۳۰ غلط در ۵ صفحه!

فهرست زیر (عبارت‌های ستاره‌دار) از کتاب فرهنگ املایی خطّ فارسی است، دومین کتاب بالینی ویراستاران (چاپ هفتم: تهران، فرهنگستان زبان و ادب فارسی، ۱۳۹۴، ویراست جدید) که متأسفانه با آن‌که مرجع بسیاری از اهل قلم به‌ویژه ویراستاران است، خالی از نادرستی یا نایکدستی نیست. برای نمونه، سی عبارتی که در ادامه می‌بینید، در آن کتاب، کاملاً با نیم‌فاصله نوشته شده‌‌اند، درصورتی‌که همگی گروه‌های نحوی‌ از نوع حرف‌اضافه‌ای‌اند و باید بافاصله نوشته شوند (در کارگاه، معیارهای شناخت واژه و تفاوت آن‌ با گروه‌های نحوی و نیز فاصله‌گذاری‌‌ آن‌ها را به‌تفصیل می‌گویم):

*به‌احتمالِ‌قریب‌به‌یقین
*به‌احتمالِ‌قوی
*به‌انحاءِمختلف
*به‌این‌ترتیب
*به‌این‌علت
*به‌این‌مفتی‌ها
*به‌پایِ‌خود
*به‌پیر، به‌پیغمبر
*به‌تمام‌معنا
*به‌حدِّاعلا
*به‌حکمِ‌قانون
*به‌دلایلی‌چند
*به‌روی‌چشم
*به‌شرطِ‌چاقو
*به‌صرافتِ‌طبع
*به‌طریقِ‌اولی
*به‌طورِقطع
*به‌ظاهرشرعی
*به‌عاجل‌حال
*به‌عبارتِ‌دیگر
*به‌عناوینِ‌مختلف
*به‌عنوانِ‌مثال
*به‌قولِ‌معروف
*به‌قیدِقرعه
*به‌مجردِ‌اینکه
*به‌مرحمتِ‌شما
*به‌مرورِزمان
*به‌معنیِ‌عام‌کلمه
*به‌نحوی‌که
*به‌وقتِ‌تهران

نقد کوتاهی از فرهنگ املایی خطّ فارسی را اینجا ببینید.
#دستورزبان #فاصله‌گذاری
‌۱‌‌۳۹‌۹/‌۱‌۲/‌۲‌۳‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

بوی زُخم یا زُهم؟

«زُهم» واژه‌ای عربی و به معنای «هرگونه بوی تند و گند و ناخوشایند» است، به‌ویژه «بوی تند گوشت و ماهی و تخم‌مرغ گندیده». اما «زُخم»، که در تداول به‌کار می‌رود، تغییریافتۀ «زُهم» است. شاهد:
- «چیزهایی تو حلق مردمِ بیچاره می‌چپانند که واقعاً بوی زُهم می‌دهد.» (سید محمدعلی جمال‌زاده، قصۀ ما به سر رسید، ص ۳۰۹)
- «پیازداغ [...] بوی زُخم گوشت را رفع می‌کند.» (جعفر شهری، طهران قدیم، ج ۲، ص ۵)

«زُهم» گونۀ رسمی و معیارِ این واژه است و «زُخم» گونۀ غیررسمیِ آن که گاه در متونِ کمابیش رسمی نیز دیده می‌شود (مانند داستان) و اشکالی ندارد (بسنجید با «زَهره» و «جدوآبا» که، در گونۀ غیررسمی، به‌صورت «زَهله» و «جدوآباد» به‌کار می‌روند).
گفتنی است در کرمان و برخی شهرهای اصفهان و خراسان، به این بوی تند «سِهار» یا «سُهار» یا «ساهار/ ساهاری» می‌گویند و در یزد و برخی شهرهای شیراز، «سیمیت» می‌گویند و در دزفول و خوزستان، «سِک» و «زِف» و شاید در جای دیگر، چیزی دیگر.

