دوست گیتاریست داشتن به زندگیتون اکلیل میپاشه. حالا من اسم این دوست رو میزارم ناجیِ روحِ شکننده.

ترک درونم واسه صبحونه‌ی روز تعطیل بربری میخواد.

یادتونه یه زمانی اینموقع‌ها واسه خرید لوازم‌التحریر ذوق داشتیم؟

ما برنامه‌نویسا هر کدی که مینویسیم، پلی واسه آینده میسازیم.
خلاصه که روزمون مبارک.

بعضی روزا کار‌‌کردن خیلی کیف میده.

حس اینو دارم که یه امتحان سخت داشتم ولی چون سرماخوردم نرفتم مدرسه، و الان نمیتونم حسابی از مدرسه نرفتنم لذت ببرم.

گناه دارم. آخه دارم بدون بوس و بغل میخوابم.

واقعا ما از آدم‌هایی که جنگ‌های درونیشون رو نمی‌بینیم، توقعات زیادی داریم.

شما دنبال کالکشنای ادایی پاییز میگردین که بخرین بپوشین خوشگل کنید بعد خوشحالم هستید که داره هوا خنک میشه، منم دنبال کاپشن و شال کلاه ضخیم زمستونی که صرفا گرم باشه و بدن درد نگیرم از سرما. چون اینجا مستقیم از وسط شهریور وارد دی میشیم! اه.

بگو تو آذربایجان زندگی میکنی بدون اینکه بگی:

دوچرخه سواری واقعا بانمکه.
هم زودتر میرسم هم از مسیر لذت میبرم.

من از آدمایی که وقتی ازشون میپرسم آخرین بار کی خوشحال بودی؟ در جواب میگن من که اصلا خوشحال نمیشم! یا میگن یادم نمیاد کی بود، دوری میکنم.
با همچین آدمایی ارتباط گرفتن روح منو خسته میکنه. دلم میخواد با کسایی که بلدن با تمام سختی‌ها هنوزم سرزنده زندگی کنن دوستی کنم.