مُستشار – Telegram
مُستشار
331 subscribers
313 photos
53 videos
1 file
59 links
من، حسین توحیدی هستم، یک جستجوگر، یادگیرنده و پویندهٔ مسیر مشاوره مدیریت و اینجا گوشهٔ خلوتی است برای به اشتراک گذاشتن چیزهایی که دوست دارم شما هم ببینید یا بخوانیدشان.

@H_Tohidi
Download Telegram
Forwarded from کارزار
⭕️ هشدار: نه تنها اینستاگرام و واتساپ، که تمام سرویسهای گوگل هم مسدود خواهد شد! هر فعالیتی در اینترنت داشته باشید قابل شناسایی و رهگیری خواهد شد! میلیاردها تومان رانت ایجاد می‌شود و موبایل‌ها و لپ‌تاپ‌ها تا ۳۵ درصد گران می‌شود. از همه بدتر آزادی ما محدود می‌شود و خیلی چیزها سانسور می‌شود. اگر تو الان کاری نکنی و دست روی دست بگذاری!

✌️ امضای شما تازه شروع مطالبه‌گری است. همین‌حالا کارهای ساده زیادی می‌توانید انجام دهید تا جلوی اجرای طرح صیانت را بگیرید.

⭕️ روی لینک زیر بزنید و مطابق با صفحه اختصاصی مخالفت با #طرح_صیانت فعالیت خود را شروع کنید:
👉 https://internet.karzar.net

▪️ فردا (واقعا) دیر است...

#منفعل_نباشیم

کارزار؛ پلتفرم مستقل جمع‌آوری امضا:
کانال تلگرام | اینستاگرام | توییتر
سلام و وقت بخیر 😉

روزهای عجیبی را داریم می‌گذرانیم.

- #کرونا پس از یک‌ونیم سال هنوز دارد پیک می‌زند و مدیران ما دارند بدترین عملکردها را ثبت می‌کنند.
- دولت #روحانی پس از هشت سال با ناکامی به پایان رسیده و دولتی ضعیف‌تر با کابینه‌ای نالایق‌تر جای آن را گرفته است.
- در #افغانستان گروهی افراطی قدرت را در دست گرفته‌اند و آن صحنه‌های عجیبِ میدان هوایی کابل به وقوع پیوسته است.
- طرح #صیانت با همهٔ کنش‌گری‌ها و بیش از یک میلیون امضای مخالفان، مسیر خودش را دارد می‌رود؛ مردم هم که گویی کشک.
- رفتن و #مهاجرت باز سرعت گرفته و هر روز باید با کسی از دوستان و آشنایان خداحافظی کرد و امیدوار به دیدارش در آینده‌ای نه چندان نزدیک بود.
- #تورم هم که قربانش روم؛ هم‌چنان صعودی است.

در این هنگامه، هستند کسانی که می‌توانند بنشینند و عمیق مطالعه کنند و چنین گزارش‌هایی برای مخاطبان تولید کنند. ممنون از محمدرضای #شعبانعلی و دست مریزاد به او. شما هم اگر می‌خواهید دربارهٔ منشأ ویروس کرونا بیشتر بدانید این مطلب را بخوانید. طولانی است، اما عالی. اصلاً فارغ از محتوا، کلاس درس گزارش‌نویسی است.

خداوند در این روزها به همه‌مان صبر دهاد و عاقبت‌مان را ختم به خیر کناد 🍀
Forwarded from آینده مشترک
⚛️چرا خودکفایی «استقلال» را کم می‌کند؟!

🖊امیر ناظمی

[این یادداشت قدیمی به مناسبت عکس سفرای انگلیس و روسیه بازنشر می‌شود؛ همان عکسی که به استقلال ما طعنه می‌زند]

ما نسل عادت کرده به جشن‌های خودکفایی بودیم؛ از خودکفایی گندم تا پیکان! برای ما بدیهی بود که برای حفظ استقلال باید از شیر مرغ تا جان آدمیزاد را تولید کنیم. ما تازه سال‌های انتهای دهه‌ی ۷۰ بود که فهمیدیم خودکفایی در همه‌ی امور امکان‌پذیر نیست. با خودکفایی خداحافظی کردیم، هم ما مردم، هم آن سیاستمدارها؛ چون فکر می‌کردیم نمی‌شود! نه اینکه راه حل خوبی نیست!

بعد شروع شد به تهیه فهرستی از کالاهای استراتژیک که فکر می‌کردند باید در آن‌ها خودکفا شویم. گندم در این فهرست بود به اسم امنیت غذایی؛ یا بنزین و خودرو بخاطر سهم اشتغال بالا. ما از ترس تحریم، از ترس کابوس جنگ با عراق، ما به هزار دلیل دنبال استقلال از طریق خودکفایی بودیم.

