دوست عزیزی در مورد ارابه های فرود هواپیما
یا همون landing gear مطلب میخواستن
🍂🍂🍂🍂🍂🍂
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
یا همون landing gear مطلب میخواستن
🍂🍂🍂🍂🍂🍂
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
Landing Gear Systems
شکل های مختلف ارابه فرود
ارابه فرود اکثر هواپیماها به دو دسته طبقه بندی می شوند :
ارابه های فرود سه چرخی Tricycle
ارابه های فرود قراردادی یا قدیمی Conventional L.G
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
نوع اول : تقریبا در کلیه هواپیماهای نسل امروز از این نوع ارابه فرود استفاده می شود که شامل :
چرخ جلو یا دماغه Nose Landing gear
چرخ اصلی راست Right main Landing gear
چرخ اصلی چپ Left main Landing gear میباشند .
این نوع از ارابه فرود دارای ویزگیهایی است که هواپیما را از نظر تراز بودن در سطح زمین ، دید خوب و کافی از قسمت جلو برای خلبان رفت و امد راحت و مناسب برای مسافرین و گروه پروازی ، پایداری هواپیما در سطح زمین ، کنترل هواپیما هنگام Taxi - Landing و بخصوص هنگام Take off که بهترین کنترل و پایداری را برای هواپیما محیا می سازد .
نوع دوم : معمولا در هواپیماهای قدیمی نسل اول و هواپیماهای سبک مورد استفاده قرار گرفته است . در این حالت دو ارابه فرود اصلی در جلو و یک چرخ در قسمت عقب قرار گرفته اند . در این نوع هواپیماها دید جلو مناسب نبوده و قسمت جلوی هواپیما بلنتر از عقب ان است . پایداری نسبتا ضعیفی برای هواپیما ایجاد می کنند و در زمان نشست و برخاست برای کنترل هواپیما مهارت بیشتری نیاز است . در بعضی از هواگردها مانند هلیکوپتر بجای ارابه فرود از Skids یا برای نشست و برخاست روی سطح اب از اسکی Skis استفاده می شود .
ویژگی های مهم یک ارابه فرود / Landing gear
ارابه فرود هواپیما را روی زمین نگه داشته و به هواپیما جهت اعمال حرکت های مختلف کمک می کند
به عنوان یک Damper یا دفع کننده حرکات عمودی و لرزش و یا به نوعی کمک فنر برای هواپیما محسوب می شود .
امکان Taxi کامل و راحت به هر جهت و نیز بکسل کردن یا Tow را برای هواپیما فراهم می کند .
همانند بالشتک در هنگام برخورد با زمین عمل کرده و اصابت سخت را با نرمی کامل امکان پذیر می کند .
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
هنگام نشستن هواپیما لرزه و تنش بیش از حد نرمال در هواپیما ایجاد می شود که ارابه های فرود این تنشها را به حداقل می رسانند .
ارابه های فرود در 2 نوع ثابت Fixed یا غیر قابل جمع شدن و نیز با قابلیت جمع شدن Retractable که امروزه در اکثر هواپیماها از نوع دوم استفاده می شود .
حفظ پایداری و تعادل هواپیما روی زمین
اجزای یک ارابه فرود شامل :
چرخ ها - ستون های ضربه گیر Shock Absorbing - ترمزها - مکانیزم جمع کننده - سیستم اخطار - اسکی های شناور برای هواپیماهای دوزیست یا اب نشین
ارابه های فرود بسته به نوع ، جثه و طراحی هواپیما می توانند از حالت بسیار ساده تا بسیار پیچیده و پیشرفته باشند .
