، دستیاری:
اگر بیمار هیپرتیروئید تحت درمان دارویی دچار عوارض مینور شد مثل بثورات جلدی »»» کافیه دارو تغییر کنه
اگر دچار عوارض ماژور شد مثل واسکولیت، کلستاز، آگرانولوسیتوز، هپاتیت »»» باید دارو درمانی قطع بشه و ید رادیو اکتیو و جراحی مد نظر قرار بگیره
#note
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍5❤3👌1
🗓 فقط ۴۲ روز تا آزمون علوم پایه!
✅ الان وقت «تصمیم گرفتنه»، نه استرسِ لحظه آخری.
⏰ همین الان، سریع دوستات رو جمع کن👇🏻
🔹 سیبچه
🔹 تقلب
👈🏻 با حداکثر تخفیف خرید گروهی از ایرانمدکلاب بگیر‼️
🔗لینک تهیه منابع پاسی
✅ الان وقت «تصمیم گرفتنه»، نه استرسِ لحظه آخری.
⏰ همین الان، سریع دوستات رو جمع کن👇🏻
🔹 سیبچه
🔹 تقلب
👈🏻 با حداکثر تخفیف خرید گروهی از ایرانمدکلاب بگیر‼️
🔗لینک تهیه منابع پاسی
⭕️پلن مطالعاتی + وبینار مشاورهای +آزمون تعیین سطح هم با ما 🤞🏻 اونم #رایگان
❤1