برای من گذشت و گذشت تا در مدل‌سازی‌ها رسیدم به مفهوم «استقلال»! از دید منی که بزرگ‌شده در این دوره‌ها بودم، استقلال یعنی «کمترین میزان تاثیرپذیری از دیگران» یعنی هرچقدر کسی نتواند بر تصمیمات من اثر بگذارد من مستقل‌تر هستم؛ یعنی اگر آمریکا و اروپا روی فعالیت‌های من اثر نگذارند من استقلال بیشتری دارم.

اما از دید کتاب‌ها و مدلسازی‌هایی که داشتم در دانشگاه تدریس می‌کردم، «استقلال» از «نسبت وابستگی دیگران به من به وابستگی من به آن‌ها» به دست می‌آمد؛ یا برابر بود با «نسبت تاثیراتی که من بر دیگران می‌گذارم به مجموع تاثیراتی که میگذارم و می‌پذیرم».

در این تعریف اگر من کشوری باشم که دیگران به من وابسته نیستند؛ من مستقل نیستم! و البته قدرت هم ندارم!

البته در مدل‌سازی‌های پیچیده‌تر، هم تعریف «استقلال» و هم تعریف «قدرت» پیچیده‌تر می‌شدند، اما در همه‌ی آن‌ها مدام نقش تاثیرگذاری‌ها در تعریف «استقلال» بیشتر می‌شد!

از دید مدلسازی‌های جدید، بازیگری که در یک سیستم «استقلال» داشت، بازیگری بود که باید تاثیرگذار می‌بود، وگرنه هر چقدر هم تاثیرپذیری‌اش را از سایرین کم می‌کرد، مستقل نمی‌شد.

⭕️استقلال و تحریم‌ها
بسیار نوشته شده که چرا اینقدر ما راحت تحریم می‌شویم؟ پاسخ اما دقیقا برمی‌گردد به دلیل همین درک نادرستی است که از مفهوم استقلال داریم.

بازیگر مستقل یا دارای قدرت، قابل حذف شدن از سیستم نیست. یعنی کشوری که ۱۰۰ میلیارد دلار وارد می‌کند و ۱۰۰ میلیارد صادر می‌کند؛ خیلی قوی‌تر از کشوری است که نه وارداتی دارد و نه صادراتی! کشور اول را نمی‌شود از جهان حذف کرد و دومی را می‌شود!

بگذارید چند واقعیت ببینیم:
1️⃣ما ایرانی‌ها فکر می‌کنیم چون سالیانه حدود ۳ میلیارد یورو از آلمان واردات داشته‌ایم؛ خیلی شریک جذابی برای آلمانی‌ها هستیم؛ اما یادمان می‌رود که صادرات آلمانی‌ها حدود ۱۳۵۰ میلیارد است و این یعنی سهم ما حدود ۰.۰۰۲ است! یعنی قابل صرف نظر!

2️⃣سهم ایران در چند سال گذشته کمتر از ۰.۰۰۱ از کل صادرات چین بوده است و سهم ایران در واردات این کشور نیز کمتر از ۰.۰۰۹! یعنی سهم ما تقریبا در اقتصاد چین آن‌قدر ناچیز است، که می‌شود درنظر نگرفت!

این‌ها واقعیت‌هایی هستند که معنایش متاسفانه در همان تفاوت فهم‌مان از مفهوم استقلال نشات گرفته است. ما موفق شده‌ایم تاثیری‌پذیری خود را از دیگران کم کنیم؛ اما ما به سادگی در معادلات جهانی نادیده گرفته می‌شویم؛ چون تاثیرگذاریمان هم به اندازه‌ی تاثیر‌پذیری‌مان ناچیز است!

⭕️تغییر دیدگاه
وقتی به شاخص‌های جهانی دقت می‌کنیم، در بسیاری از این شاخص‌ها «واردات» یک معیار مطلوب است! بله واردات اگر در صنایع پیشرفته و کالاهای سرمایه‌ای باشد، و اگر همراه با صادرات بالا باشد، یک معیار خیلی خوب است. ما هنوز افتخار می‌کنیم به کاهش واردات بدون آن‌که توجه کنیم به سایر جنبه‌ها!

ما بیش از هر چیز نیاز داریم تا به بازتعریف مفاهیمی اقدام کنیم، که میراث دنیای ماقبل جهانی‌شدن است! ما نیاز داریم تا دوباره در خصوص بسیاری از چیزهایی که بدیهی می‌دانیم، فکر کنیم!

ما اگر واردات بالا و صادرات بالا داشتیم، هرچند تفاضلش همین مقدار اکنون بود، حتما بیش از وضعیت فعلی‌مان تاثیرگذار بودیم و این یعنی به راحتی قابل صرف نظر کردن نبودیم! یعنی به راحتی نمی‌شد با یک امضا تحریم‌مان کرد!

