آنچه مهم است این است که:
تاب بیاوریم و صبر کنیم تا به چشم خود ببینیم که استعداد بی همتای انسان، در اوج تلاش و کوشش، چگونه یک پایان غم انگیز را به پیروزی عظیم، و یک وضعیت بحرانی را، به فتحی پیروزمندانه بدل می‌کند.

انسان در جستجوی معنا
#ویکتور_فرانکل

ویکتور امیل فرانکل، زاده ی 26 مارس 1905 و درگذشته ی 2 سپتامبر 1997، روانپزشک و عصب شناس اتریشی و پدیدآورنده ی معنادرمانی (لوگوتراپی) بود.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

امنیت تنها به معنی عدم جنگ در کشور نیست...
امنیت حقیقی یعنی تمام افراد جامعه بدون توجه به نژاد، دین، طبقه، جنسیت و پایگاه اجتماعی از حقوق یکسان برای رشد برخوردار باشند.

#نلسون_ماندلا

نلسون ماندلا، زاده ی 18 جولای 1918 و درگذشته ی 5 دسامبر 2013، پدر آفریقای جنوبی مدرن، مبارز ضد آپارتاید و پایه‌گذار دموکراسی در این کشور بود که در انتخاباتی دموکراتیک و عمومی برگزیده شد و در سال 1993 جایزه نوبل گرفته است.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

از زمزمه دلتنگیم، از همهمه بیزاریم
نه طاقت خاموشی، نه تاب سخن داریم

آوار ِ پریشانی است، رو سوی چه بگریزم؟
هنگامه حیرانی است، خود را به که بسپاریم؟

تشویش ِ هزار «آیا»، وسواس ِ هزار «اما»
کوریم و نمی‌بینیم، ورنه همه بیماریم

دوران شکوه باغ، از خاطرمان رفته است
امروز که صف در صف، خشکیده و بی باریم

دردا که هدر دادیم، آن ذات گرامی را
تیغیم و نمی‌بریم، ابریم و نمی‌باریم

ما خویش ندانستیم، بیداری‌مان از خواب
گفتند که بیدارید، گفتیم که بیداریم!

من راه تو را بسته، تو راه مرا بسته
امید رهایی نیست، وقتی همه دیواریم...

#حسین_منزوی

حسین منزوی، شاعری که با غزل‌هایش به جانِ واژه‌ها جان بخشید و انقلاب نرمی را در شعر کلاسیک فارسی رقم زد، در دل تاریخ ادبیات ایران جاودانه شد. او که در اوج خلاقیت و در حالی که هنوز حرف‌های بسیاری برای گفتن داشت، در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ خاموش شد.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

چگونه نور امید را در این دنیای تاریک روشن نگه داریم؟
دنیای امروز، با حجم عظیمی از اخبار منفی و رویدادهای تلخ، ما را در معرض طوفانی از احساسات منفی قرار می‌دهد. اما آیا می‌توان در این شرایط، آرامش درونی خود را حفظ کرده و به زندگی امیدوار بود؟ پاسخ این است: بله، می‌توان! با اتخاذ راهکارهایی ساده و موثر، می‌توانیم دنیای درونی خود را به پناهگاهی امن و آرام تبدیل کنیم.
چرا حفظ آرامش درونی مهم است؟
آرامش درونی، همچون چراغی در تاریکی، به ما قدرت می‌دهد تا با چالش‌های زندگی روبرو شویم و به رشد و شکوفایی برسیم. این آرامش، به ما کمک می‌کند تا روابطمان را بهبود بخشیم، خلاقیت خود را شکوفا کنیم و از زندگی لذت بیشتری ببریم.

راهکارهایی برای حفظ آرامش درونی و امیدواری:

