این یه هفته حسابی شیطونی کردم و خوش گذشت.

.

آدم‌ها خیلی احساساتشون نرم و لطیفه؛ هرچند که بعضیا جوری خودشون و احساساتشون رو نشون میدن که سختن. ولی نه. از درون آدما که خبر نداری. شاید با کوچکترین تکون از سمت تو، بشکنه. هزارتا تیکه بشه و بریزه زمین و کسی هم نتونه جمعش کنه ولی در ظاهر انسان قوی‌ و سرسختی به نظر بیاد.

خیلی‌ها بودن که فکر می‌کردن قراره یادشون همیشه زنده بمونه، اما زمان از اون‌ها هم گذشت.

شاغل بودن موقع دانشجو بودن یعنی من یه توان دو بالای کلمه‌ی بدبختی برای خودم گذاشتم.

فکر و خیال پدرمو درآورده.

کاش الانم دوباره تکرار میشد.

ولی خب بعضی چیزا یکبار اتفاق میوفته.

و تو هی به اون یکبار فکر میکنی

اما انقدر از همچی گذشتی که بعدش به همینم میگی ولش کن و می‌خوابی.

ولی پیدا کردن بعضی آدما به گم کردن همه می‌ارزه.

وفاداری من به کسایی تعلق داره که هرگز اجازه ندادن به وفاداریشون شک کنم.