طراحی دودکش ها

- طراحی و مساحت دودکش باید به گونه ای باشد که در آن جریان لازم برای انتقال همه گازهای حاصل ازاحتراق به هوای خارج از ساختمان ایجاد شود.
- سیستم دودکش باید به گونه ای طراحی و ساخت شود که عمل احتراق در دستگاه با سوخت مایع یا گاز طبق توصیه سازنده دستگاه در شرایط ایمنی و اطمینان بخش انجام گیرد.
- سیستم دودکش باید از نقطه اتصال به دستگاه یا کلاهک تعادل تا انتهای درخارج از ساختمان به صورت یک سیستم به هم پیوسته و درزبندی شده باشد و از هیچ نقطه آن گازهای حاصل احتراق به داخل فضاهای ساختمان نشت نکند.
- هر دهانه باز در طول دودکش (لوله ‌رابط باطول دودکش ‌قائم) باید به دریچه فلزی مقاوم در برابر دمای کاردودکش و بدون نشت مسدود شود.
- سیستم دودکش باید در برابر ضربات فیزیکی و صدمات خارجی مقاوم باشد.
- لوله ‌رابط‌ دودکش قائم باید با بست ها و تکیه گاههای مناسب برای تحمل وزن و دمای کار دودکش درمحل خودثابت شود.
- هیچ یک از اجزای سیستم دودکش نباید از داخل کانال هوا یا پلونوم های آن عبورکند.
- اگر قسمتی از دودکش یا لوله رابط آن ازداخل فضای دیگر غیر از فضای محل نصب دستگاه با سوخت مایع یا گاز عبور کند باید در داخل محفظه ای بامصالح دست کم دو ساعت مقاوم در برابر آتش قرار گیرد.
- زیر دودکش قائم باید یک اتصال تخلیه تقطیر بخار آب پیش بینی شود.
- دودکش قائم فلزی باید روی پایه ای ازمصالح ساختمانی مقاوم در برابر وزن دودکش و دمای آن قرار گیرد.
- دهانه دودکش قائم با در رابط آن که به یک دستگاه با سوخت مایع یا گاز متصل میشود باید دست کم برابر دهانه خروجی دستگاه باشد.
- قسمت پایین دودکش قائم باید دست کم ۳۰ سانتیمتر در زیر پایین ترین اتصال رابط به آن ادامه یابد.

در هر قسمت از فضاهای ساختمان که در اشغال و تصرف انسان باشد و تعویض هوای مورد نیاز با تهویه طبیعی ممکن باشد تعویض هوای طبیعی باید پیش بینی شود و تعویض هوای مکانیکی لازم نیست .
تعویض هوا طبیعی هر فضا باید از راه دهانه های باز یا بازشوی آن فضا به هوای بیرون از ساختمان از قبیل در و پنجره و دریچه شبکه و مانند آن صورت گیرد.
سطح بازشوی دهانه هر فضا به هوای خارج باید دست کم ۴ درصد سطح زیربنای آن فضا باشد که تعویض هوای طبیعی آن مورد نظر است.