فیلتر کردن اخبار: به جای غرق شدن در اخبار منفی، منابع موثق و قابل اعتماد را انتخاب کرده و زمان مشخصی را برای دریافت اخبار اختصاص دهید.
تمرکز بر لحظه حال: با تمرین مدیتیشن و ذهن‌آگاهی، می‌توانید از نگرانی‌های آینده و پشیمانی‌های گذشته رها شوید و در لحظه حال زندگی کنید.
قدرشناسی: هر روز به چیزهایی که به خاطر آن‌ها سپاسگزارید، فکر کنید و آن‌ها را بنویسید. این کار به شما کمک می‌کند تا بر جنبه‌های مثبت زندگی تمرکز کنید.
تقویت روابط مثبت: با افرادی که به شما انرژی مثبت می‌دهند، وقت بگذرانید و روابط خود را تقویت کنید.
ایجاد پناهگاه شخصی: مکانی آرام و دلنشین در خانه ایجاد کنید و به فعالیت‌هایی که به شما لذت می‌بخشند، مانند مطالعه، گوش دادن به موسیقی یا نقاشی، بپردازید.
مراقبت از جسم و روان: با تغذیه سالم، ورزش منظم و خواب کافی، به جسم و روانتان اهمیت دهید.
یافتن معنا و هدف: به دنبال علایق و استعدادهای خود باشید و به فعالیت‌هایی که به شما احساس مفید بودن می‌دهند، بپردازید.
پذیرش واقعیت: بپذیرید که نمی‌توانید همه چیز را کنترل کنید و بر روی چیزهایی که در اختیار شما هستند، تمرکز کنید.
ارتباط با طبیعت: وقت بیشتری را در طبیعت بگذرانید تا از زیبایی‌ها و آرامش آن بهره‌مند شوید.
خودشناسی و پذیرش: خودتان را همان‌طور که هستید، بپذیرید و به احساسات خود احترام بگذارید.

در پایان...
حفظ آرامش درونی و امیدواری، سفری است که نیاز به تلاش و تمرین مداوم دارد. با صبر و حوصله و با استفاده از این راهکارها، می‌توانید به آرامش درونی دست یافته و زندگی خود را متحول کنید. به یاد داشته باشید که شما شایسته بهترین‌ها هستید و توانایی ایجاد تغییرات مثبت در زندگی خود را دارید.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

جهل و تعصب
آنقدر قدرتمند است که می‌تواند
"جنگ" را به "صلح"
و "بردگی" را عین "آزادی" جلوه دهد!

#جورج_اورول

اریک آرتور بلر با نام مستعار جورج اورول، زاده ی ۲۵ ژوئن ۱۹۰۳ و درگذشته ی ۲۱ ژانویه ۱۹۵۰، داستان نویس، روزنامه نگار، منتقد ادبی و شاعر انگلیسی بود.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

اگر ما فناناپذیر بودیم می‌توانستیم همه‌چیز را به تعویق بیاندازیم، واقعاً همه‌چیز را. زیرا اصلاً اهمیتی نداشت که کار خاصی را همین حالا انجام دهیم، یا فردا، یا پس‌فردا، یا یک سال دیگر، ده سال دیگر یا هر وقت. نه مرگی در کار بود و نه پایانی پیش روی‌مان نمایان می‌شد، در این صورت احتمالات ما هیچ حدوحصری نداشت. هیچ دلیلی نداشتیم که کار بخصوصی را هم‌اینک به انجام برسانیم یا مثل حالا خود را تسلیم یک تجربه کنیم- زمان همیشه بود، ما نیز همیشه وقت داشتیم، وقت نامتناهی.
برعکس، این واقعیت که ما مرگ‌پذیریم، زندگی‌مان فانی است، زمان و احتمالات‌مان محدود است انجام هر کاری را برای‌مان معنادار می‌کند؛ کارهایی از قبیل این‌که از امکان پیش روی‌مان استفاده کنیم و برای عملی کردنش آن را به واقعیت تبدیل کنیم، از وقت‌مان بهره‌مند شویم و آن را به خود اختصاص دهیم. مرگ بی‌اختیار ما را به انجام چنین کارهایی وادار می‌کند.
بنابراین، مرگ زمینه‌ای فراهم می‌کند تا بودن‌مان به مسئولیت‌پذیر بودن تبدیل شود.

#ویکتور_فرانكل

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

سپیده که سر بزند
در این بیشه‌زار خزان زده شاید گلی بروید
شبیه آنچه در بهار بوئیدیم.

پس به نام زندگی
هرگز نگو «هرگز».

#پل_الوار

پل اِلوار زاده ی سال 1895، در پاریس است. او شاعری فرانسوی و یکی از رهبران جنبش فکری سوررئالیسم، از قدرتمندترین مکاتب نوگرایانۀ قرن بیستم بود.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

ای رهگذر، هر که هستی و از هر کجا که می‌آیی، می‌دانم روزی از این مکان گذر خواهی کرد، این منم کورش که این شاهنشاهی پارسیان را بنا نهادم. بدین مشتی خاک که تن مرا می‌پوشاند رشک مبر.