در دنیای امروز، هیچ رابطه‌ای یک‌طرفه نیست. نمی‌شود تنها تاثیرگذار بود و هیچ وابستگی نداشت. مهم آن است که بیش از آن که وابسته به دیگران باشیم، آن‌ها به ما وابسته باشند.

دستیابی به استقلال تنها از طریق این توازن ایجاد می‌شود؛ وگرنه اگر به هیچکس وابسته نباشیم و دیگران هم به ما وابسته نباشند؛ همگی برای حذف شدنمان توافق دارند!

یعنی حتی اگر خودکفایی امکان‌پذیر هم باشد، قدرت و استقلال ما را افزایش که نمی‌دهد، بلکه کاهش می‌دهد!

به‌اشتراک بگذارید تا آفریده شود
@ShareNovate
Forwarded from Systems Thinking
همه چیز در مهار و قبضهٔ ما نیست!

#کتاب_بخوانیم

زندگی ما کاملاً قابل #کنترل و مهارکردنی نیست. پزشک نروژی، استوله فردریکسن، از زاویهٔ جالبی به مسئلهٔ بهداشت و سلامت می‌نگرد و «بخت بد» را مفهومی محوری در این زمینه می‌داند. اینکه احتمال بیمار شدنِ فرد چقدر است، صرفاً به انتخاب‌های خود شخص یا محیطش بستگی ندارد، بلکه بیشتر مربوط به #بخت خوش یا بخت ناخوش است. او توجه ما را به سه نوع بخت جلب می‌کند:

۱. بخت سرشتی یعنی اینکه ما با چه جور ژن‌هایی به دنیا می‌آییم و واکنش‌های ایمنی‌مان چگونه است.

۲. بخت محیطی یعنی ما با چه موقعیت‌هایی روبرو می‌شویم و چقدر در معرض خطر قرار می‌گیریم.

۳. بخت پیامدی یعنی پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیر انتخاب‌هایی که می‌کنیم، چه خواهد بود.

بیمار شدن یا بیمار نشدنِ یک نفر به هر سه عامل بستگی دارد و این توهمی بیش نیست که معتقد باشیم همه‌چیز می‌تواند در مهار و قبضهٔ ما باشد.


🗂 کتاب: فلسفهٔ #ترس، نویسنده: لارس اسوندسن، مترجم: خشایار دیهیمی، نشر گمان

@systemsthinking
✳️انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف با همکاری مدرسه مدیریت ناول برگزار می‌کند.
معرفی برنامه تربیت رهبران نوآور جوان
زمان برگزاری: شنبه 16 بهمن ماه 1400 – ساعت 17 الی 19
🔸لطفا برای حضور در سمینار به صورت آنلاین از طریق لینک زیر در ساعت برگزاری همایش، به عنوان مهمان وارد شوید.
🔺لینک نشست تربیت رهبران نوآور جوان
امکان حضور در این نشست برای همۀ اعضای انجمن فارغ التحصیلان و همۀ علاقه مندان فراهم است.
🔺جهت ثبت نام اینجا را کلیک فرمایید.
🔸جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره انجمن 66085860 داخلی 117 تماس حاصل فرمایید.

کانال رسمی اطلاع رسانی انجمن فارغ التحصیلان شریف:
🆔 @SharifAlumniAssociation 🎓
انجمن فارغ التحصيلان شريف | SUT Alumni
✳️انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف با همکاری مدرسه مدیریت ناول برگزار می‌کند. معرفی برنامه تربیت رهبران نوآور جوان زمان برگزاری: شنبه 16 بهمن ماه 1400 – ساعت 17 الی 19 🔸لطفا برای حضور در سمینار به صورت آنلاین از طریق لینک زیر در ساعت برگزاری همایش،…
سال گذشته در همکاری با دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان، برنامه‌ای را طراحی و اجرا کردیم که بسیار خوب از کار درآمد و با بازخوردی که از شرکت‌کنندگان گرفتیم، تصمیم‌مان بر آن شد تا این دوره را باز هم اجرا کنیم.

برنامهٔ «تربیت رهبران نوآور جوان» امسال در همکاری با انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود.

اگر می‌خواهید با ساختار برنامه و آنچه در آن می‌گذرد، آشنا شوید، شنبه ۱۶ بهمن به نشست معرفی دوره بیایید.
پنج‌شنبهٔ این هفته در آکادمی بُرش کارگاهی با موضوع «تفکر سیستمی» دارم. اگر می‌خواهید با کلیت و مفاهیم این گونهٔ تفکر آشنا شوید، می‌توانید در اینجا ثبت‌نام کنید.

هزینهٔ کارگاه، منطقی است، با این حال اگر برخورداری از تخفیف برایتان مطلوب بود، بگویید تا کد تخفیف در نظر گرفته شده را تقدیم کنم.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✳️ انجمن فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف در همکاری با مدرسه مدیریت ناول برنامهٔ آموزشی و توسعه‌ای خاصی را برای دانش‌آموختگان دانشگاه تدارک دیده است.