الف- برای فضائی که دهانه بازشوی مستقیم به هوای بیرون ندارد باید از طریق فضای مجاور تهویه شود . دهانه بازشوی بدون مانع این دوفضا حداقل ۸ درصد سطح زیربنای فضای اصلی موردنیاز باشد به طوریکه نباید از ۲ مترمربع کمتر باشد. سطح دهانه بازشوی فضای مجاور به هوای بیرون باید برای سطح زیربنای کل دو فضا محاسبه و اندازه گیری شود.
ب- فضای واقع در زیرزمینی که تعویض هوای طبیعی آن مورد نظر باشد ممکن است از راه یک دهانه بازشوی قائم و یک دهانه بازشوی افقی به هوای بیرون مربوط شود دراین صورت عرض مفید فضای باز خارج که دهانه قائم به آن بازمیشود باید دست کم 1/5 برابر عمق بازشوی قائم باشد
1-2) اجرای دودکش
در صورتی که شرط 1 محقق شود، مبحث انتقال محصولات احتراق مطرح می‌گردد:
· از آنجا که امکان نصب دودکش در نما و یا استفاده از دودکش دوجداره در نما به دلیل نقض الزام فاصله دودکش از بازشوها و وجود بازشو در بالای دودکش و... قابل اجرا نیست و در صورت نصب دودکش در داخل ساختمان نیز ضوابط مربوطه رعایت نمی‌گردد و تنها می‌توان "معبر دود" به آنها اطلاق نمود و حتی بعضا مشاهده می‌شود که با لوله سیمانی حداکثر با ضخامت 20 میلیمتر و بدون لب فنجانی استفاده می‌نمایند و در نهایت جهت محافظت روی آن اندود گچ به ضخامت 3 تا 20 میلیمتر می‌کشند که پس از مدت کوتاهی ترک و از همان محل منواکسیدکربن به داخل واحد نفوذ می‌نماید‌.
· جای تعجب است در اغلب طراحی ساختمان‌ها محل عبور لوله‌ها، دودکش‌ها، رایزرها و یا داکت‌های در ابعاد مناسب و در محل مناسب در نظر گرفته نمی‌شود و معماران در طراحی با مهندسان تاسیسات در این باره مشورت نمی‌کنند.[2]در واحدهایی که پکیج، بخاری یا شومینه نصب می‌شود، ساکنان آن واحد عموما باید به نکات ایمنی مبحث هفدهم مقررات ملی ساختمان آشنایی کامل داشته و رعایت نمایند.
· با فرض براینکه دودکش مورد نظر طبق استاندارد با الزامات مباحث مقررات ملی ساختمان و بند 2-4-10نشریه شماره 3- 128 معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهور اجرا گردد، صرف‌ نظر از اینکه چه حجمی از فضای واحدها مخصوصا در طبقات بالا اشغال می‌گردد:
به فرض اینکه هر بلوک‌ دارای هشت طبقه باشد، داکت دودکش اجرا شده در طبقه هشتم با احتساب حداقل 10سانت دیوار بتنی دودکش و در نظر گرفتن 19 سانتی متر قطر خارجی معبر دود و24 میلیمتر لبه فنجانی و فاصله 5 سانتی متر از دیواره دودکش تنها جهت هشت واحد در یک راستا 1.15مترمربع فضا اشغال می‌کند. این در صورتی است که فضای مورد نظر به صورت دال بتنی اجرا گردد و درصورت وجود تیرچه به طبع آن فضای اشغال شده توس

ط معبر دود نیز افزایش پیدا می‌کند. البته بحث محل قرارگیری دودکش ها نسبت به عناصر سازه ای مانند تیرها نیز بحث مهم و جداگانه ای است که مشکلاتی را به وجود می آورد و مستلزم تدبیر مشترک مهندسان طراح معمار، عمران و مکانیک پروژه است.
· اجرای دودکش ها طبق مبحث 14 در 99.5 درصد از ساختمانها اجرا نشده و نمی شود و همین مطلب باعث افزایش خطر در حال و آینده نزدیک که در اثر زلزله های متوسط این دودکش های پکیج که تعدادشان بسیار زیاد است دچار شکست و ترک شده و تلفات جانی بسیاری خواهد داشت






🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

چک لیست کامل تاسیسات بر اساس مقررات ساختمان

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

اجزایفیلتر شنی و سختی گیر

#کانال_کشی

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

کانال­ کشی

کانال­ کشی؛ مجرای عبور و انتقال هوا می­باشد و معمولاً از ورق فلزی گالوانیزه با ضخامت­های متفاوت ساخته می­شود. ضخامت ورق فلز با GAGE بیان می­شود. GAGE ورق فلزی کانال هوا معمولاً ۲۲ تا ۲۶ است و هرچه این عدد بزرگتر باشد، ورق فلزی نازک­تر است.

برحسب نوع کاربرد؛ جنس کانال ممکن است از انواع زیر باشد:

- ورق فلزی گالوانیزه پوشیده شده با عایق برای کاهش تبادل گرما.

- ورق فلزی گالوانیزه از داخل عایق شده برای کاهش تبادل گرما و کاهش سر و صدا.

- پشم شیشه (Fiberglass) یا فایبربورد (Fiberboard) برای کاهش تبادل گرما و کاهش سر و صدا.

- فولاد ضدزنگ.

- آهن سیاه.

- آلومینیوم.

- آلومینیوم قابل انحناء (Aluminium flex).