بخشی از سنگ نوشته ای است که #کورش_بزرگ در پاسارگاد از خود به یادگار گذاشته است.

بر اساس یک کتیبه باستانی معتبر که «رویدادنامه نبونئید» نام گرفته، در روز سوم ماه اَرَخسمنو بابلی مصادف با هفتم آبان کورش بزرگ وارد بابل شد. پس از این رویداد تحولات انسان‌دوستانه در سطح جهان رخ داد و می‌توان این روز را نقطه عطفی در تاریخ بشر دانست.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

چشم‌ها، کلید درک نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز
فریک ون اده، دانشمند علوم اعصاب شناختی دانشگاه آمستردام، با مطالعه دقیق حرکات چشم، به دنبال رمزگشایی از مکانیزم‌های پیچیده پردازش اطلاعات در مغز انسان است. او بر این باور است که با بررسی الگوهای حرکتی چشم، می‌توان به بینش عمیق‌تری در مورد چگونگی اولویت‌بندی اطلاعات توسط مغز دست یافت.
مغز پیش‌بینی‌کننده: از دوچرخه‌سواری تا تصمیم‌گیری
ون اده از مثال ساده‌ای برای توضیح این مفهوم استفاده می‌کند: تصور کنید یک دوچرخه‌سوار در حال عبور از خیابانی شلوغ است. در این لحظه، مغز او با حجم عظیمی از اطلاعات بصری مواجه می‌شود که شامل علائم راهنمایی و رانندگی، عابران پیاده، خودروها و... است. اما مغز به جای پردازش همزمان تمام این اطلاعات، به صورت انتخابی بر روی محرک‌های مهم و مرتبط با هدف دوچرخه‌سوار (مانند علائم توقف و چراغ‌های راهنمایی) تمرکز می‌کند. این فرایند انتخابی و هدفمند، به مغز اجازه می‌دهد تا تصمیمات سریع و دقیقی اتخاذ کند و از برخورد با موانع جلوگیری کند.
توجه داخلی: فراتر از نگاه
تمرکز اصلی تحقیقات ون اده بر روی آنچه که او "توجه داخلی" می‌نامد، است. این مفهوم به فرایندهای شناختی‌ای اشاره دارد که در پس انتخاب اطلاعات ورودی و هدایت رفتار قرار دارند. به عبارت دیگر، ون اده به دنبال درک این است که چگونه مغز تصمیم می‌گیرد که به کدام یک از محرک‌های محیطی توجه کند و از کدام یک صرف‌نظر کند.
حافظه کاری و توجه: دو روی یک سکه
ون اده معتقد است که حافظه کاری و توجه به عنوان دو عنصر کلیدی در فرایند تصمیم‌گیری عمل می‌کنند. حافظه کاری به ما اجازه می‌دهد تا اطلاعات مهم را به صورت موقت در ذهن خود نگه داریم و توجه به ما کمک می‌کند تا از این اطلاعات برای هدایت رفتار خود استفاده کنیم. به گفته ون اده، این دو فرایند به طور تنگاتنگ با هم در ارتباط هستند و درک تعامل بین آن‌ها برای درک کامل نحوه عملکرد مغز ضروری است.
تکنیک‌های جدید برای مطالعه مغز
برای بررسی دقیق‌تر نحوه پردازش اطلاعات توسط مغز، ون اده و همکارانش از تکنیک‌های جدیدی برای اندازه‌گیری حرکات چشم و فعالیت مغزی استفاده می‌کنند. این تکنیک‌ها به آن‌ها اجازه می‌دهد تا با دقت بیشتری الگوهای حرکتی چشم را ثبت کنند و ارتباط بین این الگوها و فعالیت‌های مغزی را بررسی کنند.

در نتیجه مطالعات ون اده نشان می‌دهد که حرکات چشم می‌توانند به عنوان یک پنجره رو به فرایندهای پیچیده پردازش اطلاعات در مغز عمل کنند. با درک بهتر نحوه عملکرد مغز در انتخاب و پردازش اطلاعات، می‌توانیم به توسعه روش‌های موثرتر برای بهبود عملکرد شناختی و درمان اختلالات مغزی کمک کنیم.

🔗منبع

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

من هر لحظه از خودم می پرسیدم که آیا من در چشم خدا چیستم؟!

حالا جوابش را میدانم: هیچ چیز...

