🌀 #سالی_که_گذشت بیشتر سال بُهت بود و نظاره‌گری و سکوت؛ و اینجا خلوت‌تر از پیش. امیدوارم سال پیش‌رو سالی پُربارتر و پُربرکت‌تر باشد، برای همگان.

- در سالی که گذشت تجربهٔ همکاری‌ام با گروه #مپنا پایان پذیرفت. پس از پنج سال حضور در این گروه و تلاش برای بهبود وضعیت مدیریتی آن، در ابتدای سال طرحی برای توسعهٔ بازار شرکت مشاوره مدیریت مپنا در بیرون از گروه مپنا ارائه کردم که هرچند با موافقت مدیرعامل همراه شد، اما پس از مدتی شواهدی از سوی اعضای هیئت‌مدیره برای این تغییر نیافتم و در نهایت در مرداد به این جمع‌بندی رسیدم که گویی #استراتژی شرکت «حفظ وضع موجود» است و این تلاش‌ها آن‌چنان ثمری در پی نخواهد داشت؛ بنابراین از ادامه‌اش انصراف دادم.

- در شهریور، با همراهیِ انرژی‌بخش مرضیه حیدری، سومین مدرسه تابستانهٔ مسئولیت اجتماعی شرکتی را طراحی و برگزار کردم. به لطف معرفی دوستان، ۱۵ فرد فعال و دغدغه‌مند توانستند در این دوره شرکت کنند و با مفاهیم #مسئولیت‌پذیری_شرکتی آشنا شوند.

- در مهر و آبان به دعوت مرتضی کاظمی برای ساختاردهی به مجموعه شرکت‌های محمدجواد مقدم در قالب یک هلدینگ تلاش‌هایی انجام دادیم و توانستیم طرح اولیه‌ای برای ساختار این #هلدینگ ارائه دهیم.

- با معرفی دکتر افشین دبیری و به درخواست رئیس هیئت‌مدیرهٔ #رایتل سلسله کارگاه‌های #تفکر (شامل تفکر نقاد، تفکر سیستمی و تفکر خلاق) را با همراهی جلیل ندایی‌پور برای مدیران این مجموعه طراحی و برگزار کردیم.

- آبان و آذر به دعوت مهدیار قاجار و مهدی نادری در اندیشکدهٔ سیاست‌گذاری اقتصادی تهران با همکاری کبریت‌مدیا ویدئویی ساختیم دربارهٔ ناترازی بودجه و #تورم. موضوعی که به گمان من از مهم‌ترین موضوعات روز ایران است و باید به‌جد به آن پرداخته شود وگرنه روز به روز تورم هم به #فقر در جامعه دامن خواهد زد و هم از رفاه اقتصادی ما خواهد کاست.

- همراهی با محمدحسین نقوی عزیز در پروژهٔ توسعهٔ مدیران #فولاد_هرمزگان تجربهٔ دیگری بود که امسال به کوله‌بارم افزوده شد؛ ۱۵ جلسهٔ توسعه‌ای با مدل کوچینگ آورسلوز که صبح‌های شنبه و دوشنبه‌ام به آن اختصاص داشت و تجربهٔ یادگیری دوطرفه و لذت‌بخشی بود.

- از ابتدای زمستان اما هیجان‌انگیزترین تجربهٔ سال ۹۹ کلید خورد و به دعوت دکتر علی بابایی توفیق یافتم تا مدیر برنامهٔ #ترنج یا همان «تربیت رهبران نوآور جوان» شوم. همراهی و هم‌گامی با ۳۵ دانشجوی پزشکی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان برای رشد و توسعهٔ مهارت‌های #رهبری آنها.

- فعالیت دیگری که از ابتدای سال آغاز شده بود و پس از فرازونشیب‌هایی در ماه‌های پایانی هم ادامه یافت، همراهی با سعید زرآبادی‌پور، مدیر پرتلاش و کاربلد امور هیئت‌مدیره‌های گروه #گسترش_انرژی_پاسارگاد بود. در این گروه ابتدا مدل ارزیابی هیئت‌مدیره‌ها را طراحی کردیم. سپس چارچوبی را برای توسعهٔ اعضای هیئت‌مدیره و مدیران عامل شرکت‌های گروه طرح‌ریزی کردیم و امیدوارم که این فعالیت‌ها در سال و سال‌های آینده به ثمر نشینند.

