انسان مدام باید مشغول کار باشد. سازندگی کند، وگرنه از درون پوک می شود. و بی کاری بدتر از تنهایی است. آدم بی کار در جمع هم تنهاست.
-عباس معروفی-

تو صد هزار بار به خودت بگی عیب نداره بازم کمه باباجان، به خودت یاد بده که در مقابل هر یأس و انزجاری چقدر، چرا و چطور عیب نداره.و هر کجا هم که مجبور شدی، یادت باشه که عیب نداشته تو فقط یه مجبور بودی.

یکی می‌گفت؛ تو دلتنگش نشدی، تو فقط پول نداری، اگه داشتی الان یه سفر خوب می‌رفتی و دیگه یادت نمیومد چه‌هاشده و چه‌ها گفته.

حق با ایشونه.

من که از عشق و عاشقی فراریم و هیچیش برام جذاب نیست اما همچنان وقتی که Russel و Carmen رو میبینم یه حال خوب بهم دست میده. خیلی بهم میان و دلم میخواد همیشه باهم خوب بمونن.

تنها کسی که همیشه دلم میخواد و میتونم بهش گوش بدم تویی.🩶

تو همیشه بهم گوش دادی، هیچوقت بی دلیل ازم دوری نکردی و برام ارزش قائلی.
چی بهتر از داشتن تو دختر؟

من خیلی وقتا گنده گنده حرف می‌زنم و می‌گم تنهاییمو پرستش می‌کنم! ولی باور کن همون یک ساعتی که پیش آدمای موردعلاقه‌ی زندگیم می‌گذرونم، اندازه‌ی ده سال عمرِ مفید می‌چسبه به قلبم.

همه‌چی خیلی مسخره، بدون جذابیت و پوچ بنظر میرسه.

شاید به قول کیارستمی باید حرکت کرد و دید مسیر آدمی رو به کجا می‌بره. ایده‌آلش همینه که ببینی تو دل این جریان چی متولد می‌شه، نه اینکه از ابتدا فقط دنبال یه سرانجام مشخص بگردی.

تمام چیزی که میخوام یه بغلِ پر از آرامش.

دنیا خیلی بزرگه ولی من موفق نمیشم بفهمم که به کجا تعلق دارم.

حالم مثل بیلی‌عه، اشک و بغضشو درک میکنم.
منم صدمو میزارم اما نمیشه.