خدا مرا نمی بیند، خدا صدای مرا نمی شنود، خدا مرا نمی شناسد.

این خلأ را که بالای سر ماست می بینی؟ این خداست. این شکافِ در را می بینی؟ این خداست. این حفره را توی زمین می بینی؟ این هم خداست... سکوت، خداست. نیستی، خداست.

خدا، تنهایی انسان است...

#شیطان‌_و_خدا
#ژان_پل_سارتر

ژان پل شارل ایمار سارْتْرْ، زاده ی 21 ژوئن 1905 فیلسوف ، اگزیستانسیالیست ، رمان نویس ، نمایشنامه نویس و منتقد فرانسوی بود.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

آگاهی، تصمیم‌گیری و تاخیر زمانی در مغز
ما انسان‌ها در هر لحظه درگیر فرایند پیچیده تصمیم‌گیری هستیم. از انتخاب ساده‌ترین گزینه‌ها مانند انتخاب لباس گرفته تا تصمیمات پیچیده‌تر زندگی، همواره در حال انتخاب و تصمیم‌گیری هستیم. اما آیا ما واقعاً از لحظه به لحظه این تصمیم‌گیری‌ها آگاه هستیم؟ آیا آگاهی ما از تصمیماتمان پیش از آنکه تصمیم گرفته شود اتفاق می‌افتد یا پس از آن؟ این پرسش، یکی از جذاب‌ترین مباحث در حوزه علوم اعصاب و روانشناسی است.
تصمیم‌گیری قبل از آگاهی
شاید باورش سخت باشد اما یافته‌های اخیر در حوزه علوم اعصاب نشان می‌دهد که آگاهی ما از تصمیماتمان، با تأخیری چند صد میلی‌ثانیه‌ای پس از آنکه مغز تصمیم خود را گرفته است، رخ می‌دهد. به عبارت دیگر، ما بسیاری از کارها را انجام می‌دهیم قبل از آنکه به صورت آگاهانه متوجه این کار شویم. این یافته‌ها، از طریق مطالعات دقیق بر روی فعالیت‌های مغزی در حین تصمیم‌گیری به دست آمده است.
تاخیر زمانی در آگاهی
مطالعات نشان می‌دهد که به‌طور متوسط، آگاهی ما از تصمیماتمان حدود 0.33 ثانیه پس از آنکه مغز تصمیم نهایی را گرفته است، رخ می‌دهد. این تأخیر زمانی، به دلیل پیچیدگی فرایندهای عصبی درگیر در تصمیم‌گیری و انتقال اطلاعات از مناطق مختلف مغز به یکدیگر است.
عواقب تاخیر زمانی در آگاهی
این یافته‌ها، پیامدهای مهمی برای درک ما از خودآگاهی و رفتار انسان دارد. برخی از این پیامدها عبارتند از:

اشتباهات ناخودآگاه: بسیاری از اشتباهات و خطاهای ما، ممکن است ناشی از تصمیم‌گیری‌های ناخودآگاه و پیش از آگاهی ما باشد.
نقش ناخودآگاه در رفتار: بخش قابل توجهی از رفتارهای ما، تحت تأثیر فرایندهای ناخودآگاه و تصمیم‌گیری‌های اتوماتیک است.
مرزهای مبهم بین آگاهی و ناخودآگاه: مرز بین آگاهی و ناخودآگاه، بسیار مبهم و پیچیده است و ممکن است در شرایط مختلف تغییر کند.

اهمیت مطالعات بیشتر
اگرچه مطالعات موجود، شواهد قوی در حمایت از این نظریه ارائه می‌دهند، اما هنوز پرسش‌های بسیاری بی‌پاسخ مانده‌اند. برای درک کامل مکانیسم‌های عصبی درگیر در تصمیم‌گیری و آگاهی، نیاز به مطالعات بیشتر و جامع‌تری است.

در نتیجه یافته‌های اخیر در حوزه علوم اعصاب، نشان می‌دهد که آگاهی ما از تصمیماتمان، با تأخیری زمانی پس از تصمیم‌گیری در مغز رخ می‌دهد. این کشف، دیدگاه ما را نسبت به خودآگاهی و رفتار انسان متحول کرده است. با این حال، برای درک کامل این پدیده، نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه است.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

همیشه جای امیدواری هست حتی وقتی که مغزتان می گوید امیدی وجود ندارد.
#جان_گرین

جان مایکل گرین، زاده ی 24 آگوست 1977، نویسنده، تهیه کننده و بازیگر آمریکایی است.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

نویسندگی، هنر غلبه روح خلاق برقلم است.