🍀 اینها مهم‌ترین فعالیت‌های حرفه‌ای من در سال ۱۳۹۹ بود؛ فعالیت‌هایی که در همهٔ آنها عضوی از تیمی بزرگ‌تر بودم و سعی کردم «عضو مؤثرِ تیم بودن» را بیش از پیش تمرین کنم. از همهٔ دوستان و همراهانی که بستر این تجربه‌ها را فراهم و به همکاری با من اعتماد کردند، سپاسگزارم و امیدوارم آنها هم تجربه‌های شیرینی از این همراهی‌ها داشته بوده باشند.

💡 دهمین نمایشگاه بین‌المللی نوآوری و فناوری از دیروز در پارک علم و فناوری پردیس آغاز به کار کرده و تا جمعه ادامه دارد. سخنرانی‌ها و بحث‌های مفیدی طبق این برنامه در جریان است که از وب‌سایت آپارات و صفحهٔ اینستاگرامی رویداد به صورت زنده در حال پخش است.

🍀 پیوستن به این رویداد #نوآوری و دنبال کردن آن را پیشنهاد می‌کنم.

🌀 «چه می‌شد اگر» یا همان «حسرت شخصی و نسلی حامد قدوسی»

‏اونایی که دو سه دهه قبل رو یادشون هست، یه تصویری از این‌که چه مدلی از #توسعه می‌تونست #ایران ما رو به مسیر کشورهای با درآمد متوسط بندازه، دارن: تبدیل شدن به قطب خدمات تخصص‌محور در منطقه که نماد داخلی‌‌ش شرکت #مپنا و در قدم‌های بعدی #کیسون و ناموران و همکاران سیستم و... بود.

‏در یه وضعیت آرام و دارای روابط نرمال با دنیا، ایران به اتکای این شرکت‌‌ها و توان فنی داخلی‌ش می‌‌تونست شریک و هاب منطقه‌ای یا حداقل یه دفتر بزرگ و فعال شلومبرجر و BHP و مک‌کینزی و IHS و SAP و کاترپیلار و شاید در قدم بعدی گوگل و مایکروسافت و... باشه. برخی از این‌هایی که اسم ‏بردم یه دوره‌ای واقعاً​ قدم‌های اولیه‌ای به سمت تأسیس چنین مراکزی برداشته بودن.

متوجه هستم که چندین «اگر» خیلی بزرگ از «جهات مختلف» پشت این تصویر بود که نشد، ولی بد نیست یه بار یادآوری کنیم که احتمالاً​ این یکی از معدود مدل‌های بلندمدتی بود که شاید ما رو به کره جنوبیِ منطقه تبدیل می‌کرد.

‏از این تصویر زیبا و محقق‌نشده، احتمالاً​ فقط چند صفحه‌ کلیات، ذیل عنوان «رسیدن به رتبهٔ اول صادرات خدمات فنی‌مهندسی منطقه!» توی برنامه‌های بوروکراتیک توسعه و شاید چند پروژه توی ونزوئلا باقی مونده باشه.

پنهان نمی‌کنم که حسرت شخصی و «نسلی» بزرگی دارم از این که چنین مسیری محقق نشد.

🖋 رشته‌توئیت حامد قدوسی

▫️▫️خشمِ بلاتکلیف و سرنوشت رأی


امروز دیگر نه در روانشناسی و نه در جامعه‌شناسی و فلسفه، کسی باور ندارد که ما موجوداتی یکسره عقلانی هستیم و وقتی پای تصمیم‌گیری به میان می‎آید، با دلایل قانع می‌شویم. حتی کمی بیش از این، تحقیقات فراوانی نشان می‌دهند که بخش زیادی از استدلال‌آوری ما در حقیقت دلیل‌تراشیِ مبتنی بر عواطف، هیجانات و امیال است. در این وضعیت، به رسمیت شناختن و به دیده گرفتن عواطفِ موجود در یک موقعیت، نقش تعیین‌کننده‌ای در تصمیم‌گیری ما دارد.

این مقدّمه را گفتم تا بروم به سراغ هیجانی بلاتکلیف امّا اثرگذار در تصمیم‌گیری این روزهایمان یعنی خشم. این روزها خشمی ناشی از ناکامی زیاد بر روی دست بسیاری از ما مانده است و نمی‌دانیم با آن چه کنیم. بخشی از ما آن را معطوف به هسته سخت قدرت می‌کنیم و دوباره رای می‌دهیم، بخشی معطوف به اطلاح‌طلبان که گفتمان روشنی نداشتند و لااقل در این سه سال، کاری برای این خشمِ در حال افزایش نکردند، بخشی از ما خشممان را معطوف به کسانی می‌کنیم که می‌خواهد رأی بدهند و بخش زیادی از ما هم آن را در درونمان نگه می‌داریم و حاصلش می‌شود درماندگی.