ارابه های فرود بدون ضربه گیر
Non Absorbing Landing Gears
اینگونه از ارابه های فرود ، جذب کننده ضربه نداشته و ضربه وارده به هواپیما را پراکنده کرده و عینا به هواپیما وارد می کنند . این گروه شامل 3 دسته هستند :
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
Rigid Landing Gear
هلیکوپترها مجهز به این نوع ارابه فرود هستند که هیچ نوع بالشتک یا ضربه گیر نداشته و ضربه مستقیم به بدنه وارد می شود . هواپیماهای اب نشین نیز جزو همین دسته به اضافه چرخ و تایر هستند که انها هم ضربه گیر نیستند و نرمی راحتی فرود در انها کاملا به مهارت خلبان بستگی دارد
Shock - Cord Landing Gear
در این نوع از ارابه های فرود از رباط ها یا نوارهای لاستیکی استفاده می شود که به Strut ها که از جنس استیل هستند در درازا و امتداد ان بصورت طولی چسبیده و پرس شده اند . این نوارهای لاستیکی تا حدودی ضربه را گرفته و به بدنه منتقل می کنند .
Spring Type Landing Gear
در این نوع ارابه فرود Strut فنری از جنس استیل ، بصورت تلسکوپی که یک سر به بدنه با پیچ و مهره محکم شده و سر دیگر تلسکوپی به تایر متصل می باشد که ضربات ناشی از فرود را تا حدودی در خود ذخیره می کنند .
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
ضربه گیرهای ارابه فرود
Shock - Absorbing Landing gear
جذب یا پراکنده کردن ضربه های ناشی از Landing به گونه های نختلفی انجام می شود . اغلب این ضربه گیرها معمولا توسط روغن ضربه مورد نظر را گرفته و دفع می کنند که البته محدودیت در جذب ضربه دارند . حرکت روغن در Strut تولید حرارت زیادی می کند که این گرما توسط هوای محیط دفع می شود . متداولترین نوع ضربه گیرهای ارابه فرود به دو دسته تقسیم می شوند : Air Oleo و Spring Oleo
Spring Oleo : این نوع ضربه گیر ها در هواپیماهای مدرن و یا سنگین بکار نمی روند . انها تشکیل شده اند از ، یک سیلندر و پیستون . بین دو صفحه سیلندر یک سوراخ کوچک وجود دارد که وقتی هواپیما در حال پرواز است چرخ با نرمی پایین امده و روغن از سوراخ ریز به محفظه پایینی سیلندر هدایت می شود و به محض لندینگ روغن با فشار از سوراخ ب
شکل های مختلف ارابه فرود
ارابه فرود اکثر هواپیماها به دو دسته طبقه بندی می شوند :
ارابه های فرود سه چرخی Tricycle
ارابه های فرود قراردادی یا قدیمی Conventional L.G
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
نوع اول : تقریبا در کلیه هواپیماهای نسل امروز از این نوع ارابه فرود استفاده می شود که شامل :
چرخ جلو یا دماغه Nose Landing gear
چرخ اصلی راست Right main Landing gear
چرخ اصلی چپ Left main Landing gear میباشند .
این نوع از ارابه فرود دارای ویزگیهایی است که هواپیما را از نظر تراز بودن در سطح زمین ، دید خوب و کافی از قسمت جلو برای خلبان رفت و امد راحت و مناسب برای مسافرین و گروه پروازی ، پایداری هواپیما در سطح زمین ، کنترل هواپیما هنگام Taxi - Landing و بخصوص هنگام Take off که بهترین کنترل و پایداری را برای هواپیما محیا می سازد .
نوع دوم : معمولا در هواپیماهای قدیمی نسل اول و هواپیماهای سبک مورد استفاده قرار گرفته است . در این حالت دو ارابه فرود اصلی در جلو و یک چرخ در قسمت عقب قرار گرفته اند . در این نوع هواپیماها دید جلو مناسب نبوده و قسمت جلوی هواپیما بلنتر از عقب ان است . پایداری نسبتا ضعیفی برای هواپیما ایجاد می کنند و در زمان نشست و برخاست برای کنترل هواپیما مهارت بیشتری نیاز است . در بعضی از هواگردها مانند هلیکوپتر بجای ارابه فرود از Skids یا برای نشست و برخاست روی سطح اب از اسکی Skis استفاده می شود .