نوشتن، فراتر از یک مهارت زبانی، یک تمرین عمیق برای ذهن و روان است. این عمل، نه تنها به بهبود مهارت‌های ارتباطی کمک می‌کند، بلکه تاثیرات شگرفی بر ابعاد مختلف زندگی ما می‌گذارد.

چرا نوشتن مهم است؟

سازماندهی افکار: نوشتن، مانند یک نقشه برای ذهن عمل می‌کند. با مرتب کردن افکار بر روی کاغذ، می‌توانیم پیچیدگی‌های ذهنی را ساده‌تر کرده و به درک بهتری از مسائل برسیم.
افزایش خلاقیت: نوشتن، فضایی امن برای پرورش ایده‌های جدید و نوآورانه فراهم می‌کند. با نوشتن آزاد و بدون قید و بند، می‌توانیم به عمق ذهن خود نفوذ کرده و به کشف پتانسیل‌های نهفته خود بپردازیم.
کاهش استرس و اضطراب: نوشتن، راهی موثر برای تخلیه احساسات منفی و کاهش سطح استرس است. با بیان آزادانه احساسات، می‌توانیم به آرامش درونی دست پیدا کنیم.
تقویت حافظه: نوشتن، فرایندی فعال است که به تقویت حافظه و یادگیری کمک می‌کند. با نوشتن مطالب، اطلاعات به صورت عمیق‌تری در ذهن ثبت می‌شوند.
افزایش خودآگاهی: نوشتن، فرصتی برای تأمل در افکار، احساسات و تجربیات است. با نوشتن روزانه، می‌توانیم به شناخت عمیق‌تری از خود دست یافته و به رشد شخصی کمک کنیم.
بهبود مهارت‌های تصمیم‌گیری: نوشتن، به ما کمک می‌کند تا مسائل را از زوایای مختلف بررسی کرده و تصمیمات آگاهانه‌تری بگیریم.
تقویت ارتباطات بین فردی: نوشتن، به ما کمک می‌کند تا افکار و احساسات خود را به روشنی و موثر بیان کنیم و در نتیجه ارتباطاتمان را بهبود بخشیم.

انواع نوشتن و فواید آن‌ها:

نوشتن روزانه: نوشتن روزانه، مانند یک دفتر خاطرات، به ما کمک می‌کند تا روز خود را مرور کرده و از آن درس بگیریم.
نوشتن خلاق: نوشتن خلاق، به ما اجازه می‌دهد تا از قید و بندهای واقعیت رها شویم و دنیای خود را خلق کنیم.
نوشتن هدفمند: نوشتن هدفمند، برای رسیدن به اهداف مشخص مانند برنامه‌ریزی، حل مسئله و یادگیری استفاده می‌شود.

چگونه نوشتن را در زندگی خود بگنجانیم؟

زمان مشخصی را برای نوشتن اختصاص دهید: هر روز چند دقیقه‌ای را به نوشتن اختصاص دهید.
مکانی آرام و بدون مزاحمت انتخاب کنید: محیطی آرام و خلوت برای نوشتن بسیار مهم است.
قلم و کاغذ یا لپ‌تاپ خود را همیشه همراه داشته باشید: تا بتوانید هر زمان که ایده یا احساسی به سراغتان آمد، آن را بنویسید.
از قضاوت خودداری کنید: به سادگی بنویسید، بدون اینکه نگران درست یا غلط بودن نوشته‌هایتان باشید.

در نتیجه نوشتن، یک ابزار قدرتمند برای رشد شخصی و بهبود کیفیت زندگی است. با تمرین مداوم نوشتن، می‌توانیم به فردی آگاه‌تر، خلاق‌تر و موفق‌تر تبدیل شویم. پس بیایید بنویسیم و از فواید شگفت‌انگیز آن بهره‌مند شویم.

دنیای علوم اعصاب اول نوامبر، روزِ نویسنده را بر همه نویسندگان جهان تبریک می گوید.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

زندگی میدان نبرد است. همیشه بوده و خواهد بود؛
و اگر نبود، پایانِ وجود را رقم می زد.