هرچه هست، این خشمِ شنیده نشدۀ ما آدم‌های پیش‌تر امیدوار، واقعی است. هسته سختِ قدرت که کاری به آن ندارد و ای بسا بی‌میل به بودنش هم نیست. امّا ای کاش فعالانِ سیاسی اصلاح‌طلب خیلی زودتر آن را می‌شنیدند و در این سال‌ها کاری برایش می‌کردند. می‌دانم، آن‌ها هم در دور دوم ریاست‌جمهوری آقای روحانی، درمانده شده بودند. می‌دانم پروژه فشار حداکثری، دامن زدنِ هرچه بیشتر به خشم و درماندگی توسطِ اپوزیسیونِ مایل به براندازی و اتفاقاتی چون آبان ۹۸ و هدف قرار گرفتنِ هواپیما، همه را گیج و پریشان کرده بود. امّا ناامیدی، درماندگی، ترسیدن و سردرگمی را از مردم می‌توان پذیرفت ولی از روشنفکران و کنشگران سیاسی نه. کاش حتی همین امروز، این خشم را به دیده بگیرند و حالا که دارند دوباره آن را به هسته سخت قدرت معطوف کنند و به رأی دادن فرا می‌خوانند، سهم خودشان را هم بپذیرند. شفاف از اشتباهات و سکوت‌هایشان بگویند و عذرخواهی کنند. بگویند که علیرغم همۀ آن جنگ اقتصادی و اقتدارگراییِ بخش‌های مهمی از حاکمیت، ما هم مسئول بودیم. بگذارند مردم کمی از این خشم و درماندگی را معطوف به آن‌ها کنند و آن وقت از امید حداقلی و استفاده از صندوق رأی بگویند.

تصوّر می‌کنم بخش مهمی از تصمیم ما برای رأی دادن یا رأی ندادن را سرنوشتِ این خشمِ بلاتکلیف تعیین می‌کند. دلایل را که دیگر همه می‌دانیم. هر دو طرف هم استدلال‌های قدرتمندی دارند. این نوسان کردن‌های هرروزه‌ را هم همه ما تجربه کرده‌ایم. اینکه کدام نسخه از واقعیت مربوط به آینده را بپذیریم و اینکه آیا اصلاً بتوانیم از زیرِ آوارِ ناکامی و بی‎‌اعتمادی بیرون بیاییم و فکر کنیم، عمیقاً به سرنوشتِ این خشمِ بلاتکلیف بستگی دارد.

@TheWorldasISee

💎پیش بینی عملکرد رئیسی و دولت آینده (ویژه فعالان اقتصادی و سرمایه گذاران- نسخه اول)

بازیگران اقتصادی و سرمایه گذاران اکنون این سوال را در ذهن دارند که دولت آینده چه خواهد کرد؟ و تصمیمات آن چه تاثیری بر اقتصاد و سرمایه گذاری دارد؟ پیش بینی قطعی آینده هیچگاه ممکن نبوده بنابرای آنچه می گوییم سه ویژگی دارد: موقت است، مشروط است و غیرقطعی.

◾️موقت است چون ما هنوز فقط رییس دولت را می شناسیم و کابینه و افراد کلیدی را نمی شناسیم.
◾️مشروط است چون به پارامترهای دیگری هم وابسته است از جمله تحریم ها.
◾️غیرقطعی است چون آینده سرشار از ناشناخته ها، رخدادها و قوهای سیاه است.

ولی آنچه فعلا تا زمان تشکیل کابینه می توانیم به عنوان سناریوی برتر در قالب ۱۶ گزاره موقت و مشروط بگوییم چنین است:

۱.چالش های درون حاکمیتی دست کم برای دو سال فروکش می کند، چرا که فردی قابل اعتماد در راس قوه مجریه است و از نظر شخصیتی هم فردی چالش گر نیست و با سایر ارکان حکومت رابطه خوبی دارد.

۲. احتمال دارد توافقات برجام قبل از استقرار دولت رئیسی به نتیجه برسد به
چندین دلیل مختلف.

۳. همانند هشت سال قبل برای مدتی تورم تخلیه می شود و پایین می آید (با فرض بند۲) ولو اینکه موتور پشت تورم (نقدینگی) همچنان مشغول به کار باشد.

۴. تورم همچنان ویژگی اقتصاد ایران خواهد ماند ولو اینکه در یک یا دو سال تورم حتی به یک رقمی شدن هم نزدیک شود. تا اطلاع ثانوی و با فرض رشد نقدینگی بالای ۲۰ درصد، تورم در ایران ساختاری است.