ویژگی های مهم یک ارابه فرود / Landing gear
ارابه فرود هواپیما را روی زمین نگه داشته و به هواپیما جهت اعمال حرکت های مختلف کمک می کند
به عنوان یک Damper یا دفع کننده حرکات عمودی و لرزش و یا به نوعی کمک فنر برای هواپیما محسوب می شود .
امکان Taxi کامل و راحت به هر جهت و نیز بکسل کردن یا Tow را برای هواپیما فراهم می کند .
همانند بالشتک در هنگام برخورد با زمین عمل کرده و اصابت سخت را با نرمی کامل امکان پذیر می کند .
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
هنگام نشستن هواپیما لرزه و تنش بیش از حد نرمال در هواپیما ایجاد می شود که ارابه های فرود این تنشها را به حداقل می رسانند .
ارابه های فرود در 2 نوع ثابت Fixed یا غیر قابل جمع شدن و نیز با قابلیت جمع شدن Retractable که امروزه در اکثر هواپیماها از نوع دوم استفاده می شود .
حفظ پایداری و تعادل هواپیما روی زمین
اجزای یک ارابه فرود شامل :
چرخ ها - ستون های ضربه گیر Shock Absorbing - ترمزها - مکانیزم جمع کننده - سیستم اخطار - اسکی های شناور برای هواپیماهای دوزیست یا اب نشین
ارابه های فرود بسته به نوع ، جثه و طراحی هواپیما می توانند از حالت بسیار ساده تا بسیار پیچیده و پیشرفته باشند .
ارابه های فرود بدون ضربه گیر
Non Absorbing Landing Gears
اینگونه از ارابه های فرود ، جذب کننده ضربه نداشته و ضربه وارده به هواپیما را پراکنده کرده و عینا به هواپیما وارد می کنند . این گروه شامل 3 دسته هستند :
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
Rigid Landing Gear
هلیکوپترها مجهز به این نوع ارابه فرود هستند که هیچ نوع بالشتک یا ضربه گیر نداشته و ضربه مستقیم به بدنه وارد می شود . هواپیماهای اب نشین نیز جزو همین دسته به اضافه چرخ و تایر هستند که انها هم ضربه گیر نیستند و نرمی راحتی فرود در انها کاملا به مهارت خلبان بستگی دارد
Shock - Cord Landing Gear
در این نوع از ارابه های فرود از رباط ها یا نوارهای لاستیکی استفاده می شود که به Strut ها که از جنس استیل هستند در درازا و امتداد ان بصورت طولی چسبیده و پرس شده اند . این نوارهای لاستیکی تا حدودی ضربه را گرفته و به بدنه منتقل می کنند .
Spring Type Landing Gear
در این نوع ارابه فرود Strut فنری از جنس استیل ، بصورت تلسکوپی که یک سر به بدنه با پیچ و مهره محکم شده و سر دیگر تلسکوپی به تایر متصل می باشد که ضربات ناشی از فرود را تا حدودی در خود ذخیره می کنند .