#کارل_یونگ

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

تفکر بازتابی، سپر نوجوانان در برابر خشونت
نوجوانانی که به تفکر متعالی می‌پردازند، می‌توانند اثرات منفی مواجهه با خشونت بر رشد مغز خود را خنثی کنند. این نوع تفکر شامل بررسی پیامدهای اخلاقی و اجتماعی گسترده‌تر مسائل اجتماعی است.
یافته‌های تحقیق
مطالعه‌ای جدید نشان داده است که چنین تفکر بازتابی، حتی در نوجوانان ساکن در جوامع پرخشونت، منجر به رشد مغز می‌شود. این یافته‌ها بر اهمیت تقویت مهارت‌های تفکر بازتابی در نوجوانان تأکید می‌کند.
محققان مرکز علوم اعصاب عاطفی، رشد، یادگیری و آموزش دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (CANDLE) دریافتند که نوجوانانی که در مورد مسائل اجتماعی و خشونت به شیوه‌ای بازتابی‌تر فکر می‌کنند، تاب‌آوری بیشتری در برابر اثرات مواجهه با خشونت بر رشد مغز خود نشان می‌دهند.
این مطالعه در مجله تحقیقات درباره نوجوانی (Journal of Research on Adolescence) منتشر شده است.
مکانیسم اثرگذاری تفکر بازتابی
ماری هلن ایموردینو-یانگ و تیم تحقیقاتی‌اش در CANDLE دریافتند که نوجوانانی که به تفکر متعالی بیشتری می‌پردازند، یعنی تفکری که فراتر از واکنش به جزئیات موقعیت‌های اجتماعی رفته و پیامدهای اخلاقی، شخصی و اجتماعی گسترده‌تر را نیز در نظر می‌گیرد، می‌توانند تأثیرات منفی مواجهه با خشونت بر رشد مغز خود را خنثی کنند.
این مطالعه نشان داد که نوجوانانی که در مورد دلایل وقوع خشونت و راه‌های حل ریشه‌ای مشکلات فکر می‌کردند، نوعی تاب‌آوری عصبی در قشر کمربندی قدامی مغز و سایر مناطق نشان دادند.
ایموردینو-یانگ می‌گوید: «بگذارید واضح بگویم: ما دریافتیم که شاهد بودن خشونت و جرم جامعه، حتی در نوجوانان بزرگتر، با کاهش حجم برخی از مناطق کلیدی مغز آنها در طول زمان مرتبط است. در واقع، شاهد بودن خشونت باعث کوچک شدن اندکی برخی مناطق مغز آنها می‌شود که الگویی است که در افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه و سربازان اعزامی به جنگ دیده می‌شود.»
«در عین حال، این کودکان به صورت منفعل تحت تأثیر قرار نگرفتند. زمانی که به ما نشان دادند که در مورد دلایل وقوع این اتفاقات و راه‌های بهبود جهان برای همه افراد درگیر فکر می‌کنند، این نوع تفکر باعث رشد حجم مغز آنها در همین مناطق مغز شد. خشونت برای آنها مضر بود، اما تفکر متعالی و مدنی نوعی پادزهر، از نظر عصبی، بود.»
تأثیر تفکر متعالی بر رشد مغز
این مطالعه بر مجموعه‌ای از تحقیقات پیشگامانه ایموردینو-یانگ استوار است که اثرات تفکر متعالی بر رشد مغز نوجوانان را بررسی می‌کند. مطالعه شاخص اخیر منتشر شده توسط ایموردینو-یانگ نشان داد که تفکر متعالی در نوجوانان می‌تواند رشد آینده مغز را پیش‌بینی کند و این رشد مغز، به نوبه خود، رضایت از زندگی را هنگام انتقال جوانان به بزرگسالی پیش‌بینی می‌کند.

در نتیجه یافته‌های تیم ایموردینو-یانگ بر آسیب‌پذیری نوجوانان در جوامعی که تحت تأثیر سطوح بالای خشونت هستند تأکید می‌کند، در عین حال بر اهمیت تقویت مهارت‌هایی مانند تفکر متعالی در نوجوانان تأکید می‌کند.
این مهارت‌ها نه تنها می‌توانند به نوجوانان در فهم خشونتی که شاهد آن هستند کمک کنند، بلکه به آنها کمک می‌کند تا تأثیر منفی این خشونت بر مغز در حال رشد خود را خنثی کنند.