- پلاستیک پوشیده شده با عایق با مفتول قابل انحناء.

- پی­وی­سی.

- پلاستیک.

- رزین.



در جدولی که در بخش بعدی همین فصل خواهد آمد افت فشار کانال­های گالوانیزه داده شده است. در صورتی که کانال از مصالحی غیر از گالوانیزه ساخته شده باشد، ابتدا باید مقدار افت فشار را از همان جدول به دست آورده و سپس در ضریب تصحیح که از جدول زیر بدست می­آید ضرب نماییم:

به عنوان مثال اگر افت فشار در صد فوت طول کانال فولادی گالوانیزه با اندازه و سرعت معین ۱/۰ اینچ باشد، آنگاه افت فشار در کانال پلاستیکی قابل انحنا، با همان اندازه و طول و سرعت حدود ۱۸۵/۰ اینچ است. و اگر طول همین کانال پلاستیکی بر اثر فشرده شدن کوتاه شود و از ۱۰۰ فوت به ۹۰ فوت کاهش یابد، افت فشار ۳۶۵/۰ خواهد شد.

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

شکل و اندازه کانال­ها:

شکل، اندازه و مسیر کانال­کشی با معماری و سازه ساختمان هماهنگ می­شود. مقطع کانال ممکن است دایره ­ای، مستطیل، مربع یا بیضی کشیده شده باشد. بیضی کشیده شده (flat oval) کانال گردی است که کشیده می­شود تا یک کانال مستطیل با نیم دایره در دو انتها بوجود آید. اندازة کانال­ها معمولاً به اینچ داده می­شود. بطور کلی در صنعت تأسیسات کانال­های گرد از ۳ تا ۱۰ اینچ با افزودة (increment) یک اینچ ساخته می­شوند. بالای ۱۰ اینچ کانال­های گرد استاندارد با افزودة دو اینچ ساخته می­شود. کانال مستطیلی نیز معمولاً در اندازه­های زوج مثل ۱۲×۱۴، ۲۰×۲۴، ۳۰×۴۶ اینچ و غیره ساخته می­شوند و برای این کانال­ها اولین عدد اندازه­ای است که دیده می­شود. برای مثال یک کانال مستطیلی که دارای ابعاد ۲۴ اینچ و ۱۸ اینچ می­باشد؛ اگر از بالا نگاه شود بصورت ۱۸×۲۴ نمایش داده می­شود. نمای مقطع همین کانال را به شکل ۲۴×۱۸ اینچ می­نویسند.

طبقه ­بندی کانال­ها:

شبکه ­های کانال رفت و برگشت معمولاً براساس سرعت و یا فشار هوای داخل­شان طبقه ­بندی می­شوند. این کانال­ها را از نظر سرعت می­توان به دو گروه تقسیم کرد:

۱- کانال­های با سرعت کم هوا: در این گروه که برای مکان­های مسکونی و آسایشی استفاده می­شود، سرعت هوا در کانال رفت کمتر از fpm ۲۰۰۰ و معمولاً بین fpm ۱۴۰۰-۹۰۰ و در کانال برگشت حدود fpm ۱۵۰۰ می­باشد.

۲- کانال­های با سرعت زیاد هوا: این گروه برای مکان­هایی استفاده می­شود که تولید صدا مشکلی ایجاد نمی­کند. سرعت هوا در کانال رفت بیش از fpm ۲۰۰۰ تا fpm ۳۰۰۰ انتخاب می­شود. در کارخانه­ها که تولید صدای جریان هوا در کانال مشکلی ایجاد نمی­کند، سرعت هوا را تا fpm ۵۰۰۰ انتخاب می­کنند. در این حالت سرعت هوا در کانال برگشت حدود fpm ۱۸۰۰ انتخاب می­شود. سرعت هوا در کانالی که دارای اگزوز فن باشد بسیار کمتر از مقادیر فوق بوده و حدود fpm ۷۰۰ در نظر گرفته می­شود.

همچنین کانال­های هوا براساس فشار هوای داخل آنها به سه گروه تقسیم می­شوند:

۱- کانال­های با فشار کم که فشار هوا در داخل آنها حدود ۲ اینچ ستون آب است.

۲- کانال­های با فشار متوسط که فشار هوا در داخل آنها حدود ۴ اینچ ستون آب است.