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
ضربه گیرهای ارابه فرود
Shock - Absorbing Landing gear
جذب یا پراکنده کردن ضربه های ناشی از Landing به گونه های نختلفی انجام می شود . اغلب این ضربه گیرها معمولا توسط روغن ضربه مورد نظر را گرفته و دفع می کنند که البته محدودیت در جذب ضربه دارند . حرکت روغن در Strut تولید حرارت زیادی می کند که این گرما توسط هوای محیط دفع می شود . متداولترین نوع ضربه گیرهای ارابه فرود به دو دسته تقسیم می شوند : Air Oleo و Spring Oleo
Spring Oleo : این نوع ضربه گیر ها در هواپیماهای مدرن و یا سنگین بکار نمی روند . انها تشکیل شده اند از ، یک سیلندر و پیستون . بین دو صفحه سیلندر یک سوراخ کوچک وجود دارد که وقتی هواپیما در حال پرواز است چرخ با نرمی پایین امده و روغن از سوراخ ریز به محفظه پایینی سیلندر هدایت می شود و به محض لندینگ روغن با فشار از سوراخ ب
ه Chamber یا محفظه بالایی هدایت می شود و همین عمل باعث گرفتن ضربه می شود ، بدین صورت که حرکت پیستون در سیلندر به اهستگی صورت می پذیرد و این عمل باعث د
Forwarded from Deleted Account
Boeing 777-300ER
این هواپیما همانطور که در تصویر ملاحظه میکنید دارای قدرتمند ترین ارابه های فرود جهان است و هر تک چرخ این هواپیما تقریبا وزنی معادل از 25 تُن را تحمل میکند ، این هواپیما به دلیل داشتن تنها دو ارابه فرود مرکزی برای تحمل وزن خود نیاز به ارابه فرود های بسیار قدرتمندی داشت که کمپانی بویینگ دست به تولید قدرتمند ترین ارابه فرود های حال حاظر جهان زد برای این پرنده و نسبت به هواپیماهای ایرباس 350 ، 380 ، 330 ارابه فرود های این هواپیما از قدرت و اتحکام بیشتر برخوردارند.mxp
این هواپیما همانطور که در تصویر ملاحظه میکنید دارای قدرتمند ترین ارابه های فرود جهان است و هر تک چرخ این هواپیما تقریبا وزنی معادل از 25 تُن را تحمل میکند ، این هواپیما به دلیل داشتن تنها دو ارابه فرود مرکزی برای تحمل وزن خود نیاز به ارابه فرود های بسیار قدرتمندی داشت که کمپانی بویینگ دست به تولید قدرتمند ترین ارابه فرود های حال حاظر جهان زد برای این پرنده و نسبت به هواپیماهای ایرباس 350 ، 380 ، 330 ارابه فرود های این هواپیما از قدرت و اتحکام بیشتر برخوردارند.mxp
Forwarded from Deleted Account
سوخو سوپرجت ۱۰۰ یک هواپیمای مسافربری جت منطقهای در دسته ۷۵ تا ۹۵ صندلی است. توسعه طرح ساخت هواپیما از سال ۲۰۰۰ در بخش هواپیماهای مسافربری شرکت روسی سوخو با همکاری عمده بوئینگ به عنوان همکار اصلی شروع شده و اولین پرواز این هواپیما در ۱۹ مه ۲۰۰۸ انجام شد. نخستین پرواز مسافربری تجاری این هواپیما هم در سال 2011 (اردیبهشت 1390) توسط خط هوایی ارمنستان (آرماویا) با پرواز یک فروند از این جتها که به افتخار نخستین فضانورد جهان، 'یوری گاگارین' نامیده شد بود در مسیر ایروان به مسکو صورت گرفت.
سوخوی سوپر جت 100 اولین هواپیمای صد نفره دنیاست که به صورت «Fly by Wire» هدایت می شود و نحوه کنترل آن برای خلبان و کمک خلبان هیچ فرقی با هواپیماهای مدرن «ایر باس» ندارد و از همان مکانیزم استفاده کرده است بدین معنی که سطوح فرامین هواپیما توسط فرمانهای الکترونیکی هدایت می شوند و در نتیجه کمترین میزان فشار را برای خلبان به همراه دارد و از طرفی دارای بیشترین میزان دقت است.
به ادعای سازندگان، این هواپیما مجموعه ای از تمامی هنرنمایی های صنعت هواپیمایی در غرب و شرق است که تمامی سازندگان قطعات اصلی آن مثل موتور، ارابه های فرود، سیستم های الکترونیکی و دیگر قطعات شرکتهای معروف آمریکایی و اروپایی مانند Goodrich و Sutton هستند، بنابراین از نظر سیستمی این هواپیماها هیچ فرقی با هواپیماهای تولید شده در غرب ندارد.
سوپرجت سوخو
اولین سانحه سقوط این هواپیما در اردیبهشت 1391( سال ۲۰۱۲) پس از برخاستن هواپیما در جریان یک پرواز نمایشی در جاکارتای اندونزی رخ داد که تمامی ۳۷ مسافر و هشت خدمه پرواز را به کام مرگ برد.