۵. یارانه ها دست کم برای بخشی از مردم افزایش پیدا می کند. با هدف پوشش های رفاهی بیشتر (البته نمی دانیم که منابع آن چگونه تامین خواهد شد.)

۶. با فرض بند ۲، قیمت دلار افزایش کهکشانی نخواهد داشت و ممکن است به صورت مقطعی جلوی افزایش قیمت دلار گرفته شود. (توضیح بیشتر اینکه با فرض بند ۲ و با فروکش کردن هیجانات داخلی و بین المللی و گشایش های نفتی، نرخ ارز آمادگی بیشتری برای ثبات دارد حالا اگر در این میانه دولت هم بخواهد در کوتاه مدت قیمت ارز را ثابت نگاه دارد کارسختی در پیش نخواهد داشت.)

۷. روابط با چین و روسیه گسترش می یابد، با کشورهای همسایه عادی تر می شود ولی رابطه با آمریکا و اروپا به نتیجه بند٢ بستگی خواهد داشت.

۸. اصولا دولت های جدید معروف هستند که ماه عسل دارند. احتمالا ماه عسل دولت جدید، کمی طولانی تر باشد و روابط مهربانانه دولت و مجلس طول بکشد تا شش ماه قبل از انتخابات مجلس بعدی که نمایندگان مجدد به یاد این نکته بیفتند که مردم تحت فشارند.

۹.با توجه به تاکید مبارزه با فساد، احتمالا چند پرونده مهم اقتصادی خواهیم داشت که به دادگاه ارسال خواهد شد.

۱۰. تغییرات مدیریتی در بزرگ‌ترین شرکت های ایران که بخش مهمی از آن ها دولتی هستند روی خواهد داد و این خود منجر به کند شدن برخی از تصمیم گیری ها و سپس برخی چرخش های ۱۸۰ درجه ای خواهد شد.

۱۱. دولت جدید از بین دو گزینه اصلاحات ساختاری و نوآوری سیاستی-ابزاری، گزینه دوم را انتخاب خواهد کرد. تغییرات ساختاری در اقتصاد ایران، نیازمند پرداخت هزینه های اجتماعی بسیار بالا، اجماع سیاستی، نخبگانی و همگانی و همچنین وجود آرامش نسبی است که فعلا مفقودند.

۱۲. رییس جمهور جدید مردی از جنس حاکمیت و آشنا به روابط درون و بیرون آن است و این کمک می کند اگر رای بر تغییرات اقتصادی داشته باشند با قدرت و همراهی قوای دیگر این کار را راحت تر انجام دهد.

۱۳. ممکن است برای مدت یک سال، قیمت گذاری ها به سمت دستوری شدن و دولتی شدن پیش برود.

۱۴. ساخت و ساز مسکن با حمایت ویژه دولت فعال خواهد شد.

۱۵. اگر رئیسی می گفت که رقیب من فساد و ناکارآمدی است (در عرصه انتخابات) اما مهم ترین رقیب وی در عرصه اداره کشور ناترازی بودجه است. انتظارات تلنبار شده از یک طرف، وعده های انتخاباتی از طرف دیگر به بودجه ناتراز دامن می زند. تصمیم سخت پیش‌روی پاستورنشین آینده، انتخاب بین وعده‌ها و ممکن ها خواهد بود.

۱۶. آنچه می دانیم این است که دولت رییسی به هیچ وجه با دولت احمدی نژاد و دولت روحانی قابل مقایسه نیست. نه از لحاظ شخصیت رییس دولت و نه از لحاظ شرایط مملکت. بنابراین عملکرد اقتصادی آن نیز کپی برابر اصل هیچکدام نخواهد بود.

با توجه به موارد شانزده گانه فوق:

▫️در عرصه کلان؛ از دولت جدید در تصمیمات سخت اما درست، حمایت کنیم.

▫️در حوزه کسب وکار، استراتژی هایی انتخاب کنیم که متناسب با شرایط محیط جدید باشد.

▫️در زندگی شخصی، سرمایه خود را با توجه به پیش‌بینی‌ها و پیشامدها بهتر مدیریت کنیم.

مدیریت سرمایه دایموند،
آینده مطمئن سرمایه شما

@DiamondCMG
‏

مدیریت سرمایه دایموند مدتی است فعالیتش را آغاز کرده و گزارش‌های تحلیلی خوبی منتشر می‌کند. 👆

هنوز خبری از دور بعدی مذاکرات وین نیست،‌ درحالیکه به نظر میاد اقتصاد کشور بدجوری نیازمند تزریق دلارهای نفتیه.

