درست مثل لانا دل ری، همیشه تو انتخابام ریدم.

درست مثل اولیویا رودریگو، دوران تینیجر بودنم بخاطر ایرانی بودنم بگا رفته.

درست مثل هواسا، به همه میگم عاشق خودتون باشید ولی خودم از خودم متنفرم.

درست مثل کانن گری، هیچ‌وقت داشتن خانواده ی خوب رو احساس نکردم.

درست مثل امی واینهاوس، همیشه در اخر این منم که برمیگرده به سیاهی.

درست مثل تیلور سوییفت، همیشه مووان کردن واسم سخته.

درست مثل اخرهفته، همیشه دروغ گفتم که اهمیتی نمیدم

غمگینم مثل لانا دل ری ای که قراره تا همیشه دلتنگش باشه

غمگینم به اندازه ی غمی که توی دشت پروانه های کوروش و سوگند هست

فیونای عزیزم، منم اگه موسیقی تو زندگیم نباشه میمیرم‌.

رزی عزیزم، منم اون و برای هدر دادن بهترین سال های زندگیم هیچ وقت نمیبخشم.

منم متنفرم از این دوراهی که بخشی از من ناامید شده و بخشی از من نمیتونه رهاش بکنه رزی عزیزم.

رزی عزیزم، منم دقیقا نمیدونم اسم رابطه ای که باهم داریم رو چی میتونم بزارم.

منم همیشه تظاهر میکنم که پرچم‌های قرمز رو ندیدم رزی عزیز.

منم نمیتونم تصور کنم که چطور همه‌چیز خیلی یهویی ناپدید شد و از هم پاشید رزی عزیزم.

مدت زیادی گذشته و منم تمام تلاشم رو کردم اما عشق اون هیچ‌وقت برام نمیمیره رزی عزیزم.

توی فضاهای شلوغ اونی که تنها یه گوشه وایمیسته همیشه منم رزی عزیزم.

اگه گریه کردن یه سرگرمی بود، اون سرگرمی موردعلاقم میشد چون منم همیشه دارم انجامش میدم رزی عزیزم.

منم باید خیلی زودتر از اینا میفهمیدم احساس عمیقی که داشتم برای اون فقط یه چیز بدیهی بوده رزی عزیز.

کاش اونم کاری میکرد که ازش متنفر بشم و انقدر دلتنگش نشم رزی عزیزم.

اون هم هیچ فرصتی برای موندن نداد، انگار همیشه اماده ی رفتن بود رزی عزیزم.