۳- کانال­های با فشار زیاد که فشار هوا در داخل آنها حدود ۹ اینچ ستون آب است.

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

آشنایی با سرمازاها==

تقسیم بندی چیلرها

چیلرها از جمله تجهیزات بسیار مهم در سرمایش هستند که به طور کلی می توان آنها را به دو دسته چیلرهای تراکمی و چیلرهای جذبی تقسیم کرد. به طور کلی چیلرهای تراکمی از انرژی الکتریکی و چیلرهای جذبی از انرژی حرارتی به عنوان منبع اصلی برای ایجاد سرمایش استفاده می کنند.

فناوری تبرید جذبی روشی عالی برای تهویه مطبوع مرکزی در تأسیساتی است که ظرفیت دیگ اضافی داشته و می توانند بخار یا آب داغ مورد نیاز برای راه اندازی چیلر را تأمین نمایند. چیلر های جذبی ظرفیت بین ۲۵ تا ۱۲۰۰ تن برودتی را براحتی تأمین می کنند. البته قابل ذکر است که برخی از تولید کنندگان ژاپنی موفق شده اند چیلرهای جذبی با ظرفیت معادل۵۰۰۰ تن نیز تولید کنند. در سیستمهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می شود. گرمای مورد نیاز برای کارکرد این چیلرها به طور مستقیم از گاز طبیعی یا گازوئیل تأمین می گردد. منابع غیر مستقیم گرما در چیلرهای جذبی عبارتند از آب داغ بخار پر فشار و کم فشار. بر این اساس تولید کنندگان مختلف در جهان سه نوع اصلی چیلر جذبی ارائه می نمایند که عبارتند از : شعله مستقیم ، بخار و آب داغ. در یک تقسیم بندی عمومی می توان چیلرهای جذبی را در دو دسته چیلرهای جذبی آب و آمونیاک و چیلرهای جذبی لیتیوم بروماید و آب طبقه بندی نمود . در واقع در هر سیکل تبرید جذبی یک سیال جاذب و یک سیال مبرد وجود دارد که تقسیم بندی فوق بر این مبنا انجام شده است. در سیستم آب و آمونیاک ، سیال مبرد آمونیاک وسیال جاذب آب است. در سیستم لیتیوم بروماید و آب ، سیال مبرد آب و سیال جاذب ، محلول لیتیوم بروماید است.

اما بر حسب اجزای سیستم هم می توان تقسیم بندی های دیگری ارائه کرد مثلاً می توان سیکل های تبرید جذبی را به سیکل های تبرید یک اثره ، دو اثره و سه اثره طبقه بندی کرد. امروزه سیکل های تبرید جذبی تک اثره و دو اثره در مقیاس بسیار وسیع و در اشکال متنوع ساخته می شوند و سیکل های سه اثره همچنان در دست مطالعه می باشند.

● اصطلاحات فنی رایج در چیلر جذبی

چیلرهای جذبی از بعضی لحاظ شبیه چیلرهای تراکمی عمل می کنند که مهمترین این شباهتها عبارتند از:

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

الف) در اواپراتور از گرمای آب تهویه ساختمان برای تبخیر یک مبرد فرار در فشار پایین استفاده می گردد.

ب) گاز مبرد فشار پایین از اواپراتور گرفته شده و گاز مبرد فشار بالا به کندانسور فرستاده می شود.

ج) گاز مبرد در کندانسور تقطیر می گردد.

د) مبرد در یک سیکل همواره در گردش است.

▪️ تفاوتهای اصلی چیلرهای جذبی وتراکمی عبارتند از :

الف) چیلرهای تراکمی برای گردش مبرد از کمپرسور استفاده می کنند در حالی که چیلرهای جذبی فاقد کمپرسور بوده و به جای آن از انرژی گرمایی منابع مختلف استفاده کرده و غلظت محلول جاذب را تغییر می دهند ، همچنان که غلظت تغییر می کند ، فشار نیز در اجزای مختلف چیلر تغییر می کند. این اختلاف فشار باعث گردش مبرد در سیستم می گردد.

ب) ژنراتور و جذب کننده در چیلرهای جذبی جانشین کمپرسور در چیلرهای تراکمی شده است.

ج) در چیلرهای جذبی از یک جاذب استفاده می شود که عموماً آب یا نمک لیتیوم بروماید است.