توی این پست، گیر فعلی مذاکرات وین رو تحلیل می‌کنیم. سپس، در پی آشنایی با ریسک‌هایی که در وین با اونها روبرو هستیم، به دنبال راه رو به جلوی دیگه‌ای برای اقتصاد کشور خواهیم گشت.

۲۸ دقیقه - ۲۶ مگ
@Economics_and_Finance

👆 اگر می‌خواهید بدانید وضعیت اکنون روابط خارجی و اقتصادی کشور چگونه است، این روایت کوتاه پویا ناظران را بشنوید.

🔹 نکته‌ای از این روایت: مهم‌ترین اصلاح اقتصادی در حال حاضر، دست‌کشیدن دولت از مداخلات قیمتی (مثل برق، بنزین و مرغ) است.

⭕️ هشدار: نه تنها اینستاگرام و واتساپ، که تمام سرویسهای گوگل هم مسدود خواهد شد! هر فعالیتی در اینترنت داشته باشید قابل شناسایی و رهگیری خواهد شد! میلیاردها تومان رانت ایجاد می‌شود و موبایل‌ها و لپ‌تاپ‌ها تا ۳۵ درصد گران می‌شود. از همه بدتر آزادی ما محدود می‌شود و خیلی چیزها سانسور می‌شود. اگر تو الان کاری نکنی و دست روی دست بگذاری!

✌️ امضای شما تازه شروع مطالبه‌گری است. همین‌حالا کارهای ساده زیادی می‌توانید انجام دهید تا جلوی اجرای طرح صیانت را بگیرید.

⭕️ روی لینک زیر بزنید و مطابق با صفحه اختصاصی مخالفت با #طرح_صیانت فعالیت خود را شروع کنید:
👉 https://internet.karzar.net

▪️ فردا (واقعا) دیر است...

#منفعل_نباشیم

کارزار؛ پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا:
کانال تلگرام | اینستاگرام | توییتر

سلام و وقت بخیر 😉

روزهای عجیبی را داریم می‌گذرانیم.

- #کرونا پس از یک‌ونیم سال هنوز دارد پیک می‌زند و مدیران ما دارند بدترین عملکردها را ثبت می‌کنند.
- دولت #روحانی پس از هشت سال با ناکامی به پایان رسیده و دولتی ضعیف‌تر با کابینه‌ای نالایق‌تر جای آن را گرفته است.
- در #افغانستان گروهی افراطی قدرت را در دست گرفته‌اند و آن صحنه‌های عجیبِ میدان هوایی کابل به وقوع پیوسته است.
- طرح #صیانت با همهٔ کنش‌گری‌ها و بیش از یک میلیون امضای مخالفان، مسیر خودش را دارد می‌رود؛ مردم هم که گویی کشک.
- رفتن و #مهاجرت باز سرعت گرفته و هر روز باید با کسی از دوستان و آشنایان خداحافظی کرد و امیدوار به دیدارش در آینده‌ای نه چندان نزدیک بود.
- #تورم هم که قربانش روم؛ هم‌چنان صعودی است.

در این هنگامه، هستند کسانی که می‌توانند بنشینند و عمیق مطالعه کنند و چنین گزارش‌هایی برای مخاطبان تولید کنند. ممنون از محمدرضای #شعبانعلی و دست مریزاد به او. شما هم اگر می‌خواهید دربارهٔ منشأ ویروس کرونا بیشتر بدانید این مطلب را بخوانید. طولانی است، اما عالی. اصلاً فارغ از محتوا، کلاس درس گزارش‌نویسی است.

خداوند در این روزها به همه‌مان صبر دهاد و عاقبت‌مان را ختم به خیر کناد 🍀

⚛️چرا خودکفایی «استقلال» را کم می‌کند؟!

🖊امیر ناظمی

[این یادداشت قدیمی به مناسبت عکس سفرای انگلیس و روسیه بازنشر می‌شود؛ همان عکسی که به استقلال ما طعنه می‌زند]

ما نسل عادت کرده به جشن‌های خودکفایی بودیم؛ از خودکفایی گندم تا پیکان! برای ما بدیهی بود که برای حفظ استقلال باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تولید کنیم. ما تازه سال‌های انتهای دهه‌ی ۷۰ بود که فهمیدیم خودکفایی در همه‌ی امور امکان‌پذیر نیست. با خودکفایی خداحافظی کردیم، هم ما مردم، هم آن سیاستمدارها؛ چون فکر می‌کردیم نمی‌شود! نه اینکه راه حل خوبی نیست!

