NEW BOT Телеграм, страница

🌿🌿🌿🌹🌹🌹💭💭💭
گروه تحقیقاتی بیلگی
اخلاق پایان نامه نویسی

@Bilgiaction
👇👇👇👇👇👇👌👇

96 views08:31

مصاحبه سمیرا دردشتی با جناب دکتر عباس کاظمی در زمینه اخلاق پایان نامه نویسی
🌿🌿🌿🌹🌹🌹🌹💭💭💭
#بخش_اول
فرآیند نگارش پایان‌نامه مهم‌ترین مرحله‌ای است که گفت و گوی « دنیای اقتصاد» با وی از نظرتان می گذرد، یک دانشجو را به متخصص در حوزه مطالعاتی خود مبدل می‌کند، کمک به گذار صوری از این مرحله به‌وسیله اشخاصی که نگارش پایان‌نامه را برعهده می‌گیرند تا چه میزان اخلاقی است؟

اجازه دهید کسانی را که پایان‌نامه می‌نویسند با کسانی که پایان‌نامه‌هایشان را دیگران می‌نویسند جدا کنیم تا امکان توضیح ماجرا فراهم شود. من کسانی را که پایان‌نامه می‌نویسند به دو گروه کلی تقسیم می‌کنم. یک دسته دانشجویان تحصیلات تکمیلی هستند، بخش عمده آنان شهرستانی بوده و در موقعیت اقتصادی بسیار بدی قرار دارند. برخلاف بسیاری از کشورهای جهان که شرایط بورس شدن دانشجویان نخبه را فراهم می‌کنند، در ایران این گروه ناچار هستند هزینه‌های دانشگاه و زندگی خود را پرداخت کنند. وام دانشجویی با شرایط دشوار و به مقدار محدودی پرداخت می‌شود؛ بنابراین در چنین شرایطی من سوال می‌کنم جایگاه اخلاق کجاست؟ زمانی‌که من به سختی درس می‌خوانم و خود را ارتقا می‌دهم و می‌بینم برای ادامه حیات ناچار به امرار معاش هستم و در بیرون از دانشگاه توان تامین آن وجود ندارد، مساله اخلاق و زیست اخلاقی بسیار پیچیده می‌شود؛ بنابراین من درباره این گروه داوری اخلاقی نمی‌کنم.

من با غالب این افراد مصاحبه کرده‌ام و راه‌های جایگزین را بررسی کردیم. حق‌التدریس که درآمد بسیار نازل و کارگری دارد. دوم مشارکت در تحقیقات اساتید که استادان این افراد را به استثمار می‌کشند، درآمد کافی نخواهند داشت و معمولا هم از دانشجویان استفاده نمی‌کنند. سومین راه گرفتن طرح‌های مستقل به وسیله خود دانشجو است که بسیار فرآیند دشوار و زمانبری است و هزینه‌هایی که به دانشجو می‌دهند، بسیار پایین هست. دست‌کم یک‌سال زمان می‌برد تا فرد یک پروژه را بگیرد و احتمالا سه سال بعد هم هزینه‌های آن پرداخت خواهد شد؛ بنابراین معقول‌ترین راه برای ادامه حیات برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی که دانشگاه به آنان بورس نمی‌دهد، این است که به همین کار نگارش برای دیگران بپردازند. من از این دانشجویان دفاع می‌کنم. نه اینکه از کار آنها دفاع کنم، کاری که انجام می‌دهند اخلاقی نیست، ولی این کنش اخلاقی در بستری معنا می‌شود که اخلاق را بی‌معنا می‌کند. زمانی‌که شما در تامین معاش خود درمانده هستید، اگر به‌قدری‌که زندگی خود را بگذرانید، درآمد کسب کنید (چون درآمد حاصل از این‌کار هم چندان نیست و تنها به قدر گذران زندگی است.) این عمل غیراخلاقی نیست.

گروه دوم کسانی هستند که به شکل نظام‌مند و سیستماتیک پایان‌نامه می‌نویسند. مانند کسانی ‌که در خیابان انقلاب یا اطراف دیگر دانشگاه‌های کشور فعالیت دارند و تجارتی را باز کرده‌اند. بسیاری از این افراد دانشگاهی نیستند. این گروه مؤسساتی تاسیس کرده و در حال کسب درآمد هستند. برای این افراد نیز مساله اخلاق اساسا اولویت ندارد، برای آنکه یک شرکت تجاری است که برای امرار معاش و کسب پول راهی را که به تعبیرشان عقلانی می‌آید و در حال حاضر نیز شرایط آن فراهم شده برای کسب پول برگزیده اند.

به‌علاوه در اینجا ما با دو دسته‌بندی دیگر نیز مواجه هستیم که میان آنها باید تفاوت قائل شد. نخست دانشجویانی که پایان‌نامه‌نویسی را به‌صورت دوره گذار می‌بینند و دانشجویانی که این امر را به‌عنوان یک حرفه مادام‌العمر در نظر گرفته‌اند. غالب کسانی که پایان‌نامه می‌نویسند، دانشجویانی هستند که در مرحله گذار به این‌ کار اشتغال دارند. یعنی در حال درس خواندن هستند، کاری ندارند و هر زمان که کار آبرومندی پیدا شود این کار را رها خواهند کرد و اینقدر فهم و شعور دارند که به مذموم بودن آن پی ببرند. بنابراین در اینجا هیچ عمل غیر اخلاقی نمی‌بینم، کسی که کار غیراخلاقی انجام می‌دهد، دولت و دانشگاه است.

اجازه دهید به توضیح سوی دیگر ماجرا نیز بپردازیم. یک زمانی هست که شما این افراد را به‌عنوان گروهی فرض می‌کنید که آدم‌های مختلف را به زور وسوسه می‌کنند که کارهای آنان را بخرند، اما ما شاهد هستیم که یک بازار وسیعی در دانشگاه‌ها وجود دارد. بازاری که می‌خواهد پایان‌نامه مقاله و تکالیف درسی خود را برای نگارش به دیگران بدهند. بازاری که می‌خواهد کار نکند، درس نخواند و مدرک بگیرد. باید این سمت را هم ببینیم. اولین پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود آن است که چرا کیفیت دانشگاه‌ها پایین آمده است و به تبع آن، چرا این بخش عمده از دانشجو که در حال حاضر داریم، قبلا کمتر داشتیم؟ سیاست‌های آموزش عالی در جذب دانشجو عامل مهمی بوده است. یعنی آموزش عالی درهای خود را باز کرده است و هر کس می‌خواهد با انگیزه‌های مختلف وارد دانشگاه می‌شود. اینطور نبود که در 20 سال پیش دانشگاه ذاتا پاک باشد و آدم‌های شایسته‌ای وجود داش

117 viewsedited 08:37