د) مبرد در چیلرهای تراکمی یکی از انواع کلروفلئوروکربن ها یا هالوکلروفلئوروکربن ها است در حالی که در چیلرهای جذبی مبرد معمولاً آب یا آمونیاک است.
ه) چیلرهای تراکمی انرژی مورد نیاز خود را از انرژی الکتریکی تأمین می کنند در حالی که انرژی ورودی به چیلرهای جذبی از آب گرم یا بخار وارد شده به ژنراتور تأمین می شود. گرما ممکن است از کوره هوای گرم یا دیگ آمده باشد. در بعضی اوقات از گرمای سایر فرایندها نیز استفاده می شود مانند بخار کم فشار یا آب داغ صنایع ، گرمای باز گرفته شده از دود خروجی توربین های گازی و یا بخار کم فشار از خروجی توربین های بخار.
▪️ مهمترین مزایای چیلرهای جذبی نسبت به چیلرهای تراکمی عبارتند از:
الف) صرفه جویی در مصرف انرژی الکتریکی: همانطور که گفته شد چیلرهای جذبی از گاز طبیعی ، گازوئیل یا گرمای تلف شده به عنوان منبع اصلی انرژی استفاده می کنند و مصرف برق آنها بسیار ناچیز است. به میزان مصرف برق ، مقایسه و تحلیل های کمی در فصول بعدی اشاره خواهد شد.

ب) صرفه جویی در هزینه خدمات برق: هزینه نصب سیستم شبکه الکتریکی در پروژه ها بر اساس حداکثر توان برداشت قابل تعیین است. یک چیلر جذبی به دلیل اینکه برق کمتری مصرف می کند ، هزینه خدمات را نیز کاهش می دهد. در اکثر ساختمان ها نصب چیلرهای جذبی موجب آزاد شدن توان الکتریکی برای مصارف دیگر می شود.

ج) صرفه جویی در هزینه تجهیزات برق اضطراری: در ساختمانهایی مانند مراکز درمانی و یا سالن های کامپیوتر که وجود سیستمهای برق اضطراری برای پشتیبانی تجهیزات خنک کننده ضروری است ، استفاده از چیلر های جذبی موجب صرفه جویی قابل توجهی در هزینه این تجهیز

ات خواهد شد.
د) صرفه جویی در هزینه اولیه مورد نیاز برای دیگ ها: برخی از چیلرهای جذبی را می توان در زمستان ها به عنوان هیتر مورد استفاده قرار داد و آب گرم لازم برای سیستم های گرمایشی را با دماهای تا حد ۲۰۳ تأمین نمود. در صورت استفاده از این چیلرها نه تنها هزینه خرید دیگ کاهش می یابد بلکه صرفه جویی قابل ملاحظه ای در فضا نیز بدست خواهد آمد.

ه) بهبود راندمان دیگ ها در تابستان: مجموعه هایی مانند بیمارستان ها که در تمام طول سال برای سیستمهای استریل کننده ، اتوکلاوها و سایر تجهیزات به بخار احتیاج دارند مجهز به دیگ های بخار بزرگی هستند که عمدتاً در طول تابستان با بار کمی کار می کنند. نصب چیلرهای جذبی بخار در چنین مواردی موجب افزایش بار و مصرف بخار در تابستان ها شده و در نتیجه کارکرد دیگ ها و راندمان آنها بهبود قابل توجهی خواهد یافت.

و) بازگشت سرمایه گذاری اولیه: چیلرهای جذبی به دلیل نیاز کمتر به برق در مقایسه با چیلرهای تراکمی ، هزینه های کارکردی را کاهش می دهند. اگر اختلاف قیمت یک چیلر جذبی و یک چیلر تراکمی هم ظرفیت را به عنوان میزان سرمایه گذاری و صرفه جویی سالانه از محل کاهش یافتن هزینه های انرژی را به عنوان بازگشت سرمایه در نظر بگیریم ، می توان با قاطعیت گفت که بازگشت سرمایه گذاری صرف شده برای نصب چیلرهای جذبی با شرایط بسیار خوبی صورت خواهد گرفت.