بعد شروع شد به تهیه فهرستی از کالاهای استراتژیک که فکر می‌کردند باید در آن‌ها خودکفا شویم. گندم در این فهرست بود به اسم امنیت غذایی؛ یا بنزین و خودرو بخاطر سهم اشتغال بالا. ما از ترس تحریم، از ترس کابوس جنگ با عراق، ما به هزار دلیل دنبال استقلال از طریق خودکفایی بودیم.

برای من گذشت و گذشت تا در مدل‌سازی‌ها رسیدم به مفهوم «استقلال»! از دید منی که بزرگ‌شده در این دوره‌ها بودم، استقلال یعنی «کمترین میزان تاثیرپذیری از دیگران» یعنی هرچقدر کسی نتواند بر تصمیمات من اثر بگذارد من مستقل‌تر هستم؛ یعنی اگر آمریکا و اروپا روی فعالیت‌های من اثر نگذارند من استقلال بیشتری دارم.

اما از دید کتاب‌ها و مدلسازی‌هایی که داشتم در دانشگاه تدریس می‌کردم، «استقلال» از «نسبت وابستگی دیگران به من به وابستگی من به آن‌ها» به دست می‌آمد؛ یا برابر بود با «نسبت تاثیراتی که من بر دیگران می‌گذارم به مجموع تاثیراتی که میگذارم و می‌پذیرم».

در این تعریف اگر من کشوری باشم که دیگران به من وابسته نیستند؛ من مستقل نیستم! و البته قدرت هم ندارم!

البته در مدل‌سازی‌های پیچیده‌تر، هم تعریف «استقلال» و هم تعریف «قدرت» پیچیده‌تر می‌شدند، اما در همه‌ی آن‌ها مدام نقش تاثیرگذاری‌ها در تعریف «استقلال» بیشتر می‌شد!

از دید مدلسازی‌های جدید، بازیگری که در یک سیستم «استقلال» داشت، بازیگری بود که باید تاثیرگذار می‌بود، وگرنه هر چقدر هم تاثیرپذیری‌اش را از سایرین کم می‌کرد، مستقل نمی‌شد.

⭕️استقلال و تحریم‌ها
بسیار نوشته شده که چرا اینقدر ما راحت تحریم می‌شویم؟ پاسخ اما دقیقا برمی‌گردد به دلیل همین درک نادرستی است که از مفهوم استقلال داریم.

بازیگر مستقل یا دارای قدرت، قابل حذف شدن از سیستم نیست. یعنی کشوری که ۱۰۰ میلیارد دلار وارد می‌کند و ۱۰۰ میلیارد صادر می‌کند؛ خیلی قوی‌تر از کشوری است که نه وارداتی دارد و نه صادراتی! کشور اول را نمی‌شود از جهان حذف کرد و دومی را می‌شود!

بگذارید چند واقعیت ببینیم:
1️⃣ما ایرانی‌ها فکر می‌کنیم چون سالیانه حدود ۳ میلیارد یورو از آلمان واردات داشته‌ایم؛ خیلی شریک جذابی برای آلمانی‌ها هستیم؛ اما یادمان می‌رود که صادرات آلمانی‌ها حدود ۱۳۵۰ میلیارد است و این یعنی سهم ما حدود ۰.۰۰۲ است! یعنی قابل صرف نظر!

2️⃣سهم ایران در چند سال گذشته کمتر از ۰.۰۰۱ از کل صادرات چین بوده است و سهم ایران در واردات این کشور نیز کمتر از ۰.۰۰۹! یعنی سهم ما تقریبا در اقتصاد چین آن‌قدر ناچیز است، که می‌شود درنظر نگرفت!

این‌ها واقعیت‌هایی هستند که معنایش متاسفانه در همان تفاوت فهم‌مان از مفهوم استقلال نشات گرفته است. ما موفق شده‌ایم تاثیری‌پذیری خود را از دیگران کم کنیم؛ اما ما به سادگی در معادلات جهانی نادیده گرفته می‌شویم؛ چون تاثیرگذاریمان هم به اندازه‌ی تاثیر‌پذیری‌مان ناچیز است!

⭕️تغییر دیدگاه
وقتی به شاخص‌های جهانی دقت می‌کنیم، در بسیاری از این شاخص‌ها «واردات» یک معیار مطلوب است! بله واردات اگر در صنایع پیشرفته و کالاهای سرمایه‌ای باشد، و اگر همراه با صادرات بالا باشد، یک معیار خیلی خوب است. ما هنوز افتخار می‌کنیم به کاهش واردات بدون آن‌که توجه کنیم به سایر جنبه‌ها!