این برنامهٔ آموزشی با عنوان «تربیت رهبران نوآور جوان» برای جوانان مستعدی طراحی شده که انگیزه و عزم بالایی برای تحقق تحولات ارزشمند و ایجاد نوآوری‌های ثمربخش در دنیای پیرامون‌شان دارند.

در نشست معرفی برنامه، سعی می‌شود ساختار و جزئیات آن به‌خوبی شرح داده شود. اگر گمان می‌کنید شما هم به مهارت‌هایی برای ایجاد تغییر در دنیای پیرامون‌تان نیاز دارید، به نشست معرفی این دوره دعوتید.

🕰 زمان برگزاری: شنبه ۱۶ بهمن، ساعت ۵ تا ۷
🌀 برای حضور در این نشست کافی است در ساعت مقرر از طریق این لینک به صورت مهمان وارد شوید.

🌐 لینک ثبت‌نام در نشست

☎️ برای کسب اطلاعات بیشتر هم می‌توانید با آیدی زیر در ارتباط باشید:
@Nasim_Shahmansoori

کانال رسمی اطلاع‌رسانی انجمن فارغ‌التحصیلان شریف:
🆔 @SharifAlumniAssociation 🎓
سفر یادگیری

امیرعلی تازه از دوبی برگشته بود. تماس گرفتم تا از سفرش بپرسم و اینکه آیا به نظرش اکسپو ارزش دیدن دارد یا نه. گفت خوب بوده و می‌ارزد. جرقهٔ سفر در همین گفت‌وگوی تلفنی زده شد.

فردایش که عماد را دیدم، ایدهٔ سفر مدیران به دوبی و بازدید از اکسپو را با او مطرح کردم. پسندید و گفت اگر خودت پای کار هستی، بسم‌الله.

شب همان روز با دکتر مشایخی صحبت کردم. دعوت را پذیرفتند و قول همراهی دادند.

همه چیز خوب و سریع پیش رفت و تا به خودمان آمدیم، دیدیم که زیر گنبد میدان الوصل ایستاده‌ایم؛ همان گنبد عظیم و زیبا؛ همان‌جا که قرار بود آدم‌ها و ایده‌ها را به هم وصل کند.

این عکس هم یادگاری این سفر ارزشمند و دوست‌داشتنی است که کامیار لطف کرده و پیش از غروب روز سه‌شنبه، نوزدهم بهمن آن را در جلوی غرفهٔ ایران ثبت کرده است.

اکسپو نمایشگاهی است که هر پنج سال یک‌بار به میزبانی یک کشور برگزار می‌شود و در آن کشورها می‌آیند تا خودشان را به جهانیان معرفی کنند. بعضی در #گذشته و افتخارات پیشین‌شان مانده‌اند، بعضی بر #اکنون و توانمندی‌هایشان تمرکز کرده‌اند، و بعضی هم بر #آینده و ظرفیت‌ها، فرصت‌ها و رؤیاهایی که دارند.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎶 قطعهٔ «والس نوروزی» که در سریال خاتون اجرا شده و بسیار گوش‌نواز و شنیدنی است.

بهار ایسه، سوار ایسه، می نازنین خورشید
اسب نوروزه یوهو
خوشم خوشم کی دیو زم بنه سرا پا جیر
دل باز پیروزه یوهو
بیا بزن به جام من تی جام واهال پارساله سوزا یوهو
سوز سرما بوشو، غم به یک جا بوشو، پا بکوبیم یاران

تره ببه فرخنده تازه سال، مره هم
تره بمانه خوشی و اقبال، مره هم
تره بایه شادی در همه حال، مره هم
به همه یاران به کس و کاران
خورّم به روزگاران

هفت‌سین ور رو به آیینه خوشتر درم من
شمع و جمع و جام زرینه خوشتر درم من
عیدی از اون مهر گنجینه خوشتر درم من
نو گوله کش شمه، صاف و بی‌غش گمه
صد سال به از سالان

🍀 نوروز فرخنده و سال نو مبارک!
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🌀 هفت سبک مواجهه با مشکلات و مسئله‌ها

۱. ندیدن مشکل و بی‌توجهی به آن
۲. به رسمیت نشناختن مشکل، انکار و توجیه آن
۳. تعلل کردن و به تأخیر انداختن حل مسئله
۴. تطبیق دادن خود و سازگار شدن با مسئله
۵. غُر زدن و تخلیهٔ روانی خود
۶. درمان‌های موضعی و مقطعی
۷. حل خردمندانهٔ مسئله

این ارائه که بخشی از رویداد #بینشانه ۱۴۰۰ بوده، کمک می‌کند تا بتوانید سبک غالب خود در مواجهه با مشکلات و مسئله‌ها را بشناسید و مهارت #حل_مسئله خود را بهبود دهید. (لینک ارائه در آپارات)
🌀 #سالی_که_گذشت دومین سال کرونایی بود و سایهٔ سنگین این بیماری بر فعالیت‌های من هم سایه افکند. در این سال متأسفانه موتورهای تخریب در ایران سرعت گرفتند و نااُمیدی دامن گستراند. اُمیدوارم در سال پیش‌رو عاملان سازندگی بتوانند با حفظ اُمید و انگیزه بر تلاش‌شان بیفزایند تا بلکه کم‌کم سرعت این‌ها بر آنها پیشی گرفته و در مسیر پیشرفت قرار گیریم.