🔗منبع
Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

پدر و مادر ها و آموزگاران گرامی،
آیا تاکنون به این فکر کرده‌اید که واکنش شما در برابر شکست‌های کودکان و نوجوانان، چه تأثیری بر آینده آن‌ها دارد؟ وقتی فرزندتان یا دانش‌آموزتان در انجام کاری موفق نمی‌شود، آیا با جملاتی مانند "تو نمی‌توانی"، "تو خیلی کندی"، یا "تو باهوش نیستی" او را دلسرد می‌کنید؟
تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که نوع بازخوردی که به کودکان می‌دهیم، نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری باورهای آن‌ها نسبت به خود و توانایی‌هایشان دارد.
دو نوع نگرش اصلی در این زمینه وجود دارد:

نگرش ثابت (Fixed Mindset): افرادی که این نگرش را دارند، معتقدند توانایی‌هایشان ثابت و غیرقابل تغییر است. آن‌ها از چالش‌ها می‌ترسند و شکست را نشانه‌ای از ناتوانی خود می‌دانند.
نگرش رشد (Growth Mindset): افرادی که این نگرش را دارند، باور دارند که توانایی‌هایشان قابل توسعه و بهبود است. آن‌ها از چالش‌ها استقبال می‌کنند و شکست را فرصتی برای یادگیری می‌دانند.

برای پرورش نگرش رشد در دانش آموزان، به جای تمرکز بر نتیجه نهایی، بر فرآیند تلاش و یادگیری تأکید کنید. به جای گفتن "تو خیلی خوب این کار را انجام دادی"، بگویید "تو خیلی تلاش کردی و راه حل‌های خلاقانه‌ای پیدا کردی".
نکات مهم برای ارائه بازخورد موثر:

بر تلاش و پشتکار تأکید کنید: به دانش آموز نشان دهید که موفقیت نتیجه‌ی تلاش و پشتکار اوست.
از کلمات مثبت و تشویقی استفاده کنید: با استفاده از کلمات مثبت، اعتماد به نفس کودک را تقویت کنید.
بر نقاط قوت تمرکز کنید: به دانش آموز یادآوری کنید که در چه مواردی موفق بوده است.
به او کمک کنید تا از اشتباهات خود بیاموزد: شکست را فرصتی برای یادگیری و رشد تلقی کنید.
چالش‌های مناسب را ارائه دهید: چالش‌هایی را انتخاب کنید که برای دانش آموز قابل دستیابی باشند تا او احساس موفقیت کند.

در نتیجه، با پرورش نگرش رشد در کودکان و نوجوانان، به آن‌ها کمک می‌کنیم تا در زندگی با چالش‌ها روبرو شوند، از شکست‌ها درس بگیرند و به پتانسیل‌های کامل خود دست یابند.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work.
#Nikola_Tesla

تاکنون شکست را تجربه نکرده ام تنها 10,000 روشی را که موفق نیستند، یافته ام.
#نیکولا_تسلا

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

تأثیر ویژگی‌های شخصیتی بر الگو های فعالیت بدنی و هم بر الگوهای رفتاری بی تحرک

مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که ویژگی‌های شخصیتی تأثیر قابل توجهی بر الگوهای فعالیت بدنی و الگو های رفتاری بی تحرک افراد دارند. این تحقیق به بررسی رابطه میان شخصیت و سلامت پرداخته و نتایج آن می‌تواند به درک بهتر رفتارهای سلامت کمک کند.

افرادی که دارای شخصیت‌های انعطاف‌پذیر هستند، که با ویژگی‌هایی نظیر وظیفه‌شناسی بالا و برون‌گرایی مشخص می‌شوند، تمایل دارند در جلسات طولانی‌تری از فعالیت بدنی و همچنین دوره های کم تحرک شرکت کنند. در مقابل، افرادی که شخصیت‌های شکننده‌ای دارند، که اغلب با روان رنجوری همراه هستند، زمان‌های بی تحرکی را بیشتر قطع می‌کنند. این قطع کردن زمان‌های بی تحرک ممکن است به بهبود سلامت آنها کمک کند.

این تحقیق نشان می‌دهد که چگونه ویژگی‌های شخصیتی می‌توانند رفتارهای سلامت را شکل دهند و ممکن است بر رفاه بلندمدت افراد تأثیر بگذارند. یافته‌ها حاکی از آن است که افراد تاب آور بیشتر به فعالیت‌های ساختارمند تمایل دارند، در حالی که افرادی با شخصیت‌های شکننده ترجیح می‌دهند به کارهای کوتاه‌تر و سبک‌تر بپردازند. درک این الگوها می‌تواند به طراحی مداخلات سلامت شخصی‌سازی شده بر اساس ویژگی‌های شخصیتی کمک کند.