ز) کاسته شدن صدا و ارتعاشات: ارتعاش و صدای ناشی از کارکرد چیلرهای جذبی به مراتب کمتر از چیلرهای تراکمی است. منبع اصلی تولید کننده صدا و ارتعاش در چیلرهای تراکمی، کمپرسور است. چیلرهای جذبی فاقد کمپرسور بوده و تنها منبع مولد صدا وارتعاش در آنها پمپهای کوچکی هستند که برای به گردش درآوردن مبرد و محلول لیتیم برماید کاربرد دارند. میزان صدا و ارتعاش این پمپهای کوچک قابل صرف نظرکردن است.

ح) حذف مخاطرات زیست محیطی ناشی از مبردهای مضر: چیلرهای جذبی بر خلاف چیلرهای تراکمی از هیچ گونه ماده CFC یا HCFC که موجب تخریب لایه ازن می شوند ، استفاده نمی کنند. لذا برای محیط زیست خطری ایجاد نمی نمایند. چیلرهای جذبی غالباً از آب به عنوان مبرد استفاده می کنند. یک چیلر جدید در هر شرایطی ،یک سرمایه گذاری بیست و چند ساله است. تغییرات دائمی قوانین و مقررات استفاده از مبردها موجب می شود تا استفاده از مبردی طبیعی مانند آب در چیلرهای جذبی گزینه ای بسیار قابل توجه به شمار آید.

ط) کاستن از میزان تولید گازهای گلخانه ای و آلاینده ها: میزان تولید گازهای گلخانه ای (مانند دی اکسید کربن) که تأثیر قابل توجهی در گرم شدن کره زمین دارند و آلاینده ها (مانند اکسیدهای گوگرد ، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق) توسط چیلرهای جذبی در مقایسه با چیلرهای تراکمی بسیار کمتر است.



● مقایسه چیلرهای جذبی و تراکمی ژنراتور

ژنراتور معمولاً در محفظه بالایی چیلرهای جذبی قرار داشته و وظیفه تغلیظ محلول لیتیوم بروماید رقیق و جدا سازی آب مبرد را بر عهده دارد.

▪️ جذب کننده: جذب کننده معمولاً در پوسته پایینی چیلرهای جذبی قرار داشته و وظیفه جذب بخار مبرد تولید شده در محفظه اواپراتور را بر عهده دارد.

▪️ اواپراتور: اواپراتور معمولاً در پوسته پایین چیلرهای جذبی قرار می گیرد. مایع مبرد در اواپراتور به لحاظ فشار پایین محفظه (خلأ نسبی) تبخیر شده و باعث کاهش درجه حرارت آب سرد تهویه درون لوله های اواپراتور می گردد.

▪️ کندانسور: کندانسور معمولاً در پوسته های بالایی چیلرهای جذبی واقع شده است و وظیفه تقطیر مبرد تبخیر شده توسط ژنراتور را بر عهده دارد. بخار مبرد در برخورد با لوله های حاصل از آب برج ، تقطیر شده و به تشتک اواپراتور سرریز می شود. محلول جاذب

این محلول در سیکل های پروژه حاضر محلول لیتیوم بروماید و آب است.

▪️ مایع مبرد: مایع مبرد در چیلرهای جذبی پروژه حاضر آب خالص (آب مقطر) می باشد که به جهت فشار پایین محفظه اواپراتور در اثر تبخیر خاصیت خنک کنندگی خواهد داشت.

▪️ کریستالیزه شدن: محلول لیتیوم بروماید در غلظت معمولی به صورت مایع است ، ولی چنانچه تغلیظ اولیه بیش از حد ادامه یابد حجم بلورهای ریزی که در آن تشکیل می شوند ، بزرگتر شده و ممکن است باعث مسدود شدن کامل مسیر عبور محلول شود. به این پدیده کریستالیزه شدن گویند.

▪️ ضریب عملکرد: پارامتر ضریب عملکرد در دستگاههای برودتی از جمله چیلرهای جذبی شاخصی از بازدهی دستگاه می باشد. مقادیر بالاتر این پرامتر نشان دهنده مصرف بهینه انرژی حرارتی می باشد.