ما بیش از هر چیز نیاز داریم تا به بازتعریف مفاهیمی اقدام کنیم، که میراث دنیای ماقبل جهانی‌شدن است! ما نیاز داریم تا دوباره در خصوص بسیاری از چیزهایی که بدیهی می‌دانیم، فکر کنیم!

ما اگر واردات بالا و صادرات بالا داشتیم، هرچند تفاضلش همین مقدار اکنون بود، حتما بیش از وضعیت فعلی‌مان تاثیرگذار بودیم و این یعنی به راحتی قابل صرف نظر کردن نبودیم! یعنی به راحتی نمی‌شد با یک امضا تحریم‌مان کرد!

در دنیای امروز، هیچ رابطه‌ای یک‌طرفه نیست. نمی‌شود تنها تاثیرگذار بود و هیچ وابستگی نداشت. مهم آن است که بیش از آن که وابسته به دیگران باشیم، آن‌ها به ما وابسته باشند.

دستیابی به استقلال تنها از طریق این توازن ایجاد می‌شود؛ وگرنه اگر به هیچکس وابسته نباشیم و دیگران هم به ما وابسته نباشند؛ همگی برای حذف شدنمان توافق دارند!

یعنی حتی اگر خودکفایی امکان‌پذیر هم باشد، قدرت و استقلال ما را افزایش که نمی‌دهد، بلکه کاهش می‌دهد!

به‌اشتراک بگذارید تا آفریده شود
@ShareNovate

همه چیز در مهار و قبضهٔ ما نیست!

#کتاب_بخوانیم

زندگی ما کاملاً قابل #کنترل و مهارکردنی نیست. پزشک نروژی، استوله فردریکسن، از زاویهٔ جالبی به مسئلهٔ بهداشت و سلامت می‌نگرد و «بخت بد» را مفهومی محوری در این زمینه می‌داند. اینکه احتمال بیمار شدنِ فرد چقدر است، صرفاً به انتخاب‌های خود شخص یا محیطش بستگی ندارد، بلکه بیشتر مربوط به #بخت خوش یا بخت ناخوش است. او توجه ما را به سه نوع بخت جلب می‌کند:

۱. بخت سرشتی یعنی اینکه ما با چه جور ژن‌هایی به دنیا می‌آییم و واکنش‌های ایمنی‌مان چگونه است.

۲. بخت محیطی یعنی ما با چه موقعیت‌هایی روبرو می‌شویم و چقدر در معرض خطر قرار می‌گیریم.

۳. بخت پیامدی یعنی پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر انتخاب‌هایی که می‌کنیم، چه خواهد بود.

بیمار شدن یا بیمار نشدنِ یک نفر به هر سه عامل بستگی دارد و این توهمی بیش نیست که معتقد باشیم همه‌چیز می‌تواند در مهار و قبضهٔ ما باشد.


🗂 کتاب: فلسفهٔ #ترس، نویسنده: لارس اسوندسن، مترجم: خشایار دیهیمی، نشر گمان

@systemsthinking

✳️انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف با همکاری مدرسه مدیریت ناول برگزار می‌کند.
معرفی برنامه تربیت رهبران نوآور جوان
زمان برگزاری: شنبه 16 بهمن ماه 1400 – ساعت 17 الی 19
🔸لطفا برای حضور در سمینار به صورت آنلاین از طریق لینک زیر در ساعت برگزاری همایش، به عنوان مهمان وارد شوید.
🔺لینک نشست تربیت رهبران نوآور جوان
امکان حضور در این نشست برای همۀ اعضای انجمن فارغ التحصیلان و همۀ علاقه مندان فراهم است.
🔺جهت ثبت نام اینجا را کلیک فرمایید.
🔸جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره انجمن 66085860 داخلی 117 تماس حاصل فرمایید.

کانال رسمی اطلاع رسانی انجمن فارغ التحصیلان شریف:
🆔 @SharifAlumniAssociation 🎓

سال گذشته در همکاری با دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان، برنامه‌ای را طراحی و اجرا کردیم که بسیار خوب از کار درآمد و با بازخوردی که از شرکت‌کنندگان گرفتیم، تصمیم‌مان بر آن شد تا این دوره را باز هم اجرا کنیم.

برنامهٔ «تربیت رهبران نوآور جوان» امسال در همکاری با انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود.

اگر می‌خواهید با ساختار برنامه و آنچه در آن می‌گذرد، آشنا شوید، شنبه ۱۶ بهمن به نشست معرفی دوره بیایید.