به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که شخصیت مقاوم و انعطاف پذیر به فعالیت‌های طولانی‌تر و زمان‌های استراحت طولانی‌تر تمایل دارد، در حالی که شخصیت‌های شکننده ممکن است با قطع کردن زمان‌های بی تحرک، به بهبود وضعیت سلامت خود کمک کنند.

🔗منبع
Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

"وقتی دری بسته می‌شود، در دیگری باز می‌شود، اما ما اغلب چنان طولانی و با تأسف به در بسته نگاه می‌کنیم که دری را که به روی ما باز شده است را نمی‌بینیم."

#الکساندر_گراهام_بل

الکساندر گراهام بل (به انگلیسی: Alexander Graham Bell) زادهٔ ی 3 مارس 1847 مخترع، مبتکر و دانشمند اسکاتلندی-آمریکایی بود. بل اختراعات زیادی داشته، اما شهرت او بیشتر به خاطر اختراع تلفن است. از دیگر اختراعات معروف وی می‌توان به فلزیاب و خرپای سه‌بعدی یا فضا کار اشاره کرد.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

شما مردم را گرسنه نگاه داشته‌اید و آن‌ها را از هم جدا کرده‌اید تا عصیان و شورش‌شان را از بین ببرید!

شما آن‌ها را ضعیف و درمانده می‌کنید و وحشیانه نیروی آن‌ها را می‌بلعید و اوقات‌شان را مشغول می‌کنید تا از وحشت نه جوشش بکنند و نه مجالی برای جوشش داشته باشند. ️آن‌ها در یک جای ایستاده‌اند و درجا می‌زنند؛ راضی باشید! علیرغم جمعیتی که دارند تنها هستند. من هم تنها هستم. همه ما تنها هستیم!
زیرا دیگران ترسو و ذلیل هستند ️ولی با وجود تنهایی و اسارت، با وجود آن که مانند آن‌ها خوار و پست شده‌ام، به شما اعلام می‌کنم که شما هیچ نیستید و این که این قدرتی که تا چشم کار می‌کند، گسترش دارد و تا اعماق آسمان را به سیاهی و تاریکی کشانده است چیزی نیست مگر سایه کوچکی که به روی قطعه خاکی سنگینی می‌کند و بر اثر بادی خشمگین نابود می‌شود!

#آلبر_کامو – حکومت نظامی

امروز زادروزِ مردی است که تنهاترین و اندوهناک ترین پَرستش گرِ زیبایی و زیستن بود.
آلبر کامو، زاده ی 7 نوامبر 1913 نویسنده، فیلسوف و روزنامه نگار فرانسوی بود.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group

علم، پلی به سوی آینده ای بهتر

امروز، در روزی که به نام علم در خدمت صلح و توسعه نامگذاری شده است، فرصتی است تا به نقش پررنگ علم در زندگی روزمره خود بیشتر بیندیشیم. علمی که از کشف آتش تا اکتشافات فضایی، همواره راهگشای پیشرفت بشر بوده است.
علم، مرز نمی‌شناسد و ملیتی ندارد. این میراث مشترک همه انسان‌هاست که می‌تواند پل ارتباطی بین ملت‌ها و فرهنگ‌های مختلف باشد. با پیشرفت علم، چالش‌های بزرگ بشریت مانند بیماری‌ها، فقر و نابرابری، قابل حل‌تر می‌شوند.
در دنیای امروز که با چالش‌های پیچیده و متنوعی روبرو هستیم، علم می‌تواند راه حل‌های نوآورانه‌ای ارائه دهد. از انرژی‌های پاک تا کشاورزی هوشمند، علم به ما کمک می‌کند تا آینده‌ای پایدارتر و بهتر برای خود و نسل‌های آینده بسازیم.
اما علم به تنهایی کافی نیست. برای رسیدن به دنیایی بهتر، باید علم را با ارزش‌هایی مانند صلح، عدالت و توسعه پایدار همراه کنیم. دانشمندان، محققان و همه ما مسئولیت داریم تا دستاوردهای علمی را در راستای بهبود زندگی انسان‌ها به کار بگیریم.

Neuroscience World - دنیای علوم اعصاب Channel / Group