- سال هزاروچهارصد برای من با ابتلا به بیماری #کرونا آغاز شد. صبح روز یکم فروردین حس بویایی‌ام قطع شد ‌و همهٔ علائم بیماری مرحله به مرحله خودشان را بروز دادند. تجربهٔ کرونا برایم عجیب، دردناک و البته طولانی بود و چهل روزی طول کشید تا دوباره سرپا شوم.

- در نیمهٔ اول سال، با همراهیِ همدلانهٔ خانم دکتر واعظی و حضور پُرشور شرکت‌کنندگان، اولین دورهٔ #ترنج یا همان «تربیت رهبران نوآور جوان» که از سال پیش‌تر آغاز شده بود، ادامه پیدا کرد و به سرانجام رسید.

- در این سال همکاری‌ام با گروه #گسترش_انرژی_پاسارگاد پایان پذیرفت. پس از تغییر مدیرعامل این گروه، و با توجه به رویکردهای غیرسیستمی و خام تیم مدیریتی جدید، طراحی‌هایی که برای سامان‌مندکردن مقولات حاکمیت شرکتی و امور هیئت‌مدیره‌های این هلدینگ با راهبری سعید زرآبادی‌پور انجام داده بودیم، بلاموضوع شد و عملاً جایی برای همکاری باقی نماند. واقعاً حیف!

- در پاییز با اعتماد جناب آقای رنجبرفرد و سرکار خانم صادقی، سلسله کارگاه‌های «توسعهٔ فردی مدیران» را برای مدیران شرکت #فولاد_هرمزگان طراحی و اجرا کردیم که تجربه‌های بسیار ارزشمندی از کار درآمدند.

- در اواخر پاییز به دعوت خانم دکتر فقهی و خانم دکتر حق‌جو افتخار این را داشتم که در رویداد #بینشانه ارائه‌ای با موضوع «سبک‌های مواجهه با مشکلات و مسئله‌ها» داشته باشم؛ ارائه‌ای که می‌تواند زمینهٔ بهبود مهارت #حل_مسئله را فراهم کند.

- همراهی با محمدحسین نقوی عزیز در دوره‌های کوچینگ آورسلوز ادامه یافت و مربی‌گری جلسات گروهی مدیران شرکت‌های #فولاد_هرمزگان، #اتوشاسی_پارس و #دلفین_اسپادانا به کوله‌بار من افزوده شد.

- در اواخر سال به دعوت خانوادهٔ بحری، سلسله جلسات بیزینس‌کوچینگ مجموعهٔ #ریحان_سلامت آغاز شد که اُمیدوارم ثمراتش در سال جدید برای این کسب‌وکار خانوادگی به بار نشیند.

- هیجان‌انگیزترین تجربهٔ سال ۱۴۰۰ مثل سال گذشته در زمستان کلید خورد و با همراهی عماد قائنی و امیرعلی صبوری #سفر_یادگیری شکل گرفت؛ سفری با جمعی یادگیرنده و هم‌دل برای بازدید از اکسپو و البته حضور مؤثر و دلنشین دکتر مشایخی در این سفر.

- جلسات کوچینگ و مشاورهٔ فردی و کارگاه‌های آموزشی هم که کمافی‌السابق با دوستان و مجموعه‌های متعددی ادامه یافت که اُمیدوارم برایشان مؤثر بوده باشد.

🍀 اینها مهم‌ترین فعالیت‌های حرفه‌ای من در سال ۱۴۰۰ بود؛ فعالیت‌هایی که در اکثر آنها مربی‌گری و تسهیل‌گری بر عهده‌ام بود. از همهٔ دوستان و همراهانی که بستر این تجربه‌ها را فراهم کرده و به همکاری با من اعتماد کردند، سپاسگزارم و اُمیدوارم آنها هم تجربه‌های مفید و دل‌نشینی از این همراهی‌ها داشته بوده باشند.
Forwarded from جریانـ
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
⭕️ #انیمیشن Roto (شکسته/ترک‌برداشته) یادآور این جملات پر #خرد تیک نات هان (راهب بودایی و فعال #صلح ویتنامی) است:
«وقتی که شخص دیگری باعث #رنج تو می‌شود، این به این خاطر است که او عمیقاً در درون‌خود رنج می‌کشد و رنج او لبریز می‌شود. او به مجازات نیاز ندارد؛ او به کمک محتاج است. این آن پیامی‌ست که می‌فرستد.»