پنج‌شنبهٔ این هفته در آکادمی بُرش کارگاهی با موضوع «تفکر سیستمی» دارم. اگر می‌خواهید با کلیت و مفاهیم این گونهٔ تفکر آشنا شوید، می‌توانید در اینجا ثبت‌نام کنید.

هزینهٔ کارگاه، منطقی است، با این حال اگر برخورداری از تخفیف برایتان مطلوب بود، بگویید تا کد تخفیف در نظر گرفته شده را تقدیم کنم.

✳️ انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف در همکاری با مدرسه مدیریت ناول برنامهٔ آموزشی و توسعه‌ای خاصی را برای دانش‌آموختگان دانشگاه تدارک دیده است.

این برنامهٔ آموزشی با عنوان «تربیت رهبران نوآور جوان» برای جوانان مستعدی طراحی شده که انگیزه و عزم بالایی برای تحقق تحولات ارزشمند و ایجاد نوآوری‌های ثمربخش در دنیای پیرامون‌شان دارند.

در نشست معرفی برنامه، سعی می‌شود ساختار و جزئیات آن به‌خوبی شرح داده شود. اگر گمان می‌کنید شما هم به مهارت‌هایی برای ایجاد تغییر در دنیای پیرامون‌تان نیاز دارید، به نشست معرفی این دوره دعوتید.

🕰 زمان برگزاری: شنبه ۱۶ بهمن، ساعت ۵ تا ۷
🌀 برای حضور در این نشست کافی است در ساعت مقرر از طریق این لینک به صورت مهمان وارد شوید.

🌐 لینک ثبت‌نام در نشست

☎️ برای کسب اطلاعات بیشتر هم می‌توانید با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@Nasim_Shahmansoori

کانال رسمی اطلاع‌رسانی انجمن فارغ‌التحصیلان شریف:
🆔 @SharifAlumniAssociation 🎓

سفر یادگیری

امیرعلی تازه از دوبی برگشته بود. تماس گرفتم تا از سفرش بپرسم و اینکه آیا به نظرش اکسپو ارزش دیدن دارد یا نه. گفت خوب بوده و می‌ارزد. جرقهٔ سفر در همین گفت‌وگوی تلفنی زده شد.

فردایش که عماد را دیدم، ایدهٔ سفر مدیران به دوبی و بازدید از اکسپو را با او مطرح کردم. پسندید و گفت اگر خودت پای کار هستی، بسم‌الله.

شب همان روز با دکتر مشایخی صحبت کردم. دعوت را پذیرفتند و قول همراهی دادند.

همه چیز خوب و سریع پیش رفت و تا به خودمان آمدیم، دیدیم که زیر گنبد میدان الوصل ایستاده‌ایم؛ همان گنبد عظیم و زیبا؛ همان‌جا که قرار بود آدم‌ها و ایده‌ها را به هم وصل کند.

این عکس هم یادگاری این سفر ارزشمند و دوست‌داشتنی است که کامیار لطف کرده و پیش از غروب روز سه‌شنبه، نوزدهم بهمن آن را در جلوی غرفهٔ ایران ثبت کرده است.

اکسپو نمایشگاهی است که هر پنج سال یک‌بار به میزبانی یک کشور برگزار می‌شود و در آن کشورها می‌آیند تا خودشان را به جهانیان معرفی کنند. بعضی در #گذشته و افتخارات پیشین‌شان مانده‌اند، بعضی بر #اکنون و توانمندی‌هایشان تمرکز کرده‌اند، و بعضی هم بر #آینده و ظرفیت‌ها، فرصت‌ها و رؤیاهایی که دارند.

🎶 قطعهٔ «والس نوروزی» که در سریال خاتون اجرا شده و بسیار گوش‌نواز و شنیدنی است.

بهار ایسه، سوار ایسه، می نازنین خورشید
اسب نوروزه یوهو
خوشم خوشم کی دیو زم بنه سرا پا جیر
دل باز پیروزه یوهو
بیا بزن به جام من تی جام واهال پارساله سوزا یوهو
سوز سرما بوشو، غم به یک جا بوشو، پا بکوبیم یاران

تره ببه فرخنده تازه سال، مره هم
تره بمانه خوشی و اقبال، مره هم
تره بایه شادی در همه حال، مره هم
به همه یاران به کس و کاران
خورّم به روزگاران

هفت‌سین ور رو به آیینه خوشتر درم من
شمع و جمع و جام زرینه خوشتر درم من
عیدی از اون مهر گنجینه خوشتر درم من
نو گوله کش شمه، صاف و بی‌غش گمه
صد سال به از سالان

🍀 نوروز فرخنده و سال نو مبارک!