گفتنی است، 40 شرکت دانش بنیان ایرانی در نمایشگاه هوافضای ماکس 2015 که به مدت یک هفته در شهر کوچک ژوکوفسکی در حاشیه مسکو در حال برگزاری است، شرکت دارند.
در نمایشگاه امسال 20 دستاورد بومی محققان کشور از جمله ماکت ماهوارهبرهای سفیر و سیمرغ، ماهوارههای رصد، فجر و طلوع، راکت کاوشگر و کپسول زیستی به نمایش گذاشته شده است.
سوخوی سوپر جت 100 اولین هواپیمای صد نفره دنیاست که به صورت «Fly by Wire» هدایت می شود و نحوه کنترل آن برای خلبان و کمک خلبان هیچ فرقی با هواپیماهای مدرن «ایر باس» ندارد و از همان مکانیزم استفاده کرده است بدین معنی که سطوح فرامین هواپیما توسط فرمانهای الکترونیکی هدایت می شوند و در نتیجه کمترین میزان فشار را برای خلبان به همراه دارد و از طرفی دارای بیشترین میزان دقت است.
به ادعای سازندگان، این هواپیما مجموعه ای از تمامی هنرنمایی های صنعت هواپیمایی در غرب و شرق است که تمامی سازندگان قطعات اصلی آن مثل موتور، ارابه های فرود، سیستم های الکترونیکی و دیگر قطعات شرکتهای معروف آمریکایی و اروپایی مانند Goodrich و Sutton هستند، بنابراین از نظر سیستمی این هواپیماها هیچ فرقی با هواپیماهای تولید شده در غرب ندارد.
سوپرجت سوخو
اولین سانحه سقوط این هواپیما در اردیبهشت 1391( سال ۲۰۱۲) پس از برخاستن هواپیما در جریان یک پرواز نمایشی در جاکارتای اندونزی رخ داد که تمامی ۳۷ مسافر و هشت خدمه پرواز را به کام مرگ برد.
گفتنی است، 40 شرکت دانش بنیان ایرانی در نمایشگاه هوافضای ماکس 2015 که به مدت یک هفته در شهر کوچک ژوکوفسکی در حاشیه مسکو در حال برگزاری است، شرکت دارند.
در نمایشگاه امسال 20 دستاورد بومی محققان کشور از جمله ماکت ماهوارهبرهای سفیر و سیمرغ، ماهوارههای رصد، فجر و طلوع، راکت کاوشگر و کپسول زیستی به نمایش گذاشته شده است.
ارابه های فرود ثابت / Fixed Gear
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
این نوع از ارابه های فرود معمولا توسط پیچ و مهره به اعضای بدنه متصل می شوند البته در طول ثابت نیستندچ زیرا در اثر اصابت با زمین هنگام Landing به یکی از انواع ضربه گیرها مجهز هستند و Strut برای ضربه گیری یا جذب ضربه ها بصورت طولی حرکت خواهد داشت و در هر صورت چرخ ها به طرف بالا و پایین حرکت خواهند داشت . ارابه های فرود در مکان های مناسبی در بدنه مانند زیر بدنه و بال مستقر شده اند که تا حدودی Drag حاصل را خنثی کرده و همچنین مجهز به قطعات ضد سایشی هستند تا از فرسایش محل استقرار انها جلوگیری شود . ورقه های پوششی ، چرخ ها و Strut ها را پوشش می دهند که تا حدودی از Drag ایجاد شده جلوگیری می کنند . ارابه های فرود ثابت معمولا در هواپیماهای کوچک یا قدیمی که مسائل ایرودینامیکی فاکتور اساسی در طراحی هواپیما نمی باشد مورد استفاده قرار می گیرند .
