امروز فقط خوابیدم که سرماخوردگیم خوب شه. حالا هم استرس فردارو دارم که چطور وقتی هنوز بی‌حالم باید کار کنم! هوف غمگینم.

قدم‌های کوچیک و قابل اجرا که در راستای عملی کردن ایده‌هات برمی‌داری، به مرور معجزه میکنن‌؛ صبر داشته باش.

بعضی وقتا دیگه واقعا از این حال پی‌ام‌اسی خسته می‌شم.

امروز به قدری سخت گذشت که الان باورم نمیشه بالاخره دراز کشیدم رو تختم.

حوصلمون سر رفت پس کو اون اتفاقات هیجان انگیز.

تنها جایی که صدمو میزارم و پشیمون نمیشم، کارمه.

بعضی اتفاقا خودشون درد دارن، اما بدترش اینه که بعضیا فقط حواشیشو میبینن نه حال آدمو.

دیزاینر طرحشو میفرسته توی توضیحاتشم یه کلام میگه اینجا‌ها لود شدنی انیمیشنش خوشگل باشه، نمیدونه منه دولوپر سه روزه درگیره همین خوشگلم.

دلم برای طبیعت تنگ شده.

همبرگرم خیلی خره.

نصف بیشتر زیبایی آدما برمی‌گرده به اعتماد به نفس و نگاهی که خودشون به خودشون دارن.

آخه چرا من هی بغل میخوام؟

امروز روز پر از سختی، استرس، ددلاین های دقیقه نودی و باگ‌های وحشتناک بود.

امروز عجیب همش یاد علیرضا میوفتم. کاش زنده بود براش موزیکی که الان دارم گوش میدمو میفرستادم. حتما خوشش میومد.

با اینهمه معلومات و جایگاه اجتماعی و بدنی که ساختی، وقتی نمی‌تونی آزادانه در بدنت بلولی، برقصی و حتی فقط گاه در چهاردیواری خویش، عجیب باشی، که چه؟

یه همکار سنیور دارم که خیلی مهربونه.
همیشه یه‌جا سوال داشته باشم با مهربونی کمکم میکنه حتی اگه خیلی وقتشو بگیره یا اگه سرش شلوغ باشه.
امروز یه موردی پیش اومد که از من کمک خواست اونو یادش بدم، احساس خوبی داشتم که تونستم منم یه جا بهش کمک کنم. (:

مجبورم با “تجربه شد” از هر داستانی مووان کنم.