بابتش دیگه اونقدر ناراحت نیستم ، میدونم اتفاقی بود که باید میافتاد . میدونم اون غمه برام لازم بود . میدونم باید بزرگ میشدم ، همین .
خیلي عجیبه که ینفر میتونه تورو از تاریکی نجات بده و دوباره پرتت کنه اونجا که هیچ ، بهت ثابت کنه همونجا بهتر بود .
نمیدونم چجوری توضیحش بدم اما آدما کاری کردن که نسبت بهشون بد دل شدم ؛ به کاراشون ، محبتاشون ، تعریفاشون ، حرفاشون ، یهویی صمیمی شدناشون .