یادآوری:
تبدیل «زُهم» به «زُخم» می‌تواند به این علت باشد که چون واج h به‌اصطلاح چاکنایی است و تلفظِ آن در میانِ هجا دشوار است و قابل‌حذف هم نیست، برای آسانیِ تلفظ، به واج x («خ») تبدیل‌ شده‌است.
۱‌‌۳‌‌۹‌‌۹‌/‌‌۱‌‌‌۲‌/‌‌۲‌‌۴‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

#زنگ_املا
۱‌‌۳‌۹‌‌۹‌/‌۱‌‌‌۲‌/‌‌۲‌۵‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

ویراسته:
آدمی که نمی‌خواند یا کم می‌خواند یا فقط پرت‌وپلا می‌خواند بی‌گمان اختلالی در بیان دارد؛ چنین آدمی بسیار حرف می‌زند، اما اندک می‌گوید.

نکته‌ها:
۱) ویرگولِ اول اضافی است، چون پس از جمله‌ای آمده که در حکم نهاد است.

۲) به‌جای ویرگولِ دوم باید نقطه‌ویرگول گذاشت، چون جملهٔ پس از آن از نظر دستوری کامل است، ولی به‌تنهایی به‌کار نمی‌رود و فقط با جملۀ قبلی‌اش معنا می‌یابد.

۳) پیش از حرفِ ربطِ «اما» و «ولی»،‌ اگر مفهوم تقابل یا تباین را برسانند، ویرگول می‌آید. پس قبل از «اما» ویرگول لازم است.

۴) ویرگول‌گذاری نحوبنیاد است، نه گفتارمحور؛ مرزنماست، نه درنگ‌نما. پس مستلزم درک دقیقی از دستورزبان زبان‌شناختی است.

۵) ترکیب‌های عطفیِ واژگانی با نیم‌فاصله نوشته می‌شوند، مانند «پرت‌وپلا» (ترکیب عطفی واژگانی غیر از گروه نحوی عطفی است). چند مثال دیگر: حمل‌ونقل، دَم‌ودستگاه، رفت‌وآمد، کسب‌وکار.

یادآوری:
اگر قواعد ویرایش و دلایل آن‌ها را براساس دستورزبان زبان‌شناختی بیاموزید، خودتان می‌توانید درست و نادرست را تشخیص دهید.
#تمرین_ویرایش #نشانه‌گذاری
۱۳۹۹/۱۲/۲۶
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

یک نکته‌ات بگویم!

املای نام‌های فرنگی معمولاً مطابق با تلفظشان در زبان اصلی و براساس ملیتِ شخص نوشته می‌شوند. بنابراین «کورمک مکارتی» (Cormac McCarthy) درست است، نه «کارمک مک‌کارتی» که روی جلد این کتاب نوشته شده‌است.
‌۱۳‌۹۹‌/‌۱‌۲/‌۲‌۸‌
سید محمد بصام
@Matnook_com

حاجی‌فیروز

ارباب خودم، سامبولی‌ بلیکم!
ارباب خودم، سرِتو بالا کن
ارباب خودم، لطفی به ما کن
ارباب خودم، به من نگاه کن
ارباب خودم، بزبز قندی
ارباب خودم، چرا نمی‌خندی؟

حاجی‌فیروز از شخصیت‌های پیام‌آورِ نوروز و فصل بهار است. نام و ویژگی‌های امروزیِ او، همچون پوشاک سرخ و سیاهی چهره و ترانه‌های ویژه‌اش، سنتِ جدید و خاصِ تهرانِ قاجاری است. اما شخصیت او به‌عنوان پیام‌آور نوروزی، به‌ گونه‌های مختلفی، از دیرباز متداول بوده‌است. برخی حاجی‌فیروز را وابسته به جشن‌های سیاوش دانسته‌‌اند. (واژۀ «سیاوش» احتمالاً به معنای «مرد سیاه» یا «سیاه‌رُخ» است.) چهرۀ سیاه‌شدۀ حاجی‌فیروز گویای بازآمدنِ او از سرزمین مردگان دانسته شده و جامهٔ سرخِ او نشان از خون سیاوش دارد. چه‌بسا این چهره برگرفته از اسطوره‌های تَموز، ایزدِ کشاورزی و چارپایان، در میان‌رودانِ باستان باشد.

در بیشتر نواحی، این شخصیتِ نوروزی جنسیت زنانه دارد. با این حال، هنگام اجرای نمایش‌ها، مردی در پوشاک زنانه می‌رود و به‌جای زنان نقش بازی می‌کند. شیوۀ اجرای نمایش‌ها در نواحی گوناگون، زمان مراسم، و حتی ترانه‌هایی که سروده می‌شود گاه با یکدیگر متفاوت‌اند و این تفاوت‌ها ناشی از ویژگی‌های خاصِ هر ناحیه است.

