‏نمیدونم چجوری توضیحش بدم اما آدما کاری کردن که نسبت بهشون بد دل شدم ؛ به کاراشون ، محبتاشون ، تعریفاشون ، حرفاشون ، یهویی صمیمی شدناشون .

‏دلم یه آخیش بالاخره شد میخواد .

دیدی ؟

سخت بود فراموش کردن کسی که با او همه چیز و همه‌ کس را فراموش میکردم .

سکوت بعد از اینکه گفتی مهم نیست درحالی که از همه چی مهم‌تره <<

دلم تمام من است و تویی تمام دلم .

تنها چیزی که تو تابستون ترکوندم سلامت باتری گوشیم بود .

؛

هر دو چشمت منبع تولید برق میهن هست ؛
خواهشاً چشمک نزن چون برق کشور می‌رود .

یاعلی ؛

و در آخر مردی رو انتخاب میکنم که حین دعوا همچنان باهام آروم صحبت کنه و حواسش به شکننده بودنم باشه ؛

برای حذف کردن آدم‌های سمی هیچوقت احساس گناه ، خجالت و پشیمونی نکنید فرقی هم نمیکنه از بستگانتون باشه یا کسی که دوسش دارید یا یه آشنای تازه ، مجبور نیستید کسی که باعث ناراحتی شما میشه جایی تو زندگیتون داشته باشه .

عشق آتش بس نخواهد داشت حتی وَقت جنگ
لابه لای جنگ هَم من دوستت دارم هنوز ..

آدمی که اصالت داره ؛
به دنبال پز دادن و خودنمایی نیست .

!

ك در جان من وطن داری ؛

اگه نیمه تاریک روحشم دیدی و بازم خواستیش
یعنی عشقت واقعیه .

حواستان باشد ، تنها در مدت دو روز ، فردا دیروز میشود .

پشت ما قصه زیاد است ؟ فدای سَرمان
حرف بی ربط نباید که ببندد پِرمان ؛

دوست داشتن عدد نبود ك کم و زیاد بشه ‌؛
دوست داشتن مرگ بود ؛ فقط یك‌بار و به یك‌شدت ‌.