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

در مورد #فن_کویل
فن کویل یا فن کوئل جزء تجهیزات تبادل حرارت دو فصلی محسوب می شود. تجهیزات تبادل حرارت دو فصلی به سه نوع محلی، مرکزی و مرکب که ترکیبی از محلی و مرکزی می باشد تقسیم می شود. فن کویل یا فن کوئل از نوع تجهیزات محلی و هواساز از جمله تجهیزات مرکزی می باشد واحد های القایی نیز در گروه تجیزات مرکب تبادل حرارت دو ف

صلی قرار می گیرند. این واحد ها خود به صورت محلی نصب می شوند اما بخشی از بار آنها توسط یک هواساز مرکزی تامین می شود.

فن کویل یا فن کوئل از دو قسمت اصلی کویل و باد زن تشکیل شده است. کویل مسی به طور مایل در محفظه دستگاه قرار می گیرد و بادزن در زیر کویل جاسازی می شود. فن کویل به غیر از این دو بخش دارای اجزای دیگری مانند فیلتر هوا، کلید سه حالتی دور موتور، تشتک تخلیه آب، لوله تخلیه و پوشش خارجی نیز می باشد. فن کویل ها از نظر شکل ظاهری و محل نصب شامل انواع زمینی، سقفی، ایستاده، کانالی، دو لوله ای و چهار لوله ای می باشند.



سیستم فن کوئل به عنوان یکی از متداولترین دستگاه های تهویه مطبوع در بسیاری از هتلها و متلها و ساختمانهای آپارتمانی و اداری استفاده میشود. به طور کلی از این سیستم در مواردی استفاده میشود که بخواهیم درجه حرارت هر فضا بطور جداگانه کنترل شود. همچنین با استفاده از این سیستم از انتقال آلودگی بین اتاقها جلوگیری خواهد شد.



مرصوص کام به عنوان یکی از تولید کنندگان مطرح در زمینه کنترل سیستمهای تهویه مطبوع، توجه ویژه ای به ساخت انواع ترموستات کنترل فن کوئل داشته و کنترل پذیری در سطوح گوناگون را برای این رده از سیستم ها به شرح زیر فراهم ساخته است:

🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧

فن کوئل زمینی- سقفی- کانالی :

به طور کلی فن کوئل ها در سه شکل متفاوت زمینی، سقفی و کانالی عرضه میشوند. دو مورد زمینی و سقفی به فرمان فن با حداکثر جریان ۱.۲ آمپر نیاز دارند، در حالی که شکل کانالی فن کوئل برای عملکرد درست نیازمند فرمان فن با حداکثر جریان ۶ آمپر میباشد.

ترموستاتهای سری دریما قابلیت کنترل هر سه شکل مذکور را دارا میباشد.

تعداد دور فن : فن کوئل ها برای کنترل قدرت چرخش هوا توسط فن، دارای یک تا سه فرمان جداگانه می باشند که با نام های فن کوئل های تک دور و سه دور شناخته می شوند.

علاوه بر دو نوع ذکر شده، برخی فن کوئل ها قابلیت تغییر سرعت چرخش فن به صورت پیوسته را دارا می باشند که به خروجی دیمری با ولتاژ پیوسته نیاز دارند.

ترموستات های سری دریما قابلیت کنترل هر سه نوع فن کوئل را دارد.

کنترل جریان آب : برخی فن کوئل ها برای کنترل دمای محیط علاوه بر تغییر سرعت چرخش هوا توسط فن، به کنترل جریان آب چرخشی سرد و/یا گرم می پردازند که به فن کوئل های دو لوله و چهار لوله معروف می باشند.

در نوع دو لوله، یک جریان آب (که در تابستان ها سرد و در زمستان ها گرم می باشد) به فن کوئل وارد شده و پس از عبور از رادیاتور از آن خارج می شود. در این فن کوئل ها آب ورودی با قراردادن شیر برقی در مسیر آن کنترل می شود. همچنین فن این سیستم ها می تواند دائم کار باشد.

در نوع چهار لوله، دو جریان آب سرد و گرم به طور همزمان وارد فن کوئل می شود و توسط فرمان های جداگانه به دو شیر برقی مربوطه کنترل می شود. این نوع فن کوئل ها امکان گرمایش و سرمایش همزمان را برای کاربر فراهم می سازند. همچنین فن در این نوع می تواند دائم کار باشد.

ترموستات های سری دریما قابلیت کنترل چرخش آب در انواع مختلف فن کوئل های معمولی، دو لوله و چهارلوله را دارد.
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