حاجی‌فیروز در نواحی گوناگون به نام‌های مختلفی شهرت دارد: در خراسان و بخش‌هایی از افغانستان «بی‌بی‌نوروزک»، در خمین و اراک «ننه‌نوروز»، در کرانه‌های خلیج فارس «مامانوروز»، در گیلان «پیربابا» و «آروس/ عروس گلی»، در آذربایجان «ننه‌مریم»، در تاجیکستان و بخارا و نواحی ماوراء‌النهر «ماما مُروسه»، و نام‌های مشهور دیگری همچون «بابانوروز» و «عمونوروز».

حاجی‌فیروزه، سالی یه روزه
همه می‌دونن، منم می‌دونم
عید نوروزه، سالی یه روزه!
۱‌۳‌۹‌۹‌/۱‌۲‌/‌۳‌۰‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید...!

در آستانۀ بهار و نوروز، برای شما همراهان گرامی و متنوکی‌های عزیز آرزوی تندرستی، شادکامی و موفقیت‌های روزافزون دارم.

نوروزتان پیروز! 😊🌈🎉

سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

#زنگ_املا
۷۰ واژهٔ «از»دار که بی‌فاصله یا نیم‌فاصله نوشته می‌شوند:
ازآنِ (= «مالِ»)
ازاندازه‌گذشته
ازآن‌رو
ازاین‌رو
ازبَرخوانی
ازبَرکردنی
ازبین‌رفته
ازپاافتاده
ازپادرآمده
ازپیش‌انگاری
ازپیش‌تعیین‌شده
از‌جان‌گذشتگی
ازجان‌گذشته
ازجمله (قید)
ازجنگ‌برگشته
ازجوش‌افتاده
ازجون‌گذشتگی
ازجون‌گذشته
ازحال‌رفته
ازحدگذشته
ازخدا‎‌بی‎خبر
ازخداخواسته
ازخود‌بی‌خود
ازخودبیگانگی
ازخودبیگانه
ازخودراضی
ازخودگذشتگی
ازخودگذشته
ازخودمتشکر
ازدست‌دادنی
ازدست‌داده
ازدست‌رفتنی
ازدست‌رفته
ازدل‌برآمده
ازدم‌قسط
ازدنیابی‌خبر
ازدنیاگذشته
ازدین‌برگشتگی
ازدین‌برگشته
ازراه‌به‌دررفته
ازرده‌خارج
ازرویِ
ازریخت‌افتاده
اززیرِکاردررو
ازسرگیری
ازسویِ
ازطرفِ
ازقلم‌افتادگی
ازقلم‌افتاده
ازکارافتادگی
ازکارافتاده
ازکاردرآمده
ازکارشده
ازمابرتران
ازمابهتران
ازمابهترون
ازمردم‌گریز
ازمیان‌رفته
ازنفَس‌افتاده
ازهم‌پاشی
ازهم‌پاشیدگی
ازهم‌پاشیده
ازهم‌دررفته
ازهم‌دریده
از‌هم‌گسسته
ازهم‌گسیختگی
ازهم‌گسیخته
ازهمه‌جابی‌خبر
ازیادرفتنی
ازیادرفته
‌۱‌۴‌۰‌‌۰‌‌/۰‌‌۱‌/‌۰۵‌‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

چالش ویرایش داریم: 👇😊
t.me/Matnook_com/2700
‌۱۴۰‌۰‌/۰‍‍‍‍‌۱‌/‌۰‌‌۶‌
سید محمد بصام
#تمرین_ویرایش
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

ویراسته:
ساکنان و همسایگان گرامی!
۱) نظافت بلوک را رعایت فرمایید.
۲) هنگام ورود و خروج، به‌منظور آسایش دیگران، درِ بلوک را ببندید.
از همکاری‌تان سپاس‌گزاریم.
یک نکته: «در» یا «درب»؟
‌۱‌۴۰‌۰‌/۰‌۱‌/۰‌۷‌
سید محمد بصام
@Matnook_com