ارابه های فرود قابل جمع شدن / Retractable Gear
این نوع از ارابه های فرود امروزه بسیار دارای کاربرد بوده و تا حد قابل قبولی مشکل Drag حاصل از برخورد انها با جریان هوا در انها رفع گردیده است . این نوع از ارابه های فرود بسته به نوع هواپیما و طراحی ان به طرف عقب ، جلو و یا زیر بال جمع می شوند . در هواپیماهای مدرن امروزی این ارابه های فرود توسط فشار هیدرولیک یا نیروی الکتریکی باز و جمع می شوند . زمانی که هریک از این سیستم های اصلی دچار نقص شوند ، در حالت اضطراری مکانیزمی وجود دارد که به 2 صورت ارابه های فرود باز می شوند . در یک روش هوای فشرده شده به سیلندر ارابه فرود فرستاده شده و باعث باز شدن انها می شود و یا اینکه بصورت مکانیکی باز شده و چرخ ها با وزن خود و توسط نیروی جاذبه به سمت پایین هدایت شده و با کمی افزایش ارتفاع و تکان خوردن جزئی ، چرخ ها در پایین و جای خود قفل شده و برای فرود اماده می شوند . البته گاها از نیروی بازگشت Back up هیدرولیک نیز برای سیستم اضطراری استفاده می شود . این نوع سیستم ارابه فرود جمع شونده به دلیل پیچیدگی و حساسیت همواره مورد توجه ویژه مهندسین تعمیرات و نگهداری هواپیماها هستند .
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
🆔 @Mech_Engineering
Ⓜ️Ⓜ️Ⓜ️📧📧📧📧
این نوع از ارابه های فرود معمولا توسط پیچ و مهره به اعضای بدنه متصل می شوند البته در طول ثابت نیستندچ زیرا در اثر اصابت با زمین هنگام Landing به یکی از انواع ضربه گیرها مجهز هستند و Strut برای ضربه گیری یا جذب ضربه ها بصورت طولی حرکت خواهد داشت و در هر صورت چرخ ها به طرف بالا و پایین حرکت خواهند داشت . ارابه های فرود در مکان های مناسبی در بدنه مانند زیر بدنه و بال مستقر شده اند که تا حدودی Drag حاصل را خنثی کرده و همچنین مجهز به قطعات ضد سایشی هستند تا از فرسایش محل استقرار انها جلوگیری شود . ورقه های پوششی ، چرخ ها و Strut ها را پوشش می دهند که تا حدودی از Drag ایجاد شده جلوگیری می کنند . ارابه های فرود ثابت معمولا در هواپیماهای کوچک یا قدیمی که مسائل ایرودینامیکی فاکتور اساسی در طراحی هواپیما نمی باشد مورد استفاده قرار می گیرند .
ارابه های فرود قابل جمع شدن / Retractable Gear
این نوع از ارابه های فرود امروزه بسیار دارای کاربرد بوده و تا حد قابل قبولی مشکل Drag حاصل از برخورد انها با جریان هوا در انها رفع گردیده است . این نوع از ارابه های فرود بسته به نوع هواپیما و طراحی ان به طرف عقب ، جلو و یا زیر بال جمع می شوند . در هواپیماهای مدرن امروزی این ارابه های فرود توسط فشار هیدرولیک یا نیروی الکتریکی باز و جمع می شوند . زمانی که هریک از این سیستم های اصلی دچار نقص شوند ، در حالت اضطراری مکانیزمی وجود دارد که به 2 صورت ارابه های فرود باز می شوند . در یک روش هوای فشرده شده به سیلندر ارابه فرود فرستاده شده و باعث باز شدن انها می شود و یا اینکه بصورت مکانیکی باز شده و چرخ ها با وزن خود و توسط نیروی جاذبه به سمت پایین هدایت شده و با کمی افزایش ارتفاع و تکان خوردن جزئی ، چرخ ها در پایین و جای خود قفل شده و برای فرود اماده می شوند . البته گاها از نیروی بازگشت Back up هیدرولیک نیز برای سیستم اضطراری استفاده می شود . این نوع سیستم ارابه فرود جمع شونده به دلیل پیچیدگی و حساسیت همواره مورد توجه ویژه مهندسین تعمیرات و نگهداری هواپیماها هستند .