باید ترس از بعضی چیزا رو کنار بزارم. به خودم اجازه بدم که اشتباه کنم.
خیلی سخت نگیرم چون زندگی همینطوریشم سخت هست.
لحظه‌هایی بسازم که برام تجربه‌های جدید و خوبی بشن.

لباس آذری زرشکی میخوام که باهاش برقصم.

بعد ده ساعت کار اصلا دلم نمیخواد آدمارو ببینم.

مدام توو اتاقم کار کردن خسته‌م میکنه. فردا لپتاپمو برمیدارم میرم توو کافه کار کنم. ته‌ِتهِ تغییر!

توو ویدیو‌ها میبینم وقتی یکی به سگش ابراز علاقه میکنه و سگه واسش ناز میشه، منم دلم میخواد.

سکوت لازمم.

آخ دقیقا همین.

من دیگه نمی‌خوام پریود باشم و بشینم یه گوشه و گریه کنم، می‌خوام تو بغل باشم و گریه کنم.

آدم‌های ناز رو کنارم نگه می‌دارم. زندگی به اندازه کافی سخته، نمی‌خوام دور و برم کسی باشه که اوضاع رو بدتر کنه.

بعضی وقتا آدم درگیر همونی میشه که نباید. دیگه نمیدونم با چه منطقی اینجوری میشه.

عاشقشم.

رفتم فیلمشو دیدم، قشنگ بود. غمگین‌ترم کرد.

هعی.

وقتی اینو گوش میدم حس میکنم جدی جدی عاشق یکیم و ازش دورم.