#زنگ_املا
۳۳ واژهٔ «ایران»دار که نیم‌فاصله نوشته می‌شوند:
ایران‌پرست
ایران‌پرستی
ایران‌پژوه
ایران‌پژوهی
ایران‌پور
ایران‌پیما
ایران‌تبار
ایران‌خودرو
ایران‌دخت
ایران‌دوست
ایران‌دوستی
ایران‌زاد
ایران‌زمین
ایران‌ستیز
ایران‌ستیزانه
ایران‌ستیزی
ایران‌شاه
ایران‌شناختی
ایران‌شناس
ایران‌شناسی
ایران‌شهر
ایران‌گرد
ایران‌گردی
ایران‌مال
ایران‌مدار
ایران‌مداری
ایران‌منش
ایران‌مهر
ایرانی‌الاصل
ایرانی‌بازی
ایرانی‌پسند
ایرانی‌تبار
ایرانی‌گری
‌‌۱‌‌۴‌۰‌۰/۰‌۱‌/‌‌۰‌۸‌‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

به عبارت دیگر

«به عبارت دیگر» یک گروه حرف‌اضافه‌ای است. این گروه‌ها همیشه دو بخش دارند: حرف اضافه + واژه‌(ها). به حرف اضافه‌شان «هسته» می‌گویند و به واژه(ها)ی بعد از آن «وابسته». بنابراین همۀ اجزایشان بافاصله نوشته می‌شود، چون هرگز هستۀ گروه به وابستۀ آن نمی‌چسبد. پس ننویسیم «به‌عبارت دیگر» یا «به‌عبارت‌دیگر». سایر گروه‌های مشابه نیز همین‌گونه‌اند: «به بیان دیگر»، «به سخن دیگر»، «از سوی دیگر»، و ... که با فاصلۀ کامل نوشته می‌شوند و در جمله به‌عنوان قید به‌کار می‌روند.

یادآوری:
۱) «دیگر»، در این گروه‌، صفتِ واژۀ قبل از خود است. برای همین می‌توان «به دیگر عبارت» نیز نوشت، چنان‌که می‌توان «به دیگر بیان» و «به دیگر سخن» و «از دیگر سو» نوشت.
۲) «به عبارت دیگر» نوعی گرده‌برداریِ مفید از این عبارت عربی و انگلیسی است: «بعبارةٍ أُخریٰ» و "in other words".

سید محمد بصام
@Matnook_com

شاخص چیست؟

در دستورزبان فارسی، عنوان‌ها و لقب‌هایی که همراه با اسم می‌آیند «شاخص» نام دارند. شاخص‌ یا برای احترام می‌آید یا سِمت و منصب افراد را نشان می‌دهد یا نشانۀ نَسَب و رتبۀ علمی‌ است و یا مواردی از این دست. مثال:
آخوند علی زنوزی، آقا سید کاظم رشتی، استاد مینُوی، امام رضا، بانو فرحِ پهلوی، پاپ فرانسیس، پدر ژپتو،‌ پروفسور حسابی، پهلوان پوریا، حاج منصور ارضی، حکیم فردوسی، خواجه نظام‌الملک، دکتر خانلری، سپهبد خلبان نادر جهانبانی، سرهنگ قذافی، سید محمد بصام، شهید حججی، شیخ عباس قمی، علامه دهخدا، قاضی سعید قمی، کلنل محمد‌تقی‌خان پسیان، ملک‌الشعرا بهار، موسیو پوآرو، مهندس بازرگان، و ... ‌.

یادآوری:
شاخص‌ها همیشه بافاصله نوشته می‌شوند، مگر آن‌ها که همیشه در کنار اسم خود به‌کار می‌روند و جزئی از آن‌ شده‌اند. مثال:
امیربانو، بی‌بی‌شطیطه، حاجی‌فیروز، حسن‌دله، عباس‌میرزا، رضاخان، رضاشاه،‌ رضا‌قلی‌خان، شاه‌عباس، فتحعلی‌شاه، کَل‌عباس، مش‌مریم، ملاصدرا، ملانصرالدین، میرزاکوچک‌خان، ناصرالدین‌شاه، ننه‌بلقیس،‌ و ... .
#دستورزبان #فاصله‌گذاری
‌۱۴‌‌۰۰‌‌/‌۰‌۱‌/‌۱‌۲‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

سه نکتۀ فاصله‌گذاری

عبارت «هر چند وقت یک بار» از دو گروه اسمی تشکیل شده‌است:
۱) «هر چند وقت» (صفت + صفت + اسم)؛
۲) «یک بار» (عدد/ صفت + معدود/ موصوف).
این دو گروه همیشه در نقش قید به‌کار می‌روند و کاملاً بافاصله نوشته می‌شوند.