ما می‌توانیم رنج‌مان را بر یکدیگر لبریز کنیم و به چرخه زخمی کردن هم ادامه دهیم یا با مهرمان جایی این چرخه را متوقف کنیم و زخم‌ها و ترک‌های یکدیگر را ترمیم کنیم. ... #عشق شاید نجات‌مان دهد.

🔗 منبع
#احوال_مرتبطه #مهربان_باشیم #روانشناسی
در «جریان» باشید.
@jaryaann
امروز نوزدهم اردیبهشت است. با اینکه چهارشنبه نیست، اما پیشنهاد می‌کنم فیلم «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت» را ببینید.

گرچه فیلم تلخ و دردناکی است با این حال تأمل‌برانگیز و رشددهنده است.

داستان عجیب و متمایزی دارد، و بازی حرفه‌ای امیر آقایی و نیکی کریمی کیفیت #فیلم را بالا برده است.

اگر دیدید و دوست داشتید درباره‌اش گفت‌وگو کنیم، خبر دهید تا قراری برایش تنظیم کنیم.
Forwarded from شفیعی کدکنی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@shafiei_kadkani

ـــــــــــــــــــــــ
جامی‌ست که عقلْ‌آفرین می‌زندَش...

#خیام
آرامگاه خیام، تیرماه ۱۳۹۸
ویدیو از دکتر وحید قنبری ننیز
[۲۸ اردیبهشت‌ماه، روز ملّی بزرگداشت حکیم عمرخیام]
Forwarded from Novel Managing School
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🪆 عروسک #داروما در ژاپن نمادی از سرسختی، مقاومت و تاب‌آوری است. این اسباب‌بازی یا عروسک تزئینی طوری طراحی و ساخته شده که پس از هر فشار و حرکتی دوباره در حالت ایستاده قرار می‌گیرد. #تاب‌آوری چیزی است شبیه به عملکرد داروما؛ دقیقاً همان چیزی که ما در روزهای سخت و بحرانی به آن نیاز داریم. برای تقویت این مهارت، می‌توانید در ماژول تقویت تاب‌آوری به شیوهٔ کوچینگ‌آورسلوز شرکت کنید.

@NMS_ir
Forwarded from مرکز شناخت
زندگی مانند یک پتوی کوتاه است.
آن را بالا می‌کشید، پایتان بیرون می‌زند.
آن را پایین می‌کشید شانه هایتان از سرما می‌لرزد...
آدمهای وسواسی؛ مدام در حال تست اندازه ی پتو هستند و زندگی را نمی‌فهمند!
ولی آدم‌های شاد؛ زانوهای خود را کمی خم می‌کنند و شب راحتی را سپری می‌کنند...

ماريون هاوارد
🌀 حسِ خوبِ مورد #اعتماد قرار گرفتن

ما دیروز دو بار این حس را تجربه کردیم.

صبح برای خرید پرده رفته بودیم و با دیدن طرح‌های مختلف نتوانستیم به جمع‌بندی برسیم که کدام طرح به فضای خانهٔ ما بهتر می‌نشیند. تا اینکه دیدیم یکی از طرح‌های موردپسندمان در اندازهٔ یک‌دریک آماده است. از فروشنده درخواست کردیم که اگر امکان دارد پرده را در اختیارمان بگذارد تا آن را با خود به خانه برده و تناسبش را بررسی کنیم. ایشان هم پذیرفت و بدون درخواست گرویی، پرده را به ما امانت داد. در نهایت ما هم پس از بررسی تناسب پرده در خانه، دو فقره از همان طرح را سفارش دادیم.

آخر شب بود که برای بنزین‌زدن از خانه خارج شدیم و چون می‌دانستیم که ساعت ۱۲، زمان تغییر شیفت است و ممکن است معطل شویم، زودتر راه افتادیم. با اینکه ۱۱:۴۵ به پمپ‌بنزین رسیدیم، باز به تغییر شیفت خوردیم و بنزین‌زدن‌مان بعد از ساعت ۱۲ انجام شد. وقتی کارت را کشیدم، این پیام را دیدم: «کارت منقضی شده است». بله، ساعت از ۱۲ گذشته بود و تیر ماه تمام شده بوده و کارت هم منقضی. نه موبایل همراه‌مان بود و نه کارتی دیگر و نه پول نقد. در حالی که من با مأمور جایگاه در حال گفت‌وگو بودم تا اعتمادش را جلب کنم و به محض رسیدن به خانه پول را برایش منتقل کنم، رانندهٔ ماشین کناری داوطلبانه پول بنزین ما را حساب کرد.

