آخ دقیقا همین.

من دیگه نمی‌خوام پریود باشم و بشینم یه گوشه و گریه کنم، می‌خوام تو بغل باشم و گریه کنم.

آدم‌های ناز رو کنارم نگه می‌دارم. زندگی به اندازه کافی سخته، نمی‌خوام دور و برم کسی باشه که اوضاع رو بدتر کنه.

بعضی وقتا آدم درگیر همونی میشه که نباید. دیگه نمیدونم با چه منطقی اینجوری میشه.

عاشقشم.

رفتم فیلمشو دیدم، قشنگ بود. غمگین‌ترم کرد.

هعی.

وقتی اینو گوش میدم حس میکنم جدی جدی عاشق یکیم و ازش دورم.

کاش یا کل پته زندگیم رو میریختم تو چنلم، یا ناشناس بودم. این نصفه نیمه بودن اذیتم می‌کنه.

دسته گل داوودی قرمز با یکمی اکلیل روش میخوام.

وقتی بالاخره نصفه شب باگم اوکی میشه.

می‌گفت دوست ندارم با افرادی که همواره من رو در حالت دفاع قرار می‌دن معاشرت کنم. دفاع از عقاید. دفاع از اندیشه‌ها. دفاع از خودم و حقوق و آرزوهام.

دوست دارم به دورانی برگردم که بزرگترین سوگ زندگیم گم کردن مداد‌رنگی صورتیم بود.

خستم دارم همه جارو کُد میبینم.

شاید منتظر یه شب‌بخیر شنیدنم که بالاخره آروم خوابم ببره.

حتی دربی هم دربی‌های قدیم.