یادآوری:
۱) «هرچند» اگر حرف ربط و به معنای «اگرچه» باشد، بی‌فاصله نوشته می‌شود:
هرچند پیر و خسته‌دل و ناتوان شدم
هرگه که یاد روی تو کردم جوان شدم (حافظ)

۲) «یک بار» عدد و معدودِ غیرواژگانی است (= واژه نیست) و بنابراین بافاصله نوشته می‌شود.
#فاصله‌گذاری
‌۱۴‌‌۰۰‌‌/‌۰‌۱‌/‌‌۱‌۴‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

یک نکته‌ات بگویم!

نام‌ها و شاخص‌های مختوم به «ه» سَریا (= «ۀ/ ـۀ») یا «یِ» نمی‌گیرند. مثال:
- آزاده نامداری (نه آزادۀ ... یا آزاده‌ی ...)؛
- علامه دهخدا (نه علامۀ ... یا علامه‌ی ...).

یادآوری:
اگر برای نام یا شاخصی صفت بیاوریم، سریا یا «یِ» می‌گیرد. مثال:
آزادۀ عزیز، علامۀ فقید، و ... .
‌‌۱۴۰‌۰/‌۰۱‌/‌۱‌‌۶‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

#زنگ_املا
۳۳ واژهٔ «این»دار که نیم‌فاصله نوشته می‌شوند:
ایناهاش (بی‌فاصله)
این‌پااون‌پا کردن
اینجا/ این‌جا
اینجاآنجا/ این‌جاآن‌جا
این‌جانب/ اینجانب
این‌جانبان
اینجاوآنجا/ این‌جاوآن‌جا
این‌جور
این‌جوری
این‌جوریا
این‌جهانی
این‌چنین
این‌چنینی
این‌ریختی
این‌سان
این‌سو
این‌شکلی
این‌طرف
این‌طور
این‌طوری
این‌قدر
این‌قدرها
این‌کاره
این‌که/ اینکه
این‌گونه
این‌وآن (ضمیر)
این‌وَر
این‌وَراون‌وَر شدن
این‌وَراون‌وَر کردن
این‌وَری
این‌ها
این‌همانی
این‌همه
این‌یکی (ضمیر)
‌۱۴‌‌۰‌۰‌/۰‌‌۱‌‌/‌۱۸
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

شش قاعدۀ درصدنویسی

قاعدۀ اول:
۱-۱) همیشه عددِ درصد را حروفی می‌نویسیم: کارمزدِ بیش از چهار درصد رباخواری است. (از اینترنت)
۱-۲) اگر بخواهیم عدد را برجسته یا متمایز کنیم، می‌توانیم آن را رقمی بنویسیم: کارمزدِ بیش از ۴ درصد رباخواری است.
۱-۳) در متن‌های ریاضی یا محاسباتی، همیشه عددِ درصد و سایر اعداد را رقمی می‌نویسیم: اگر عدد ۵۰۰ به‌ اندازۀ ۴ درصد افزایش داشته باشد، نتیجۀ نهایی چقدر می‌شود؟ کافی است عدد ۱٫۰۴ را در ۵۰۰ ضرب کنید. آن‌گاه می‌بینید که نتیجۀ نهایی ۵۲۰ خواهد بود. (از اینترنت)

قاعدۀ دوم:
عدد و درصد را همیشه بافاصله می‌نویسیم، چنان‌که عدد و معدود را بافاصله می‌نویسیم: چهل درصد (۴۰ درصد)، نیم* درصد (۰٫۵ درصد)، سه‌ونیم درصد (۳٫۵ درصد)، دوازده و چهارصدم درصد (۱۲٫۰۴ درصد)، سه و یک‌چهارم درصد (¼۳ درصد). (میان عدد رقمی و واژۀ «درصد» همیشه فاصلۀ جامد می‌زنیم، زیرا بی‌‌فاصله نوشتن عدد و درصد نادرست است.)