این‌گونه سی‌ویکم تیر امسال برای ما روز زیبایی شد و شیرینی این دو اتفاق حالاحالاها با ما خواهد ماند.
🔲⭕️ما کجای جهان ایستاده ایم؟ در برزخ چارک سوم و چهارم!
مجتبی لشکربلوکی

می گویند به کسی گفتند که اگر همه دنیا را به تو بدهیم چه می کنی؟ گفت می فروشم می روم خارج! این خارج برای ما یک بهشت برین است. جایی که تمام خوبی های عالم جمع شده است. ولی به راستی نسبت ما با خارج (جهان) چیست؟ در حوزه های اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و کیفیت زندگی کجای جهان ایستاده ایم؟

اگر بخواهیم بر اساس مشاهدات شخصی روزمره، سفر و پرس و جو از دوست و فامیل و آشنا به جمع بندی برسیم ممکن است دچار انواع و اقسام خطاهای شناختی مانند ادراک گزینشی، لنگرگیری، اثر تازگی و .. شویم. یک راه آنست که بر اساس عدد و رقم با هم صحبت کنیم. اما مساله اینست که صدها مرجع مختلف به دلخواه خود و از منظر خود کشورها را با هم مقایسه می کنند. هر مرجعی خط کش خاص خود را دارد و شاخص خود را تولید و منتشر می کند. اگر می شد که یک بار بنشینیم و این عددها را با هم یک کاسه کنیم و به یک فراشاخص (شاخص ترکیبی) برسیم عالی می شد. تیم «پویش فکری توسعه» همت کردند و به نیابت از ما ۸۳ هزار داده و ۳۸۰ شاخص را با هم ترکیب کردند تا ما بتوانیم بفهمیم که کجای جهان ایستاده ایم.
اگر بخواهم گوشه ای از یافته های ایشان را خلاصه بگویم: ما از منظر اقتصادی رتبه ۱۰۴ را از بین ۱۴۹ کشور داریم یعنی در انتهای چارک سوم به سر می بریم. از منظر سیاسی با رتبه ۱۲۶، جایی بهتر از چارک چهارم نداریم. از منظر اجتماعی با رتبه ۱۱۷ مجدد در چارک چهارم به سر می بریم. از منظر زیست محیطی چارک سوم هستیم و از نظر کیفیت زندگی (به زیستی عینی و ذهنی) با رتبه ۸۷ در چارک سوم. وقتی این ۵ بعد توسعه را با هم ترکیب می کنیم به فراشاخص توسعه می رسیم که با رتبه ۱۰۹ در برزخ بین چارک سوم و چهارم هستیم.

آیا می شود در قطار توسعه یافتگی جایگاه بهتری یافت؟ بله صد درصد. در طول هفت سال گذشته، ۱۳ کشور بوده اند که ارتقا رتبه بالای ۱۰ پله داشته اند. حتی برخی کشورها ۲۲ رتبه بهبود داشته اند. بنابراین می شود!
اگر بخواهیم از این برزخ رها شویم و خود را در چارک سوم بالا بکشیم و دست کم خود را به میانه جهان برسانیم. مناظر سیاسی و اجتماعی می‌توانند پیشران‌های کلیدی باشند. به عنوان نمونه در منظر سیاسی ما فقط ۷ شاخص بالای میانگین جهانی داریم و ۸۵ شاخص حوزه سیاسی ما، پایین‌تر از میانگین جهانی قرار دارد. اینکه چقدر بهبود حوزه های مختلف اقتصادی و سیاسی و اجتماعی و زیست محیطی و کیفیت زندگی امکان پذیر است بحث دیگری است.


☑️⭕️تجویز راهبردی
پیش تر در جای دیگری گفته ام که اگر از «آسمان آرزو» به «زمین امکان» بیاییم تنها راه چاره ما این ۴ استراتژی توسعه است (جلد ششم کتاب توسعه-دریافت رایگان):
◾️نیلوفر آبی؛ ایجاد توسعه های کوچک و محلی به عنوان یک گل نیلوفرآبی که می تواند تکثیر پیدا کند.
◾️نتوکراسی؛ تمرین با حوصله و صبورانه حکمرانی شبکه ای شامل همکاری نهادهای مردمی مختلف با دولت برای حل مسایل واقعی.
◾️تربیت نسل توسعه آفرین و توسعه آگاه به جای نسل توسعه خواه؛ نسلی که توسعه را می فهمد و می آفریند و نه اینکه منتظر این باشد که یک قهرمان آن را ایجاد کند. از نسلی که از توسعه فقط حسرت نصیبش می شود باید عبور کرد به نسل توسعه آگاه/آفرین
◾️مشق شب؛ کسانی که در جستجوی بهبود اساسی هستند اکنون مهم‌ترین کاری که دارند این است که مشق شب خود را به خوبی انجام دهند و افق گشایی گفتمانی کنند تا زمانی که پنجره فرصت گشوده و فضا فراهم شود. (هر چهار استراتژی به تفصیل شرح داده شده اند).

