Your journey is yours to define. beauty, pain, or both; let your soul tell the story.

امروز لزومی نداشت سخت باشه، ولی عجیب سخت و نگذرنده‌ست.

بقول لیلا حس میکنم به همه داره خوش میگذره و فقط من سرکارم و ناناحت.

اگر در ادامه‌ی عمر هم خوشبخت باشم
گمان نمی‌کنم هرگز این زخم‌هایی که سرزمینم به من زده، درمان بشود.

با درد انجامش بده. با اشک انجامش بده. بدون انگیزه انجامش بده. سخت بود انجامش بده. دور بود انجامش بده. تنها بودی انجامش بده. منتظر نمون همه چی در درست‌ترین حالت خودش قرار بگیره تا تو شروعش کنی. بلند شو انجامش بده و از این آدمایی شو که هیچی نمی‌تونه مانع‌شون بشه.

خیلی حس خوبیه.

به فردا حس آنچنان خوبی ندارم. امیدوارم اونقدرا که حس میکنم سخت نباشه.

بی‌خوابی متوجه نیست که فردا شنبه‌س و کار کردن بدون انرژی چقدر سخته.

هست.

آخر سر، فقط تو میمونی و صدای ذهن‌ خودت. پس جوری زندگی کن که اون صدا باهات راه بیاد، نه بجنگه.

خیلی جالبه که اورثینک می‌کنم تا به یه نتیجه‌ای برسم، ولی چون اورثینک کردم، به نتایج زیادی می‌رسم. بعد نمی‌تونم به نتیجه برسم که کدوم نتیجه درسته.

امروز از دیروزم سخت‌تره. شاهکار!

از اول که داریمش قدر نمیدونیم.
بعضی وقتا آدم باید از دست بده تا قدر داشتن رو بدونه.

بهم همیشه میگه چرا مدام اینقدر توو فکری؟
من اندازه یه کتاب سیصد صفحه‌ای دلیل برای جوابش دارم، اما فقط لبخند میزنم و میگم هیچی همینجوری!
و اون با یه نگاه مهربون بهم میگه درست میشه خیلی فکرشو نکن و یکی میزنه به شونم و میره.
ولی اون نگاه و حرف جادویی بود. حس میکردم که درک شدم و خب هنوزم بهش فکر میکنم.

شروع یه روز دیگه.

یک چیزی درباره‌ی صحبت‌های عمیق وجود داره که وجودشون آدما رو بهم نزدیک‌تر می‌کنه. صحبتای فلسفی منظورم نیستا. حرفایی که به ظاهر ساده‌ن ولی همون لحظه می‌فهمی که بعدا قراره کلی بهشون فکر کنی. می‌فهمی که بعد گفتن و شنیدنشون قراره خودت‌تر باشی پیش طرف مقابلت. حتی اگه شوخی قاطیش باشه. یک چیزی درباره‌ی صحبت‌های عمیق وجود داره که خیلی خالص و نایابه.

آدم میخواد بعضی وقتا یسری چیزا رو فقط و فقط به خودش ثابت کنه. همین.