یادآوری:
«صددرصد» قید است و همیشه حروفی و بی‌فاصله نوشته می‌شود. وگرنه، عدد و معدود است و بافاصله نوشته می‌شود.
قید: «فرمایش اعلی‌حضرت صددرصد صحیح است» (نادر ابراهیمی، آتش بدون دود، ج ۷، ص ۱۹۶)؛ عسل صددرصد خالص و طبیعی.
عدد و معدود: از نظر علمی و فنی، زمانی که غنی‌سازی به بیست درصد رسید، دیگر تا صد درصد هم می‌تواند پیش برود (از اینترنت)؛ سرمایه‌گذاری، با ۱۰۰ درصد سود سالانه.

قاعدۀ سوم:
الگوی عدد + «درصد» + «-ی» را همیشه با نیم‌فاصله یا بی‌فاصله می‌نویسیم:
۱) وام ۴درصدی؛
۲) افزایش ده‌درصدی حقوق کارمندان در سال جدید.

قاعدۀ چهارم:
عدد و نشانۀ «%» را بی‌فاصله می‌نویسیم: کاهش دامنۀ نوسان سهام از ۵% به ۲%. (از اینترنت)

قاعدۀ پنجم:
نشانۀ «%» را در سمت چپ عدد می‌نویسیم،‌ زیرا در فارسی از راست به چپ می‌خوانیم: ۴۵%.

یادآوری:
۱) از آنجا که نویسهٔ درصد با نویسهٔ اعشار متفاوت است، نوشتن درصد در سمت چپ عدد موجب اشتباه و بدخوانی نمی‌شود.
- نویسهٔ درصد: ۳% (یا ۳٪)؛ ۰٫۲% (یا ۰٫۲٪)
- نویسهٔ اعشار: ۰٫۰۳ (= سه‌صدم)
۲) کد فعال‌سازی نویسۀ اعشار در وُرد 066B است.

قاعدۀ ششم:
نشانۀ «%» و واژۀ «درصد» را با هم نمی‌نویسیم.
درست: طبق آمار، ۵% مردم ایران بیکارند.
درست: طبق آمار، پنج درصد مردم ایران بیکارند.
نادرست: طبق آمار، ۵% درصد مردم ایران بیکارند.

نکته:
فرهنگستانِ اول «درصد» را برای «پورسانتِ» فرانسوی تصویب کرد که هردو کمابیش رایج‌اند، ولی فرهنگستان فعلی «درصدانه» را تصویب کرد که اقبالی نیافت.
#فاصله‌گذاری #املا_رسم‌الخط
‌‌۱‌۴‌‌۰‌‌۰‌‌/‌۰۱/‌‌۲‌۱‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com

#زنگ_املا
۷۸ واژهٔ «با»دار که بی‌فاصله نوشته می‌شوند:
باابهت
بااحساس
بااخلاق
باادب
بااراده
باارزش
بااستعداد
باانصاف
باانضباط
بااهمیت
باایمان
بابرکت
باپرستیژ
باتجربه
باتدبیر
باتربیت
باتقوا
باثبات
باجربزه
باجرئت
باحال
باحجاب
باحوصله
باحیا
باخبر
باخدا
بادقت
بادوام
باذوق
باروحیه
باسابقه
باسلیقه
باسواد
باسیاست
باشخصیت
باشرف
باشعور
باشکوه
باشهامت
باصرفه
باصفا
باطراوت
باعُرضه
باعظمت
باغیرت
بافاصله
بافایده
بافرهنگ
بافضیلت
باقاعده
باکفایت
باکلاس
باکلاه
باکله
باگذشت
بالیاقت
بامحبت
بامرام
بامزه
بامسما
بامعرفت
بامعنا
بامعنی
بامهابت
بانزاکت
بانشاط
بانظم
بانفوذ
بانمک
باواسطه
باوجدان
باوجود (صفت)
باوفا
باوقار
باهم‌آیی
باهمت
باهنر
باهوش
‌‌۱‌۴‌‌‌۰‌‌۰‌/‌۰‌‌‌۱‌‌‌/‌‌۲‌۳‌‌
سید محمد بصام
@Matnook_com
instagram.com/matnook_com