می شود منتظر ماند. می شود فقط غر زد. می شود روشنفکرانه فقط نقد کرد و صد البته محبوب قلوب شد. می شود توئیت های انتقادی زد و فالوئر افزود. می شود همچنان در توهم آرزوهای ناشدنی غرقه شد و از طرفی می شود واقعیت را قبول کرد، هر کسی برای ایران امروز و ایران آینده کاری کند ولو کوچک. آنانکه دوست دارند برای ایران آینده کاری کنند بهتر است شناخت عمیقی از ایران پیدا کنند. از ظرفیت ها، فرصت ها، ضعف هایش و کتاب توسعه به عنوان یک مرجع و هندبوک خوش دست می تواند یک نقطه آغاز باشد (صفحه کتاب)

کانال شخصی مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
سارا کامجو، روانشناس بالینی و درمانگر:
«ما در دوره‌‌ی تروماتیکی هستیم.

🔺تروما یعنی ضربه، زمانی که اتفاق وحشتناکی برامون می‌افته که روان ما توانایی هندل کردنش رو نداره.
اولین واکنش ما بهش معمولا شوکه شدن و انکاره و اغلب با علایم جسمانی مثل تپش قلب، حالت تهوع، سردرد، خستگی و غیره همراهه.

ظرفیت روان ما محدوده و برای ادامه دادن توی این روند، خیلی مهمه که از روانمون مراقبت کنیم. مراقبت از روانمون بخشی از مراقبت از مسیره چون با روانی متلاشی شده نمی‌شه در بلندمدت ادامه داد.

🔹چطوری از خودمون مراقبت کنیم؟
می‌دونم همه‌مون دوست داریم پیوسته اخبار رو دنبال کنیم و هر لحظه از همه چیز باخبر باشیم اما مدام محرک وارد کردن به ذهنمون، ما رو دچار خستگی روانی می‌کنه که می‌تونه ما رو در آستانه‌ی فروپاشی قرار بده.

1⃣ زمان‌هایی رو برای خودتون تعیین کنین که کاملا از شبکه‌های اجتماعی خارج بشین. می‌دونم نگرانیم و این کار سخته ولی ضروریه و حتما هم لازم نیست طولانی باشه. حتی وقفه‌های نیم ساعته می‌تونه کمک‌کننده باشه. می‌تونین از دوستی بخواین توی اون زمان اگر خبر مهمی پیش اومد بهتون اطلاع بده.

این شکایت پرتکرار رو می‌شنوم که «هیچ کاری نتونستم انجام بدم»، «دستم به هیچ کاری نمی‌ره»، «همه‌ی کارام مونده» و غیره. الان شرایط خاصه، درسته؟ چطور می‌شه توی شرایط غیرعادی زندگی عادی داشت؟ انتظاری که از خودتون دارین عملا نشدنیه. پس چی کار کنیم؟

2⃣ کارهای ضروری که باید انجام بدین رو مشخص کنین و بقیه‌ی کارها رو کاملا از ذهنتون و برنامه‌تون خارج کنین. آخرین چیزی که توی این شرایط نیاز داریم، تحلیل رفتن انرژی‌مون برای یک انتظار غیرواقعی و سرزنش بیهوده است. بپذیریم که الان نمی‌تونیم روند عادی زندگی رو دنبال کنیم.

این روزها سوگواریم، خشمگینیم، غمگینیم و اگر بخوایم حس خوبی رو تجربه کنیم احتمالا دچار احساس گناه بشیم اما ما نمی‌دونیم این مسیر چقدر طول می‌کشه و برای مقاومت و پیش رفتن لازمه سرپا بمونیم، لازمه توان داشته باشیم. راه‌حل چیه؟

3⃣ برای خودتون شارژرهای کوچولو تدارک ببینین و اجازه بدین روانتون ازش بهره‌مند بشه. حال و حوصله‌ی حال خوب رو نداریم پس دنبال چیزهای کوچیک بگردین. برای هر کس این شارژرها ممکنه متفاوت باشه. می‌تونین زیر این توییت چیزهایی که شما رو شارژ می‌کنه بنویسین تا بقیه هم ایده بگیرن.

پیشنهادهای کلی برای افزایش ظرفیت روان جهت ادامه دادن:
با اطرافیان هم‌نظر درباره احساساتتون صحبت کنین،
انرژی‌تون رو با بحث‌های بیهوده هدر ندین،
لازم شد تراپی بگیرین،
اگر علایم جسمانی‌تون ادامه‌دار بود با کمک روانپزشک دارو استفاده کنین.

روزهای سختی رو گذروندیم، روزهای سختی در پیشه. اشکالی نداره یک وقت‌هایی احساس خستگی، ناامیدی یا افسردگی کنین، یک وقت‌هایی حس کنین دیگه نمی‌تونین یا شدنی نیست. یادتون باشه این فقط یک حس لحظه‌ایه و با کمک روش‌های بالا می‌شه گذروندش و ادامه داد.»
.